အခန်း ၂၇၁

271

လိုင်နာသည် လက်ထဲမှ ဖန်ခွက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တစ်ငုံမျှ မြည်းစမ်းလိုက်ရာ ဝိုင်အရည်များသည် သူ့လျှာပေါ်တွင် ပေါ့ပါးစွာ စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။ မည်သည့်စပ်ရှရှ အရသာမျိုးမျှ မရှိဘဲ ချောမွေ့အိစက်သော ခံစားချက်ကိုသာ ပေးစွမ်းလေ၏။ အရက်၏ သင်းပျံ့သော အရသာလေးသာ အနည်းငယ် ပါမနေပါက လိုင်နာအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရေသောက်နေမိသည်ဟုပင် ထင်မှတ်မှားစရာ ရှိလှသည်။ ဝိုင်ရည်များသည် လျှာနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် ထိုခဏ၌ပင် ပိုးသားအလား ပါးစပ်အတွင်းသို့ ချောမွေ့စွာ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။ ဝိုင်ရည်များ ပါးစပ်ထဲတွင် ခဏမျှ ငြိမ်သက်သွားသည့်အခါ၌မူ တစ်ရှိန်ထိုး ပြင်းပြလှသော မွှေးရနံ့တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ အစတုန်းက ခဏသာမျှ ရရှိခဲ့သော ဝိုင်အရသာသည် ပါးစပ်တွင်းရှိ အပူချိန်နှင့် ထိတွေ့ကာ နွေးထွေးလာပြီးနောက်တွင်မှ ၎င်း၏ စစ်မှန်သော အရသာကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ထုတ်လွှတ်ပေးလာခဲ့ကာ မွှေးရနံ့များနှင့် ရောသွားရင်း လူကို အလွန်တရာ မိန်းမောပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤဝိုင်သည် အလွန်တရာ နုညံ့ပျော့ပျောင်းလှပြီး ပြင်းရှရှနိုင်လှသည်မျိုး မဟုတ်ဘဲ နှစ်ကာလကြာရှည်စွာ သိုလှောင်အချဉ်ဖောက်ထားခြင်းကြောင့် ရရှိလာသည့် ပြည့်စုံသော အရသာမျိုးဖြစ်သည်။ ထိုနူးညံ့လှသော အရသာထုထည်ကြီးထဲတွင် အလွှာပေါင်းများစွာသော အရသာများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့ရာ အစဦး၌ ရရှိသော ကောက်ပဲသီးနှံရနံ့မှသည် နောက်ပိုင်းတွင် ရရှိလာသော သစ်သားနံ့သင်းသင်း ထိုမှတစ်ဆင့် သိမ်မွေ့လှသော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ရနံ့နှင့် တွင်းထွက်သတ္တုဓာတ် အရသာလေးများအထိ ပါဝင်နေ၏။ ၎င်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လိမ်ယှက်နေကြရင်း ထူးခြားဆန်းပြားလှသော အရသာတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးပေးထားခဲ့ကြသည်။ လိုင်နာသည် နှမြောတသ စိတ်ဖြင့် ဝိုင်ရည်များကို မျိုချလိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် သူ့လည်ချောင်းတစ်လျှောက် ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းသွားရင်း နွေးထွေးပြီး စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းသော ခံစားချက်ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသွားခဲ့သည်။ ဤအရာမှာ အရက်ရှိန်ကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ကြွလာရုံသာမကဘဲ မွှေးရနံ့များမှာပါ လည်ချောင်းအတွင်းပိုင်းအထိ နက်ရှိုင်းစွာ စွဲကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် တည်ရှိနေခဲ့ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ဝိုင်ရည်များကို မျိုချပြီးသွားသည့်တိုင်အောင် ထိုသင်းပျံ့သော မွှေးရနံ့မှာ ပါးစပ်ထဲ၌ တဝဲလည်လည် ကျန်ရစ်နေခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။ ဝိုင်ကို သောက်ရသည်မှာ အလွန်တရာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှပြီး နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခုမှာ အစာအိမ်ထဲသို့ စီးဆင်းသွားကာ နှလုံးသားကို နွေးထွေးစေသည့်အလား ခံစားရစေ၏။ ထို့ပြင် အာခေါင်ခြောက်ကပ်ခြင်း သို့မဟုတ် နှလုံးတုန်ခြင်းမျိုးလည်း လုံးဝဖြစ်ပေါ်စေခြင်း မရှိဘဲ အလွန်တရာ နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသည်။ လိုင်နာသည် ဇိမ်ရှိလှသဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ပြီး ဒါက ဝိုင်၏ အရသာအပြည့်အစုံပဲဟု သူတွေးလိုက်မိစဉ်မှာပင် ပါးစပ်တွင်း အကန့်အလန့်တိုင်းမှာ ပုန်းကွယ်နေသော အရည်များသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ပန်းရနံ့တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ထိုပန်းရနံ့မှာ တကယ့်ကို လက်တွေ့ဆန်လွန်းလှပြီး ပါးစပ်ထဲတွင် တဝဲလည်လည် ရှိနေခဲ့ပြီးမှ တဖြည်းဖြည်းချင်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဤမွှေးရနံ့ကို လက်လွှတ်မခံချင်တော့သဖြင့် လိုင်နာသည် သူ့ဖန်ခွက်ကို လှမ်းယူကာ နောက်ထပ် တစ်ငုံ ထပ်မံမြည်းစမ်းလိုက်ပြန်၏။ ယခုအကြိမ်တွင်မူ အစတုန်းက နူးညံ့သိမ်မွေ့နေခဲ့သော ဝိုင်ရည်ထဲ၌ ပန်းရနံ့များ စိမ့်ဝင်စွဲကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ အရသာကို ပိုမိုထူးခြားဆန်းပြားသွားစေခဲ့တော့၏။ တစ်ငုံပြီးတစ်ငုံ သောက်သုံးရင်း လိုင်နာသည် ဤဝိုင်မှာ သူ့ထံ ဆောင်ကြဉ်းပေးလာသော အံ့ဩဖွယ်ရာ အတွေ့အကြုံကြီးထဲတွင် လုံးဝ စီးမျောနစ်မြုပ်နေခဲ့မိသည်။ ဝိုင်များကို မျိုချလိုက်သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် သူသည် ဝိုင်၏ မွှေးရနံ့ကို အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ အရသာခံနေခဲ့သည်။ လိုင်နာသည် ဖန်ခွက်ထဲရှိ ဝိုင်များကို ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သောက်၍ ကုန်သွားခဲ့တော့၏။

လိုင်နာသည် ဖန်ခွက်ကို မော့လိုက်ပြီး နောက်ဆုံး ဝိုင်တစ်စက်ကိုပါ သူ့ပါးစပ်အတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းသွားစေလိုက်သည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ရင်း နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော အရသာလေးကို ပါးစပ်ထဲ၌ တဝဲလည်လည် ခံစားနေခဲ့မိကာ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန်ခဲယဉ်းလှသော စိတ်ကျေနပ်မှုကြီးကို ရရှိနေခဲ့၏။ ဝိုင်ရည်များသည် သူ့လျှာပေါ်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ထူထပ်လှသော မွှေးရနံ့မှာလည်း ရှည်လျားဆန်းပြားလှသည့် တေးသီချင်းတစ်ပုဒ်အလား တဖန် ထပ်မံပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြန်ကာ သူ့ကို မိန်းမောမူးယစ်စေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ဝိုင်တစ်စက်ကို မျိုချပြီးသွားသောအခါ လိုင်နာသည် သူ့ဖန်ခွက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ချလိုက်ပြီး နှမြောတသ စိတ်အပြည့်ဖြင့် ဖန်ခွက်၏ အောက်ခြေအလွတ်လေးကို စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။ သူသည် ဖန်ခွက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အသာအယာ ပွတ်သပ်နေမိခဲ့ရာ ဖန်ခွက်၏ ချောမွေ့လှသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝိုင်၏ နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်လေးများ ကျန်ရှိနေသေးသည့်အလား ခံစားနေရ၏။ ထိုအချိန်ကျမှသာ လိုင်နာသည် မိမိအခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောဝိုင်သောက်သုံးမှုမှာ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်တော့သည်။ သို့သော်လည်း အပြည့်ရှိနေခဲ့သော ဝိုင်တစ်ခွက်လုံးက ဘာဖြစ်လို့ ဤမျှလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပါလိမ့်။

"နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ထည့်ပေးပါဦး"

လိုင်နာ ဖန်ခွက်ကို ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုက်ရင်း မူးနေသော အဘိုးအိုကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်ကာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။ မူးနေသော အဘိုးအိုသည် ဝိုင်အိုးကို သိမ်းဆည်းပြီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ လိုင်နာမှာ ဖန်ခွက်ထဲမှ ဝိုင်များကို အကုန်သောက်ပြီးသွားသည့်အပြင် ထပ်မံဖြည့်ပေးရန် တောင်းဆိုနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားတော့၏။ သူကိုယ်တိုင် သောက်ရန်ပင် ဝိုင်မှာ လုံလောက်မှု မရှိလှရာ တခြားသူကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မျှဝေပေးနိုင်ပါမည်နည်း။ သူသည် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး လိုင်နာကို တွန်းထုတ်လိုက်ရင်း တတွတ်တွတ် ညည်းတွားလိုက်သည်။

"သွား၊ သွားတော့ သွားတော့"

လိုင်နာမှာမူ သူ့ဖန်ခွက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ထိုနေရာမှ လုံးဝ ထွက်ခွာမသွားခဲ့ပေ။ သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် အရက်ပြတ်နေခဲ့ပြီးမှ နတ်သုဒ္ဓါထက်ပင် သာလွန်လှသော ဝိုင်အရသာကို မြည်းစမ်းလိုက်ရသဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ လက်လွှတ်မခံချင်တော့သည့် အရက်သမားကြီးတစ်ဦးအလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မူးနေသော အဘိုးအိုမှာ သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူ့ကို မည်သို့မျှ သွားခိုင်း၍ မရနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးအိုသည် ဝိုင်အိုးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ထောင့်စွန်းတစ်နေရာမှချက်ချင်းပင် ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

လိုင်နာသည် ထိုအဘိုးအို မည်သည့်နေရာမှတစ်ဆင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိလိုက်သဖြင့် သူ လာခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း အပြေးအလွှား လိုက်လံရှာဖွေခဲ့မိသည်။ သို့သော်လည်း ထိုအဘိုးအိုသည် ကိုယ်ပျောက်မှော်အတတ်တစ်ခုခုကို အသုံးပြုသွားသည့်အလား သူ မည်မျှပင် အသည်းအသန် ရှာဖွေပါသော်လည်း လုံးဝ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။ လိုင်နာတစ်ယောက် စိတ်ပျက်အားလျော့နေစဉ်မှာပင် ရစ်ချက်နှင့် တခြားသူများ၏ လှမ်းခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဟေး၊ လိုင်နာ မင်း ဒီနေရာမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ရစ်ချက်မှာ လိုင်နာကို လှမ်းအော်မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သေချာပေါက်ပင် လိုင်နာသည် ယနေ့နံနက်ပိုင်း တရုတ်နိုင်ငံသို့ စတင်ရောက်ရှိခါစအချိန်တုန်းကကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် ရစ်ချက်ကို စိတ်မပါလက်မပါ အမူအရာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ မင်းတို့ ကိစ္စတွေပြီးသွားပြီလား"

ရစ်ချက် သူ့ဘေးနားတွင်ရှိသော လျိုနန၊ လီရှီး နှင့် ကျိုရှို့တို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရင်း ဆိုသည်။

"ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းက သုတေသန ပညာရှင်တွေက ငါတို့ကိုနွေးနွေးထွေးထွေးကြိုဆိုကြတယ်၊ ဒီနေ့ ငါတို့ ဓာတ်ခွဲခန်းကို သွားလေ့လာခဲ့ပြီး ဆံပင်ပေါက်ဆေးရဲ့ ထိရောက်တဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ထုတ်နုတ်ချက်တွေကို အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းအောက်မှာပါ သေချာ စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့ရတယ်၊ တကယ့်ကို အကျိုးရှိတဲ့ အတွေ့အကြုံပဲ၊ အခုတော့ သုတေသနပညာရှင်တွေက ငါတို့ကို အပြင်မှာ ညစာလိုက်ကျွေးမလို့တဲ့၊ မင်းရောငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မလား"

မူးနေသော အဘိုးအိုကို ရှာမတွေ့တော့သဖြင့် လိုင်နာသည် ညစာစားရန်အတွက်လည်း စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ပဲ သွားကြပါ ငါ အခန်းကြိုမှာထားတာ ရှိတယ်၊ ခဏနေမှ ငါ့ဘာသာငါ သွားလိုက်မယ်"

ရစ်ချက်သည် လိုင်နာ၏လုပ်ငန်းခွင် အလေ့အထကို သေချာပေါက် သိရှိထားသည်။ အစားအသောက် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့်အတူ ညစာစားရခြင်းမှာ လူတို့ စိတ်ကူးယဉ်ထားသလောက် ပျော်စရာ မကောင်းလှချေ။ မည်မျှပင် ပျော်စရာကောင်းသော အရာဖြစ်ပါစေ လုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အခါ ပျင်းရိငြီးငွေ့စရာကောင်းလာတတ်စမြဲ ဖြစ်ပြီး အစားအသောက်မြည်းစမ်းခြင်းမှာလည်း ထူးမခြားနားပင် ဖြစ်သည်။ လိုင်နာသည် အစားအသောက်ကို တစ်ကြိမ်လျှင် အနည်းငယ်မျှသာ ယူဆောင်စားသုံးတတ်ပြီး ပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ အရသာကို အပြည့်အဝ အရသာခံ သုံးသပ်နိုင်ရန်အတွက် မျိုချပြီးတိုင်း ပါးစပ်ကို ရေဖြင့်ပလုပ်ကျင်းတတ်၏။ ဤအရာမှာ အစားအသောက် မြည်းစမ်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို အလွန်တရာရှည်လျားပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေသည်။ ရစ်ချက်သည် လိုင်နာကို ထပ်မံ၍ အတင်းအကျပ်မဆွဲဆောင်တော့ဘဲ ပုခုံးတစ်ချက် တွန့်လိုက်ရင်း ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ သွားတော့မယ်နော်"

"နေဦး၊ မင်းပြောချင်တာက ဒီလူတွေအကုန်လုံးက တည်းခိုခန်းရဲ့ သုတေသန ပညာရှင်တွေပေါ့ ဟုတ်လား"

လိုင်နာသည် လျိုနနနှင့် တခြားသူများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း လျိုနနကိုလှမ်းမေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ မူးနေတဲ့အဘိုးအိုတစ်ယောက်ကို သိကြလား၊ သူက တော်တော်လေး အသက်ကြီးပြီး အသက် (၆၀) ကျော်လောက်ရှိမယ်ထင်တယ်၊ အရမ်းလည်း ပိန်တယ်၊ ပြီးတော့ လမ်းလျှောက်ရင် ယိုင်တိုင်တိုင်နဲ့လေ"

အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားကို ပိုမိုကျွမ်းကျင်လှသော လျိုနနမှာ ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လိုက်ပြီး ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မသိပါဘူးရှင်၊ တည်းခိုခန်းရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေက အလုပ်ချိန်အတွင်းမှာ အရက်သောက်သုံးခွင့် လုံးဝပိတ်ပင်ထားပါတယ်"

တည်းခိုခန်းတွင် မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများရှိနေခဲ့ရာ သုတေသန ပညာရှင်များသည် တည်းခိုခန်း ဧရိယာအတွင်း၌မရှိဘဲ ဓာတ်ခွဲခန်းအတွင်း၌သာ ရှိနေကြသည့်တိုင်အောင် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို သေချာပေါက်လိုက်နာကြရသည်။ တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ အရက်သောက်သုံးခြင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား တားမြစ်ထားခြင်းဖြစ်၏။

"ငါ သူ့ကို ဒုတိယထပ်က ဘားကောင်တာမှာ တွေ့ခဲ့တာ၊ မင်းတို့ ဒုတိယထပ်က ဘားကောင်တာကို သိကြတယ်မလား"

လိုင်နာမှာမူ လက်လျှော့ခြင်းမရှိဘဲ ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။ လျိုနနနှင့် သူမအဖွဲ့သားများသည် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းတွင် အများဆုံးစားသောက်လေ့ရှိကြသဖြင့် ဒုတိယထပ်ရှိ တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲခန်းမနှင့် အလွန်တရာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ကြ၏။ ဒုတိယထပ်တွင် ဘားကောင်တာ အသေးစားလေးတစ်ခုရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းတွင် ညနေပိုင်းအချိန်၌ အရက်သောက်သုံးသူ အလွန်နည်းပါးလှသည်။ ထို့ပြင် သင့်တော်သော အရက်ဖော်စပ်သူတစ်ဦးကိုလည်း ရှာဖွေရခြင်းမရှိသေးသဖြင့် ဒုတိယထပ်ရှိ ဘားကောင်တာကို တရားဝင်ဖွင့်လှစ်ခြင်းမရှိသေးချေ။ လျိုနနသည် လိုင်နာမှ အဘယ်ကြောင့် ဒုတိယထပ်မှ ဘားကောင်တာအကြောင်းကို ရုတ်တရက် မေးမြန်းနေရသည်ကို နားမလည်သော်လည်း ဤသူမှာ ပြင်ဆင်စာစစ်သည့်ပညာရှင်၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သဖြင့် လျိုနန အသေးစိတ် သေချာစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားပေးလိုက်သည်။

"ဒုတိယထပ်က ဘားကောင်တာက အခုထိ ဖွင့်လှစ်ခြင်းမရှိသေးပါဘူး"

လိုင်နာသည် ဤအဖြေမျိုးကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခဲ့သော်လည်း စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကိုတော့ မတွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုမူးနေသောအဘိုးအိုမှာ ဘယ်မှဘယ်လို ရောက်ရှိလာခဲ့တာပါလိမ့်။ ထို့ပြင် သူ ပေးခဲ့သည့်ဝိုင်မှာ တကယ့်ကို အရသာရှိလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။