အခန်း (၈၄)

အခန်း (၈၄) စုချန်ချန် အဆင့်တက်လှမ်းခြင်းနှင့် ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေ ဖျက်ဆီးခံရခြင်းလား

တန်ဆေးဂိုဏ်းအား အစအနမကျန် ရှင်းလင်းလိုက်ပြီးနောက် တပည့်များအားလုံးက ဗလာကျင်းနေသော ဆေးမြစ်ဥယျာဉ်ကို ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြပေသည်။

"အခုလို တန်ဆေးဂိုဏ်း အခြေအနေက ဖျက်ဆီးခံရတာနဲ့ ဘာကွာခြားလို့လဲ..."

လူတစ်ယောက်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လေ... အသက်ရှင်နေရတာက မကောင်းဘူးလား..."

သူတို့ ဘာတွေးနေသည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ဘဲ ချင်လော့က စနစ်နှင့် ဆက်သွယ်လိုက်၏။

"ဗီလိန်မှတ် ၁၀၀,၀၀၀ ကို အသုံးပြုပြီး ငါ့အတွက် ဖော်စပ်ပေးစမ်း..."

[သင် အလိုရှိသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ပေးပါမည်။]

[ဗီလိန်မှတ် ၁၀၀,၀၀၀ နှင့် တန်ဆေးဂိုဏ်း၏ နှစ်ငါးထောင် စုဆောင်းထားမှုများကို အသုံးပြု၍ အကြိမ်ကိုးဆယ်မိုးကြိုးကပ်ဘေးဆေးလုံး (သူတော်စင်ထိပ်တန်းအဆင့်) ကို ရရှိပါသည်။]

ဆေးလုံးတစ်လုံးက ချင်လော့၏ ရှေ့တွင် လေဟာပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ထက်ရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ လိမ့်တက်လာကာ ဆေးလုံးက ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားပြီး မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

‘ဝုန်း... ဝုန်း…’’

မိုးကြိုးသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိုးကြိုးများ ဟိန်းဟောက်ကာ လေနှင့် တိမ်တိုက်များ၏ အရောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

"ဒါက ဘာလဲ..."

စုချန်ချန်၏ ပုံရိပ်က လှည့်ကာ ချင်လော့၏ အနီးသို့ ဆင်းသက်လာပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်လော့က မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"အဲ့ဒါက ဆေးလုံးတစ်လုံးပါ... အဘိုးအတွက် ကျွန်တော် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ သူတော်စင်ထိပ်တန်းအဆင့် ဆေးလုံးပဲ..."

စုချန်ချန်သည် ထိုကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းအဆင့်ကို မည်သည့်နေရာမှ ရရှိခဲ့သနည်းဟု မေးမြန်းချင်နေခဲ့သည်။

သူတော်စင်ထိပ်တန်းဆေးလုံးကို ဤလောကတွင် အထွတ်အထိပ် ဆေးလုံးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"နောင်တဓားချောက်ကမ်းပါးသခင်က အရမ်းသန်မာတယ်... သူမက မဟာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီး ဓားကျင့်ကြံသူလည်း ဖြစ်တယ်လေ... အဘိုး... အဘိုးရဲ့ စွမ်းအားကို နည်းနည်းလောက် မြှင့်တင်သင့်တယ်..."

ချင်လော့က ခေါင်းစဉ်ကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်ရာ စုချန်ချန်၏ အမူအရာကလည်း လေးနက်သွားခဲ့သည်။

"မဟာသူတော်စင်အဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူဆိုရင် စွမ်းအားက သာမန် မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူထက် အများကြီး သာလွန်တယ်... တကယ်ပဲ နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲလောက်တယ်..."

သူ၏ အကြည့်များက မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များဆီသို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ စိတ်နှလုံးများ လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။

မိမိ၏ စွမ်းအားကို မည်သူက မမြှင့်တင်ချင်ဘဲ နေမည်နည်း။ မဟာသူတော်စင် တစ်ပါးအနေဖြင့် သူလည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ရှစ်ဆယ့်တစ်ကြိမ် ကျရောက်ပြီးနောက် အကြိမ်ကိုးဆယ်မိုးကြိုးကပ်ဘေးဆေးလုံးသည် ကောင်းကင်မှ ချင်လော့၏ လက်ထဲသို့ ကျဆင်းလာခဲ့ရာ သူက ပြုံး၍ စုချန်ချန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အဘိုး... ဒီဆေးလုံးကို သန့်စင်ဖို့ အချိန်ဘယ်လောက် ကြာမယ်လို့ ထင်လဲ..."

စုချန်ချန်က ဆေးလုံး ယူလိုက်ပြီး အတွင်း၌ ပါဝင်သော ကြွယ်ဝသည့် စွမ်းအင်များကို ခံစားလိုက်ကာ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ပုံမှန် သူတော်စင်ထိပ်တန်းအဆင့်ဆေးလုံးကို သန့်စင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အချိန်အတော်ကြာ ယူရလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီဆေးလုံးကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ဖို့ အချိန်အကြာကြီး ယူရမယ်လို့ မခံစားရဘူး..."

[စနစ်မှ ထုတ်ကုန်သည် အရည်အသွေးမြင့် ထုတ်ကုန်ဖြစ်ရမည်။ အချိန်တိုအတွင်း လျင်မြန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များကို ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။]

"အဘိုး... အရင်ဆုံး သန့်စင်လိုက်ပါ... ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေကို သွားကြမယ်..."

သုံးရက်အတွင်း စုချန်ချန်သာ သန့်စင်ခြင်း မအောင်မြင်ပါက ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ မသွားဘဲ အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

မုဆိုးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူက အလျင်စလို လုပ်၍မရနိုင်ပေ။

"ကောင်းပြီလေ..."

စုချန်ချန် သန့်စင်နေစဉ် အချိန်လေးကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ချင်လော့က တန်ဆေးဂိုဏ်းကို စတင်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး တန်ဆေးဂိုဏ်းမှ ထိုသူတော်စင်ကိုလည်း ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး တပ်ဖွဲ့ ၁၀ ၏ တပ်မှူးချုပ်ထံမှ စာတစ်စောင်ကို သူ ရရှိခဲ့၏။

"အမှုကို ပိတ်သိမ်းမလို့လား... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒီအမှုက အခုမှ စတင်တာလေ..."

မုန်တိုင်း စတင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး အကျပ်အတည်းတစ်ခု ကျရောက်လာတော့မည်ကို သူ ခံစားနေရပြီဖြစ်သည်။

ဤအမှုကို အသုံးပြု၍ သူ၏ စွမ်းအားကို ဆက်လက် မမြှင့်တင်ဘဲ နေနိုင်မည်လား။

သူ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေသို့ စရောက်လာချိန်က ဆင်းရဲမွဲတေပြီး ဗလာကျင်းနေသည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း အခြေအနေက အတူတူလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုကော မည်သို့နည်း။

သူ၏ လက်အောက်တွင် သူတော်စင် ၇ ပါး ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ၂ ဦး ရှိလေသည်။

ထို့ပြင် သူ၏ လူသားဧကရာဇ်အလံကိုလည်း သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်ပေသည်။

ချိုမြိန်သော အရသာကို မြည်းစမ်းမိပြီးနောက် ဤမျှ ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးကို သူ လုံးဝ အလဟဿ မဖြစ်စေချင်ပေ။

သူက လီယီကို လွှတ်ကာ တပ်မှူးချုပ်၏ သတင်းစကားကို ချက်ချင်း အကြောင်းပြန်ခိုင်းလိုက်၏။

"ဝူယွမ်စစ်သူကြီးစံအိမ် ဖျက်ဆီးခံရတဲ့ အမှုမှာ ကြီးမားတဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ရှိနေပြီး နောက်ကွယ်က အင်အားစုတွေက အလွန် ထိတ်လန့်စရာကောင်းတယ်လို့ သူ့ကို သွားပြောလိုက်..."

"မဟာချင်အင်ပါယာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ ဒုတပ်မှူးချုပ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ တကယ့် လူသတ်သမားကို သေချာပေါက် တရားဥပဒေရှေ့မှောက် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့မယ်..."

ထိုသတင်းကို ရရှိချိန်၌ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးတပ်ဖွဲ့ ၁၀ ၏ တပ်မှူးချုပ်မှာ ထုံကျဉ်သွားခဲ့ပေသည်။

"နောက်ကွယ်မှာ ကြိုးကိုင်သူတွေ ရှိနေသေးတယ်လား..."

"ဝူယွမ်စစ်သူကြီးက သူ့ဘဝမှာ လူဘယ်နှစ်ယောက်လောက်ကိုများ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခဲ့တာလဲ ငါမသိတော့ဘူး... သူက ဘဝရဲ့ အဆုံးသတ်အထိ အသက်ရှင်နိုင်သေးတယ်ဆိုတော့ သူက တကယ့်ကို ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်အောင် သန်မာတာပဲ..."

အစကတည်းက အသတ်ခံခဲ့ရသော သွေးလမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ သခင်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော အင်အားစုများထဲတွင် မည်သူက ဝူယွမ်စစ်သူကြီးကို အလွယ်တကူ မချေမှုန်းနိုင်ဘဲ ရှိမည်နည်း။

သူ သေဆုံးချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေပြီးမှ လုပ်ရဲမည်လော။

ဤသည်က မျက်လုံးဖွင့်လျက်နှင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသည်များကို ပြောဆိုနေခြင်းပင်။

"ငါ ဒါကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး... ငါ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး... ဒီကိစ္စကို တပ်မှူးကြီးဆီ သတင်းပို့လိုက်မယ်... ဒီဘိုးဘေးအတွက် ငါ စိတ်မပူချင်တော့ဘူး..."

သူ၏ သတင်းပို့ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်ထပ် သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုကို ရရှိလိုက်ပြန်၏။

ကြယ်တာရာနန်းတော်သည် သွေးလမင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဝူယွမ်စစ်သူကြီးစံအိမ်ကို ဖျက်ဆီးမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် အစအနမကျန် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပေသည်။

"အဆုံးမရှိတော့ဘူးလား... ကြယ်တာရာနန်းတော်လည်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီလား..."

လူတိုင်း သိကြသည့်အတိုင်း ဤသည်က အစသာ ရှိသေးသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖျက်ဆီးသင့်သည့် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်ပြီး ချင်လော့အား စွပ်စွဲကာ သူ့ကို အပြစ်တင်ခံခိုင်းရန် မည်သူကမျှ ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်ပေ။

နှစ်ရက်ကျော် ကြာပြီးနောက် စုချန်ချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အပြည့်အဝ အဆင့်တက်လှမ်းပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ မဟာသူတော်စင်အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အနည်းငယ်သာ လိုတော့ပေသည်။

စနစ်က ပေးသောအရာများက အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်လှပေ၏။

စွမ်းအားများ တိုးတက်လာရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မိုးကြိုး၏ မူလစွမ်းအင်များလည်း မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

"ဒါဆို... အဘိုး... ဒီလက်နက်ကို သုံးလို့ရပြီလား..."

ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးမြင့်မြတ်တူက စုချန်ချန်နှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ကိုက်ညီပေသည်။

သူတော်စင်အဆင့် မြင့်မားသောအဆင့်ရှိ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးမြင့်မြတ်တူနှင့် စုချန်ချန်တို့ ပူးပေါင်းလိုက်ခြင်းက မဟာသူတော်စင် နောက်ပိုင်းအဆင့်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ရရှိနိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"လုံလောက်ပြီ..."

ရှီးဟွမ်၏ အသံက ချင်လော့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"မဟာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ အဆင့်အသေးလေး တစ်ခုကတောင် တစ်ဖက်လူနဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကွာဟချက်ကို ဖွင့်ပေးနိုင်ဖို့ လုံလောက်တယ်... တကယ်လို့ မင်းရဲ့အဘိုးက အရင်တုန်းက အဲ့ဒီ မဟာသူတော်စင်အဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရမယ်ဆိုရင် မင်းကို ကာကွယ်ဖို့ သရေလောက်ပဲ ရနိုင်မှာပေမဲ့ အခုတော့ အနိုင်ရနိုင်လောက်ပြီ..."

"တစ်ဖက်လူကို ဖမ်းဆီးနိုင်ဖို့ရော..."

ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဒါက သိပ်တော့ မလွယ်ကူဘူး... အနိုင်ယူဖို့ လွယ်ကူပေမဲ့ သတ်ဖြတ်ဖို့ ခက်ခဲတယ်... ပြီးတော့ ဖမ်းဆီးဖို့က ပိုတောင် ခက်ခဲသေးတယ်... တကယ်လို့ မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင် တူညီတဲ့အဆင့်က လူတစ်ယောက်က သူ့ကို တားဆီးဖို့ ခက်ခဲတယ်..."

ချင်လော့က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... အဲ့ဒီ ဆရာဆိုတဲ့သူကို မဖမ်းနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် သူမရဲ့ တပည့်တွေ အားလုံးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ရင် ဒါကို အောင်မြင်မှုတစ်ခုလို့ မှတ်ယူလို့ရပါတယ်..."

"လှပတဲ့ စီနီယာအစ်မ ခုနစ်ယောက်တဲ့လား... ကျွတ်... ကျွတ်... ဒီ ချူဖုန်း ဆိုတဲ့ကောင်က တော်တော် ကံကောင်းတာပဲ..."

"သူတို့ ဆရာနဲ့ တပည့်ကြားက ဆက်ဆံရေးက အရမ်း နက်ရှိုင်းသလား ဆိုတာတော့ ငါမသိဘူး..."

ချင်လော့က တစ်ဖက်လူကို ဖိအားပေးရန်အတွက် တစ်ဖက်လူ၏ တပည့်ကို ဖမ်းဆီးရမည်ကို ဂရုမစိုက်ချေ။

ဗီလိန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုသင့်ပြီး ရလဒ်ကသာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

လုပ်ငန်းစဉ်များအတွက်မူ…

သမိုင်းဆိုသည်မှာ အနိုင်ရသူများက ရေးသားထားခြင်း မဟုတ်ပါလား။

"ထွက်ခွာမယ်... ဒီတခါ ပစ်မှတ်က ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေပဲ..."

"စဉ်းစားကြည့်ရရင် ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေက ထိုက်ရွှီဘိုးဘေးက အခုလောက်ဆို ထိတ်လန့်နေလောက်ပြီ မဟုတ်လား..."

"သူက တပည့်တွေကို ထားပြီး ထွက်ပြေးသွားပြီများဖြစ်နေမလား..."

နတ်လက်နက်တောင်ကြားတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာများက ဤမျှရက်ပေါင်းများစွာ ပျံ့နှံ့နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ထိုက်ရွှီဘိုးဘေး အမည်ရ ထိုအဘိုးကြီးက သူ၏နယ်မြေတွင် သေမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေမည့် အကြောင်းပြချက် မရှိချေ။

ယခင်က ချင်လော့ ပြောခဲ့သော စကားများသည် သံမှိုရိုက်ထားသကဲ့သို့ ခိုင်မာပေသည်။

ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေကို ဖျက်ဆီးမည်ဟု ပြောခဲ့လျှင် ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေကို သေချာပေါက် ဖျက်ဆီးမည်ပင်။

စုချန်ချန်ကြောင့် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြန့်ကြာသွားခဲ့ပြီးနောက် ချင်လော့သည် ဓားတစ်သောင်းစံအိမ်သို့ မသွားတော့ဘဲ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ရင်းနှီးနေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုက သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် ချင်လော့၏ မျက်လုံးများတွင် မိန်းမောသွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မှတ်ဉာဏ်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုအရ ဤနေရာသည် သူ ဆယ့်ရှစ်နှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့သော နေရာဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကွာခြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဆံပင်တစ်ပင်မျှပင် မရှိသည်ကို ကြည့်ရင်း ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရှိ အဆောက်အအုံများသည် ဗလာကျင်းနေပြီဟု ချင်လော့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလား..."

ချင်လော့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေကို လူစုခွဲလိုက်ပြီဆိုလျှင် သူ့ကို စွပ်စွဲခဲ့သူများ၊ သူ၏ ဟာသများကို ကြည့်ရှုခဲ့သူများနှင့် သူ့ကို သတ်ချင်နေသူများကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

"လူတွေ ရှိနေသေးတယ်..."

စုချန်ချန်၏ အကြည့်က ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေဆီသို့ ကျရောက်သွားပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ စကားဆုံးသွားသည်နှင့် အသံတစ်သံက ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေ အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေဆိုတာ မရှိတော့ဘူး…”