အခန်း ၁၃၅

အခန်း(၁၃၅) ကစားကွင်းမှ အိပ်မက်ဆိုး

လျိုချွမ်၏ ဦးနှောက်သည် သုံးစက္ကန့်ခန့် ဗလာကျင်းသွား၏။

ကစားကွင်း။

တစ်မြို့လုံးတွင် အပျော်ရွှင်ရဆုံး နေရာ။

"အစ်ကိုချူး ကျွန်တော့်ကို နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား..."

"ကျွန်တော်တို့က အမှုစုံစမ်းနေတာလေ တစ်ယောက်ယောက်ကို အလုပ်ပြုတ်သွားစေနိုင်ပြီး နိုင်ငံခြားရေးရာဌာနရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကိုပါ ရနိုင်တဲ့ အမှုကြီးကို စစ်ဆေးနေတာပါ..."

"အခု ကစားကွင်းကို သွားမလို့လား..."

နောက်ထပ် တစ်ခွန်းထပ်ပြောလျှင် သတ်ပစ်မည်ဟု ပြောနေသယောင်ရှိသော ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ သူ ပြောချင်နေသော မကျေနပ်ချက်များအားလုံးကို မြိုချလိုက်ရတော့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကိုချူး..."

လျိုချွမ်သည် ချက်ချင်း အသင့်အနေအထားဖြစ်သွားပြီး လှည့်ကာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွား၏။

ယခုတော့ သူ သင်ခန်းစာရသွားပြီဖြစ်သည်။

ကွပ်ကဲရေးမှူးချူးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် နားလည်လျှင်လည်း အမိန့်ကို နာခံရမည်ဖြစ်ပြီး နားမလည်လျှင် ပို၍ပင် နာခံရမည် ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနတ်ဘုရားကြီး၏ တွေးခေါ်ပုံကို မည်သည့်အခါမှ နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ရဲတပ်ဖွဲ့သုံး ဆန်တာနာကားသည် ညအချိန်တွင် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လျက် ထွက်ခွာသွား၏။

လျိုချွမ်သည် အပေါ်ဘက်ရှိ လက်ကိုင်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများအားလုံး ဗိုက်ထဲတွင် မွှေနှောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူ၏ တစ်သက်တာတွင် ဤမျှမြန်သော ကားမျိုးကို တစ်ခါမှ မစီးဖူးကြောင်း သူ ကျိန်တွယ်ရဲ၏။

ဤကားသည် ဆန်တာနာ မဟုတ်ဘဲ မြေပြင်နှင့် ကပ်၍ ပျံသန်းနေသော တိုက်လေယာဉ်တစ်စင်းသာ ဖြစ်တော့သည်။

ဒက်ရှ်ဘုတ်ပေါ်ရှိ ဒိုင်ခွက်လက်တံသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ခါနေပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ လမ်းမြင်ကွင်းများမှာ ဝေဝါးနေသော အလင်းတန်းများအဖြစ် ရှည်ထွက်သွားသည်ကို သူ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေမိ၏။

ကားကြီး အပိုင်းပိုင်းကွဲထွက်သွားတော့မည် သို့မဟုတ် ရှေ့ကား၏ နောက်ပိုင်းကို ဝင်တိုက်မိတော့မည်ဟု သူ အကြိမ်ကြိမ် တွေးမိခဲ့သည်။

သို့သော် အကြိမ်တိုင်းတွင် ချူးရှန့်သည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာဖြင့် ကားကို အလွန်ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်ကာ အကာအရံများ သို့မဟုတ် အခြားကားများကို မီလီမီတာအနည်းငယ်အကွာမှ ပွတ်တိုက်ရုံမျှ ကျော်တက်သွားခဲ့၏။

လျိုချွမ်၏ မျက်နှာသည် အနီရောင်မှ အဖြူရောင်သို့ လည်းကောင်း ထိုမှတစ်ဆင့် အစိမ်းရောင်သို့ လည်းကောင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

အစ်ကိုချူးနှင့်အတူ မစ်ရှင်ထွက်ပြီးတိုင်း ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်တစ်ယောက် နှလုံးဆေးများ အမြောက်အမြား သောက်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားတော့၏။

ဤအခြေအနေကို မည်သူက ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။

"ဝေါ့..."

"ရောက်ပြီ..."

လျိုချွမ်၏ အစာအိမ်မှ အချဉ်ရည်များ လည်ချောင်းဆီသို့ တက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် ချူးရှန့်၏ အေးစက်သော အသံသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဂီတသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ကျွီ..."

ကားတာယာများသည် မြေပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်ကာ အသံမြည်သွားပြီး အနောက်ဘက်မြို့ရှိ အိပ်မက်နိုင်ငံတော် ကစားကွင်းရှေ့ရှိ ယာဉ်ရပ်နားရန်နေရာသို့ အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းသော ကားအကွေ့ဖြင့် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ပြီးနောက် လွတ်နေသော ယာဉ်ရပ်နားရန်နေရာတစ်ခုတွင် ညင်သာစွာ ရပ်တန့်သွား၏။

ပိုလွန်းခြင်းမရှိ လိုလွန်းခြင်းမရှိဘဲ ပြီးပြည့်စုံစွာ ညီမျှနေသည်။

လျိုချွမ်သည် ကားတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အနီးရှိ အမှိုက်ပုံးဆီသို့ ယိုင်နဲ့နဲ့ ပြေးသွားပြီး အမှိုက်ပုံးအစွန်းကို ကိုင်လျက် အပြင်းအထန် အန်ချတော့၏။

ချူးရှန့်သည် အင်ဂျင်ကိုပိတ်ကာ သော့ကိုဖြုတ်လိုက်ပြီး ခံစားချက်မဲ့နေသော မျက်နှာဖြင့် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။

ဧရာမ ပုံပြင်ထဲမှ ရဲတိုက်တံခါးကြီးသည် သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေ၏။

စည်းချက်ကျကျ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဂီတသံသည် ကလေးများ၏ အော်ဟစ်သံများနှင့် ရယ်မောသံများ ရောနှောကာ ဆီးကြိုနေသည်။

လေထုထဲတွင် ပေါက်ပေါက်ဆုပ်နှင့် သကြားလုံးများ၏ ချိုမြိန်သော ရနံ့များ ပြည့်နှက်နေ၏။

ပျော်ရွှင်မှုပင်လယ်ကြီးထဲတွင် ချူးရှန့်၏ အရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ထူးဆန်းစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။

သူသည် မှောင်မိုက်ပြီး သွေးထွက်သံယိုများပြားလှသော ငရဲမှ လမ်းမှားရောက်လာသည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် တူနေ၏။

သူ၏ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အငွေ့အသက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်လေထုနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်နေသည်။

ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ဧည့်သည်များသည် ချစ်သူစုံတွဲများဖြစ်စေ ကလေးသုံးယောက်၏ မိဘများဖြစ်စေ သူ၏မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အလိုအလျောက် ရှောင်ဖယ်သွားကြ၏။

ထိုအကြည့်သည် ထောင်မှလွတ်လာသော ရာဇဝတ်ကောင်ကြီးတစ်ဦးကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"မေမေ ဟိုမှာကြည့် ဝက်ဝံကြီး..."

မိခင်၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးက ချူးရှန့်ကို ရုတ်တရက် လက်ညှိုးထိုးကာ ပျော်ရွှင်စွာ အော်လိုက်၏။

သူမ၏ မိခင်မှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြူဖျော့သွားပြီး သမီးဖြစ်သူ၏ ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ ယုန်တစ်ကောင်ထက်ပင် မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ချူးရှန့်မှာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားရ၏။

သူက ဤအခြေအနေကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။

လျိုချွမ်သည် ခေါင်းမူးသည်အထိ အန်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခါးကိုဆန့်ကာ ချူးရှန့်ကို ဘီလူးတစ်ကောင်အား ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်၏။

"အစ်ကိုချူး အရင်က အက်ဖ်ဝမ်း ကားမောင်းဖူးတာလား..."

ချူးရှန့်သည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ကစားကွင်းဝင်ပေါက်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားသည်။

"လိုက်ခဲ့..."

လျိုချွမ်မှာ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် သူ၏ အားနည်းနေသော ခြေထောက်များကို ဆွဲကာ အမြန်လိုက်သွားရတော့၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်မှတ်ဂိတ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ဤထူးဆန်းပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော ပုံပြင်ကမ္ဘာထဲသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

လင်းလက်နေသော နီယွန်မီးရောင်များ ဧရာမ ကာတွန်းဇာတ်ကောင်ကြီးများ ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောမှ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အော်ဟစ်သံများ ရိုလာကိုစတာ၏ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသော အသံများ ရှိနေ၏။

ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးသည် ပျော်ရွှင်မှုဟူသော အဓိကအကြောင်းအရာကို ပေါ်လွင်စေသည်။

လျိုချွမ်သည် မိမိကိုယ်ကို အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။

မျက်လုံးများ နီရဲနေသည်အထိ နေ့ရောညပါ နှစ်ရက်ဆက်တိုက် အလုပ်လုပ်နေရသော စုံထောက်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယခုလို နေရာမျိုးသို့ လာရခြင်းမှာ လုံးဝကို အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ ရယ်စရာကောင်းလွန်းလှသည်။

သို့သော် ချူးရှန့်ကမူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထား၏။

အတိကျဆုံး ရေဒါတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ နက်နဲသော မျက်လုံးများသည် လူအုပ်ကြီးကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေသည်။

သူ၏ ပြစ်မှုအမြင် စွမ်းရည်ထဲတွင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် မီးခိုးရောင်ဖြစ်နေ၏။

သာမန်လူများ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ကိုယ်စားပြုသော မရေမတွက်နိုင်သည့် မီးခိုးနုရောင် အငွေ့အသက်များသည် လေထဲတွင် ရောယှက်နေသည်။

သို့သော် သူတို့ကို ခြေရာခံနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အနက်ရောင်ကြိုးတန်းမှာမူ အံ့မခန်း ရှင်းလင်းနေ၏။

၎င်းသည် အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လူအုပ်ထဲတွင် လွန့်လူးသွားလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ကစားကွင်း၏ အလယ်ဗဟိုကို ညွှန်ပြနေသည်။

ထိုနေရာတွင် မီးရောင်များက စူးရှတောက်ပနေ၏။

၎င်းသည် ကစားကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် အိပ်မက်ဆန်ဆုံးနှင့် ကလေးဆန်ဆုံး နေရာဖြစ်သည်။

မြင်းရဟတ်။

ချူးရှန့်သည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ထိုအရပ်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွား၏။

သူ၏ အရပ်ရှည်ရှည် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက လူအုပ်ထဲတွင် လမ်းပွင့်သွားစေပြီး လူတိုင်းက အလိုအလျောက် လမ်းဖယ်ပေးကြသည်။

လျိုချွမ်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် မေးခွန်းထုတ်စရာများအပြည့်ဖြင့် နောက်မှ တယိမ်းတယိုင် လိုက်ပါလာ၏။

မြင်းရဟတ်။

သဲလွန်စများသည် မြင်းရဟတ်နှင့် သက်ဆိုင်နေနိုင်မည်လား။

မကြာမီ သူတို့သည် မြင်းရဟတ်၏ အကာအရံအနီးသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ရွှင်လန်းခြင်းတေးသီချင်း၏ ဂန္ထဝင်ဂီတသံနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်သောအပြုံးများ မျက်နှာပေါ်တွင်ရှိနေသည့် ကလေးများနှင့် မိန်းကလေးငယ်များကို တင်ဆောင်ထားသော လှပစွာ အလှဆင်ထားသည့် သစ်သားမြင်းများသည် အတက်အကျဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေ၏။

အရာအားလုံးသည် အလွန်လှပပြီး အပြစ်ကင်းစင်နေသည်။

လျိုချွမ်ခမျာ လုံးဝကို အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေ၏။

သို့သော် ချူးရှန့်၏ အကြည့်သည် အဖြူရောင် သစ်သားမြင်းတစ်ကောင်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေသည်။

ထိုအပေါ်တွင် မိန်းကလေးတစ်ဦး ထိုင်နေ၏။

သူမသည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ခန့်ရှိပြီး ဖြူစင်သော ဂါဝန်ဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဆံပင်ကို သေသပ်စွာ စည်းထားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မိတ်ကပ်ပါးပါးလေး လိမ်းခြယ်ထားသည်။

သူမသည် ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့စောင်းကာ ဘေးရှိ သစ်သားမြင်းပေါ်မှ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေပြီး ချစ်စရာကောင်းသော စွယ်သွားလေးနှစ်ချောင်းကို ပေါ်လွင်စေ၏။

ထိုအပြုံးသည် တောင်ကျစမ်းရေကဲ့သို့ ဖြူစင်လွန်းလှသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့သူတိုင်းက သူမသည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး သဘောကောင်းသော အိမ်နီးနားချင်း မိန်းကလေးတစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ကြပေမည်။

သို့သော် ချူးရှန့်၏ အမြင်တွင်မူ ထိုသို့မဟုတ်ချေ။

ထိုမိန်းကလေးသည် ထူထပ်ပြီး ထိတွေ့၍ရလုမတတ် ရှိနေသော အနက်ရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

ထိုအနက်ရောင် အငွေ့အသက်သည် သူ အရင်က ဖမ်းဆီးခဲ့ဖူးသော ကွင်းဆက်လူသတ်သမားထက်ပင် ပို၍ ပြင်းထန်နေသေးသည်။

*တွေ့ပြီ…မျက်နှာတစ်ထောင်*

ချူးရှန့်သည် အကာအရံဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေ၏။

သူသည် တိတ်ဆိတ်နေသော ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်နေပြီး သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်သည် ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးနှင့် ရွှင်လန်းသော ဂီတသံများကို ထိုးဖောက်ကာ ထိုမိန်းကလေးအပေါ်သို့ တိကျစွာ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အချိန်များက နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

မြင်းရဟတ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်။

အိမ်နီးနားချင်း မိန်းကလေးအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ထားသော မျက်နှာတစ်ထောင်သည်လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိပုံရ၏။

ထိုအကြည့်သည် အလွန်အမင်း ရန်လိုနေသည်။

အလွန်လည်း အေးစက်လွန်းလှ၏။

ထိုမျှ ဆူညံနေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ပင် သူမ၏ ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချမ်းစိမ့်သွားသည်အထိ အေးစက်လွန်းလှသည်။

သူမ၏ အပြုံးသည် အနည်းငယ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အကြည့်လာရာဘက်သို့ အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူမက ထိုမျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုမျက်နှာသည် တစ္ဆေလက်ဝါး၏ အမြင့်ဆုံး အက်စ်အဆင့် အန္တရာယ်ရှိ ပစ်မှတ်ဖိုင်များတွင်သာ ဓာတ်ပုံဖြင့် မြင်ဖူးခဲ့သော မျက်နှာဖြစ်သည်။

ထိုမျက်နှာကို အဖွဲ့အစည်း၏ ထောက်လှမ်းရေး လေ့လာဆန်းစစ်သူများက နတ်ဘုရားအဆင့်ပစ်မှတ် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသူ နှင့် တွေ့ဆုံပါက တစ်ခုတည်းသော ညွှန်ကြားချက်မှာ မစ်ရှင်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရန်ဟု အနီရောင်စာလုံးအကြီးများဖြင့် မှတ်သားထားသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ရက်ပေါင်းများစွာ အိပ်မက်ဆိုးများ မက်စေမည့် မျက်နှာမျိုး ဖြစ်၏။

"ဝုန်း..."

မျက်နှာတစ်ထောင်၏ ဦးနှောက်က နျူကလီးယားဗုံးဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိမှန်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခဏတာမျှ လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားတော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာမှ သွေးရောင်များသည် စက္ကန့်တစ်စိတ်စာအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ယခုလေးတင် ပြုံးနေခဲ့သော ထိုလှပသည့် မျက်လုံးများသည် ယခုအခါ အဆုံးမဲ့ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

*ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ…သူ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ*

*သူ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့သွားတာလဲ*

မရေမတွက်နိုင်သော မေးခွန်းများသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော်လည်း ထိပ်တန်း အေးဂျင့်တစ်ဦး၏ အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုက အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

*ပြေးရမယ်…အခုချက်ချင်း ပြေးမှရမယ်*

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တင်းသွားပြီး ကြွက်သားများ ချက်ချင်း ကျုံ့သွားကာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုကျိန်စာသင့်နေသော သစ်သားမြင်းပေါ်မှ ခုန်ချပြီး လူအုပ်ထဲသို့ ရောနှောကာ ထွက်ပြေးရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်။

သူမ လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်ပင်။

အကာအရံဘေးတွင် ရပ်နေသော အမျိုးသားသည် လှုပ်ရှားလာ၏။

သူသည် အကာအရံကို ကျော်မတက်သလို မည်သူ့ကိုမျှလည်း အော်ဟစ်ခြင်း မပြုချေ။

သူသည် ရိုးရှင်းစွာပင် လက်တစ်ဖက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

သံမဏိဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး အချိုးအစားကျသော လက်တစ်ဖက်ဖြစ်၏။

ထို့နောက် မျက်နှာတစ်ထောင်၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်အောက်တွင်။

ထိုလက်သည် သူမစီးနေသော အဖြူရောင် သစ်သားမြင်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

"ဂျီ... ကျွီ... ဂျီ..."

ကျောရိုးစိမ့်သွားစေလောက်သည့် သတ္တုပွတ်တိုက်သံကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

တန်ပေါင်းများစွာ အလေးချိန်ရှိပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေသော ဧရာမ စက်ယန္တရားကြီးသည် မမြင်ရသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

လည်ပတ်နေသည့် အရှိန်သည် ရူပဗေဒ နိယာမအားလုံးကို ချိုးဖောက်ကာ အတင်းအကျပ် နှေးကွေးသွားခဲ့၏။

ကြီးမားလှသော အရှိန်ကြောင့် မြင်းရဟတ်၏ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးမှာ ဖိအားအောက်တွင် အသံမည်သွားတော့သည်။

စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဂီယာဖွဲ့စည်းပုံတွင် ပြင်းထန်သော ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် စူးရှသော မီးပွားများပင် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

ဂီတသံက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ခရီးသွားများနှင့် ဝန်ထမ်းများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

လူတိုင်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားသော ဧရာမ စက်ယန္တရားကြီးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သမိုင်းတစ်လျှောက် အဆိုးရွားဆုံး စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းမှု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

မျက်နှာတစ်ထောင် တစ်ယောက်သာလျှင်။

သူမသည် သစ်သားမြင်းပေါ်တွင် ကြက်သေသေနေပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေ၏။

သူမသည် သူမရှေ့ရှိ အမျိုးသားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုအမျိုးသားသည် သစ်သားမြင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားသည့် အနေအထားတွင် ရှိနေပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ခံစားချက် းကင်းမဲ့နေ၏။

သူမသည် ရဲအရာရှိတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရသည်ဟု မခံစားရချေ။

လူသားအရေခွံကို ဆောင်းထားသော ဘီလူးတစ်ကောင် ဖြစ်နေတော့သည်။