အခန်း (၁၀၂၅-၁၀၂၆)

အခန်း (၁၀၂၅) ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲကြီး

လော်ဟွန်တောင်...

ဤနေရာသည် မူလက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ကောလာဟလပုံပြင်များစွာ ကျော်ကြားလွှာဆန်းပြားခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ တရားဝင်ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ယင်းနယ်မြေအတွင်းသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်ရန် ဝန်လေးခဲ့ကြပေသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ... တောင်ကုန်းကြီးအတွင်းမှ မည်သည့်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်မျိုးမျှ ပြင်ပသို့ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ချေ။

အချို့ကမူ ဤနေရာ၌ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းအော်ရာများ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခများကို ဆွဲဆောင်မိသွားခဲ့ကာ၊ ကောင်းကင်ကြိုးများက မိစ္ဆာကောင်များအားလုံးကို ပြာအတိဖြစ်အောင် တွန်းလှန်ချေမှုန်းပစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကြ၏။

အခြားသူအချို့ကမူ... ဤနေရာရှိ မိစ္ဆာအကြီးအကဲမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအောင်မြင်သွားခဲ့သဖြင့် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ အဆင့်တက်လှမ်း ပျံသန်းသွားခဲ့ကာ၊ မိမိလက်အောက်ရှိ မိစ္ဆာအုပ်စုများကိုပါ တစ်ပါတည်း ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဆိုကြပေရာ... အမျိုးမျိုးသော ကောလာဟလများဖြင့် ဆူညံနေခဲ့တော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား... လော်ဟွန်တောင်အတွင်း၌ ကောင်းကင်မြေပြင်၏ အဖိုးတန်ရတနာများ၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ လုံးဝမရှိသဖြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲလှပေသည်။ ဖြတ်သန်းသွားလာကြသော ကုန်သည်များမှာလည်း ဤနေရာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အတိတ်သမိုင်းကြောင်းများကို စိုးရိမ်ကြသဖြင့် ဤလမ်းမှ လုံးဝဖြတ်သန်းသွားလာခြင်း မပြုကြချေ။

လော်ဟွန်တောင်ရှိ ရေကန်ငယ်တစ်ခု၏ ဘေးတွင်...

သံစားသားရဲကြီး တစ်ကောင်သည် ကျောက်တုံးစိမ်းကြီးတစ်တုံးပေါ်၌ ဝပ်စောင်းလဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဤလောကကြီး၏ မဟာတာအိုစည်းမျဉ်းအတားအဆီးများ တရွေ့ရွေ့ ပျက်စီးလာခဲ့သည်နှင့်အမျှ... တားဆီးပိတ်ဆို့ခြင်း အစီအရင်များစွာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ... ၎င်းမှာ သံစားသားရဲကြီး အတွက် အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသော အခွင့်အရေး ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းမှာ အလွန်အမင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ပေသည်။

လော်ဟွန်တောင်အတွင်းရှိ ထိုဝူနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာခွဲကြီးမှာ... လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက လီယန်ချူ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ရာ... သံစားသားရဲကြီး သည် ဤလော်ဟွန်တောင်အတွင်း၌ အမြင့်မားဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားရှင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ နေ့ရက်များကို အလွန်ပင် အေးအေးလူလူပင် ဖြတ်သန်းနေခဲ့ကာ ယခုအချိန်တွင် မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

သံစားသားရဲကြီး သည် ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလက နတ်ဘုရားကြီးများ၏ စီးတော်ယာဉ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့်... သွေးမျိုးဆက်မှာ အလွန်ပင် မြင့်မြတ်လွန်းလှပေသည်။ အကယ်၍ မဟာတာအို၏ စည်းမျဉ်းအတားအဆီးများ ပြင်းထန်လွန်းမနေခဲ့ဘဲ... သူသည်လည်း လော်ဟွန်တောင်ကဲ့သို့သော ပျက်စီးနေသည့်နေရာ၌ ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံမထားရပါက၊ တတိယအဆင့်သို့ စောစီးစွာပင် ဖောက်ထွက်အောင်မြင်သွားခဲ့လောက်ပြီ ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်တွင်... သံစားသားရဲကြီး သည် ထိုကျောက်တုံးစိမ်းကြီးပေါ်၌ ငြိမ်သက်စွာ ဝပ်စောင်းနေလျက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အသက်ရှူသွင်းရှူထုတ် ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက်... သူသည် မျက်ဝန်းစုံကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ညင်သာစွာ ချလိုက်မိ၏။

"ဒီနေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက... တကယ့်ကို ကျဲပါးလွန်းတယ်။ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် တခြား ကောင်းမွန်တဲ့ ကံကြမ္မာနယ်မြေတစ်ခုကို ရှာဖွေရမယ်"

သူသည် ယခုအချိန်အထိ လီယန်ချူ၏ ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် မျှော်လင့်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ အစွမ်းထက်လှသော မိစ္ဆာအနွယ်စု အမြောက်အမြား၏ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်မှာ... အစွမ်းထက်လှသော ထိပ်သီးပညာရှင်ကြီးများ၏ စီးတော်ယာဉ် သို့မဟုတ် တောင်စောင့်သားရဲကြီးအဖြစ် ဝင်ရောက်အမှုထမ်းခွင့် ရရှိကြခြင်း ဖြစ်ရာ... အားလုံးမှာလည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ယခုတလော ကျင့်ကြံခြင်း စိတ်အားထက်သန်မှုများမှာ... ဤမျှော်လင့်ချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။

အပြင်ပန်း သဏ္ဌာန်အားဖြင့် ကြည့်လျှင်မူ... ဤ သံစားသားရဲကြီး မှာ ပန်ဒါဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်နှင့် အလွန်ပင် တူညီလှပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် ယခင်ကထက် တစ်ကိုယ်လုံး ပိုမိုထွားကျိုင်းလာခဲ့ကာ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားလာခဲ့ပြီး သွေးသားစွမ်းအားများလည်း ပိုမို၍ သိပ်သည်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤစိတ်ကူးစိတ်သန်းများ ရှိလာခဲ့ပြီးနောက်... သံစားသားရဲကြီး သည် လော်ဟွန်တောင်အတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

သို့သော်လည်း... ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြည့်စုံထက်မြက်လှသော တောင်တန်းကြီးများစွာတွင်မူ ကျော်ကြားလှသော တရားဝင်ဂိုဏ်းကြီးများ ကာကွယ်ထားကြသည့်အပြင်၊ သီးသန့်ပုန်းအောင်းကျင့်ကြံနေသော ထိပ်သီးပညာရှင်ကြီးများ ရှိနေခဲ့ကြ၏။ သံစားသားရဲကြီး သည် အခြားသူများနှင့် အငြင်းပွားဖွား တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုလိုသဖြင့်... တစ်လမ်းဝင်တစ်လမ်းထွက် လှည့်ပတ်လာခဲ့ရာ၊ မထင်မှတ်ဘဲ တောင်ပိုင်းနယ်မြေသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

တောင်ပိုင်းနယ်မြေကို တောင်တန်းကြီး ၁ သိန်းဟူ၍ တင်စားခေါ်ဆိုကြပြီး... အဆိပ်ရှိသော ပိုးမွှားများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများစွာ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ နေရာအမြောက်အမြားတွင်မူ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြည့်စုံနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြည့်စုံလှသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီးနောက် စိတ်အေးချမ်းစွာဖြင့် စတင်ကျင့်ကြံနေခဲ့၏။ မထင်မှတ်ဘဲ... ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်၊ ဆံပင်ဖြူဖွေးလျက် မျက်စိကန်းနေသော အဘွားအိုတစ်ဦးသည် သူ၏ အရှေ့သို့ ရှာဖွေရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး -

"အခုခေတ်ကာလမှာ... သံစားသားရဲ တကယ်ရှိနေသေးတာပဲ၊ အလွန်ပဲ ရှားပါးလှတယ်... ရှားပါးလှတယ်..."

ထိုမျက်စိကန်းအဘွားအို၏ မျက်တွင်းကြီးနှစ်ခုမှာ မည်းမှောင်ကာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေခဲ့ပြီး... အသံထက်၌မူ ဝမ်းမြောက်အံ့ဩနေသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သံစားသားရဲကြီး သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ... ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ဤမျက်စိကန်းအဘွားအို၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါစွမ်းအားများသည် အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်နေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် -

"မင်းက... ဘယ်သူလဲ..."

ထိုမျက်စိကန်းအဘွားအိုက သာသာယာယာ ပြုံးလိုက်ရင်း -

"အဘွားက... ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအို လို့ ခေါ်တယ်... တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှာ ကျင့်ကြံနေတာပါ။ မင်းရဲ့ ပါရမီအရည်အချင်းက မဆိုးလှဘူးပဲ... အဘွားရဲ့ လက်အောက်ကို ဝင်ရောက်ပြီး စီးတော်ယာဉ်အဖြစ် လုပ်ဆောင်တာက ပိုပြီးတော့ သင့်တော်လိမ့်မယ်"

သံစားသားရဲကြီး က ရွဲ့ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်ရင်း -

"မင်းက... ဘာတွေတွေးနေတာလဲ၊ မင်းလို အဘွားအိုတစ်ယောက်အတွက်... ငါက စီးတော်ယာဉ် လုပ်ပေးရမယ် ဟုတ်လား..."

အဘွားအို သည် ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိဘဲ ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် -

"အဘွားက... အလောင်းကောင်သန့်စင်ခြင်းအတတ် ကိုလည်း အနည်းငယ် တတ်မြောက်ထားတော့... အကယ်လို့ မင်းက သဘောမတူဘူးဆိုရင်လည်း၊ သေဆုံးသွားတဲ့ သံစားသားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းကလည်း... တကယ့်ကို မဆိုးလှတဲ့ ရွေးချယ်မှု ဖြစ်မှာပါ"

သံစားသားရဲကြီး သည် ထိုစကားကို ကြားလျှင် ရူးသွပ်စွာဖြင့် တဟားဟား အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ရာ... တော အုပ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။

"အဘွားအို... ကြည့်ရတာ မင်းက တကယ်ပဲ ရူးသွပ်နေပြီ ထင်တယ်..."

စကားသံဆုံးသည်နှင့်... သံစားသားရဲကြီး ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါစွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗဟိုပြု၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော လေလှိုင်းကြီးတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်ပျံထွက်သွားတော့သည်။

အဘွားအို သည် တောင်ပိုင်းနယ်မြေ၌ သီးသန့်ပုန်းအောင်းကျင့်ကြံနေသော ထိပ်သီးပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက လီယန်ချူသည် တောင်ပိုင်းနယ်မြေကို လှည်းကျင်းရှင်းလင်းစဉ်... လမ်းကြောင်းကြီး လုံးဝမပွင့်သေးသော အချိန်၌ ယခုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော လူရူးကြီးတစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း မပြုလိုသဖြင့် ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သူမ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားမှာမူ... တကယ့်ကို သာမန်မဟုတ်ချေ။

သူမသည် လက်ညှိုးဖြင့် သာသာယာယာ တစ်ချက်တို့လိုက်ရာ -

ရှူးးး

အနက်ရောင် ကြိုးတစ်ချောင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ နဂါးတစ်ကောင်အလား လည်ပတ်လျက်၊ သံစားသားရဲကြီး ကို တိုက်ရိုက်ပိတ်ဆို့ချည်နှောင်ရန် ကြံစည်တော့သည်။ သံစားသားရဲကြီး သည် မိမိ၏ တန်ခိုးစွမ်းအားဖြင့် ယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ် ကို တရဟော လှုံ့ဆော်ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး... ထိုအနက်ရောင်ကြိုးနှင့်အတူ တစ်နေရာတည်း၌ ပြင်းထန်စွာ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဒုန်းး ဒုန်းး

ယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ်နှင့် အနက်ရောင်ကြိုးတို့သည် အချင်းချင်း ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိကြပြီးနောက်... ပေါက်ကွဲမှုကြီးများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ သံစားသားရဲကြီး ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါစွမ်းအားများမှာ အလွန်ပင် သိပ်သည်းလွန်းလှသော်လည်း၊ မျက်ဝန်းစုံကြား၌မူ ထိတ်လန့်အံ့ဩရိပ်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရ၏။ ဤမျက်စိကန်းအဘွားအိုမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသဖြင့်... သူသည် လုံးဝရန်သူမဟုတ်ချေ။ ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလက သားရဲကြီး၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသည်မှာ မှန်သော်လည်း... သူသည် အချိန်အမြောက်အမြားကို ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့မိသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းမှာ လိုက်ပါနိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

လူ့လောက၏ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်သော အဘွားအို ၏ အရှေ့မှောက်တွင်... သူသည် လက်တစ်ချက်အတွင်းမှာပင် တိုက်ရိုက် အောက်စီးသို့ ရောက်ရှိသွားရရှာတော့သည်။

အဘွားအို က သာသာယာယာ ပြုံးလိုက်ရင်း -

"မင်းက... အခုထိ အလွန်ပဲ ငယ်ရွယ်လွန်းသေးတယ်။ အကယ်လို့ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာလောက်သာ ကြာမြင့်သွားခဲ့ရင်... အဘွားအနေနဲ့ မင်းကို ဒုက္ခပေးဖို့ လုံးဝလာမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့... မင်းက ငါ့ရဲ့မျက်စိထဲ ထည့်ကြည့်ဖို့တောင် မတန်သေးပါဘူး"

ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားသားရဲ အမြောက်အမြားမှာ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလကတည်းက အခြားသူများ၏ ဖမ်းဆီးထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ရာ... မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့ ကြီးပြင်းလာခဲ့လျှင် အစွမ်းထက်လှသော ထိပ်သီးပညာရှင်ကြီးများသာလျှင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် ဖြစ်၏။ အဘွားအို သည်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကို ယူလိုသဖြင့်... သူမ၏ လက်ဝါးပြင်အလယ်မှ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝူးးး

စိမ်းပြာရောင် ကွန်ရက်ကြီးတစ်ခုသည်... ကောင်းကင်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးလျက် တဟုန်ထိုး ကျဆင်းလာတော့သည်။

ဒုန်းး

သံစားသားရဲကြီး သည် မိမိ၏ မွေးရာပါ တန်ခိုးစွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲလှုံ့ဆော်လိုက်ရာ... ယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဘေးပတ်ပတ်လည်၌ ရစ်ပတ်အနည်ထိုင်သွားခဲ့ပြီး အလင်းကာရံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းအလင်းကာရံမှာ အမည်းနှင့် အဖြူနှစ်ရောင် ပြည့်နှက်နေပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့၏။ ပြင်းထန်လှသော မြည်ဟီးသံကြီးနှင့်အတူ... ထိုစိမ်းပြာရောင် ကွန်ရက်ကြီးနှင့် ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိပြန်တော့သည်။ သံစားသားရဲကြီး သည် ၎င်းအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး...

ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ နောက်ကျန်ရိပ်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့လျက် အဝေးသို့ တဟုန်ထိုး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတော့သည်။

ဤစိမ်းပြာရောင် ကွန်ရက်ကြီးမှာ... အလွန်ပင် နက်နဲဆန်းကြယ်လှသော မွေးရာပါ တန်ခိုးစွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ... တတိယအဆင့် နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေသော ထိပ်သီးပညာရှင်ကြီးများပင်လျှင် ယင်းနှင့် ဆုံတွေ့ရပါက လက်တစ်ချက်အတွင်း ဖမ်းဆီးခြင်း ခံရမည်မှာ ထူးဆန်းလှသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း... သံစားသားရဲကြီး သည် မိမိ၏ ယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ်ကို ထိန်းချုပ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော တန်ခိုးစွမ်းအားဖြင့် ထိုစိမ်းပြာရောင် ကွန်ရက်ကြီးကို တိုက်ရိုက်ဖောက်ထွက် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သဖြင့်... အဘွားအို သည် စိတ်ထဲမှ သူ့ကို ပိုမို၍ နှစ်သက်သဘောကျသွားခဲ့သည်။

"မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး... ယင်နဲ့ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိတာတင်နဲ့တင်... ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲကြီးဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ့်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်"

သူမက လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ဖမ်းချုပ်လိုက်ရာ... ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထိုးတက်သွားသော ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ သံစားသားရဲကြီး သည် တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝစိတ်မကူးရဲတော့ဘဲ... ယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ်ကို စီးနှင်လျက် လျှပ်စီးအလား ပြင်းထန်လှသောအရှိန်ဖြင့် တောင်ပိုင်းနယ်မြေ၏ တောင်တောတောင်တန်းများကြား၌ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းနေခဲ့၏။

"ငါ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ပျက်စီးနေတဲ့ နေရာကိုမှ လာမိရတာလဲ..."

သံစားသားရဲကြီး သည် ရင်ထဲ၌ ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲနေမိတော့သည်။ ဤ အဘွားအို ပြောဆိုခဲ့သည်မှာ လုံးဝမမှားချေ။ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားများမှာ အပြည့်အဝ ပွင့်ထွက်နေပြီ ဖြစ်ရာ... မဟာတာအိုစည်းမျဉ်းများ တရွေ့ရွေ့ ကွယ်ပျောက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ အကယ်လို့ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာလောက်သာ ကြာမြင့်သွားခဲ့ရင်... ယခုကဲ့သို့သော အဘွားအို ကဲ့သို့သော ထိပ်သီးပညာရှင်ကြီး ဖြစ်လင့်ကစား သူ့ကို မည်သို့မျှ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင်မူ... သံစားသားရဲကြီး သည် အမှန်စင်စစ် အလွန်ပင် နုနယ်လွန်းသေး၏။

အဘွားအို သည် ခြေလှမ်းအချို့ကို သာသာယာယာ လှမ်းလိုက်ရာ... အပြင်ပန်းကြည့်လိုက်လျှင် အလွန်ပင် နှေးကွေးလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အမြဲတမ်း သံစားသားရဲကြီး ၏ နောက်ကျောဘက်၌ ကပ်လျက် လိုက်ပါနေခဲ့ပြီး... အကွာအဝေးတစ်ခုကို ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ သူမသည် ဤရှေးဟောင်းသားရဲကြီးကို အပြည့်အဝ ဖိအားပေး အရှုံးပေးစေလိုသဖြင့်... စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားများကို အဆက်မပြတ် ဖန်တီးပေးနေခြင်း ဖြစ်၏။

သံစားသားရဲကြီး သည် မိမိ၏ ယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ်ကို လှုံ့ဆော်နေသော်လည်း... ဤမျက်စိကန်းအဘွားအို၏ အနောက်မှ ကပ်လျက်လိုက်ပါမှုကို လုံးဝရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ၊ ယခုအချိန်တွင် ကြီးမားလှသော ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခု၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

ဤရေတံခွန်ကြီးမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပြီး... ကောင်းကင်ယံထက်မှ မြေပြင်သို့ တဟုန်ထိုး ကျဆင်းနေသည့်အလား ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေခဲ့၏။ ရေတံခွန်ကြီး၏ အရှေ့မှောက်တွင်... အလွန်ပင် လှပချောမောလှသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာ သွယ်လျထွားကျိုင်းလှကာ မျက်နှာထက်၌မူ အလွန်ပင် အေးစက်တည်ငြိမ်လှသောအမူအရာ ရှိနေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင်... ထိုအေးစက်လှသော မိန်းမပျိုသည် ဓားသိုင်းကို အာရုံစိုက်၍ လေ့ကျင့်နေခဲ့ပြီး... လက်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းဓားရှည်မှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လွန်းလှပေသည်။

ထိုမိန်းမပျိုသည် အသံကို ကြားလျှင် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ... ရုတ်တရက် သံစားသားရဲကြီး သည် ယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ်ကို ထိန်းချုပ်၍ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင်မူ ဆံပင်ဖြူဖွေးလျက် မျက်စိကန်းနေသော အဘွားအိုတစ်ဦး ကပ်လျက်ပါလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့်... သူမသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရတော့သည်။ သံစားသားရဲကြီး သည်လည်း မိမိ၏ နောက်ကျောဘက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဖိအားများကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် စိတ်ထဲမှ မကောင်းကြောင်း သိရှိလိုက်ရ၏။

သူသည် ဤအေးစက်လှသော မိန်းမပျိုအား ဒုက္ခမပေးလိုသဖြင့်... ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ အရိပ်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့လျက် ဤရေတံခွန်ကြီး တည်ရှိရာနေရာကို တိုက်ရိုက် ရှောင်ကွင်းသွားခဲ့တော့သည်။

အဘွားအို သည် မလောမောဘဲ နောက်မှ ကပ်လျက်လိုက်ပါနေခဲ့ပြီး... သံစားသားရဲကြီး ၏ ယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ်ကို လှုံ့ဆော်နေမှုကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် ရေတံခွန်အရှေ့ရှိ ထိုအေးစက်လှသော မိန်းမပျိုကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ... မထိန်းနိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရပြန်ကာ၊ ချက်ချင်းပင် လက်ဝါးပြင်အလယ်မှ တောက်ပလှသော အလင်းကွင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအရာမှာ တစ်ကိုယ်လုံး စိမ်းစိုလှသော မှော်လက်ကောက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ထင်ထင်ရှားရှား မြင်တွေ့နေရတော့၏။ သူမသည် ၎င်းမှော်လက်ကောက်ကို ချက်ချင်းပင် လှုံ့ဆော်ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်အနည်းငယ်ခန့်ကို ကောင်းမွန်စွာ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ပြီး၊ သံစားသားရဲကြီး ကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့ဖမ်းချုပ်လိုက်တော့သည်။

ဤမှော်လက်ကောက်မှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှသော အဖိုးတန်ရတနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ... သံစားသားရဲကြီး သည် မိမိ၏ အရှေ့မှောက်ရှိ ကောင်းကင်မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရကြောင်း ခံစားမိလိုက်ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အလင်းတန်းများစွာ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာတော့သည်။ သူသည် ကမန်းကတန်းပင် ယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ်ကို လှုံ့ဆော်၍ ကာကွယ်လိုက်ပြီး... ၎င်းအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ဤအလင်းကွင်းကြီးကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြံစည်သော်လည်း၊ ထိုအလင်းကွင်းကြီးမှာ အဆက်မပြတ် ကျုံ့ဝင်လာခဲ့ပြီး... စိမ်းစိုလှသော မှော်လက်ကောက်မှာ တရွေ့ရွေ့ ကျုံ့ဝင်လျက် သံစားသားရဲကြီး ကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့ချည်နှောင်လိုက်တော့သည်။

သံစားသားရဲကြီး သည် မိမိ၏ ယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ်ကို ထိန်းချုပ်၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ကြီးလိုက်ငယ်လိုက် ပြုလုပ်နေသော်လည်း... ယခုအချိန်အထိ ဤမှော်လက်ကောက်၏ ပိတ်ဆို့မှုကို လုံးဝရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် -

"အဘွားအို... ငါ့ကို အမြန်ဆုံး လွှတ်ပေးစမ်း..."

အဘွားအို က သာသာယာယာ ပြုံးလိုက်ရင်း -

"လောကမှာ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စမျိုး ရှိမှာလဲ၊ အကယ်လို့ မင်းသာ ငါ့နေရာမှာဆိုရင်... မင်းကော လွှတ်ပေးမှာလား..."

သူမသည် မှော်မန္တန်များကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ... စိမ်းစိုလှသော မှော်လက်ကောက်ပေါ်မှ အလင်းတန်းများစွာ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သံစားသားရဲကြီး သည် လုံးဝရုန်းကန်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ ချက်ချင်းပင်... ဤမျက်စိကန်းအဘွားအိုသည် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး မိမိ၏ မည်းမှောင်ကာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော မျက်တွင်းကြီးနှစ်ခုဖြင့် ထိုအေးစက်လှသော မိန်းမပျိုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ... ဒီနေ့ အဘွားရဲ့ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးက တကယ့်ကို မဆိုးလှဘူးပဲ... အရင်ဆုံး သံစားသားရဲတစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသလို၊ အခုလည်း ပါရမီအရည်အချင်း တကယ့်ကို ထူးကဲလှတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ထပ်မံတွေ့ရှိရပြန်ပြီ"

သံစားသားရဲကြီး သည် ယခုအချိန်တွင် ထိုမှော်လက်ကောက်၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံထားရသဖြင့်... သူမသည်လည်း မလောမောတော့ဘဲ၊ ထိုအေးစက်လှသော မိန်းမပျို၏ ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှမ်းလျှောက်သွားခဲ့တော့သည်။ ထိုမိန်းမပျိုသည် လက်ထဲ၌ ရှေးဟောင်းဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် မူလနေရာ၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တံ့နေခဲ့ပြီး... ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါများမှာ လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့လောက်အောင် တောက်ပနေခဲ့ကာ၊ မျက်နှာထက်၌လည်း မည်သည့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ရိပ်မျိုးမျှ လုံးဝမရှိချေ။

အဘွားအို သည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တိုးသွားခဲ့ပြီး အေးအေးလူလူပင် -

"မိန်းကလေး... မင်း အဘွားရဲ့ လက်အောက်ကို ဝင်ရောက်ပြီး တပည့်အဖြစ် ခံယူချင်လား... အဘွားဆီမှာလည်း ဝေယျာဝစ္စတွေကို ပြုစုလုပ်ဆောင်ပေးမယ့် လူတစ်ယောက် အမှန်ပဲ လိုအပ်နေတာ"

သံစားသားရဲကြီး က ဒေါသတကြီးဖြင့် -

"တကယ့်ကို... အရှက်မရှိတဲ့ ဘွားတော် ပဲ... အခုထိ လူတစ်ယောက်ကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ စဉ်းစားနေသေးတယ် ဟုတ်လား..."

အဘွားအို သည် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ သူမသည် မျက်စိကန်းနေသော်လည်း... လူများကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်တတ်သော အလေ့အထ ရှိပေရာ... လက်ညှိုးဖြင့် သာသာယာယာ တစ်ချက်တို့လိုက်ရာ၊ မှော်လက်ကောက်မှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ပြီး သံစားသားရဲကြီး အား စကားပင် မပြောနိုင်လောက်အောင် တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ပိတ်လိုက်တော့သည်။

ချက်ချင်းပင်... သူမသည် ထိုအေးစက်လှသော မိန်းမပျိုကို ထပ်မံရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး အေးအေးလူလူပင် -

"ဘယ်လိုလဲ..."

ဤမိန်းမပျို၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါစွမ်းအားများမှာ အလွန်ပင် ဖြူစင်သန့်ရှင်းလှသဖြင့်... သူမ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်၌ ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး မိမိအတွက် အရန်ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုရန် တကယ့်ကို သင့်တော်လှပေသည်။ မဟုတ်ပါက လမ်းကြောင်းကြီး အပြည့်အဝ ပွင့်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်မြေပြင်၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများ ကျဆင်းလာချိန်၌... အကယ်၍ သူမအနေဖြင့် မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ လုံးဝမဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပါက၊ မိမိအတွက် နောက်ဆုတ်လမ်းတစ်ခု ချန်ထားနိုင်ရန် ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ... အရှေ့မှောက်ရှိ ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ထိုလူငယ်မိန်းမပျိုသည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း -

"ရူးနေတာလား..."

အဘွားအို ၏ မျက်နှာထက်ရှိ အပြုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားခဲ့ရပြီး၊ မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်ရင်း -

"မိန်းကလေး... မင်းက တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ကြီးက ဘယ်လောက်အထိ မြင့်မားတယ်ဆိုတာကို မသိသေးတာပဲ..."

ထိုအချိန်တွင်... သံစားသားရဲကြီး သည် မိမိ၏ မွေးရာပါ တန်ခိုးစွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ယခင်ကထက် သုံးလေးဆခန့် ပြင်းထန်စွာ ထွားကျိုင်းကြီးမားလာခဲ့တော့သည်။ သူသည် ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလက ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲကြီး ဖြစ်သည့်အတိုင်း... ရိုင်းစိုင်းလှသော အရှိန်အဝါစွမ်းအားများ တရဟော ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ မထင်မှတ်ဘဲ ထိုစိမ်းစိုလှသော မှော်လက်ကောက်ကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးရုန်းထွက်ပစ်လိုက်တော့၏။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ခြေလေးဖက်စလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ချလျက် ဤမိန်းမပျို၏ အရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ... အဘွားအို ကို ကြည့်၍ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မိန်းကလေး... မင်း အရင်ဆုံး သွားနှင့်တော့... ဒီအဘွားအိုကို ငါ့ဘာသာငါ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မယ်"

သို့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ... သူ၏ ဖင်ကို လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ကန်ကျောက်လိုက်သဖြင့်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတစ်ခုလုံး ဘေးဘက်သို့ လွင့်ပျံထွက်သွားရရှာတော့သည်။

ထိုမိန်းမပျိုက အေးစက်စွာဖြင့် -

"ဘေးကို ဖယ်နေစမ်း..."

သံစားသားရဲကြီး : "………………"

နောက်တစ်ခဏတွင်... တောက်ပလင်းလက်လှသော ဓားအလင်းတန်းကြီးတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားခဲ့ပြီး -

ရှူးးး

ထိုမိန်းမပျိုသည် ဓားတစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ဆွဲထုတ်ရိုက်ချလိုက်ရာ... အဘွားအို သည် ရင်ထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။ သူမအနေဖြင့် မည်သည့် မွေးရာပါ တန်ခိုးစွမ်းအားကိုမျှ လှုံ့ဆော်ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိသေးခင်မှာပင်... ထိုဓားအလင်းတန်းသည် သူမ၏ မျက်ခုံးအလယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူမသည် ကမန်းကတန်းပင် တန်ခိုးစွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်၍ အနောက်ဘက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ ဆုတ်ခွာထွက်ပြေးလိုက်သဖြင့်... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်ပေါ်၌မူ ကြီးမားလှသော သွေးရာတစ်ခု ချက်ချင်း ပွင့်ထွက်သွားရတော့သည်။

ခုနက ဓားချက်ကို... သူမအနေဖြင့် နောက်ဆုံးအချိန်၌ အသက်လုကာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း... ပြင်းထန်လှသော ဓားစွမ်းအားများမှာ သူမ၏ ကလီစာငါးပါးလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဝံပုလွေအရိုးစု အဘွားအို : "………………"

သူမသည် အရှေ့မှောက်ရှိ ဤအေးစက်လှသော မိန်းမပျို၌ ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဓားသိုင်းအတတ် ရှိနေလိမ့်မည်ဟူ၍ လုံးဝတွေးမထားခဲ့မိချေ။ ဤမိန်းမပျိုမှာ အမှန်စင်စစ်... ထိုနေရာ၌ ဓားသိုင်းကို အာရုံစိုက်၍ လေ့ကျင့်နေသော ဖန့်ချင်းလန် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် အဘွားအို ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားကို သာသာယာယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

တောက်ပလင်းလက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်၍ ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်ယံထက်၌ စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်အလား တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်သွားတော့သည်။ အဘွားအို သည် မိမိ၏ တန်ခိုးစွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ထိုစိမ်းစိုလှသော မှော်လက်ကောက်ကို ထုတ်ဖော်၍ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သော်လည်း -

ဂျွတ်

မှော်လက်ကောက်သည် ဓားချက်အောက်၌ တိုက်ရိုက် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး... ဓားအရှိန်အဝါမှာမူ အရှိန်လျော့ခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ အဘွားအို ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်ပြန်တော့သည်။ အဘွားအို သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး... ဦးခေါင်းထက်ရှိ ဆံနွယ်များ ကောင်းကင်ယံထက်၌ ရူးသွပ်စွာ လွင့်ပျံနေခဲ့ကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ဘေးပတ်ပတ်လည်၌ မွေးရာပါ တန်ခိုးစွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဒေါင်...

ဤဓားအရှိန်အဝါသည် ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားခဲ့ပြီးနောက်... ခေါင်းလောင်းကြီးပေါ်၌ ကြီးမားလှသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ အဘွားအို သည် ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်သွားရပြီး... ဤတောင်ပိုင်းနယ်မြေ၏ တောင်တန်းကြီး ၁ သိန်းအတွင်းသို့ မည်သည့်အချိန်က ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ကို မည်သို့မျှ တွေးတော၍ မရနိုင်တော့ချေ။

"မင်းက... ဘယ်သူလဲ..."

ဖန့်ချင်းလန် က အေးစက်စွာဖြင့် -

"ဆူညံလိုက်တာ..."

စကားသံဆုံးသည်နှင့်... လက်ထဲရှိ နန်မင်လီဟော်ဓား သည် ချက်ချင်းပင် နီရဲလှသော မီးလျှံကြယ်တံခွန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်တင် အဘွားအို ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကာကွယ်ရေး တန်ခိုးစွမ်းအားများကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ဖူးးး

အဘွားအို သည် သွေးတစ်ချက် အပြင်းအထန် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး... ကမန်းကတန်းပင် တန်ခိုးစွမ်းအားကို ထပ်မံလှုံ့ဆော်လိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းကြီး ထပ်မံ၍ ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ သို့သော်လည်း ဤခေါင်းလောင်းကြီးမှာ ထိုနီရဲလှသော မီးလျှံကြယ်တံခွန်ကြီး၏ အရှေ့မှောက်တွင်မူ... မည်သည့် တောင့်ခံနိုင်စွမ်းမျိုးမျှ လုံးဝမရှိဘဲ၊ ဓားအရှိန်အဝါများ၏ အတင်းအကျပ် လည်ပတ်ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်ပျက်စီးသွားရရှာတော့သည်။

အဘွားအို သည် ရင်ထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ ထိတ်လန့်သွားရပြီး... မိမိ၏ မွေးရာပါ တန်ခိုးစွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်၍ ကောင်းကင်စွန်းဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် ကြံစည်တော့သည်။

ရှူးးး

ဖန့်ချင်းလန် က လက်ညှိုးဖြင့် သာသာယာယာ တစ်ချက်တို့လိုက်ရာ... နန်မင်လီဟော်ဓား သည် အနောက်ဘက်သို့ ကပ်လျက် ထပ်မံ၍ အတင်းအကျပ် လိုက်ပါတိုက်ခိုက်ပြန်တော့သည်။ ဤ အဘွားအို သည် ယခုအချိန်အထိ ကျင့်ကြံလာခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း... အလွန်ပင် များပြားလှသော လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်များနှင့် အသက်ကယ်နည်းလမ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပေရာ... သူမ၏ ခန္ဓာခွဲအမြောက်အမြား အတင်းအကျပ် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ၊ နောက်ဆုံး၌ ကောင်းကင်စွန်းဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး ခြေရာလက်ရာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူမသည် တောင်ပိုင်းနယ်မြေ၏ တောင်တန်းကြီး ၁ သိန်းအတွင်း၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းကျင့်ကြံလာခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့်... ဤနေရာ၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်နားလည်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ အမှန်စင်စစ် ကံကောင်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဖန့်ချင်းလန် သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး... လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ လှမ်းခေါ်လိုက်ရာ၊ နန်မင်လီဟော်ဓား သည် သူမ၏ လက်ဝါးပြင်အလယ်သို့ အေးအေးလူလူပင် ပြန်လည်ပျံသန်းကျဆင်းလာတော့သည်။ ဓားအနည်းငယ်မျှဖြင့်တင်... ယခုကဲ့သို့သော လူ့လောက၏ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ကြီးဖြစ်သော အဘွားအို ကို လွယ်လွယ်ကူကူ အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူတွန်းလှန်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဘေးမှနေ၍ ထိုအခြင်းအရာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော သံစားသားရဲကြီး မှာမူ မျက်ဝန်းကြီးနှစ်ခုလုံး ပြူးထွက်သွားရပြီး... မည်သို့မျှ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရကာ၊ ဖန့်ချင်းလန်၏ အရှေ့သို့ ကမန်းကတန်း တိုးသွားခဲ့ပြီး အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာဖြင့် -

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... နတ်မိမယ်လေးရဲ့ အသက်ကယ်တင်ပေးတဲ့ ကျေးဇူးကြီးအတွက်..."

ဖန့်ချင်းလန် က ခေါင်းကို သာသာယာယာ ညိတ်ပြလိုက်၏။ သံစားသားရဲကြီး သည် ဤတောင်တန်းကြီး ၁ သိန်းအတွင်း၌... ထိုမျှလောက် လှပချောမောလှသော နတ်မိမယ်လေးနှင့် ဆုံတွေ့ရပြီး မိမိ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးလိမ့်မည်ဟူ၍ လုံးဝတွေးမထားခဲ့မိသဖြင့်... ကမန်းကတန်းပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုနေမိတော့သည်။ သံစားသားရဲကြီး နှင့် ခေတ္တမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက်... ဖန့်ချင်းလန် သည် မျက်ခုံးကို သာသာယာယာ ပင့်လိုက်ရင်း

"နင်က... လီယန်ချူကို သိတာလား..."

သံစားသားရဲကြီး ၏ မျက်နှာထက်၌ အလွန်ပင် မျှော်လင့်တောင့်တနေသော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော် အမြဲတမ်း လီတာအိုဆရာရဲ့ ဂိုဏ်းအတွင်းကို ဝင်ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက... လီတာအိုဆရာက ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အလွန်ပဲ နိမ့်ပါးလွန်းတယ်ဆိုပြီးတော့၊ အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက လုံးဝလက်မခံခဲ့ဘူး"

ဖန့်ချင်းလန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး -

"မင်းရဲ့ စွမ်းအားက... အမှန်ပဲ အလွန်ကို နိမ့်ပါးလွန်းပါတယ်"

သံစားသားရဲကြီး : "………………"

ရုတ်တရက်...

တောင်ပိုင်းနယ်မြေအတွင်းမှ... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်ကြီးတစ်ခု တဟုန်ထိုး ပွင့်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ ဖန့်ချင်းလန် သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ... ချက်ချင်းပင် ဓားကို စီးနှင်လျက် လျှပ်စီးအလား ပြင်းထန်လှသောအရှိန်ဖြင့် ထိုနေရာဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားတော့သည်။ သံစားသားရဲကြီး သည်လည်း စိတ်ထဲမှ ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်... မိမိ၏ ယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး၊ လေပွေလှိုင်းတစ်ခုအလား ပြင်းထန်လှသောအရှိန်ဖြင့် အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားခဲ့တော့၏။

…………

မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်ရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီးနောက်...

ဖန့်ချင်းလန် သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး... ဤနေရာ၌ ကြီးမားလှသော မြေအောက်လိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခု ရှိနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ကာ၊ လိုဏ်ဂူ၏ အောက်ခြေနက်ရှိုင်းလှသော နေရာမှ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များစွာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်... ၎င်းမှာ တရဟော စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေကြီးတစ်ခုအလား အလွန်ပင် ထင်ထင်ရှားရှားနှင့် ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။

"တစ်ခုခုတော့... မမှန်ဘူး..."

သူမသည် ထိုမြေအောက်လိုဏ်ဂူကြီးကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး... လက်ထဲမှ ဓားမန္တန်များကို လျင်မြန်စွာ နှိပ်လိုက်ရင်း လက်ညှိုးဖြင့် သာသာယာယာ ညွှန်ပြလိုက်ကာ -

"သွားစမ်း..."

နန်မင်လီဟော်ဓား သည် ချက်ချင်းပင် နီရဲလှသော မီးလျှံကြယ်တံခွန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... လျှပ်စီးအလား ပြင်းထန်လှသောအရှိန်ဖြင့် ထိုမြေအောက်လိုဏ်ဂူကြီးအတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်သွားတော့သည်။

ခေတ္တမျှ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီးနောက် -

ဒုန်းးး

ကျောက်တုံးကြီးများ ပြင်းထန်စွာ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားသံနှင့်အတူ... မည်သည့်အရာကို ဝင်ရောက်ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်မသိရဘဲ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ ချက်ချင်းပင် အတင်းအကျပ် ပိတ်ဆို့ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရတော့သည်။ သို့သော်လည်း... နန်မင်လီဟော်ဓား မှာမူ လိုဏ်ဂူအောက်ခြေရှိ ကြီးမားလှသော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားတစ်ခု၏ အတင်းအကျပ် ဆွဲချုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပုံရပြီး၊ မြေအောက်လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ကောင်းမွန်စွာ ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရရှာတော့၏။ ဖန့်ချင်းလန်၏ မျက်ဝန်းစုံကြား၌ ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး -

"ဟင်းလင်းပြင်... တာအိုစည်းမျဉ်းလား..."

ဒုန်းး

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်... သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါစွမ်းအားများသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်အလား လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။ သံစားသားရဲကြီး သည် ဤမျှလောက် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့်... မထိန်းနိုင်ဘဲ အနောက်သို့ ခြေလှမ်းအချို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ရကာ၊ မိမိ၏ ယင်နှင့်ယန်စွမ်းအားနှစ်သွယ်ကို လှုံ့ဆော်၍ ကာကွယ်ထားရတော့၏။

ဖန့်ချင်းလန် က အေးစက်စွာဖြင့် -

"နှိမ်နင်းစမ်း..."

စကားသံဆုံးသည်နှင့်... သူမ၏ လက်ဝါးပြင်အလယ်မှ ထပ်မံ၍ တောက်ပလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

၎င်းမှာ... ရတနာခုနစ်ပါး ရွှေမျှော်စင်ကြီး ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ရှူးးး

ရတနာခုနစ်ပါး ရွှေမျှော်စင်ကြီး ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီးနောက်... ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ရွှေရောင်မှော်အလင်းတန်းများစွာ အဆက်မပြတ် တောက်ပလင်းလက်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုမြေအောက်လိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။ ၎င်းအရာမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသော အဖိုးတန်ရတနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ... စွမ်းအားအလွန်ပင် ပြင်းထန်လှပေသည်။ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ ရတနာတစ်ခု မဟုတ်သေးသော်လည်း... တန်ခိုးစွမ်းအားများနှင့် မှော်အစွမ်းများ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်... ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထိုးတက်နေသော ထိုမိစ္ဆာအငွေ့အသက်များအားလုံးကို လုံးဝဥဿုံ ဖိနှိပ်ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်တော့သည်။

တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည်... မြေအောက်လိုဏ်ဂူအတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ဖောက်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဖန့်ချင်းလန်၏ အရှေ့မှောက်၌ အေးအေးလူလူပင် ပြန်လည်ရပ်တံ့သွားခဲ့ရာ... ၎င်းမှာ နန်မင်လီဟော်ဓား ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤနေရာ၏ ထူးဆန်းလှသော လှုပ်ရှားမှုများအားလုံးကို... သူမအနေဖြင့် ခေတ္တမျှ ကောင်းမွန်စွာ ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

………………

မိစ္ဆာလောက၊ ချိတ်ပိတ်ထားသော နဂါးရေတွင်း...

ဤနေရာ၌ လူအရိပ် ၄ ခုသည် သီးသန့်စီ ရပ်တံ့နေကြပြီး... လက်ထဲမှ မိမိတို့၏ မွေးရာပါ တန်ခိုးစွမ်းအားများကို တရဟော လှုံ့ဆော်နေကြသည်။ တစ်ဦးမှာ... တစ်ကိုယ်လုံး လေးလံလှသော သံချပ်ကာဝတ်စုံကြီးကို ဆင်ယင်ထားလျက် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော သန်မာသည့် အမျိုးသားကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာမူ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကြီးကို ခြုံလွှဲထားလျက် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးအပြင်... အလွန်ပင် လှပချောမောလှသော လူငယ်တစ်ဦးနှင့် တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော အမူအရာတစ်ခုလည်း ရှိနေခဲ့၏။

နဂါးရေတွင်း၏ အောက်ခြေရှိ ထိုကြီးမားလှသော သက်ရှိမိစ္ဆာကြီးမှာ... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါစွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်နေခဲ့သည်။ ဤလူ ၄ ဦး၏ တန်ခိုးစွမ်းအားများမှာ အချင်းချင်း စည်းချက်ညီစွာ ပေါင်းစပ်နေကြပြီး... ခုနကတင် သီးသန့်မှော်အစီအရင်တစ်ခုကို စတင်လှုံ့ဆော်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ကာ၊ ကြီးမားလှသော ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီး၍ လူ့လောကအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ရန် ကြံစည်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

မူလက... အရာရာအားလုံးမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့စွာဖြင့် အဆင်ပြေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ... ရုတ်တရက် ထက်မြက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုသည် မှော်အစီအရင်ကို ဖောက်ထွက်၍ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းထိုးနှက်လာခဲ့တော့သည်။ ထိုဓားအရှိန်အဝါမှာ... မိစ္ဆာလောက၏ အစွမ်းထက်လှသော အရှင်သခင် ၄ ဦးစလုံးကို လုံးဝဒဏ်ရာရရှိစေနိုင်ခြင်း မရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ သူတို့၏ မှော်အစီအရင် လည်ပတ်မှုကိုမူ ခေတ္တမျှ တိုက်ရိုက် ရပ်တံ့သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကျိရုယန်သည် မျက်ခုံးကို သာသာယာယာ ပင့်လိုက်ရင်း... ရင်ထဲ၌ မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု ချက်ချင်း ခံစားမိလိုက်သဖြင့် -

"ဒီလောက်အထိ တိုက်ဆိုင်မှု ရှိလိမ့်မယ် မဟုတ်ပါဘူး... ငါတို့တွေ အခြားသူတွေရဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိတာကို ခံလိုက်ရတာလား..."

ထိုကျားမခွဲခြားနိုင်လောက်အောင် လှပချောမောလှသော လူငယ်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ တိုက်ဆိုင်မှု ရှိမှာလဲ..."

ကျိရုယန်က လေးနက်တည်ကြည်သော လေသံဖြင့် -

"အရှိန်ကို မြှင့်စမ်း... နောက်ကျသွားရင်... မထင်မှတ်ထားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်"

မိစ္ဆာလောက၏ အရှင်သခင်များကြားတွင်မူ... အမြဲတမ်း အချင်းချင်း လှည့်ပတ်တိုက်ခိုက်ကာ ပရိယာယ်များစွာ အသုံးပြုတတ်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ... ကြီးမားလှသော ရင်းနှီးပေးဆပ်မှုများစွာ အသုံးပြုခဲ့ရပြီးမှသာ အခြားသော လမ်းစဉ်အရှင်သခင်နှစ်ဦးကိုပါ အတူတူ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန် ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည့်အပြင်၊ အောက်ခြေရှိ ထိုကြီးမားလှသော သက်ရှိမိစ္ဆာကြီးကိုပါ လှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ... နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ယခုကဲ့သို့သော အင်အားစုကြီးကို ထပ်မံ၍ မည်သည့်အချိန်၌ စုစည်းနိုင်မည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်တော့ချေ။

ဤလူများကို လူ့လောကအတွင်းသို့ စေလွှတ်၍ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများနှင့် အရင်းအမြစ်များကို လုယက်ခိုင်းလျှင် အဆင်ပြေသော်လည်း... သူတို့ကို အချင်းချင်း စည်းလုံးစွာ ပူးပေါင်းခိုင်းရန်မှာမူ တကယ့်ကို ခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။

ကျိရုယန်၏ စကားသံဆုံးသည်နှင့်... သူမက ရှေ့ဆုံးမှ စတင်၍ လက်ဦးမှုရယူ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး၊ မှော်အစီအရင်ကို ပြန်လည်၍ လည်ပတ်စေတော့သည်။

အခြားသော မိစ္ဆာလောက၏ အရှင်သခင် ၃ ဦးစလုံးမှာလည်း... မိမိတို့၏ တန်ခိုးစွမ်းအားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုံ့ဆော်လိုက်ကြသဖြင့်၊ ဤနေရာရှိ မှော်အစီအရင်ကြီးမှာ ထပ်မံ၍ လင်းထိန်လာခဲ့ပြန်သည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင်... နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလှသော ဗုဒ္ဓဘာသာလောက၏ တရားစွမ်းအားတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်၍ တရဟော စီးဝင်လာခဲ့ပြန်သည်။

ဝူးးး

၎င်းမှော်အလင်းတန်းမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလွန်းလှပေသည်။ မှော်အစီအရင်ကြီးမှာ တိုက်ရိုက် ရပ်တံ့သွားခဲ့ရပြီး... အပေါ်မှ တောက်ပနေသော မှော်အလင်းတန်းများအားလုံး လုံးဝဥဿုံ မည်းမှောင်ကာ ငြိမ်းသက်သွားခဲ့ရတော့၏။ ကျိရုယန်၏ လှပချောမောလှသော မျက်နှာထက်၌မူ... ဆီးနှင်းများအလား အလွန်ပင် အေးစက်တည်ကြည်လှသော အမူအရာများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"တကယ်ပဲ... အခက်အခဲတွေနဲ့ ဆုံတွေ့နေရပြီ..."

ထိုကျားမခွဲခြားနိုင်သော လူငယ်က မိမိ၏ ဆန်းပြယ်လှသော အသံနှစ်မျိုး ပေါင်းစပ်လျက်... ယောကျာ်းဆန်ဆန် မိန်းမဆန်ဆန် လေသံဖြင့် အေးစက်စွာ -

"ကျိရုယန်... ဒီကိစ္စက တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်။ မင်းကော... ကွယ်ရာမှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်တွေကိုများ လုပ်ဆောင်ထားတာ ရှိနေလဲ..."

ကျိရုယန်က သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး

"ဒီကိစ္စကို... ငါကိုယ်တိုင် စတင်လှုံ့ဆော်ခဲ့တာမို့၊ ငါက အခြားသူတွေထက်... ဒီကိစ္စ အောင်မြင်သွားဖို့ကို ပိုပြီးတော့ မျှော်လင့်နေတာပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကွယ်ရာမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို လုပ်ဆောင်နေမှာလဲ..."

ထိုလူငယ်၏ ဆန်းကျယ်လှသော ပေါင်းစပ်အသံကြီး ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး -

"ဒါကတော့... ဘယ်သူမှ အပိုင်မပြောနိုင်ဘူးလေ..."

ထိုအချိန်တွင်... တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော လူ၏အမူအရာက အေးအေးလူလူပင် -

"တခြား နေရာတစ်ခုကို ထပ်မံရှာဖွေကြတာပေါ့... အကယ်လို့ နောက်ထပ် ဘေးအန္တရာယ်တွေနဲ့ ထပ်မံဆုံတွေ့ရမယ်ဆိုရင်တော့... ဒီကိစ္စကို လုံးဝ လက်လျှော့ပစ်လိုက်ကြတာပဲ အကောင်းဆုံးပါ"

ကျိရုယန်သည် စကားအချို့ကို ထပ်မံပြောဆိုလိုသေးသော်လည်း... စကားများမှာ နှုတ်ခမ်းဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီးမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ညင်သာစွာ ချလိုက်မိတော့သည်။ မိစ္ဆာလောကသည် လူ့လောကအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်အခြေချလိုသည်မှာ... ကြည့်ရတာ ကွယ်ရာ၌ ကြီးမားလှသော အခက်အခဲများနှင့် ဘေးအန္တရာယ်များစွာ ရှိနေပုံရပေသည်။

………………

ဝေမြို့၊ ထိုက်ဖင်တည်းခိုခန်း...

လီယန်ချူသည် ဆိုင်အတွင်းရှိ ထောင့်စွန်းတစ်ခု၌ ထိုင်ကာ အေးအေးလူလူပင် ရေနွေးကြမ်း သောက်နေခဲ့သည်။ ဆိုင်ရှင်မ သည် ယခုတလော ယွန်းနျန်း အား မှော်ရတနာများ သန့်စင်ခြင်းအတတ်ကို အာရုံစိုက်၍ သင်ကြားပေးနေခဲ့ပြီး... ရံဖန်ရံခါ ခြံဝင်းအတွင်း၌ ရှိနေတတ်သလို၊ ရံဖန်ရံခါတွင်မူ ယွန်းနျန်း အား ခေါ်ဆောင်၍ အပြင်သို့ ထွက်သွားတတ်ကြ၏။

သို့သော်လည်း ယွန်းနျန်း သည် မှော်ရတနာများ သန့်စင်ခြင်းအတတ်၌ ပါရမီအရည်အချင်း အနည်းငယ် လိုအပ်နေပုံရပြီး... လေ့လာသင်ယူမှုနှုန်းမှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးလွန်းလှပေသည်။ ၎င်းမှာ မတတ်နိုင်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေရာ... မှော်ရတနာများ သန့်စင်ခြင်း၊ ဆေးဝါးများ ဖော်စပ်ခြင်း၊ မှော်အစီအရင်များ တည်ဆောက်ခြင်း၊ အဆောင် များ ရေးဆွဲခြင်း စသည်တို့မှာ... လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ပါရမီအရည်အချင်းပေါ်၌ မူတည်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းနှင့်မူ မည်သို့မျှ သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိချေ။

လီယန်ချူသည် တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ ရေနွေးကြမ်း သောက်နေစဉ်... လမ်းမထက်မှ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော ဆူညံသံများနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်လှုပ်ရှားနေသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဝေးမှနေ၍... ခါးတွင် ရှေးဟောင်းဓားရှည်တစ်စင်းကို ဆင်ယင်ထားသော အေးစက်လှသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး လှမ်းလျှောက်လာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်၌မူ တစ်ကိုယ်လုံး အမည်းနှင့် အဖြူနှစ်ရောင်သာ ရှိသော ကြီးမားလှသော ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင် ကပ်လျက်ပါလာခဲ့သဖြင့်... လမ်းပေါ်ရှိ လူအမြောက်အမြား၏ စိတ်အာရုံကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲဆောင်မိသွားခဲ့တော့၏။

လီယန်ချူက အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ... ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရပြီး -

"ဟင်... ချင်းလန်က... ဘာလို့ ပြန်ရောက်လာတာလဲ..."

ယခုအချိန်တွင်... ဘေးပတ်ပတ်လည်၌ လူအမြောက်အမြား ဝိုင်းအုံနေခဲ့ကြပြီး၊ ဖန့်ချင်းလန်ကိုမူ လူအမြောက်အမြားက အမှန်စင်စစ် သိရှိကြပေသည်။ သူမသည် ယခင်က ဝေမြို့၌ အမှုထမ်းခဲ့ဖူးသည့်အပြင်... ရုပ်ရည်မှာလည်း အလွန်ပင် လှပချောမောလှပြီး၊ စိတ်နေသဘောထားမှာမူ အလွန်ပင် အေးစက်တည်ငြိမ်လှသဖြင့်... လူအမြောက်အမြား၏ ရင်ထဲရှိ အနှိုင်းမဲ့လှသော ဓားသမားနတ်မိမယ်လေးတစ်ဦး၏ အသွင်သဏ္ဌာန်နှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူမသည် ထိုက်ဖင်တည်းခိုခန်း၏ အရှေ့မှောက်၌ ရပ်တံ့လိုက်ရာ... သဘာဝကျကျပင် လူအမြောက်အမြား၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း... ဤကြီးမားလှသော ဝက်ဝံကြီးမှာမူ အလွန်ပင် ထူးဆန်း ဆန်းပြားလွန်းလှပြီး... ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ အမည်းနှင့် အဖြူနှစ်ရောင်သာ ရှိသဖြင့်၊ ကလေးငယ် အမြောက်အမြားက သူ့ကို ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြပြီး လက်ညှိုးထိုးကာ အမျိုးမျိုး ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

အခန်း (၁၀၂၆) မူလအစ တာအိုလမ်းစဉ်

"ဒီဝက်ဝံကြီးက ကြည့်လို့ တကယ်ချစ်စရာကောင်းတာပဲ။"

"ဟုတ်ပတ်၊ တကယ့်ကို ချစ်စရာကောင်းတာ၊ ငါ သူ့ကို တစ်ချက်လောက် သွားပွတ်သပ်ကြည့်ချင်မိတယ်။"

"ငါကတော့ သူ့တင်ပါးကြီးကို ပုတ်ကြည့်ချင်တာ။"

ကလေးငယ်အချို့က ဝိုင်းအုံလာကြသော်လည်း မကြာခင်မှာပင် လူကြီးများ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းကာ ဆွဲခေါ်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

လမ်းမထက်တွင် လူပေါင်းများစွာ ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြ၏။ စောစောပိုင်းက ဖန့်ချင်းလန်သည် ဓားပျံစီးနင်း၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သံစားသားရဲကြီးသည်လည်း လေညင်းကို စီးနင်းလျက် သူမ၏အနားမှ ဝဲပျံလိုက်ပါလာခဲ့ကာ မြေပြင်သို့ သက်ဆင်းပြီးနောက်တွင် လူအများအပြား၏ ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုခြင်းကို ခံရတော့သည်။

မကြာမီမှာပင် စာရိတ္တကောင်းမွန်ပြီး ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သော လူငယ်အရာရှိလေးတစ်ဦးသည် ရဲမက်အချို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ လျှောက်လှမ်းလာကာ ဝိုင်းအုံနေသော အရပ်သူအရပ်သားများကို မောင်းထုတ်၍ လူစုခွဲပေးလိုက်သည်။ ရဲမက်အချို့က ဖန့်ချင်းလန်အား နှုတ်ဆက်ကြ၏။

"မိန်းကလေးဖန့်... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။"

"ချင်းလန်မိန်းကလေး ပြန်လာပြီပဲ။"

ဖန့်ချင်းလန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် တစ်ချိန်က အစိုးရရုံးတော်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ကာ မကောင်းမှုကို နှိမ်နင်း၍ ကောင်းမှုကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ဖူးသဖြင့် ရဲမက်များစွာ၏ ရင်ထဲတွင် မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားရသော နတ်မိမယ်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ဖန့်ချင်းလန်၏ စရိုက်က အလွန်အေးစက်လွန်းလှသဖြင့် လူတိုင်းကို အမြဲတမ်း ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲသော ခံစားချက်မျိုးသာ ပေးစွမ်းလေ့ရှိသည်။

လီယန်ချူသည် တည်းခိုခန်းအတွင်းမှ လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာလာပြီး ဖန့်ချင်းလန်အား နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ပြန်လာပြီလား။"

ဖန့်ချင်းလန်က သူ့ကို ကြည့်ကာ အသာအယာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထိုအပြုံးသည် နှင်းခဲများ အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ နူးညံ့လှသော်လည်း သူမမျက်နှာထက်မှ အပြုံးသည် မကြာမီမှာပင် ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ပုံမှန်အတိုင်း အေးစက်တည်ငြိမ်သော အမူအရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

ဘေးနားရှိ ကျိန်းဟွမ်ကလည်း လီယန်ချူကို နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"တာအိုဆရာနဲ့ သိကျွမ်းတဲ့သူဖြစ်နေမှတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း ဆက်ပြီး မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။"

ကျိန်းဟွမ်သည် ယခုအချိန်တွင် လူ့လောက၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် တကယ့်ကို တစ်သားတည်း ကျနေပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။ လီယန်ချူနှင့် အနည်းငယ် စကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား ရဲမက်အချို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လမ်းကင်းလှည့်ရန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ လတ်တလောတွင် သူ၏ မင်္ဂလာသတင်းက နီးကပ်နေပြီဖြစ်ပြီး လီယန်ချူက သူ့အား ငွေကြေးအချို့ ချေးငှားထားသဖြင့် နောက်လတွင် မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပတော့မည် ဖြစ်ရာ ယခုအခါတွင် ကျိန်းဟွမ်၏ စိတ်အခြေအနေက အလွန်ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။

လီယန်ချူက ပြုံးလျက် -

"ကောင်းပါပြီ။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ဖန့်ချင်းလန်နှင့်အတူ တာအိုကျောင်းဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီးနောက် -

"ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ" ဟု လီယန်ချူက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်က တောင်ပိုင်းနယ်မြေ တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စရပ်များကို တစ်ဆင့်ချင်း အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်သည်။

"ဒီအတိုင်းလည်း ပြန်လာကြည့်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာနဲ့၊ ဒီကိစ္စကို နင့်ကို တိုက်ရိုက်ပြောပြဖို့ သတင်းပို့အဆောင် ကို မသုံးတော့တာ။"

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း -

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက တစ်ယောက်ယောက်က မိစ္ဆာလောကရဲ့ အဝင်ဝကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့လို့ မိစ္ဆာလောကရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်။ အဲဒီကိစ္စက အဲဒီလူတွေရဲ့ လက်ချက်လားဆိုတာတော့ မသိရသေးဘူး။"

ဖန့်ချင်းလန်သည် ထိုစကားကို ကြားလျှင် မျက်ဝန်းများတွင် အံ့ဩရိပ်များ ထင်ဟပ်သွားကာ -

"တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

လီယန်ချူက အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်ရာ ဖန့်ချင်းလန်၏ မျက်နှာထက်တွင် ပိုမို၍ တုန်လှုပ်အံ့ဩသွားသော အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"နင်က သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် ကို ချိုးဖျက် ကျင့်ကြံအောင်မြင်သွားပြီ ဟုတ်လား။"

သူမသည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။

လီယန်ချူက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရင်း -

"အဲဒီလူနဲ့ လက်ပွန်းတတီး တိုက်ခိုက်နေရင်း၊ တိုက်ခိုက်ရင်းနဲ့ပဲ ရုတ်တရက် စိတ်ထဲမှာ အသိတရားတစ်ခု ပေါက်ဖွားလာတာနဲ့ ချိုးဖျက်အောင်မြင်သွားတာပါပဲ။"

ဖန့်ချင်းလန် - "..............."

သူမသည် စကားမဲ့လျက် ဆွံ့အငြိမ်သက်သွားရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဘေးနား၌ မျက်လုံးအစုံ တောက်ပလျက် ရှိနေသော သံစားသားရဲကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် စကားဖြတ်ပြောရန် အခွင့်အရေး ရသွားခဲ့ပြီး -

"လီတာအိုဆရာကြီး... ကျွန်တော်မျိုးပါဗျာ။ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

လီယန်ချူက သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး -

"တကယ်ပဲ မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ။"

သံစားသားရဲကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝပ်စောင်းဦးချလိုက်ပြီး မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် တုန်ရင်စွာ လျှောက်တင်လိုက်၏။

"ဆရာကြီး... ရေစက်ရှိရင် မိုင်ထောင်ချီဝေးပေမယ့် ဆုံစည်းကြရတယ်တဲ့။ အခုတစ်ခေါက် ကျွန်တော်မျိုးက ချင်းလန်နတ်မိမယ်နဲ့ ဆုံတွေ့ခွင့်ရခဲ့တယ်။ ဒါဟာ ဆရာကြီးနောက်ကို လိုက်ပါအမှုထမ်းဖို့ ကံကြမ္မာက မမြင်ကွယ်ရာကနေ လမ်းညွှန်ပြသလိုက်တာပါပဲ။ ကျွန်တော်မျိုးကို ဆရာကြီးရဲ့ တပည့်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ပေးပါဦး ခင်ဗျာ။"

လီယန်ချူသည် အံ့ဩကာ ရယ်မောမိသွားရပြီး၊ တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။ သူသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီးနောက်

"ဒီလိုဆိုရင်လည်း... ဒီနေရာမှာပဲ အခြေချ နေထိုင်လိုက်တော့။"

သံစားသားရဲကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် လီယန်ချူ၏ တပည့်အဖြစ် ဝင်ရောက်ခွင့်ရရှိသွားခဲ့ပြီး၊ ချင်ယွန်းတာအိုကျောင်းဆောင်၏ ကျောင်းစောင့်နတ်သားရဲအဖြစ် စိတ်အေးချမ်းသာစွာ ခံယူလိုက်တော့သည်။

မည်းကြီး ဟူသော မြည်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ် ရှိသော်လည်း မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ပင် မဟုတ်သေးသည့်အပြင်၊ နတ်ဆရာကြီး၏ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ယခုအခါ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေမှန်း မသိရချေ။ သူ၏ အိုးအိမ်နေရာကိုမူ သံစားသားရဲကြီးက ကြားဖြတ်၍ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။

တောင်ပိုင်းနယ်မြေ၏ တောင်တန်းကြီးတစ်သောင်းကြားတွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ စုစည်းရာ အရပ်ဒေသများစွာ ရှိပြီး၊ မိစ္ဆာသတ္တဝါများ ရှင်သန်ကြီးထွားရန်အတွက် အလွန်သင့်တော်လှသည်။ ယခင်က လီယန်ချူ၏ တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းခြင်းကို ခံခဲ့ရသော ချင်းမိုလိုဏ်ဂူ မှာ ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးပင် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် ချင်းမိုလိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ရုတ်တရက် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး လှိုင်းထလာပြီး အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားထွက်လာကာ ဝုန်းဒိုင်းကြဲသံများ မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။

တောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးသည် ပြိုလဲမတတ် တုန်ခါနေခဲ့ပြီး၊ ဤနေရာရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ မိစ္ဆာအုပ်စုများစွာမှာ လီယန်ချူ၏ သွေးချောင်းစီး သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် သေကျေပျက်စီးမှု အလွန်များပြားခဲ့ရာ... အနည်းငယ်မျှသော လူအနည်းစုသာလျှင် တောင်ပိုင်းနယ်မြေ၌ ဆက်လက်ကျင့်ကြံရန် ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ မြေငလျင်လှုပ်ခတ်ကာ တောင်တန်းများ တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားမိကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မနေနိုင်တော့ဘဲ

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

"မြေနဂါး လှန်တာလား... မတူပါဘူး၊ အဲဒီ လူသတ်နတ်ဘုရားကြီး တာအိုဆရာ ပြန်လာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။"

"ကောင်းကင်က အပြစ်ပေးခံရမယ့် တာအိုဆရာပဲ... ငါတို့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေခွင့်မပေးဘူး "

"မြန်မြန် ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း... အဲဒီတာအိုဆရာရဲ့ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက် နဲ့ သွားပြီး မပတ်သက်မိစေနဲ့ "

ဤနေရာရှိ အခြားသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

ချင်းမိုလိုဏ်ဂူ၏ မိုင်အနည်းငယ်အကွာတွင် ဂူဗိမာန်တစ်ခု ရှိပြီး... ဆံပင်ဖြူကာ မျက်စိကွယ်နေသော အဘွားအိုတစ်ဦးသည် ယခုအချိန်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် ကျင့်ကြံနေပြီး၊ မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စူးရှထက်မြက်လှသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ရပ်ကို ချေဖျက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ချင်းမိုလိုဏ်ဂူ၏ တုန်ခါမှုကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် မျက်စိကွယ်နေသော အဘွားအိုသည် ခေါင်းကို အသာအယာ မော့လိုက်ကာ -

"အလွန် ထူထပ်လှတဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင်ပါလား... ဒါက မိစ္ဆာရတနာတစ်ခုခု ပေါ်ထွက်လာတာ ထင်တယ် "

ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာထက်၌ ထူးခြားသော အရောင်အဝါများ ထင်ဟပ်လာပြီး... နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမသည် ဂူဗိမာန်အတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

မကြာမီမှာပင် သူမသည် ချင်းမိုလိုဏ်ဂူသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုထူထပ်လှသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအို ၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးသည် ပွင့်လန်းလာသော ဂန္ဓမာပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ပိုမို၍ တောက်ပလာခဲ့သည်။

ချင်းမိုလိုဏ်ဂူသည် ယခင်အကြိမ်က လီယန်ချူ၏ သုတ်သင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး မိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီး သုံးဦးစလုံး ဤနေရာ၌ သေဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုသည် မူလက ဤနေရာကို ကံမကောင်းသော နိမိတ်ဆိုးရှိသည့်နေရာဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း... ယခုကဲ့သို့ ထူထပ်လှသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"ကောင်းကင်ကြီးက ငါ့အပေါ်ကို မရက်စက်သေးပါဘူး။ ငါအဘွားအိုဟာ ဒီနေ့မှာ ဘေးဒုက္ခတွေ ဆက်တိုက်ကြုံတွေ့ခဲ့ရပေမယ့်၊ အခုတော့ ကံဇာတာ ပြန်ပွင့်လာပြီ ထင်တယ်။"

ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို သာသာယာယာ လှမ်းလိုက်ပြီး ချင်းမိုလိုဏ်ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် လိုဏ်ဂူအနက်ပိုင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်သည် အလွန်ပင် ထူထပ်ပြင်းထန်လှရာ... သူမကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိသည့် ပညာရှင်မျိုး မဟုတ်ပါက တကယ်ပင် အနားသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရောင်အဝါများသည် တောက်ပလွန်းလှပြီး ပြင်းထန်ထက်မြက်သော အော်ရာစွမ်းပကားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဤမိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ပိုမိုထူထပ်လေလေ၊ ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုသည် ပိုမို၍ ပျော်ရွှင်လေလေ ဖြစ်ပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာလက်နက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့မည်ကို မြင်တွေ့ရတော့မည့်အလား -

"ချင်းမိုလိုဏ်ဂူထဲမှာ ဒီလိုမျိုး ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတာကိုး။"

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအို၏ ခြေလှမ်းများသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏အရှေ့တွင် နက်မှောင်သော ဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ၎င်းအက်ကွဲကြောင်းသည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာကာ... ထိုအထဲမှ ခြေထောက်တစ်ဖက် လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုခြေထောက်သည် လုံးဝန်းသွယ်လျပြီး ဖြူဖွေးချောမွေ့လှကာ၊ ခြေကျင်းဝတ်တွင် အနီရောင်ကြိုးတစ်မျှင်ကို ချည်နှောင်ထား၏။

ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုသည် သူမ၏ တန်ခိုးပညာများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပါက ပြန်လည်၍ ပျိုမြစ်နုပျိုလာနိုင်သော်လည်း... သူမ နုပျိုစဉ်အချိန်က ရုပ်ရည်မှာ လိုအပ်ချက်များစွာ ရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ အလင်းမရဘဲ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော်လည်း၊ သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ဖြင့် ထိုဖြူဖွေးလုံးဝန်းသော ခြေတံရှည်ကြီးကို အာရုံခံမိနေခဲ့သည်။ ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုသည် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားပြီး၊ ဗီဇအရ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ရွံရှာမိသွားရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော အလွန်လှပချောမောလှသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းစုံမှာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လှပပြီး၊ အမူအရာမှာ ပျင်းရိငြီးငွေ့ဟန် ရှိကာ၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ပတ်ခြုံထားလျက် အလွန်ပင် ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူမသည် အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရာ... လူတို့၏ နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်သွားစေ၏။

ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ... လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ဆုံတွေ့နေရပါလား။

သို့သော်လည်း ဤဟင်းလင်းပြင်အက်ကွဲကြောင်းကြီးကြောင့် ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုသည် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားရပြီး၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း... မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးက လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တန်ခိုးစွမ်းအားတစ်ခုက ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလိုက်တာ... ထွက်လာတာနဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံရတယ်လို့၊ ဒါကို ငါ တကယ် မျှော်လင့်မထားမိဘူး။"

ကျိရုယန်၏ အသံမှာ နူးညံ့ပျော့ပြောင်းပြီး၊ အပြုံးများမှာလည်း ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။

သူမ လှမ်းထွက်လာပြီးနောက်တွင် ထိုအက်ကွဲကြောင်းအတွင်းမှပင် ကျားမခွဲခြားရန် ခက်ခဲလှသော အလွန်ချောမောခန့်ညားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ထပ်မံ၍ လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြန်သည်။

ကျိရုယန်က လှည့်ကြည့်ကာ မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်ရင်း -

"ဘာလို့ နင် ဖြစ်နေတာလဲ"

ထိုချောမောသော လူငယ်မှာ မိစ္ဆာလောက၏ အခြားသော အရှင်သခင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါတို့က နင့်ကို မယုံကြည်လို့ပေါ့... လမ်းလာစမ်းတာကို နင်တို့နှစ်ယောက်တည်း လာရမယ်လို့ ဘယ်သူက သတ်မှတ်ထားလို့လဲ။"

ကျိရုယန်၏ လှပသော မျက်နှာပြင်ထက်၌ အေးစက်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားပြီး -

"ကြိုတင်ပြီး သဘောတူထားတဲ့ ကိစ္စကို... ဘာဖြစ်လို့ အခုကျမှ ထပ်ပြီး ပြောင်းလဲရတာလဲ"

မူလကမူ သူမသည် ထိုထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကြီးနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ လာရောက်ရန် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချောမောသော လူငယ်ထံမှ ကျားမသံ ရောနှောနေသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လမ်းလာစမ်းတာပဲဥစ္စာ... တကယ်လို့ ဘာပြဿနာမှ မရှိရင်၊ ငါလာတော့ရော ဘာဖြစ်မှာမို့လို့လဲ။"

ကျိရုယန်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုတော့ဘဲ၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုထံသို့ မျက်နှာလွှဲလိုက်ကာ -

"နင် ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ကို ဝင်မလား... ဒါမှမဟုတ် သေမလား"

ကျိရုယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်ထက်မြက်သော အော်ရာစွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေခြင်း မရှိသော်လည်း... လက်ကို အသာအယာ လှမ်းရုံမျှဖြင့် ဤနေရာကို ချိတ်ပိတ်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်နိုင်သည်ကို မြင်လျှင်၊ ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုသည် ဤသူမှာ မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှမကသေး... သူမ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကျားမခွဲခြားရခက်သော ချောမောလှသည့် လူငယ်၏ စွမ်းအင်မှာလည်း သူမနှင့် အဆင့်အတန်း အတူတူပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"စစ်မှန်တဲ့ မိစ္ဆာအရှင်သခင် နှစ်ယောက်တောင်လား..."

ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအို၏ ခံတွင်းထဲတွင် ခါးသက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားရသည်။ သူမသည် တောင်ပိုင်းနယ်မြေ၌ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဂရုတစိုက် ကျင့်ကြံနေခဲ့ရခြင်းမှာ မူလက လမ်းကြောင်းကြီး ပွင့်လှစ်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်နှင့်၊ နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေး လူ့လောကသို့ ထပ်မံကျရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်ရန် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ မိမိ၏ လောဘစိတ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ မှားယွင်းစွာ ဝင်ရောက်မိခဲ့ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် အန္တရာယ်ကြီးမားလှသော ကုန်းတွင်းကျဉ်းထဲသို့ တွန်းပို့လိုက်မိလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

"အရှင်သခင်ကြီး နှစ်ပါးနောက်ကို လိုက်ပါခွင့်ရတာ... ကျွန်တော်မျိုးမရဲ့ ဘုန်းကံပါပဲ။"

ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုက ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာ လျှောက်တင်လိုက်သည်။

သူမကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိလာသူများမှာ... သေခြင်းရှင်ခြင်းကို လုံးဝဥပေက္ခာပြုနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသလို၊ သေရမည်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့တတ်သူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ဤအခြေအနေနှစ်ရပ်စလုံးမှာ သာမန်လူများ မလုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာများ ဖြစ်ပြီး၊ ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုမှာ သိသာထင်ရှားစွာပင် နောက်ဆုံးအမျိုးအစားထဲ၌ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ကျိရုယန်၏ ရယ်မောသံမှာ ငွေဆည်းလည်းသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး -

"နင် အဘွားအိုက တကယ့်ကို အခြေအနေကို နားလည်တာပဲ... ဒါဆိုရင် နင့်ကို သွေးပင်လယ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်မယ်။ နောင်ကျရင် လူ့လောကထဲမှာ ငါ့အတွက် သာသနာပြု ကိုးကွယ်မှုတွေကို စုဆောင်းပေးရမယ်။"

ကျားမခွဲခြားရခက်သော ချောမောလှသည့် လူငယ်သည် ကျိရုယန်ကို တစ်ချက်မျှ အသာအယာ ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုခဲ့ချေ။ သူသည် ကျိရုယန်နှင့် မတူညီဘဲ... လူ့လောကထဲတွင် ဂိုဏ်းအင်အားစုများ တည်ထောင်ရသည်ကို မနှစ်သက်ဘဲ၊ သန့်စင်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် လူသားခုတုံး များ ရှာဖွေခြင်းကိုသာ နှစ်သက်သူ ဖြစ်သည်။ ကျားမ မရွေး... အရည်အချင်း တကယ့်ကို ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှပါက သူ နှစ်သက်လေ့ရှိသည်။

ဤအချက်မှာ ပျော်ရွှင်ခြင်းအရှင် ဖြစ်သော ပေဖုန်း နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူလှ၏။ မိစ္ဆာလောကမှ လူအများစုမှာလည်း ထိုကဲ့သို့ပင်... သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ရှုပ်ထွေးပွေလီခြင်းနှင့် လူသားဆန်မှု မရှိခြင်းတို့ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုက ရိုရိုသေသေပင် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ကျိရုယန်က လက်ညှိုးဖြင့် အသာအယာ တို့လိုက်ရာ... တန်ခိုးစွမ်းအား တားမြစ်ချက်ကျိန်စာတစ်ခုသည် ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအို၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံး ထဲသို့ ကျရောက်စွဲထင်သွားခဲ့တော့သည်။

ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအို၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ ပိုမို၍ ခါးသက်လှိုက်မောသွားရသည်။

"အော်... မူလကတော့ လောကအလယ်မှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှိနေခဲ့တာ၊ အခုတော့ သူတစ်ပါးရဲ့ လက်အောက်ခံ အစေခံ ဖြစ်သွားရပြီပေါ့။"

မူလကမူ... မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာအရှင်သခင်တစ်ဦးအတွက် အလုပ်အကျွေးပြုရခြင်းမှာ ဆိုးဝါးသော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင် ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအို ကိုယ်တိုင်မှာလည်း ထိုအဆင့်အတန်းရှိသော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး ရှိနေခဲ့ပါလျက်... ဘာကြောင့်များ အခြားသူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံလိုက်ရပါသနည်း၊ ရင်ထဲရှိ ခံစားချက်ကို တကယ်ပင် စာဖွဲ့ရန် ခက်ခဲလှသည်။ စောစောပိုင်းကမူ သူမသည် ဖန့်ချင်းလန်အား ဖမ်းဆီး၍ အပိုအရန် ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် အသုံးပြုရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း... ယခုအခါတွင်မူ အခြားသူ၏ လက်အောက်ခံ သက်သက်သာ ဖြစ်သွားရရှာတော့သည်။ တကယ့်ကို လောကကြီးက မရေရာလွန်းလှပါတကား။

၎င်းတို့ သုံးဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင် ချင်းမိုလိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။ ကျားမခွဲခြားရခက်သော ချောမောလှသည့် လူငယ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"လူ့လောကရဲ့ အရသာက အမှန်ပဲ ပိုကောင်းသေးတယ်။ ငါ သက်ရှိသတ္တဝါများစွာရဲ့ အသက်ရှူသံ အော်ရာတွေကို ခံစားမိနေပြီ။"

ကျိရုယန်က သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း -

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ ဂရုတစိုက်နဲ့ လှုပ်ရှားပါ... မဟုတ်ရင် အခြားသူတွေရဲ့ စောင်းငဲ့ကြည့်ရှုခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်။ ပေဖုန်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲခြေရာအတိုင်း ဖြစ်မသွားအောင် သတိထားဦး "

ချောမောသော လူငယ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း -

"ငါအရှင် အလုပ်လုပ်တာ... နင်က ဘာလို့ လာပြီး ညွှန်ကြားနေရတာလဲ "

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ အော်ရာစွမ်းအင်များကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သော စွမ်းအားကြီးမားလှသည့် ရတနာတစ်ခု ပါရှိနေသဖြင့်... လှုပ်ရှားမှု အလွန်မကြီးမားသရွေ့ အခြားသူများ၏ စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှုကို ကြောက်ရွံ့ရန် မလိုချေ။ ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ စွမ်းအင်များကို ဤနေရာ၌ ဖြန့်ကြက်လိုက်ရာ... ချက်ချင်းပင် မိုင်အနည်းငယ်အတွင်းရှိ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးမှာ ရှုပ်ထွေးပွေလီသော စိတ်အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားကြပြီး... ရူးသွပ်စွာဖြင့် မေထုန်မှီဝဲခြင်း ကို စတင်လုပ်ဆောင်ကြတော့သည်။

ကောင်းကင်ပျံငှက်များ၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့် အင်းဆက်ပိုးမွှားများပါမကျန် ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်ကုန်ကြ၏။

တောင်ပိုင်းနယ်မြေ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန်ဆိုးဝါးလှသဖြင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများမှလွဲ၍ စစ်မှန်သော တရားဂိုဏ်းသား ကျင့်ကြံသူများမှာ ဤနေရာ၌ လာရောက်ကျင့်ကြံလေ့ မရှိကြချေ။

လိုဏ်ဂူတစ်ခုအတွင်း၌ မူလက အမျိုးသားနှစ်ဦး ကျင့်ကြံနေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အဆိပ်အတောက် အင်းဆက်မွေးမြူခြင်း အတတ်ပညာ ကို ကျင့်ကြံကြသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ မိမိတို့၏ စွမ်းအင်များကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း၌လည်း ကျွမ်းကျင်ကြသူများ ဖြစ်ကြရာ... လွန်ခဲ့သော အကြိမ်က လီယန်ချူ၏ အကြီးအကျယ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုအတွင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ဆရာတူညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသော အင်အားတစ်ရပ်ကို ခံစားမိလိုက်ကြကာ... အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြရာ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ မြတ်နိုးတွယ်တာသော အမူအရာများ ထင်ဟပ်လာခဲ့ပြီး၊ တစ်ဖက်လူမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် မိမိ အချစ်ရဆုံးသောသူ ဖြစ်နေသည့်အလား... စိတ်ခံစားချက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ၊ ချက်ချင်းပင် အချင်းချင်း တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ကြတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များမှာ တစ်တောင်လုံး အနှံ့အပြား၌ ဖြစ်ပွားနေခဲ့ပြီး ထူးဆန်းလှသော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။

ရေကန်ကြီးတစ်ခု၏ ဘေးနားတွင်မူ... အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်ပါးသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ယခုအချိန်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မိမိဘေးနားရှိ ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို သာယာစွာ ပွတ်သပ်နေခဲ့သည်။ ထိုဝံပုလွေခိုးမှာ တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှ မိစ္ဆာသတ္တဝါ တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူမှာ သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်း အတတ်ပညာ၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်းမှာ အောက်လမ်းနည်းလမ်း မဟုတ်သော်လည်း... သူမသည် စိတ်စောလွန်းသဖြင့် မိမိ၏ စီးတော်သားရဲကို ကျွေးမွေးရန်အတွက် လူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ရုံးတော် ၏ ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ခြင်းကို ခံရကာ၊ မတတ်သာဘဲ ဤနေရာသို့ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမ ကျွေးမွေးထားသော ဝံပုလွေခိုးကြီးမှာ ရုတ်တရက် ဝံပုလွေဟောင်သံများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အလွန်ပင် ပြင်းပြထက်သန်နေပုံရကာ... အမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းစုံမှာလည်း ဝေဝါး အိပ်မက်ဆန်လာခဲ့သည်။

ထိုချောမောသော လူငယ်၏ စွမ်းအားသည် မိုင်အနည်းငယ်အတွင်းရှိ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် ချောမောသော လူငယ်၏ မျက်နှာထက်၌ အလွန်တရာ မာန်မာနထောင်လွှားလှသော အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော်လည်း... သူ၏ နတ်သိမြင်မှုအာရုံဖြင့် ဤနေရာကို ဖြန့်ကြက်ရှာဖွေကြည့်လိုက်သောအခါ များစွာ စိတ်ကျေနပ်မှု မရှိဘဲ -

"တကယ့် ကျင့်ကြံဖော် ကောင်းကောင်းတစ်ယောက်တောင် မရှိပါလား... ကြည့်ရတာ အပြင်ဘက်ကို ဆက်ပြီး လျှောက်လှမ်းရလိမ့်မယ် ထင်တယ် "

သူသည် ကျိရုယန်၏ သတိပေးချက်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ မိမိ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ စွမ်းအားကြီးမားလှသော ရတနာကို အားကိုး၍ အော်ရာစွမ်းအင်များကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သရွေ့... လှုပ်ရှားမှု အလွန်မကြီးမားပါက စုံစမ်းထောက်လှမ်းခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ရန် မလိုဟု တွေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျေးရွာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုကျေးရွာအတွင်း၌ နေထိုင်ကြသူများမှာ တောင်ပိုင်းနယ်မြေ၏ အဆိပ်နွယ်ဖွားများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုကျေးရွာတွင် လူဦးရေ ထောင်ချီမျှ ရှိပြီး... ကျားမ အသက်အရွယ်မရွေး ပါဝင်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အဆိပ်အတောက်အတတ်ပညာကို ကျင့်ကြံကြပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကိုလည်း လေ့ကျင့်ကြသူများ ဖြစ်သည်။ အဆိပ်နွယ်ဖွားတို့၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းမှာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပိုမို၍ ရှေးဦးဆန်ကာ ပွင့်လင်းလွတ်လပ်ကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် လူငယ်အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့မှာ အချင်းချင်း ပြင်းပြစွာ ပွေ့ဖက်လျက် မိမိတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖော်ပြနေကြစဉ်... ရုတ်တရက် ၎င်းတို့၏အရှေ့တွင် ကျားမခွဲခြားရခက်သော ချောမောလှသည့် လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုအဆိပ်နွယ်ဖွား အမျိုးသားသည် သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ။"

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်ဝန်းစုံမှာ ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီး... သူ၏မျက်စိအရှေ့ရှိ ချောမောသော လူငယ်မှာ ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသော ဆွဲဆောင်မှု အော်ရာများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။ ထိုမျှမကသေး... ဘေးနားရှိ သူ၏ ချစ်သူမိန်းကလေးသည်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ ထိုချောမောသော လူငယ်ကို ကြည့်ကာ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ကျားမခွဲခြားရခက်သော ချောမောလှသည့် လူငယ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရင်း -

"ဒီနေရာက မဆိုးပါဘူး။"

ထိုချစ်သူစုံတွဲမှာ ချက်ချင်းပင် စုန်းညှို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ သူ့ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြတော့သည်။

ရုတ်တရက်

ချောမောသော လူငယ်သည် ပြင်းထန်လှသော အန္တရာယ်နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်ပြီး... အရှေ့ရှိ ကျင့်ကြံဖော်များကို အရသာမခံရသေးမီ ကမန်းကတန်း ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ... နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိုင်ရာချီဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

မိစ္ဆာလောက၏ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာအရှင်သခင်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလှပြီး တန်ခိုးအာဏာ ကြီးမားလှသူ ဖြစ်သဖြင့်... သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး -

"စောစောက သွေးစွမ်းအင် အော်ရာက... အဲဒီနေ့က သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရှင်ကြီးလား "

လူ့လောကမှ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး မိစ္ဆာလောကထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က... ထိုသိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရှင်ကြီးသည် သူ့အား အလွန်နက်နဲသော အထင်အမြင်ကို ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားက အလွန်တရာ ထွားကျိုင်းလှပြီး၊ လက်သီးလက်မောင်းများကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းပကားများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဤနေရာသို့ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အမျိုးသားမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော တာအိုဆရာလူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး... အမျိုးသမီးမှာမူ အလွန်လှပကာ တကယ့်ကို အေးစက်တည်ငြိမ်လှပြီး ခါးတွင် ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို ဆင်မြန်းထားသည်။

ချောမောသော လူငယ်သည် ဤသူများမှာ ထိုနေ့က မိစ္ဆာလောကထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သော လူ့လောကမှ ထိပ်သီးပညာရှင် သုံးဦး မဟုတ်ကြောင်း မြင်လျှင် ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချနိုင်သွားခဲ့ပြီး -

"ငါ သံသယများပြီး ထိတ်လန့်သွားတာပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။"

ဟု စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်သည်။

ဖန့်ချင်းလန်သည် ဤနေရာ၌ တားမြစ်ချက်တစ်ခုတည်းကိုသာ ချန်ထားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ... ရတနာခုနစ်ပါး ရွှေမျှော်စင်ကြီးကို သုံး၍ ဤနေရာကို ချိတ်ပိတ်ပြီးနောက်တွင် စောင့်ကြည့်ထောက်လှမ်းနိုင်သော တန်ခိုးပညာရပ်တစ်ခုကိုပါ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး လှိုင်းထလာသည်ကို အာရုံခံမိသည်နှင့်... လီယန်ချူနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ထပ်မံ၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် လီယန်ချူဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ -

"ဒီလူက ယောက်ျားလိုလို မိန်းမလိုလိုနဲ့... တကယ့်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာဖို့ ကောင်းတယ် "

လီယန်ချူကလည်း အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း

"မှန်တယ်... တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် ငါ့ကို ပျို့အန်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေတယ် "

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ စကားပြောဆိုသံမှာ လုံးဝဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ... ထိုချောမောသော လူငယ်ကို မျက်စိထဲ၌ လုံးဝထည့်မထားသည့် အမူအရာ ဖြစ်သည်။

ချောမောသော လူငယ်သည် ထိုစကားကို ကြားလျှင် မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းစုံအတွင်း၌ ဒေါသမီးများ တောက်လောင်လာကာ -

"ဘယ်ကလာတဲ့ မျက်စိမရှိတဲ့ ကောင်တွေလဲ"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် လက်ကို လှမ်းဆန့်၍ ထိုလူငယ်စုံတွဲအား ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ သူ့အား အလွန်ပင် မိန်းမောအံ့ဩသွားစေပြီး... ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အော်ရာစွမ်းအင်များမှာလည်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကျင့်ကြံဖော် များ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုတာအိုဆရာလူငယ်သည် ရုတ်တရက် လက်ဦးမှုယူ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ... လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ထက်သို့ ရိုက်နှက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ဘုန်း

ထိုချောမောသော လူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနောက်ဘက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ပြီး... ရင်ဘတ်ထက်တွင် သွေးပေါက်ကြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်မှာ မိစ္ဆာသားရဲများထက်ပင် ပိုမို၍ ထွားကျိုင်းတောင့်တင်းလှသော်လည်း... ထိုတာအိုဆရာလူငယ်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သွေးပေါက်ကြီးတစ်ခု အဖောက်ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ သူ၏ စိတ်အခြေအနေက လေးနက်သွားခဲ့ပြီး... ကျားမသံ ရောနှောနေသော စူးရှလှသည့် အသံကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်လွန်းလှပြီး -

"မင်းလိုမျိုး အမှိုက်ကောင်က... လူ့လောကထဲမှာ လာပြီး ရမ်းကားရဲသေးတယ်ပေါ့ "

ထိုချောမောသော လူငယ်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး... ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အော်ရာစွမ်းအင်များသည် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လာခဲ့ကာ... ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များသည် လီယန်ချူထံသို့ လှိမ့်ဝင်လာခဲ့ရာ... လှိုင်းတံပိုးကြီးများ ထနေသော မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်တော့သည်။ ထိုမိစ္ဆာစွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မြစ်ကြီးအတွင်း၌မူ... အမျိုးမျိုးသော ကျိန်စာစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်း၊ အားနည်းခြင်း၊ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခြင်း၊ နှေးကွေးခြင်းနှင့် ရှုပ်ထွေးပွေလီခြင်း... စသည်တို့ ဖြစ်၏။

ချလွင်

အလွန်ပင် စူးရှထက်မြက်လှသော နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့ ဓားသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လီယန်ချူသည် ခါးတွင်ဆင်မြန်းထားသော ကျန့်ကျောင်းဓား ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ... အဖြူရောင် သက်တံတစ်စင်းကဲ့သို့ပင်၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး... ထိုမိစ္ဆာစွမ်းအင်မြစ်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကာ ထိုချောမောသော လူငယ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

ချောမောသော လူငယ်သည် ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရပြီး... ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ ယုမင်ဓား ကို ကမန်းကတန်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုဓားရှည်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အလွန်ပင် ရှေးဆန်ပြီး လှပဆန်းကြယ်လှ၏။ ထိုယုမင်ဓားမှာ ရှေးဟောင်းကာလက စစ်မှန်သော မိစ္ဆာအရှင်သခင်တစ်ဦး ချန်ထားရစ်ခဲ့သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုမိစ္ဆာအရှင်သခင်မှာ ယခင်က လူ့လောကမှ ထိပ်သီးပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုကြပြီး... ဓားဆန္ဒ စွမ်းပကားမှာ အလွန်ပင် စူးရှထက်မြက်လှကာ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာလည်း ခေတ်အဆက်ဆက်ကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ တရားကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာခဲ့ချိန်တွင်... မိမိ၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးများအားလုံး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းများဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ စိတ်နေသဘောထားက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရကာ လောကအလယ်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းများစွာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့တော့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လောကတစ်ခုလုံး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာလောကထဲသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့ပြီး... မိစ္ဆာလောက၌ အရှင်သခင် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုချောမောသော လူငယ်မှာ သူ၏ အရှင်သခင်ရာထူးကို ဆက်ခံခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့်... ထိုယုမင်ဓားသည်လည်း သဘာဝအတိုင်း သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤယုမင်ဓားအတွင်း၌မူ... လူ့လောကမှ ထိုရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီး၏ အကြွင်းအကျန် အော်ရာစွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဤဓားကို အားကိုး၍ မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် ယုမင်ဓားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ... ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြား၌ မီတာဆယ်ဂဏန်းမျှ ကြီးမားလှသော ဓားကြီးတစ်လက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ စူးရှထက်မြက်လှကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစွမ်းအင်များသည် အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားထွက်လာခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ... ဓားကို ကိုင်စွဲလျက် ပြင်းထန်စွာဖြင့် တိုက်ရိုက် ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်၏။

ဒေါင်

မီးပွားများ ဘေးဘီသို့ အလိပ်လိုက် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

ထိုမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကြီးမှာ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် အနောက်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး... တောင်ထိပ်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။ သူသည် ပျက်စီးနေသော အပျက်အစီးများကြားမှ ရုန်းကန်ထွက်လာခဲ့ရပြီး... တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးများ စိုရွှဲလျက်၊ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့အပြား၌ ကြီးငယ်မရွေး ဒဏ်ရာများစွာ ပြည့်နှက်နေကာ သွေးများ တရဟော စီးကျနေခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းကလီစာ နှလုံးနှင့် အဆုတ်အားလုံးမှာ စောစောပိုင်းကပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

ဤမိစ္ဆာလောက အရှင်သခင်သည် မိမိလက်ထဲရှိ ယုမင်ဓားကို ကြည့်လိုက်ရာ... မျက်ဝန်းစုံအတွင်း၌ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော အမူအရာများ ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။ ယုမင်ဓားထက်တွင် ယခုအခါ၌ အက်ကြောင်းများစွာ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကရက် ကရက် ကရက်

ရှေးဟောင်းကာလမှ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ထိုနတ်ဘုရားဓားကြီးသည်... ယခုအချိန်တွင် လုံးဝဥဿုံ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရလေပြီ။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဖြစ်နိုင်တာ..."

ချောမောသော လူငယ်၏ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားခဲ့ပြီး လုံးဝမယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤဓား၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းမှာ အလွန်ပင် ရှေးဆန်လှပြီး၊ ခေတ်အဆက်ဆက် တန်ခိုးဗိမာန်၏ ရတနာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုတာအိုဆရာလူငယ်က မိမိထက် စွမ်းအားကြီးမားနိုင်သည်ဟု ဆိုလျှင်ပင်... ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် မိမိလက်ထဲရှိ ယုမင်ဓားကို မည်သို့လျှင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ရှူး

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ လုံးဝမရှိတော့ဘဲ... တိုက်ရိုက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားတော့သည်။

"ကျိရုယန်..."

ဤမိစ္ဆာလောက အရှင်သခင်သည် ကျိရုယန်၏ နာမည်ကို တိုက်ရိုက်အော်ဟစ်လိုက်ပြီး... သူ၏ အသံကြီးမှာ ထိုတောတောင်တစ်ခုလုံး၌ ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ရာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းလှသည်။

တောင်ပိုင်းနယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်... စောစောပိုင်းက ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲအော်ရာစွမ်းအင်များကို အာရုံခံမိသဖြင့် တန်ခိုးပညာရပ်များ သုံးကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော ကျိရုယန်သည်၊ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရလျှင် နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တုန်ခါသွားခဲ့ရပြီး မနေနိုင်တော့ဘဲ -

"ဒီကောင်စုတ်... စောစောက ပြောတော့လည်း နားမထောင်ဘူး၊ အခု ပြဿနာတက်တော့မှ ငါ့ကိုပါ ဆွဲထည့်ပြီး ရောင်းစားသွားတယ်ပေါ့ "

ကျိရုယန်၏ စိတ်အခြေအနေက အလွန်ပင် လေးနက်အုံ့မှိုင်းသွားရတော့သည်။