အခန်း (၅၀၅-၅၀၆)

အခန်း ၅၀၅ - ခွန်အားကွာဟချက်နှင့် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်သို့ ခရီးစဉ်

ဝုန်း

ကောင်းကင်ယံအထက်တွင်၊ တောင်ငယ်လေးတစ်လုံးအရွယ်ရှိ ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးနှစ်ခုသည် တစ်ကိုယ်တည်းသော လူသားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို မနားမနေ တိုက်ခိုက်နေကြလေ၏။

ဤဧရာမ သားရဲကြီးနှစ်ကောင်သည် ၎င်းတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ခြေသည်းများဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခြင်း၊ အစွယ်များဖြင့် ကိုက်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အမြီးများဖြင့် ရိုက်ပုတ်ခြင်း စသည်ဖြင့်ပင်။

လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့၏။ မိုင်ပေါင်းများစွာ အချင်းဝက်အတွင်းရှိ တိမ်တိုက်များသည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ စုတ်ဖြဲခံလိုက်ရကာ လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ကောင်းကင်ယံမှာ လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားခဲ့လေတော့သည်။

သို့သော် ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း၊ မုန်တိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်နေသော လုချင်းမှာမူ လုံးဝကို တည်ငြိမ်နေခဲ့လေ၏။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် တောင်များကို အလွယ်တကူ ဖြိုခွဲနိုင်လောက်အောင် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အစွမ်းထက်လှသော်လည်း၊ လုချင်းအား အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။ ၎င်းတို့၏ ခြေသည်းများဖြစ်စေ၊ အမြီးများဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ထံသို့ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ချေ။

၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် သူဖန်တီးထားသော စက်ကွင်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားတော့၏။

တောင်များနှင့် မြစ်များကိုပင် ဖြိုခွဲနိုင်စွမ်းရှိသော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများမှာ လျင်မြန်စွာဖြင့် ချေဖျက်ခံလိုက်ရပြီး၊ လုချင်း၏ ပေ ၃၀အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"တော်ပြီ၊ မလုပ်တော့ဘူး"

လုချင်း၏ စက်ကွင်းကို ဖောက်ထွက်ရန် အချည်းနှီး ကြိုးစားပြီးနောက်၊ ရှောင်လီသည် ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ကာ ၎င်း၏ အရွယ်အစားကို ကြီးထွားစေသော စွမ်းရည်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး မူလပုံစံသို့ ပြန်ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။

ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသော ဝူရှင်းသည်လည်း မကြာမီတွင် လိုက်လုပ်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်ကာ ပုံမှန် အရွယ်အစားသို့ ပြန်၍ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ အရှုံးပေးလိုက်ပြီလား" လုချင်းက သူ၏ စက်ကွင်းကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ရင်း ပြုံးကာ မေးလိုက်လေသည်။

"မလုပ်တော့ဘူး အားချင်း၊ မင်းက လူလည်ကျတာပဲ မင်းရဲ့ ဒီစက်ကွင်းကြီးက သိပ်ကို ယုတ္တိမရှိလွန်းတယ်။ ငါတို့လို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို အားကိုးတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို လုံးဝကို ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်ထားတာကြီးလေ" ရှောင်လီက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် အသစ်ရရှိထားသော ခွန်အားများအပေါ် ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်၊ လုချင်း၏ စက်ကွင်းကိုပင် ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း ၎င်း တွေ့ရှိသွားခဲ့ရတော့၏။

ပြီးတော့ ဤစက်ကွင်းဆိုတာက လုချင်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မြောက်မြားစွာသော စွမ်းရည်တွေထဲက တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး သိပ်ပြီး မထူးခြားလှသည့် စွမ်းရည်တစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း ရှောင်လီ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

သို့တိုင်အောင် ဤအရာကပင် ၎င်းနှင့် ဝူရှင်းတို့ကို လုံးဝ အကူအညီမဲ့သွားစေရန် လုံလောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်တော့၏။

"မင်းတို့နှစ်ကောင်က တော်တော်လေးကို အထင်ကြီးစရာကောင်းနေပါပြီ" လုချင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းတို့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို အခုမှ ဖောက်ထွက်လာတာတောင် ငါ့စက်ကွင်းရဲ့ ပေ ၃၀အကွာအဝေးအတွင်း ရောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်လေ။ သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဆိုရင် စက်ကွင်းရဲ့ ဖိအားကိုတောင် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘဲ အမှုန့်ကြိတ်ခံရမှာ"

လုချင်း ဖြန့်ကျက်ထားသော ဤစက်ကွင်းမှာ သာမန်စက်ကွင်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပုလဲများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ပုလဲမှ ဆင်းသက်လာသည့် မြေကမ္ဘာသံလိုက် စက်ကွင်းပင် ဖြစ်လေ၏။

၎င်းသည် ကာလရှည်ကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုများအပြီးတွင် သူ အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သော နည်းပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပုလဲအားလုံးကို သူ စုဆောင်းရရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့သည် ရတနာတစ်ခုတည်းအဖြစ်သို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုထက်ပင် အားနည်းခြင်း မရှိတော့ပေ။

၎င်းတို့အထဲတွင်၊ မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ပုလဲသည် အခိုင်မာဆုံး စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ၎င်း၏ မြေကမ္ဘာသံလိုက် စက်ကွင်းမှာ အလွန်တရာကိုမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှလေ၏။

လုချင်းသည် ၎င်းကို လုံးလုံးလျားလျား သန့်စင်ပြီး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးချနိုင်ခဲ့ကာ၊ အစွမ်းထက်လှသော တာအိုသိုင်းပညာရပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်၍ ၎င်းသည် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး ကာကွယ်ရေး နည်းပညာများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။

သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဆိုလျှင် ၎င်းကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိရုံသာမက၊ တတိယ အသွင်ပြောင်းအဆင့်ရှိ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ရွှေအမြုတေ သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် ၎င်းကို ဖောက်ထွက်နိုင်ရန် ရုန်းကန်ရမည်သာ။

ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ကိုသာ အသုံးပြု၍ သူ၏ စက်ကွင်း ပေ ၃၀အကွာအဝေးအတွင်းသို့ တွန်းဖွင့်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာပင် မှတ်သားလောက်ဖွယ် စွမ်းဆောင်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်၏။

ပြီးတော့လည်း သူတို့နှစ်ကောင်စလုံးမှာ အသုံးမပြုရသေးသည့် တန်ပြန်တိုက်ကွက်တွေ ရှိနေသေးမှန်း သူ သိထားလေ၏။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါက နောက်ထပ် ပေ ၁၀၊ ၂၀ခန့်လောက်ထိ ရှေ့ဆက်နိုင်တာမျိုး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေ၏။

သေချာသည်မှာ၊ သူ၏ မြေကမ္ဘာသံလိုက် စက်ကွင်းကို အမှန်တကယ် ဖောက်ထွက်နိုင်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

တတိယ အသွင်ပြောင်းအဆင့်ရှိ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ရွှေအမြုတေ ပိုင်ရှင်ပင်လျှင် ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

လုချင်း၏ ချီးမွမ်းစကားကို ကြားသော်လည်း ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့မှာ ဝမ်းသာမနေခဲ့ကြပေ။ ယင်းအစား၊ ၎င်းတို့နှင့် လုချင်းကြားရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ကွာဟချက်ကြီးကို ပို၍ပင် သတိပြုမိသွားခဲ့ကြလေ၏။

၎င်းတို့ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ မရောက်ရှိမီကတည်းက၊ လုချင်း အစွမ်းထက်ကြောင်း ၎င်းတို့ အမြဲသိထားခဲ့သော်လည်း၊ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ကြောင်းကိုတော့ အမှန်တကယ် သဘောမပေါက်ခဲ့ကြပေ။

သူ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ခွန်အားမှာ သူ၏ အဆင့်မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ၎င်းတို့က ယူဆထားခဲ့ကြခြင်းပင်။

သို့သော် ယခုအခါ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ၊ လုချင်း၏ စွမ်းအားသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်မှန်းဆချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့ သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြတော့၏။

ယခုအချိန်အထိ သူ၏ စွမ်းရည်များနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ရေခဲတောင်ကြီးတစ်ခု၏ ထိပ်ဖျားလေးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုအရာကပင် ၎င်းတို့ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်ရန် လုံလောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဝူရှင်းက ဤနားလည်သဘောပေါက်မှုကို အားကျမှု၊ အံ့ဩကြည်ညိုမှုတို့ဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့လေ၏။

ရှောင်လီမှာမူ၊ ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားနေရတော့သည်။

တစ်ချိန်ကဆိုလျှင်၊ ၎င်းသည် လုချင်းနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး အစွမ်းထက်လှသော ရန်သူများကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးလေ၏။

သို့သော် လုချင်း၏ ကျင့်ကြံမှုများ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းက သူ့ကို ကူညီနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာခဲ့လေသည်။

ပြီးတော့ ယခု ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်ပင်၊ မည်သည့်အရာကမျှ ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ပေ။

ရှုပ်ထွေးလှသော ဤခံစားချက်များကို ရင်ဘတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းရင်း၊ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့သည် လုချင်းနောက်သို့ လိုက်ကာ ယွီဟွာဂူထဲသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့ကြလေ၏။

အထဲတွင်၊ ရှောင်ယန်က စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထံသို့ ချက်ချင်း အပြေးအလွှား လာခဲ့တော့သည်။

သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်လေ၏။ "ရှောင်လီ၊ ဘယ်လိုနေလဲ။ နင်တို့နှစ်ကောင် ငါ့အစ်ကိုကို နိုင်အောင် တိုက်နိုင်ခဲ့လား"

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အားချင်းက သိပ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ ငါတို့က သူ့ရဲ့ ဝတ်ရုံစကိုတောင် မထိနိုင်ခဲ့ဘူး" ရှောင်လီက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါကတော့ သေချာတာပေါ့" ရှောင်ယန်က အမှန်တရားကို လက်ခံသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "နင်တို့နှစ်ကောင်က အခုမှ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်တာလေ၊ ငါ့အစ်ကိုက အဲဒီအဆင့်မှာ ရှိနေခဲ့တာ ဆယ်နှစ်တောင် ကျော်နေပြီပဲဟာ။ နင်တို့က သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် နိုင်နိုင်မှာလဲ"

သူမ၏ စကားများသည် ရိုးရှင်းလှသော်လည်း၊ ရှောင်လီကို များစွာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားစေခဲ့လေ၏။

သူမ ပြောတာ မှန်ပေသည်။ လုချင်းသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့သည်မှာ ဆယ်နှစ်ကျော်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ခွန်အားက လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေခြင်းမှာ သဘာဝကျလှပေသည်။

ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ ဆက်လက်၍ ကြိုးစားအားထုတ်နေသရွေ့၊ တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် သူ့ကို အမီလိုက်နိုင်ကောင်း လိုက်နိုင်လိမ့်မည်။ အနည်းဆုံးတော့ အနည်းငယ်မျှလောက်ပေါ့။

"ကောင်းပြီ" ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုချင်းက ပြောလိုက်၏။ "အခု မင်းတို့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်ရုံတင်မကဘူး မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားအသစ်တွေနဲ့လည်း အသားကျနေပြီဆိုတော့၊ ငါတို့ ထွက်ခွာကြရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

"အစ်ကို၊ ညီမလေးတို့ နောက်ဘယ်သွားကြမလဲဟင်။ ရွာကို ပြန်မှာလား" ရှောင်ယန်က မေးလိုက်၏။

လုချင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "အင်း၊ ကိုကိုတို့ ရွာမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် နေကြမယ်။ အဲဒီနောက်တော့ မင်းတို့အားလုံးကို မြင့်မြတ်တဲ့တောင်တော်ဆီ ခေါ်သွားမယ်"

"မြင့်မြတ်တဲ့တောင်တော်လား"

ရှောင်ယန်နှင့် ရှောင်လီတို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့သြစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဝူရှင်းသည်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်လေ၏။

"ဟုတ်တယ်။ ကိုကိုတို့ မြင့်မြတ်တဲ့တောင်တော်ကို သွားကြမယ်" လုချင်းက အတည်ပြုလိုက်သည်။ "အခု ရှောင်လီနဲ့ ဝူရှင်းတို့က ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့၊ သူတို့ ပိုမြန်မြန် တိုးတက်ဖို့အတွက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်တယ်လေ။ မြင့်မြတ်တဲ့တောင်တော်က ဒီအတွက် အကောင်းဆုံးနေရာပဲ။ အဲဒါက သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေကို ခိုင်မာလာအောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ညီမလေးအတွက်ကောပါတယ်နော် ရှောင်ယန်။ ညီမလေးက အခြေတည်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီလေ။ နောက်ဆုံးတော့ ညီမလေးလည်း အဲဒီမှာ ကျင့်ကြံဖို့ ကိုကိုနဲ့အတူ လိုက်လာလို့ရပြီ"

ကျိုးလီရွာတွင် လုချင်း ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော ဝင်္ကပါသည် အများဆုံးအားဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်သာ လုံလောက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းပေးနိုင်လေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဒေသမှာ အတော်လေး ခေါင်းပါးသော နေရာဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆမှာ ကျုံးကျိုးလောက် မပေါများသောကြောင့်ပင်။

ယခုအခါ သူ၏ ဆရာဖြစ်သူက အပြင်သို့ ခရီးထွက်နေပြီဖြစ်ရာ၊ ကျိုးလီရွာသည် ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ ကျင့်ကြံရန်အတွက် အကောင်းဆုံးနေရာ မဟုတ်တော့ပေ။

သူနှင့်အတူ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်သို့ လိုက်သွားခြင်းက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

"ဒါ အရမ်းကောင်းတာပဲ နောက်ဆုံးတော့ ကိုကိုနဲ့အတူ မြင့်မြတ်တဲ့တောင်တော်ကို လိုက်သွားလို့ရပြီပေါ့" ရှောင်ယန်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် အော်ပြောလိုက်လေ၏။

သူမသည် ဤအခိုက်အတန့်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့မိသည်ပင်။

ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်တာ ကာလပတ်လုံး၊ သူမသည် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၏ ဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိလောက်အောင် အစွမ်းထက်လာစေရန်နှင့် သူမ၏အစ်ကိုနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲကျင့်ကြံနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းရင်း သူမကိုယ်သူမ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် မြှုပ်နှံထားခဲ့လေ၏။

ယခု နောက်ဆုံးတွင်မူ၊ သူမ ထိုအိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီပင်။

"ကောင်းပြီ၊ အရင်ဆုံး ရွာကို ပြန်ကြတာပေါ့" လုချင်းက ပြောလိုက်၏။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း၊ လုချင်းနှင့် အခြားသူများသည် ကျိုးလီရွာသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြလေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သူတို့၏ ဆရာဖြစ်သူမှာ ခရီးထွက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရွာတွင် မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ရက်အနည်းငယ်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက်၊ လုချင်းသည် ရှောင်ယန်၊ ရှောင်လီနှင့် ဝူရှင်းတို့ကို လှေပျံပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေတော့သည်။

…….

အခန်း ၅၀၆ - မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး တာဝန်နှင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ရုပ်သေးကိုယ်ပွား

လုချင်းသည် ရှောင်ယန်နှင့် အခြားသူများကို မြင့်မြတ်သောတောင်တော်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့လေ၏။

မြင့်မြတ်သောတောင်တော်အတွင်း သူ၏ ဩဇာအာဏာမှာ အလွန်ကိုမှ မြင့်မားလှပေသည်။ သခင်ကြီး သုံးပါးမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ သူ့ကို တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းခံရန် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ အပြင်ထွက်သည်ဖြစ်စေ၊ ပြန်လာသည်ဖြစ်စေ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သိရှိခြင်း မရှိသလောက်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက မည်သည့်ဂယက်ကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း၊ သူ ပြန်ရောက်ပြီး ဒုတိယမြောက်နေ့တွင်၊ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်မှ တပည့်များသည် ကုသိုလ်တော် ခန်းမဆောင်တွင် လဲလှယ်ရယူနိုင်သော ရတနာစာရင်းထဲ၌ အသစ်ထပ်တိုးလာသည့် အရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားခဲ့ကြသည်။ ယင်းမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အဆောင် ဟုခေါ်သော အဆောင်တစ်ခုပင် ဖြစ်လေ၏။

၎င်း၏ အဓိက လုပ်ဆောင်ချက်မှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများအပေါ် ကြီးမားလှသော ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ မိစ္ဆာနှင့် မကောင်းဆိုးဝါး ကျင့်ကြံသူများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ တာဝန်ပေး ခန်းမဆောင်မှလည်း အသစ်ဖြစ်သော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး ရေရှည်တာဝန်တစ်ခုကို မိတ်ဆက်ပေးလာခဲ့တော့၏။

ယခုမှစ၍ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း ပြုလုပ်သော မြင့်မြတ်သောတောင်တော်မှ တပည့်များသည် ဆုလာဘ်အဖြစ် ကုသိုလ်တော် အမှတ် နှစ်ဆ ရရှိမည် ဖြစ်လေသည်။

ဤကြေညာချက်နှင့်အတူ၊ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆူညံသွားခဲ့လေတော့၏။

မြင့်မြတ်သောတောင်တော်အတွင်း၌ ကုသိုလ်တော် အမှတ်များမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အဖိုးတန်လှပေသည်။

၎င်းတို့ကို အမျိုးမျိုးသော ရတနာများနှင့် သိုင်းပညာရပ်များ လဲလှယ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ရုံသာမက၊ လုံလောက်သော ကုသိုလ်တော် အမှတ်များရှိပါက၊ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အကြီးအကဲများထံမှ လမ်းညွှန်မှုများကိုပင် တောင်းခံနိုင်သေးလေ၏။

ယခုအခါ၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးတာဝန်က ကုသိုလ်တော် အမှတ် နှစ်ဆ ပေးဆောင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ တပည့်တိုင်းသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့ကြတော့သည်။

ရေတွက်၍မရနိုင်သော တပည့်များသည် တာဝန်ကို ချက်ချင်း ရယူလိုက်ကြပြီး မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကို အမဲလိုက်ရန် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားခဲ့ကြလေ၏။

အချို့သော အကြီးအကဲများပင်လျှင် ထိုသွေးဆောင်မှုကို မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ လျှို့ဝှက်စွာ တာဝန်ကို ရယူကာ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုသိုလ်တော် ခန်းမဆောင်တွင် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် တပ်မက်ရသော ပစ္စည်းများနှင့် သိုင်းပညာရပ်များ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် လောကကြီးရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် ရုတ်တရက် အကျပ်အတည်းကြီးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင်၊ ၎င်းတို့သည် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်မှ တပည့်များ၏ မနားမနေ လိုက်လံရှာဖွေ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး အသေအပျောက် အလွန်များပြားခဲ့လေ၏။

ပုန်းအောင်းရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော အနည်းငယ်မျှသော သူများသာလျှင် ပိုမိုခေါင်းပါးပြီး လူသူကင်းမဲ့သော နေရာများသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့ကာ၊ သီသီလေး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြလေတော့သည်။

အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ၊ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် လောကကြီးမှ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရလေ၏။

မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ဂိုဏ်းများထံမှ လေးစားကြည်ညိုမှုကို ပို၍ရရှိခဲ့လေတော့သည်။

သို့သော်လည်း၊ ဤအပြောင်းအလဲကြီးကို ကြိုးကိုင်ဖန်တီးခဲ့သူ လုချင်းကမူ အပြင်လောကကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ဤတာဝန်ကို သူ ထုတ်ပြန်ချိန်ကတည်းက ဤရလဒ်ကို သူ ကြိုတင်သိခဲ့ပြီးသား ဖြစ်လေ၏။

မိစ္ဆာသိုင်းပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံသူများသည် အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကြွက်များမျှသာ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်မလာသေးသောကြောင့် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၏ သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုရှေ့တွင် ၎င်းတို့၌ သဘာဝကျကျပင် မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ ရှိမနေခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် တာဝန်ကို စတင်လုပ်ဆောင်စေပြီးနောက်၊ သူက ပိုမိုအရေးကြီးသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတစ်ခုဆီသို့ သူ၏ အာရုံကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်လေတော့သည်။

...

မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ပေါ်ရှိ သူ၏ ဂူဂေဟာအတွင်းတွင်၊ လုချင်းသည် ယခုအခါ ကြီးမားနေပြီဖြစ်သော လီဟော်ဒယ်အိုးကြီးရှေ့တွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေခဲ့လေ၏။

သူ၏ လက်ချောင်းများသည် ရှုပ်ထွေးနက်နဲလှသော လက်သင်္ကေတများကို လျင်မြန်စွာ ပုံဖော်နေခဲ့ပြီး၊ သန့်စင်မှုပြုလုပ်နေသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ပါဝင်နေသော ဒယ်အိုးကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းလှသည့် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုများနှင့် ကန့်သတ်ချက်များကို ဆက်တိုက် ပေးပို့နေခဲ့တော့သည်။

နောက်ဆုံး လက်သင်္ကေတကို ပြီးစီးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ လီဟော်ဒယ်အိုးအတွင်းမှ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အထဲရှိ ဝိညာဉ်လက်နက်၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို အားဖြည့်ပေးရန်အတွက် ဂူဂေဟာအတွင်းရှိ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူလိုက်လေ၏။

ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းတံပိုးများသည် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာပြီး၊ ဝိညာဉ်လက်နက်၏ ဆွဲယူစုပ်ယူမှုကို အစဉ်မပြတ် ခံနေရတော့သည်။

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင်၊ စုပ်ယူလိုက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏသည် အခြေတည်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ကန့်သတ်ချက်များကို များစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ကျုံးကျိုး၏ နှလုံးသားဖြစ်သော မြင့်မြတ်သောတောင်တော်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြွယ်ဝလှပေသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဤနေရာတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံမည်ဆိုလျှင်ပင်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထောက်ပံ့မှုက လုံလောက်နေဦးမည် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် လုချင်း ဖန်တီးနေသော ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ ၎င်းက မြင့်မြတ်သောတောင်တော်တစ်ခုလုံးအပေါ် သက်ရောက်မှု အနည်းငယ်မျှသာ ရှိခဲ့လေသည်။

တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံ အချိန်အပြည့်အထိ၊ လီဟော်ဒယ်အိုးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဆက်လက်၍ ဆွဲယူနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့တော့၏။

အထဲရှိ ဝိညာဉ်လက်နက်မှာလည်း ၎င်း၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို အပြီးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

လုချင်းက သူ၏လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ၊ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ဒယ်အိုးအတွင်းမှ ပစ်ထွက်လာပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ကျဆင်းလာခဲ့တော့၏။

၎င်းသည် လူသားပုံစံ ရုပ်သေးကိုယ်ပွားတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ လုချင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံ အကြမ်းဖျင်း တူညီသော်လည်း၊ ၎င်း၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်များမှာမူ မထင်ရှားသေးပေ။

"နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ"

ရုပ်သေးကိုယ်ပွားကို လေ့လာကြည့်ရင်း လုချင်းက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်လေ၏။

ခဏအကြာတွင် ရုပ်သေးကိုယ်ပွားထံမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး၊ လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသော အချက်အလက် စာကြောင်းအချို့ကို ဖော်ပြလာခဲ့တော့သည်။

[ရွှေအမြုတေအဆင့် ရုပ်သေးကိုယ်ပွား - များစွာသော ရှားပါးပစ္စည်းများဖြင့် ဖန်တီးထားသည့် အစွမ်းထက်လှသော ရုပ်သေးကိုယ်ပွားတစ်ခု။]

ဤရုပ်သေးကိုယ်ပွားသည် ထူးကဲသော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ စွမ်းအားပိုင်းတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

၎င်းသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါးကို ကိုယ်စားပြုထားပြီး ဓာတ်ကြီးငါးပါးအခြေခံ စွမ်းရည်များကို အသုံးချနိုင်သည်။

ဤရုပ်သေးကိုယ်ပွားတွင် ကြီးထွားနိုင်စွမ်းရှိပြီး ကျင့်ကြံခြင်းမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏ ခွန်အားကို တိုးမြှင့်နိုင်သည်။

...

"မဆိုးပါဘူး။ ဒါက ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို တကယ်ပဲ ရောက်သွားတာပဲ"

လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသော အချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် လုချင်းက ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

မြင့်မြတ်သောတောင်တော်၏ ရတနာတိုက်မှ များစွာသော ရှားပါးပစ္စည်းများကို လဲလှယ်ရန်အတွက် သူ့ထံမှ ကြီးမားလှသော ကုသိုလ်တော် အမှတ်ပမာဏကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။

၎င်းကို သန့်စင်ရန်အတွက် သူ လပေါင်းများစွာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့ရသည်ကိုတော့ ထည့်ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

အစကတည်းက၊ ဤရုပ်သေးကိုယ်ပွားသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်လေ၏။

သူ၏ ဖန်တီးမှုကို ခေတ္တမျှ သဘောကျစွာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် လုချင်းက လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်၌ သူ၏ မျက်ခုံးကြားမှ ဝိညာဉ်အသိတစ်စွန်းတစ်စ ပျံထွက်လာပြီး ရုပ်သေးကိုယ်ပွား၏ နဖူးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေ၏။

၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်း နည်းပညာကို အသုံးပြု၍ နှစ်များစွာကြာအောင် သူ ကျင့်ကြံခဲ့သော ဝိညာဉ်မျိုးစေ့တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ဝိညာဉ်မျိုးစေ့က ရုပ်သေးကိုယ်ပွားထဲတွင် အမြစ်တွယ်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ၎င်းသည် အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို စတင်ဖြတ်သန်းတော့၏။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံသည် လုချင်း၏ အသွင်အပြင်နှင့် အတိအကျ ကိုက်ညီစေရန် ချိန်ညှိသွားခဲ့လေသည်။

ယခင်က မထင်ရှားခဲ့သော ၎င်း၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်များသည်လည်း လုချင်းနှင့် တစ်ထပ်တည်းကျသည့် ပုံစံအဖြစ်သို့ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာခဲ့တော့သည်။

ထို့နောက် ရုပ်သေးကိုယ်ပွားက ၎င်း၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်လေ၏။

မျက်လုံးများထဲတွင်၊ စိတ်ဝိညာဉ်အသိများ တောက်ပနေပြီး လုချင်း၏ အကြည့်နှင့် ဆုံတွေ့သွားခဲ့တော့သည်။

"တော်တော်လေးကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ခံစားချက်ပဲ"

ဤအတွေ့အကြုံက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းကြောင်း လုချင်း တွေ့ရှိသွားခဲ့လေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူသည် သီးခြားတည်ရှိနေသော လူနှစ်ယောက်ဖြစ်သွားပြီး၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်ကာ တစ်ယောက်မျက်လုံးကို တစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

၎င်းသည် ထူးဆန်းသော်လည်း အသစ်အဆန်းဖြစ်သော အတွေ့အကြုံတစ်ခုပင် ဖြစ်လေ၏။

သို့သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရ၊ သူက လျင်မြန်စွာပင် အသားကျသွားခဲ့တော့သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ အလုပ်မျိုးစုံကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်ကို ခွဲထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်လေ၏။

ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်း နည်းပညာသည်လည်း သဘောသဘာဝအရ ဆင်တူလေသည်။ သူ၏ အသိစိတ်နှစ်ခုစလုံးမှာ တူညီသော ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်းမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နောက်ထပ် ရှုထောင့်တစ်ခုကို ထပ်မံပေးစွမ်းရုံမျှသာ ဖြစ်လေတော့သည်။

"ရုပ်သေးကိုယ်ပွားရဲ့ ခွန်အားက... သခင်ကြီး သုံးပါးထက်တော့ သာလွန်သင့်တယ်"

လုချင်းသည် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ဂရုတစိုက် ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်လေ၏။

နှစ်များတစ်လျှောက်၊ သခင်ကြီး သုံးပါးသည် တစ်ခါတစ်ရံ သူ၏ လမ်းညွှန်မှုများကို တောင်းခံလေ့ရှိကြရာ၊ ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို သူ ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားလေသည်။

သို့သော် ဤရုပ်သေးကိုယ်ပွားတွင် အမှန်တကယ် ရွှေအမြုတေ၊ ဝိညာဉ်လက်နက်များ သို့မဟုတ် လက်ဆင့်ကမ်းရရှိထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ မရှိပေ။

၎င်း၏ စွမ်းအားအရင်းအမြစ်မှာ လုချင်း၏ ကိုယ်ပိုင် ရွှေအမြုတေကို နမူနာယူကာ ဖန်တီးထားသည့် အမြုတေတုတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် အတိဒုက္ခ သန့်စင်မှုကို မဖြတ်သန်းရသေးသဖြင့် စစ်မှန်သော ရွှေအမြုတေတစ်ခုတော့ မဟုတ်ချေ။

ရလဒ်အနေဖြင့်၊ ၎င်းသည် လုချင်း၏ အစစ်အမှန်ကိုယ်ထက် များစွာ နိမ့်ကျနေသော်လည်း၊ သခင်ကြီး သုံးပါး၏ ခွန်အားကိုတော့ ကျော်လွန်နေသေးပါ၏။

လုချင်း၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင်၊ သခင်ကြီး သုံးပါးစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်ရလျှင်ပင် သူက အသာစီးရနိုင်ခြေ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

သို့သော် ဤရုပ်သေးကိုယ်ပွား၏ အကြီးမားဆုံးသော တန်ဖိုးမှာ ၎င်း၏ ကြီးထွားနိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်၏။

၎င်း၏ အမြုတေအတုသည် စစ်မှန်သော ရွှေအမြုတေ မဟုတ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူသန့်စင်နိုင်သေးပြီး၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို မှန်မှန် တိုးပွားစေနိုင်လေသည်။

အကယ်၍ ထပ်မံသန့်စင်မည်ဆိုပါက၊ ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာတော့ မဟုတ်ပေ။

"ဝိညာဉ်ပုံသွင်း ရွှံ့စေးက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ... ထျန်းခွေ့ဂိုဏ်းက ဒီလောက်တောင် လိုချင်တပ်မက်နေတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူး"

ဤရုပ်သေးကိုယ်ပွား၏ ကြီးထွားနိုင်စွမ်းမှာ ဝိညာဉ်ပုံသွင်း ရွှံ့စေးကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား ဖြစ်လေသည်။

ထျန်းခွေ့ဂိုဏ်းက ၎င်းကို အဆင့်မြင့် ရုပ်သေးများ ဖန်တီးရန်အတွက် အဖိုးတန်ဆုံးသော ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး၊ ယခုအခါ မည်သည့်အတွက်ကြောင့်ဆိုသည်ကို လုချင်း နားလည်သွားခဲ့ပြီပင်။

ရုပ်သေးကိုယ်ပွား၏ စွမ်းရည်များနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားပြီးနောက်၊ သူက ၎င်းကို တရားထိုင်ခန်းထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ကျင့်ကြံရန် ချန်ထားခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် သူ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်၏။

ရှောင်ယန်နှင့် အခြားသူများကို မြင့်မြတ်သောတောင်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်လာကတည်းက၊ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုများအတွက် တရားထိုင်ခန်းအချို့ကို သူ သီးသန့် ဖယ်ထားပေးခဲ့လေသည်။

၎င်းတို့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ လုချင်းက ၎င်းတို့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးခဲ့ပေ။

ယင်းအစား၊ အပန်းဖြေရန်အတွက် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်တစ်ခွင်သို့ လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့လိုက်တော့၏။

...

သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ထူးခြားမှုတစ်ခုကို လုချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ အဝေးမှနေ၍ မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသော အလင်းတန်းတစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။

တောက်ပသောအလင်းတန်းထဲမှ ကျက်သရေရှိလှသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ တောက်ပနေသော ဖိတ်စာတစ်စောင်သည် မြင့်မြတ်သောတောင်တော်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

"ဒီအငွေ့အသက်က... ဒါဆို သူ နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်တက်သွားပြီပေါ့"

ရင်းနှီးနေသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ လုချင်း၏ မျက်လုံးများက အတွေးတစ်ခုဖြင့် တောက်ပသွားခဲ့လေသည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရေခဲနန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်မ ဟန်လင်းရွှမ်ပင် ဖြစ်လေ၏။

၎င်းတို့ နောက်ဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးနောက် ဆယ်နှစ်တာ အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူမသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီပင်။

တောင်ပေါ်သို့ ဦးတည်နေသော သက်တန့်တံတားပေါ်သို့ သူမ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း၊ လုချင်းသည် ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားခဲ့တော့သည်။