အခန်း (၂၀၆၃-၂၀၆၄)

အခန်း (၂၀၆၃) ကရုဏာတံဆိပ်

ချိုင်စစ်ရှိုနှင့် လုကျိုဝမ်တို့နှစ်ဦး ကရုဏာတောင်မှ မိုင်ပေါင်းရာချီ ဝေးကွာသည့်နေရာသို့ ရောက်သည်အထိ၊ သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ မိမိတို့၏ ဂိုဏ်းဌာနကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်ကိုပင် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။

"ဒီဂျွန်တောင်က ဆရာတွေက စကားပြောပေးလိုက်လို့ ကရုဏာတောင်ဘက်က လူလွှတ်ပေးလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်"

လုကျိုဝမ်က သုံးသပ်လိုက်သည်။

"နှမြောစရာကောင်းတာက ကရုဏာတောင်မှာပဲ ဆက်နေရင်လည်း ကောင်းသား၊ တစ်ခါတစ်လေကျရင် ရွှေဟွေးတံဆိပ် (၃၀) စီ ပေးနေတာလေ။ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်က ကရုဏာတောင်ရဲ့ ထိပ်တန်းစွမ်းအားစွမ်းရည် သုံးမျိုးက ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်ထဲမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်နေတာပဲ။ ငါတို့ လူမျိုးစုတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ နိမ့်ကျတဲ့ တခြားမျိုးနွယ်စု တက္ကသိုလ်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် သူတို့က မမီဘူး..."

ချိုင်စစ်ရှိုက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ဤအကြောင်းကို သူတို့သည် မကြာသေးမီကမှ စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့ဝင်၏ အဖွဲ့ဝင် မိုရှဲထံမှ သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကရုဏာတောင်၏ စွမ်းအား သုံးမျိုးသည် လူမျိုးစုတက္ကသိုလ်များတွင် နာမည်မကြီးလှဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ကျောင်းလုံးတွင် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကများ ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

သူတို့သည် အနာဂတ်တွင် အားကောင်းသူများ ဖြစ်လာရန် ရည်ရွယ်ထားသူများ ဖြစ်သဖြင့် အချိန်ကို ဤနေရာတွင် အလကား မဖြုန်းတီးသင့်ပေ။

"ကံကောင်းတာက ဒီဂျွန်တောင်ဘက်ကလည်း စွမ်းအားတစ်မျိုးကို အခမဲ့ ရွေးချယ်လေ့လာခွင့် ပေးလိုက်တာပဲ၊ ဒီအရောင်းအဝယ်က မရှုံးပါဘူး "

ချိုင်စစ်ရှို၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကျေနပ်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

"ပြောရဦးမယ်၊ ခုနက မေးဖို့ မေ့သွားတယ်။ ဖန့်ချန် ဒီတစ်ခါ မေဒေါင်ကွမ်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ရာမှာ သူ့ကို ဒီလောက်ထိ ဆိုးဆိုးရွားရွား ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ မင်းအထင် ဖန့်ချန်ဆိုတဲ့ ဒီကောင်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အစွမ်းအစက ဘယ်လောက်ထိ ရှိမလဲ "

လုကျိုဝမ်မှာ သိချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"သေသွားတဲ့ ကုလားအုပ်က မြင်းထက် ပိုကြီးသေးတာပေါ့ "

ချိုင်စစ်ရှိုက လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောသည်။

"အရင်ကတည်းက ဖန့်ချန်က မေဒေါင်ကွမ်းကို အသာလေး ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့တာ၊ မေဒေါင်က နှစ်ငါးရာကြာ ရင် ဖန့်ချန်ကို အနိုင်ပိုင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဖန့်ချန်က ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင် ကို မသွားပေမဲ့ ဒီနှစ်ငါးရာအတွင်းမှာ လိုဏ်ဂူထဲမှာ ပိတ်လှောင်ပြီး ကျင့်ကြံနေတာမို့ တိုးတက်မှုတော့ ရှိမှာပဲ။ ဒီတစ်ခါ မေဒေါင်ကွမ်းက သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့လမ်းကို အဖြတ်ခံလိုက်ရတာက သူ့အပြစ်ပဲ၊ ငါတို့ စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့ ထဲကို မဝင်ချင်တဲ့ သူ့ကို ဘယ်သူက အားပေးမှာလဲ။"

"ကျိလင်ကို ကြည့်ဦး၊ သူ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ၊ ဒါက တကယ်ကို ငါတို့ ထင်မှတ်ထားတာထက် လွန်ကဲနေတာပဲ"

လုကျိုဝမ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူကမှ မထင်ထားကြဘူးလေ၊ ဒါကြောင့်လည်း ငါတို့မှာ ထူးချွန်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတာပေါ့၊ အခု အရာအားလုံးက ကောင်းမွန်တဲ့ ဘက်ကို ဦးတည်နေတယ်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ပြောရရင်တောင် ငါတို့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်ရင်တောင် ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးနဲ့ဆိုရင် ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ ရာထူးတစ်ခုခု ရနိုင်ပါသေးတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ရဲ့ အနာဂတ်ကတော့ မဆိုးပါဘူး။"

ချိုင်စစ်ရှိုက ပြောသည်။

"ငါတို့က စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ရမယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ တက်လှမ်းနိုင်ရမယ်"

... ...

အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားမှန်း မသိတော့။ ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲတွင် စွမ်းရည် တစ်ခုကို ထပ်မံ ထွင်းထု အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။

"မဟာကရုဏာဓား၊ မဟာကရုဏာလက်ဝါး၊ မဟာကရုဏာလက်သီး... ကရုဏာတောင်ရဲ့ စွမ်းအားစွမ်းရည် သုံးမျိုးလုံးကို အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှာ ထွင်းထုပြီးသွားပြီ။"

ဖန့်ချန်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သာမန်အားဖြင့် ဤနှစ်များစွာ စိတ်ရှည်လက်ရှည် လေ့ကျင့်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ပိုမို တည်ငြိမ်အောင် မလုပ်ထားပါက နောက်ဆုံး စွမ်းရည်ကို ထွင်းထုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ချီယန် သူတော်စင် မှာမူ လူအချင်းချင်း ယှဉ်ကြည့်လျှင် စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ကောင်းလှသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

အရင်ကပင် စွမ်းအားတစ်ဆယ်ကျော်ကို ထွင်းထုထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခု စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းရသေးခင်မှာပင် စွမ်းအားသုံးမျိုးကို ထပ်မံ ထွင်းထုနိုင်ခဲ့ပြန်သည်။

အရင်က စွမ်းအား နှစ်မျိုးဖြင့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းစဉ်က ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ခဲ့သည်ကို ပြန်တွေးမိပြီး သူ အလွန် ရှက်ရွံ့မိသည်။

"မမှန်ဘူး၊ စွမ်းအားထွင်းထုတာ ပြီးသွားပြီလေ၊ ဘာလို့ တုန်ခါမှုတွေက မရပ်တန့်သေးတာလဲ။"

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လေးလေးနက်နက် ဖြစ်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ်လေ၊ ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ၊ မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေက ဒီလောက်များပြားတဲ့ စွမ်းအားစွမ်းရည်တွေကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ပျက်စီးတော့မှာလား။"

ချီယန်သူတော်စင်လည်း သတိပြုမိသွားသည်။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် စွမ်းအင်များ ပွက်လောရိုက်နေပြီး မုန်တိုင်းထန်သကဲ့သို့ လှိုင်းလုံးများ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ရိုက်ခတ်နေသည်။ နောက်ဆုံး စွမ်းအားထွင်းထု အောင်မြင်သွားသော်လည်း တည်ငြိမ်မသွားသည့်အပြင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလာသည့် လက္ခဏာ ရှိနေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တခြားသော စွမ်းအားကိုယ်ပွားများမှာလည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ရန် မိမိတို့စွမ်းအားဖြင့် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရင်းနှီးပြီးသား ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ဖန့်ချန်၏ ခွင့်ပြုချက်မလိုဘဲ မိမိအိမ်ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလွယ်ကူစွာပင် ရောက်လာသည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်သည် ဖန့်ချန်ဘေးတွင် ရပ်လိုက်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကရုဏာတောင်ရဲ့ စွမ်းအားစွမ်းရည် သုံးမျိုး ထွင်းထု အောင်မြင်သွားပြီ၊ အခု ထူးခြားလွန်ကဲသော စွမ်းရည် တစ်မျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရသွားပြီ "

"အကြီးကဲ"

ဖန့်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ချီယန်သူတော်စင်နှင့်အတူ ချက်ချင်းပင် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

'ထူးခြားလွန်ကဲသော စွမ်းရည်' ဟုတ်လား။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

ချီယန် သူတော်စင်မှာ နားမလည်နိုင်စွာ ဖြစ်နေသည်။ စွမ်းရည်တွေကိုရော အဆင့်ခွဲခြားတာ ရှိလို့လား။

သို့သော် သူသည် ယခုအချိန်အထိ ဤကဲ့သို့သော အရာကို မကြားဖူးပေ။ စွမ်းရည်များတွင် အားနည်းချက်၊ အားသာချက် ရှိကြသော်လည်း ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ အားကောင်းလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤမျှလောက်ထိ အဆင့်အတန်း ခွဲခြားနိုင်သည့်အထိ မရှိခဲ့ပေ။

"ထူးခြားလွန်ကဲသော စွမ်းရည် ဆိုတာ စွမ်းရည် အမျိုးမျိုးကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ ပေါ်လာတဲ့ ခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုပဲ။ တခြားသူတွေကတော့ တခြားနည်းနဲ့ ခေါ်ကြပေမဲ့ ဒါကတော့ ငါ့ရဲ့ အမြင်သက်သက်ပါပဲ"

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်က ပြုံးပြီး ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောကမှာ စွမ်းရည်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေကြတာများတော့ ပေါင်းစပ်ဖို့ ခက်တယ်။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို စတင်တီထွင်သူက ဒီလို ပေါင်းစပ်နိုင်ဖို့ကိုပဲ ရည်ရွယ်ပြီး စနစ်တကျ စီမံထားမှသာ အောင်မြင်နိုင်မယ် "

သူက ခဏရပ်လိုက်ပြီး -

"ကရုဏာတောင်ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးမျိုးဆိုတာ အရင်က ရှေးဟောင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က ထူးခြားလွန်ကဲသော စွမ်းရည် ကရုဏာတံဆိပ် ကို ဖန်တီးဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး တီထွင်ထားခဲ့တာပါ။ အခု မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးမျိုးက ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတယ်။

ပေါင်းစပ်မှု အောင်မြင်သွားရင် မင်း ဒီစွမ်းအားသုံးမျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုပြီး 'ထူးခြားလွန်ကဲသော စွမ်းရည် ကရုဏာတံဆိပ်' ကို ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်စွမ်းအားက မဆိုးပါဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်ထဲက မင်းရဲ့ အဆင့်ချင်းတူသူတွေကြားမှာ ထိပ်တန်းနေရာကို ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်"

"တကယ့်ကို ကံကောင်းလိုက်တာ..."

ချီယန်သူတော်စင်က စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း အားကျမိသည်။

ဖန့်ချန်မှာ 'ထူးခြားလွန်ကဲသော စွမ်းရည်' ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသဖြင့် စိတ်အေးသွားသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ အလွန်များပြားနေ၍ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပျက်စီးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။

"အကြီးကဲ ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်ထဲမှာ တစ်ခုခု လုပ်စရာ ရှိလို့လား "

ဖန့်ချန်က အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကို ကြည့်ကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါက လမ်းကြုံလို့ ဖြတ်သွားရင်း မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ ထူးခြားမှုတွေ ဖြစ်နေလို့ ဝင်ကြည့်လိုက်တာပါ။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားလေးပဲ၊ ငါ့ရဲ့ မူလခန္ဓာက ဒီနေရာနဲ့ မိုင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေတယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်အရ ငါ့မူလခန္ဓာဆီ ရောက်ဖို့ဆိုရင် နှစ်ပေါင်း သုံးသောင်းလောက်အထိ အချိန်ယူပြီး ပြေးရလိမ့်မယ် "

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်က ပြောပြီးသည်နှင့် လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဖန့်ချန်နှင့် ချီယန် သူတော်စင်တို့သည် သူ့ကို တံခါးဝအထိ လိုက်ပို့ကြသည်။ သူ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထိုနေရာတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်လျက် အတွေးထဲ နစ်မွန်းသွားကြသည်။

"ငါတောင်မှ နှစ်ပေါင်း သုံးသောင်းလောက် ပြေးမှ ရောက်မယ့် အကွာအဝေးကို... ဒီအကြီးကဲ ကတော့ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရောက်လာနိုင်တာပဲ... ဒါက အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင်တွေရဲ့ အစွမ်းပဲ၊ ဒီလောက် ကျယ်ပြောတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေကို သူတို့က ဘာကြောင့် အုပ်ချုပ်နိုင်ရသလဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်ပြီ "

ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

"မင်းမှာလည်း အခွင့်အရေး ရှိမှာပါ။ မင်း အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင်အဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်ရင်တောင် ကမ္ဘာကြီးအဆင့် ၊ ကောင်းကင်နိမိတ်သူတော်စင်အဆင့်တွေကို တက်လှမ်းပြီး ဒီလို အဆင့်မြင့် အခြေအနေမျိုးကို ခံစားကြည့်နိုင်ပါသေးတယ်။

ငါ့ကို ကြည့်ပါဦး၊ ခန္ဓာကိုယ် ရှိသေးရင်တောင် ကမ္ဘာငယ်အဆင့်ကိုတောင် မကျော်နိုင်ဘူး၊ ဒီတစ်သက် အသက်စွမ်းအင် သူတော်စင် ဖြစ်ရုံနဲ့တင် ငါ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အောင်မြင်မှု ဖြစ်နိုင်ပါတယ် "

ချီယန် သူတော်စင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။

သူ အသက်ရှင်လာခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး၊ အခုမြင်လေ၊ အခုသိလေ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပိုပြီး သေးနုပ်သွားသလို ခံစားလာရသည်။ ထိုခံစားချက်မှာ ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ အလွန်ပင် စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ကောင်းလှသည်။

ဖန့်ချန်မှာ ချီယန်သူတော်စင်ကို စကားမပြောတော့ဘဲ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးမျိုး ပေါင်းစပ်ပြီးသည်အထိ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သုံးမျိုးမှာ ပေါင်းစပ် အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။

ထူးခြားလှသော တံဆိပ်တစ်ခုမှာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဖန့်ချန်၏ မူလ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ဆယ်ကျော်မှာလည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုတံဆိပ်ကို ဝန်းရံထားရသည့် ဘေးလူများသာ ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဒါက... ကရုဏာတံဆိပ် လား "

ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အခန်း (၂၀၆၄) ဆုတ်ယုတ်မှုကို နှစ်သက်ခြင်း

ပြောရမည်ဆိုလျှင် အစောပိုင်းက မဟာကရုဏာဓား ကို ထွင်းထုစဉ်က ဤစွမ်းရည်မှာ အလွန်ပင် အားကောင်းသော်လည်း၊ ရှစ်မျက်နှာအရပ် အထွတ်ထိပ် ဓားကျမ်း သည်လည်း ၎င်းနှင့် အားချင်းမခြားနားပေ။

ဖန့်ချန် ထွင်းထုထားသည့် တခြားသော စွမ်းရည်အမြောက်အမြားပင်လျှင် မဟာကရုဏာဓား ထက် အားနည်းသည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ ဤအချက်မှာ သူ၏ ထူးခြားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ဆက်စပ်နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဤ ကရုဏာတံဆိပ် ပေါ်ထွက်လာသောအခါ အခြားသော စွမ်းရည်အားလုံး၏ တောက်ပမှုကို ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်သွားတော့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်သက်ပြီး အတွင်းကျကျ လေ့ကျင့်နေခဲ့သော ဓားငယ်လေး မှာ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် လူပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကရုဏာတံဆိပ်ကို ငေးမောကြည့်ရှုရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဖန့်ချန်... ဒီစွမ်းရည်က တအားကို အားကောင်းလွန်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်..."

"အားကောင်းရုံတင်လား... ဒါက ထူးခြားလွန်ကဲသော စွမ်းရည် လေ။အစ်ကိုရေ၊ ဒီတစ်ခါတော့ မင်း ကံကောင်းပြီ "

မှန်လေး ၏ အသံမှာလည်း ဖန့်ချန်၏ နားထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချီယန် သူတော်စင်မှာ ကရုဏာတံဆိပ်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"'ထူးခြားလွန်ကဲသော စွမ်းရည်... ငါသာ ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးကို ထွင်းထုနိုင်ခဲ့ရင်၊ အဆင့်ချင်းတူတဲ့သူတွေထဲမှာ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူရှိတော့မလဲ "

ချီယန် သူတော်စင်က မိမိကိုယ်ကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။ ထိုအချိန်သို့ ရောက်လျှင် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံရပြီး အလွန်ကောင်းမွန်သော အနာဂတ်ကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

ဤအချိန်တွင် သူသည် ဓားငယ်လေး၏ တည်ရှိမှုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ရတနာ လား ချီယန် သူတော်စင်မှာ အတွေးနက်သွားသည်။

"ဖန့်ချန် ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ရဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက ဓားပညာထက် ပိုအားကောင်းနေသလိုပဲ "

ဓားငယ်လေးက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

ဓားပညာထက် အားကောင်းတယ် ဖန့်ချန်၏ စိတ်အမူအရာမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ စွမ်းရည်များ၏ အားကောင်းမှုဟူသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အဖျက်စွမ်းအား သက်သက်ဖြင့်သာ တိုင်းတာသည်မဟုတ်ပေ။ စွမ်းရည်တစ်ခုချင်းစီတွင် ၎င်းတို့၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အစွမ်းအစများ ရှိကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ဓားငယ်လေးက ၎င်း၏ အဖျက်စွမ်းအားသည် ဓားပညာထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်ဟု ဆိုနေသည်။ ဓားငယ်လေး ကိုယ်တိုင်က ဓားဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းသားမှာလည်း ထူးခြားသည်။ သူမသည် အဘိုးအိုကိုယ်တိုင် ထုလုပ်ထားသော ဓားသန္ဓေသားမှ ပေါက်ဖွားလာသည့် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်သည်။ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို သိမြင်မှုတွင် သူမသည် သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

သူမပင်လျှင် ကရုဏာတံဆိပ် ၏ အဖျက်စွမ်းအားသည် ဓားပညာထက် သာသည်ဟု ဆိုပါက၊ ဧကန်အမှန်ပင် ဓားပညာထက် ပိုမိုအားကောင်းနေပေလိမ့်မည်။

"ကရုဏာတံဆိပ်... ကရုဏာ ဆိုတဲ့ နာမည်ပါပေမဲ့ အဖျက်စွမ်းအားက ဓားပညာထက်တောင် ပိုကြောက်ဖို့ကောင်းနေတယ်ပေါ့ "

ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

'အပြင်ပန်းမှာ သူတော်စင်၊ အတွင်းစိတ်မှာ ဧကရာဇ်' - ကရုဏာတောင်၏ သဘောတရားကို သူ နည်းနည်း နားလည်လာပြီ ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်ဘူး၊ ငါလည်း ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်မှ ဖြစ်မယ်။ ဒီစွမ်းရည်ကို ဓားပညာထက် သာအောင် မလုပ်နိုင်ရင် မဖြစ်ဘူး။"

ဓားငယ်လေးသည် စကားပြောပြီးနောက် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူမသည် အပြင်သို့ မထွက်သည့်အချိန်တိုင်း မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေလေ့ရှိသည်။

"မှန်လေး ဒီနှစ်တွေအတွင်း ငါ့ရဲ့ ကြုံတွေ့မှုတွေကို မင်း ဘယ်လို မြင်လဲ နောက်ပိုင်းမှာ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုနဲ့ ပြိုင်ဆိုင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိပါ့မလား "

ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲမှ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

မှန်လေး၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။

"ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုနဲ့ ပြိုင်ဆိုင်ဖို့လား... ဒါက ပြောဖို့ ခက်တယ်။ တကယ်ပြောရရင်တော့ အလွန်ကို ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ ကမ္ဘာကြီးအဆင့် ၊ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်နိမိတ်အဆင့် သူတော်စင်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ရင်၊ အနည်းဆုံးတော့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရှေ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းအစ ရှိလာလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်လေ၊ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲက လူတွေက မင်းကို ပိုပြီး အလေးထားလေ ဖြစ်မှာပဲ။ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုကတော့ သမာဓိခုံရုံးမှာ စကားပြောပိုင်ခွင့် အနည်းငယ်သာ ရှိတာပါ "

"ဒါဆို ဝမ်အိုကြီး ကရုဏာတောင်ရဲ့ တပည့်သစ် ဝမ်ချုံစန်းက ဝမ်အိုကြီးရဲ့ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းပဲလား"

ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။ စိတ်အာရုံကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ကြီးမားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ၊ ဒီကရုဏာတောင်က အလုပ်မလုပ်ဘဲ တခြားအရာတွေပဲ လုပ်နေသလိုပဲ။ တပည့်တွေကို ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင် ကိုလည်း သွားခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတောင်မှာပဲ တပည့်ခံနေရင် ငါ့ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းတွေကို အလကား ဖြုန်းတီးပစ်သလို ဖြစ်မနေဘူးလား "

ဝမ်ချုံစန်းမှာ လိုဏ်ဂူထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေရင်း စိတ်ညစ်ညစ်ဖြင့် ပြောနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဖန့်အစ်ကိုကြီးရဲ့ နည်းလမ်းတွေကတော့ အတော်လေး ထူးချွန်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီကို မရောက်ခင်ကတည်းက ရှိနေတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ဖြစ်ပုံရတယ်။ ကရုဏာတောင်နဲ့တော့ ဆက်စပ်မှု မရှိလောက်ဘူး။"

"တကယ့်ကို ခက်ခဲလိုက်တာ၊ ဂိုဏ်းပြောင်းဖို့ဆိုတာ ဒီလောက် လွယ်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဆက်ဆံရေး အများကြီး လိုအပ်တယ်။ အဲ့ဒီဘက်ကတော့..."

ထိုအချိန်တွင် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရပြီး ဝမ်ချုံစန်းသည် ဧည့်သည်များကို အထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ ဧည့်သည်များကို ဖန့်ချန် ရင်းနှီးသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဒီဂျွန်တောင်မှ မိုရှဲ၊ လုကျိုဝမ်နှင့် ချိုင်စစ်ရှိုတို့ ဖြစ်ကြသည်။

"မိုရှဲ အစ်ကိုကြီး"

ဝမ်ချုံစန်းက လေးစားစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။ မိုရှဲမှာ ယခုအခါ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်း အဆင့် သူတော်စင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဝမ်ချုံစန်းအနေဖြင့် မည်မျှပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိပါစေ၊ ဤကဲ့သို့သော အကြီးအကဲမျိုးကို မလေးစားဘဲ မနေဝံ့ပေ။ ချိုင်စစ်ရှိုနှင့် လုကျိုဝမ်တို့မှာလည်း အဆင့်မြင့်တပည့်တစ်ဦး၏ ဟန်ပန်ဖြင့် အခန်းအတွင်း အခြေအနေကို အကဲခတ်နေကြသည်။

"ဝမ်ညီလေး၊ အရမ်း အားနာမနေပါနဲ့။ ငါတို့အားလုံးက သာမန်အရပ်က လာကြသူတွေပဲ၊ ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်မှာဆိုရင် ညီအစ်ကိုတွေလိုပါပဲ။"

မိုရှဲက ပြုံးလျက် ပြောသည်။

ညီအစ်ကိုတွေ ဟုတ်လား ဝမ်ချုံစန်း၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီးမှ ပြုံးလိုက်သည်။

"မိုအစ်ကိုကြီး၊ ဒီနေ့ ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ"

"စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့ ကိစ္စပါ။ ဝမ်ညီလေး ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ထားလဲ။ ငါတို့ စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့ကိုလည်း အကြီးအကဲ သူတော်စင်တွေက ထောက်ပံ့ထားတာပါ။"

မိုရှဲက ပြောသည်။ ချိုင်စစ်ရှိုနှင့် လုကျိုဝမ်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ချိုင်စစ်ရှိုက ရယ်မောကာ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"ဝမ်ညီလေး၊ မင်း ကရုဏာတောင်မှာ တပည့်ခံထားတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒါက မကောင်းတဲ့ အလုပ်ပဲ၊ စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့ထဲသာ ဝင်လိုက်ပါ။ စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့က ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် မင်း ဒီဂျွန်တောင်ကို အသာလေး ပြောင်းနိုင်တယ်။"

"အဲ့လိုလုပ်လို့ ရတာလား စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့မှာ အဲ့လောက်တောင် စွမ်းအား ရှိတာလား"

ဝမ်ချုံစန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက်က သက်သေပါပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းရာချီတုန်းက ငါတို့လည်း ကရုဏာတောင်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမှာ အနာဂတ် မရှိဘူးလို့ ခံစားရလို့ စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့ရဲ့ အကူအညီ၊ မိုအစ်ကိုကြီးရဲ့ စီစဉ်ပေးမှုနဲ့ ဒီဂျွန်တောင်ကို ပြောင်းခဲ့တာ။ ဒီဂျွန်တောင်က ငါတို့ကို စွမ်းရည်တွေကို အခမဲ့ လေ့လာခွင့်တောင် ပေးသေးတယ်။"

လုကျိုဝမ်က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့... ကရုဏာတောင်က ခွင့်ပြုပါ့မလား။"

ဝမ်ချုံစန်းက စိုးရိမ်စွာ မေးသည်။

"ဘာလို့ မပြုမှာလဲ ဒါက စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့ရဲ့ မျက်နှာစာကိစ္စပဲလေ။ ငါတို့ ပြောင်းတုန်းက ကရုဏာတောင်ဘက်က ဘာမှ မပြောရဲဘူး။"

လုကျိုဝမ်က နှုတ်ခမ်းကို ကော့၍ ရယ်သည်။

"ပြီးတော့ မင်းမတိုင်ခင် ရွှမ်ပုထုံ ဆိုတဲ့သူလည်း အဲ့လိုပဲ ပြောင်းသွားတာပဲ။ အခု ဖန့်ချန် တစ်ယောက်တည်းပဲ အဲ့ဒီမှာ ရူးရူးမိုက်မိုက် ကျန်နေခဲ့တာ။ မင်းလည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူနဲ့ ယှဉ်ရင် အရင်က အဆင့်မမီတဲ့ ကျိလင်တောင် အခု သူတော်စင် ဖြစ်နေပြီ။ ဖန့်ချန်ကျတော့ အရည်အချင်း ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ အခုထိ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် ပဲ ရှိသေးတယ်။

နောက်ထပ် နှစ်သုံးလေးရာလောက် ဆိုရင် သူ ကျောင်းထုတ်ခံရပြီး ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်ကနေ ထွက်သွားရတော့မှာပဲ။ ဒါကလည်း ပုံမှန်ပါပဲ၊ ငါတို့ စုံစမ်းကြည့်တာ ကရုဏာတောင်ရဲ့ တပည့်သစ်တွေထဲမှာ ဘယ်သူမှ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့်ကို မတက်နိုင်ကြဘူး။ အဲ့ဒါတွေက ကရုဏာတောင်က ရှုဆရာ ကြောင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာ။"

ဝမ်ချုံစန်းမှာ နားထောင်ရင်း အံ့အားသင့်နေသည်။

"ဝမ်ညီလေး၊ မင်းလည်း ဂိုဏ်းပြောင်းပြီး စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်ရင် ဒါက မင်းအတွက် အကောင်းဆုံးနဲ့ အသင့်တော်ဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ "

မိုရှဲက ပြုံး၍ ပြောသည်။

"အဲ... ခင်ဗျားတို့ ဖန့်အစ်ကိုကြီးကိုရော မေးပြီးပြီလား။"

ဝမ်ချုံစန်းက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"..."

မိုရှဲက ခေါင်းငြိမ့်ကာ

"မေးပြီးပြီ၊ သူ ငြင်းလိုက်တယ်။"

ငြင်းလိုက်တယ် ဟုတ်လား... ဝမ်ချုံစန်းမှာ အမူအရာ မမှန်တော့ဘဲ ချိုင်စစ်ရှိုနှင့် မိုရှဲတို့ကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"ဖန့်အစ်ကိုကြီးက မိုက်မဲတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တာပဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက် အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ငြင်းပယ်ပြီး ကရုဏာတောင်မှာပဲ ဆက်နေတာလဲ။"

ဤမေးခွန်းကြောင့် သူတို့သုံးယောက်စလုံး စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ငြိမ်သက်သွားသည်။

လုကျိုဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ -

"ဒါက သူ ဆုတ်ယုတ်မှုကို နှစ်သက်လို့ပဲ။ ကရုဏာတောင်မှာနေရင် ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင် ကို သွားစရာ မလိုဘူး။ သူက သေမှာကို ကြောက်တာ။ ဒီလိုလူမျိုးက ဘာအောင်မြင်မှုမှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရွှေဟွေးတက္ကသိုလ်က ထွက်သွားရင်တောင် ဘာအနာဂတ်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ငါတို့နဲ့ မတူဘူး၊ ငါတို့ စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့မှာ အဆင့်မြင့် ကျောင်းသားတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ သူတို့က ကျောင်းမပြီးသေးရင်တောင် မြင့်မားတဲ့ ရာထူးတွေ ရထားကြပြီးပြီ။ တချို့ဆိုရင် နယ်မြေကို စောင့်ရှောက်တဲ့ သူတော်စင် တွေ ဖြစ်နေပြီ။ ဒီလို ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနေရင် ဘာကို ကြောက်စရာ လိုသေးလဲ။"