အခန်း (၁၀၃၇-၁၀၃၈)

အခန်း (၁၀၃၇) နတ်ဘုရားလောက၏ စည်းကမ်းချက်များ

ထိုအမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်ဖုံးလွှမ်းနေသော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား သုံးပါးသည် လီယန်ချူနှင့်အတူ ကျောင်းဆောင်ကြီး၏ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ဤကျောင်းဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားပုံသဏ္ဌာန်တစ်ပါးကို ကိုးကွယ်ပူဇော်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ၎င်းကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် စိတ်ထဲ၌ သက်သောင့်သက်သာရှိလှသော ခံစားချက်တစ်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤနေရာသည် မူလကပင် လူသားလောက၌ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများကို ခံစားရယူရန်အတွက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နတ်ဘုရားကျောင်းဆောင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ယခုအချိန်တွင် ဤနတ်ဘုရား သုံးပါးစလုံးသည် အလျား ၁၂ ပေခန့်အထိ အမြင့်ရှိနေကြပြီး သို့မဟုတ်ပါက ဤကျောင်းဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

ကျောင်းဆောင်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှပြီး နတ်ဘုရား သုံးပါးသည် ကြမ်းပြင်ထက်၌ ဝိုင်းဖွဲ့ထိုင်လိုက်ကြသည်။ လီယန်ချူမှာမူ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းလျက် ထိုနတ်ဘုရား သုံးပါးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

အလယ်တွင် ထိုင်နေသော ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသည့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားက ကျယ်‌လောင်လှသော အသံကြီးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက ငါ လူသားလောကမှာ အမွှေးတိုင်နံ့သာ ပူဇော်မှုကို ခံယူတဲ့နေရာပဲ၊ ပြင်ပလူတွေအနေနဲ့ ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှုနိုင်စွမ်း မရှိဘူး၊ အရှင်နတ်ဘုရား... ပြောစရာရှိတာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ မိန့်ကြားပါတော့"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကျန်ရှိသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား နှစ်ပါး၏ မျက်ဝန်းများသည်လည်း လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့အတွက်မူ လီယန်ချူသည် အထက်မှ ဆင်းသက်လာပြီး လှည့်လည်စစ်ဆေးသော တော်ဝင်ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးနှင့် တူလှပေရာ မိမိတို့ထံမှ လာဘ်လာဘ တောင်းခံရန် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဤလူ၏ လောဘရမ္မတ်မှာလည်း မသေးလှဟု တွေးတောနေကြသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် လီယန်ချူ၏ ပုခုံးထက်၌ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေခဲ့ပြီး စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုချေ။ ဤအမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သူမကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့ပြီး ဝိညာဥ်မျက်စိ ကို အသုံးပြု၍ ထိုနတ်ဘုရား သုံးပါးအား ကြည့်ရှုလိုက်ရာ မထင်မှတ်ဘဲ အားလုံးသည် စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်ဖြင့် ဆင်းသက်လာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကြည့်ရတာ ဤနေရာ၏ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများသည် ၎င်းတို့အတွက် အလွန်ပင် အရေးပါလှပုံရသည်။

"အမွှေးတိုင်နံ့သာ ကိစ္စကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားဦးစို့... ငါ့စိတ်ထဲမှာ သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိနေလို့ မင်းတို့ သုံးယောက်ကို မေးမြန်းကြည့်ချင်တယ်"

အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါးသည် အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤလူငယ်တာအိုဆရာသည် စကားပြောဆိုသည့်အခါ အစကထက် အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျော့ပြောင်းလာလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားက -

"အရှင်နတ်ဘုရား... မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူက -

"မင်းတို့တွေ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားတွေကို စုဆောင်းတဲ့အခါ... ဘာဖြစ်လို့ မင်းတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေကို လူသားအသက်တွေနဲ့ ယဇ်ပူဇော်တာကို ခွင့်ပြုထားရတာလဲ၊ လူဦးရေ နည်းပါးသွားလေလေ... အမွှေးတိုင်နံ့သာ ပူဇော်မှုက ပိုပြီး နည်းပါးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း -

"လူသားအသက်တွေနဲ့ ယဇ်ပူဇော်တယ် ဟုတ်လား..."

ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရား နှစ်ပါး၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌လည်း နားမလည်နိုင်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် -

"ခုနတုန်းက အဖြူရောင် ဝတ်စုံတွေကို ဆင်မြန်းပြီး ခေါင်းမှာ ပန်းကုံးတွေ ဆင်ယင်ထားတဲ့လူက လျန်နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံတော်ဆရာ ရိယွီပဲ၊ သူက မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေကို အလွဲသုံးစားလုပ် မင်းရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖန်တီးပြီး လောကလူသားတွေရဲ့ အသွေးအသားနဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ဒီအိတ်အမည်းရောင်ထဲမှာ အရည်ကျိုပြီး သိမ်းဆည်းထားတာ"

ဟု ပြောဆိုရင်း အိတ်အမည်းရောင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားလျှင် ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ပြီး -

"တကယ်ပဲ ဒီလိုကိစ္စမျိုး ရှိနေတာလား..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအိတ်အမည်းရောင်ထက်တွင် သူ၏ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများ အမှန်တကယ်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုနတ်ဘုရားသည် လေးနက်လှသောအသံဖြင့် -

"လူဦးရေ နည်းပါးသွားရင် အမွှေးတိုင်နံ့သာ ပိုနည်းသွားမယ်ဆိုတဲ့ အမှန်တရားကို ငါ သဘာဝအလျောက် နားလည်တာပေါ့၊ အောက်ကလူတွေက ငါ့ကို ကွယ်ဝှက်ပြီး ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လုပ်ဝံ့ကြလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူသည် သူ၏ အမူအရာကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။ ဤနတ်ဘုရား သုံးပါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ရှိနေသော်လည်း မတရား သေဆုံးခဲ့ရသော နာကျည်းဝိညာဉ်များ ကပ်ငြိနေခြင်းမရှိဘဲ စင်ကြယ်လှသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများသာ ရှိနေခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် ၎င်းတို့ သုံးဦးအား လှည့်စား၍ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ဤသုံးဦး၏ ရှင်းလင်းချက်ကို ဆက်လက် နားထောင်ကြည့်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။

မြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားက လေးနက်သောအသံဖြင့် -

"ဒါက အောက်ကလူတွေ မင်းကို ကွယ်ဝှက်ပြီး လုပ်ဆောင်တာ ဖြစ်နိုင်မလား..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် သူ့အား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို လီယန်ချူထံသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ကာ -

"အရှင်နတ်ဘုရားက ဒီကိစ္စကို မေးမြန်းတာဟာ... ငါ့ကို အပြစ်ပေး အရေးယူချင်လို့လား"

ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

လီယန်ချူက ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်ရင်း -

"ငါက အနည်းငယ် သိချင်ရုံသက်သက်ပါပဲ၊ သာမန်လူသားတွေရဲ့ အသက်က ပုရွက်ဆိတ် လောက်ပဲ ရှိတာ... သေသွားရင်လည်း သေသွားတာပေါ့၊ ဘာဖြစ်လို့ အပြစ်ပေး အရေးယူနေမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့..."

သူ၏ မျက်နှာပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်ခဲသွားခဲ့ပြီး -

"ငါ ကိုယ်တိုင်က ဒီနေရာရဲ့ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို မျက်စိကျနေတာ... မင်းတို့ ဒီလိုမျိုး နည်းလမ်းတွေနဲ့ လုပ်ဆောင်နေရင် အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေက ပိုပြီး နည်းပါးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒါဆိုရင် ငါ ရရှိမယ့် အကျိုးအမြတ်ကလည်း ပိုပြီး နည်းပါးသွားလိမ့်မယ်"

"တကယ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်..." ဟု ထိုနတ်ဘုရား သုံးပါးသည် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အထက်လောကမှ နတ်ဘုရားများသည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များအတွက် မည်သို့ အပြစ်ပေး အရေးယူပါမည်နည်း၊ အမှန်တကယ်တော့ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားနှင့် ပတ်သက်နေ၍သာ ဖြစ်ပေသည်။

လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားသည် အကဲခတ်သည့် သဘောဖြင့် -

"အစက အရှင်နတ်ဘုရားက ဒီတစ်ကြိမ် အမွှေးတိုင်နံ့သာ ဘယ်လောက် လိုချင်တယ်ဆိုတာကို တိတိကျကျ မမိန့်ကြားရသေးဘူးနော်..."

ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး -

"မင်းတို့ သုံးယောက် ဒီနေရာမှာ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို စုဆောင်းလာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီပဲ... ဝနေလောက်ပါပြီ၊ ငါက ရှစ်ပုံ လိုချင်တယ်၊ ကျန်တဲ့ နှစ်ပုံကိုတော့ မင်းတို့ သုံးယောက် အချင်းချင်း ခွဲဝေကြရုံပဲ"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုနတ်ဘုရား သုံးပါးစလုံး ပြိုင်တူ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရသည်။

"ရှစ်ပုံ ဟုတ်လား..."

တကယ်လို့ တစ်ပုံ သို့မဟုတ် နှစ်ပုံဆိုလျှင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် အံကြိတ်၍ ပေးအပ်နိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ အဆိုးဆုံးမှာ ဤနတ်ဘုရားနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသော လူများအတွက် ဤနေရာ၌ နတ်ဘုရားကျောင်းဆောင် အချို့ကို ပိုမို၍ ဆောက်လုပ်ခွင့် ပေးလိုက်ရုံသာ ရှိပေသည်။ သို့သော်လည်း ရှစ်ပုံအထိ တောင်းခံခြင်းမှာမူ ၎င်းတို့၏ အသက်သွေးကြောကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် ကြမ်းပြင်ထက်၌ ထိုင်နေရင်း လက်ထဲမှ လှံရှည်ကြီးကို မသိမသာ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။

"အရှင်နတ်ဘုရားက... ငါတို့ သုံးယောက်ကို နောက်ပြောင်ကျီစယ်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူက မာန်မာနကြီးလှသော အမူအရာဖြင့် -

"ငါ့မှာ အဲဒီလိုမျိုး အားယားနေဖို့ အချိန် မရှိဘူး" ဟု အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသုံးဦးသည် အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်ကြရာ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြတော့သည်။ လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားသည် စိတ်ဆတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် -

"မင်းက အထက်လောကက ရောက်ရှိလာတဲ့လူ ဖြစ်နေရင်တောင်... ဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်တာက စည်းကမ်းချက်တွေကို ကျော်လွန်လွန်းရာ ရောက်နေပြီ၊ အရှင်နတ်ဘုရားအနေနဲ့ အပြင်မှာ ကိစ္စဆောင်ရွက်တဲ့အခါ... ကိုယ့်ရဲ့ အသက်ကို နည်းနည်းလေးမှ မနှမြောဘူးလား..."

ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း -

"မင်းက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား... မင်း သေချာ စဉ်းစားထားဦး၊ ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကို မင်း ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား"

ယခုအချိန်တွင် ဤနတ်ဘုရား သုံးပါးသည် တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီ၏ အရှိန်အဝါများကို ပျံ့နှံ့စေလိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း လီယန်ချူ၏ ဤမျှအထိ တည်ငြိမ်အေးဆေးလွန်းလှသော အမူအရာကို မြင်တွေ့ရလျှင် ၎င်းတို့ သုံးဦး၏ စိတ်ထဲ၌မူ ပိုမို၍ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။

"ဒီလူက တကယ်ပဲ ဘယ်လိုအင်အားစုက လာတာလဲ၊ ဘယ်သူ့အတွက် ကိစ္စဆောင်ရွက်ပေးနေတာလဲ... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ ရဲတင်းနေရတာလဲ"

ဟု တွေးတောမိကြသည်။

ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားက အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ကြားဝင်၍ -

"အရှင်နတ်ဘုရား... စိတ်မဆိုးပါနဲ့၊ ငါတို့က အသူရာလောကက လာတာ ဖြစ်ပေမယ့်လည်း နတ်ဘုရားလောကနဲ့ အမြစ်ချင်း တွယ်ဆက်နေတယ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်၊ အရှင်နတ်ဘုရား ဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်ရင် အောက်ကလူတွေရဲ့ စိတ်ကို နာကျင်စေရာ မရောက်ဘူးလား..."

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

'အသူရာလောက တဲ့လား...' လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲမှ သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသော်လည်း မျက်နှာပြင်တွင်မူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အမွှေးတိုင်နံ့သာကိုတော့ နည်းနည်း လျှော့ယူလို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ်... ဘာဖြစ်လို့ မင်းတို့ သုံးယောက်တည်းကပဲ ဒီနေရာရဲ့ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို သီးသန့် ခံစားရယူနိုင်ရတာလဲ"

ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

မြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် ဤစကားကို ကြားလျှင် သံသယများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် ရုတ်တရက် -

"အရှင်နတ်ဘုရားက... ဒီနေရာကို မလာခင်ကတည်းက ဒီကိစ္စကို မသိရှိထားဘူးလား"

ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း -

"ဒီလိုမျိုး သေးငယ်လှတဲ့ မြို့ပြတောရွာ နေရာလေးကို... ငါက အထူးတလည် လေ့လာနေဖို့ လိုအပ်ဦးမလား"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုနတ်ဘုရား သုံးပါးစလုံး တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် စကားဆွံ့အသွားခဲ့ကြရသည်။ စောက်ရမ်းကို မာန်မာနကြီးလွန်းလှပေသည်။

ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် လက်ထဲမှ လှံရှည်ကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း မျက်နှာပြင်တွင်မူ အမူအရာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေခဲ့ပြီးမှ စိတ်ထဲမှ ဒေါသများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

"အရှင်နတ်ဘုရား မသိရှိတာ မဆန်းပါဘူး... ဒီကမ္ဘာလောကက လူသားတွေက နတ်ဘုရားတွေကို မရိုသေ ကြတဲ့အတွက် အစက ရှင်းလင်းဖျက်ဆီးခြင်း ခံရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့... နောက်ပိုင်းမှာ ကွပ်မျက်ခြင်း ခံလိုက်ရတဲ့ ကျိုးမျိုးနွယ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ကြီးမားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေနဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ကွယ်ဝှက်ထားခဲ့တာပါ"

"အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ အထက်လောကက ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီး ကျိုးမျိုးနွယ် နတ်ဘုရားလည်း ကျဆုံးသွားခဲ့ရတယ်၊ အဲဒီနောက်ပိုင်းကျမှ အထက်လူကြီးတွေက ဒီနေရာရဲ့ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို ငါတို့ အသူရာလောကဆီကို ခွဲဝေပေးအပ်ခဲ့တာပါ"

'ကျိုးမျိုးနွယ် နတ်ဘုရား တဲ့လား...' တကယ်တော့ ဤနေရာရှိ သက်ရှိလူသားများသည် အစက တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးခြင်း ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသဖြင့် ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများဖြင့် ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ လီယန်ချူသည် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပြီး စိတ်ထဲ၌ မကြာသေးမီက သူ သွားရောက်ခဲ့သော သဲကန္တာရ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို တွေးတောမိလိုက်ကာ - 'ကျန့်အန်းမြို့အတွင်းရှိ ပြောင်းရွှေ့လာကြသော လူသားများသည်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဆက်စပ်မှုမျိုးကြောင့် ဖြစ်နေမလား...' ဟု တွေးတောမိလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးအမြင် အချို့ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီးနောက် လီယန်ချူသည် ထက်မြက်လှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ထိုသုံးဦးအား ကြည့်ရှုလိုက်ကာ အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"မူလကတည်းက ရှင်းလင်းဖျက်ဆီးခြင်း ခံရမယ့် နေရာမျိုးကို... တစ်ဖန် ပြန်လည်တွေ့ရှိခဲ့ရင် စည်းကမ်းချက်အရ ဖျက်ဆီးပစ်ရမှာပဲ၊ မင်းတို့တွေက ကိုယ့်ရဲ့ အိတ်ကပ်ထဲကို အကျိုးအမြတ်တွေ ထည့်သွင်းနေကြတာပဲ"

အမှန်တကယ်တော့ သူသည်လည်း နတ်ဘုရားလောက၏ စည်းကမ်းချက်များကို မသိရှိချေ။ သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားလောက၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ ၏ စကားများမှတစ်ဆင့် သိရှိထားခဲ့သဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ထိုနတ်ဘုရား သုံးပါးအား တမင်သက်သက် ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အတိအကျပင် ထိုနတ်ဘုရား သုံးပါးစလုံး ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပျက်သွားခဲ့ကြရပြီး အထူးသဖြင့် အလယ်တွင် ရှိနေသော ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသည့် နတ်ဘုရားက -

"ဒီနေရာက အမှန်တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားလောကက ငါတို့ကို ခွဲဝေပေးအပ်ထားတာပါ၊ ငါတို့တွေ သီးသန့် အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို ခိုးယူစုဆောင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဟု ချက်ချင်းပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

သူ၏ ဤကဲ့သို့သော ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်တွေ့ရလျှင် လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရပြီး အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း -

"ဒီကိစ္စကို ငါ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး... ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဒီအကြောင်းအရာတွေကို အထက်ကို အစီရင်ခံစာ တင်ပြလိုက်မယ်၊ မင်းတို့ သုံးယောက် အေးဆေးပဲ စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုနတ်ဘုရား သုံးပါးစလုံး ပြိုင်တူ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရပြီး ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရင်း -

"အရှင်နတ်ဘုရား... မလုပ်ပါနဲ့...သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုကို... ဘာဖြစ်လို့ အထက်လူကြီးတွေကိုအထိ အာရုံနောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမှာလဲ"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း -

"မင်းတို့တွေက ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ ကြံစည်နေကြတာပဲ၊ တကယ်လို့ ငါ အထက်ကို အစီရင်ခံစာ မတင်ပြစေချင်ဘူးဆိုရင်... ဒီနေရာရဲ့ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်အကြာအထိ ငါ့ကို ပေးအပ်ရမယ်"

ဟု လီယန်ချူသည် ကြီးမားလှသော လောဘဖြင့် တိုက်ရိုက် တောင်းဆိုလိုက်တော့သည်။

လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားသည် ချက်ချင်းပင် အမျက်ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရပြီး -

"မင်းတို့လို အထက်လောကက ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားကိုယ်စားလှယ်တွေက... ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ အမွှေးအတောင်တွေအထိ နှုတ်ယူပြီး လာဘ်လာဘ တောင်းခံတတ်ကြတယ်လို့ အစောကတည်းက ကြားဖူးတယ်၊ မထင်မှတ်မိဘူး... ဒီလောက်တောင် စိတ်နှလုံး မည်းညစ်လိမ့်မယ်လို့..."

'နတ်ဘုရားလောကက ဒီလောက်တောင် မှောင်မိုက်နေတာလား...' လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲမှ မှင်တက်သွားခဲ့ရသော်လည်း မျက်နှာပြင်တွင်မူ အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ က ခုနတုန်းက မင်းတို့တွေကို စမ်းသပ်ကြည့်ရုံသက်သက်ပဲ၊ မင်းတို့တွေက တကယ်ပဲ ငါ့ကို ဒီနေရာရဲ့ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို မက်မောနေတယ်လို့ ထင်မှတ်နေတာလား... ငါက နတ်ဘုရားလောကအတွက် ကိစ္စဆောင်ရွက်ပေးနေတာ ဖြစ်ပြီး ဘယ်တုန်းကမှ လာဘ်လာဘ မယူဘဲ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာ၊ မင်းက ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး စော်ကားဝံ့တယ်ပေါ့..."

ဖော်ပြရန် ခဲယဉ်းလှသော မြင့်မြတ်လှသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လူများကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ကျွေ့ဟွာသည် သူ၏ ပုခုံးထက်၌ ရှိနေခဲ့ပြီး မျက်လုံးကို မှိတ်လျက် နှာခေါင်းကို ကြည့်ကာ မည်သည့် အမူအရာမျိုးမျှ ထွက်ပေါ်မလာစေရန် အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။

'နင် ကတော့ တကယ်ကိုပဲ လျှောက်ပြီး ပေါက်ကရတွေ ပြောနိုင်လွန်းတယ်...' ဟု တွေးတောမိလိုက်သည်။

တကယ်လို့ သူမသာ လီယန်ချူ၏ အဆင့်အတန်းအမှန်ကို မသိရှိထားဘူးဆိုလျှင် ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံရပြီး မှင်တက်သွားခဲ့ရပေလိမ့်မည်။

ထိုအမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဤအထက်လောကမှ နတ်ဘုရားသည် စိတ်ထဲ၌ မည်သည့်အရာကို တွေးတောနေသည်ကို သေချာစွာ ခွဲခြားနိုင်ခြင်းမရှိကြချေ။ မြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် စိတ်ထဲမှ နည်းလမ်းတစ်ခုကို တွေးတောလိုက်မိပြီး မျက်နှာပြင်ကို ဖြတ်တောက်ရန် ပြင်ဆင်ရမည်လောဟု စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ဘေးတစ်ဖက်ရှိ လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားမှာမူ စိတ်ဆတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အောင့်အီးနိုင်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ

"ကောင်းပြီ...ကောင်းပြီ...ကောင်းပြီ...ကိစ္စတွေက ဒီအဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာပြီဆိုမှတော့... ငါလည်း ဒီအကြောင်းအရာတွေကို ဖွင့်ထုတ်ပြောဆိုဖို့ ကြောက်ရွံ့နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရား နှစ်ပါးက -

"ပေါက်ကရတွေ မပြောနဲ့..." ဟု ချက်ချင်းပင် တားမြစ်လိုက်ကြသည်။

လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားက ဒေါသတကြီးဖြင့် -

"အစတုန်းက ငါတို့တွေ အားလုံး လာဘ်လာဘတွေ ပေးအပ်ခဲ့ရလို့သာ... အထက်လောကက လူတွေ မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြီး ခွင့်ပြုပေးခဲ့တာ ၊ အခုကျမှ မင်းတို့တွေက ကတိမတည်ချင်ကြတာပဲ"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

'မင်းတို့တွေက တကယ်ကိုပဲ စောက်ရမ်း ကစားတတ်ကြတာပဲ...' လီယန်ချူက အေးစက်စွာဖြင့် -

"ဒီကိစ္စက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ... ငါက မင်းတို့ဆီက ဘာလာဘ်လာဘမှ ရယူထားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ ဤကဲ့သို့သော ပုံသဏ္ဌာန်ကြောင့် ထိုအမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါးသည် ကြီးစွာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရပြီး ဒေါသများလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာ၌ အမွှေးတိုင်နံ့သာ ပူဇော်မှုကို ခံယူကြသဖြင့် အဆင့်အတန်း အလွန်ပင် မြင့်မားလှပေသည်။ သို့သော်လည်း ဤနတ်ဘုရားလောကမှ လူများနှင့် ဆက်ဆံရသည့်အခါတွင်မူ အလွန်ပင် စိတ်ကျဉ်းကျပ်မှုကို ခံစားရသည်။

'တစ်ယောက်ချင်းစီက စကားပြောရင်တော့ နားထောင်လို့ကောင်းတယ်... စိတ်ကတော့ ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုပြီး မည်းညစ်နေကြတာပဲ၊ ကြည့်ရတာ ဒီနေ့ တိုက်ခိုက်ရင် တိုက်ခိုက်... မတိုက်ခိုက်ရင်တော့ ကြီးမားလှတဲ့ သွေးထွက်သံယိုမှုမျိုး ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်'

ဟု တွေးတောမိကြသည်။

ထိုအမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါးသည် အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ စကားပြောဆိုလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့ သုံးဦးသည် ဤနေရာ၌ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများကို ခံစားရယူနေကြခြင်းမှာ မူလကတည်းက ဟာကွက်တစ်ခုကို အသုံးချထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာသည် အရှင်သခင်မရှိသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့ အသူရာလောကမှ နတ်ဘုရား သုံးပါးတည်းက သီးသန့် ခံစားရယူနိုင်စွမ်း ရှိပါမည်လော။

စည်းစိမ်ဥစ္စာသည် လူ၏ စိတ်နှလုံးကို လှုပ်ခတ်စေနိုင်သည်ဟု ပြောဆိုကြရာ နတ်ဘုရားများအတွက်မူ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားသည် လောကတွင် အဖိုးတန်ဆုံးသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့ သုံးဦးသည် လျင်မြန်စွာဖြင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ ဆွေးနွေးလိုက်ကြသည်။

"နတ်ဘုရားက လူသားလောကကို ဆင်းသက်လာတဲ့အခါ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေ ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကို ခံရတာပဲ... ဒီအချိန်မှာ သူ့ကို သတ်မပစ်ဘူးဆိုရင်၊ နောင်ပိုင်းကျရင် ငါတို့အားလုံး သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရလိမ့်မယ်"

"သူက နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်အကြာမှာ ဒီနေရာရဲ့ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို ပြန်လည်ပေးအပ်မယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ၊ ငါ့အမြင်အရဆိုရင်... သူက ငါတို့ကို လှည့်စားနေတာပဲ..."

"မှန်တယ်... ဝါးမြိုပြီးသား အရာကို ပြန်လည်ထွေးထုတ်ပေးမယ့် ကောင်းမြတ်ခြင်းမျိုး ဘယ်မှာ ရှိမှာလဲ၊ သူက ဒီနေရာကို သီးသန့် သိမ်းပိုက်ချင်နေတာပဲ..."

"ဒီကိစ္စကို ငါတို့တွေ အလွန်လျှို့ဝှက်ပြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့တာမို့လို့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီနေရာက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုကို ခံထားရတဲ့အတွက် အထက်လောကရဲ့ အာရုံခံမှုကိုပါ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တယ်၊ အခုအချိန်မှာ မတိုက်ခိုက်ရင် ဘယ်အချိန်မှာ တိုက်ခိုက်တော့မှာလဲ..."

"မှန်တယ်... ငါက ဒီအထက်လောကက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ မျက်နှာပြောင်မှုကို တကယ်ပဲ ကြည့်မရတာ ကြာနေပြီ၊ ဒီနေရာမှာ နောက်ခံရှိတာက အသုံးမဝင်ဘူး... လက်သီးကသာ အမှန်တရားပဲဆိုတာကို သူ့ကို သိအောင် လုပ်ပြရမယ်"

"သူ့ကို သတ်ပစ်မလား..."

"သတ်မယ်..."

၎င်းတို့ သုံးဦးသည် လျင်မြန်စွာဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်လိုက်ကြသည်။

"သတ်မယ်...ပုံမှန်အားဖြင့် လူသားတွေကို မရေမတွက်နိုင်အောင် ဝါးမြိုခဲ့ဖူးပေမယ့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကိုတော့ မစားသုံးဖူးသေးဘူး၊ ဒီနေ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို စားသုံးပြီးတော့ မြည်းစမ်းကြည့်ရတာပေါ့"

"မှန်တယ်...မဟုတ်ရင် ဒီလူက ဒီနေရာကို ထိန်းချုပ်သွားခဲ့ရင် ငါတို့တွေ နောက်ပိုင်း လူသားလောကကို ဆင်းသက်ပြီး လူတွေကို စားသုံးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါဆိုရင် ပျော်ရွှင်မှုတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်"

"ဒီလူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ နတ်ဘုရားဓားတစ်စင်း ရှိနေတာဆိုတော့... အခြား နတ်ဘုရားရတနာတွေ မရှိဘူးလို့ ပြောလို့မရဘူး၊ ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံရဲ့ အမှတ်အသားရတနာကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ပြီးတော့ သူ့ကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်ရမယ်၊ လုံးဝ အမှားအယွင်း ရှိလို့မဖြစ်ဘူး"

"ကောင်းပြီ..."

၎င်းတို့ သုံးဦးသည် အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ လျင်မြန်စွာဖြင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။

လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း မျက်ဝန်းအတွင်း၌မူ အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကျွေ့ဟွာကိုယ်တိုင်က ပြင်းထန်လှသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အသက်ကိုးသက်ကြောင် ၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည် မန္တန်ပညာရပ်များ ရှိနေသဖြင့် လျှိုဝှက် စကားသံများကို ကြားနိုင်စွမ်း ရှိလှပေသည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများ ပိုမို၍ သန်မာလာခဲ့သည်နှင့်အမျှ ဤမန္တန်ပညာရပ်မှာလည်း ပိုမို၍ ဆန်းပြားလာခဲ့ရာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်နီးကပ်လှသော နေရာ၌ ရှိနေသဖြင့် ထိုသုံးဦး၏ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုများကို တိုက်ရိုက် ကြားဖြတ်ဖမ်းယူလိုက်ပြီး လီယန်ချူထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ အသိပေးလိုက်သည်။

ထိုနတ်ဘုရား သုံးပါး စကားတစ်လုံး ပြောဆိုလိုက်တိုင်း ကျွေ့ဟွာကလည်း လျင်မြန်စွာဖြင့် စကားတစ်ခွန်း ပြန်လည်၍ အသိပေးလိုက်သည်။ လီယန်ချူသည် နားထောင်လေလေ၊ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ ပိုမို၍ ဆန်းပြားလာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

'ဒီနေရာက အရှင်သခင်မရှိတဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး... ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံရဲ့ အမှတ်အသားရတနာကလည်း ဒီသုံးယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာကိုး...'

ဤသုံးဦးက ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်ပြီးနောက် လီယန်ချူသည်လည်း အလွန်ပင် အံ့ဩသွားခဲ့ရပြီး ကျွေ့ဟွာ ပေးအပ်လာသော သတင်းအချက်အလက်များအတွက် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်မိသွားခဲ့ရသည်။

ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရားသည် လက်ထဲမှ လှံရှည်ကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း လီယန်ချူအား ကြည့်ကာ မျက်နှာပြင်တွင်မူ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျိုးမျှ မပြဘဲ -

"အရှင်နတ်ဘုရားက ငါတို့ကို ကတိပေးထားတယ်ဆိုမှတော့... ငါတို့တွေ သဘာဝအလျောက် ယုံကြည်တာပေါ့၊ ဒါဆိုရင် ဒီနေရာရဲ့ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို အရှင်နတ်ဘုရားထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်ပါမယ်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရား နှစ်ပါးမှာမူ အစက ကြမ်းပြင်ထက်၌ ထိုင်နေခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

"မှန်ပါတယ်... ဒီကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့တွေလည်း ပြန်လည်ထွက်ခွာဖို့ နှုတ်ဆက်ရပါတော့မယ်"

ဟု ဆိုလိုက်ကြသည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း -

"လူအနည်းငယ်လောက်ကို မစားသုံးတော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားတော့မှာလား... လူသားလောကကို ဆင်းသက်လာဖို့ ခဲယဉ်းလှတာကို"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုသုံးဦးစလုံး တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီး စိတ်ထဲမှ - 'ဒီလူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိရှိနေရတာလဲ...' ဟု တွေးတောမိလိုက်ကြသည်။

လီယန်ချူက တစ်ဖန် အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း -

"မင်းတို့ သုံးယောက်ရဲ့ သတ္တိက မသေးလှဘူးပဲ... ဒီနေရာရဲ့ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို သီးသန့် သိမ်းပိုက်ဖို့အတွက် လျှို့ဝှက် ကြံစည်နေကြပြီး အထက်လောကကိုပါ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါတင်မကသေးဘဲ ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံရဲ့ အမှတ်အသားရတနာကိုပါ ဝါးမြိုထားကြသေးတယ်"

လီယန်ချူ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုအမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါးစလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရသည်။

"သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိရှိနေရတာလဲ..."

ဟု ၎င်းတို့အားလုံး တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မှင်တက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပြင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသောအသံဖြင့် -

"မင်းက တကယ်ပဲ ဘာတွေကို သိရှိထားသေးတာလဲ..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ ဘေးတစ်ဖက်ရှိ လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားက ဒေါသတကြီးဖြင့် -

"သူနဲ့ စကားတွေ ပေါက်ကရ ပြောမနေနဲ့တော့... သူ့ကို သတ်ပစ်ပြီးမှပဲ ဆက်လက် စဉ်းစားကြတာပေါ့..."

"သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေ ပြန်မပြည့်ဝသေးခင်မှာ... သတ်ပစ်ကြစို့..."

ထိုနတ်ဘုရား သုံးပါးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုန်ပျံတက်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် စစ်မှန်သော အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အားလုံးသည် မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ကျွေ့ဟွာအား ကမ္ဘာငယ် အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများကို လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် ကျောင်းဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် ထူထပ်လှသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများနှင့် သမုဒ္ဒရာအလား ကျယ်ပြန့်လှသော အသွေးအသား စွမ်းအားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

'ချလွင်...'

ကျန့်ကျောင်းဓားသည် အိမ်မှ ကျွတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ဖြူဖွေးလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဓားအိမ်အတွင်းမှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ ဓားအလင်းတန်းမှာ ရေလှိုင်းတစ်ခုအလား ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ပြီး လက်ထဲတွင် သံလှံရှည်ကို ကိုင်စွဲထားသော ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသည့် နတ်ဘုရားထံသို့ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

ဤရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားသည် လက်ထဲတွင် သံလှံရှည်ကို ကိုင်စွဲထားပြီး ကိစ္စရပ်များကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အစက အကြိမ်ကြိမ် အောင့်အီးသည်ကို ကြည့်လျှင် သိရှိနိုင်ပေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ချက်ချင်းပင် အမည်းရောင်အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ အမည်းရောင်အငွေ့အသက်များအတွင်း၌ အမည်းရောင်အလံငယ်လေးတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

'ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်...'

အမည်းရောင်အလံငယ်လေးသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ကျန့်ကျောင်းဓား၏ ဖြူဖွေးလှသော အလင်းတန်းနှင့်အတူ ကောင်းကင်ထက်၌ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။ ဤရတနာ၏ နောက်ခံမှာ မသေးလှချေ။ ၎င်းမှာ အမှတ်အသားရတနာတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အငွေ့အသက်များ ကပ်ငြိနေသဖြင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အရှိန်အဝါများကြောင့် တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် ကျန့်ကျောင်းဓား၏ ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ခံရ၍ ကြေမွပျက်စီးသွားခြင်းမျိုး မရှိဘဲ ကျန့်ကျောင်းဓားနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ရစ်ပတ်တိုက်ခိုက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရားသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိပြီး -

'ကံကောင်းလို့ ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံရဲ့ အမှတ်အသားရတနာကို အရင်ဆုံး ထုတ်သုံးလိုက်မိတာ... မဟုတ်ရင် ဒီဓားရဲ့ ထက်မြက်မှုနဲ့ဆိုရင်၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် ငါ့ရဲ့ လက်နက် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပေလိမ့်မယ်'

ဟု တွေးတောမိလိုက်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အမှတ်အသားရတနာကို ထိန်းချုပ်ထားစဉ်အတွင်း၌ ကျန့်ကျောင်းဓားထက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သန်မာလှသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသော စွမ်းအားများကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရားသည် ပြင်းထန်စွာဖြင့် ခုန်အုပ်လိုက်ရာ - 'ဝုန်း...' ခနဲ မြည်ဟီးသွားခဲ့သည်။ လီယန်ချူ တည်ရှိနေသော နေရာသည် ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရတော့သည်။

"သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပြန်မပြည့်ဝသေးဘူး... သတ်ပစ်ကြစို့..."

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထံသို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အပြာရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခုကို လက်အတွင်းသို့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်မိသည်။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား ချန်ထားခဲ့သော လက်နက်ဖြစ်သည့် လဲ့ချွဲချိတ် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် လဲ့ချွဲချိတ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

'ရှပ်...'

လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားသည် မျက်ဝန်းအစုံ ကျုံ့သွားခဲ့ရပြီး ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မမီတော့ချေ။ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများကိုသာ အသုံးပြု၍ ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မည်သည့် ကာကွယ်မှုမျိုးမျှ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ နောက်ခြေထောက်တစ်ဖက်မှာ လီယန်ချူ၏ ဖြတ်တောက်ခြင်းကို တိုက်ရိုက် ခံလိုက်ရတော့သည်။

"အား... အား... အား... အား... အား..." ဟု နာကျင်လွန်းသဖြင့် သူသည် တစ်ကိုယ်လုံး စုတ်ပြတ်သတ်လျက် အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။

ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားသည် အမျက်ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည်။

"ငါ အစောကတည်းက ပြောထားတယ်မဟုတ်လား... အမှတ်အသားရတနာကို တိုက်ရိုက် ထုတ်သုံးပါလို့၊ ဒီလူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က နတ်ဘုရားရတနာတွေကို သတိထားဦး..."

ဟု အော်ဟစ်လိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှလည်း

'ခေါင်းတစ်လုံးပဲ ရှိတာ... အသုံးမဝင်လှဘူး' ဟု ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုလူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားသည် လီယန်ချူ၏ ကန်ကျောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် 'ဒုန်း...' ခနဲ မြည်ဟီးသွားခဲ့ပြီး နောက်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ကာ တိုင်လုံးများစွာကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်မိသည်။ တိုင်လုံးများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်လှသည်ကို သိရှိနိုင်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ထဲမှ လဲ့ချွဲချိတ် နှစ်စင်းကို ကိုင်စွဲလျက် တစ်ဖန် ထပ်မံ၍ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်သည်။ ယခုအကြိမ်တွင်မူ လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားသည် ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အမှတ်အသားရတနာကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ထိုနည်းတူပင် အမည်းရောင်အလံငယ်လေးတစ်စင်း ပျံသန်းတက်လာခဲ့ကာ ဤကမ္ဘာလောက၏ ထူးခြားလှသော အခြေအနေများကို အသုံးချ၍ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ လဲ့ချွဲချိတ်နှင့်အတူ ရစ်ပတ်တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် လဲ့ချွဲချိတ်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရင်း -

"သွားစမ်း..." ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လဲ့ချွဲချိတ်မှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသဖြင့် လူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ အလင်းတန်း သုံးခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ဆုံစည်းသွားခဲ့ကြသည်။

'တိန်... တိန်... တိန်... တိန်... တိန်...' ဟု မီးပွားများ ဘေးဘက်သို့ စဉ်းထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များနှင့် လေပြင်းတစ်ခု ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားဖြစ်ပြီး လက်ထဲတွင် အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နတ်ဘုရားဓားတစ်စင်းကို ကိုင်စွဲလျက် လီယန်ချူ၏ နောက်ကျောထံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှံလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် သိုင်းပညာရှင် ကုန်းမြေနတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ပြန်လည်ပြည့်ဝခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ခရမ်းရောင်နတ်ဝတ်စုံ ဖြစ်ပေသည်။ ဤဓားသည် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ထိုးနှံမိသော်လည်း လီယန်ချူ၏ ကာကွယ်ရေးကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်းမရှိချေ။ မြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားသည်။

"သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အကာကွယ်နတ်ဘုရားရတနာ ရှိနေသေးတယ်... သတိထားကြဦး..."

ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားကလည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"အခု သူ့ရဲ့ လက်နက်တွေ ပိတ်မိနေပြီ... ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီးတော့ သူ့ကို သတ်ပစ်ကြစို့..."

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်းဆန်းပြားလှပြီး ရှည်လျားလှသော နတ်ဘုရားဓားတစ်စင်း လက်အတွင်းသို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ပြင်းထန်လှသော ဓားစွမ်းအားများကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ရာ ၎င်းမှာ မိုရှဲနတ်ဘုရားဓား ဖြစ်ပေသည်။

"မြန်မြန်..."

လီယန်ချူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် မိုရှဲနတ်ဘုရားဓားသည် လက်အတွင်းမှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရား နှစ်ပါးကို မရွေးချယ်ဘဲ ထိုမြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားထံသို့သာ တိုက်ရိုက် ဦးတည်စေလိုက်သည်။ ဤမြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အစက လီယန်ချူ၏ နောက်ခံအဆင့်အတန်းကို စမ်းသပ်ရန် စကားပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည်လည်း အစောကတည်းက ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အမှတ်အသားရတနာကို အဆင်သင့် ပြုလုပ်ထားခဲ့သဖြင့် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ မိုရှဲနတ်ဘုရားဓားနှင့်အတူ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။ ဤမျှအထိ ဖြစ်ပျက်လာခဲ့ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အမှတ်အသားရတနာ သုံးစင်းစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

'ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...' ခနဲ ကျောင်းဆောင်ကြီးအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါးသည် ဤနေရာ၌ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများကို ခံစားရယူလာခဲ့ကြသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် စွမ်းပကားမှာ မသေးလှချေ။ ဒါတင်မကသေးဘဲ ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အမှတ်အသားရတနာများကို အသုံးပြု၍ လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားရတနာ သုံးပါးကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့ကြသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လျက် လီယန်ချူအား ဤနေရာ၌ အသေသတ်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားခဲ့ကြသည်။

"နတ်ဘုရား ဖြစ်နေရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ... လူသားလောကကို ဆင်းသက်လာတဲ့အခါ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတွေ အားလုံး ဖိနှိပ်ခြင်း ခံထားရတာပဲ၊ ဒီနေ့ မင်းကို ဒီနေရာမှာပဲ အသက်ပျောက်စေရမယ်..."

ယခုအချိန်တွင် ထိုအမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါးသည် မိမိတို့၏ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြရာ အလျား ပေတစ်ရာခန့်အထိ မြင့်မားသွားခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့ ကိုးကွယ်ပူဇော်ထားသော ကျောင်းဆောင်ကြီးသည်လည်း တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။

လျန်နိုင်ငံ မြို့တော်အတွင်းရှိ များပြားလှသော လေ့ကျင့်သူကျင့်ကြံသူ ပညာရှင်ကြီးများနှင့် တာအိုဆရာများ အားလုံးသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါများကို အာရုံခံမိလိုက်ကြရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ရေခဲတိုက်အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများ လည်ပတ်ခြင်းမှာလည်း ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့သည်။ ၎င်းတို့အားလုံး ကောင်းကင်ထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ ကောင်းကင်ထက်၌ အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါးသည် လက်နက်များကို ကိုင်စွဲလျက် လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦးနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"နတ်ဘုရားက... ဘာဖြစ်လို့ ဒီတာအိုဆရာနဲ့ တိုက်ခိုက်နေရတာလဲ..."

"အလွန် ကြောက်ဖို့ကောင်းလှတဲ့ အရှိန်အဝါပဲ..."

"နတ်ဘုရားအချင်းချင်းလည်း အထဲမှာ အတွင်းပဋိပက္ခတွေ ရှိနေတာလား..."

"ငါ့အမြင်အရဆိုရင်တော့... အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေတာ မတည့်လို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ အစက ဒီလူငယ်နတ်ဘုရားက ဒီနေရာရဲ့ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို လိုချင်တယ်လို့ ပြောဆိုခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"မှန်တယ်... လူတစ်ယောက်ရဲ့ စီးပွားရေးလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်တာဟာ မိဘကို သတ်တာနဲ့ တူတူပဲလို့ ပြောကြတာပဲ၊ ကြည့်ရတာ ဒီနတ်ဘုရား သုံးပါးက သဘောမတူလို့... သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ထွက်ပေါ်လာတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလူငယ်နတ်ဘုရားရဲ့ အရှိန်အဝါက နတ်ဘုရား သုံးပါးလောက် မသန်မာရတာလဲ..."

လူအများမှာ အချင်းချင်း အဆက်မပြတ် ဝေဖန်ပြောဆိုနေခဲ့ကြပြီး လျန်နိုင်ငံ မြို့တော်၏ ကောင်းကင်ထက်ရှိ ဤမြင်ကွင်းကို ကြီးစွာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြရတော့သည်။

တောင်ဝှေးကို ကိုင်စွဲထားသော အဖိုးအိုသည်လည်း မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေခဲ့သည်။

"သေချာပေါက် အစက ဒီနတ်ဘုရားက မာန်မာနကြီးလွန်းလှလို့... ဒီနတ်ဘုရား သုံးပါးရဲ့ အမျက်ဒေါသကို နှိုးဆွမိပြီးတော့ သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့ အတွေးတွေ ထွက်ပေါ်လာတာ ဖြစ်ရမယ်"

"အစက ငါလည်း သူ့ကို ပြစ်မှားမိထားတာဆိုတော့... အခုအချိန်မှာ အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီးတော့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဒီနေရာမှာ လုံးဝ ကျဆုံးသွားအောင် လုပ်ဆောင်သင့်သလား..."

ဤအတွေး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ကောင်းကင်ထက်ရှိ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားရတနာတွေလား... ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံရဲ့ အမှတ်အသားရတနာတွေလား..."

တောင်ဝှေးကို ကိုင်စွဲထားသော အဖိုးအိုသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်သွားခဲ့ရတော့သည်။ နတ်ဘုရားရတနာ သုံးပါးနှင့် ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အမှတ်အသားရတနာ သုံးပါး... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

အခန်း (၁၀၃၈) နတ်ဘုရားကို ကွပ်မျက်ခြင်း

“တကယ်လို့ အဲဒီ လေးယောက်လုံးကို သတ်ပစ်ပြီး ဒီရတနာတွေ အားလုံးကိုသာ ငါ ကိုယ်ပိုင်သိမ်းပိုက်နိုင်ရင်... လူသားလောကမှာ အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”

“နောင်တစ်ချိန် နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းတဲ့အခါမှာတောင် ကောင်းမွန်တဲ့ အခြေအနေတစ်ခုကို ရှာဖွေ တည်ဆောက်နိုင်လိမ့်မယ်။”

ဤအတွေး ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တောင်ဝှေးကို ကိုင်စွဲထားသော အဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း

“ဒီလူက နတ်ဘုရားရတနာ သုံးပါးစလုံးကို စွမ်းဆောင်နိုင်တာဆိုတော့... သူ့မှာ အခြား ဝှက်ဖဲတွေ ရှိနေဦးမလား မသိနိုင်ဘူး၊ လောလောဆယ်တော့ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပြီး ငြိမ်နေတာက ပိုစိတ်ချရမယ်။”

သူ့စိတ်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့ အတွေးပြောင်းသွားသဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ပြန်လည်ဖိနှိပ်လိုက်ရင်း ထိုနေရာ၌ပင် တိတ်တဆိတ် ကွယ်ဝှက်၍ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော လူမှာမူ မူလက ကွမ်ဖုန်းဟော် ဟိုတယ်၏ အထပ်မြင့်ထက်၌ အရက်သောက်စားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံထက်၌ နတ်ဘုရားအချို့နှင့် လူငယ်တာအိုဆရာတို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း

“သူပါလား”

အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ်လူသည် ထိုကျောပြင်နှင့် ပုံရိပ်ကို ဘယ်သောအခါမျှ မေ့ပျောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

‘ကလင်...’

သူ၏ လက်ထဲမှ အရက်ခွက်သည် ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

“တစ်ဖန် ပြန်တွေ့ပြန်ပြီပေါ့”

သို့သော်လည်း သူသည် ဟိုတယ်၏ ဝရန်တာဘေးတွင် မှီတွဲလျက် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျိုးမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။

“ဒီလူက ကံတရား အလွန်ပဲ ကြီးမားပြီး မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေကိုတောင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိတာ၊ ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အရှုံးအနိုင်က ခန့်မှန်းရ ခဲယဉ်းလွန်းတယ်။”

အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ်လူသည် ဤတိုက်ပွဲကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အာရုံစိုက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ယခင်က လျန်နိုင်ငံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသော လူသားလောကမှ ကျင့်ကြံသူ ပညာရှင်များသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်နှင့် ထပ်တူညီမျှသော ထိုအမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါများကြောင့် ၎င်းတို့အားလုံး၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ လေးလံထိုင်းမှိုင်းမှုကို ခံစားနေကြရပြီး အသက်ရှူပင် ကျပ်ညပ်နေခဲ့ကြရသည်။

“ငါတို့တွေ ဘယ်အချိန်ကျမှ ဒီလိုမျိုး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပါ့မလဲ။”

အထူးသဖြင့် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ စည်းကမ်းချက်များသည် ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ထားသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ခဲယဉ်းစွာ ကာကွယ်ရုံမျှသာ တတ်နိုင်ကြရှာသည်။

ကောင်းကင်ထက်၌ အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါးသည် ၎င်းတို့၏ ဝှက်ဖဲများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး ဤလူငယ်နတ်ဘုရားကို တစ်စစီ ကြေမွပျက်စီးသွားအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် လီယန်ချူ၏ မူလက မာန်မာနကြီးလှသော အမူအရာကို တွေးတောမိလိုက်ကြပြီး ဤလူသည် သေချာပေါက် ကြီးမားလှသော နောက်ခံအင်အားစု ရှိသူဖြစ်ကြောင်း ပိုမို၍ သေချာသွားခဲ့ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဤလူအား အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည်ထွက်ခွာခွင့် ပေး၍ လုံးဝ မဖြစ်ချေ။

“မြန်မြန်... သူ့ကို သတ်ပစ်ကြ၊ အချိန်ဆွဲနေရင် အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။”

ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် လက်ထဲမှ လှံရှည်ကြီးကို မိုးကြိုးမုန်တိုင်းအလား ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှံလိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာပြင်မှာ အေးစက်ခဲနေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ လက်ထဲ၌ ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အမှတ်အသားရတနာ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ဤနေရာ၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ အမွှေးတိုင်နံ့သာများကို စုဆောင်းလာခဲ့သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်သဖြင့်—

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား အချို့မှာ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံနေရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် မီးနတ်ဘုရား၏ ဂါထာကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ မီးနတ်ဘုရား၏ ကောင်းချီးမန္တန်များကို နှိုးဆွလိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ထက်၌ မီးနဂါးကို စီးနင်းလျက် ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက် ရှိသော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကြီးတစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလေလေ...မီးနတ်ဘုရား ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှု အရှိန်အဝါကို ပိုမို၍ သိသာစွာ ခံစားရလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤအမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါးသည် မီးနတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် အလွန်ပင် သေးငယ်သိမ်ဖျင်းသွားခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲ၌လည်း တုန်လှုပ်ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။

“ဒီလူမှာ တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နောက်ခံ ရှိနေတာလား။”

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လက်ဦးမှု ယူ၍ တိုက်ခိုက်ပြီး ဖြစ်သဖြင့် နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ချေ။

ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရားက ကျယ်လောင်စွာဖြင့် -

“သတ်စမ်း...” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရား နှစ်ပါးကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။

“သတ်စမ်း...”

မီးနတ်ဘုရား၏ ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက် ရှိသော နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် လက်ထဲတွင် ကျောက်ထျန်းတံဆိပ်တော် ၊ နဂါးငါးကောင်စက်ဝိုင်း ၊ မီးကျီးကန်းတစ်သောင်းအိုး ၊ မိုင်တစ်သောင်းမီးခိုးတိမ်တိုက် နှင့် မီးလျှံပျံဓား တို့ကို ကိုင်စွဲထားခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မီးတောက်မန္တန် ပညာရပ်များသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုအမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား သုံးပါးထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည် သတ်ဖြတ်လိုက်တော့သည်။

‘ရှပ်...’

မီးဓား ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်နှင့် ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရားသည် ပေပေါင်း ရာဂဏန်းခန့်အထိ နောက်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ထိုလူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားအား မြေပြင်ထက်၌ ခြေထောက်ဖြင့် တိုက်ရိုက် နင်းခြေလိုက်တော့သည်။

ဤနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူထပ်လှသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများ ရှိနေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မီးနတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံထားရသဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများမှာ နှောင်ဖွဲ့ခြင်း ခံထားရသည်။

သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဒွါခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့ပြီး ရွှေရောင်သွေးများ မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် နဂါးကိုးကောင်မီးတောက်အုပ်ဆောင်း ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ အစက မီးနတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ငှားရမ်းထားခဲ့သဖြင့်

ယခုအချိန်တွင် နဂါးကိုးကောင်မီးတောက်အုပ်ဆောင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အစွမ်းထက်မြက်မှုကို အပြည့်အဝ ဖော်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရွှေဝါရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသော အုပ်ဆောင်းကြီးတစ်ခု ပျံသန်းတက်သွားခဲ့ပြီး ထိုလူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားအား တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံ ဖုံးအုပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအုပ်ဆောင်းကြီးအတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အငွေ့အသက်များကို အာရုံခံမိလိုက်လျှင် ဤနတ်ဘုရားသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီးဖြင့် -

“ငါ့ကို ကယ်ကြဦး...” ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လျန်နိုင်ငံ မြို့တော်တစ်ခုလုံး ကြီးစွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရသည်။

လောကလူသားများ၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ နတ်ဘုရားများသည် အမြဲတမ်း မြင့်မြတ်လှပြီး ပြစ်မှားစော်ကား၍ မရသော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ဤကမ္ဘာလောကတွင် ကွေ့ဝူကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိသော ပညာရှင်များပင် အလွန် ရှားပါးလှပြီး ရုရွှီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာမူ လက်ချိုးရေတွက်နိုင်သော တာအိုဆရာကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံသူ ပညာရှင်များ၏ အထက်တွင် ရှိနေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ရွှေရောင်အုပ်ဆောင်းအတွင်း၌ ပိတ်မိနေခဲ့ပြီး အသက်လုကာ ကယ်ဆယ်ရန် အော်ဟစ်နေခဲ့ရသည်။

လျန်နိုင်ငံ မြို့တော်အတွင်းရှိ ပြည်သူများနှင့် ကျင့်ကြံသူ ပညာရှင်များ အားလုံးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

“နတ်ဘုရားတွေကလည်း ကြောက်ရွံ့တတ်ကြတာပဲလား။”

၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ဤကဲ့သို့သော အတွေးအမြင်များ မလွှဲမရှောင်သာဘဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

နဂါးကိုးကောင်မီးတောက်အုပ်ဆောင်းအတွင်းရှိ ထိုလူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အသုံးပြု၍ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများကို ကြီးမားလှသော ဒိုင်းကာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် နဂါးကိုးကောင်မီးတောက်အုပ်ဆောင်းကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ မီးခိုးများနှင့် မီးတောက်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး အလွန်ပင် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေခဲ့သည်။

ထိုနတ်ဘုရားသည် ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အမှတ်အသားရတနာကို အသုံးပြု၍ ခုခံရန် ကြံစည်သော်လည်း ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အမှတ်အသားရတနာမှာ လဲ့ချွဲချိတ် နှစ်စင်း၏ ရစ်ပတ်ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံထားရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင်မှ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

“အစက ငါတို့တွေ အမှတ်အသားရတနာကို အသုံးပြုပြီး သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားရတနာကို ပိတ်ဆို့ထားတယ်လို့ ထင်နေတာ... အမှန်တကယ်တော့ ငါတို့ရဲ့ ရတနာကသာ သူ့ရဲ့ ခုတ်ပိုင်းခြင်းကို ခံနေရတာပဲ ”

တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် ၎င်းတို့သည် သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြရပြီး မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းတို့သည် ယခင်က ဤလူငယ်နတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားရတနာများကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဝိုင်းဖွဲ့ သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း

မထင်မှတ်ဘဲ အခြားလူ၏ အကွက်ချ ကြံစည်မှုအတွင်းသို့ ကျရောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နဂါးကိုးကောင်မီးတောက်အုပ်ဆောင်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါများကြောင့် ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရား နှစ်ပါးမှာ ရှေ့သို့ တိုးရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေခဲ့ကြရသည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် ပူးပေါင်း၍ လီယန်ချူအား တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်သာ တတ်နိုင်ကြတော့သည်။

“လူတစ်ယောက် လျော့နည်းသွားတာကလည်း မကောင်းတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီနတ်ဘုရားကတော့ သေချာပေါက် သေရမယ် ”

၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ စိတ်ထဲ၌ တူညီသော အတွေးများ ရှိနေခဲ့ကြပြီး ဤရွှေရောင်အုပ်ဆောင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါကို မြင်တွေ့ရလျှင် စိတ်ထဲမှ အနည်းငယ် ဝမ်းမြောက်မိသွားခဲ့ကြသည်။

“ကံကောင်းလို့ ပိတ်မိသွားတဲ့လူက ငါ မဟုတ်လို့ပဲ ”

ပြီးတော့ ဤနတ်ဘုရားရတနာ၏ စွမ်းအားမှာ ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းလှသဖြင့် သေချာပေါက် ဤလူငယ်နတ်ဘုရား၏ နောက်ဆုံးဝှက်ဖဲ ဖြစ်ရမည်ဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။

မြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများကို ချက်ချင်းပင် လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် အလျား ပေတစ်ရာခန့်အထိ မြင့်မားသွားခဲ့ပြီး

လက်ထဲမှ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်စွဲလျက် လီယန်ချူ၏ လည်ပင်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

မီးနတ်ဘုရား၏ ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက် ရှိသော နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကြီးထံမှလည်း လီယန်ချူသည် မီးကျီးကန်းတစ်သောင်းအိုး ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော မီးကျီးကန်းများသည် ပျံသန်းထွက်ပေါ်သွားခဲ့ပြီး ထိုနတ်ဘုရားအား လွှမ်းခြုံ ဖုံးအုပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

မြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် နတ်ဘုရားဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ထက်၌ တောက်ပလှသော ထီးအလား ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုမီးကျီးကန်းများကို အဆက်မပြတ် ဖြတ်တောက် ခြေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

ကျီးကန်းတစ်သောင်းအိုးသည် လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းထက်၌ မြင့်မားစွာ သွားရောက် တည်ရှိနေခဲ့ပြီး များပြားလှသော မီးကျီးကန်းများသည် ထိုမြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရား၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အဆက်မပြတ် နှောင့်ယှက် ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအများမှာ ကောင်းကင်ထက်ရှိ ပေပေါင်း ရာဂဏန်းခန့်အထိ မြင့်မားလှသော မီးနတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသော လှံရှည်ကြီးတစ်စင်း လက်အတွင်းသို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လှံဖျားထက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် နတ်ဘုရားမီးတောက်များ ကပ်ငြိနေခဲ့သည်။

လှံရှည်ကြီးသည် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ရတော့သည်။

မြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလှသော အပေါက်ကြီးများစွာ အဆက်မပြတ် ထိုးနှံခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

“အား... အား... အား... အား... အား...”

သူသည် အဆက်မပြတ် နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ သူ၏ ဓားသိုင်းပညာဖြင့် လီယန်ချူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

မီးလှံရှည် သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး သူ့အား အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

သူသည် အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ရပြီး အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် လျန်နိုင်ငံ မြို့တော်အတွင်းရှိ ပြည်သူများ၏ မျက်ဝန်းအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရာ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ရှိနေသော အတွေးအမြင်များကို ပိုမို၍ သေချာသွားစေခဲ့သည်။

“နတ်ဘုရားတွေကလည်း မြင့်မြတ်လှတာ မဟုတ်ပါဘူး... သာမန်လူတွေလိုပဲ သေရမှာကို ကြောက်တတ်ကြပြီး နာကျင်မှုကိုလည်း ခံစားရတာပဲ။”

ယခင်က နိုင်ငံတော်ဆရာ ရိယွီ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် ၎င်းတို့ စိတ်ပျက်ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သဖြင့် ယခုအချိန်တွင်မူ နတ်ဘုရားများအပေါ် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုများမှာ ပိုမို၍ ပျက်စီး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။

အချို့လူများမှာ ဤနတ်ဘုရားများကို ကြည့်ရှုသည့် မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ဒေါသတရားများ ပြည့်နှက်လာခဲ့ကြသည်။

လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် မီးလှံရှည်ကို ကိုင်စွဲလျက် ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများနှင့်အတူ

လှည့်၍ တစ်ချက် ထိုးနှံလိုက်ရာ ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရား၏ လက်ထဲမှ လှံရှည်ကြီးမှာ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချိုးခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

သူသည် မိုင်တစ်သောင်းမီးခိုးတိမ်တိုက်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံ ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံ သည် အလွန်ပင် ထူးခြားလှသောရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အချို့သော အခြေအနေများတွင် ၎င်း၏ ဂုဏ်သတ္တိမှာ နတ်ဘုရားရတနာများနှင့် တူညီလှရုံမျှမက နတ်ဘုရားများကို အထူးတလည် နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤရတနာထက်တွင် နတ်ဘုရားရတနာများ၏ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိမနေချေ။

ထို့ကြောင့် ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ကြီးမားလှသော ဓားကြီးနှစ်စင်းကို ဖွဲ့စည်းကာ လီယန်ချူထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်သည်။

“ဒီလူက စောက်ရမ်းကို မာန်မာနကြီးလွန်းတယ်... နတ်ဘုရားရတနာရဲ့ စွမ်းအားတွေ မရှိရင်... ငါလည်း သူနဲ့ ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်တာပေါ့။”

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ နတ်ဘုရားရတနာသည် ထိုအမွှေးတိုင်နံ့သာ ဓားကြီးနှစ်စင်းကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရား၏ ပုခုံးထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“အား... အား... အား... အား...”

ဤရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားသည် စိတ်နှလုံးအတွင်းအထိ နာကျင်လွန်းသဖြင့် မြေပြင်ထက်သို့ ဒူးထောက်၍ လဲကျသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဤရိုက်နှင်တံ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည့် ခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ဆန်းပြားလှပြီး နာကျင်လွန်းသဖြင့် မတ်တတ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ချေ။

ထို့ပြင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများ အားလုံးသည်လည်း ဤရိုက်နှင်တံ ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

“လောကလူသားတွေရဲ့ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို ခိုးယူစုဆောင်းပြီး အထက်လောကက နတ်ဘုရားကိုပါ လုပ်ကြံဖို့ ကြံစည်နေကြတာ... မင်းတို့ သုံးယောက်ကတော့ သေပြီပဲ ”

လီယန်ချူ၏ စကားသံမှာ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းအလား ကျယ်လောင်လှသဖြင့် ဤနတ်ဘုရား နှစ်ပါးမှာ ကြီးစွာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်ဝှေးကို ကိုင်စွဲထားသော အဖိုးအိုသည်လည်း မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

တောင်ဝှေးကို ကိုင်စွဲထားသော အဖိုးအိုသည် လက်ထဲမှ တောင်ဝှေးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပြီး မူလက တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သော်လည်း

ယခုအချိန်တွင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရလျှင် တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရတော့သည်။

“ဒီလူရဲ့ နောက်ခံအဆင့်အတန်းက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်... လက်ထဲက ရတနာတွေကလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေတာပဲ ”

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့ရသည်။

လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံ ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လှည့်၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

သူ၏ နောက်ကျောထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ထပ်မံ၍ ရိုက်ချခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ ဒူးထောက် လဲကျသွားခဲ့ရပြန်သည်။

“မင်းလိုမျိုး ကောင်ကများ... ငါ့ကို ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ချင်နေတာလား ”

လီယန်ချူ၏ စကားသံသည် လျန်နိုင်ငံ မြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံထက်၌ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

လျန်နိုင်ငံအတွင်း ကိုးကွယ်ပူဇော်ထားသော နတ်ဘုရားမှာ ယခုအချိန်တွင် မြေပြင်ထက်၌ သနားစဖွယ် ဒူးထောက်နေရသော ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသည့် နတ်ဘုရား ဖြစ်ပေသည်။

လူအများမှာ ဤနတ်ဘုရား၏ သနားစဖွယ် ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်တွေ့ရလျှင် မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အမူအရာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေခဲ့ကြသည်။

“နတ်ဘုရားဆိုတဲ့ အမည်နာမကို အသုံးချပြီး ဒီနေရာရဲ့ အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို ခံစားရယူနေပြီးတော့... ပြည်သူတွေကို မစောင့်ရှောက်တဲ့အပြင် လူသားတွေကိုပါ စားသောက်နေကြတာ... မင်းတို့တွေ ကိုယ့်ရဲ့ အပြစ်ကို သိသလား။”

လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံကို ကိုင်စွဲလျက် ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများနှင့်အတူ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းအလား ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သဘာဝတရားကြီး၏ အမျက်ဒေါသအလား ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားသည် အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို ရိပ်မိလိုက်ပြီး လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ ရိုက်နှင်တံကို အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့ရသဖြင့်

ချက်ချင်းပင် တောင်းပန် တိုးလျှိုးလိုက်တော့သည်။

“ငါတို့တွေ အပြစ်ကို သိပါပြီ... အရှင်နတ်ဘုရား... အသက်ချမ်းသာပေးပါ၊ ပုံမှန်အားဖြင့် ငါက လူသားတွေကို စားသုံးတာ နည်းပါးပါတယ်... သူတို့ နှစ်ယောက်လောက် မများပါဘူး၊ နောင်ပိုင်းကျရင် ဘယ်တော့မှ လူသားတွေကို မစားသုံးတော့ပါဘူး... ဒီနေရာကို ဆက်လက် စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်။”

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူအများမှာ ကြီးစွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ကြရသည်။

မြို့တော်တစ်ခုလုံး ဆူညံသွားခဲ့ရသည်။

“လူသားတွေကို စားတာလား... နတ်ဘုရားတွေက လူသားတွေကို စားသုံးနေကြတာလား။”

“ဒီနေ့ နိုင်ငံတော်ဆရာ ရိယွီက လူတွေကို သတ်ဖြတ်နေပြီး... ကိုးကွယ်ပူဇော်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားတွေကလည်း လူတွေကို စားသုံးနေကြတာပဲ... ဒီလောကကြီးက ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။”

“ငါတို့တွေ ကိုးကွယ်ပူဇော်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားတွေက ငါတို့တွေကို ပြန်ပြီး စားသုံးနေကြတာ... သူတို့ရဲ့ မျက်ဝန်းထဲမှာ ငါတို့တွေက ဝက်တွေ ဆိတ်တွေလိုပဲ ရှိနေတာလား။”

ယခုအချိန်တွင် ထိုမြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော အပေါက်ကြီးများစွာ ရှိနေခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော နတ်ဘုရားမီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသဖြင့် အလွန်ပင် နာကျင်နေခဲ့ရသည်။

သူသည် ထိုအခြား နတ်ဘုရားတစ်ပါးက မိမိ၏ တာဝန်ကို လွှဲချနေသည်ကို ကြားလျှင် ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီးဖြင့် -

“ကောင်းပြီလေ... မင်းက တကယ်ပဲ တာဝန်တွေကို လွှဲချတတ်တာပဲ... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က မင်း ငါ့ကို ဧည့်ခံတုန်းက... မင်းကိုယ်တိုင် လူပေါင်း ရှစ်ရာကျော်ကို စားသုံးခဲ့တာကို မေ့သွားပြီလား ”

“ပြီးတော့ မနှစ်က ငါတို့ သုံးယောက် ဒီနေရာမှာ ဆုံကြတုန်းက... မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အလွန်အကျွံ စားသောက်ခဲ့ကြပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးက လူသားတွေကို အကုန်လုံး စားပစ်လိုက်ကြတာလေ... ပြီးတော့မှ ငလျင်လှုပ်သလိုမျိုး ဟန်ဆောင်ခဲ့ကြတာ... ဒီကိစ္စကိုကော မင်း မေ့သွားပြီလား။”

ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားကလည်း အမျက်ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရပြီး -

“ပေါက်ကရတွေ ပြောမနေနဲ့... အဲဒီမြို့ကလူတွေကို မင်းကော မစားလို့လား... အားလုံး အရက်မူးနေကြတာ ဘယ်သူ ဘယ်လောက် စားမိလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ... အခုကျမှ ငါ့ကို လာပြီး အပြစ်တင်နေတာလား။”

နတ်ဘုရား နှစ်ပါးမှာ အချင်းချင်း ပြင်းထန်စွာ ဆဲဆို အငြင်းပွားနေခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ယခင်က လီယန်ချူ၏ နောက်ခံကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ဒေါသမထွက်ဝံ့ကြဘဲ နောက်ပိုင်းတွင် လီယန်ချူ၏ လောဘရမ္မတ်ကြီးမှုကို မြင်တွေ့ရလျှင် သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ တိုက်ခိုက်၍ မနိုင်သဖြင့် အချင်းချင်း ပြန်လည်၍ အပြစ်တင်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤရုပ်ဆိုးလှသော ပုံသဏ္ဌာန်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် လူသားများကို အံ့ဩဝမ်းနည်းစေခဲ့သည်။

မြို့တော်အတွင်းရှိ ပြည်သူများအတွက်မူ ၎င်းတို့၏ စိတ်ကူးအမြင်များမှာ ကြီးမားလှသော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

“မနှစ်က လျီယန်းမြို့မှာ ငလျင်လှုပ်ခတ်ခဲ့လို့... မြို့သူမြို့သား တစ်သိန်းကျော် သေဆုံးခဲ့ရတာ... အမှန်တကယ်တော့ နတ်ဘုရားတွေ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာ ဖြစ်နေတာကိုး။”

လျီယန်းမြို့ ငလျင်လှုပ်ခတ်မှုကြောင့် မြို့သူမြို့သား တစ်သိန်းကျော်လုံး သေဆုံး ပျက်စီးခဲ့ရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြို့ရွာများစွာလည်း သေဆုံး ထိခိုက်မှုများ ရှိခဲ့ကာ နောက်ဆက်တွဲ ငလျင်များပါ လှုပ်ခတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤကိစ္စကို လျန်နိုင်ငံအတွင်းရှိ ပြည်သူများစွာ သိရှိခဲ့ကြရစဉ်အတွင်း၌ အလွန်ပင် ထိတ်လန့် ဝမ်းနည်းခဲ့ကြရသည်။

မထင်မှတ်ဘဲ မိမိတို့ ကိုးကွယ်ပူဇော်ထားသော နတ်ဘုရားများ၏ လုပ်ဆောင်ချက် ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် လျန်နိုင်ငံ မြို့တော်အတွင်းရှိ ပြည်သူများမှာ ဤနတ်ဘုရား သုံးပါးအား ကြည့်ရှုသည့် မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အမျက်ဒေါသများ ပြည့်နှက်လာခဲ့ကြတော့သည်။

ချင်းယဲ့ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းယွီဇီက ဒေါသတကြီးဖြင့် -

“ဒီလိုကောင်မျိုးတွေကိုမှ နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ဝံ့ကြသေးတယ်... တောက်။” ဟု ဆဲဆိုလိုက်သည်။

တူကျွမ်ကလည်း ဓားကို ကိုင်စွဲလျက် ကျယ်လောင်စွာဖြင့် -

“လူသားတွေကို စားသောက်ပြီး အသက်တွေကို သတ်ဖြတ်နေကြတာ... ဟန်ဆောင်ကောင်းလှချေလား... သေရမယ်။” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် လူအများမှာ ဒေါသထွက်လာခဲ့ကြပြီး ဖုန်းယွီဇီနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူ ပညာရှင်များသည်လည်း အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အဆက်မပြတ် ဆဲဆို မြည်တွန်နေခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း လျန်နိုင်ငံ မြို့တော်အတွင်းရှိ ပြည်သူများနှင့် လျန်နိုင်ငံ တော်ဝင်စစ်သည်တော်များမှာမူ ယခုအချိန်အထိ မည်သူမျှ စကားမဆိုဝံ့ကြသေးချေ။

၎င်းတို့သည် နတ်ဘုရားများကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာခဲ့သော အရှိန်အဝါကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း စကားမဆိုလေလေ... စိတ်ထဲမှ အမျက်ဒေါသများမှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး မီးတောင်ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ရတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် နဂါးကိုးကောင်မီးတောက်အုပ်ဆောင်းကို အသုံးပြု၍ ထိုလူသားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျားဦးခေါင်း ရှိသော နတ်ဘုရားအား တိုက်ရိုက် အရည်ကျို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး လုံးဝ ကျဆုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ရင်းနှီးလှသော မဟာတာအို၏ အာရုံခံမှုကို ရရှိလိုက်သဖြင့် ထိုလူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ပြီးနောက်

လီယန်ချူသည် နဂါးကိုးကောင်မီးတောက်အုပ်ဆောင်းကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ရင်း အေးစက်စွာဖြင့် -

“မင်းတို့ရဲ့ ပြစ်မှုတွေက ကြီးမားတယ်... သေဒဏ်ပေးရမယ်။”

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားမှာ မျက်နှာပျက်သွားခဲ့ရပြီး ဤလူငယ်နတ်ဘုရားသည် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်ကို တွေးတောမိလိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

“ကောင်းပြီလေ... ဒီလူက ဒီတစ်ကြိမ် အမွှေးတိုင်နံ့သာတွေကို စုဆောင်းဖို့အတွက် ဒီလိုမျိုး လှည့်စားတာကိုး... ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှချေလား။”

ထို့နောက် သူသည် မိမိ သဘောပေါက်သွားသော လီယန်ချူ၏ အစီအစဉ်များကို လောကလူသားများ သိရှိစေရန်အတွက် ဖွင့်ထုတ်ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်း နှစ်ခု ပျံသန်းထွက်ပေါ်သွားခဲ့ပြီး ရွှေရောင်နဂါး နှစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရတော့သည်။

‘ချလွင်...’

ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားအား ခြေထောက်အောက်သို့ တိုက်ရိုက် နင်းခြေ ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤနတ်ဘုရား၏ အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်ပင် အားနည်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားလောက၏ ကြီးမားလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းလက်နက်... ရွှေနဂါးကတ်ကြေး ။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် မိမိ စိတ်ကူးယဉ် တွေးတောမိသော လီယန်ချူ၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ထုတ်ရန် အချိန်မရတော့ဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

ဦးခေါင်းမရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဦးခေါင်းကို ပွေ့ပိုက်လျက် ကောင်းကင်အဝေးသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရား သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် သူ ထိန်းချုပ်ထားသော ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အမှတ်အသားရတနာမှာ အရှင်သခင်မဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသဖြင့် လီယန်ချူ၏ လက်အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုအမှတ်အသားရတနာနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော လဲ့ချွဲချိတ် မှာလည်း လီယန်ချူ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အသုံးပြု၍ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ထွက်ပြေးရန် အချိန်မမီတော့သော ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသည့် နတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

“သူ့ကို သတ်ပစ်ကြ...”

“သူ့ကို သတ်ပစ်ကြ...”

“ဘယ်လိုမျိုး နတ်ဘုရားလဲ... သူ့ကို သတ်ပစ်ကြ...”

အစပိုင်းတွင် လူငယ်အနည်းငယ်ကသာ ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ရေလှိုင်းတစ်ခုအလား ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လျန်နိုင်ငံ မြို့တော်တစ်ခုလုံးရှိ ပြည်သူများနှင့် ကျင့်ကြံသူ ပညာရှင်များ အားလုံး၏ အမျက်ဒေါသများမှာ လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသော အော်ဟစ်သံများကြောင့် စိတ်နှလုံးများ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ရသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ထဲတွင် လဲ့ချွဲချိတ် နှစ်စင်းကို ကိုင်စွဲလျက် ထိုကျားဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသော နတ်ဘုရားအား တိုက်ရိုက် ခြေမှုန်း သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး မီးခိုးများအလား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကာ စင်ကြယ်လှသော အမွှေးတိုင်နံ့သာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ကျန်ရှိသော တစ်ပါးဖြစ်သည့် ဝေနိုင်ငံတွင် ကိုးကွယ်ပူဇော်ထားသော မြွေဦးခေါင်းနှင့် လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိသည့် နတ်ဘုရားမှာမူ ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံသန်းလျက် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ရွှေနဂါးကတ်ကြေးကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ရွှေရောင်နဂါး နှစ်ကောင် ပျံသန်းထွက်ပေါ်သွားသည်။

‘ချလွင်...’ ခနဲ မြည်ဟီးသွားခဲ့သည်။

ဤနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း တိုက်ရိုက် နှစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

ရွှေနဂါးကတ်ကြေး၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှပြီး နတ်ဘုရားလောကတွင်လည်း အလွန်ပင် ကျော်ကြားလှသော နတ်ဘုရားရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ဆုံးရှုံးနေခဲ့သော ဤနတ်ဘုရားမှာလည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် လုံးဝ ခြေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အမှတ်အသားရတနာ သုံးစင်းစလုံးကို လီယန်ချူသည် လက်အတွင်းသို့ အပြည့်အဝ သိမ်းဆည်းလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် မီးနတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် အခြားသော နတ်ဘုရားရတနာများကိုပါ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ခြောက်ပါးအလံ၏ အမှတ်အသားရတနာ လေးစင်းစလုံးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်စွဲထားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အနက် သုံးစင်းမှာ ဤနေရာရှိ နတ်ဘုရားများ၏ သန့်စင်ခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် ဤနေရာ၏ ကောင်းကင်စည်းကမ်းချက်များနှင့် ဆက်နွှယ်နေခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် မည်သည့် ဖိနှိပ်မှုမျိုးမျှ မရှိတော့ဘဲ သိုင်းနတ်ဘုရား အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများ အားလုံး ပြန်လည်ပြည့်ဝသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ကမ္ဘာငယ် အတွင်းရှိ ကျွေ့ဟွာထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ အသိပေးလိုက်သည်။

“ကြေးနီနတ်ဘုရားမီးအိမ်ကို ထုတ်ပေးဦး”

ကျွေ့ဟွာသည် လီယန်ချူ၏ စကားသံကို ကြားလျှင် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

“နင် ဘာမှမဖြစ်ဘူးမလား”

လီယန်ချူက ချက်ချင်းပင် -

“ဘာမှမဖြစ်ဘူး... အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။” ဟု အသိပေးလိုက်သည်။

ကျွေ့ဟွာက - “............”

အစပိုင်းတွင် သူမသည်လည်း လီယန်ချူနှင့်အတူ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ချင်ခဲ့သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင် မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်း မရှိသေးသဖြင့်

ဤနေရာ၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ အမွှေးတိုင်နံ့သာများကို စုဆောင်းလာခဲ့သော နတ်ဘုရား သုံးပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင်မူ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုအလား ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ စကားကို ကြားရမှသာ သူမသည် စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့ရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် လက်ထဲတွင် ကြေးနီနတ်ဘုရားမီးအိမ်ကို ကိုင်စွဲထားခဲ့သည်။

ကြေးနီနတ်ဘုရားမီးအိမ်၏ နောက်ခံမှာ မသေးလှဘဲ ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလမှ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ကြေးနီနတ်ဘုရားမီးအိမ်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ထိုနတ်ဘုရား သုံးပါး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ကျန်ရှိနေခဲ့သော အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများ အားလုံးသည်

ကြေးနီနတ်ဘုရားမီးအိမ်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သန့်စင်လှသော မီးအိမ်ဆီများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ယခင်က ဤမီးအိမ်ကို လီယန်ချူက ကျွေ့ဟွာအား နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံရန်အတွက် ငှားရမ်းထားခဲ့သဖြင့် အတွင်း၌ ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်း မှ စုဆောင်းထားသော အမွှေးတိုင်နံ့သာများ ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤကြေးနီနတ်ဘုရားမီးအိမ်သည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား သုံးပါး၏ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများကိုပါ ထပ်မံ၍ ဝါးမြိုလိုက်သဖြင့် အလွန်ပင် ဆန်းပြားလှသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လက်ထဲတွင် ကိုင်စွဲထားသည့်အခါ၌ အလွန်ပင် လေးနက်လှသော ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များကို ခံစားရစေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ယခင်က အတွင်းရှိ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားအချို့ကိုသာ အသုံးပြု၍ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး မိမိ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို နှိုးဆွခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤမီးအိမ်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာ ပြင်းထန်လှဆဲ ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင်မူ ယခင်ကထက် လုံးဝ ခြားနားလှသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ဤကြေးနီနတ်ဘုရားမီးအိမ်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်စွဲထားခဲ့ရာ သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ကောင်းကင်ထက်မှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားအလား ထည်ဝါခန့်ညားလှပေသည်။

သုံးနိုင်ငံ၏ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများ အားလုံးသည် ဤလူထံသို့ တိုက်ရိုက် စုဆောင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတော့သည်။

နတ်ဘုရား သုံးပါး ချက်ချင်းပင် ကျဆုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ကြရပြီး ၎င်းတို့၏ ကျန်ရှိသော အမှတ်အသားများ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီးနောက် လူသားလောကရှိ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများမှာ အရှင်သခင်မဲ့ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထျန်းကျူလျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများ စုဆောင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သဖြင့် လီယန်ချူသည်လည်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။

ယခင်က သူသည် ဤနတ်ဘုရား သုံးပါး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများ လေလွင့် ပျက်စီးမသွားစေရန်အတွက်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါကမှ ဒီကြေးနီနတ်ဘုရားမီးအိမ်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အသုံးပြုနည်း ဖြစ်နေမလား ”

လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် တည်ငြိမ်လှသော အမူအရာဖြင့် ကြေးနီနတ်ဘုရားမီးအိမ်ကို ကိုင်စွဲထားခဲ့သည်။

ကြေးနီနတ်ဘုရားမီးအိမ်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် မီးအလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာခဲ့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထျန်းကျူလျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် လင်းထိန်သွားစေခဲ့တော့သည်။

ထျန်းကျူလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ မူလကပင် လူသားလောကထက် ပိုမို၍ ထူထပ်လှပြီး ယခုအချိန်တွင်မူ သက်ရှိအရာအားလုံး နိုးထလာခဲ့ကြကာ အလွန်ပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့ကြသည်။

ယခင်က ဤနေရာ၌ အမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ကြေးနီနတ်ဘုရားမီးအိမ်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် အရှိန်အဟုန်မှာ ပိုမို၍ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

‘ဝုန်း... ဝုန်း...’

နေရာအနှံ့အပြား၌ တည်ဆောက်ထားသော နတ်ဘုရားရုပ်ထုကြီးများသည် အဆက်မပြတ် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ကြရသဖြင့် တစ်နိုင်ငံလုံး လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

လျန်နိုင်ငံ မြို့တော်အတွင်း၌ပင် နတ်ဘုရားကျောင်းဆောင်ကြီး ပေါင်း တစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေခဲ့ရာ တစ်လောကလုံးရှိ နေရာအနှံ့အပြားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန်ပင် မလိုအပ်တော့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ဤအမွှေးတိုင်နံ့သာ စွမ်းအားများ အားလုံးသည် ကြေးနီနတ်ဘုရားမီးအိမ်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် နတ်ဘုရားရုပ်ထုများ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ကြရသည်။

တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် အလွန်ပင် ရှင်းလင်း သန့်စင်သွားခဲ့ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး လူအများ၏ စိတ်ထဲ၌လည်း ကြည်လင် တောက်ပလာခဲ့ကြရသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်မှာ မူလအတိုင်းပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လူများကို ပေးအပ်သော ခံစားချက်မှာမူ အလွန်ပင် ရှင်းလင်း ဆန်းပြားလှပြီး အသွင်သဏ္ဌာန်သစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေသည်။

နေရာအနှံ့အပြား၌ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလှသော အငွေ့အသက်များကို ခံစားရစေပြီး

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တောက်ပလင်းထိန်သွားခဲ့သဖြင့် လူများကို အမြင်သစ် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ရတော့သည်။

နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် မှောင်မိုက်နေသော အခန်းကျဉ်းလေးတစ်ခုသည် မီးအိမ်တစ်စင်းကြောင့် ချက်ချင်းပင် လင်းထိန်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပေသည်။