အခန်း (၂၉၅-၂၉၆)

အခန်း(၂၉၅)

သဟဇာတသေနတ်…

ဒါဟာ မှော်ပညာရှင်တစ်ယောက် တားဆီးနိုင်မယ့် ဘယ်လိုမျိုး အကာအကွယ်ကိုမဆို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွက်ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ မိုက်ကယ်ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒြပ်စင်အမြုတေ ရှစ်ခုကနေ သွေးကြောတွေထဲကို မှော်စွမ်းအင်တွေ တွန်းထုတ်ပေးနေပြီး စင်ကြယ်တဲ့ စွမ်းအင်အရောအနှောတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေတယ်၊ လူသားတွေ သိထားသမျှ ဘယ်လိုမှော်စွမ်းအင်မျိုးကိုမဆို ချေမှုန်းပစ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအင်မျိုးပေါ့။

တကယ်လို့ သူက ဒီသဟဇာတမှော်စွမ်းအင်ကို ဒီအတိုင်းသာ ထုတ်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ရလဒ်က သူ့လက်သီးကို ဝန်းရံထားတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ မီးတောက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အရင်ကမ္ဘာက အသိပညာတွေကို အသုံးပြုပြီး မိုက်ကယ်ဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မှော်စွမ်းအင် ဖြန့်ကျက်ပုံ၊ မှော်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှုတွေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သလို မှော်စွမ်းအင်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနဲ့ စက်မှုပိုင်းဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိတွေကိုလည်း အသုံးချနိုင်ခဲ့တယ်။ သေနတ်တစ်လက် အလုပ်လုပ်ပုံကို အတုယူပြီး မိုက်ကယ်ဟာ သဟဇာတမှော်စွမ်းအင်ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို သိုလှောင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာ အကုန်လုံးကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်ပစ်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ရေ၊ မီး၊ လေနဲ့ မြေဒြပ်စင်တွေက ရှစ်ခုသော ဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင်ရဲ့ တစ်ဝက်ကို ဖန်တီးပေးထားတာပါ။ မိုက်ကယ်က အဲဒီမှော်စွမ်းအင် လေးခုကို သဘာဝဒြပ်စင်တွေလို့ နာမည်ပေးထားတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူက အလင်း၊ အမှောင်၊ လျှပ်စီးနဲ့ အဆိပ်အုပ်စုကိုတော့ စိတ်ကူးပုံဖော်ဒြပ်စင်တွေလို့ နာမည်ပေးခဲ့ပါတယ်။

ဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့ သဘာဝဒြပ်စင်တွေ ပေါင်းစပ်မှုက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပြန်လည်ခြေဖျက်သွားပြီး ဒြပ်စင်လေးခုလုံးမှာ ရှိနေတဲ့ စွမ်းအင်အားလုံးကို ပျက်စီးသွားစေတယ်။ စိတ်ကူးပုံဖော်ဒြပ်စင်တွေမှာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ သဘာဝဒြပ်စင်တွေနဲ့ စက်ဆန်းဒြပ်စင်တွေကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် ဘယ်အရာနဲ့မှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် အမြဲတမ်း အစွမ်းထက်လှတဲ့ သဟဇာတမှော်စွမ်းအင်ကို သူ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

သဟဇာတသေနတ် အလုပ်လုပ်နိုင်ဖို့အတွက် မိုက်ကယ်က သဘာဝဒြပ်စင်တွေကို ပေါင်းစပ်ပြီး ၎င်းကို ကျည်ဆန်ရဲ့ ယမ်းမှုန့်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဒီယမ်းမှုန့်ကို စိတ်ကူးပုံဖော်ဒြပ်စင်တွေလိုမျိုး စနက်တံနဲ့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်း ရိုက်ခတ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် သဟဇာတမှော်စွမ်းအင် ဖြစ်ပေါ်လာတာနဲ့အမျှ ရုတ်ချည်းပေါက်ကွဲမှုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မှော်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှုကို ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းအားဖြင့် သဟဇာတမှော်စွမ်းအင်ရဲ့ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကို ဦးတည်စေမယ့် သေနတ်ပြောင်းတစ်ခုကို သူ့လက်ညှိုးထဲမှာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်။

နိုဗာရဲ့ အကူအညီကြောင့် ဒီသဟဇာတသေနတ်ကို ဖန်တီးရတာက အသက်ရှူရသလိုမျိုး သဘာဝကျလွန်းနေခဲ့တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ အဲဒီလို ထင်ခဲ့တယ်။

သူ့လက်ညှိုးထိပ်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားတယ်၊ ဒါဟာ သဘာဝဒြပ်စင်တွေဖြစ်တဲ့ လေ၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ တို့ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ နိမိတ်ပါပဲ။ သူက ကျန်တဲ့ ဒြပ်စင်လေးခုနဲ့ ရိုက်ခတ်ပေးဖို့ပဲ လိုပါတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ အဲဒီလို လုပ်ခါနီးမှာပဲ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတာကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူနဲ့ လုံးဝစိမ်းသက်ပြီး မရင်းနှီးတဲ့ ပဲ့တင်ထပ်နေတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ရင်ဘတ်ထဲကနေ ရုန်းထွက်လာပြီး သူ့လက်ညှိုးထဲမှာ ပုံဖော်နေတဲ့ သဟဇာတသေနတ်ဆီကို လာရောက်ပူးကပ်သွားခဲ့တယ်။

နိုဗာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

သူ့ရဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ ကိုယ်ပိုင် အေအိုင် အကူ က သူက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို အမြန်စကန်ဖတ်လိုက်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်၊ အတိအကျပြောရရင် သူ့နှလုံးသားဆီကို အကြည့်ရောက်သွားတယ်။ နှလုံးအဆို့ရှင်တစ်ခုကို ဝန်းရံထားတာကတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းမိုးနေတဲ့ ဒီထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်အသစ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ သတ္တုရည်တစ်မျိုး ဖြစ်နေတယ်။

[ဒါက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစပါ၊ သဟဇာတသေနတ် ပုံဖော်တာကို သိရှိသွားတာနဲ့ အဲဒါက ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာတာပါ] လို့ နိုဗာက ပြောတယ်။

မိုက်ကယ်တစ်ယောက် တော်တော်လေး အံ့ဩသွားရတယ်။ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်က တခြားပစ္စည်းတွေလိုပဲ ရိုးရိုးသတ္တုအပိုင်းအစတစ်ခုပဲလို့ သူ ထင်ထားခဲ့တာပါ။ အထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အရာ ဒါမှမဟုတ် မန္တန်တစ်ခုခု ရှိနေမလားဆိုပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကိုတောင် စကန်ဖတ်ပြီး စမ်းသပ်ခဲ့သေးတယ်။ ဒီလိုအရာမျိုးကို နိုဗာတောင် ကြိုတင်သတိမထားမိခဲ့ဘူး၊ မဟုတ်ရင်တော့ အစကတည်းက သူ့ကို သတိပေးပြီး သူ့ရင်ဘတ်ထဲ ဝင်မလာအောင် တားဆီးခဲ့မှာပေါ့။

သူ့ရဲ့ စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးမှုတွေအားလုံးကြောင့် နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစဟာ အထဲမှာ သဟဇာတမှော်စွမ်းအင် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ သာမန်သတ္တုအပိုင်းအစတစ်ခုလို့ပဲ သူ ယုံကြည်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစထဲကနေ ပဲ့တင်ထပ်ထွက်လာတဲ့ စွမ်းအားကတော့ မိုက်ကယ် ကြုံတွေ့ဖူးသမျှ ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးနဲ့မဆို လုံးဝကွဲပြားပြီး စိမ်းသက်လွန်းနေတယ်။ သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်ကတောင် အဲဒီအရာရှိနေမှန်း သိရှိနိုင်စွမ်းမရှိတာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဒါဟာ မှော်စွမ်းအင်နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာ လုံးဝမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ထင်ရှားနေတယ်။

အခုအချိန်မှာတော့ မိုက်ကယ်အနေနဲ့ ဒီထူးဆန်းတဲ့ အလှည့်အပြောင်းသစ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပိုလို့တောင် စိုးရိမ်ပူပန်မိမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစကနေ ထွက်လာတဲ့ စွမ်းအားက သူ့လက်ညှိုးထဲက သဟဇာတသေနတ်ကို အမှန်တကယ်ပဲ ပိုမိုအားကောင်းအောင် လုပ်ပေးနေတယ်။ ဒါက မန္တန်ကို ပိုပြီးတော့... ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဆန်ဆန်၊ ပိုပြီးတော့ လက်တွေ့ကျကျ ဖြစ်လာစေတာပါ၊ နားလည်အောင် ပြောရရင်ပေါ့။

ဒီအချိန်မှာပဲ ဖလဲယားကော့ပ် မှော်ဆရာတွေ သူ့ကို ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေတာကို မိုက်ကယ် သတိထားမိလိုက်တယ်။ သူတို့က သူ့လက်ညှိုးထိပ်ကနေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ တောက်ပတဲ့ အဖြူရောင်အလင်းတန်းကို ကြည့်နေကြတာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က အပေါ်ကို မော့ကြည့်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

မိုက်ကယ်က သူ့ခေါင်းကို အပေါ်ဘက်ဆီ ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့ကြည့်လိုက်တော့ မိန်းမပျိုတစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်အထက်ပိုင်း ဧရာမပုံရိပ်ယောင်ကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူမရဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံးက အလူမီနီယံလို တောက်ပပြီး စိန်တစ်ပွင့်လို စင်ကြယ်ပြစ်မျိုးမှားမရှိတဲ့ သတ္တုတစ်မျိုးမျိုးနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူမက သဘာဝမကျလှပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကို ကြင်နာတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတယ်၊ အမိခင်တစ်ယောက်က သူ့သားကို ငုံ့ကြည့်နေသလိုမျိုးပေါ့။ သူမက သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကိုပဲ ကြိုဆိုနေသလိုမျိုး သူမရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို သူ့ဆီ ဆန့်တန်းထားခဲ့တယ်။

သူမရဲ့ မျက်နှာကို သူ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူ ကြည့်နေရတာက တကယ့်ကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ရုပ်တုတစ်ခုလား ဒါမှမဟုတ် တကယ်အသက်ရှင်နေတဲ့ လူသားတစ်ယောက်လားဆိုတာ သူ မဝေခွဲတတ်တော့ဘူး။ ကွာခြားချက်က သေးငယ်လွန်းလှတယ်။ သူမကို မော့ကြည့်နေစဉ်မှာပဲ သူမရဲ့ မျက်နှာကနေ သေးငယ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုတွေကို မြင်တွေ့နေရတယ်လို့တောင် သူ ကျိန်ဆိုနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ထပ်ပြီး သေချာကြည့်လိုက်ပြန်တော့လည်း သူမက လုံးဝမလှုပ်ရှားခဲ့သလိုမျိုးပါပဲ။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ" လို့ သူက သူမကို မေးလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူမက ပြန်မဖြေခဲ့ဘူး။ သူမက အရင်အတိုင်းပဲ မလှုပ်မယှက်ဘဲ ရှိနေခဲ့တယ်။ ဒါဟာ ပုံရိပ်ယောင်လား၊ မျက်လှည့်လား၊ ဒါမှမဟုတ် မန္တန်တစ်ခုလားဆိုတာတောင် သူ မပြောနိုင်တော့ဘူး။ အဲဒါတွေထဲက တစ်ခုမှ မဟုတ်သလိုပါပဲ။ ဒါက သူ့ရဲ့ အရိပ်က လက်တွေ့လောကထဲမှာ ဘယ်လိုလှုပ်ရှားသွားလဲဆိုတာကို ပိုပြီး သတိရစေတယ်၊ ထူးခြားတာကတော့ ဒီအမျိုးသမီးပုံသဏ္ဌာန်က လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ အရိပ်မဟုတ်ဘဲ သုံးဖက်မြင်လောကထက် ကျော်လွန်တဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုရဲ့ အရိပ် ဖြစ်နေတာပါပဲ။

ဘာကြောင့်လဲတော့ သူ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ သူ့ရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ နေ့ရက်တွေကို ဒီပုံရိပ်ယောင်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရင်းပဲ ကုန်ဆုံးချင်နေမိတယ်။ အချိန်လုံလောက်အောင် ပေးမယ်ဆိုရင် စာကြာဝဠာကြီးရဲ့ မေးခွန်းတွေကိုတောင် သူ အဖြေပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ အချိန်က သူ့ဘက်မှာ ရှိမနေခဲ့ဘူး။

မိုက်ကယ်က အပေါ်က ပုံရိပ်ယောင်ကြောင့် အာရုံလွင့်နေတာက ကြယ်ခြောက်ပွင့်မှော်ဆရာတွေကို သူတို့လက်ထဲမှာ နောက်ထပ်မန္တန်တစ်ခု ပုံဖော်ဖို့အတွက် နောက်ဆုံးမှာ မှော်စွမ်းအင်အလုံအလောက် စုဆောင်းနိုင်စေခဲ့တယ်။ မိုက်ကယ်က သူတို့အားလုံးကို တစ်ယောက်ချင်းစီ အနိုင်ယူနိုင်မှန်း သူတို့သိသွားကြပြီမို့ ဒီလိုမျိုး မိစ္ဆာဆန်တဲ့ ကလေး၊ ဒီလို လုပ်ငန်းစုကြီးတွေရဲ့ မိစ္ဆာဆန်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေကိုတောင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာဆန်တဲ့ ပါရမီရှင်ကြီးကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပေါင်းစပ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ မှော်အကွင်းအဝိုင်းတွေ ပေါ်လာပြီး လင်းလက်တုန်ခါလျက် ပျောက်ကွယ်သွားလိုက် ပြန်ပေါ်လာလိုက် ဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဇွဲမလျှော့ဘဲ မှော်ကျင့်စဉ်ကို အဆုံးသတ်ခဲ့ကြတယ်။ မှော်ဆရာ လေးယောက်စလုံးက မြောက်၊ တောင်၊ အနောက်နဲ့ အရှေ့ အရပ်မျက်နှာတွေကနေ မိုက်ကယ်ဆီကို ဦးတည်လိုက်ကြတယ်။

သူတို့ရဲ့ မှော်အကွင်းအဝိုင်းတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး လေထုထဲမှာ လိုင်းတွေနဲ့ အဖုအထွက်တွေ ပေါ်လာကာ မိုက်ကယ်ကို ဝန်းရံထားတဲ့ မှော်စက်ဝန်းတစ်ခု ဖြစ်လာအောင် ဆက်စပ်ပေးလိုက်တယ်။ မှော်ဆရာတွေရဲ့ မန္တန်မပြီးဆုံးခင် စက္ကန့်အနည်းငယ်ပဲ လိုပါတော့တယ်၊ မြို့တစ်မြို့လုံးကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပြီး မြေလှန်ပစ်နိုင်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကြယ်ရှစ်ပွင့်မန္တန်ဖြစ်တဲ့ ဖီးနစ်ရဲ့ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မှာပါ။

ဒီအချိန်မှာပဲ သတ္တုအမျိုးသမီးက လှုပ်ရှားလာတယ်။ သူမက သူမရဲ့ ဧရာမလက်ကြီးတွေနဲ့ မိုက်ကယ်ဆီကို လှမ်းလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ သဟဇာတသေနတ်ကို ကောင်းကင်ဆီ ဦးတည်ဖို့ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တယ်။ မိုက်ကယ်ဟာ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအားတွေ သူ့ရင်ဘတ်ထဲကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့တဲ့အထိ သဟဇာတသေနတ် ကို စွမ်းအားမြှင့်တင်ပေးနေတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ့လက်တွေ တုန်ရင်လာပြီး သူ့လက်ညှိုးထိပ်က အလင်းတန်းက ပိုပြီးတော့တောင် တောက်ပလာခဲ့တယ်။

သဟဇာတသေနတ် ပေါက်ကွဲထွက်ခါနီးမှာပဲ မိုက်ကယ်ဟာ သူ့အပေါ်ဘက်ကနေ ထွက်လာတဲ့ အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရတယ်။

"....ငါ့ကို တည်ဆောက်ပေးပါ...." လို့ သူမက ပြောလိုက်ပြီး သဟဇာတသေနတ် က ကောင်းကင်ယံထဲဆီသို့ ပစ်လွှတ်သွားခဲ့ပါတယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၂၅)

အခန်း(၂၉၆)

သဟဇာတသေနတ် ဆီကနေ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားတန်းကြီးက ကောင်းကင်ယံဆီ ပျံတက်သွားပြီး မိုက်ကယ်ကို ဝိုင်းရံထားတဲ့ မှော်ကာကွယ်ရေးစက်ဝိုင်းကို ဖောက်ထွင်းပစ်လိုက်တယ်။

မှော်ပညာရှင်တွေဟာ သူတို့ စုစည်းထားတဲ့ ကြယ်ရှစ်ပွင့်မန္တန်နဲ့ ချိတ်ဆက်မှု ပြတ်တောက်သွားတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး အခုထိ စုဆောင်းထားသမျှ မှော်စွမ်းအင်တွေလည်း လွင့်စင်ကုန်ပါတော့တယ်။

ဆိုးဝါးလှတဲ့ နုံးချိပင်ပန်းမှုကြီးက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာတွေထဲကို စီးဝင်သွားတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဒြပ်စင် အမြုတေထဲမှာ ရှိသမျှ မှော်စွမ်းအင်တွေကို အကုန်အစင် သုံးလိုက်ရတာမို့ တစ်ကိုယ်လုံး အင်အားချည်းနဲ့ပြီး ဖျော့တော့ကုန်ကြတယ်။

ဒီအချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်ယံကနေ တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။ လူတိုင်း အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ ကြယ်တစ်ပွင့်တည်း ထွန်းလင်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး အခြား ကောင်းကင်ရုပ်အလောင်းတွေလိုပဲ တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပေနေတယ်။ သို့ပေမဲ့ စက္ကန့်ပိုင်းလောက် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အဲဒီကြယ်က တဖြည်းဖြည်း ပိုပြီးကြီးလာသလို ပိုပြီးတော့လည်း လင်းထိန်လာခဲ့တယ်။

မှော်ပညာရှင်တွေအနေနဲ့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲလို့ တောင် မတွေးတောနိုင်ခင်မှာတင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်က တစ်လုံးတည်းသော ကြယ်နဲ့ မှော်ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအင်ပင်လယ်ဆီကို တည့်တည့်မတ်မတ် ဆက်သွယ် စူးဝင်သွားကာ အတွင်းထဲက မှော်စွမ်းအင် အမြုတေတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပါတော့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက အဲဒီမှာတင် ရပ်မသွားဘဲ ဒီအလင်းတန်းက ကွေ့ဝိုက်ပြီး နောက်ထပ် မှော်ပညာရှင်တစ်ယောက်၊ အဲဒီကမှ နောက်တစ်ယောက်၊ နောက်တစ်ယောက်ဆီကို ဆက်တိုက် ထိမှန်သွားပြီး ကောင်းကင်က ကြယ်ကြီးနဲ့အတူ စက်ဝိုင်းပုံစံ ချိတ်ဆက်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့တယ်။

မှော်ပညာရှင်တွေဟာ လည်ဆွဲထဲက ပုလဲလုံးတွေလိုမျိုး တစ်ယောက်ချင်းစီ အစီအရီ သီတန်းပြီး အထိုးခံထားရတဲ့ သရုပ်ပျက် ပုံရိပ်ဆိုးကြီးကတော့ အောက်ကနေ လှမ်းမြင်လိုက်ရတဲ့ ဘယ်သူ့ရဲ့ စိတ်အာရုံထဲကမှ ဘယ်တော့မှ မေ့ပျောက်သွားမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။

မှော်ပညာရှင်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင်ပင်လယ်တွေကို ဖောက်ထွင်းနေတဲ့ သဟဇာတသေနတ်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်းနဲ့ပဲ ဒဏ်ရာတွေရဲ့ ဒဏ်၊ ပြီးတော့ အဆုံးစွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေကြောင့် သတိလစ် မေ့မြောသွားကြတယ်။ သဟဇာတသေနတ်က သူတို့ရဲ့ ဒြပ်စင် အမြုတေတွေကို ဖောက်ထွင်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ သူတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သမျှ မှော်ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ရုန်းကန်မှုတွေအားလုံး အဖတ်မတင်ဘဲ ပျက်စီးသွားရရှာတယ်။

အလင်းတန်းက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အပေါ်က ကြယ်ကြီးနဲ့ ချိတ်ဆက်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အဲဒီကြယ်ကြီးကလည်း သူ့ရဲ့ တောက်ပမှုတွေ ဆုံးရှုံးသွားပြီး အမှောင်ထု ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲမှာ ပြန်လည် ပုန်းကွယ်သွားပါတော့တယ်။

မှော်ပညာရှင်တွေရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာတွေက လေထုထဲကနေ အရှိန်အဟုန်နဲ့ အောက်ကို ထိုးကျလာခဲ့ကြတယ်။

မြေပြင်ပေါ် ဆောင့်မိပြီး သေဆုံးတော့မယ့် အခြေအနေ မရောက်ခင်လေးမှာတင် အောက်ခြေကနေ အရိပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ ပြုတ်ကျလာတာကို ခံပေးလိုက်တာကြောင့် သေဘေးကနေ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့ရတယ်။

မိုက်ကယ်ကတော့ သူတို့ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီထက်ပိုပြီး အသက်ဆုံးရှုံးစေတာက ရက်စက်လွန်းရာကျမယ်လို့ ယူဆမိတယ်။ သူက ဖလဲယားကော့ပ်ရဲ့ သတိလစ်နေတဲ့ မှော်ပညာရှင်တွေကို သူ့ရဲ့ အရိပ်တွေနဲ့ ရစ်ပတ်စေပြီး ရီနေးတား နိုင်ငံတော်ထဲက အကျဉ်းထောင်ဆီ ပြောင်းရွှေ့ ပို့ဆောင်လိုက်ပါတယ်။

ဒီအတောအတွင်းမှာတော့ သူကိုယ်တိုင်က လေထုထဲမှာပဲ ဆက်ပြီး ပျံဝဲနေတုန်းပါပဲ။

သူ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ သတ္တုကိုယ်ထည်နဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။ သဟဇာတသေနတ် ကောင်းကင်ပေါ်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ သူမက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာကိုး။

သူမ သူ့ကို ပြောခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံး စကားလုံးတွေကတော့ စိတ်ထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေတုန်းပါပဲ။

...ကျွန်မကို တည်ဆောက်ပေးပါ... လို့ သူမက ပြောခဲ့တာ။

သူမရဲ့ စကားသံတွေက သဟဇာတသေနတ် ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားတွေကြားထဲမှာ နစ်မြုပ်သွားခဲ့တာကြောင့် မိုက်ကယ်က သူ့စိတ်ကူးယောင်တာလို့ တောင် ထင်မှတ်မှားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ သို့ပေမဲ့ ဒါက ဧကန်မုချ အမှန်အကန်ပါပဲ။

ဒါ ဘယ်သူ ဖြစ်မလဲလို့ မိုက်ကယ်က နိုဗာ ကို မေးလိုက်တယ်။

[အဲဒီမေးခွန်းအတွက် တိကျတဲ့ အဖြေထွက်ပေါ်ခြင်း မရှိသေးပါဘူး။ သို့သော်လည်း အဲဒီအမျိုးသမီးဟာ ပြီးပြည့်စုံသွားတဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖိုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ ဆက်နွှယ်နေရမယ်လို့ ယူဆဖို့ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိနေပါတယ်။ သူမက 'ကျွန်မကို တည်ဆောက်ပေးပါ' လို့ ပြောခဲ့တာကလည်း ဒီသဘောကို ဆိုလိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်]

မိုက်ကယ်က ချာ့တ်ဂျေကေဖိုးရဲ့ ကောက်ချက်ကို သဘောတူလိုက်မိတယ်။ သူမက ဒီအချိန်အထိ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းထဲမှာ သူမရဲ့ တည်ရှိမှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့ပုံရတယ်။ ပြီးတော့ သူ သဟဇာတသေနတ် ကို အသုံးပြုလိုက်တဲ့ အချိန်ကျမှသာ သူမက ကိုယ်ထင်ပြလာခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

အင်း... သဟဇာတသေနတ် က သဟဇာတ မှော်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုထားတဲ့ ပထမဆုံး မန္တန် ဖြစ်သလို ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန်နဲ့ မှော်စွမ်းအား ပေါင်းစပ်ထားတာလည်း ဖြစ်တယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ အခြားမန္တန်တွေကို သုံးတုန်းက ပေါ်မလာဘဲ ဒါကို သုံးလိုက်မှ သူမ ပေါ်လာရတာလား မသိဘူး။

[အဲဒီလို ယုံကြည်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှိပါတယ်]

မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။ ရိုးရှင်းတဲ့ အိတ်စ်ရေး မန္တန်တစ်ခုနဲ့တင် သူက သူ့ရဲ့ နှလုံးသားကို အတိုင်းသား ပြတ်ပြတ်ထင်ထင် မြင်လိုက်ရတယ်။

ဘယ်ဘက် အပေါ်ခန်းမှာတော့ သူ့နှလုံးသားကို ရစ်ပတ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်း ရှိနေတယ်။

အရင်အတိုင်းပါပဲ၊ ဒီသတ္တုရည်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ငြိမ်သက်နေပြီး ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသလို ဘယ်လို စွမ်းအားမျိုးကိုမှလည်း ဖြာထွက်မနေပါဘူး။ အစကတည်းက ဘာမှ ဖြစ်မနေခဲ့သလိုမျိုးပါပဲ။

ငါသာ သဟဇာတသေနတ် ကို ထပ်သုံးရင် သူမ ပြန်ပေါ်လာဦးမလား။

စိတ်မကောင်းစရာက မိုက်ကယ်အနေနဲ့ သူမ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းထဲမှာ ဘယ်လို စွမ်းအားမျိုးကို သုံးပြီး ပုန်းကွယ်နေလဲဆိုတာကို နားမလည်တာပါပဲ။ သူသာ နားလည်ခဲ့ရင် သူမ ဒီအစိတ်အပိုင်းထဲမှာ ရှိနေသေးလား၊ မရှိတော့ဘူးလား ဆိုတာကို သိနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။

[နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းကတော့ ဘာမှ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပါဘူး။ ယုတ္တိဗေဒအရတော့ တူညီတဲ့ အခြေအနေတွေအောက်မှာ တူညီတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ထပ်လုပ်မယ်ဆိုရင် တူညီတဲ့ ရလဒ်တွေ ထွက်ပေါ်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်]

မိုက်ကယ်က ဒါကို ချက်ချင်း စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာမိတယ်။ သို့ပေမဲ့ အခုက အဲဒီလို လုပ်ရမယ့် အချိန်မဟုတ်မှန်း သူ သိတယ်။ သူက ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာထဲက မပြတ်မသား ဖြစ်နေတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို အဆုံးသတ်ဖို့ ကျန်သေးတယ်လေ။

သူ မြေပြင်ပေါ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်လိုက်တဲ့အခါ လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက သူ့ဆီမှာပဲ စူးစိုက်နေကြတော့တယ်။

မြို့ ထဲက လူတိုင်းနီးပါး ကောင်းကင်ပေါ်က ရှင်းပြရခက်တဲ့ မြင်ကွင်းဆန်းကြီးကို လှမ်းမြင်ခဲ့ကြတာကိုး။ မိုက်ကယ်က သူတို့ရဲ့ သတ္တုအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေကို လေထဲကို ဖမ်းယူသွားကတည်းက လူတိုင်းက အပြင်ကို ထွက်လာကြပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ တိုက်ပွဲကို ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။

သူတို့အတွက် အဆင့်မြင့် မှော်ပညာရှင်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာ ဖြစ်ပေမဲ့လည်း မိုက်ကယ်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ပေါ်လာတဲ့ သတ္တုအမျိုးသမီး ပုံရိပ်ယောင်က တစ်ခုခု ထူးခြားနေမှန်းတော့ သူတို့ သိကြတယ်။

ဒါက သဘာဝမကျသလိုနဲ့ သဘာဝကျနေပြီး မရင်းနှီးသလိုလိုနဲ့ ရင်းနှီးနေပြန်တယ်။

သူမရဲ့ တည်ရှိမှုက သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့ စေပေမဲ့လည်း မျက်လုံးတွေကိုတော့ လွှဲဖယ်မသွားနိုင်ကြဘူး။

ဒါက သူတို့ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနဲ့ အနီးစပ်ဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အခြေအနေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

အဲဒါကြောင့်မို့လို့ မိုက်ကယ်ရဲ့ တည်ရှိမှုက ပုံမှန်ထက်တောင် ပိုပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလို့ နေပါတယ်။ သူ မြေပြင်ပေါ်ကို ဆင်းသက်လာတာကို သူတို့ စိုက်ကြည့်နေကြရင်း သူက တကယ်တော့ ဘယ်သူများလဲလို့ တွေးတောမိနေကြတယ်။

ဒါက သူတို့ထဲက လူအများစုအတွက် ဘဝကို ပြောင်းလဲစေတဲ့ အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်လို့ ပြောရင် လွန်အံ့မထင်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကတော့ အခြားလူတွေထက် ပိုပြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပုံရတယ်။

ဟက်စတုကတော့ ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်နေတုန်းပဲ ဖြစ်ပြီး သတ္တုအမျိုးသမီးရဲ့ ပုံရိပ်က သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ စွဲထင်ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။ သူ့ရဲ့ နှလုံးသားကတော့ ခံစားချက်တွေ၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေတုန်းပေါ့။

ဒီသတ္တုအမျိုးသမီးက နတ်သမီးတစ်ပါးထက် မနည်းဘူးလို့ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။

"ဒါဟာ အတိတ်နိမိတ်တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်" လို့ ဟက်စတုက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်မိတယ်။ "စလိုင်းမ်နတ်ဘုရား ပြောတာ မှန်တာပဲ"

ဒီအတောအတွင်းမှာတော့ ဘူးလ်ရန်က မိုက်ကယ် မြေပြင်ပေါ်ကို ခြေချလိုက်တာကို ကြည့်ရင်း ဒူးထောက်လျက်သား ဖြစ်နေရှာတယ်။

သူ အခုတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရတာကို သူကိုယ်တိုင်တောင် မယုံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေတယ်။ ကြယ်ခြောက်ပွင့်မှော်ပညာရှင် ငါးယောက်လုံးကို ကောင်လေးတစ်ယောက်တည်းက နှိမ်နင်းပစ်လိုက်တာလေ။

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ရွှေရောင်ဆံပင်တွေနဲ့ နွေးထွေးတဲ့ အပြုံးကို ကြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဘူးလ်ရန် အသေအချာ သိသွားခဲ့ပါပြီ။ ဒါက သတင်းကြီးနေတဲ့ ရီနေးတားကုမ္ပဏီရဲ့ ပိုင်ရှင် မိုက်ကယ် ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ဒီလို သိသွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အရာအားလုံးက ရှင်းလင်းသွားခဲ့ပါတော့တယ်။

သူ့အစ်ကိုက သူ့ကို အမှန်တရားတွေ ပြောပြခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့ သူကပဲ မယုံကြည်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ ရီနေးတားကုမ္ပဏီဆိုတာ ဖိအားတွေအောက်မှာ ပြိုလဲသွားမယ့် အခြေခံအဆင့် အဖွဲ့အစည်းမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုပေါ့။ အဝေးကြီးပါပဲ။ သူတို့က ထိပ်သီးလောကအတွက် ရည်ရွယ်ထားတဲ့ ကုမ္ပဏီမျိုး ဖြစ်တယ်။ သူတို့က ဖလဲယားကော့ပ်လိုမျိုး ထိပ်တန်းအကျဆုံးတွေနဲ့တောင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ ကုမ္ပဏီမျိုး ဖြစ်နေတာကိုး။

မိုက်ကယ်က ကြယ်ခြောက်ပွင့်မှော်ပညာရှင်တွေကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူလိုက်တာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူ ဒီကုမ္ပဏီကို ဘယ်လောက်တောင် အထင်သေးခဲ့မိလဲဆိုတာ သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့ရတယ်။ ဟက်ဖေးစတပ်စ် လုပ်ငန်းစုကြီးကိုယ်တိုင် ပျိုးထောင်ပေးထားတဲ့ စတုန်းကိုးလ် ဆစ်ခ်စ် အဖွဲ့ကို သူတို့ အနိုင်ယူခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေကို သူက မဟုတ်တမ်းတရားတွေလို့ ထင်မှတ်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီသတင်းတွေက အမှန်တရားထက် ပိုနေရုံတင်မကဘဲ ဒါက အစပျိုးရုံတင် ရှိသေးတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရပြီ ဖြစ်တယ်။

သူ မှားသွားခဲ့ပြီ။ သူက ဖလဲယားကော့ပ်ဘက်က ရပ်တည်မှသာ သူ အသက်ရှင်သန်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းလို့ ထင်မှတ်ခဲ့မိတယ်။ ဒါမှသာ သူနဲ့ သူ့ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ လုပ်ငန်းဝမ်းစာကို ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူကိုယ်တိုင်ပဲ အဲဒီအနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ရပါပြီ။

* * * * * * * *