အခန်း (၁၀၂၇-၁၀၂၈)

အခန်း (၁၀၂၇) စစ်မှန်သော မိစ္ဆာတို့၏ နိဂုံး

လူ့လောကမှ ကျင့်ကြံသူများအဖို့ မိစ္ဆာလောက၏ အရှင်သခင် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အော်ရာစွမ်းအင်များကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် ခက်ခဲကောင်း ခက်ခဲနိုင်လိမ့်မည်။

ကျိရုယန်သည် တန်ခိုးပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ... မတော်တဆမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပါက၊ မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသူတစ်ဦး အနီးအနားတွင် ရှိနေလျှင်ပင် သူမက တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထာသရွေ့ သူမအား ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း... မိစ္ဆာလောကမှ အတူတူလာခဲ့ကြသည့် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည့်အလျောက်၊ ထိုကျားမခွဲခြားရခက်သော ချောမောလှသည့် လူငယ်သည် သူမအား အလွန်လွယ်ကူစွာပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ကျိရုယန်သည် တန်ခိုးပညာရပ်ကို ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အော်ရာစွမ်းအင်များသည် ပိုမို၍ တည်ငြိမ်ရိုးရှင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး... မိမိ၏ အော်ရာစွမ်းအင်များကို လုံးဝဥဿုံ ဖုံးကွယ်ပစ်ရန် သူမ ကြံရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် ကျားမခွဲခြားရခက်သော ချောမောလှသည့် လူငယ်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့ပြီး၊ တန်ခိုးပညာရပ်များကို အထွတ်အထိပ်အထိ မြှင့်တင်လျက်...

ခဏမျှအတွင်းမှာပင် ကျိရုယန်၏ အရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

"နင်က ငါ့ကို လူ့လောကထဲ လာဖို့ ခေါ်ခဲ့တာလေ... အခု အရေးကြုံတဲ့အချိန်ကျမှ ဘာလဲ... နင်က လက်ပိုက်ကြည့်နေချင်တာလား"

ချောမောသော လူငယ်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

ကျိရုယန်၏ မျက်နှာပြင်သည် ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားကာ -

"စောစောက ငါ နင့်ကို မလာနဲ့လို့ တားခဲ့သားပဲ၊ နင်ကပဲ ဇွတ်လာခဲ့တာ... အခု ပြဿနာတက်တော့မှ ငါ့ကို လာအပြစ်တင်နေတာလား"

၎င်းတို့နှစ်ဦး အငြင်းပွားနေကြစဉ်မှာပင်... လီယန်ချူသည် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ကောင်းကင်ယံမှ ဝဲပျံသက်ဆင်းလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သွင်ပြင်မှာ ထင်ရှားပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် အလွန်ပင် စူးရှထက်မြက်လှသော ကျန့်ကျောင်းဓား ကို ကိုင်စွဲထားပြီး၊ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်လွန်းလှ၏။

ချောမောသော လူငယ်၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ရိပ်အချို့ ထင်ဟပ်သွားပြီး -

"ငါတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းရင် ရှုံးချင်မှ ရှုံးမှာ... သူ့ကို သတ်ပြီးမှ ဟိုဘက်ကလူကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်၊ ဒါဆိုရင် ကိစ္စကြီး အောင်မြင်နိုင်သေးတယ်။ မဟုတ်လို့ ငါသာ သူ့လက်ထဲမှာ သေသွားရင် နင်လည်း သူ့ရဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်တာကို ခံရမှာပဲ"

ချောမောသော လူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် တစ်စက္ကန့်အတွင်း၌ ကျိန်စာစာလုံးများစွာ အစီအရီ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... အနက်ရောင် ဝတ်စုံချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခုအလား ဖွဲ့စည်းဖြစ်တည်သွားတော့သည်။

ကျိရုယန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း ကျိန်ဆဲမိလိုက်သော်လည်း... ထိုချောမောသော လူငယ်ပြောသည့် စကားက အကျိုးအကြောင်းရှိသည်ကို သူမ ကောင်းစွာ နားလည်နေခဲ့သည်။

ထိုတာအိုဆရာလူငယ်၏ လက်ထဲရှိ ဓားမှ ထွက်ပေါ်နေသော အော်ရာစွမ်းအင်မှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသဖြင့်... ကျိရုယန်ကိုယ်တိုင်လည်း သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရန် ရေရေရာရာ ယုံကြည်ချက် မရှိချေ။

"အရင်က ပေဖုန်း တစ်ယောက် လူ့လောကထဲမှာ သေဆုံးခဲ့တာ... တကယ်ပဲ ဒီလူ့လက်ချက်ကြောင့်လား"

တစ်စက္ကန့်မျှအတွင်းမှာပင် ကျိရုယန်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အရောင်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အော်ရာစွမ်းအင်များမှာလည်း တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့တော့သည်။

ဝုန်း

အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်စွန်းမှ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးလျက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မြေပြင်သို့ သက်ဆင်းလိုက်ပြီးနောက်တွင်... မြေပြင်ကြီးမှာ လက်မဝက်မျှ အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရပြီး၊ တောက်ပလွန်းလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကြားတွင် လူရိပ်တစ်ခု လွှမ်းခြုံပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မူလက ပူးပေါင်း၍ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် ကြံရွယ်ထားကြသော မိစ္ဆာလောကမှ အရှင်သခင် နှစ်ဦးမှာ... ယခုအခါတွင် ရန်သူကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့်အလား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

ဤရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပြီး... ရွှေရောင်အလင်းများ ဖြည်းညှင်းစွာ ကွယ်ပျောက်သွားချိန်တွင်မူ၊ လက်တစ်ဖက်ပြတ်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျိရုယန်နှင့် ချောမောသော လူငယ်တို့၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားကြပြီး -

"ဒီလူ ရောက်လာတာ တကယ် မြန်လှချေကော"

ချောမောသော လူငယ်၏ မျက်ဝန်းစုံသည် လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုနှင့် လီယန်ချူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကူးပြောင်းကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက်... ခံတွင်းထဲတွင် ခါးသက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားရသည်။

လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုက လီယန်ချူအား ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် ထိုမိစ္ဆာလောကမှ အရှင်သခင် နှစ်ဦးထံသို့ မျက်နှာလွှဲလိုက်ကာ

"လာကြတာ တကယ့်ကို အချိန်ကိုက်ပဲ"

ထိုနေ့က မိစ္ဆာလောကထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်စဉ်က... လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုသည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော သိုင်းပညာစွမ်းပကားကို ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အနီးကပ် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

နှစ်ယောက်ချင်းစီ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သဖြင့်... ၎င်းတို့နှစ်ဦးတွင် မည်သည့် အားသာချက်မျှ လုံးဝမရှိတော့ချေ။

ကျိရုယန်သည် ချက်ချင်းပင် ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်၍ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

"ဟိုလိုဏ်ဂူထဲကို သွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းကို ဖွင့်လိုက်စမ်း"

ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအို၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် ယခုအခါ၌ သူမ၏ တားမြစ်ချက်ကျိန်စာ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ သူမ၏ ကျွန်ပြုခြင်းကို ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျိရုယန်၏ စိတ်ချင်းဆက်အမိန့်ကို လက်ခံရရှိလိုက်ပြီးနောက်... ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအို၏ ဝိညာဉ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားတစ်ရပ် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအို ကိုယ်တိုင်မှာ အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့်... တန်ခိုးပညာရပ်များနှင့် နည်းလမ်းများစွာကို တတ်ကျွမ်းသူ ဖြစ်သည်။

ကျိရုယန်သည် အသံတိတ် လှုပ်ရှားလျက် စွမ်းအားတစ်ရပ်ကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဆင်းစေလိုက်၏။

ထို့နောက် ကျိရုယန်သည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ကာ၊ ကောင်းကင်ယံထက်မှ အဘိုးအိုနှင့် လူငယ်ပုံရိပ်နှစ်ခုအား ကြည့်လျက် အသာအယာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး -

"လူ့လောကထဲကို ဧည့်သည်အဖြစ် လာလည်တာတင်... ဒါက နင်တို့ရဲ့ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်တဲ့ နည်းလမ်းလား"

လီယန်ချူ၏ အဖြေမှာ အလွန်ပင် ပြတ်သားလှသည်။ ကျန့်ကျောင်းဓား ကို မြှင့်တင်လျက်၊ ဓားသွားဖြင့် ကျိရုယန်အား တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်လိုက်ကာ -

"ဒါက လူ့လောကရဲ့ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ"

သူ၏ အော်ရာစွမ်းအင်မှာ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပြီး၊ မျက်ဝန်းစုံမှာလည်း မာန်မာန ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့်... ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသော အာဏာစက် အော်ရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ထို့နောက်... သူသည် ဓားရှည်ကို ကိုင်စွဲလျက် ကျိရုယန်၏ အရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

ကျိရုယန်က လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... သွယ်လျပြီး ရှေးဆန်လှသော ဓားတစ်လက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ လက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

ဝူကောက်ဓား အစုံ ဖြစ်၏။

ဤဓားမှာ အလွန်ပင် စူးရှထက်မြက်လှပြီး... သူမက လက်ကို ပြင်းပြင်းဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ စူးရှလှသော ဓားစွမ်းအင် နှစ်စင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းလျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တောက်ပလွန်းလှသော လမင်းကြီးနှစ်စင်းအလား ထင်မှတ်ရတော့သည်။

လီယန်ချူက ဓားကို ကိုင်စွဲ၍ ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်ရာ... ဓားစွမ်းအင်များသည် တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး...

တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကျိရုယန် ရှိနေသော နေရာတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရာ... မိုင်အနည်းငယ်အထိ ပြန့်ကားသွားခဲ့တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိရုယန်၏ ဘေးနားရှိ ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြူခိုးများအလား ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီး... ဤကမ္ဘာမြေကြီးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့တော့သည်။

ကျိရုယန်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်လျှင် အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး -

"တာအိုဆရာလေး... လောကကြီးရဲ့ သူရဲကောင်းတွေကို အထင်မသေးမိစေနဲ့ "

စကားဆုံးသည်နှင့်... သူမသည် ဝူကောက်ဓား အစုံကို ကိုင်စွဲလျက် လီယန်ချူထံသို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ၊ ဓားနှစ်လက်စလုံးမှာ အလွန်ပင် စူးရှထက်မြက်လှပေသည်။

လီယန်ချူသည် ယခင်က ကျိရုယန်နှင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် လက်ရည်စမ်းဖူးခဲ့ရာ... ကျန့်ကျောင်းဓား မှာ သူမ၏ ဝူကောက်ဓား အစုံကြောင့် အဟန့်အတား ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် ကျိရုယန်သည် ဤအချက်အပေါ် အလွန်ပင် ယုံကြည်ချက် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤအချိန်တွင် ဓားနှင့် လက်နက်ချင်း ထိခိုက်မိသွားကြရာ -

ဒေါင်

ထိုဓားရှည်နှစ်လက်အနက် တစ်လက်မှာ ချက်ချင်းပင် တုန်ခါကြေမွသွားခဲ့ပြီး... ဖုန်မှုန့်များအလား ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

စူးရှလှသော အော်ရာစွမ်းအင်များသည် ကျိရုယန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်စုံကို ဖြတ်သန်းဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သဖြင့်... ဖြူဖွေးချောမွေ့သော အရေပြားများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး...

ကျိရုယန်၏ အလွန်လှပသော မျက်နှာပြင်ထက်တွင်လည်း ဒဏ်ရာများစွာ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပြီး သွေးစက်များစွာ စီးကျလာခဲ့တော့သည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းစုံအတွင်း၌ ထိတ်လန့်အံ့ဩရိပ်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ဒီဓားက တကယ့်ကို အာဏာစက် ပြည့်နှက်လွန်းလှချေကော "

ဝူကောက်ဓား အစုံမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားဓားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း... ယခုအခါတွင်မူ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရလေပြီ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ... ချောမောသော လူငယ်သည် လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအို၏ လက်သီးနှစ်ချက်ဖြင့် အရိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် သွေးများအန်လျက်... တစ်ကိုယ်လုံး အနောက်ဘက်သို့ လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

စောစောပိုင်းကပင် သူ၏ ကိုယ်တွင်းကလီစာများမှာ လီယန်ချူကြောင့် တုန်ခါပျက်စီးနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး... စစ်မှန်သော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်ခဲ့ပါက၊ ယခုအချိန်တွင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း သူက ကျိရုယန်၏ ဝူကောက်ဓား အစုံမှာ လီယန်ချူ၏ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ကြေမွသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်... ရင်ထဲ၌ ထူးဆန်းသော ဝမ်းမြောက်ရိပ်တစ်ခု မသိမသာ ပေါက်ဖွားလာခဲ့ပြန်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားခဲ့ပြီး -

"ငါ့စိတ်ထဲမှာ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး အတွေး ပေါ်လာရတာလဲ"

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသားရဲများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက်၊ လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုထံသို့ ဝိုင်းအုံကိုက်ခဲရန် တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

သိုင်းနတ်ဘုရား၏ အော်ရာစွမ်းအင်မှာ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှရာ... ဤကမ္ဘာမြေကြီးအတွင်း၌ မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို အာရုံခံမိသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရောက်ရှိလာသည့် အရှိန်အဟုန်မှာ တကယ့်ကို အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် မိစ္ဆာများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသားရဲများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လျှင်...

ဤလက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုသည် ဝတ်ရုံလက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... စူးရှလှသော အော်ရာစွမ်းအင်တစ်ခုက ထိုမိစ္ဆာသားရဲများအား တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်... သူသည် ထိုချောမောသော လူငယ်၏ အရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

ဖူး

လက်သည်းများက သားရေအတွင်းသို့ သုံးလက်မမျှ စူးဝင်သွားခဲ့ပြီး... သူ၏ လက်ဝါးက ချောမောသော လူငယ်၏ ပခုံးထက်သို့ တင်းကျပ်စွာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားလိုက်တော့သည်။

ထိုလူငယ်သည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်မိသွားပြီး... ပခုံးထက်မှ အရိုးအဆစ်အားလုံး ကြေမွသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ကမန်းကတန်း အနောက်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း... ကြီးမားလှသော သွေးသားတစ်စက ဖြတ်တောက်ဆုတ်ဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုက ထိုသွေးသားစကို လက်ဝါးဖြင့် ချေဖျက်ပစ်လိုက်ပြီး၊ အေးစက်စွာ ပြုံးလျက်

"ထပ်လာဦးလေ"

ချောမောသော လူငယ်၏ ရင်ထဲ၌ မကောင်းသော နိမိတ်ဆိုးတစ်ခု ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။

ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေရမယ်ဆိုရင်... ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က သွေးသားတွေ ဘယ်လောက်တောင် ကျန်ဦးမှာလဲ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ... ကျိရုယန်၏ လက်ထဲရှိ အခြားတစ်လက်ဖြစ်သော ဝူကောက်ဓားမှာလည်း လီယန်ချူ၏ တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းကြောင့် ထပ်မံ၍ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြန်သည်။

ဤဓားအလင်းတန်းမှာ အလွန်ပင် စူးရှထက်မြက်လှပြီး... ဓားကိုယ်ထည်အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော ထူးဆန်းလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက၊ ကိုယ်တွင်းကလီစာ အားလုံးကို တုန်ခါပျက်စီးစေခဲ့သည်။

ကျိရုယန်သည် ယခုအချိန်တွင် ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျနေခဲ့ပြီး... အလွန်လှပသော မျက်နှာပြင်မှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားသော မိစ္ဆာလောက အရှင်သခင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက... သူမ၏ ရတနာနောက်ခံမှာ အလွန်ပင် ထူထပ်လှပေသည်။

ဝူကောက်ဓား အစုံ ကြေမွပျက်စီးသွားပြီးနောက်... သူမက ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ထပ်မံ၍ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ဖမ်းဆီးလိုက်ရာ၊ ဖြူဖွေးသော အရိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် နှာမောင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြန်သည်။

ဤအရိုးနှာမောင်းရှည်ကြီးမှာ ရှေးဟောင်းကာလက ကြီးမားလှသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ ကျောရိုးဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပုံရပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သူမက လက်ကို အသာအယာ လှုပ်ခါလိုက်ရာ... ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး...

ချက်ချင်းပင် တစ္ဆေလေညင်းများ တိုက်ခတ်လာကာ၊ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူက ဓားကို ကိုင်စွဲလျက် ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်ရာ... နှာမောင်းရှည်ကြီးမှာ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် တုန်ခါကြေမွသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကျိရုယန်၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်မှာလည်း ပခုံးအရင်းမှ တိုက်ရိုက် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရရှာသည်။

စစ်မှန်သော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသဖြင့်... သူမက သွေးသားများကို ပြန်လည်၍ ရှင်သန်ကြီးထွားရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း၊ ကျန့်ကျောင်းဓား သည် ထိုကဲ့သို့သော ဆန်းပြားလှသည့် ပြန်လည်ကုစားနိုင်စွမ်းကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ချိတ်ပိတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ကျိရုယန်သည် လက်တစ်ဖက်ပြတ် အခြေအနေသို့ ဆက်လက်ကျရောက်နေခဲ့ရပြီး... သူမ၏ မျက်ဝန်းစုံအတွင်း၌ အလွန်ပင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အငြိုးအတေးရိပ်များ ထင်ဟပ်လာခဲ့ကာ...

မိမိ၏ စိတ်အာရုံကို ခွဲခြားလျက်၊ မိမိထိန်းချုပ်ထားသော ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုအား အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအိုသည် တန်ခိုးပညာရပ်များကို ထုတ်ဖော်လျက် ချင်းမိုလိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက ချင်းမိုလိုဏ်ဂူ၏ အဝင်ဝသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်ချိန်တွင်... ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးသားများမှာ ရုတ်တရက် ကြေမွပျက်စီးလာခဲ့သော်လည်း၊ သူမကမူ လုံးဝသတိမပြုမိသည့်အလား ရှိနေခဲ့သည်။

သူမက ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီး၏ အရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချိန်တွင်မူ... ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ရတနာခုနစ်ပါး ရွှေမျှော်စင်ကြီး၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများကြောင့်၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဖြူဖွေးသော အရိုးစုတစ်ခုသာလျှင် ကျန်ရှိတော့သည်အထိ ချေဖျက်ခြင်း ခခံလိုက်ရတော့သည်။

ယခင်က မိစ္ဆာလောကထဲတွင် ရှိနေစဉ်က ဤနေရာရှိ တားမြစ်ချက်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း... ယခုအခါတွင် လူ့လောကဘက်မှနေ၍ ဖျက်ဆီးမည်ဆိုပါက နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပိုမို၍ လွယ်ကူလှပေသည်။

ထို့ထက်မက... အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ သွေးသားများကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ဝံပုလွေအရိုးအဘွားအို၏ မျက်ဝန်းစုံအတွင်း၌ ရုန်းကန်ရိပ်များ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

လူ့လောက၏ ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးများ မကြာမီ ပေါ်ထွက်လာတော့မည် ဖြစ်ရာ... ထိုအချိန်ကျမှသာ သူမက အကျိုးအမြတ်အချို့ ခွဲဝေခံစားနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း...

ယခုမူ အမျိုးမျိုးသော တိုက်ဆိုင်မှုများကြောင့်၊ ပညာရှင်ကြီးများ၏ တိုက်ပွဲကြားတွင် စတေးခံသက်သက်သာ ဖြစ်သွားရရှာတော့သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူမ နောင်တရနေခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးပင် ဖြစ်တော့သည်။ သူမ၏ ဤအရိုးစုကြီးမှာ ဆွေးမြည့်ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး... ပြာမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ဤကမ္ဘာမြေကြီးကြားတွင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရကာ...

ဤနေရာရှိ နူးညံ့လှသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများကို အောင်မြင်စွာ ညစ်ညမ်းစေခဲ့တော့သည်။

ဝုန်းဒိုင်း

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာစွမ်းအင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး...

ချက်ချင်းပင် လူရိပ်တစ်ခုသည် ထိုအက်ကွဲကြောင်းအတွင်းမှ ရုန်းကန်လျက် ပြေးထွက်လာခဲ့တော့သည်။

သူသည် ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီးအတွင်းမှ လုံးဝဥဿုံ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက်တွင်မှ ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ... ဤသူသည် အလွန်ပင် ထွားကျိုင်းတောင့်တင်းလှပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လေးလံလှသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဆင်မြန်းထားကာ...

လက်ထဲတွင် အလင်းတန်းများ တောက်ပလျက်၊ ကြီးမားလှသော ပုဆိန်ကြီးတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"လူ့လောကက ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်ကိုတောင် မဖြေရှင်းနိုင်ရင်... ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်တွေကို လုယူဖို့နဲ့ လူ့လောကကို အုပ်စိုးဖို့ဆိုတာ ဘာကို ပြောနေဦးမှာလဲ"

ထွားကျိုင်းတောင့်တင်းလှသော မိစ္ဆာလောက အရှင်သခင်သည် လိုဏ်ဂူကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး... အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ... အနက်ရောင် လူရိပ်တစ်ခု ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်ပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်ကိုမူ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရချေ။

သူ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်တွင်... ထိုထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကြီး၏ ပုံရိပ်ကို ရှာဖွေခြင်း မပြုဘဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်လှည့်လိုက်ရာ လက်ထဲတွင် ဖြူဖွေးသော ကျောက်စိမ်းဗန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤကျောက်စိမ်းဗန်းထက်တွင်မူ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားရှိ ပုံရိပ်များ တည်ရှိနေခဲ့ပြီး... ကျောဘက်တွင်မူ တောင်တန်းများ၊ ပန်းမန်များနှင့် ငှက်ကောင်၊ အင်းဆက်ပိုးမွှားများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်များ ရှိနေခဲ့ကာ...

ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသော ခရမ်းရွှေရောင် အော်ရာစွမ်းအင်တစ်ခုက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်တော့သည်။

ဤအနက်ရောင်လူရိပ်သည် ချင်းမိုလိုဏ်ဂူအတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး... ဤလိုဏ်ဂူဗိမာန်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်မူ၊ ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်ပြီး စာရိတ္တကောင်းမွန်သော လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် စာပေသမားတစ်ဦး၏ အော်ရာစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သူသည် ဤနေရာရှိ လှပဆန်းကြယ်လှသော ရှုခင်းများကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်... မနေနိုင်တော့ဘဲ အသာအယာ ပြုံးလိုက်ကာ -

"နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်သွားခဲ့ပြီပဲ... နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေရာကို ထပ်ပြီး ရောက်လာခဲ့ပြန်ပြီ "

ထိုအတွေး ပေါက်ဖွားလာသည်နှင့်... သူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို လှမ်းလိုက်ရာ၊ တောင်ပိုင်းနယ်မြေ၏ တောတောင်ကြီးများကြားတွင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖြူဖွေးသော ကျောက်စိမ်းဗန်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော ခရမ်းရွှေရောင် အော်ရာစွမ်းအင်များကြောင့်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သွင်ပြင်မှာ လုံးဝဥဿုံ ဖုံးကွယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ချင်းမိုလိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီးမှာ စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သဖြင့်... လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရလေပြီ။

မူလကမူ တစ်ကြိမ်လျှင် အရှင်သခင် နှစ်ဦးသာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး... ယခင်က ချင်းမိုလိုဏ်ဂူ၏ အက်ကွဲကြောင်းမှာ ချိတ်ပိတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့်၊ ဤနေရာ၌ အခြားသော တံခါးတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး... အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်မည့်သူ မရှိတော့သဖြင့်၊ လုံးဝဥဿုံ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရလေပြီ ဖြစ်၏။

...

ဝုန်းဒိုင်း

မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ ထိပ်သီးပညာရှင် လေးဦးမှာ ဤနေရာ၌ တန်ခိုးပညာရပ်များ သုံး၍ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောတောင်ကြီးများမှာ လက်မဝက်မျှ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး... အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကြီးမားလှသော မှိုတိမ်တိုက်ကြီးများစွာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ တဟုန်ထိုး တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး... မြေနဂါး လှန်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရတော့သည်။

ဝုန်း

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကြီးတစ်ဦး ကောင်းကင်ယံမှ ဝဲပျံသက်ဆင်းလာခဲ့ပြီး... လက်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော ပုဆိန်ကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်စွဲထားသည်။

ထိုပုဆိန်ကြီးထက်တွင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အော်ရာစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး... အနည်းငယ်မျှ ချဉ်းကပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သွေးချောင်းစီး သေဆုံးနေသော ကမ္ဘာမြေကြီးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားရကာ -

"လူ့လောကက ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်ကို ရိုက်သတ်ပစ်စမ်း... ငါတို့ မိစ္ဆာလောကရဲ့ ပြင်းထန်မှုကို သူတို့ သိသွားအောင် လုပ်ပေးမယ် "

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကြီးက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး... မျက်ဝန်းစုံအတွင်း၌ အဆုံးမရှိသော ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေခဲ့သည်။

အလွန်ပင် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခံထားရသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်ရာ... နောက်ဆုံးတွင် လူ့လောကထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် သတ်ဖြတ်ခြင်းများကို လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း... သူက ပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်စွဲလျက် တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင်မှ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ကျိရုယန်သည် ယခုအခါတွင် လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံး ပြတ်တောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး... ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်စုံများမှာလည်း ဆုတ်ဖြဲပျက်စီးလျက် သွေးများ စိုရွှဲနေခဲ့ကာ...

ချောမောသော လူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင်လည်း ဒဏ်ရာများစွာ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး၊ နေရာအနှံ့အပြား၌ ဖြူဖွေးသော အရိုးစုများပင် ပေါ်ထွက်နေခဲ့လေပြီ။

"..............."

စစ်မှန်သော မိစ္ဆာများသည် လူ့လောကမှ ကျင့်ကြံသူများထက် ပိုမို၍ စွမ်းအားကြီးမားရမည် ဖြစ်ပြီး... ဒါက သဘာဝတရား၏ ပြဋ္ဌာန်းချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တူညီနေပါက စစ်မှန်သော မိစ္ဆာသည် မြေပြင်နတ်ဘုရားထက် ပိုမို၍ စွမ်းအားကြီးမားလှသဖြင့်... ၎င်းတို့က လူ့လောကကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ရဲရဲဝံဝံ ကြံရွယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ... ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကြီးသည် အနည်းငယ်မျှ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး -

"တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ "

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကြီးသည် ခေါင်းပေါ်၌ စိမ်းလန်းသော တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း... လက်တွေ့တွင်မူ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားက ထိုမိစ္ဆာလောကမှ အရှင်သခင် လေးဦးအနက် အလွန်တရာ ပြင်းထန်ထက်မြက်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ပုဆိန်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလျက်... တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

သူ ရွေးချယ်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သောသူမှာ... လီယန်ချူ ဖြစ်၏။

ယခင်အကြိမ်က ထိုလက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုသည် မိစ္ဆာလောကထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က... သူ့အား အလွန်နက်နဲသော အထင်အမြင်ကို ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် ကျိရုယန်အား ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိအောင် တိုက်ခိုက်ထားခဲ့သဖြင့်... ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကြီးသည် ဗီဇအရ သူ့အပေါ် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ရွံရှာမိသွားရသည်။

"မင်းရဲ့ အသက်ကို ပေးခဲ့စမ်း "

စကားဆုံးသည်နှင့်... သူသည် ပုဆိန်တစ်ချက်ကို ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ ပုဆိန်ကြီးထက်မှ အလွန်ပင် ထူထပ်ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့ အော်ရာစွမ်းအင်တစ်ခု တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းက စိတ်အာရုံကို တုန်ခါပျက်စီးစေနိုင်ပြီး... လူတို့အား စိတ်အာရုံ လွတ်မြောက်သွားစေကာ၊ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေသဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိတော့ချေ။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် သိုင်းပညာ၏ စစ်မှန်သော အသိတရားကို စုစည်းထားပြီးဖြစ်ရာ... အလွန်ပင် အာဏာစက် ပြည့်နှက်နေခဲ့သဖြင့်၊ ထိုအရာကို လုံးဝမကြားသိသည့်အလား ရှိနေခဲ့ပြီး...

ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် ကျိရုယန်၏ မြင့်မားလှသော ရင်ဘတ်ထက်သို့ ကန်ကျောက်လိုက်တော့သည်။

ဂျွတ်

သူမ၏ ရင်ဘတ်ရိုးများ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး... တောင်ထိပ်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် လီယန်ချူက လက်ကို လှည့်၍ ဓားတစ်ချက်ကို ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်သည်။

ဒေါင်

ကြီးမားလှသော မြည်ဟီးသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကြီး၏ လက်ထဲရှိ ပုဆိန်ကြီးထက်တွင် အက်ကြောင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... ချက်ချင်းပင် မှုန်မှိုင်းပျက်စီးသွားခဲ့ရကာ၊ ပုဆိန်ရိုးတစ်ခုသာလျှင် ကျန်ရှိတော့သည်။

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကြီး - "..............."

ဒါက သူ စိတ်ကူးထားခဲ့သော တိုက်ပွဲမျိုး မဟုတ်ချေ။ သူ၏ မျက်ဝန်းစုံသည် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး...

ချက်ချင်းပင် သူသည် တန်ခိုးပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ လက်ထဲရှိ ပုဆိန်ကြီး ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သော်လည်း... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီတာရာချီမျှ ကြီးမားလှသော ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြွက်သားများ ထုံးထိုင်းနေခဲ့ကာ၊ ကျောဘက်တွင်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆူးချွန်များစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်... သူ၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီး၊ လီယန်ချူသည် မီတာရာချီမျှ ကြီးမားလှသော လူသားဘီလူးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ... ပြင်းထန်လှသော ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် နင်းခြေချလိုက်တော့သည်။

ဝုန်းဒိုင်းကြဲသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ... ဤခြေတစ်ချက်မှာ တကယ့်ကို ကမ္ဘာမြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ နင်းခြေမိသွားခဲ့တော့သည်။

ဝုန်း

ဝုန်း

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ရာစွမ်းအင်များသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်ကားသွားခဲ့ပြီး... မြေပြင်ကြီးမှာ လက်မဝက်မျှ အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရကာ...

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

ရှူး ရှူး ရှူး ရှူး

လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓား ကို ကိုင်စွဲလျက် တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး... သူ၏ ခြေလက်လေးဖက်စလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်တောက် ပစ်လိုက်တော့သည်။

မိစ္ဆာလောက၏ ဤအရှင်သခင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်၍ ကုစားနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း... နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီးနောက်တွင်မူ၊ ယခုအခါ၌ လူသားတုံးတစ်ခုအဖြစ်သာ ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည်လည်း ဖာထျန်းရှန့်တီ တန်ခိုးပညာရပ်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး... လက်ကို မြှင့်တင်၍ ဓားကို ချလိုက်ရာ၊ တောက်ပလွန်းလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ဝုန်း

မိစ္ဆာလောက၏ ဤအရှင်သခင်သည် ချက်ချင်းပင် လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရပြီး...

ဝိညာဉ်ပါ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရလေပြီ။

"............"

ကျိရုယန်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး... ချက်ချင်းပင် တန်ခိုးပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လျက် ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာလောကသည် လူ့လောကထက် ပိုမို၍ စွမ်းအားကြီးမားလှပြီး... စစ်မှန်သော မိစ္ဆာသည် မြေပြင်နတ်ဘုရားထက် ပိုမို၍ အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ယခင်က မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ ပညာရှင်များစွာ ဝိုင်းအုံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသဖြင့်သာ... သူမအား မိစ္ဆာလောကထဲသို့ ပြန်လည်မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် လူ့လောက၌ ဤကဲ့သို့သော တာအိုဆရာလူငယ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... ဓားကို ကိုင်စွဲလျက် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ရာ...

မိစ္ဆာလောက၏ အရှင်သခင် နှစ်ဦးစလုံး လူ့လောကထဲ၌ သေဆုံးပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ရုတ်တရက်... ကျိရုယန်သည် ဤနေရာမှ မထွက်ခွာနိုင်သေးမီမှာပင်... ကောင်းကင်ယံထက်၌ ရွှေရောင်အရောင်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသော အုပ်ဆောင်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျိရုယန်က ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ... ဤအုပ်ဆောင်းကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး၊ သူမအား ၎င်းအထဲ၌ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်တော့သည်။

ဤအုပ်ဆောင်းကြီး၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှေးဟောင်းနဂါးစစ်စစ် ကိုးကောင် တည်ရှိနေခဲ့ပြီး... နတ်ဘုရားအာဏာစက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကာ...

ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားမီးလျှံများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အလွန်ပင် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာခဲ့တော့သည်။

"အား... အား... အား..."

ကျိရုယန်သည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် အော်ဟစ်မိသွားပြီး... အလွန်ပင် ခံစားရခက်လှကာ...

ခဏမျှအတွင်းမှာပင်... သူမသည် ဤ နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်း အတွင်း၌ လုံးဝဥဿုံ ချေဖျက်သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

လောကအလယ်တွင် မုန်တိုင်းထန်အောင် လှုံ့ဆော်နိုင်စွမ်းရှိသော ဤစစ်မှန်သော မိစ္ဆာကြီးသည်...

လူ့လောကထဲ၌ တကယ့်ကို တစ်စုံတစ်ရာမျှ မလုပ်ဆောင်ရသေးမီမှာပင်... ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ဝိညာဉ်ပါ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရရှာတော့သည်။

ချောမောသော လူငယ်၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး... မျက်ဝန်းစုံက လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ၊ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်တုန်ရင်လာခဲ့သည်။

မရေမရာသော အခြေအနေများကြားတွင်... ယခုအခါ၌ လူ့လောကသည် ယခင်အချိန်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ် ကွဲပြားခြားနားနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားမိလိုက်သည်။

မူလက မိစ္ဆာလောကက လူ့လောကကို အုပ်စိုးမည့် အခြေအနေကြီးမှာ... ယခုအခါတွင် လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပုံရပေသည်။

သူ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားရန် မတတ်နိုင်သေးမီမှာပင်... လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအို၏ လက်ဝါးတစ်ချက်က သူ၏ ရင်ဘတ်ထက်သို့ ရိုက်နှက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။

ဝုန်း

သူ၏ ရင်ဘတ်ထက်တွင် သွေးပေါက်ကြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး... ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း...

လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုက အေးစက်စွာ ပြုံးလျက်

"အခုမှ ထွက်ပြေးချင်တာလား "

ထို့နောက် တန်ခိုးပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ -

ဖုန်း ဖုန်း ဖုန်း ဖုန်း

ထိုချောမောသော လူငယ်အား တိုက်ရိုက် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်တော့သည်။

ထိုလူငယ်သည် အကြိမ်ကြိမ် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း... လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအို၏ လက်သီးလက်မောင်းများကြောင့် အားလုံး အနောက်ဘက်သို့ ပြန်လည်၍ လွင့်စင်လာခဲ့ရသည်။

ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံထက်မှ ထိုရွှေရောင်အုပ်ဆောင်းကြီးသည် သူ့ထံသို့ ထပ်မံ၍ ပျံသန်းလာခဲ့ပြန်သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့..."

ချောမောသော လူငယ်၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မိစ္ဆာလောကထဲတွင် ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ နေထိုင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ... လူ့လောက၏ ဤရေနောက်ထဲသို့ လာရောက်၍ မပတ်သက်မိခဲ့သင့်ကြောင်း စောစောကတည်းက သိရှိခဲ့သင့်ပေသည်။

"သွားစမ်း "

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ... နဂါး ကိုးကောင်းနတ်ဘုရားမီးအုပ်ဆောင်းကြီးသည် ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး၊ ချောမောသော လူငယ်အား ၎င်းအထဲ၌ တိုက်ရိုက် ပိတ်လှောင်ထားလိုက်တော့သည်။

"အား... အား... အား..."

နတ်ဘုရားမီးလျှံများ၏ လောင်ကျွမ်းမှုအောက်တွင်... လူငယ်သည် အကြိမ်ကြိမ် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်မိသွားပြီး၊ ကျားမသံ ရောနှောနေသော ဝိညာဉ်နှစ်ခုမှာ အချင်းချင်း ယှက်နွယ်နေခဲ့ကြသည်။

ချောမောသော လူငယ်သည် အမျိုးမျိုးသော တန်ခိုးပညာရပ်များကို အကြိမ်ကြိမ် ထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း မီးအုပ်ဆောင်း၏ စွမ်းပကားကို လုံးဝမဟန့်တားနိုင်ခဲ့ချေ။

မကြာမီမှာပင် သူသည်လည်း လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရပြီး... ဝိညာဉ်ပါ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရလေပြီ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာသုံးကောင်အား သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီးနောက်... လီယန်ချူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

လက်တစ်ဖက်တွင် ကျန့်ကျောင်းဓား ကို ကိုင်စွဲထားပြီး၊ အခြားလက်တစ်ဖက်တွင်မူ မီးအုပ်ဆောင်းကို ပင့်တင်ထားကာ... ဝတ်စုံလက်များမှာလည်း လေညင်းနှင့်အတူ ဝဲပျံနေခဲ့သဖြင့်...

မကောင်းဆိုးဝါးများကို နှိမ်နင်းသည့် နတ်မင်းကြီးတစ်ပါးအလား ထင်မှတ်ရတော့သည်။

လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရင်း -

"ငါ့ရဲ့ တာအိုလမ်းစဉ်က တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်တော့ပါဘူး"

ဤအချိန်တွင် တောတောင်ကြီးများကြား၌ ရပ်တန့်နေသော ဖန့်ချင်းလန်သည် ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို စီးနင်းလျက် ရှိနေခဲ့ပြီး... မျက်ဝန်းစုံအတွင်း၌လည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသော အမူအရာများ ထင်ဟပ်နေခဲ့ကာ -

"တကယ်ကို စွမ်းအားကြီးမားတယ်"

သူမသည် မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသဖြင့်... ဤကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိသည့် တိုက်ပွဲများတွင် ပါဝင်နိုင်စွမ်း မရှိချေ၊ ထို့ကြောင့် ဝေးကွာသော နေရာမှနေ၍သာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းရုံမျှဖြင့် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာသုံးကောင်အား သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်ကို မြင်လျှင်... သူမအား အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့သည်။

ဤနေရာရှိ အက်ကွဲကြောင်းနှစ်ခုစလုံးမှာ လုံးဝဥဿုံ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး... သဲလွန်စမကျန် လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရလေပြီ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်... အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် မိစ္ဆာလောကမှ အရှင်သခင် သုံးဦးတို့ ကွယ်ပျောက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး...

မိုင်ဆယ်ဂဏန်းမျှ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရကာ၊ အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအားအော်ရာများ ကျန်ရှိနေခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး -

"အခုခေတ်ကြီးက တကယ်ကို မအေးချမ်းလှပါလား... ဒီတစ်ခေါက် ကိစ္စကလည်း ထပ်ပြီးတော့ မဟာရှန် တွေရဲ့ လက်ချက်ပဲလား "

လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုက -

"ယခင်အကြိမ်က မဟာရှန် တွေက မိစ္ဆာလောကရဲ့ အဝင်ဝကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့တာ... ဒီတစ်ခေါက်ကတော့ ေဒီမိစ္ဆာကောင်တွေ ကိုယ်တိုင် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ နည်းလမ်းရှာခဲ့ကြတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ "

လီယန်ချူက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး -

"စီနီယာ... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် အာရုံခံမိရတာလဲ "

သူသည် အနည်းငယ်မျှ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်မိသွားသည်။ ယခင်က မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးမီအချိန်က... ဒါက မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသူများ သီးသန့်ရရှိသော စိတ်အာရုံဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်... သူနှင့် ဤလက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုတို့မှာ သိုင်းနတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ သူကိုယ်တိုင်သာ ဝေမြို့တွင် ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက ဤအရာကို အနည်းငယ်မျှ အာရုံခံမိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုက -

"ငါ့မှာ ချန်နိုင်ငံရဲ့ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်တွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ခံထားရတာ... ချန်နိုင်ငံရဲ့ နယ်နိမိတ်အတွင်းမှာဆိုရင်၊ မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ ပညာရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာတာနဲ့ ငါ အားလုံးကို အာရုံခံမိနိုင်တယ် "

လီယန်ချူသည် ထိုစကားကို ကြားလျှင် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့ပြီး၊ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီးနောက် -

"ဒါက မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးတွေရဲ့ နတ်ဘုရားတံဆိပ်တော်နဲ့ အနည်းငယ် ဆင်တူလှတာပဲ "

လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုက -န

"မှန်တယ်... အနည်းငယ် ဆင်တူတယ်။ တောင်ပိုင်းနယ်မြေက ချန်နိုင်ငံကို အညံ့ခံထားတာ ကြာပြီဖြစ်လို့၊ ချန်နိုင်ငံရဲ့ မြေပုံထဲမှာ ပါဝင်နေတာပဲ... ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်တွေက ချန်နိုင်ငံထဲကို စုစည်းနေခဲ့တာ၊ မဟုတ်ရင် ငါလည်း ဒီနေရာကို အာရုံခံမိမှာ မဟုတ်ဘူး "

လီယန်ချူက -

"ဒါကြောင့်ကိုး "

ခေတ္တမျှ စကားဖြတ်လိုက်ပြီးနောက်... သူက ထပ်မံ၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စီနီယာ... မဟာရှန်တွေရဲ့ သဲလွန်စကို ရှာဖွေနိုင်မလား "

လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး -

"ဒီလူတွေက လှုပ်ရှားမှုတွေက အလွန်ဆန်းကြယ်ပြီး၊ ဖုံးကွယ်တဲ့နေရာမှာလည်း အလွန်ကျွမ်းကျင်ကြတယ်... ငါလည်း အမြဲတမ်း ဂရုစိုက် စောင့်ကြည့်နေတာပဲ "

တကယ်လို့ ထို မဟာရှန် တွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မယ်ဆိုရင်... အနည်းဆုံးတော့ လူ့လောကဘက်မှာ ပြဿနာများစွာ လျော့နည်းသွားနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

လက်တစ်ဖက်ပြတ် အဘိုးအိုက အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားဟန်ဖြင့် -

"မူလကတော့ နောင်ကျရင် လူသားမျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ လမ်းကြောင်းက မရေရာဘူးလို့ ငါ ထင်မှတ်ထားခဲ့တာ... အခုကြည့်ရတာတော့၊ သာမန် မိစ္ဆာလောကက မိစ္ဆာတွေက မင်းရဲ့ ရန်သူ မဟုတ်ကြပါလား... ဒီပွဲက တိုက်လို့ရသေးတယ် "

သူကိုယ်တိုင်၏ သိုင်းပညာစွမ်းအားက အလွန်တရာ ပြောင်မြောက်လှသော်လည်း... မိစ္ဆာလောကမှ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ချေဖျက်ရန်အတွက်မူ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် တကယ်လို့ မိစ္ဆာလောကက အလုံးအရင်းနဲ့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာမယ်ဆိုရင်... လူ့လောကတစ်ခုလုံး မုန်တိုင်းထန်သွားနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုမူ... သူသည် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအဘိုးအိုသည် ရုတ်တရက် စကားတစ်ခွန်း ဆိုလိုက်သည်။

"မင်း... ချန်နိုင်ငံရဲ့ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်တွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ခံယူဖို့ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိလား "

အခန်း (၁၀၂၈) တောင်ကြီးတစ်ခုလုံး မုန်တိုင်းဆင်တော့မည်

လီယန်ချူသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မှင်တက်သွားပြီးနောက်... ချက်ချင်းပင် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ကာ -

"ဒါကိုတော့... ကျွန်တော် ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒက ဒီနေရာမှာ မရှိပါဘူး"

သူသည် ချန်နိုင်ငံ၏ တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုများနှင့် အလွန်အမင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပတ်သက်ဆက်နွှယ်လိုခြင်း မရှိသကဲ့သို့... နိုင်ငံစောင့် သိုင်းနတ်ဘုရား ရာထူးနေရာကိုလည်း ဆက်ခံရယူရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တောင်ပိုင်းနယ်မြေတွင် လမ်းခွဲခဲ့ကြပြီးနောက်... လီယန်ချူနှင့် ဖန့်ချင်းလန်တို့သည် ဝေမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲတွင် ဖန့်ချင်းလန်သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း မရှိသော်လည်း...

မြေပြင်နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ ထိပ်သီးပညာရှင် အပြားစွာတို့၏ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ရသဖြင့်... သူမအဖို့လည်း ဓားတာအိုလမ်းစဉ်တွင် ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အချို့ကို ရရှိခဲ့လေသည်။

ဝေမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... သူမသည် ချက်ချင်းပင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို လုပ်ဆောင်လျက်၊ ဓားတာအိုကို စတင်ဆင်ခြင်တွေးတောတော့သည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မူ... ဆိုင်ရှင်မသည် ယွန်းနျန်းနှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ငါးရက်တိတိ အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်

ဆိုင်ရှင်မသည် လက်ထဲမှ သတ္တုပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချထားလိုက်ရာ...

ဤသတ္တုပစ္စည်းအချို့မှာ ရွှေရောင်အဆင်းရှိပြီး၊ အချို့မှာမူ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေကာ၊ အချို့မှာမူ ငါးရောင်ခြယ် အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် ၎င်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားရပြီး -

"ဒီလောက်တောင် များပြားလှတဲ့ လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ"

ဆိုင်ရှင်မက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ကာ -

"သဘာဝအတိုင်းပဲ... ကျင့်ကြံသူအချို့ရဲ့ ဂူဗိမာန်သင်္ချိုင်းတွေဆီကနေ ရလာတာပေါ့"

လီယန်ချူသည် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီး -

"ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့လား"

ယွန်းနျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် -

"မှန်တယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဂူဗိမာန်ကြီး ဆယ်ခုကျော်လောက်ကို ဆက်တိုက်ရှာဖွေပြီးမှ... ဒီလက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ပစ္စည်းတွေကို ရရှိခဲ့တာပါ"

လီယန်ချူသည် ရင်ထဲမှနေ၍ လက်မထောင်ကာ အသိအမှတ်ပြုမိလိုက်သည်။

ထင်မှတ်မထားဘဲ... ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ဂူဗိမာန်ဖောက်ထွင်းသည့် မိုကျင်းရှောက်ဝေ (ဂူဗိမာန်သူခိုး) အလုပ်ကို သွားရောက်လုပ်ကိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် -

"ယွန်းနျန်း... လက်နက်သွန်းလုပ်တဲ့ ပညာရပ်ကို ဘယ်လောက်အထိ တတ်မြောက်သွားပြီလဲ"

ယွန်းနျန်း၏ မျက်နှာပြင်ထက်တွင် အနည်းငယ်မျှ နီမြန်းသွားကာ... သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာချလိုက်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ ပါရမီက... သိပ်ပြီးတော့ မလုံလောက်ဘူးထင်ပါတယ်"

လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ သံသယဝင်မိသွားသည်။ ယွန်းနျန်း၏ ပါရမီ မမြင့်မားခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ... ဆိုင်ရှင်မ၏ လက်နက်သွန်းလုပ်သည့် လမ်းစဉ်က အလွန်တရာ ဆန်းပြားလွန်းလှခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ဘယ်သူကမှ... ဗီဒီယိုရုပ်သံ ဆက်သွယ်မှုနဲ့ ဆင်တူတဲ့

"မိုင်ထောင်ချီ သတင်းလွှဲပြောင်းခြင်းအဆောင် " မျိုးကို လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာကြံပါ့မလဲ။

သူသည် ယွန်းနျန်းအား အသံတိတ် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်... မျက်ဝန်းကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။

..................

နောက်ထပ် လဝက်ခွဲမျှ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက်... ဆိုင်ရှင်မသည် လုံးဝဥဿုံ လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။

ထင်ရှားလှသည်မှာ... ယွန်းနျန်းသည် သူမ၏ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း တာအိုလမ်းစဉ်ကို ဆက်ခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ၊ ထိုအချက်အပေါ်တွင်လည်း သူမက ဇွတ်တရိုး မတိုက်တွန်းတော့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... ကျွေ့ဟွာသည် နောက်ဆုံး၌ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးသားမျိုးရိုးဗီဇကို သွန်းလုပ်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး... တားမြစ်ချက်ကို ဖောက်ခွဲလျက် ပြင်ပသို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင်... သူမ၏ အော်ရာစွမ်းအင်မှာ အလွန်တရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပြီး...

လှုပ်ရှားသွားလာလိုက်တိုင်းတွင်... လေမုန်တိုင်းနှင့် မိုးကြိုးလျှပ်စီး အသွင်သဏ္ဌာန်များကို သယ်ဆောင်လာနိုင်ကာ၊ မိုးကိုခေါ်၍ လေကိုစေနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျွေ့ဟွာမှာ အနည်းငယ် ပူပန်သောက ရောက်နေခဲ့ရပြီး -

"သွေးသားမျိုးဆက် နှစ်ခုစလုံးက ပိုပြီးတော့ အားကောင်းလာတာနဲ့အမျှ... ငါ လူသားအသွင် ပြောင်းလဲဖို့ ခက်ခဲမှုကလည်း ပိုပြီးတော့ မြင့်မားလာသလိုပဲ"

ကြောင်လေးမှာ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေရှာသည်။

ယခုအခါတွင်... သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သွင်ပြင်ကို ကြီးအောင်၊ ငယ်အောင်သာ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး... လူသားအသွင်သဏ္ဌာန်သို့မူ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

ထိုအချက်နှင့်ပတ်သက်၍... ဆိုင်ရှင်မတွင်လည်း အလွန်ကောင်းမွန်သော ဖြေရှင်းနည်းလမ်း မရှိချေ။

သွေးသားမျိုးဆက် နှစ်ခုအနက်... တစ်ခုမှာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာလောက၏ အရှင်သခင်ကြီးဖြစ်သော အသက်ကိုးသက်ဝိညာဉ်ကြောင် ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုမှာမူ ကောင်းကင်နဂါး ဖြစ်ရာ... နှစ်ခုစလုံးမှာ အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသားရဲကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုသွေးသားမျိုးဆက် အနက် တစ်ခုခုကို ရရှိရုံမျှဖြင့်ပင် အနာဂတ်လမ်းကြောင်းက အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားနိုင်သော်လည်း... ကျွေ့ဟွာတွင်မူ ထိုနှစ်ခုစလုံး ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ထက်မက... သူမ၏ နိုးထမှုက အနည်းငယ် နောက်ကျခဲ့သဖြင့်၊ ရင်ဆိုင်နေရသော ဤပြဿနာမှာ တကယ့်ကို ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလှပေသည်။

ပို၍ ဖော်ပြထိုက်သည်မှာ... ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အော်ရာစွမ်းအင်များ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ... ထင်မှတ်မထားဘဲ ကြောင်ဖြူလေးဘဝမှ "ကြောင်ကျားလေး" အဖြစ်သို့ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြန်သည်။

လူသားအသွင် မပြောင်းလဲနိုင်သေးခြင်းကပင်... သူမအား ပူပန်စေခဲ့ရုံမက၊

မွေးညင်းရောင်စုံကပါ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေခဲ့သဖြင့်... ကျွေ့ဟွာအား ပိုမို၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစေခဲ့ကာ -

"သွေးမျိုးဆက် ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ရင်... နောင်ကျရင် ငါက ကြောင်ကြားကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားတော့မှာပဲ"

ထိုစကားကို ကြားလျှင်... လီယန်ချူသည် ဟားဟားဟားဟား အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ပြီး... ရုတ်တရက် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။

"ငါ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ... ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေ ရှိနေတယ်၊ ဒါက နင့်အတွက် အသုံးဝင်မလား မသိဘူး"

ကျွေ့ဟွာက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး -

"ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားက သဘာဝအတိုင်း အသုံးဝင်တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ သွေးသားဗီဇ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ဆိုရင်၊ လိုအပ်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပမာဏအထိ ရှိရမှာ"

လီယန်ချူသည် ထိုကြေးနီနတ်ဘုရားဆီမီးခွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကြေးနီနတ်ဘုရားဆီမီးခွက် အတွင်း၌မူ... အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်း စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေပြီး၊ ၎င်းမှာ ကြာပန်းဖြူမယ်တော် နှင့် ပ ကြားပန်းဖြူဂိုဏ်းချုပ်ကြီး တို့ထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်း စွမ်းအားနှစ်ခုစလုံးမှာ မူလမြစ်ဖျားတစ်ခုတည်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့်... လီယန်ချူသည် ၎င်းကို ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်းမှ ဆက်ခံလာခဲ့သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားဟု ထင်မြင်မိကာ၊ ထိုလူနှစ်ဦးက ခွဲဝေယူထားခြင်း ဖြစ်ပုံရပေသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ကြေးနီနတ်ဘုရားဆီမီးခွက်အတွင်းရှိ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်း စွမ်းအားများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်... မျက်ဝန်းစုံအတွင်း၌ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းမြောက်ရိပ်များ ထင်ဟပ်သွားကာ -

"အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားပါလား"

သူမသည် သွေးမျိုးဆက် နှစ်ခုစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံမက... နတ်ဘုရားတာအိုလမ်းစဉ်ကိုလည်း ကျင့်ကြံသူဖြစ်သဖြင့်... နတ်ဘုရားတာအို စွမ်းအားများမှတစ်ဆင့်၊ သွေးသားမျိုးရိုးဗီဇ နိုးထမှုကို ပိုမို၍ လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက ပြုံးလျက် -

"နင့်အတွက် အသုံးဝင်တယ်ဆိုမှတော့... ဒီကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်း စွမ်းအားတွေကို ဝါးမြိုလိုက်ပါ"

ကျွေ့ဟွာသည် အလွန်အံ့အားသင့်ကာ ဝမ်းသာသွားပြီး -

"အာ... ဒါပေမဲ့ ဒီကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်း စွမ်းအားတွေ မရှိတော့ရင်၊ ဒီနတ်ဘုရားဆီမီးခွက်ကို အသုံးပြုနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

လီယန်ချူက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ကာ -

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... တန်ခိုးရတနာ တစ်ခုမျှသာပဲ၊ နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်ဖို့က ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးတယ်"

ကျွေ့ဟွာသည် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်သွားရပြီး... မနေနိုင်တော့ဘဲ လီယန်ချူ၏ လက်ခုံထက်သို့ မိမိ၏ ခေါင်းလေးဖြင့် အသာအယာ တိုးဝှေ့လိုက်သည်။

"မြောင် မြောင် မြောင်"

သူမသည် အသာအယာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး... လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လျက်၊ သူ၏ ရင်ဘတ်ထက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် တိုးဝှေ့နေခဲ့ကာ... ခြေလက်လေးဖက်စလုံးကို ဆန့်ထုတ်၍ အလွန်တရာ သက်တောင့်သက်သာရှိလှသော အမူအရာကို ပြသနေတော့သည်။

လီယန်ချူက ပြုံးလိုက်ကာ... လက်ဝါးကြီးဖြင့် ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ၊ ကျွေ့ဟွာက ချက်ချင်းပင် မြောင်မြောင် ညည်းတွားလျက်... မျက်ဝန်းလေးများကိုပါ မှေးစင်းထားလိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း... ကျွေ့ဟွာသည် ချင်းယွန်းကျောင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေသော သံစားသားရဲ ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ... ချက်ချင်းပင် နိုးနိုးကြားကြား ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

မူလက ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာ လဲလျောင်းနေခဲ့သော သံစားသားရဲကြီးသည်... ရုတ်တရက် အန္တရာယ်ရှိသော အော်ရာစွမ်းအင်တစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားပြီး...

အမြန် ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ... ထိုအရာသည် လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်အတွင်းရှိ ကြောင်ကျားလေးထံမှ ထွက်ပေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သံစားသားရဲကြီးသည် အနည်းငယ် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ ရန်လိုမှုကို ခံရတာလဲ။

လူ့လောကတစ်ခုလုံးတွင် တစ်ကောင်တည်းသာရှိသော သံစားသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည့်အလျောက်... သူ၏ အရိုးအဆစ်များအတွင်း၌လည်း မာန်မာန အချို့ ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ ယခုအချိန်တွင် ကျွေ့ဟွာအား ကြည့်လျက် သွားများကို ဖြဲပြကာ မာန်ဖီမိလိုက်တော့သည်။

ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်ခုံးအစုံမှာ ပင့်တက်သွားခဲ့ပြီး -

လီယန်ချူက သူမအား မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ကာ -

"ဒါက ငါ အသစ်ရလာတဲ့ စီးတော်ယာဉ်... သံစားသားရဲ လေ"

ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ ဒေါသမီးအချို့ ထင်ဟပ်သွားပြီး... မေးစေ့ကို မော့လျက် -

"မရဘူး... နင်က ငါ့ကိုပဲ စီးရမယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့်... လီယန်ချူက အနည်းငယ် မှင်တက်သွားရသော်လည်း... ကျွေ့ဟွာမှာမူ လေညင်းတစ်ခုအလား ပြောင်းလဲလျက်၊ သံစားသားရဲကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်အုပ်သွားခဲ့လေပြီ။

သံစားသားရဲကြီးသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မနှစ်သက်သော်လည်း... သူကိုယ်တိုင်မှာ အဆင့်သုံး အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သဖြင့်၊ မည်သို့လျှင် ကြောင်ကျားလေးတစ်ကောင်ကို ကြောက်ရွံ့ပါ့မည်နည်း။

ဝုန်း

သူသည် မိမိ၏ အော်ရာစွမ်းအင်များကို တဟုန်ထိုး ထုတ်ဖော်လိုက်သော်လည်း... အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားခဲ့ရပြီး၊ ကျွေ့ဟွာ၏ အလွန်လျင်မြန်လွန်းလှသော ကြောင်လက်သီးချက်များဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို တရစပ် ရိုက်နှက်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်တွင်မူ... သံစားသားရဲကြီးသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖူးရောင်လျက်... မြေပြင်ပေါ်တွင် အသက်ငင်မတတ် လဲလျောင်းနေခဲ့ရရှာတော့သည်။

ကျွေ့ဟွာက မာန်မာန ပြည့်နှက်နေသော အမူအရာဖြင့် မေးစေ့ကို မော့လိုက်ကာ... မျက်ဝန်းစုံဖြင့် ကြည့်လျက် -

"ဘယ်သူက ဆရာကြီးလဲဆိုတာ အခု သိပြီလား"

သံစားသားရဲကြီးက ညည်းတွားလျက် -

"သိပါပြီ... အစ်မကြီးရဲ့ အာဏာစက်က ကြီးမြတ်လှပါတယ်"

ကျွေ့ဟွာက ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ကာ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်သည်။

"ဒါမှ ဟုတ်တာပေါ့"

သူမသည် ကျောင်းအတွင်းရှိ မိမိ၏ အဆင့်အတန်း နေရာကို လျင်မြန်စွာပင် တည်ဆောက်လိုက်တော့သည်။

သူမ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေစဉ် အတောအတွင်းမှာပင်... လီယန်ချူက အခြားသူတစ်ယောက်ကို စီးနင်းရန် ကြံရွယ်နေခဲ့သည်လား။

ဤအရာကို လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။

သူမက အသာအယာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး... လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်အတွင်းသို့ ထပ်မံ၍ ဝဲပျံဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြန်ကာ

"မြောင်"

အလွန်ပင် လိမ္မာယဉ်ကျေးလှသော အမူအရာကို ပြသနေတော့သည်။

မာန်မာနကြီးလှသော တောင်စောင့်နတ်မင်းကြီးမလေးသည်... ယခုအခါတွင် မျက်နှာသာရရှိရန်အတွက်... မနေနိုင်တော့ဘဲ ချစ်စနိုး လိမ္မာယဉ်ကျေးလှသော အသွင်သဏ္ဌာန်ကိုပါ ဖန်တီးပြသနေခဲ့ရရှာသည်။

လီယန်ချူသည် မနေနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်မိတော့သည်။

သံစားသားရဲကြီးမှာမူ ထိုအချက်အပေါ် မည်သည့်သဘောထားမျှမရှိချေ။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူ၏ ဘဝမှာ အလွန်ပင် သက်တောင့်သက်သာရှိလှပေသည်။

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင် အနေဖြင့်... သူသည် မူလက သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားကိုသာ အားကိုး၍ ကျင့်ကြံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း... သူ ချင်းယွန်းကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ၊ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားကျမ်းစာတစ်စောင်ဖြစ်သည့် ကျိုရှောင် နတ်ဘုရားကျမ်းစာ ကို သင်ကြားခွင့် ရရှိခဲ့သည်။

ဤကျမ်းစာမှာ ရွှီမိသားစု ၏ ဘိုးဘေးကြီး သင်ယူခဲ့သော ကျမ်းစာနှင့် ထပ်တူထပ်မျှ ဖြစ်သော်လည်း... ဆိုင်ရှင်မက သူ့အတွက် အထူးပင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးထားသဖြင့်... မိစ္ဆာလောကမှ ကျင့်ကြံသူများအတွက် ပိုမို၍ သင့်လျော်လှပေသည်။

သူသည် မိမိ၏ ကြီးမားလှသော သွေးသားဗီဇစွမ်းအားကို အခြေခံလျက်... ကျိုရှောင် နတ်ဘုရားကျမ်းစာ၏ အနှစ်သာရကို လျင်မြန်စွာပင် သဘောပေါက်နားလည်သွားခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း တစ်ရက်ထက်တစ်ရက် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့သဖြင့်... လော့ဟွန်းတောင်အတွင်း၌ တစ်ယောက်တည်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ရသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှပေသည်။

ထို့ကြောင့်... သံစားသားရဲကြီးသည် ဤအခြေအနေကို အလွန်ပင် နှစ်သက်သဘောကျနေခဲ့သည်။

ရင်ထဲ၌ လီယန်ချူ၏ စီးတော်ယာဉ်ဖြစ်ရန် ရည်မှန်းချက်အပေါ်တွင်လည်း... မသိမသာ ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကာ...

ယခုအခါ၌ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ချင်းယွန်းကျောင်း၏ တောင်စောင့်နတ်မင်းကြီး အဖြစ် သတ်မှတ်ထားလိုက်တော့သည်။

သဘာဝအတိုင်းပင်...တောင်စောင့်နတ်မင်းကြီးဟူသော စကားလုံးလေးလုံးကို... သူက အနောက်ဘက်သို့ ခရီးသွားခြင်း စာအုပ်များ ဖတ်ရှုရာမှတစ်ဆင့် သင်ယူထားခြင်း ဖြစ်ပြီး... သူ၏ အခြေအနေနှင့် အလွန်ပင် ကိုက်ညီလှသည်ဟု ထင်မြင်မိနေခဲ့သည်။

..................

ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ဤရက်ပိုင်းအတွင်း... လီယန်ချူသည် ဝေမြို့၌သာ နေထိုင်လျက် ကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ သိုင်းကွက်များကို လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် လမ်းလျှောက်ခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ကာ... ဘဝကို အလွန်ပင် သက်တောင့်သက်သာစွာ ဖြတ်သန်းနေခဲ့သည်။

ကိစ္စမရှိသည့်အချိန်တွင် ကြောင်လေးကို ပွတ်သပ်ပေးလေ့ရှိပြီး... ညဉ့်အခါတွင်မူ ဆိုင်ရှင်မနှင့်အတူ အတူတကွ ကျင့်ကြံခြင်း ကို လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။

သို့သော်လည်း... မကြာသေးမီက သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ၊ ဆိုင်ရှင်မ၏ ရင်ထဲ၌ စိုးရိမ်ပူပန်စရာ အချို့ ရှိနေပုံရပေသည်။

ဤနေ့တွင်... သူသည် မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးမြန်းလိုက်ရာ -

ဆိုင်ရှင်မက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး -

"ဘာမှမရှိပါဘူး"

ထိုသို့ ဆိုလိုက်သော်လည်း... သူမသည် မနေနိုင်တော့ဘဲ လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ကာ၊ ခေါင်းလေးကို သူ၏ ရင်ဘတ်ထက်သို့ မှီတွဲထားလိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက်... မျက်ဝန်းစုံအတွင်း၌ နူးညံ့လှသော အရောင်အဝါများ ထင်ဟပ်လျက်၊ ဆိုင်ရှင်မ၏ ကျောပြင်လေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"ကိစ္စတစ်ခုခုရှိရင်... ငါ့ကို သေချာပေါက် ပြောပြရမယ်နော်"

ဆိုင်ရှင်မက အသာအယာ ညည်းတွားလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

မူလက... သူမသည် အမြဲတမ်း လီယန်ချူအား နှစ်သိမ့်ပေးတတ်သော အခန်းကဏ္ဍတွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း... ယခုအခါတွင်မူ လီယန်ချူ၏ လမ်းညွှန်နှစ်သိမ့်မှုကို ခံယူနေရသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးကြီးမှာ ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ်မျှ မရိုးမသား ဖြစ်လာခဲ့ရာ... ဆိုင်ရှင်မ၏ မျက်နှာပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားကာ... ညည်းတွားလိုက်သံမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှပေသည်။

သူမသည် နှုတ်ခမ်းလေးကို အသာအယာ ကိုက်လျက်... လီယန်ချူ၏ နားစည်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ -

"ရှင်... အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည် ဝတ်တာကို ကစားချင်လား"

တိုင်းပြည်ကို ပျက်စီးစေနိုင်လောက်သော အလွန်လှပသည့် မိန်းမလှလေးတစ်ဦးက... ဤကဲ့သို့သော စကားကို နားအနီးတွင် တိုးတိုးလေး ဆိုလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့်... ရင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် ဆန်းသစ်လှသော အရာများကို အလွန်လျင်မြန်စွာ လက်ခံနိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့်... အနက်ရောင်ခြေအိတ်ရှည်၊ သူနာပြုဝတ်စုံများတင်မက... မကြာသေးမီက ခြေအိတ်ချိတ်ကြိုးများ နှင့် ကျောင်းသူဝတ်စုံ စသည်တို့ကိုပါ အားလုံး ချုပ်လုပ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ရက်တိုင်းတွင် ပုံစံအသစ်အဆန်းများဖြင့်... ပိုမို၍ ဆန်းပြားလှသော အနေအထားများကို ဖော်ထုတ်ပေးလေ့ရှိသည်။

သူမ၏ တောင့်တင်းပြီး ဖြူဖွေးချောမွေ့လှသော ခြေတံအစုံထက်တွင်... အနက်ရောင်ခြေအိတ်ရှည်ကို ဆင်မြန်းလိုက်ရုံမျှဖြင့်... ပိုမို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှပေသည်။

လက်နှစ်ဖက်ကို စာပွဲခုံပေါ်သို့ အသာအယာ ထောက်လျက်... ခေါင်းကို လှည့်ကာ၊ တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"သေချာ ကျင့်ကြံရမယ်နော်..."

သူမက ပြုံးပြလိုက်ရာ... ဆောင်းဦးရေပြင်အလား ကြည်လင်လှသော မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ မြူခိုးများ ပြည့်နှက်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရတော့သည်။

..................

ဤအတောအတွင်း...

လီယန်ချူသည် ချင်းယွန်းကျောင်းအတွင်း၌ "ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းစာ" ကို ရွတ်ဖတ်ဆင်ခြင်နေခဲ့ရာ... ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားရှိ တာအိုလမ်းစဉ်မှာ ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီး... ကျင့်ကြံသူများအပေါ် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုများ လျော့နည်းသွားသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိလိုက်သည်။

"ဒါက... နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ စွမ်းအားတွေ တဟုန်ထိုး ပေါက်ကွဲထွက်လာမယ့် ခေတ်ကြီးပဲ၊ ထိပ်သီးပညာရှင် အမြောက်အမြား သေချာပေါက် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မယ်"

လီယန်ချူက စိတ်ထဲမှ ဆိုလိုက်သည်။

မကြာသေးမီက... သူသည် မရေမရာသော အသိတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ထို ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး မှာ မကြာမီ ပေါ်ထွက်လာတော့မည် ဖြစ်ပုံရပေသည်။

"အဲဒီအချိန်ကျရင်... လူ့လောကထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်လာမလဲ မသိဘူး"

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းစုံအတွင်း၌ စဉ်းစားတွေးတောရိပ်များ ထင်ဟပ်သွားသည်။

တကယ်လို့ ကောင်းကင်လူသားတွေက အလုံးအရင်းနဲ့ ဆင်းသက်လာပြီး... လူ့လောကကို အုပ်စိုးကြမယ်ဆိုရင်၊ လူ့လောကတစ်ခုလုံးအတွက် ကြီးမားလှတဲ့ ဘေးဒုက္ခကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

ထိုအချိန်တွင် မူလက ကန့်သတ်ချက်များ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီးနောက်... ပညာရှင်အများအပြား ထွက်ပေါ်လာနိုင်သော်လည်း၊ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်များကို ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စုများက စုစည်းသိမ်းပိုက်သွားပြီးနောက်တွင်မူ... အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် တဟုန်ထိုး ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးသွားကာ ခဏမျှသာ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

"တကယ်လို့ ဒီအချိန်ကျမှ အဆင့်နှစ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကတောင် လူ့လောကရဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင်... နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်ရှိဖို့ဆိုတာ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ချက်မရှိတဲ့ အရာဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

လီယန်ချူသည် လက်ထဲရှိ ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်းစာကို ချထားလိုက်ပြီး... ထရပ်လျက် ချင်းယွန်းကျောင်းအတွင်းသို့ လမ်းလျှောက်ထွက်ခဲ့တော့သည်။

..................

ဝူထုံမြို့နယ်...

ဤမြို့နယ်ရှိ လူထုမှာ အလွန်ပြင် ရိုးသားဖြောင့်မတ်ကြသော်လည်း... မကြာသေးမီက မြို့နယ်အတွင်း၌ ထူးဆန်းသော ကိစ္စရပ်များ ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်။

မြစ်အတွင်း၌ ရေဝိညာဉ် များ မကြာခဏ ထွက်ပေါ်လာလေ့ရှိပြီး... လူခုနစ်ဦးတိတိ သေဆုံးခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ငါးဖမ်းခြင်းဖြင့် အသက်မွေးကြသော တံငါသည်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြရပြီး... လူအများအပြားလည်း မြစ်ကမ်းဘေးသို့ မချဉ်းကပ်ရဲကြချေ။

ယခုအချိန်တွင်... မြစ်ကမ်းဘေး၌ တာအိုကျောင်းဗိမာန်တစ်ခုမှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်တစ်ပါးကို ပင့်ဖိတ်လျက် တန်ခိုးပညာရပ်များ ထုတ်ဖော်ခိုင်းနေခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် အမွှေးတိုင်များနှင့် စားပွဲခုံများကို ပြင်ဆင်ထားပြီး... ထိုကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၏ ဘေးနားရှိ တပည့်ဖြစ်သူက ဆန်ချင်းခေါင်းလောင်း ကို ကိုင်စွဲထားသည်။

ဆရာတော်ကြီးသည် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ရောနှောနေသော ဝတ်ရုံကြီးကို ဆင်မြန်းထားသဖြင့်... အလွန်ပင် အာဏာစက် ပြည့်နှက်နေခဲ့ကာ -

လက်တစ်ဖက်တွင် မက်မွန်သီးသားဓားကို ကိုင်စွဲထားပြီး... အခြားလက်တစ်ဖက်တွင်မူ အစီအရင်စာရွက်အချို့ကို ညှပ်ထားကာ၊ ပါးစပ်မှလည်း မန္တန်များကို တတွတ်တွတ် ရွတ်ဖတ်နေခဲ့ပြီး ဆံပင်များမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူက မန္တန်များကို ရွတ်ဖတ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ... ရုတ်တရက် လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာခဲ့ပြီး၊ မြစ်ပြင်ထက်တွင် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ရေဝဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်တည်သွားတော့သည်။

"ရေသရဲ ရေသရဲ လာတော့မယ် "

"ချန်စုန်းတာအိုဆရာကြီးက... တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရှင်ကြီးပဲ"

"အသံတိုးတိုးလုပ်စမ်း... ဆရာကြီး တန်ခိုးပညာ ထုတ်ဖော်နေတာကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေနဲ့ "

ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြသော ပြည်သူများမှာ ချက်ချင်းပင် တီးတိုးပြောဆိုလာကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဝေးကွာသော နေရာမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး... မျှော်လင့်ချက်အချို့ ရှိနေသကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ကြသည်။

ချက်ချင်းပင်... မြစ်ပြင်ထက်၌ မိစ္ဆာလေညင်းများ တရစပ် တိုက်ခတ်လာခဲ့ပြီး... ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ဖြူဖျော့နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မြစ်ပြင်ထက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ရေစက်များ တရစပ် စီးကျနေခဲ့ပြီး... စိုရွှဲနေခဲ့ကာ၊ မျက်ဝန်းစုံအတွင်း၌ အငြိုးအတေးရိပ်များဖြင့် ထိုအနက်ဖြူ တာအိုဝတ်စုံဝတ် ဆရာတော်အား စိုက်ကြည့်လျက် -

"မင်းတို့ တာအိုဆရာစုတ်... ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့ ကိစ္စကောင်းကို လာပြီး ဖျက်ဆီးရတာလဲ"

ဤချန်စုန်းတာအိုဆရာသည်လည်း... မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းလေ့ရှိသော တာအိုဂိုဏ်းမှ ထိပ်သီးပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့်၊ အနည်းငယ်မျှ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား ရှိပေသည်။

ယခုအချိန်တွင်... ထိုစကားကို ကြားလျှင် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းလို မိစ္ဆာက... လူသားတွေရဲ့ အသက်ကို ရန်ရှာနေတာတောင်၊ ငါ့ကို လာပြီး မေးမြန်းရဲသေးတယ်... ဓားချက်ကို ခံစမ်း "

သူသည် လက်ထဲရှိ မက်မွန်သီးသားဓားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ... ဓားကိုယ်ထည်ထက်တွင် ဝါကျင့်ကျင့် အရောင်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တိုက်ရိုက် ဝဲပျံထွက်ခွာသွားခဲ့ကာ... ထိုဆံပင်ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ရေသရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ တိုက်ရိုက် စူးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

ရေသရဲသည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်မိသွားပြီး... ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာလေညင်းများမှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့ကာ... ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်ကားသွားခဲ့တော့သည်။

ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြသော ပြည်သူများမှာ... တစ်ကိုယ်လုံး ချမ်းတုန်သွားခဲ့ကြသဖြင့် အနောက်ဘက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြရပြီး -

အဘိုးအိုတစ်ဦးက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် -

"ဒီရေသရဲက နေ့ခင်းကြောင်တောင်မှာတောင် ကိုယ်ထင်ပြနိုင်တာကို ကြည့်ရင်... အနည်းငယ်မျှ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား ရှိပုံရတယ်"

"ချန်စုန်းတာအိုဆရာကြီးက... ဒီရေသရဲကို အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး"

ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြသူများမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြရသည်။

ဤအနက်ဖြူ ဝတ်စုံဝတ် တာအိုဆရာကြီးမှာ... တကယ့်ကို စွမ်းပကား ရှိပုံရပေသည်။

မကြာမီမှာပင်... သူသည် ထိုရေသရဲကို အရိုက်အနှက်ပြုကာ၊ မိစ္ဆာလေညင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် မြစ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ကျရောက် ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့တော့သည်။

ချန်စုန်းတာအိုဆရာက လှည့်၍ လူအများအား ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဒီရေသရဲရဲ့ တန်ခိုးခန္ဓာကို... ငါက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်လို့၊ သူ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းရာချီ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေ အားလုံး ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ... နောင်ကျရင် ဘာပြဿနာမှ မရှာနိုင်တော့ဘူး၊ အားလုံးပဲ စိတ်အေးလက်အေး ငါးဖမ်းထွက်နိုင်ကြပါပြီ"

စောစောပိုင်းက တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်ခဲ့သဖြင့်... လူတိုင်းသည် ချန်စုန်းတာအိုဆရာ၏ နည်းလမ်းများအပေါ် အလွန်ပင် ကြည်ညိုလေးစားသွားကြတော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းတောင့်တင်းပြီး ဗိုက်ပူပူနှင့် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဒေသခံ အထည်ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကြီး ဖြစ်၏။

ထိုစကားကို ကြားလျှင်... လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်လျက် ချန်စုန်းတာအိုဆရာအား ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဆရာကြီးရဲ့ တန်ခိုးပညာက နက်နဲလှပါတယ်... ကျွန်တော်တို့အတွက် မိစ္ဆာတွေကို လာရောက်နှိမ်နင်းပေးတာဟာ တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ"

သူသည် ဒေသခံ သူဌေးကြီး ဖြစ်သည်။ ရေသရဲက ဘေးဒုက္ခပေးနေသဖြင့် ပြည်သူများ၏ ဘဝကို ထိခိုက်စေကာ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြရသဖြင့်... သူက ငွေအမြောက်အမြား အကုန်အကျခံလျက် ဤချန်စုန်းတာအိုဆရာအား ပင့်ဖိတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်စုန်းတာအိုဆရာ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်လှပြီး -

"လူကြီးမင်းလူက... ငါ့ကို အလွန်အကျွံ ချီးမွမ်းနေပါပြီ၊ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ဆိုတာ ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တာဝန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် လူကြီးမင်းလူက လူလွှတ်၍ ငွေသားများကို ဆက်သခိုင်းလိုက်ရာ... အစေခံတစ်ဦးက လင်ဗန်းနှစ်ခုကို ကိုင်စွဲလျက် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့ပြီး၊ ဤကိစ္စအတွက် ရရှိမည့် အဖိုးအခကို ချပေးလိုက်သည်။

ချန်စုန်းတာအိုဆရာသည် ငွေများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်... လူအများ၏ တည်ခင်းဧည့်ခံမှုကို ခံယူပြီးမှသာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

တာအိုဆရာနှစ်ဦး လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့ကြသည်။ ချန်စုန်းတာအိုဆရာ၏ တပည့်ဖြစ်သူ ရွှမ်မင်းဟုန်မှာ အလွန်ပင် ဖျတ်လတ်ထက်မြက်သော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင်... ဖားပြားသည့် အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဆရာကြီးရဲ့ နည်းလမ်းက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လှပါတယ်... ပြဇာတ်တစ်ခန်းလောက် ကပြရုံတင်၊ ငွေဒင်္ဂါး ရာဂဏန်းလောက် ရရှိခဲ့တာပဲ"

ချန်စုန်းတာအိုဆရာက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ကာ -

"သင်ယူထားစမ်း... လောကအလယ်မှာ လျှောက်လှမ်းဖို့ဆိုရင်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းအချို့ ရှိရမယ်... ငါတို့ နောက်ထပ် နေရာတစ်ခုကို အမြန်သွားပြီး၊ နောက်တစ်ပွဲ ထပ်ပြီး ရှာကြံရမယ်"

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ကြည့်လျက် ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်... တာအိုဆရာကြီးတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် နတ်မင်းကြီးအလား အဆင်းရှိပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်တွင် ယင်ယန်ရစ်ပတ်အိတ် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားကာ... လက်မောင်းကြားတွင် ဝါကျင့်ကျင့် စာရွက်ထီးတစ်လက်ကို ပွေ့ပိုက်ထားပြီး၊ အနက်ရောင် မြည်းတစ်ကောင်ကို စီးနင်းလျက် ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ရာသီဥတုက အနည်းငယ် အေးစိမ့်နေခဲ့သော်လည်း... ထိုတာအိုဆရာကြီးမှာ အဝတ်တစ်ထည်တည်းကိုသာ ဆင်မြန်းထားပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိ တာအိုဝတ်စုံမှာလည်း လျှော်ဖွတ်လွန်းသဖြင့် ဖြူဖျော့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်မင်းကြီးအလား အဆင်းရှိသော ဤကျက်သရေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်မည်ဆိုပါက... သူ၏ ဘဝအခြေအနေမှာ အလွန်ပင် မကောင်းမွန်လှကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ချန်စုန်းတာအိုဆရာက ထိုသူအား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်... မျက်ဝန်းကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။

စကားပုံအတိုင်း... အလုပ်တူသူချင်းမှာ ရန်သူဖြစ်တတ်သည် ဟူသကဲ့သို့... သူသည် ဤအခြေအနေမကောင်းလှသော တာအိုဂိုဏ်းသားချင်းအား ဂရုစိုက်ရန် မကြံရွယ်ချေ။

သို့သော်လည်း... ထိုတာအိုဆရာကြီးသည် မြည်းကို စီးနင်းလျက် သူ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချိန်တွင်မူ၊ ရုတ်တရက် အံ့ဩတုန်လှုပ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟင်..."

"အုန်းကော... အုန်းကော... အုန်းကော..."

သူသည် မျက်ဝန်းစုံကို ပြူးကျယ်လျက်... မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ချန်စုန်းတာအိုဆရာနှင့် သူ၏ဘေးနားရှိ တပည့် ရွှမ်မင်းဟုန်တို့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကူးပြောင်းကြည့်ရှုရင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။

ရွှမ်မင်းဟုန်သည် ထိုသူ၏ အပြုအမူကြောင့် လန့်ဖျန့်သွားရပြီး... တစ်ဖက်လူ၏ ဝတ်စုံကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

"အဘိုးကြီး တုန်တုန်လှုပ်လှုပ်နဲ့ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ထိုတာအိုဆရာကြီးက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ကြည့်ရသလောက်... မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာပြင်ထက်မှာ အနက်ရောင်တိမ်တိုက်တွေ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်၊ ဒါက သွေးထွက်သံယို ဘေးဒုက္ခ ကြုံရတော့မယ့် နိမိတ်ပဲ"

ချန်စုန်းတာအိုဆရာသည် ထိုစကားကို ကြားလျှင်... တပည့်ဖြစ်သူ ရွှမ်မင်းဟုန်နှင့် အချင်းချင်း ကြည့်လျက် ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

ချန်စုန်းတာအိုဆရာက မျက်နှာကို တည်လိုက်ပြီး... ထိုတာအိုဆရာကြီးအား ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

"ငါကိုယ်တိုင်လည်း ကံကြမ္မာတွက်ချက်တဲ့ ပညာကို တတ်ကျွမ်းသူပဲ... မင်းရဲ့ ဒီလိုလှည့်ကွက်တွေကို ပြန်သိမ်းထားလိုက်စမ်း၊ ငါ့အရှေ့မှာ လာပြီး လိမ်လည်လှည့်ဖြားဖို့ မကြံနဲ့"

တာအိုဆရာကြီးက သူ၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်လျက်... တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ သွေးထွက်သံယို ဘေးဒုက္ခ ကြုံရတော့မှာပါ"

ချန်စုန်းတာအိုဆရာက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဖယ်စမ်း... နောက်ထပ် စကားများနေရင်၊ ငါ မင်းကိုပဲ အရင်ဆုံး သွေးထွက်သံယို ဘေးဒုက္ခ ကြုံတွေ့အောင် လုပ်ပစ်လိုက်မယ်"

တာအိုဆရာကြီးက မြည်းပေါ်မှ အသာအယာ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး... ဝါကျင့်ကျင့် စာရွက်ထီးကို ကိုင်စွဲလျက် ချန်စုန်းတာအိုဆရာ၏ အရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာကာ... သူ့အား ကြည့်လျက် အသာအယာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ချန်စုန်းတာအိုဆရာက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်... ထိုတာအိုဆရာကြီးအား ထပ်မံ၍ မောင်းထုတ်ရန် ကြံရွယ်လိုက်စဉ်မှာပင် -

ထိုတာအိုဆရာကြီးက လက်ကို ပြင်းပြင်းမြှင့်တင်လိုက်ကာ... သူ၏ နှာခေါင်းထက်သို့ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ဂျွတ်

ချန်စုန်းတာအိုဆရာ၏ နှာခေါင်းရိုးမှာ တိုက်ရိုက် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး... သွေးများ တဟုန်ထိုး စီးကျလာခဲ့သဖြင့်၊ နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် မျက်ရည်များပင် စီးကျလာခဲ့သည်။

"အား..."

သူသည် နှာခေါင်းကို လက်ဖြင့် အုပ်လျက်... အကြိမ်ကြိမ် အနောက်ဘက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရပြီး၊ နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး တွန့်ကွေးသွားခဲ့ရရှာသည်။

"မင်း ဘာလုပ်တာလဲ"

ရွှမ်မင်းဟုန်သည် မျက်ဝန်းစုံကို ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရသည်။ သူကိုယ်တိုင်တွင်လည်း သိုင်းပညာအချို့ ရှိပေသည်။

ယခုအချိန်တွင်... ရင်ခွင်အတွင်းမှ တိုတောင်းလှသော ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ... ထိုဓားမှာ အလွန်ပင် စူးရှထက်မြက်လှပြီး၊ တိုက်ရိုက် တာအိုဆရာကြီး၏ လည်ချောင်းထံသို့ ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း တာအိုဆရာကြီးကမူ... လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းပုတ်ထုတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားမြှောင်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချပစ်လိုက်ပြီး -

နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရွှမ်မင်းဟုန်၏ နှာခေါင်းထက်သို့ ထပ်မံ၍ ရိုက်နှက်လိုက်ပြန်သည်။

ဂျွတ်

ရွှမ်မင်းဟုန်၏ နှာခေါင်းရိုးမှာလည်း ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး... သွေးများ တဟုန်ထိုး စီးကျလာခဲ့တော့သည်။

တာအိုဆရာနှစ်ဦးစလုံးမှာ နှာခေါင်းကို အုပ်လျက် အနောက်ဘက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြရပြီး... မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဆိုးဝါးနေခဲ့ကြသည်။

ဝါကျင့်ကျင့် စာရွက်ထီးကို ညှပ်ထားသော တာအိုဆရာကြီးက ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား ကြည့်လျက် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာတွက်ချက်မှုက ဘယ်တော့မှ မလိမ်ဘူး... မင်းတို့ ကြည့်စမ်း၊ ဒါက သွေးထွက်သံယို ဘေးဒုက္ခ မဟုတ်ရင် ဘာလဲ"

ချန်စုန်းတာအိုဆရာသည် လမ်းလျှောက်နေရင်းဖြင့် ဤကဲ့သို့သော တာအိုဆရာကြီးတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့သဖြင့်... ရင်ထဲ၌ ဒေါသမီးများ တဟုန်ထိုး တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

"တောက်... ငါ့ကို လာပြီး ရန်စရဲတယ်၊ မင်း သေချင်နေတာပဲ"

စကားဆုံးသည်နှင့်... သူသည် ခါးဘေးရှိ အိတ်ငယ်တစ်ခုကို ပြင်းပြင်းပုတ်လိုက်တော့သည်။

အိတ်ငယ်အတွင်းမှ ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာလေညင်းများ တရစပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... လူငယ်သဏ္ဌာန်ရှိသော လင်းတစ္ဆေတစ်ကောင် ရုန်းကန်လျက် ပြေးထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ထို့ပြင် ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ဖြူဖျော့လျက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ရေစက်များ စီးကျနေသော အမျိုးသားတစ်ဦးလည်း ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်ရာ... ထိုသူမှာ စောစောပိုင်းက မြစ်အတွင်းရှိ ရေသရဲပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤရေသရဲမှာ... မူလကပင် ချန်စုန်းတာအိုဆရာ မွေးမြူထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ထိုရေသရဲအား လူသားများကို သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် ဘေးဒုက္ခပေးရန် စေခိုင်းလေ့ရှိပြီး... မိမိကိုယ်တိုင်ကမူ ပြန်လည်နှိမ်နင်းသည့် ဟန်ဆောင်ကာ၊ ငွေကြေးများကို ရှာဖွေလေ့ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင်... လင်းတစ္ဆေနှစ်ကောင်စလုံး တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်သွားကြသော်လည်း... တာအိုဆရာကြီးကမူ တည်ငြိမ်အေးစက်စွာဖြင့်၊ လက်ညှိုးဖြင့် အသာအယာ လှုပ်ခတ်လိုက်ရာ... ရွှေရောင်အလင်းတန်း နှစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုလင်းတစ္ဆေနှစ်ကောင်စလုံး ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လျက် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

"ဆရာကြီး... အသက်ချမ်းသာပေးပါ၊ ဆရာကြီး... အသက်ချမ်းသာပေးပါ၊ အားလုံးက ဒီချန်စုန်းတာအိုဆရာက ကျွန်တော်တို့ကို စေခိုင်းတာပါ... ကျွန်တော်တို့လည်း မတတ်သာလို့ပါ"

လင်းတစ္ဆေနှစ်ကောင်စလုံး ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လျက်... ကမန်းကတန်း ရှင်းလင်းပြောကြားလာကြတော့သည်။ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ... ချန်စုန်းတာအိုဆရာအား တိုက်ရိုက် သစ္စာဖောက်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တာအိုဆရာကြီးက မျက်ဝန်းကို ပင့်လိုက်ကာ -

"ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ... ဒီကိစ္စကို ငါ သေသေချာချာ မစုံစမ်းဘဲနဲ့၊ မင်းတို့ဆီကို ဒီအတိုင်း လာရှာပါ့မလား"

စကားဆုံးသည်နှင့်... သူ၏ လက်ထဲမှ မီးလျှံနှစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... ထိုလင်းတစ္ဆေနှစ်ကောင်စလုံး ချက်ချင်းပင် မီးလောင်ကျွမ်းခြင်း ခံလိုက်ရကာ၊ ပြာမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင်... ချန်စုန်းတာအိုဆရာနှင့် သူ၏တပည့် ရွှမ်မင်းဟုန်တို့သည် ဤတာအိုဆရာကြီးမှာ သာမန်လူမဟုတ်ကြောင်း အာရုံခံမိသွားကြသဖြင့်... မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ကြီးစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး -

"မင်း... မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ"

တာအိုဆရာကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်

"လောကအလယ်က ကိစ္စတွေကို... သိပ်ပြီးတော့ စပ်စုမနေနဲ့"

ချန်စုန်းတာအိုဆရာ - "..............."

ရွှမ်မင်းဟုန် - "..............."

စကားဆုံးသည်နှင့်... တာအိုဆရာကြီးသည် လက်ထဲမှ အစီအရင်စာရွက် နှစ်ရွက်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ... တစ်စောင်းစီဖြင့်၊ ချန်စုန်းတာအိုဆရာနှင့် ရွှမ်မင်းဟုန်တို့၏ နဖူးထက်သို့ တိုက်ရိုက် ကပ်သွားခဲ့တော့သည်။

ဘုန်း ဘုန်း

လေးလံထိုင်းမှိုင်းလှသော အသံနှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... ကြီးမားလှသော ရွှေတုံးကြီးနှစ်တုံးဖြင့် ရိုက်နှက်လိုက်သည့်အလား ထင်မှတ်ရတော့သည်။

ဤပေါ့ပါးလှသော အစီအရင်စာရွက်နှစ်ရွက်မှာ... အလေးချိန် ဝမ်သောင်းချီမျှ ရှိနေသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းများမှာ ကြေမွပျက်စီးသွားခြင်း မရှိဘဲ... အနောက်ဘက်သို့သာ လဲကျသွားခဲ့ရပြီး - ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြတော့သည်။

"လူ့အသက်ကို ရန်ရှာပြီး ငွေရှာရဲတယ်... တကယ်ပဲ ငါတို့ တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ မျက်နှာကို ဖျက်ဆီးတာပဲ"

တာအိုဆရာကြီးက ဆဲရေးတိုင်းထွာလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင်... တကယ်လို့ လီယန်ချူသာ ဤနေရာ၌ ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ဤသူသည် တိုက်ရိုက် လုံဟူရှန်းလမှ ဆရာကြီး "ကျန်းဟွိုင်ဟီ" ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် ခွဲခြားသိမြင်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း... သူသည် ငွေကြေးအတွက် လူ့အသက်ကို ရန်ရှာသော ဤမိစ္ဆာတာအိုဆရာ နှစ်ဦးကို ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်ပြီးနောက်... မူလက တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားရမည် ဖြစ်သော်လည်း -

ဆရာကြီးသည် ထိုလူငယ်တပည့် ရွှမ်မင်းဟုန်၏ ဘေးနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"ဘယ်ကလာတဲ့ တောရိုင်းနတ်မင်းလဲ... ဒီမိစ္ဆာတာအိုဆရာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှီပြုပြီး ပုန်းကွယ်နေတာ၊ အမြန်ဆုံး ငါ့အရှေ့ကနေ ထွက်သွားစမ်း "

ဆရာကြီးက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ... ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်တွင်မူ... ရွှမ်မင်းဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ဝဲပျံထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး... မျက်နှာပြင် သန့်ပြန့်ပြီး တည်ငြိမ်လှသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုဆရာတစ်ဦးအဖြစ် စုစည်းဖြစ်တည်သွားတော့သည်။

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်တွင်... ပိုင်ယန်တာအိုဆရာသည် မျက်ဝန်းစုံဖြင့် ဆရာကြီးအား စိုက်ကြည့်လျက်... ရင်ထဲ၌ ဒေါသမီးများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကာ -

"မင်းက တကယ်ပဲ... သူရဲကောင်းလို ပြုမှုနေတာလား "

သူ၏ မျက်ဝန်းစုံမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်လွန်းလှပြီး... သတ်ဖြတ်ခြင်း အော်ရာစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့တော့သည်။