အခန်း ၆၆

အခန်း (၆၆) ငါ့ရဲ့သက်ဆိုင်သူက အမှန်တကယ်ပဲ ငါ့ယောက်ျားဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ

အဒေါ်ကျောက်က ထိုသို့ပြောလာသောအခါ တခြားပြောစရာ စကားလုံးလည်း မရှိတော့ပေ။

လုယွမ်သည် သူ၏ဇနီးအား ဦးဆောင်ကာ အလယ်ဝင်းဆီသို့ အရင်ဆုံးပြန်လာခဲ့သည်။

အရှေ့ဘက်အဆောင်ရှိ အုတ်ကုတင်အပူပေးစနစ်ကို အရင်ဆုံးပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် အိမ်တော်မှခေါ်ဆောင်လာသော လူခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်ခန့်ကို ဦးဆောင်ပြီး အစောင့်တစ်ဆယ်ကျော်ကိုလည်း ခေါ်လိုက်သည်။

ပထမဦးစွာ သူတို့သည် အရှေ့ဘက်အဆောင်ရှိ ပစ္စည်းများကို ရှီကဲရွာရှိ ၎င်းတို့၏အိမ်မှ ယူဆောင်လာသော စာအုပ်အများအပြားနှင့်အတူ အနောက်ဘက်အဆောင်သို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ကြသည်။

ယခုအခါ အရှေ့ဘက်အဆောင်က လုံးဝဟောင်းလောင်းဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ရိုးရှင်းပါသည်။ တူးဆွရုံသာဖြစ်၏။

ယခုအခါ အရှေ့ဘက်အဆောင်၏ မြောက်ဘက်ထောင့်မှနေ၍ အနက်တစ်မီတာရှိသော ကျင်းကြီးတစ်ကျင်းကို အောက်သို့တူးနေကြသည်။

ဤနေရာသည် မီးဖိုထားမည့်နေရာပင်ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခုအနေဖြင့် အိမ်ထဲတွင် နံရံထောင့်ရှိ မီးဖိုမှစတင်ကာ တောင်ဘက်မှမြောက်ဘက်သို့ အကျယ် ၂၀ စင်တီမီတာနှင့် အနက် ၅၀ စင်တီမီတာခန့်ရှိသော အဓိကမီးလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တူးခဲ့ကြသည်။

ဤအဓိကမီးလမ်းကြောင်းက တစ်အိမ်လုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဤအဓိကမီးလမ်းကြောင်းမှနေ၍ မီးလမ်းကြောင်းခွဲအချို့သည် အိမ်၏ဘေးနံရံများဆီသို့ သွယ်တန်းသွားသည်။

ဤအပူပေးနံရံ တည်ဆောက်ပုံသည်လည်း အလွန်ရိုးရှင်းလှသည်။ မီးလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို အောက်ခြေနှင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီးနောက် မူလနံရံမှ လက်သုံးချောင်းစာအကွာအဝေးတွင် အပူပေးနံရံကို မတ်မတ်ရပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထွက်နေသောအလွှာသည် အပူပေးနံရံပင်ဖြစ်သည်။

အပူပေးကြမ်းပြင်နှင့် အပူပေးစနစ်ကို တပ်ဆင်ပြီးသည်နှင့် ပြင်ပတွင် ကျောက်မီးသွေးကို လောင်ကျွမ်းစေမည်ဖြစ်ပြီး အခန်း၏ကြမ်းပြင်နှင့် နံရံများကို နွေးထွက်လာစေမည်ဖြစ်သည်။

အပူချိန်က မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။

လုယွမ်က အလုပ်သမားများကို ကျင်းတူးရန် ညွှန်ကြားနေစဉ်အတွင်း …

စုလီယန်သည် သူမ၏ယောက်ျားဘေးတွင် တစ်ချိန်လုံးရှိနေပေးပြီး ပစ္စည်းများကမ်းပေးခြင်းနှင့် ယူဆောင်ပေးခြင်းဖြင့် ကူညီပေးနေခဲ့သည်။

စုလီယန်သည် ရှီလင်းကျီ၏ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

စုလီယန်အနေဖြင့် ဤကိစ္စတွင် ဘာမှမကူညီနိုင်ပေ။

ဤသည်မှာ အရေးတကြီးကိစ္စ သို့မဟုတ် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အရေးကြီးမှုမျိုးမဟုတ်သဖြင့် စုလီယန်အနေဖြင့် သူမ၏တာအိုပညာရပ်များကို ပြသရန် ရှီလင်းကျီသို့သွားဖို့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

လောကကြီးက ကျယ်ပြောလှသော်လည်း မိမိ၏ယောက်ျားကသာလျှင် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

စုလီယန်သည် သူမ၏ယောက်ျား အန္တရာယ်ရှိမနေသရွေ့ သူမ၏စွမ်းရည်များကို မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ဖော်ပြသမည်မဟုတ်ပေ။

ချန်လျိုရွာမှ နတ်ဆိုးများက ကူညီနိုင်မလားဆိုသည်ကိုမူ …

စုလီယန်က ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

တိုင်နင်းမြို့၏ လက်ရှိအခြေအနေက မည်သို့ရှိသနည်း။

ခရိုင်အရာရှိများနှင့် စစ်သည်များအားလုံး ရောက်ရှိလာကြပြီး ဒိုးရှီးကျောင်းတော်၏ ကောင်းကင်ဆရာသခင်များအားလုံးကိုလည်း လှုပ်ရှားစေခဲ့သည် ခရိုင်မြို့တော်မှ ကောင်းကင်ဆရာသခင်များလည်း လာကြလိမ့်မည်ဟု ထင်ရသည်။

အကယ်၍ ချန်လျိုရွာမှ နတ်ဆိုးများသာ ဤအချိန်တွင် ထွက်လာပါက သူတို့သည် အဖမ်းခံရဖို့ရာ သေချာသလောက်ရှိနေသည်။

အကယ်၍ ချန်လျိုရွာ၏ အခြေအနေကို သိရှိသွားပါက နန်းတော်အနေဖြင့် ဤသူလျှိုများသည် သူလျှိုကောင်းများဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ အန္တရာယ်မပြုပါဟု ပြောဆိုချက်များကို နားထောင်မည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက သူမ၏မိခင်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပါက

သူမ၏မိခင်က မည်သို့သောသူဖြစ်သည်ကို ခဏမေ့ထားပါဦး ဤသို့ဖြစ်လာပါက သူမ၏ခင်ပွန်းနှင့် ကျောက်မိသားစုပင်လျှင် ပျက်စီးသွားရပေလိမ့်မည်။

စုလီယန်သည် သူမ၏မိခင်ကလည်း ချန်လျိုရွာမှ လူမိုက်များကို ဆုံးမပြီး ရွာမှမထွက်ခွာရန် တားဆီးလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

မွန်းလွဲ ၃ နာရီခန့်တွင် ဖြစ်သည်။

လုယွမ်က အစီအစဉ်အားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးကို သွားရောက်ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူတို့ တံခါးပြင်ပသို့ ခြေလှမ်းမလှမ်းရသေးမီမှာပင် သူတို့နောက်ကွယ်ရှိ အရှေ့ဘက်အဆောင်၏ တံခါးဝမှ စုန့်မိန်ချင်း၏ အထင်သေးသော အသံထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဒီအလယ်ဝင်းကို ဘာတွေလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ...”

“ရှုပ်ပွမှုကို ကြည့်ပါဦး”

“အေးစိမ့်လှတဲ့ ဆောင်းတွင်းကြီးထဲမှာ အိမ်ကို ဖျက်ဆီးနေတာလား*

အလယ်ဝင်းတွင် ကျောက်တုံးများ သစ်လုံးများနှင့် သဲ မြေကြီးအချို့ စုပုံနေသဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ရှုပ်ပွနေသော နေရာတစ်ခုဖြစ်နေသည်။

လုယွမ် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အဒေါ်ကျောက်နှင့် စုန့်မိန်ချင်းတို့သည် ဘယ်အချိန်ကတည်းက တံခါးဝတွင် ရပ်နေမှန်းမသိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စုန့်မိန်ချင်းသည် တံခါးဝတွင်ရပ်နေပြီး သူမ၏လက်ထဲတွင် ပိုးပဝါတစ်ထည်ကို ကိုင်ထားကာ သူမ၏ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို ရွံရှာဖွေသောအမူအရာဖြင့် ပိတ်ထားသည်။

သူတို့က ကျင်းများတူးပြီး ကြမ်းပြင်ကိုတူးထားသဖြင့် အိမ်ထဲတွင် ဖုန်မှုန့်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျောက်ချောင်အာသည် ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ၏လက်ကို ဆွဲကာ ဝင်လာခဲ့သည်။

လုယွမ်နှင့် စုလီယန်တို့ကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်လာရင်း သူမက ပြောလိုက်သည်။

“အတွင်းထဲမှာ တော်တော်ညစ်ပတ်နေတယ် အပြင်မှာတင် စကားပြောလို့ရတာပဲ ဘာလို့ အထဲဝင်ရမှာလဲ...”

အဒေါ်ကျောက်က လုယွမ်နှင့် စုလီယန်တို့ကို အပြင်သို့ဆွဲထုတ်လာပြီးနောက် အနီးတွင်ရပ်နေသော စုန့်မိန်ချင်းသည် သူမ၏ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကိုပိတ်ကာ အတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ဘာလဲ”

“ဒါက မင်းတို့အဒေါ်ပြောတဲ့ အုတ်ကုတင်အပူပေးစနစ်ဆိုတာလား”

စုန့်မိန်ချင်းသည် လူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်သဖြင့် လုယွမ်အနေဖြင့် လူငယ်တစ်ယောက်ပီပီ သဘာဝကျကျ ယဉ်ကျေးရမည်ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် မဟုတ်ရင်တောင်မှ အဒေါ်ကျောက်၏ ခံစားချက်ကို ငဲ့ညှာရမည်ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် လုယွမ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဒါက ရိုးရှင်းပြီး လုပ်ရလွယ်ကူပါတယ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ပြီးစီးနိုင်ပါတယ်...”

အပူပေးကြမ်းပြင်ရှိရင် ဆောင်းတွင်းမှာ နွေးထွေးနေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် စုန့်မိန်ချင်းက လုယွမ်ကို အထင်သေးသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“တကယ့်ကို ရှုပ်ပွနေတာပဲ...”

“ဘယ်လောက်တောင် ညစ်ပတ်နေလဲကြည့်ဦး အကယ်၍ မင်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေရှိရင် ဝိညာဉ်ကျောက်မီးဖိုကိုပဲ သုံးလိုက်လို့ရတာပဲ”

“မင်းရဲ့အဒေါ်က ပိုက်ဆံမပြတ်လတ်ပါဘူး မင်းက ခုလိုမျိုးနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့အိမ်တစ်အိမ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ...”

လုယွမ်သည် သူ၏နှုတ်ခမ်းကို မတွန့်ဘဲမနေနိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ဝိညာဉ်ကျောက်မီးဖိုထက် ပိုကောင်းပြီး ပိုလည်းနွေးထွေးပါတယ်...”

စုန့်မိန်ချင်းသည် လုယွမ် စကားပြောသည်ကို နားထောင်ရသည်ကို မနှစ်သက်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဒေါ်ကျောက်လိုမျိုးသာ လုယွမ်ကို အလိုလိုက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

စုန့်မိန်ချင်းသည် သူမ၏ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကိုပိတ်ကာ ကျောက်ချောင်အာ၏ အဆောင်မဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားရင်း ညင်သာစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ညည်းရဲ့တူက စကားပဲပြောတတ်ပြီး ဘာမှလက်တွေ့မလုပ်နိုင်တာကို ငါမြင်ပါတယ် ညည်းက ဘာလို့ သူလိုလူမျိုးကို သဘောကျနေရတာလဲ မသိဘူး...”

“အကယ်၍ ဒီအပူပေးစနစ်က ဒီလောက်ထိ ထိရောက်မှုရှိရင် လောကမှာရှိတဲ့ လူတိုင်း သုံးကြမှာပေါ့”

“ဘယ်သူက အအေးခံမလဲ”

စုန့်မိန်ချင်း စကားပြောပြီးနောက် ကျောက်ချောင်အာသည် ချက်ချင်းပင် မချင့်မရဲဖြစ်သွားခဲ့သည် စုန့်မိန်ချင်း ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကိုကြည့်ကာ သူမက စနောက်သည့်အလား ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

“နင် စကားမပြောရင်လည်း ဘယ်သူမှ ဆွံ့အနေတယ်လို့ မထင်ပါဘူးနော်...”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျောက်ချောင်အာက လှည့်ကာ လုယွမ်ကိုကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

“အဲ့အဘွားကြီးရဲ့ လျှောက်ပြောနေတဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်နဲ့ အဒေါ်က မင်းကို ယုံကြည်တယ်...”

“အရှေ့ဘက်အဆောင် ပြီးသွားတာနဲ့ အဒေါ့်ရဲ့ အဆောင်ကိုလည်း ပြင်ဆင်ကြတာပေါ့...”

သူမ၏ရှေ့မှ အဒေါ်ကျောက်ကို ကြည့်ရင်း လုယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မအောင့်နိုင်တော့ပေ အဒေါ်ကျောက်၏ တူဖြစ်ရခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ရှီလင်းကျီနှင့် ပတ်သက်သော သည်ကိစ္စတစ်ခုလုံးက အလွန်စိတ်ပျက်စရာကောင်းလှသည်။

အကယ်၍ တခြားသူသာဆိုလျှင် သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြရသဖြင့် သည်လိုအရာမျိုးကို ဂရုစိုက်နေဖို့ အချိန်ရှိမည်မဟုတ်ပေ မိမိတို့ဖြစ်ချင်ရာကိုသာ လုပ်နေကြပေလိမ့်မည်။

အဒေါ်ကျောက်ကမူ ယခင်အတိုင်းပင် သူမ၏တူလေး နစ်နာသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

အဒေါ်ကျောက်က ခုလိုမျိုး ပြုမူလေလေ လုယွမ်အနေဖြင့် အဒေါ်ကျောက်အတွက် သူလုပ်ပေးမည့်အရာများသည် ပို၍တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ခံစားရလေလေပင်ဖြစ်သည်။

အဒေါ်ကျောက်၏ အလွန်အမင်းဂရုစိုက်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မအောင့်နိုင်တော့ပေ။

သူက လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ အဒေါ်ကျောက်၏ အရပ်ရှည်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ယှဉ်လျှင် သွယ်လျနေသော်လည်း အသားအရေ ပြည့်ဖြိုးဝန်းအိနေသော လှပသည့်ခါးလေးကို ဖက်တွဲလိုက်သည်။

သူမကို မိမိဆီသို့ အနည်းငယ် ဆွဲလိုက်သည်။

လုယွမ်သည် မြင့်မြတ်သောခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် အလွန်အစွမ်းထက်လှသည်။

ယခုလိုဆွဲလိုက်ခြင်းကြောင့် အဒေါ်ကျောက်သည် ခြေလှမ်းမှားကာ လုယွမ်၏ရင်ခွင်ထဲသို့ နှစ်လှမ်းခန့် တိုးဝင်လာခဲ့ရသည်။

သူမသည် ဗီဇအရပင် လက်နှစ်ဖက်လုံးကို လုယွမ်၏ ပုခုံးထက်သို့ တင်မိသွားခဲ့သည်။

ကျောက်ချောင်အာသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် သူမသည် ဘေးနားရှိ စုလီယန်ကို မသိစိတ်ဖြင့် ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သည်။

လှပချောမောသော ရင့်ကျက်သည့်အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် အမှန်တကယ်ပင် ရင်းနှီးသော အပြုအမူအချို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

စုလီယန် အနားမှာမရှိသည့် အချိန်တိုင်းတွင် ကျောက်ချောင်အာသည် သူမ၏သက်ဆိုင်သူကို ဖက်ထားချင်စိတ်ကို မအောင့်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် စုလီယန် သူမ၏ဘေးတွင် ရှိနေသည့်အခါ၌မူ ကျောက်ချောင်အာသည် အမြဲတမ်း ထိန်းချုပ်ထားလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ဤအကြိမ်ကမူ အမှန်တကယ် ပထမဦးဆုံးအကြိမ်ပင်ဖြစ်သည်။

ရှက်သွေးဖြာမှုကြောင့် ကျောက်ချောင်အာသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ လုယွမ်၏ပုခုံးကို တွန်း၍ နောက်သို့ဆုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် လုယွမ်က သူမ၏ခါးကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားသဖြင့် ကျောက်ချောင်အာသည် နောက်သို့ အနည်းငယ်သာ တွန်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်မှာ … လုယွမ်၏ပုခုံးကို တွန်းနေသော ကျောက်ချောင်အာ၏ လက်များသည် အားနည်းနေပြီး သိပ်ပြီးခွန်အားမပါဝင်ပေ။

“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ ဒီကောင်လေး...”

ခဏမျှ အဒေါ်ကျောက်သည် ရှက်လွန်းသဖြင့် လုယွမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အိမ်ထဲတွင် အစောင့်များနှင့် အလုပ်သမားများစွာ ရှိနေကြပြီး အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီး လီဖူသည်လည်း သူတို့၏ ဘေးနားတွင် တည့်တည့်ရပ်နေသည်မဟုတ်ပါလား။

လုယွမ်ကမူ ကျောက်ချောင်အာကို တည်ငြိမ်သောမျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အဒေါ် ကျုပ်က ကြွားဝါနေတာ မဟုတ်ပါဘူး အပူပေးကြမ်းပြင် တပ်ဆင်ပြီးသွားတဲ့ သုံးရက်နေရင် တွေ့ရမှာပါ...”

“ရှီလင်းကျီရဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးလည်း အလွန်အမင်း စိုးရိမ်မနေပါနဲ့ အမြဲတမ်း ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိလာမှာပါ”

“ကျုပ် နောက်ကျရင် တခြားကိစ္စအချို့ကို ဖြေရှင်းဖို့ ပြင်ပထွက်ရမှာမို့လို့ ညစာစားဖို့ ပြန်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူးနော် ညကျရင် ကျုပ်ကို စောင့်မနေပါနဲ့တော့”

“အိပ်ရမယ့်အချိန်ရောက်ရင် အိပ်နှင့်ပါ”

“အဲ့အမျိုးသမီးက စကားကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောတတ်လို့ ကျေးဇူးပြုပြီး လီယန်ကို ကာကွယ်ပေးပါ သူမကို အနစ်နာမခံစေပါနဲ့နော်”

လုယွမ်က စကားပြောရင်း သူ၏ဇနီးအား ကျောက်ချောင်အာ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် လုယွမ်က ဘေးနားရှိ အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီး လီဖူကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဦးလေးလီ ကျုပ် အခု စက်ခုံနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ လိုအပ်နေပါတယ် ပြီးတော့ ဦးလေးနဲ့ တခြားကိစ္စအချို့ကိုလည်း ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်...”

ဘေးတွင် ရပ်နေသော အိမ်တော်ထိန်းအိုကြီးသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည် ကျောက်ချောင်အာကို ကြည့်ပြီး သူမက မကန့်ကွက်ကြောင်း သေချာမှသာ သူက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သခင်လေး အရင်ကြွပါ...”

လုယွမ်သည် စကားတစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး လီဖူက သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ကျောက်ချောင်အာသည် စုလီယန်ကို ဖက်ထားရင်း ဝင်းထဲတွင် ဆက်လက်ရပ်နေခဲ့ကာ အလယ်ဝင်းရှိ စင်္ကြံရှည်ကြီးဆီသို့ ငေးကြည့်ရင်း မျက်တောင်ခတ်နေမိသည်။

ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ရလျှင် ကျောက်ချောင်အာသည် မိမိ၏ချစ်လှစွာသောသူက ဘာလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်မေးသင့်သည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခုနတင်က ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ မိမိ၏သက်ဆိုင်သူ မျက်နှာပေါ်ရှိ လေးနက်သောအမူအရာကြောင့် သူမက ရုတ်တရက် ကြက်သေသေသွားခဲ့ရသည်။

ယခုလိုခံစားချက်မျိုးသည် ယနေ့နံနက်ကတည်းက ကျောက်ချောင်အာ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စတင်ကြီးထွားလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအရာက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လိုမျိုး မိမိ၏ယောက်ျားက ကာကွယ်ပေးခြင်း ဂရုစိုက်ပေးခြင်းနှင့် စဉ်းစားပေးခြင်းကို ခံရသလိုမျိုးပင်ဖြစ်သည်။

ခုနတင်ကမူ ထိုခံစားချက်က ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်ချောင်အာက ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။

ငါနဲ့သက်ဆိုင်သူက အမှန်တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ယောက်ျားဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

သူမသည် သူ၏အမျိုးသမီးဖြစ်နေပြီဖြစ်သဖြင့် သူမသည် သူ၏စကားကို နားထောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရပေ။

သူသည်သာလျှင် ဤအိမ်ထောင်စုကို တာဝန်ယူရမည့်သူဖြစ်သင့်သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောက်ချောင်အာသည် တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေသော စုလီယန်ကို အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စုလီယန်သည်လည်း စင်္ကြံရှိရာဘက်သို့ ငေးကြည့်နေခဲ့ပြီး အတွေးထဲတွင် နစ်မျောနေပုံရသည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် အရှက်မရှိသူဟု စိတ်ထဲမှ ကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် ကျောက်ချောင်အာသည် စုလီယန်ကို အမြန်ဖက်တွဲကာ အဆောင်မဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

“လီယန် ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ...”

“အဒေါ်နဲ့အတူ အထဲဝင်ပြီး မုန့်သွားစားကြရအောင်လေ...”