အခန်း (၃၂၁-၃၂၂)

အခန်း(၃၂၁)

ဘလဇဲလ်ရဲ့ အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ အင်အားပြသမှုနဲ့ လူယုတ်မာဓါးပြဂိုဏ်းသားတွေဆီ သူမ ကမ်းလှမ်းလိုက်တဲ့ မက်မောစရာကောင်းတဲ့ တန်ခိုးအစွမ်းတွေဟာ သူတို့ရဲ့ စိတ်ကူးအမြင်တွေကို လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်နိုင်တယ်။

အစပိုင်းမှာတော့ သူတို့အဖွဲ့ကို ဖလဲယားကော့ပ်အောက် သွတ်သွင်းဖို့ဆိုတာကို တစ်ဂိုဏ်းလုံးနီးပါးက လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု ဘလဇဲလ် ဘာတွေလုပ်နိုင်လဲ၊ ဖလဲယားကော့ပ်က ဘယ်လောက်အထိ စွမ်းလဲဆိုတာကို သူတို့ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ရင် သူတို့မှာ ဘယ်လိုမှ အခွင့်အရေးမရှိဘူးဆိုတာကို ကောင်းကောင်းကြီး သဘောပေါက်သွားကြတယ်။

သူမက တတိယမြောက် အကြီးအကဲပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဆိုလိုတာက သူမအထက်မှာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့လူ နှစ်ယောက်တောင် ရှိနေသေးတယ်။ ဒါတောင်မှ သူမရဲ့ အထက်မှာ အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ရှိနေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မီးတောက်သဏ္ဌာန်ကြီးတစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူတို့အားလုံးကို ပြာကျအောင် လုပ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီဆိုတာကို ဓားပြတွေ သိလိုက်ကြတယ်။

ဒါဟာ သူတို့ သိထားသမျှ တန်ခိုးအာဏာတွေနဲ့ မှော်စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ အသိပညာတွေကို အကုန် ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ။ မှော်အတတ်မရှိတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ စစ်မှန်တဲ့ မှော်ပညာကို မြင်လိုက်ရသလိုမျိုးပဲပေါ့။ လူတွေဟာ ကိုယ်နားမလည်တဲ့အရာကိုဆိုရင် ကြောက်ရွံ့တတ်ကြစမြဲလေ။

ဒီလိုနဲ့ ဘလဇဲလ်ဟာ လူယုတ်မာဓါးပြဂိုဏ်းကို အပိုင်စီးပြီး သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စစ်တပ်လိုမျိုး အသုံးချနိုင်ခဲ့တယ်။

အမှန်တော့ သူမက နယ်မြေတွေကို စုစည်းပြီး ဖလဲယားကော့ပ် ရောက်လာမယ့်အချိန်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးဖို့ပဲ ဒီကို လာခဲ့တာပါ။ သို့ပေမဲ့ ဟက်စတုတစ်ယောက် သူ့တာဝန်မှာ ကျရှုံးသွားခဲ့တယ်ဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။

အခုတော့ သူမက ဟက်စတု ချန်ထားခဲ့တဲ့ ပြဿနာအမှိုက်တွေကို လိုက်ရှင်းရတော့မယ်၊ ရီနေးတားလို့ ခေါ်တဲ့ လူကနေ စပြီးတော့ပေါ့။

သူတို့ ဒီတောအုပ်ထဲ ရောက်လာမယ့်အချိန်ကို သူမ အချိန်ဖြုန်းပြီး ထိုင်စောင့်မနေနိုင်ဘူးဗျ။ သူတို့ အငိုက်မိနေတဲ့အချိန်မှာပဲ အမိအရ သွားတိုက်ရမယ်။

"ငါ့ကို ရီနေးတားအကြောင်း အကုန်ပြောပြစမ်း"

သူမက အမိန့်ဆန်ဆန် မေးလိုက်တယ်။

ဓားပြကင်းထောက်တွေက ရီနေးတားနဲ့ပတ်သက်ပြီး လူတွေသိထားသမျှ အကြောင်းအရာ အကုန်လုံးကို သူမကို လျှောက်တင်ကြတယ်။ အန်ဂိုရာမြို့နဲ့ ဂရက်ဖ်တက်ကလတ်စတာဆီ နယ်မြေချဲ့ထွင်လာပုံတွေ၊ သူတို့ရဲ့ ထူးဆန်းပြီး ဆန်းသစ်တဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ၊ ပြီးတော့ အဓိကအကျဆုံးဖြစ်တဲ့ ရွှေလမ်းမကြီး စီမံကိန်းအကြောင်းတွေကိုပေါ့။

"ရွှေလမ်းမကြီး စီမံကိန်း ဟုတ်လား"

ဘလဇဲလ်က ရေရွတ်လိုက်ရင်း

'ဒါက တိုက်ဆိုင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူကလည်း အဲဒီမျိုးနွယ်စုထဲကပဲလား'

လို့ သူမဘာသာ ပြန်မေးနေမိတယ်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ။ ဖလဲယားကော့ပ်ရဲ့ အရှေ့မှာတော့ ဒါတွေအကုန်လုံး ပြိုလဲသွားရမှာပဲ။ သူတို့က ရွှေလမ်းမကြီး စီမံကိန်းကို စတင်နေပြီဆိုမှတော့ ငါတို့က အဲဒီလမ်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရုံပေါ့။ ငါ့ဝမ်းကွဲ မောင်နှမ ရောက်လာမယ့်အချိန်ကျရင် ဒီဆောက်သ်တစ်ပ်တောအုပ်ထဲမှာ ရီနေးတားနဲ့ ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်း သုတ်သင်ပြီးသား ဖြစ်နေရမယ်"

ဘလဇဲလ်က ဓားပြတွေကို အော်ဟစ်အမိန့်ပေးလိုက်ရာမှာ သူတို့လည်း ချက်ချင်းပဲ နာခံလိုက်ကြတယ်ဗျာ။ ဓားပြခေါင်းဆောင် ဝါနိုခမျာတော့ လူယုတ်မာဓါးပြဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုလုံး ဖလဲယားကော့ပ်ရဲ့ အပိုင်ပစ္စည်း ဖြစ်သွားတာကို ဘေးကနေ ရပ်ကြည့်နေရုံကလွဲလို့ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

"ရွှေလမ်းမကြီးကို သုံးတဲ့ ခရီးသွားမှန်သမျှကို လိုက်နှောင့်ယှက်ကြ။ အဲဒါမှ သူတို့ ရီနေးတားကို မယုံကြည်ရဲတော့မှာ"

လူယုတ်မာဓါးပြဂိုဏ်းရဲ့ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ သူတို့ဟာ တောအုပ်ရဲ့ အကာအကွယ်နဲ့ နတ်သူငယ်တွေရဲ့ အစောင့်အရှောက်အောက်မှာပဲ အမြဲ နေထိုင်ခဲ့ကြတာ။ အဲဒါကြောင့်လည်း သူတို့ကို နှိမ်နင်းဖို့ ခက်ခဲနေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘလဇဲလ်က သူတို့ရဲ့ နယ်မြေအားသာချက်ကို စွန့်ခွာပြီး ရီနေးတားရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေထဲအထိ သွားရောက်တိုက်ခိုက်ဖို့ လုပ်နေပြီ။

ဝါနိုက ရီနေးတားအကြောင်း သိတယ်။ သူတို့က အေးအေးချမ်းချမ်း ကုန်သည်ကုမ္ပဏီတစ်ခုလို လှုပ်ရှားနေကြပေမဲ့ သူတို့မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်အင်အားတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ အများကြီး ရှိတယ်ဗျ။ ဥပမာအားဖြင့် မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေလိုမျိုးပေါ့။

သူတို့မှာ ဝှက်ဖဲတွေ အများကြီး ရှိနေတာ၊ သူတို့နယ်မြေတွေ အတိုက်ခံနေရတဲ့အချိန်မှာ ငြိမ်ခံနေကြမှာတော့ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကို သက်သေပြဖို့အတွက် စလစ်ဇီတစ်ယောက် သူ့သဘောနဲ့သူ ထွက်သွားပြီး ရီနေးတားကို သွားတိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာကို သူ သတိရလိုက်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အဲဒီကောင် ကမ္ဘာမြေပြင်ပေါ်ကနေပါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတာပဲ မဟုတ်လား။

အခုလည်း အခြေအနေတွေက အဲဒီလိုမျိုးပဲ အဆုံးသတ်သွားနိုင်တယ်လေ။

* * * * * * * *

မိုက်ကယ်ကတော့ ရွှေလမ်းမကြီးပေါ်က မက်တိုနီစ်ဆိုင်ရဲ့ အရှေ့တည့်တည့်မှာရှိတဲ့ ကားကြီးရပ်နားစခန်းဆီကို အရွှေ့အပြောင်းမန္တန်နဲ့ ရောက်လာခဲ့တယ်။

ဆိုင်စဖွင့်ခါစတုန်းကတော့ တစ်ရက်ကို လူ ၅၀ ထက်မပိုတဲ့ ဖောက်သည်အရေအတွက်ပဲ ရှိခဲ့တယ်။ တိုနီနဲ့ ရီမီတို့အတွက်တော့ ဒီလောက် ဖောက်သည်ပမာဏဟာ အန်ဂိုရာမြို့ရဲ့ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်နားက သူတို့ရဲ့ စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ ဆိုင်အိုကြီးနဲ့စာရင် အများကြီး ပိုကောင်းနေပါပြီ။

ဒီလိုမျိုးပဲ နေ့တိုင်း ပုံမှန်လေး သွားနေမယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့ တော်တော်လေး ကျေနပ်နေကြပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဆိုင်ဖွင့်ပြီး တစ်ပတ်အကြာမှာတင် ဖောက်သည်အရေအတွက်က တစ်ရာနီးပါးအထိ ခုန်တက်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ မက်တိုနီစ်ဆိုင်က ဘာမှမရှိတဲ့ တောကန္တာရအလယ်ခေါင်မှာ ရှိနေတာမို့ လူအသွားအလာ နည်းတဲ့နေရာမှာ ဒီလောက်ဖြစ်လာတာက ပိုလို့တောင် အံ့ဩဖို့ကောင်းနေသေးတယ်။

မိုက်ကယ် ရောက်လာတဲ့အချိန်က နေဝင်ပြီးစ လူအစည်ဆုံးအချိန်ပေါ့။ ခရီးသွားတွေနဲ့ ကုန်သည်တွေဟာ ဒီကားကြီးရပ်နားစခန်းကို ညဘက် စခန်းချအိပ်စက်ဖို့ အသုံးချကြတယ်လေ။

ပြီးတော့ ဆိုင်ဖွင့်ထားတာကို တွေ့တဲ့အခါ မအိပ်ခင် ဝင်စားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်။ အဲဒါကြောင့် ဆိုင်ရဲ့ ခုံအောက်ဆီ ၅၀ စလုံးဟာ ပြည့်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီး ခုံအလွတ် နည်းနည်းလေးပဲ ကျန်တော့တယ်။

မိုက်ကယ် ဆိုင်ထဲဝင်သွားတဲ့အခါ တိုနီနဲ့ သူ့ရဲ့ မီးဖိုချောင်ဝန်ထမ်းတွေဟာ ခေါင်းအထိ လုနီးပါး တောက်လောင်နေတဲ့ မီးတောက်တွေကြားထဲမှာ ဒယ်အိုးတွေကို ဟိုလှန်ဒီလှန်နဲ့ အသည်းအသန် အလုပ်ရှုပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အလုပ်တွေ ပိုပြီး ထိရောက်မြန်ဆန်အောင် ညီညာစွာချက်ပြုတ်ခြင်းတို့ အလိုအလျောက်မွှေပေးခြင်းတို့လို မန္တန်တွေကို သုံးနေတာတောင်မှ အခြေအနေက လုံလောက်ပုံမရသေးဘူး။

"ဒီမှာဗျာ... ကျွန်တော် မက်တိုနီစ်တစ်ခု မှာချင်လို့"

ကောင်တာက ဖောက်သည်တစ်ယောက်က စားဖိုမှူးတွေ သတိထားမိအောင် အော်ပြောလိုက်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကောင်လေးအသေးလေးတစ်ယောက်က ခုံတန်းလေးတစ်ခုကို သုံးပြီး သူ့ရဲ့ မျက်လုံးအဆင့်အထိ ရောက်အောင် တက်ရပ်လိုက်တာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မှာထားတာရဖို့ တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် စောင့်ရပါလိမ့်မယ်၊ အဆင်ပြေရဲ့လားဟင်"

ရီမီက ချစ်စနိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။

အဲဒီလူက ညည်းညူချင်ပေမဲ့ စားဖိုမှူးတွေ မှာထားတာတွေရဖို့ အသည်းအသန် အလုပ်လုပ်နေကြတာကို မြင်လိုက်ရတော့လည်း မပြောရက်တော့ဘူး။ ပြီးတော့ ကလေးလေးတစ်ယောက်ကို လိုက်ပြီး ဆရာလုပ်နေတဲ့လူလည်း မဖြစ်ချင်တာကြောင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး တခြားဖောက်သည်တွေလိုပဲ စောင့်နေလိုက်တော့တယ်။ မက်တိုနီစ်ရဲ့ ကြက်ကြော်က စောင့်ရကျိုးနပ်တယ်ဆိုပြီး သူ့ကိုယ်သူပဲ ဖြေသိမ့်လိုက်တယ်။

"ဒီနေ့ ဖောက်သည်တွေ အများကြီးပဲနော်"

မိုက်ကယ် ကောင်တာနားကို ချဉ်းကပ်သွားတဲ့အခါ တိုနီနဲ့ ရီနေးတားက စားဖိုမှူးတွေက သူ့ကို အပင်ပန်းခံ ပြုံးပြပြီး နှုတ်ဆက်ကြတယ်။

"မိုက်ကယ်။ မင်း လာတာ တကယ်ကို အချိန်မတော်ဆုံးပဲ"

တိုနီက ကြက်ကြော်ဒယ်အိုး နှစ်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှန်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ငါတောင် မယုံနိုင်ဘူး၊ ဆိုင်မှာ ခုံတွေအကုန် ပြည့်သွားတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲဗျာ။ ငါ ဝမ်းသာသင့်မှန်း သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကြီးက တော်တော် စိတ်ဖိစီးဖို့ကောင်းတယ် ဟားဟား"

သူ ညည်းညူနေပေမဲ့လည်း တိုနီရဲ့ အလုပ်ထဲမှာ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ရှိနေတာကို တွေ့နိုင်ပါတယ်။ လူတွေ သူ့ရဲ့ ကြက်ကြော်ကို ဘယ်လောက်အထိ သဘောကျကြလဲဆိုတာကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာကိုး။

"ကုန်ကြမ်းတွေကော ပြဿနာရှိလား"

မိုက်ကယ်က တိုနီကို ကူညီပေးနေတဲ့ ရီနေးတားက စားဖိုမှူးတွေကို မေးလိုက်တယ်။

"အခုထိတော့ မရှိသေးပါဘူး သခင်။ ကျွန်တော်တို့ ရေခဲသေတ္တာထဲမှာ ကြက်သားတွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်၊ ပြီးတော့ မနက်ဖြန်လည်း ဘားကပ်စ်ရဲ့ ကြက်မွေးမြူရေးခြံကနေ ထပ်ပို့ပေးဖို့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖောက်သည်တွေ ဒီလောက်အထိ တိုးလာမယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ထားမိဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နဂါးနှုတ်ခမ်းမွှေး သိုလှောင်မှုကတော့ နည်းနည်း လျော့လာပြီဗျ"

မိုက်ကယ်က ကင်းစ်နယ်မြေနဲ့ ကွင်းစ်နယ်မြေထဲမှာရှိတဲ့ ကုန်သည်တွေအားလုံးဆီမှာ ရှိသမျှ နဂါးနှုတ်ခမ်းမွှေးတွေအကုန်လုံးကို ဝယ်ယူဖို့အတွက် တိုနီနဲ့ တခြားစားဖိုမှူးတွေကို ချိတ်ဆက်ခိုင်းလိုက်တယ်။

ဆိုင်စဖွင့်တုန်းကတော့ သိုလှောင်ထားတာတွေက လုံလောက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု ဆိုင်ခုံတွေအကုန် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပြည့်သွားတဲ့အခါမှာတော့ ဝယ်လိုအားကို ပြည့်မှီဖို့အတွက် အဲဒီပမာဏထက် အများကြီး ပိုလိုလိမ့်မယ်ဆိုတာ ထင်ရှားလာတယ်။

စားဖိုမှူးတွေက မိုက်ကယ်ဆီကို မက်တိုနီစ်ဆိုင်ရဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာတဲ့ ဖောက်သည်အရေအတွက် မှတ်တမ်းစာရွက်စာတမ်းတွေကို ကမ်းပေးကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုရင် ညနေခင်း လူစည်ဆုံးအချိန်တွေမှာ ဒီလောက်အထိ ဖောက်သည်တွေ ပြည့်လျှံနေမှာက ဒါဟာ ပထမဆုံး ညဖြစ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

"ငါ ရှီနာ့ကို ကွင်းစ်နယ်မြေက စွန့်စားရှာဖွေသူများအဖွဲ့အချို့နဲ့ ချိတ်ဆက်ခိုင်းပြီး နဂါးနှုတ်ခမ်းမွှေး ရှာဖွေဖို့အတွက် တရားဝင် အမဲလိုက်တာဝန်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ခိုင်းလိုက်မယ်"

သူတို့ ပေးမယ့် မြောက်မြားစွာသော အခကြေးငွေနဲ့ဆိုရင်တော့ အနည်းဆုံးတော့ လအနည်းငယ်စာလောက် သိုလှောင်နိုင်မယ့် နဂါးနှုတ်ခမ်းမွှေး ပမာဏကို ရနိုင်မှာပေါ့။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဆိုင်တံခါး ပွင့်လာပြီး ဖောက်သည်အုပ်စုအသစ်တစ်ခု ဆိုင်ထဲ ဝင်လာကြတယ်။

သူတို့မျက်နှာပေါ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ အထင်းသား ပေါ်နေတယ်။ သူတို့က မက်တိုနီစ်ဆိုင်ကို တစ်ခေါက်မက လာဖူးတဲ့ ဖောက်သည်ဟောင်းတွေဆိုတာ ဘယ်သူမဆို သိနိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဆိုင်ထဲမှာ လူတွေအပြည့် ဖြစ်နေတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့မျက်နှာပေါ်က အပြုံးတွေဟာ စိတ်ပျက်မှုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့တယ်။ သူတို့အတွက် ထိုင်ခုံတစ်ခုံမှ မကျန်တော့ဘူးလေ။

"ဟာ... ကွာ။ နောက်ရက်မှပဲ ပြန်လာတော့မယ်ကွာ"

မိုက်ကယ် ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ရီမီဘက် လှည့်ပြီး

"သူတို့က အမြဲတမ်း အဲဒီလိုမျိုးပဲ ပြန်သွားကြတာလား"

လို့ မေးလိုက်တယ်။

"သူတို့ ထိုင်ဖို့ နေရာမှ မရှိတာ"

ရီမီက ကလေးပီပီ ရိုးရိုးသားသားလေး ပြန်ဖြေတယ်။

အဲဒီအချိန်ကျမှပဲ မိုက်ကယ်ဟာ အမြန်ရောင်းအစားအစာဆိုင်တွေရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကဏ္ဍတစ်ခုကို သတိရသွားမိတယ်၊ အဲဒါကတော့ ပါဆယ်စနစ်ပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ကွက်တိ အဲဒီအချိန်မှာပဲ မိုက်ကယ်ဟာ သူ့ရဲ့ ခြေဖဝါးအောက်ကနေ အရိပ်တစ်ခု ရုန်းထွက်ပေါ်ပေါက်လာတာကို မြင်လိုက်ရတော့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၂၇)

အခန်း(၃၂၂)

မိုက်ကယ်က ပိုပြီးလူခြေတိတ်မယ့် နေရာတစ်ခုဆီ ရွှေ့သွားလိုက်တယ်။ သူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်သွားတဲ့အချိန်မှာပဲ ထောင့်တစ်နေရာက အရိပ်တွေက သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာပြီး အရိပ်ဝံပုလွေတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတယ်။ ဒါက ပုံမှန်သတင်းပို့ရုံသက်သက်ပဲလို့ သူထင်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ရှေ့မှာ အော့ခ်သုံးကောင် တပြိုင်နက် ပေါ်လာတာကို မြင်လိုက်ရတော့ အံ့ဩသွားမိတယ်။

ပေါ်လာတဲ့သူတွေက နာရီတို၊ ဆာစူကီနဲ့ အဝတ်အစားတွေ စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ နောက်ထပ် အော့ခ်တစ်ကောင် ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ပိုးထည်ဝတ်စုံ အများစုက မီးလောင်ကျွမ်းထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း အပေါက်တွေ စုတ်ပြံနေတဲ့ပုံစံ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

"သူ ဘာဖြစ်တာလဲ" လို့ မိုက်ကယ်က ချက်ချင်း မေးလိုက်တယ်။ ရီနေးတားတစ်ယောက် သူမသိဘဲ ဒဏ်ရာရသွားတာမျိုးကို သူက လုံးဝ အာရုံစိုက်မိသွားတာ ဖြစ်တယ်။

သူ့ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည်ကို သုံးပြီး အော့ခ်တွေရဲ့ အလင်းမှော်စွမ်းအင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကာ အသက်အန္တရာယ် ရှိမရှိ ရှာဖွေလိုက်တယ်။ တော်သေးတာက တစ်ဝက်လောက် ပြန်ကျက်နေပြီဖြစ်တဲ့ အရေပြားပေါ်က မီးလောင်ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်ကလွဲရင် အဲဒီအော့ခ်က အခြေအနေ တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကတော့ အနည်းငယ် စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ အခြေခံအဆင့် သဟဇာတ ပေါင်းစည်းခြင်း အကာအကွယ် အဖောက်ခံလိုက်ရတဲ့ အချက်အပြင် အရိပ်ဝံပုလွေတစ်ကောင်ဟာ သူသာ လွတ်အောင်ပြေးချင်ရင် ဒဏ်ရာတစ်ချက်မရဘဲ ထွက်ပြေးနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းမျိုး ရှိပြီးသား ဖြစ်ရမယ်။

ဆိုလိုတာက ဒါမျိုး လုံးဝ မဖြစ်သင့်ဘူး။

အရိပ်ဝံပုလွေ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် နှစ်ယောက်က မိုက်ကယ်ရဲ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး တောင်းပန်ကြတယ်။

"ဗူး တို တို... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ကို မကျေပွန်ခဲ့တဲ့အတွက် အကြီးအကျယ် အရှက်ရရပါတယ်ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အထူးအရိပ်တပ်ဖွဲ့တောင်မှ ရန်သူတွေဆီကို စိမ့်ဝင် ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး" လို့ နာရီတိုက သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ကြွက်သားတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သူ့ကို ပြောပြလိုက်" လို့ သူက ဒဏ်ရာရထားတဲ့ အရိပ်ဝံပုလွေကို ညွှန်ကြားလိုက်တယ်။

ဒဏ်ရာရထားတဲ့ အော့ခ်က မိုက်ကယ်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "ဗူး တို တို... သခင်နဲ့ဆရာကြီးများ ကျွန်တော့်ကို ပေးအပ်ထားတဲ့ တာဝန်ကတော့ ဖလဲယားကော့ပ်ရဲ့ တတိယမြောက် အာဏာအရှိဆုံးဖြစ်တဲ့ ဘလန်ဇဲလ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ဖို့ပါပဲ" လို့ ပြောတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီပိုင်းအနည်းငယ်က အရိပ်ဝံပုလွေတွေ မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကို မိုက်ကယ်ကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြတော့တယ်။ သူပုန်ဓားပြတွေနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပုံတွေနဲ့ အဲဒီအဖွဲ့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ဘလန်ဇဲလ်ရဲ့ အကြောင်းတွေကို မိုက်ကယ်ကို ပြောပြခဲ့တယ်။

"သူမ ဒေါသထွက်လာတဲ့ အချိန်ကျမှပဲ ကျွန်တော်တို့တောင် မတောင့်ခံနိုင်တဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထုတ်သုံးခဲ့တာပါ... ကျွန်တော်က သူမရဲ့ အရိပ်ထဲမှာ ကပ်ပါသွားခဲ့တာဆိုတော့ ပုံမှန်ထက်စာရင် အဲဒီစွမ်းအားကို ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားခဲ့ရတယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေခံအဆင့် သဟဇာတ ပေါင်းစည်းခြင်း အကာအကွယ်က မီးတောက်တွေရန်ကနေ ကာကွယ်ပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအားကို မတွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ဘူး... မီးတောက်တွေ ရှိနေပေမဲ့ အဲဒါက မီးဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင်နဲ့ လုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး..."

"ကျွန်တော် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ရတယ်... နောက်ဆုံးမှာတော့ အမိဖမ်းခံရမှာ စိုးရိမ်တာကြောင့် သူပုန်ဓားပြတွေရဲ့ ပုန်းခိုရာနေရာကနေ အရိပ်တွေအားလုံးကို ဆုတ်ခွာဖို့ ကျွန်တော် ရွေးချယ်ခဲ့ပါတယ်... ဘလန်ဇဲလ်နဲ့ သူမရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းအားအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေ ပိုပြီး မစုဆောင်းနိုင်ခဲ့တာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှားပါပဲ"

အရိပ်ဝံပုလွေက ဒူးထောက်ပြီး အပြစ်ပေးတာကို စောင့်နေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြစ်ပေးသံက ထွက်မလာခဲ့ဘူး။

မိုက်ကယ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ကိစ္စမရှိပါဘူး... မင်းတို့အားလုံး ဘေးကင်းကင်းနဲ့ အဆင်ပြေနေသရွေ့တော့ ဒီတာဝန်က အရေးမကြီးပါဘူး... မင်းတို့ရဲ့ အသက်က အခြားအရာအားလုံးထက် ပိုအရေးကြီးပါတယ်" လို့ သူတို့ကို သတိပေးလိုက်တယ်။

"ဗူး တို တို... ကျွန်တော်တို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ"

"ရာ တာ တာ... ကျွန်တော်က ပိုပြီးတော့တောင် ကျေးဇူးတင်ပါသေးတယ်"

မိုက်ကယ်က ဒါကို တာဝန်မကျေပွန်ဘူးလို့တောင် မသတ်မှတ်ခဲ့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘလန်ဇဲလ်ဆိုတာ ဖလဲယားကော့ပ် စစ်တပ်တစ်ခုလုံးရဲ့ တတိယမြောက် အာဏာအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်။ သူမ သန်မာတာကတော့ သဘာဝကျတယ်။ သူတို့တွေ အဲဒီနေရာကနေ အထိအခိုက်မရှိ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး ဘလန်ဇဲလ်ကိုယ်တိုင်တောင် သူတို့ရှိနေမှန်း မသိလိုက်ရတဲ့ အချက်ကတင် သူတို့ရဲ့ အလုပ်အပေါ် ဘယ်လောက် ကျွမ်းကျင်မှုရှိလဲဆိုတာကို သက်သေပြနေပြီးသား ဖြစ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အရိပ်ဝံပုလွေရဲ့ ပြောပြချက်အရ ဘလန်ဇဲလ်ရဲ့ စွမ်းအားက သူမရဲ့ မှော်ပညာကနေ ထွက်လာတာမျိုး မဟုတ်ပုံရဘူး။ သူ့ရဲ့ အခြေခံအဆင့် သဟဇာတ ပေါင်းစည်းခြင်း အကာအကွယ်တောင် မတုံ့ပြန်နိုင်တဲ့ လုံးဝ ခြားနားတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်။

"မင်း အတိအကျ ဘာကို မြင်ခဲ့တာလဲ"

မိုက်ကယ်ရဲ့ စိတ်အာရုံက တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားတယ်။ ဘလန်ဇဲလ်ရဲ့ စွမ်းအားမှာ ရင်းနှီးသလိုလို၊ မရင်းနှီးသလိုလို ခံစားချက်မျိုး ရှိနေတယ်။

"ကျွန်တော် အဝေးကနေ လှမ်းပြီး တစ်ချက်ပဲ မြင်လိုက်ရတာပါ" လို့ အရိပ်ဝံပုလွေက ပြန်ဖြေတယ်။

"သူမရဲ့ အပေါ်မှာ မီးတောက်တွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ လူရိပ်တစ်ခု ပျံဝဲနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်... အဲဒါက တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်... အဲဒီအရာက အရိပ်လည်း မထွက်သလို ဘေးနားက ဆီမီးအိမ်တွေရဲ့ အလင်းရောင်ကလည်း သူ့အပေါ်ကို မသက်ရောက်ဘူး... ပြီးတော့ အဆန်းဆုံးကတော့ သူ့ဆီမှာ မှော်စွမ်းအင် လက္ခဏာ လုံးဝ မရှိတာပဲ... ဘာမှကို မရှိတာ"

မိုက်ကယ်ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲမှာ နှလုံးခုန်သံတွေ ပြင်းထန်လာတယ်။ သူက ရင်ဘတ်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး လက်နဲ့ စမ်းကြည့်လိုက်မိတယ်

ဒါက ပုံမှန် နှလုံးခုန်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖိုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းက သူ့ကို တစ်ခုခု ပြောဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်တယ်။

ဒီအတွေးက မိုက်ကယ်ရဲ့ ခေါင်းထဲကို ဖြတ်ခနဲ ဝင်လာပေမဲ့ သူ အခုထိ မယုံကြည်နိုင်သေးဘူး။ မသိသေးတဲ့ အချက်တွေက များလွန်းနေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်အာရုံကတော့ အတိအကျ ပြောနေတယ်

'ဘလန်ဇဲလ်မှာလည်း သူမကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်း ရှိနေတာပဲ'

'ဒါတင်မကသေးဘူး... သူမက သူမကိုယ်ပိုင် ကိုယ်ပွားရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်ကိုတောင် ဆင့်ခေါ်နိုင်နေပြီပေါ့'

မိုက်ကယ်ရဲ့ အတွေးထဲမှာ မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ပေါ်လာတော့တယ်။ ဒါက ပုံမှန်ပဲလား။ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်း ပိုင်ရှင်တွေအားလုံးက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပွားရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ကြတာလား။ သူတို့ကော အဲဒီသတ္တုအမျိုးသမီးနဲ့ တွေ့ခဲ့ကြသေးလား။

ဒီမေးခွန်းတွေက မိုက်ကယ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်လည်း မဖြေနိုင်ခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ သေချာတာ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။

'ဒါက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲပေါ့' လို့ မိုက်ကယ် သဘောပေါက်သွားတယ်။ 'ဒါကြောင့်လည်း နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေကို သိမ်းကျုံးစုဆောင်းထားတဲ့ ကုမ္ပဏီကြီးတွေက သူတို့ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူတွေနဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေကို ခွဲဝေပေးကြတာကိုး'

ဒီသဘာဝလွန် သတ္တုပစ္စည်းတွေထဲမှာ ရှိနေတဲ့ စွမ်းအားက မည်သည့်မှော်မန္တန် ဒါမှမဟုတ် အကာအကွယ်မျိုးကိုမဆို ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုး ဖြစ်တယ်။ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထုတ်ဖော်ဖို့အတွက် မှော်စွမ်းအင် လုံးဝမလိုဘဲ အရာရာကို ဆန့်ကျင်နိုင်တဲ့ အရာမျိုးပေါ့။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရိပ်ဝံပုလွေတွေက အပြင်ကို ထွက်သွားတဲ့ ဓားပြတွေရဲ့ စကားသံတွေကိုလည်း ကြားခဲ့ရပါသေးတယ်... သူတို့တွေက ကျွန်တော်တို့ကို သိက္ခာချဖို့အတွက် ရွှေလမ်းမကြီးနဲ့ အဲဒီက ဖြတ်သန်းသွားလာသူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ စီစဉ်နေကြတာပါ" လို့ နာရီတိုက သတင်းပို့တယ်။

မိုက်ကယ်က အကြမ်းဖက်မှုကို မနှစ်သက်ပေမဲ့ ရန်ပွဲကနေ နောက်ဆုတ်မယ့်သူတော့ မဟုတ်ဘူး။ အထူးသဖြင့် သူမကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှိနေတဲ့အချိန်မျိုးမှာပေါ့။

ဘလန်ဇဲလ်က သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်ဆိုရင်တော့ သူမကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် သူ့မှာ အကြောင်းပြချက် ကောင်းကောင်း ရသွားပြီ ဖြစ်တယ်။ ပြီးတော့ သူမ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေအကြောင်း သူမ သိသမျှ အရာအားလုံးကို ဖြေခိုင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာရတော့မယ်။

သူကတော့ သဟဇာတ မှော်စွမ်းအင်ကို အသုံးချပြီး မှော်စွမ်းအားနဲ့ ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန် ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ သဟဇာတသေနတ်ကို သုံးပြီးမှသာ အဲဒီသတ္တု ကိုယ်ပွားရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘလန်ဇဲလ်နဲ့ အခြားသူတွေကတော့ အဲဒါကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ထားပုံရပြီး သဟဇာတ မှော်စွမ်းအင်ကို မသုံးနိုင်ရင်တောင် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပွားရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်နေကြတယ်။

သူ့ရဲ့ မေးခွန်းတွေအားလုံးကို သူမလို လူမျိုးကပဲ အဖြေပေးနိုင်လိမ့်မယ်။

"ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပါ" လို့ သူက လိပ်ပြာဆူးအော့ခ် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ပြောလိုက်တယ်။ "သူတို့က ငါတို့ နယ်မြေထဲမှာ လာတိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့ လိုချင်တာကို ငါတို့ ပေးလိုက်ရုံပဲပေါ့"

"ရာ တာ တာ..." ဆာစူကီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ဟောက်လိုက်တယ်။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဆင့်မြင့်အရိပ်တွေနဲ့ အလယ်အလတ်အရိပ်တွေကို သုံးပြီး ဓားပြတွေကို ဘေးကင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုဆီ မျှားခေါ်ခဲ့ပါ့မယ်"

"နာရီတို... မင်းကတော့ ရီနေးတားနိုင်ငံတော်ဆီ သွားပြီး ဖမ်းမိထားတဲ့ ဓားပြအကျဉ်းသားတွေကို ထုတ်ခဲ့ပါ... ကုလားအုတ်လူသား စောင့်ကြပ်သူတွေကို ဒါက အရေးကြီးတယ်လို့ ပြောလိုက်... သူတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ သိလိမ့်မယ်"

"ဗူး တို တို..." နာရီတိုက ပြန်အော်ပြောလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော် သခင့်ကို စိတ်ပျက်စေရပါဘူး"

အခုတော့ အထူးအရိပ်ဝံပုလွေတစ်ကောင်ပဲ ကျန်ခဲ့တော့တယ်။

"မင်း ဒဏ်ရာရထားသေးလား" လို့ မိုက်ကယ်က သူ့ကို မေးလိုက်တယ်။

"မရပါဘူး သခင်... ကျွန်တော့်ကိုလည်း ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ခွင့်ပြုပါဦး... ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှားကို ပြန်ပြင်ခွင့်ပေးပါ"

မိုက်ကယ်က သူ့ကို တာဝန်မပေးတော့ဘူးလို့ ထင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဝံပုလွေအော့ခ်ရဲ့ နားရွက်တွေက လိပ်ကျသွားခဲ့တယ်။

သူ့မျက်လုံးထဲက ထက်သန်မှုကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက်မှာတော့ မိုက်ကယ်လည်း ငြင်းဖို့ ခက်သွားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူ့မှာ ကြီးကြီးမားမား ဒဏ်ရာရထားတာမျိုးလည်း မရှိတာကြောင့် မိုက်ကယ် သဘောတူလိုက်တော့တယ်။

"နီယိုအော်ကပ်စ်ဆီ သွားပြီး ချောကလက်စက်ရုံမှာရှိတဲ့ ဘက်သ်ကို သွားရှာလိုက်ပါ... ငါတို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေအကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ သူမနဲ့ မကြာခင် တွေ့မယ်လို့ သွားပြောလိုက်ပါဦး"

* * * * * * * *