အခန်း (၂၃၇-၂၃၈)

အခန်း (၂၃၇) လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း နှင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း

ကျိုးယွမ်သည် ပန်းတစ်ရာ စားသောက်ဆိုင်မှ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး ခေါင်းခါကာ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်မိလေ၏။

အကယ်၍ ရွှီမောင်းသည်လည်း အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေမှ ဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် မသိခဲ့ပါက သူသည် ဗီလိန်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားမည်ဟု ခံစားလိုက်ရပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ် အကျိုးအမြတ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ စုန်းဟူနယ်မြေသည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေကို ကြီးမားသော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြောင်း ရွှီကျွမ်ထံမှ သူ သိရှိခဲ့ရလေ၏။

ဤသတင်းစကားများကို ရွှီကျွမ်က သူ့အား ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကျိုးယွမ်က ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ တွက်ချက်ရယူခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တွက်ချက်မှုများအရ ရွှီကျွမ်သည် ဆယ်ရက်ထက် ပိုမို အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် သူမကို သတ်မည့်သူမှာ သူမ၏ ဝမ်းကွဲအစ်ကို ရွှီမောင်း ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် သိရှိသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူမအတွက် သနားစိတ်ဝင်မိသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြောင်းလဲချင်ခဲ့ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးယွမ်သည် ရွှီကျွမ်မှတစ်ဆင့် ပန်းတစ်ရာနန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်သည် ကောင်းမိသားစုကို အားနည်းစေရန် ရွှီမိသားစုကို အသုံးချကာ ကောင်းဖေးနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေမည်ကို သိရှိသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

သူ ဤနေရာတွင် ရက်အနည်းငယ် ဆက်နေပြီး သူတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့လေ၏။

ကျိုးယွမ် အခန်းထဲသို့ ခြေချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ကျိုးယွမ်၏ အိမ်သည် အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဧရာမ ဓားရာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားလေ၏။

"အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်..."

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦး ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသော ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာလေ၏။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူသည် တဖျပ်ဖျပ် လက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာလေ၏။

ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေများကြောင့် ကောင်းကျန်းကျွန်းနှင့် သူ၏ အဖွဲ့ကို သဘာဝကျကျပင် အလန့်တကြား ဖြစ်သွားစေလေ၏။

ပုံရိပ်များစွာ လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားကြလေသည်။

သို့သော် သူတို့ ပေါ်လာချိန်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူမှာ အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။

ထူထပ်သော တောအုပ်တစ်ခုထဲတွင် ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အကြိမ်ကြိမ် ဝေဝါးသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

သို့သော် ကျိုးယွမ်၏ နောက်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူ၏ ပုံရိပ်သည် အဆက်မပြတ် ပေါ်လာနေပြီး သူသည်လည်း အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုနေလေ၏။

ဤလူသည် ကောင်းကင်တံခါး နှောင်းပိုင်းအဆင့်၏ ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေကို ဆင့်ခေါ်ချင်သော်လည်း တည်နေရာကို အတိအကျ သိရန် ခက်ခဲနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူ့နောက်ကို အေးစက်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်လေ၏။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်သူမှာ အရိပ်ခန်းမမှ လုပ်ကြံသူများ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အသက်သွင်းကာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ မူလက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသူများကို ခြေရာခံမိတော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

အရိပ်ခန်းမမှ လူများသည် တကယ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းလှပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ အသိစိတ် မမြန်ဆန်ခဲ့ဘဲ အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်ခံစားသိရှိနိုင်သော သားရဲကြီး နှစ်ကောင် မရှိခဲ့ပါက သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"မင်း လွတ်အောင် ပြေးလို့ မရပါဘူး..."

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပေသည်။

ကျိုးယွမ်ထက် များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါ်လာကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ပါးစပ်ကို ဟကာ အေးစက်သော ရေခဲစွမ်းအင်များကို ပန်းထုတ်လိုက်သော်လည်း ပြိုင်ဘက်က ပိုမို မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားပြီး အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားလေ၏။

သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ပုံရိပ်ကို မတွေ့ရသဖြင့် ကျိုးယွမ် အလွန်အမင်း သတိထားနေရလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ထားသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသဖြင့် စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။

သို့သော် အရိပ်ခန်းမမှ လုပ်ကြံသူမှာ သူ့ထက် များစွာ ကျွမ်းကျင်လှပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်မှာလည်း ကျိုးယွမ် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ထက် သဘာဝကျကျပင် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။

ထိုချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေသည် ကျိုးယွမ်နှင့် အနည်းငယ် ကွာဝေးနေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ၏ ဘေးသို့ အချိန်မီ ပြန်မရောက်နိုင်တော့ချေ။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင်နတ်နဂါး ပေါ်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။

အသံလှိုင်းများ လိမ့်တက်လာပြီး တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်သွားကာ ဓားတစ်လက် ကျိုးပဲ့သွားပြီးနောက် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦး လေထဲတွင် ပေါ်လာကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"အဆင့် ၆ မိစ္ဆာသားရဲ ရွှေရောင်နတ်နဂါး..."

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူ၏ အသံမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံဖြစ်ပြီး သူမ၏ အသံတွင် နက်ရှိုင်းသော တုန်လှုပ်မှုများ ပါဝင်နေလေ၏။

"ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်..."

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူဆီသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာလေ၏။

အကယ်၍ ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို မိမိထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် များစွာ မြင့်မားသူအပေါ် အသုံးပြုပါက တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်က ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ အကြောင်းမှာ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်တော့မည့် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ရပ်တန့်သွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း..."

ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

သူသည် လက်ဖြင့် မန္တန်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ရာ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ထိုငွေရောင်မှော်အက္ခရာများအတွင်းသို့ ဒီရေအလား စီးဝင်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူ၏ မျက်နှာမှာ တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ယခုလေးတင်မှ ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရပြီး သူမ အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် အသက်ရှူ နှစ်ကြိမ်ထက်မနည်းသော အချိန်အတွင်း လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့လေ၏။

သို့သော် ထိုချိန်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူ၏ အမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝေဝါးသွားပြီး မီးခိုးငွေ့တစ်မျှင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း 'ဝုန်း' ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူမ နောက်သို့ ပြန်ကန်ထွက်သွားလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူ၏ မျက်နှာသည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။ တစ်ဖက်လူ၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံရမည်ဟု သူမ ဘယ်သောအခါကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် ပါးစပ်ထောင့်ရှိ သွေးများကို သုတ်လိုက်လေ၏။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ကျလွန်းခြင်းမှာ ပြဿနာ တစ်ခုပင်။

တစ်စုံတစ်ယောက် အချိန်မရွေး ရောက်လာနိုင်သဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် ရွှေရောင်နတ်နဂါးကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အဝေးရှိ အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

သူသည် ဤလူနှင့် အကြိမ်အနည်းငယ်သာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အလွန် အန္တရာယ်များလှပေသည်။

"အရိပ်ခန်းမ... မင်းတို့နဲ့ ငါနဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြဿနာ လာရှာနေတယ်... ငါ့ကို တကယ်ပဲ အနိုင်ကျင့်လို့ ရတယ် ထင်နေတာလား..."

ကျိုးယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဆင့် ၅ မိုးကြိုးမီးတောက် အဆောင် ၆ ခုနှင့် အဆင့် ၅ သတ္တုသစ်သား အဆောင် ၃ ခု ပေါ်လာလေ၏။

ဤလူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ကောင်းကင်တံခါး နှောင်းပိုင်းအဆင့် ဖြစ်ပြီး သူမ၏ မှန်းဆရခက်သော လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ကျိုးယွမ်၌ မှော်အဆောင်များ ပေါများနေသဖြင့် သူမကို အရေအတွက်များများဖြင့် ဖိနှိပ်ရန် စီစဉ်ထားလေ၏။

"ဗီလိန်တွေက စကားများလို့ သေရတာ များတယ်..."

ဤသဘောတရားကို ကျိုးယွမ် နားလည်သည်။ နေရာ ကန့်သတ်ချက်က တစ်ဖက်လူကို ဘယ်လောက်ကြာအောင် ထိန်းထားနိုင်သည်ကို မသိနိုင်ပေ။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အဆင့် ၅ မှော်အဆောင် ၉ ခု ပစ်ထွက်သွားပြီး ပြိုင်ဘက်ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထောင်ချောက်ဆင်ရန် အသုံးပြုကာ လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း တည်ရှိရာ လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

"အာ..."

လေထဲတွင် သွေးဆာနေသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း အတွင်း၌ လျှပ်စီးများနှင့် မီးတောက်များ သောင်းကျန်းနေပြီး ရွှေရောင်ဓားချီများသည် ထိုဧရိယာအတွင်း ကြက်ခြေခတ် ဖြတ်သန်းနေကြလေ၏။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသူသည် အလွန်မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှု ရှိသော်လည်း အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူမ အလွန် ထိတ်လန့်နေဆဲပင်။

"ကောင်းဖေး... ရပ်လိုက်စမ်း... ငါက စုန်းဟူနယ်မြေမှာရှိတဲ့ အရိပ်ခန်းမရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပဲ... တကယ်လို့ မင်း ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် ကောင်းမိသားစု တစ်ခုလုံး မျိုးဖြုတ်ခံရလိမ့်မယ်..."

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် စူးရှသော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်ကာ ကျိုးယွမ်ကို ရပ်တန့်ရန် ကြိုးစားလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေပြီးနောက် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးဆီသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်လေ၏။

"ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်..."

အမျိုးသမီး၏ ပါးစပ်မှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အပိုင်းပိုင်း အစစ ခုတ်ထစ်ခံလိုက်ရလေသည်။

ထိုချိန်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ရုတ်တရက် လေဟာနယ်ထဲမှ ဒိုင်းလွှားတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာကာ အမျိုးသမီး၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ကာကွယ်ပေးထားလေ၏။

အမျိုးသမီးသည် ကျိုးယွမ်ကို နာကြည်းစွာ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။ သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။

တစ်ဖက်လူတွင် ထိုကဲ့သို့သော ရတနာမျိုး ရှိနေမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။ သို့သော် ဤအရာက သူ့အတွက် စိန်ခေါ်မှု မဖြစ်စေချေ။

"ကူမူလက်ညှိုး..."

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး သက်တမ်း အနှစ်နှစ်ရာကို တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းစေကာ ရွှေရောင်ဒိုင်းလွှားဆီသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်လေ၏။

အခန်း (၂၃၈) သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် သတိပေးခြင်း

မီးခိုးရောင် ချီအသက်ရှူသံ တစ်မျှင်သည် ကျိုးယွမ်၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် ရစ်ခွေနေပြီးနောက် ရွှေရောင်ဒိုင်းလွှားကို ထိတွေ့လိုက်လေ၏။

စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် စူးရှသော အော်ဟစ်သံကို မထုတ်လွှတ်မီ အဆုံးမရှိသော ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဖော်ပြလာလေ၏။

"တကယ်လို့ မင်း မသေသေးဘူးဆိုရင် ထပ်လာခဲ့... ကူမူလက်ညှိုး..."

ပြိုင်ဘက်၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားသော်လည်း ပျောက်ကွယ်မသွားသေးသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ်သည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိပြီး လက်ညှိုးကို ထပ်မံ အောက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်လေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သက်တမ်း အနှစ်နှစ်ရာကို ထပ်မံ လောင်ကျွမ်းစေလိုက်လေ၏။

နောက်ထပ် စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ အမျိုးသမီးသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အဖြစ်သာ ရှိသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာသည် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် အိုမင်းရင့်ရော်လာလေ၏။

"ထပ်လာ..."

ပြိုင်ဘက်က မသေသေးသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ်သည် လက်ညှိုး ထပ်မံ ညွှန်ပြလိုက်ပြီး သက်တမ်း အနှစ်နှစ်ရာကို ထပ်မံ လောင်ကျွမ်းစေလိုက်ပြန်သည်။

"ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့... ငါ မင်းရဲ့ အစေခံ လုပ်ပါ့မယ်..."

လက်ညှိုး ၃ ချက် ဆက်တိုက် အသုံးပြုပြီးနောက် အမျိုးသမီး၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် အတော်လေး အိုမင်းသွားသော်လည်း မပျောက်ကွယ်သေးချေ။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ အလွန် ကြောက်လန့်နေပြီး ချက်ချင်း သနားညှာတာမှု တောင်းခံလေတော့သည်။

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ အေးစက်နေလေ၏။

ရန်သူအပေါ် သနားညှာတာခြင်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရက်စက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ နောက်ထပ် လက်ညှိုးတစ်ချက် ထပ်မံ ညွှန်ပြလိုက်လေ၏။

နောက်ထပ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေလျှော့ထားသော ဘောလုံးတစ်ခုကဲ့သို့ အမျိုးသမီး၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် ယခုအခါ အတုံးသေးသေးလေး အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

ရွှေရောင်ဒိုင်းလွှားမှာလည်း ဖျက်ဆီးခံထားရသကဲ့သို့ ချောမွေ့ပြီး အရောင်မှိန်နေလေ၏။

မူလက ရွှေရောင်ဒိုင်းလွှားမှ ကျဆင်းလာသော အလင်းတန်းဒိုင်းကာသည်လည်း ပိုးကောင်တောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။ သူ နားလည်သွားပြီ။ ရွှေရောင်ဒိုင်းလွှားက အမျိုးသမီးအပေါ် သက်ရောက်မည့် ဖိအားအချို့ကို သက်သာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအတွေးဖြင့် ကျိုးယွမ် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အချိန်အာကာသဓား ပေါ်လာလေ၏။

နောက်ထပ် လက်ဝှေ့ယမ်းမှုတစ်ခုဖြင့် သူသည် လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းဖြင့် ပိတ်လှောင်ထားသော လေဟာနယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းမှ ဖန်တီးထားသော လေဟာနယ်သည် သူ့အပေါ် မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်မျှ မရှိသော်လည်း အတွင်းရှိ မည်သူမဆို လွတ်မြောက်ရန် အလွန် ခက်ခဲကြောင်း ကျိုးယွမ် တွေ့ရှိလိုက်ရလေ၏။

"ခုတ်ပိုင်းစမ်း..."

ကျိုးယွမ်၏ တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ အချိန်အာကာသဓားသည် မြောက်တက်လာပြီး အောက်သို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေ၏။

ဓားအလင်းတန်းများကြားတွင် လေဟာနယ် အလွှာများသည် အထပ်ထပ် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အချိန်စွမ်းအားများသည် မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ စီးဆင်းနေလေ၏။

အမျိုးသမီး၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ဓားခုတ်ပိုင်းလိုက်လေပြီ။

လေဟာနယ် ပြဲထွက်သွားပြီး အချိန်မြစ်ပြင်က အမျိုးသမီး၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံနှင့် ရွှေရောင်ဒိုင်းလွှားတို့ကိုပါ တိုက်စားသွားကာ ဘာမှမရှိသည့် အဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အချိန်အာကာသဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်လေ၏။

လက်ရှိတွင် အချိန်အာကာသဓားသည် မူလအသွင်သဏ္ဌာန်တွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ကာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်မည့် အချိန်ကို မသိရှိရသေးချေ။

အချိန်အာကာသဓားသာ မိုးကြိုးဓားကဲ့သို့ အသိဉာဏ် ပွင့်လာပါက ဓား ၉ လက်ထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာပေသည်။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၅၅၄၃၉၊ သက်တမ်း +၀၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၅,၀၀၀,၀၀၀...]

စနစ်၏ အသံသည် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး စနစ် အချက်အလက်များကို သူ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

[ပိုင်ရှင်: ကျိုးယွမ်]

[ကျင့်စဉ်အဆင့်: အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်: ၆၀၇၈၁၂၇၅/၆၀၀၀၀၀၀]

[သက်တမ်း: ၂၇/၈၅၇၅၀.၈]

[ပါရမီ: တာအိုတားမြစ်ခြင်းဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုးဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီးဝိညာဉ်သွေးကြော]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး: ၇၀၅၄၂၆]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ: အဆင့်မြင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ]

[အထူးစွမ်းရည်များ: မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်၊ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ကျင့်စဉ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (အဆင့် ၅)၊ အဆင့် ၄ အဆောင်သခင်]

ကျိုးယွမ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ဖမ်းယူပြီး သူ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် သူ၏ ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ စုပ်ယူအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း တံဆိပ်၏ လေဟာနယ်သည် ခဏမျှ ပုံပျက်သွားပြီးနောက် အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ထိုချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

ပုံရိပ်များစွာသည် အဝေးမှ ပြေးလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေ၏။

ဤလူများ အားလုံးသည် ကောင်းကျန်းကျွန်း အပါအဝင် ကောင်းကင်တံခါးအဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ကောင်းကျန်းကျွန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဤအခိုက်အတန့်၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လွင်နေလေ၏။ ကောင်းဖေးသည် သူတို့ ကောင်းမိသားစု၏ အထူးချွန်ဆုံး မျိုးဆက်သစ်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ဘာမှ ဖြစ်ခွင့်မပေးနိုင်ချေ။

ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုအုပ်စုသည် ကျိုးယွမ်နှင့် မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာကြလေ၏။

ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေပေါ်တွင် ရပ်နေသော ကျိုးယွမ်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။

"ကောင်းဖေး... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား..."

ကောင်းကျန်းကျွန်းသည် ကျိုးယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်လေ၏။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မဟာအကြီးအကဲ... စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်..."

"ကျွန်တော့်ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူက အရိပ်ခန်းမကပါ... ပြီးတော့ သူ့ကို ကျွန်တော် သတ်လိုက်ပါပြီ..."

ကျိုးယွမ်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်ဘဲ ရလဒ်ကို တိုက်ရိုက် ပြောပြလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် ဤသို့လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ သူ ဘာမှမပြောလျှင်တောင်မှ ဤလူများက သေချာပေါက် စုံစမ်းကြမည်ကို သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ကို ကိုယ်တိုင်ပြောပြလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

သေချာသည်မှာ ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ပေါ်လာသော်လည်း ဘာမှ မပြောကြချေ။

ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်များသည် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းအပေါ် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိလေ၏။

ဤလူများထဲတွင် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသူ အချို့ ပါဝင်သော်လည်း ယခုလေးတင် သူက အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ သူတို့ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ တိုက်ပွဲက ဤလူစုကို ထပ်မံ ဆွဲဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ကျိုးယွမ်ကို မြင်သောအခါ ဤလူစုသည် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြလေ၏။

သူတို့၏ အကြည့်များသည် ကျိုးယွမ်၏ အောက်ဘက်ရှိ ဧရာမ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေအပေါ် ကျရောက်သွားပြီး သူတို့ထဲမှ အများအပြား၏ မျက်လုံးများတွင် လောဘရမ္မက် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေ၏။

ကောင်းကျန်းကျွန်း အပါအဝင် လူတိုင်းသည် အရိပ်ခန်းမမှ လုပ်ကြံသူများကို ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေက ရှင်းလင်းလိုက်ပြီဟု ယုံကြည်နေကြလေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုကဲ့သို့သော ဆူညံသံကို ဖြစ်စေနိုင်သည့် အရိပ်ခန်းမမှ လုပ်ကြံသူမှာ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ရပေမည်။

ကျိုးယွမ်သည် တိုက်ပွဲတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်လျှင်တောင်မှ ထိုကဲ့သို့သော သွေးအေးလူသတ်သမားကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်သာ သူတို့ ဤသို့ တွေးနေကြကြောင်း သိပါက သူ အလွန် ဝမ်းသာသွားပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်သည် ကောင်းကင်ကို အလွန် အာခံလွန်းကြောင်း ကျိုးယွမ် တွေ့ရှိခဲ့လေ၏။

လေဟာနယ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း တစ်ခုတည်းကပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က အချိန်ကန့်သတ်ချက်၊ ပြင်းထန်သောမီးတောက်တားမြစ်ခြင်း နှင့် အခြားသော ဂါထာများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ သေချာပေါက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေလိမ့်မည်။

ထိုအုပ်စုသည် သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ပြီး ပျက်စီးမှုမှာ ထိုမျှလောက် မကြီးမားကြောင်း သတိပြုမိသဖြင့် သူတို့ကို အနည်းငယ် သံသယဖြစ်စေလေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့်မှ လူများ၏ လုပ်ရပ်များသည် အထူး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော် လူတိုင်းသည် ကျိုးယွမ်၏ ခြေအောက်ရှိ ခေါင်းသုံးလုံးဝိညာဉ်မြွေကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေကြသဖြင့် ဤကိစ္စကို အလွန်အကျွံ မလိုက်လံ စုံစမ်းကြတော့ချေ။

မကြာမီ ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းမိသားစု၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသော်လည်း သဘာဝကျကျပင် သူ၏ နေထိုင်ရာ နေရာကို ပြောင်းလဲရမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် သူ၏ နေရာသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းယန် ရှိနေသော နေရာသို့ တည့်မတ်စွာ သွားလိုက်လေ၏။

"ကောင်းယန်... အခု ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့စမ်း..."

ကျိုးယွမ်၏ အသံမှာ မည်သည့် နွေးထွေးမှုမျှ မပါဘဲ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေလေ၏။

သူတို့၏ အလုပ်ရှင်မှာ ကောင်းယန် ဖြစ်ကြောင်း အရိပ်ခန်းမမှ လူများ ပြောခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေလေ၏။

ကျင့်ကြံနေသော ကောင်းယန်သည် ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဒေါသတကြီး မျက်နှာဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်လာလေ၏။

ကောင်းကျန်းကျွန်းနှင့် ကောင်းကဲတို့သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ ဘေးတွင် ရပ်နေကြလေ၏။

သူတို့ ထွက်မသွားရဲကြချေ။ အကယ်၍ 'ကောင်းဖေး' က ကောင်းယန်ကို သတ်လိုက်ပါက အခြေအနေများ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ အားလုံး တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းမိသားစုသည်လည်း ရယ်စရာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းဖေး... မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ..."

ကျိုးယွမ် အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကောင်းယန်၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

အရိပ်ခန်းမက လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ တစ်ဖက်လူ သေချာပေါက် သေရမယ်လို့ သူ မူလက ထင်ခဲ့ပေမဲ့ သူ မှားသွားပုံရတယ်။

"ကောင်းယန်... မင်းကို ငါ သတိပေးလိုက်မယ်... ဒီတစ်ခါ မင်း အရိပ်ခန်းမကနေတဆင့် ငါ့ကို သတ်ခိုင်းတဲ့ ကိစ္စ ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်..."

"နောက်တစ်ခါ ဆိုတာ ရှိလာရင် မင်းရဲ့ ခေါင်းကို ငါ လိမ်ချိုးပြီး မင်းရဲ့ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရိုက်နှက်မယ်... ပြီးတော့ ဒီလောကမှာ နာကျင်ရဆုံး ဝေဒနာကို မင်း ခံစားရအောင် လုပ်ပေးမယ်..."

ကျိုးယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များသည် ဒီရေအလား ကောင်းယန်ဆီသို့ ရိုက်ခတ်သွားလေ၏။

ကောင်းယန် တစ်ခုခုကို ရှင်းပြချင်ခဲ့သော်လည်း ကျိုးယွမ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ သူ တုန်ရီသွားပြီး ပါးစပ် အနည်းငယ် ဟသွားသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်တော့ချေ။

ကျိုးယွမ် ထွက်သွားပြီးမှသာ ကောင်းယန် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်လေ၏။ သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။

သူ မသိလိုက်ဘဲ သူ၏ ညီငယ်ကို ကြောက်ရွံ့လာခဲ့လေပြီ။