အခန်း ၂၇၀

270

မုန့်များကို အားရပါးရ မြည်းစမ်းပြီးနောက် စိတ်ကျေနပ်မှု အပြည့်ရရှိသွားသော လိုင်နာသည် အစားကြေစေရန်အတွက် တည်းခိုခန်းပတ်ပတ်လည်၌ လမ်းလျှောက်ထွက်ခဲ့သည်။ ညစာစားချိန် ရောက်ရန်မှာလည်း သိပ်မလိုတော့သလို သူသည်လည်း တည်းခိုခန်း၏ နာမည်ကြီး ဟင်းလျာများအားလုံးကို ကြိုတင်မှာယူထားပြီးဖြစ်၏။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းတွင် ရရှိနိုင်‌သော မုန့်အမျိုးအစားများမှာ အလွန် စုံလင်လှပြီး ပမာဏမှာလည်း တော်တော်လေး များပြားလှသည်။ တော်တော်စားနိုင်သော လိုင်နာပင်လျှင် အနည်းငယ်ဗိုက်ပြည့်သလို ခံစားလာရသဖြင့် သူသည်သူ့ဗိုက်ကြီးကို လက်ဖြင့်ပင့်မကာ တည်းခိုခန်းအတွင်း လျှောက်လှမ်းရင်း တည်းခိုခန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကိုပါ တစ်ပါတည်းစူးစမ်းလေ့လာရန် အခွင့်အရေးယူလိုက်တော့သည်။

အစားအသောက် သုံးသပ်ချက်တစ်ခုသည် အဓိကအားဖြင့် အစားအသောက်၏ အရသာပေါ်တွင်သာ ဂရုပြုရမည်ဖြစ်သော်လည်း လှပဆန်းပြားသော ပတ်ဝန်းကျင်နောက်ခံတွင် အစားအသောက်ကို သုံးဆောင်ရခြင်းမှာ တကယ့်ကို အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှပြီး လူ့စိတ်ခံစားမှုကို ပိုမိုတက်ကြွလန်းဆန်းစေမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း၏ နောက်ဖေးဥယျာဉ်သည် ဆိတ်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး အကွေ့အကောက်များပြားလှကာ အရောင်အသွေးစုံလင်လှသော ပန်းများမှာလည်း ဝေဆာစွာ ဖူးပွင့်နေကြ၏။ လိုင်နာသည် လှပသောရှုခင်းထဲတွင် စိတ်မျောသွားကာ အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ သူသည် လမ်းကြောင်းငယ်လေးတစ်ခုအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာစဉ် သစ်ကိုင်းခြောက်တစ်ခုအောက်၌ အလွန်တရာ လှပဆန်းပြားလှသော စန္ဒကူးပန်းတစ်ပွင့် ဖူးပွင့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ရွှေဝါရောင်ဝတ်ဆံလေးများမှာ ငုံ့လျှိုးကာ ပြူထွက်နေကြသည်။ လိုင်နာသည် ထိုတောက်ပစိုပြည်လှသော စန္ဒကူးပန်းလေး၏ဆွဲဆောင်မှုနောက်သို့ မတွန်းလှန်နိုင်ဘဲ လိုက်ပါသွားခဲ့မိသည်။

သူသည် အကွေ့တစ်ခုသို့ကွေ့လိုက်ပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ရန်အတွက် ဖုန်းကိုထုတ်လိုက်မည့်ဆဲဆဲတွင် မြေဆီလွှာထဲမှ လက်တစ်ဖက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုစန္ဒကူးပန်းကို ဆွဲခူးပစ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မှင်တက်သွားရတော့သည်။ လိုင်နာသည် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရ၏။ လူတစ်ယောက်က ပန်းကို ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခူးပစ်ရဲရတာလဲ။ ဒါက တကယ့်ကို ကိုယ်ကျင့်တရားမရှိတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲနော်။ ပြီးတော့ အဲဒီလက်ကဘယ်ကနေဘယ်လိုပေါ်လာတာလဲ။ လိုင်နာသည် ဝေခွဲမရသောစိတ်ဖြင့် အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ပန်းများကြားမြေပြင်ပေါ်တွင် ပိန်လှီလှသောအဘိုးအိုတစ်ဦး လှဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ စန္ဒကူးပန်းတစ်ပွင့်ကိုဆွဲခူးလိုက်ပြီး ပန်းပွင့်ဖတ်များကို တစ်လွှာချင်းခွာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချနေခဲ့သည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် စန္ဒကူးပန်းကို နေရောင်ခြည်ဆီသို့မြှောက်ကာ ကြည့်လိုက်၏။ နေရောင်အောက်တွင် စန္ဒကူးပန်းပွင့်ဖတ်လေးများသည် ဖျော့တော့သောအရောင်အဝါလေးများဖြင့် တဖျတ်ဖျတ်တောက်ပနေပြီး သိမ်မွေ့နူးညံ့ကာ ပန်းရောင်သန်းနေသည့်အသွင်ပိုမိုပေါ်လွင်နေသည်။ ခဏမျှ အားရပါးရ ကြည့်ရှုခံစားပြီးနောက်တွင် ထိုအဘိုးအိုသည် စန္ဒကူးပန်းကို မိမိနှာခေါင်းဝသို့ ကပ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏မွှေးရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ပန်းပွင့်ဖတ်များကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး သွားများဖြင့် ကိုက်ဖဲ့ကာ အားရပါးရ ဝါးစားရင်း ပန်းပွင့်ရည်များကို စုပ်ယူပါတော့သည်။ နူးညံ့လှသော ပန်းပွင့်ဖတ်လေးများသည် သူ့ပါးစပ်အတွင်းသို့ တစ်ဖတ်ပြီးတစ်ဖတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အဘိုးအို၏လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာခဲ့၏။ သူသည် စန္ဒကူးပန်းပွင့်ဖတ်များကို ပါးစပ်အပြည့် အားရပါးရမြိုချရင်း မျက်လုံးများကို မှေးစင်းထားကာ အလွန်တရာ ဇိမ်တွေ့နေသည့် အမူအရာဖြစ်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး၌ အဘိုးအိုသည် စန္ဒကူးပန်းတစ်ပွင့်လုံးကို စားသုံးပြီးသွားသောအခါ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ပန်းခူးရန် လက်ကိုထပ်မံဆန့်ထုတ်လိုက်သည့်အချိန်၌ ဘေးနားတွင် ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်အလား ကြောင်အမ်းပြီးရပ်နေသော လိုင်နာကိုမြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။

"ဂေ့ အာ မင်းက ပန်းလာကြည့်တာလား တောင်းပန်ပါတယ်"

ထိုဘိုးအိုသည် နှုတ်မှတောင်းပန်စကား ဆိုနေသော်လည်း သူ့အမူအရာတွင် နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင် အလျဉ်းမရှိချေ။ သူသည် လေချဉ် အကြိမ်ကြိမ်တက်နေခဲ့ပြီး သူ့ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရက်နံ့များမှာ ပန်းများ၏မွှေးရနံ့ကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်တရာမူးနေခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ လိုင်နာ ကြောင်အမ်းနေသည်ကိုမြင်သောအခါ အဘိုးအိုသည် သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လိုင်နာ၏ ထူးခြားလှသောဆံပင်အရောင်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

"နိုင်ငံခြားသားပဲ"

သူ ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် လှဲလျောင်းစရာ အခြားနေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ယိုင်တိယိုင်တိုင် ခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်ခွာသွားရန်ပြင်တော့သည်။ သူ ခြေတစ်လှမ်းမျှသာ လှမ်းရသေးခင်မှာပင် သူ့လက်မောင်းပေါ်သို့ အားတစ်ခုသက်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် ဝေခွဲမရသောစိတ်ဖြင့် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လိုင်နာမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့်ပြောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ခင်ဗျား ပန်းတွေကို ဒီလိုမျိုးမခူးရဘူးလေ"

လိုင်နာသည် ထိုပန်းလေးအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။ ပန်းလေးမှာ အလွန်တရာ လှပလွန်းလှသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ပါးစပ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရကာ ထိုအဘိုးအိုမှာလည်း မည်သည့်နောင်တမျိုးမျှ ပြသခြင်းမရှိချေ။ လိုင်နာသည် ဤအဘိုးအိုကို တားဆီးလိုစိတ် ပြင်းပြသွားခဲ့သည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် ဝန်ထမ်းယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းမရှိသဖြင့် သူသည် တည်းခိုခန်း၏ ဧည့်သည်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လိုင်နာသည် တည်းခိုခန်းဝန်ထမ်းများကို အလုပ်မရှုပ်စေချင်သဖြင့် ဤအဘိုးအိုကို မိမိဘာသာတားဆီးကာ သူ့အမှားကို သိမြင်လာစေရန် မျှော်လင့်မိခြင်းဖြစ်၏။ မူးနေသော အဘိုးအိုသည် ရုန်းကန်လိုက်သော်လည်း ပိန်လှီလှသော သူ့လက်မောင်းများသည် လိုင်နာ၏ကျစ်လျစ်သော ဖမ်းဆုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်နိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ချေ။ ထိုအဘိုးအို တိုးတိုးတိတ်တိတ် ညည်းတွားလိုက်သည်။

"အေးပါ အေးပါ ငါသိပြီ၊ မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့"

လိုင်နာသည် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားသည်။ ထိုအဘိုးအိုမှာ သူ့ကိုလက်ဟန်ပြကာ ခေါ်ယူနေသည်အားမြင်လိုက်ရပြီး သူ ဘာမှပြန်လည်မတုံ့ပြန်နိုင်သေးခင်မှာပင် ခြေလှမ်းများမှာ အဘိုးအိုနောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့မိပြီဖြစ်သည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးမှ လှည့်ပြန်သွားရန်မှာလည်း မသင့်တော်တော့သဖြင့် သူသည် ထိုအဘိုးအို၏နောက်သို့ လိုက်ပါရင်း ဥယျာဉ်အတွင်းမှ အကွေ့အကောက်များပြားလှသော လမ်းကြားများမှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ကာ တံခါးငယ်လေးတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ဒုတိယထပ်သို့ ဦးတည်သည့် လှေကားထစ်များအတိုင်း တက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။

"လာ ထိုင်ဦး"

ထိုအဖိုးအိုသည် ဤနိုင်ငံခြားသား၏ တရုတ်စကား လေယူလေသိမ်းမှာ အလွန်တရာ မပီသကြောင်း သေချာပေါက် သဘောပေါက်ထားသဖြင့် စကားပြောသည့်အခါ လက်ဟန်ခြေဟန်များကိုပါ ထည့်သွင်းအသုံးပြုနေခဲ့သည်။ လိုင်နာသည် ဘားကောင်တာကဲ့သို့ထင်ရသော နေရာတစ်ခုတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ မီးများအားလုံးပိတ်ထားပြီး နေဝင်အချိန်ဖြစ်နေသဖြင့် အခန်းတွင်းအလင်းမှာ မှိန်ပျပျသာရှိလှကာ အရာအားလုံးကို သေချာပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ လိုင်နာသည် စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ဤနေရာသည် တည်းခိုခန်း၏ အတွင်းပိုင်းနယ်မြေ ဖြစ်ပုံရပြီး ဤအဘိုးအိုမှာ ဤနေရာထဲသို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်ရောက်လာနိုင်သနည်း။

ထိုခဏ၌ပင် သင်းပျံ့လှသောအရက်နံ့တစ်ခု လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်လာခဲ့သည်။ ဤရနံ့မှာ အလွန်တရာထူးခြားဆန်းပြားလှသဖြင့် အစတုန်းက ထွက်ပြေးသွားချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေသော လိုင်နာကို ပြန်လည်ထိုင်စောင့်နေမိစေရန် ဆွဲဆောင်လိုက်တော့၏။ အစားအသောက် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့နှာခေါင်းခံစားမှုမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသဖြင့် ဤဆန်းပြားလှသော ရနံ့အပေါ်တွင် အလွန်အမင်း စူးစမ်းလိုစိတ်ပြင်းပြသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် စကျင်ကျောက်ပြား တစ်ချပ်တည်းဖြင့် သေချာစွာ ထုဆစ်ပြုလုပ်ထားသော ဘားကောင်တာပေါ်သို့ လက်နှစ်ဖက် တင်လိုက်ရင်း ကိုယ်ကိုမတ်မတ်ထိုင်လိုက်သည်။ မီးများပိတ်ထားသော်လည်း နေဝင်ဆည်းဆာအလင်းရောင်မှာ ရံဖန်ရံခါဖြတ်သန်းကျရောက်လာသဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသော ကျောက်သားမျက်နှာပြင်လေးများမှာ အရောင်အဝါများ တောက်ပလာကာ အရိပ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။

ဘားကောင်တာ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် မြင့်မားလှသော ထိုင်ခုံမြင့်များစီတန်းထားရှိပြီး ထိုင်ခုံတစ်ခုချင်းစီကို သိမ်မွေ့လှသော ချုပ်ရိုးချုပ်ကွက်များ ပါဝင်သည့် နူးညံ့လှသောသားရေများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ လိုင်နာသည် သူ့ထိုင်ခုံအနေအထားကို အနည်းငယ်ပြင်လိုက်ရာ ဤထိုင်ခုံမြင့်ကြီးများမှာ အလွန်တရာ သက်တောင့်သက်သာရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။ ဤနေရာတွင် အထင်ရှားဆုံးသော အမှတ်အသားမှာ ဘားကောင်တာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်မျက်နှာစာရှိ နံရံကြီးဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် နံရံတစ်ခုလုံးနီးပါးကို နေရာယူထားသော အရွယ်အစား ကြီးမားလှသည့် ဝိုင်ဘီရိုကြီးတစ်ခုရှိနေသည်။

ကတ္တီပါရောင်သန်းသော သစ်သားအမှောင်သားများဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီး စင်တစ်ခုချင်းစီကို သေချာစေ့စပ်စွာ ပုံစံထုတ်ထားကာ အမျိုးအစား စုံလင်လှသော ဝိုင်ပုလင်းများကို အစီအစဉ်တကျ ပြသထားရှိသည်။ ကြမ်းပြင်မှသည် မျက်နှာကျက်အထိ သွယ်တန်းထားရှိပြီး အရောင်အသွေးစုံလင်လှသော အရက်ပုလင်းများသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရောင်အဝါများဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေကြ၏။ ထောင့်စွန်းတစ်နေရာတွင်မူ ဝိုင်းဝန်းလှသော စားပွဲငယ်အနည်းငယ်နှင့် ဆိုဖာအချို့ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ စကားပြောဆိုလိုကြသော ဖောက်သည်များအတွက် သီးသန့်နေရာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုနေရာ၌ ဝိုင်ပုလင်းများနှင့် အိုးခွက်များ တောင်ပုံရာပုံစုပုံနေခဲ့သည်။

ဆိုဖာတစ်ခုပေါ်တွင် စောင်တစ်ထည်နှင့် တွန့်ကြေနေသော အဝတ်အစားများကိုပင် မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့၏ အရွယ်အစားအရ ထိုမူးနေသောအဘိုးအို၏အဝတ်အစားများ ဖြစ်ပုံရသည်။ ဤဘားသည် သေချာပေါက် အသုံးမပြုသေးသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤမူးနေသောအဘိုးအိုမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပါသနည်း။ မိမိ ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းသွားခဲ့တာလား။ ဤအဘိုးအိုမှာ တည်းခိုခန်း၏ ဧည့်သည်မဟုတ်ဘဲ အိမ်ခြေရာမဲ့တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်လား။ လိုင်နာသည် စိတ်ထဲ၌ဝေခွဲမရဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ရုန်းကန်နေရစဉ်အတွင်း ထိုအဘိုးအိုသည် ထောင့်စွန်းတစ်နေရာမှ ဝိုင်အိုးတစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ အမှန်တော့ ၎င်းကို ဝိုင်အိုးဟုခေါ်ဆိုရန်ထက် အတွင်း၌ အရည်များ စီးဆင်းနေသော ဖန်အိုးတစ်လုံးဟု ခေါ်ဆိုလျှင် ပိုမိုမှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။ အမှောင်ထုထဲတွင်မူ ၎င်းကိုပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် ဝိုင်အိုးကို သယ်ဆောင်ရင်း ယိုင်တိုင်တိုင် ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"ရော့ သောက်လိုက်ဦး၊ မင်း ဒါကို သောက်ပြီးရင် စောစောကဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို သေချာပေါက်မေ့ပစ်ရမယ်နော်"

ထို့နောက် သူတိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆက်၍ ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ငါ အဲဒီကောင်မလေးကို လုံးဝအသိခံလို့ မဖြစ်ဘူး ဟူး"

သူသည် ဝိုင်ဘီရိုထဲမှ ဖန်ခွက်တစ်ခွက်ကိုယူလိုက်ပြီး ဝိုင်အိုးကို တစ်ချက် လှုပ်ခါလိုက်ကာ နှမြောတသလှသော အမူအရာဖြင့် ဝိုင်အနည်းငယ်ကို ဖန်ခွက်ထဲသို့ ငှဲ့ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို လိုင်နာ့ရှေ့သို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်ရင်းဆို၏။

"မင်း သောက်လိုက်"

သူသည် ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ခေါင်းကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လွှဲပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းကို ထပ်မံကြည့်ရှုမိပါက ဖန်ခွက်ထဲမှဝိုင်ကို ပြန်လည်လုယူမိမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလား ဖြစ်နေတော့၏။ လိုင်နာသည် မိမိကိုဆွဲဆောင်နေခဲ့သော ထိုအံ့ဩဖွယ်ရာကောင်းလှသည့် ရနံ့ကို တဖန် ထပ်မံရရှိလိုက်ပြန်သည်။ ၎င်းသည် မမြင်နိုင်သော ကြိုးတစ်မျှင်အလား သူ့ကို ညင်သာစွာ ရစ်ပတ်ပွတ်သပ်သွားခဲ့သည်။ ဤရနံ့မျိုးသည် သူ ယခင်က ရရှိဖူးခဲ့သော မည်သည့်ရနံ့မျိုးနှင့်မျှ မတူညီချေ။ ၎င်းသည် ပိုမိုရှုပ်ထွေးနက်နဲပြီး ပိုမိုလေးနက်လှသည်။ ဤရနံ့၏ အခြေခံအရသာမှာ ကောက်ပဲသီးနှံများ၏ ထူထပ်လှသော ရနံ့ဖြစ်ပြီး နေရောင်ခြည်အောက်တွင် အသာအယာ ယိမ်းနွဲ့နေသော ရွှေဝါရောင်ဂျုံခင်းကြီးများကို အမှတ်ရစေသည့် နွေးထွေးပြီး ကျေးလက်ဆန်သောရနံ့ကို ဆောင်ကြဉ်းပေး၏။ ထိုထူထပ်လှသော ကောက်ပဲသီးနှံရနံ့၏ အထက်တွင်မူ အချဉ်ဖောက်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ထွက်ရှိလာသော သိမ်မွေ့ဆန်းပြားလှသည့် အချဉ်ရနံ့လေးတစ်ခု ရှိနေပြန်သည်။ ဤအနည်းငယ်ချဉ်စုတ်စုတ်ရှိသော ရနံ့သည် လူကို တကယ့်ကိုမူးယစ်စေနိုင်စွမ်းရှိလှသဖြင့် လိုင်နာသည် အသက်ပြင်းပြင်းထပ်ရှူလိုက်မိပြန်သည်။

ဤအကြိမ်တွင်မူ သူသည် နံနက်ခင်း ဆီးနှင်းပွင့်လေးများအလား လန်းဆန်းပြီး သန့်စင်လှသည့် ဖမ်းဆုပ်ရန် ခဲယဉ်းလှသော ပန်းရနံ့သင်းသင်းလေးတစ်ခုကိုပါ ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်ပြန်သည်။ ထိုမွှေးရနံ့သည် လေထုထဲတွင်လွင့်ပျံနေပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် ထင်ရှားလှကာ ရံဖန်ရံခါတွင်မူ ကွယ်ပျောက်နေတတ်သဖြင့် လူကို ၎င်း၏နောက်သို့ တကောက်ကောက်လိုက်ပါသွားချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ လိုင်နာသည် စိတ်ကို ထပ်မံမထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ ဖန်ခွက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်တော့သည်။