အခန်း (၃၃၉-၃၄၀)

အခန်း။ ၃၃၉

ထိုနှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဆုံမိကြကာ ရှောင်မင်းရုံက ရုတ်တရက် လက်ကိုမြှောက်ကာ "ဟွမ်မြို့မှာ တပ်ဖွဲ့ဝင် သုံးထောင်ကို အမြဲတမ်း တပ်စွဲထားဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူမက တာဝန်ကျ မြို့အုပ်ကို ကြည့်ကာ "ငါ့ရဲ့ မွေးစားအဖေရဲ့ ဆံပင်တစ်

မျှင်လောက် ပျက်စီးခဲ့ရင် မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ငါ သုတ်သင်ပစ်မယ်။ သူ ဘေးကင်းနေမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းဟာ ကြီးကျယ်တဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ရရှိလိမ့်မယ်" ဟု ပြတ်သားစွာ မိန့်ကြားလိုက်သည်။

မြို့အုပ်မှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။

ချီယန်ကောင်တီမင်းသမီး၏ တန်ခိုးအာဏာမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ပြင်းထန်လှ၏။

ရှောင်မင်းရုံက စုန်ယန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ "အဖေ ရုံအာမှာ ဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စအချို့ ရှိနေလို့ပါ။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားရင် အဖေ့ဆီကို ပြန်လာလည်ပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်မှာ ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူသည် ချီယန်ကောင်တီမင်းသမီး၏ ဂုဏ်သတင်းကို စိတ်မဝင်စားသော်လည်း ကျေးဇူးတရားကို ကျေးဇူးဖြင့် တုံ့ပြန်ခြင်းနှင့် ကောင်းမှုပြုလျှင် ကောင်းကျိုးရမည်ဆိုသည့် အတွေးက သူ့ကို စိတ်သက်သာရာ ရစေပြီး သူ၏ ကုသိုလ်တရားကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

ဆောင်းဦးကုန်ဆုံး၍ ဆောင်းရာသီ ရောက်ရှိလာပြန်ကာ နောက်ထပ် နှင်းထူထပ်သော နှစ်တစ်

နှစ်ပင်။

စုန်ယန် တံခါးပိတ်လိုက်စဉ်မှာပင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမမှာ ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ရာ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် "အဖေ တန်ယွီ လာတွေ့တာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအရ သူမမှာ အာဏာစက်တို့၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ မကျရောက်လိုဘဲ စုန်ယန်ထံတွင်သာ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အားကိုးရာကို လာရှာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် တန်ယွီက ရေနွေးတည်ပေးပြီး စုန်ယန်က အသားလှီးကာ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ပေးသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ နှစ်ပေါင်းများစွာက ဓလေ့တစ်ခုပင်။

ခေါက်ဆွဲစားပြီးနောက် တန်ယွီက ပန်းကန်ဆေးကာ ရေနွေးကို သစ်သားဇလုံထဲ ထည့်၍ စုန်ယန်၏ ခြေထောက်ကို ဆေးကြောပေးသည်။

ဆေးကြောရင်း "အဖေက တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး။ ကျွန်မ ချီယန်ကောင်တီမင်းသမီး ဖြစ်လာတော့ အားလုံးက ကြောက်ရွံ့ကြတယ်။ အဖေတစ်ယောက်တည်းကသာ ကျွန်မကို အရင်အတိုင်း ဆက်ဆံတာပါ။ လူတိုင်းက ကျွန်မဆီက ဘာရမလဲဆိုတာပဲ တွေးကြတယ်။ အဖေကတော့ ဘာမှ မလိုချင်ဘူး။ ကျွန်မ ပင်ပန်းနေပြီ အဖေနဲ့အတူ အချိန်လေး အနည်းငယ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် နေချင်တယ်။ အဖေ... ကျွန်မကို မမုန်းပါနဲ့နော်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

စုန်ယန် ခေါင်းခါပြသည်။

သူမက "ဒီခြေဆေးတဲ့ လက်တွေက လူ့အသက်တွေ၊ သွေးတွေနဲ့ စွန်းထင်းနေတာပါ။ အပြစ်မဲ့တဲ့သူတွေလည်း ပါတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ မခွဲခြားနိုင်ဘူး။ သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ... သတ်... သတ်... သတ်... သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ" ဟု အသံမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာပြီး မျက်ဝန်းတို့မှာလည်း ရက်စက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

စုန်ယန်က သူမ၏ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပုတ်ပေးလိုက်မှ သူမ၏ အငြိုးအတေးတို့မှာ ခေတ္တ ငြိမ်သက်သွားသည်။

စုန်ယန်က "ဒါဆို အခုဘာလုပ်နေတာလဲ။ သမီးရဲ့ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ တိုင်းပြည်ကို ငြိမ်းချမ်းအောင် မကြိုးစားဘူးလား။ ဒါတွေက ကောင်းမှုတွေ မဟုတ်ဘူးလား။ လူတွေမှာ မကောင်းတဲ့စိတ် ရှိသလို ကောင်းတဲ့စိတ်လည်း ရှိတာပဲ။ နှစ်ခုစလုံး ရှိနေလို့သာ လူသားဖြစ်လာတာပေါ့။ ဘာလို့ ဒီအတွက်နဲ့ ပူပန်နေရတာလဲ" ဟု ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

တန်ယွီမှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး စဉ်းစားဟန်ဖြင့် "အဖေ ပြောတာ မှန်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က ရုတ်တရက် "သမီးမှာ ရှိတဲ့ မီးစွမ်းအားကို မသုံးတော့ဘူးမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

တန်ယွီက "အဲဒီမီးက သန့်ရှင်းသောမီးဂိုဏ်းလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ခေါ်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့လူတစ်ယောက်ဆီက ရခဲ့တာပါ။ မီးစေ့က ဝေးလံတဲ့အရပ်ကလာပြီး မီးကို ကိုးကွယ်ရင် ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။ ကျွန်မလည်း ကိုးကွယ်ခဲ့မိလို့ ဒီမီးစေ့ကို ရလာတာပါ" ဟု ဖြေသည်။

လေထုမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

စုန်ယန်က "အဲဒါကို ကိုးကွယ်တာ ရပ်လိုက်တော့။ ငါက အသားသတ်သမားတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ အရင်းအနှီးမရှိဘဲ ရလာတဲ့ အမြတ်ဆိုတာ ပြဿနာရှိတတ်တယ်ဆိုတာ သိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တန်ယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အဖေနှင့်သမီး နှစ်ဦးသား နေ့ရက်အနည်းငယ် အတူနေထိုင်ပြီးနောက် တန်ယွီမှာ စုန်ယန်ကို နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

သူမမှာ စုန်ယန်ထံ၌သာ တန်ယွီဖြစ်နေသော်လည်း အိမ်ပြင်ရောက်သည်နှင့် ချီယန်ကောင်တီမင်းသမီးဖြစ်သွားပြန်သည်။

သူမ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် အသားဆိုင်အတွင်း အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရိပ်မှာ ကြီးမားထွားကျိုင်းလှပြီး ၎င်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သော နှင်းမှုန်များမှာ ပူပြင်းသော သံပူပေါ် ကျရောက်သကဲ့သို့ အငွေ့ပျံသွားကြသည်။

သို့သော် ထိုအရိပ်က ကိုယ့်ကိုကိုယ် အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်လိုက်သောအခါ အရာအားလုံးမှာ သာမန်အတိုင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

စုန်ယန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မင်းသမီးရှီ ဖြစ်နေသည်။

မင်းသမီးရှီက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သိုလှောင်အိတ်နှစ်လုံးကို ကမ်းပေးကာ "သခင် တစ်ခုမှာ နဂါးဆင်၏ သွေးကိုးစက်အနှစ်သွေးတွေ အကုန်ပါတယ်။ ကျန်တစ်ခုထဲမှာ သခင်ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ထူးကဲကျောက်စိမ်းအမြောက်အမြား ထည့်ပေးလိုက်တယ်" ဟု တိုးညင်းစွာ ပြောသည်။

"မင်း ဘာမှ မမေးဘူးလား"

စုန်ယန်က မေးသည်။

မင်းသမီးရှီက "ဘိုးဘေးနင်ရှင်းက အထူးမှာထားပါတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"ဘိုးဘေးနင်ရှင်း ဟုတ်လား"

"ဘိုးဘေးနင်ရှင်းက တခြားဘိုးဘေးတွေနဲ့ မတူဘူး။ သူမက ယင်ယန် ထူးကဲနဂါးနဲ့ အထူးဆက်သွယ်မှု ရှိတယ်။ လူကို ခွဲခြားနိုင်တယ်။ အခြေအနေကို ဆန်းစစ်နိုင်တယ်။ ကံကြမ္မာကို ကြိုသိနိုင်သလို အနာဂတ်ကိုလည်း မြင်နိုင်တယ်။ ဘိုးဘေးနင်ရှင်းက ဘာကိုမှ မမေးဖို့ အထူးမှာထားတာပါ"

စုန်ယန်က သိုလှောင်အိတ်နှစ်လုံးကို ယူလိုက်ရင်း "နားလည်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်ထိ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေက သူ့အပေါ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ဆက်တိုက် လုပ်ဆောင်ပေးနေခြင်းကြောင့် သူသည် အရင်းအမြစ်များ ရှာဖွေရာတွင် အသက်အန္တရာယ် မစွန့်စားရတော့ဘဲ မိစ္ဆာရဟန်း၏ လိုက်လံရှာဖွေခြင်းမှ လွတ်မြောက်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အချိန်မီ ကူညီပေးခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဆက်နွယ်ချင်သည့် စိတ်ကူးများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုအားလုံးမှာ တစ်လှေတည်းစီး တစ်ခရီးတည်း သွားကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။

"ငါကလည်း ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေရဲ့ သွေးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ။ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့လည်း ရောထွေးနေပြီးသားမို့လို့ ဘာလို့များ ပိုပြီး ရင်းနှီးအောင် မလုပ်ရမှာလဲ"

တာအိုအဖော်ဆိုသည့် စကားလုံးမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ နောက်နှစ်ငါးဆယ်တွင် ပြုလုပ်မည့် မိသားစုစုဝေးပွဲ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်များထဲတွင် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များအတွက် တာအိုအဖော် စီစဉ်ပေးခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။

မူလက သူသည် တာအိုအဖော်ဆိုသည်မှာ အပြန်အလှန် နှစ်သက်မှု ရှိမှသာ ဖြစ်မြောက်သည်ဟု ယူဆကာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ တာအိုအဖော်ဆိုသည်မှာ အပြန်အလှန် အကျိုးပြုခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ တွေးမိသည်။

"အပြန်အလှန် အကျိုးပြုမယ်ဆိုရင် စိတ်ခံစားမှုက ဘယ်လောက်အထိ လိုအပ်လို့လဲ။ ဒီလိုမျိုး မဟာမိတ်ဖွဲ့တယ်ဆိုတာက မင်းက ငါ့ကိုသုံး၊ ငါက မင်းကိုသုံးတဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုးပဲလေ။ အပြန်အလှန် တန်ဖိုးထားတာကမှ ဒီဆက်ဆံရေးကို ပိုခိုင်မာစေမှာ။ တပ်မက်မှုကိစ္စမျိုးအတွက်ဆိုရင်တော့ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေမှာ အမျိုးသမီးတွေ ရှားသွားမှာကို စိုးရိမ်စရာမှ မလိုတာ"

"ဒီစီစဉ်မှုက ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေနဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ပိုပြီး တိုးတက်လာစေမယ်။ ပြီးတော့ သူတို့အားလုံးက သူ့အတွက် အပြည့်အဝ အကာအကွယ်တွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ဘာလို့ လက်မခံရမှာလဲ။

တစ်ဖက်မှာလည်း သူတို့ဆီကနေ အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရထားပြီးသားမို့လို့ ကျေးဇူးတရားကို မျက်ကွယ်ပြုလို့ မရတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် လုပ်စရာရှိတဲ့ ကိစ္စတွေ ပေါ်လာရင်တော့ ငါ သေချာပေါက် လုပ်ပေးရမှာပဲ"

စုန်ယန်သည် သိုလှောင်အိတ်နှစ်လုံးကို ကိုင်မြှောက်ရင်း "မင်းသမီးရှီ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ပြောပြလိုက်ပါ။ ဆီးနှင်းနိုင်ငံရဲ့ မီးစွမ်းအားကို ယဇ်ပူဇော်ဖို့အတွက်ပဲ သုံးတာပါ။ အဲဒီယဇ်ပူဇော်မှုရဲ့ ပစ်မှတ်က ဘယ်မိစ္ဆာလဲဆိုတာ မသိရဘူး။ အဲဒါက ကျင့်ကြံဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ... အဲဒါတွေ အရမ်းပြန့်နှံ့နေတယ်။ ငါနေတဲ့နေရာအထိတောင် ရောက်လာနေပြီ" ဟု ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

အခန်း။ ၃၄၀

မင်းသမီးရှီမှာ ဤလူသားထံ၌ အံ့ဖွယ်သရဲများကို မြင်တွေ့ပြီးဖြစ်ရာ ဘိုးဘေးနင်ရှင်းနှင့် ယင်ယန်ထူးကဲနဂါးတို့၏ သဘောထားများ ထို့အပြင် ယခုသူ လုပ်ဆောင်နေသည့်အရာများကြောင့် သူမတွင် ကိုယ်ပိုင်အတွေးအမြင်များ ရှိနေသော်လည်း ထိုအတွေးများကို သူမ အရေးမထားပေ။

ထို့ကြောင့် ဆရာဖြစ်သူက ယခုကဲ့သို့ သတိပေးလိုက်သောအခါ သူမသည် အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်၍ "ကျွန်မ သေချာပေါက် ပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မင်းသမီးရှီ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စုန်ယန်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ကာ နဂါးဆင်၏ သွေးကိုးစက်တို့ကို တစ်စက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ခေတ္တမျှ တွေဝေပြီးနောက် သူသည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သော ပထမဆုံးသွေးပုလင်းဖြစ်သည့် ဧကရာဇ် ရှီဘာဆင်၏ အနှစ်သွေးကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

ဧကရာဇ် ရှီဘာဆင်မှာ တောင်နှင့်ပင်လယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ထိပ်တန်းမိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ခုဖြစ်သည်။

ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လာပြီးနောက် စုန်ယန်သည် ဤတိုက်ကြီးအကြောင်း အခြေခံအားဖြင့် နားလည်လာခဲ့သည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ရှေးဟောင်းဂျင်နှင့် မဟာချူးကဲ့သို့သော နိုင်ငံငယ်များအပြင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ကိုးခုနှင့် မဟာမိတ်ခုနစ်ခုရှိသည်။

မဟာမိတ်ခုနစ်ခုဆိုသည်မှာ တောင်နှင့်ပင်လယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုအခြေချရာဌာနခုနစ်ခုကို ဆိုလိုခြင်းပင်။

ယခင်က ချန်ဝမ်ဟူ၊ အမြီးစုံမြေခွေးနှင့် အလောင်းစား ဝံပုလွေတို့သည် မျိုးနွယ်စုအခြေချရာဌာနတစ်ခုထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ ပိုင်လန် ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ပိုးမျိုးနွယ်စုလက်အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် မဟာမိတ်ရှစ်ခုမှာ ခုနစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မျိုးနွယ်စုအခြေချရာဌာနတိုင်းတွင် မျိုးနွယ်စု သုံးခုသာ ရှိသည်မဟုတ်ဘဲ အချို့မှာ လေးခု သို့မဟုတ် ငါးခုပင် ရှိသည်။

မျိုးနွယ်စုများစွာကြားတွင် ထိပ်တန်းမိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်လာနိုင်ခြင်းသည်ပင် ဧကရာဇ် ရှီဘာဆင်၏ စွမ်းအားကို သက်သေပြနေသည်။

ဧကရာဇ် ရှီဘာဆင်အပြင် အခြားသော ထိပ်တန်းမိစ္ဆာမျိုးနွယ်များမှာ ဝီလိုမြွေ၊ ပိုင်လန် ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ပိုးနှင့် ယခင် ချန်ဝမ်ဟူတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကြီး လေးခုစီတွင် ထူးခြားသော အရည်အချင်းများ ရှိကြသည်။

ဤအချိန်တွင် စုန်ယန်သည် ဧကရာဇ် ရှီဘာဆင်၏ အနှစ်သွေးကို ငေးကြည့်ရင်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကာ ထူးကဲကျောက်စိမ်းကို ထုတ်ယူပြီး ထူးကဲဓားကျမ်းဖြင့် စတင် စုပ်ယူကျင့်ကြံသည်။

နှစ်ပေါင်း ၃၀ အကြာတွင် ပထမဆုံးသွေးမှာ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားကာ နှစ်ပေါင်း ၂၄၁ နှစ်အကြာတွင် ကျန်သွေးရှစ်စက်မှာလည်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။

စုန်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နန်းတော်ကိုးခု သွေးအသစ် ပေါ်ထွက်လာပြီး စွမ်းအားများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးကာ သူ၏ မူလကပင် အလွန်ခိုင်မာနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်တစ်ဆင့် ထပ်မံ၍ အသစ်တစ်ဖန် ပုံသွန်းလုပ်ပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

သံရည်ကျိုခြင်းမှာ အဆင့်ပေါင်းရာကျော် ဖြတ်သန်းရသော်လည်း စုန်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မရေမတွက်နိုင်သော အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြန်လည်ပုံသွန်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

သွေးကိုးစက် လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အချိန်တွင် စုန်ယန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ရာ ဟွမ်မြို့တစ်ခွင်လုံးတွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

သူသည် အချက်အလက်ပြားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

[စုန်ယန်]

[အဆင့် - ရှေးဟောင်းခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်နှောင်းပိုင်း]

အဆင့်မှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။

စုန်ယန် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကြည့်ရာ အကယ်၍ ကျန်းဟန်နှင့်သာ ထပ်တွေ့လျှင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မသုံးဘဲနှင့်ပင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ တည့်တည့်လျှောက်သွားပြီး ထူးကဲနှလုံးသားကို ကိုင်ကာ ဘေးသို့ အလွယ်တကူ ပစ်ချနိုင်မည်ဟု ခံစားရသည်။

ထို့အတူ သူသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်လျှင်ပင် သူ၏ ခရမ်းရောင်နန်းတော်စိတ်စွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသွားလိမ့်မည်။

ထိုအဆင့်တွင် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်မည်၊ မဖြစ်မည်ကို မသိသော်လည်း ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေမည်မှာ အသေအချာပင်။

ရုတ်တရက် သူ၏ အသားအရေနှင့် သွေးသားတို့မှာ ထူးဆန်းစွာ လှုပ်ရှားနေပြီး ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် စိတ်အာရုံကို လွှတ်တင်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်ရာ စုန်ယန်၏ မူလရုပ်ဆင်းသဏ္ဍာန်အတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ယခုမူ ခန္ဓာကိုယ်၊ သွေးသားနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့မှာ မူလပုံစံအတိုင်း အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် သေချာစွာ စူးစမ်းလိုက်ရာ နန်းတော်ကိုးခုသွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပုံသွင်းနည်းမှာ ပြင်းထန်သော မှော်အတတ်ပညာဖြင့် ပုံသွင်းခြင်းထက် များစွာပိုမို လွယ်ကူသော်လည်း အားနည်းချက်မှာ ပိုမိုများပြားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

နန်းတော်ကိုးခုသွေးမှာ ပြင်ပမှ သွေးများကို ရှာဖွေရုံမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အစွမ်းထက်သော မှော်အတတ်များအတွက် လိုအပ်သည့် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှသည်။

"ရှေးခေတ်ကျင့်ကြံသူတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နားလည်ရခက်တဲ့ မှော်အတတ်တွေကို ဖန်တီးခဲ့ကြတာလဲဆိုတာ ငါ စိတ်ကူးနဲ့တောင် မမှန်းနိုင်ဘူး။ ရှေးခေတ်ကျင့်ကြံသူတိုင်းကပဲ ပါရမီထူးချွန်တဲ့ ပညာရှင်တွေ ဖြစ်နေကြတာလား။ အခုခေတ်ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ ခက်ခဲလွန်းတဲ့ ပညာရပ်တွေက အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သာမန်ပဲဖြစ်နေခဲ့တာလား။

ဒါပေမဲ့... ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

သူသည် ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်သည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က နန်းတော်ကိုးခုသွေးကျင့်စဉ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဖန်တီးပြီးတော့ အခက်အခဲတွေကို လျှော့ချလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်မလား ဒါမှမဟုတ် ရှေးဟောင်းနည်းပညာတွေရဲ့ ပြင်းထန်မှုတွေကို ကြောက်ပြီး နည်းလမ်းသစ်တွေကို တမင်တကာ ဖန်တီးလိုက်တာရော ဖြစ်နိုင်မလား။

ဒါကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး"

စုန်ယန်သည် ထိုအကြောင်းများကို ထပ်မံ၍ မစဉ်းစားတော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ မပြီးပြတ်သေးသော ကောင်းကင်တာအို စာသားအကျဉ်း နိဒါန်းပုံစံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် အစီအရင်တာအိုကို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် သန်မာနေသဖြင့် ယခင်က မစဉ်းစားခဲ့ဖူးသော အကြံတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က နန်းတော်ကိုးခုသွေးကျင့်စဉ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဖန်တီးပြီးတော့ အခက်အခဲတွေကို လျှော့ချလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်မလား ဒါမှမဟုတ် ရှေးဟောင်းနည်းပညာတွေရဲ့ ပြင်းထန်မှုတွေကို ကြောက်ပြီး နည်းလမ်းသစ်တွေကို တမင်တကာ ဖန်တီးလိုက်တာရော ဖြစ်နိုင်မလား။ ဒါကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး"

သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ လက်တွေ့စမ်းသပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပြီးနောက် ဖြစ်နိုင်ချေကို အတည်ပြုပြီးချိန်တွင် စုန်ယန်သည် ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ အက္ခရာထွင်းထုသည့် ကလောင်ဖြင့် စတင်ထွင်းထုတော့သည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်ပြီးနောက် ရှုပ်ထွေးလှသော အက္ခရာပုံစံပေါင်း ၉,၂၁၃ ခုမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် စွဲထင်သွားပြီး ထူးဆန်းလှသော ခံစားချက်တစ်ခုမှာ ဦးခေါင်းထိပ်အထိ တက်လှမ်းသွားသည်။

စုန်ယန်သည် ဘယ်လက်ကို အနည်းငယ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ထူးကဲချီကို စတင်ဖြည့်သွင်းလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နှင်းမှုန်များမှာ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဟွမ်မြို့နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မပြောပလောက်သော ထူးကဲချီများမှာ သူ၏လက်ဖဝါးဆီသို့ ဆွဲငင်အားကြီးစွာဖြင့် အတင်းအကျပ် စီးဝင်လာကြသည်။

၎င်းမှာ ဝဲကတော့တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ၏ပတ်လည်တွင် စုဝေးနေကြသည်။ ဒေသတစ်ခုလုံးရှိ နည်းပါးသော ထူးကဲချီများမှာ သာမန် ထူးကဲချီအဆင့်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အခြားနေရာများတွင်မူ ထူးကဲချီ မရှိတော့သည့်အဆင့်သို့ ရောက်သွားသည်။

အကယ်၍ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာသာ အနည်းငယ် အားနည်းနေမည်ဆိုပါက ဤသို့စုပ်ယူမှုကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် စုန်ယန်မှာ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တစ်လှမ်းချင်းပုံသွန်းခြင်းကို ခံထားရသူ ဖြစ်သည့်အပြင် အလွန်သန်မာလှသော နဂါးဆင်၏ သွေးကိုးစက်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည့်အတွက် သူတစ်ပါးကို သေစေနိုင်သော စွမ်းအားမှာ သူ့အတွက်မူ ဘာမျှမဖြစ်ပေ။

ဤစွမ်းအားကို ခံစားရင်း စုန်ယန်မှာ အံကြိတ်ကာ အဖြူရောင်သွားများကို ပေါ်လွင်စေလျက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။