လာနောက်နေတာလား

ချူကျန့်၏ အေးစက်နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှီချီကျိန်းက ကပျာကယာ ဆက်ပြောလေ၏။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးပညာက အထွတ်အထိပ်ကို မရောက်သေးလို့ သူ့ကို မကုသနိုင်တာပါ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာ သမားတော်ကြီး ရွှယ်မုဟွာ ကတော့ ခေတ်သစ်ရဲ့ အကောင်းဆုံး သမားတော်ကြီးတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ... ဒီမိန်းကလေးရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်း သေချာပေါက် ရှိပါလိမ့်မယ်"

'ရွှယ်မုဟွာ...'

ချူကျန့်သည် ထိုနာမည်ကို ဟိုအခြေခံလမ်းညွှန်စာအုပ်ထဲတွင် ဖတ်ဖူးခဲ့ကြောင်း ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။ သူသည် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော လူသတ်သမားတော် ဖျင်ရီကျိ၊ လိပ်ပြာတောင်ကြား သမားတော် ဟူချင်းနျို၊ အဆိပ်လက် ဆေးဘုရင် တို့နှင့်အတူ "ခေတ်သစ်၏ အကောင်းဆုံး သမားတော်ကြီးများ" ထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် ကျော်ကြားသူ မဟုတ်ပါလော။ ချန်လင်းစု ၏ ဆရာနှင့်ပင် တန်းတူထားရလောက်အောင် ရွှယ်မုဟွာ ၏ ဆေးပညာသည် ချန်လင်းစု ထက် လျော့နည်းမည် မဟုတ်ပေ။

ချူကျန့်၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်များ ပြန်လည် တောက်ပလာတော့၏။ သူ့ထံမှ အားမာန်ပြည့်ဝသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ခင်ဗျားရဲ့ ဆရာက ဘယ်မှာလဲ"

ချူကျန့်၏ လက်စွမ်းကို မြည်းစမ်းထားရသော ရှီချီကျိန်းမှာ အလွန်ပင် လိမ္မာရေးခြား ရှိနေချေပြီ။ သူက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်လောက်ကပဲ ဆရာနဲ့ တွေ့ခဲ့သေးတယ်... ဆရာ ပြောပုံအရဆိုရင် သူလည်း လေ့ကုတောင်က ဆွံ့အနားမကြား တောင်ကြားမှာ ကျင်းပမယ့် ကျင်းလုံ စစ်တုရင်ပွဲ ကို တက်ရောက်လိမ့်မယ်တဲ့"

ထို ကျင်းလုံ စစ်တုရင်ပွဲ ဆိုသည်မှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။ ချူကျန့်သည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖိတ်စာကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်၏။ သူ ထိုနေရာသို့ မသွားချင်၍ မရတော့သည့် သဘောပင်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရွှီဇီလင်း က ဝင်မေးလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ဆရာက ဆေးပညာ သင်ထားတာလေ... သူက စစ်တုရင် ကစားတာကိုလည်း နားလည်လို့လား"

"ဒီ ကျင်းလုံ စစ်တုရင်ပွဲကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေးဆရာသခင်ကြီး စုရှင်းဟယ် က ကျင်းပတာလို့ ကြားတယ်... ကျွန်တော့်ဆရာက ဘိုးဘေးဆရာသခင်ကြီးရဲ့ သင်ကြားပြသပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကို အမြဲတမ်း ရင်ထဲမှာ မှတ်ထားတာလေ... ဒီတစ်ခါ ဘိုးဘေးဆရာသခင်ကြီးက ဖိတ်စာတွေကို နေရာအနှံ့ ပို့လိုက်တော့ ကျင်းလုံ စစ်တုရင်ပွဲက သိုင်းလောကမှာ ရေပန်းအစားဆုံး ကိစ္စကြီး ဖြစ်နေပြီ... အဲဒါကြောင့် ဆရာက သေချာပေါက် သွားပြီး အားပေးမှာပါ"

ချူကျန့်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး ဘေးနားရှိ ဝမ်ယွိယန်းအား လှည့်မေးလိုက်၏။

"သခင်မလေး ဝမ်... သခင်မလေးရဲ့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲလည်း ဆွံ့အနားမကြား တောင်ကြားက ဒီ စစ်တုရင်ပွဲကို သွားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်နော်... သူကရော စစ်တုရင် ကစားတာ တော်လို့လား"

ဝမ်ယွိယန်းမှာ အနည်းငယ် တွေဝေသွားသော်ငြား တစ်လောကလုံးက လူများအားလုံး ရိပ်မိနေကြပြီဟု တွေးလိုက်မိသဖြင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်ဖြေလေသည်။

"ကျွန်မအစ်ကိုက တစ်လောကလုံးမှာ ဖြေရှင်းဖို့ ခက်ခဲလှတယ်ဆိုတဲ့ ဒီစစ်တုရင်ပွဲကို သွားကြည့်ချင်ရုံ သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး... အဓိကက ရှောင်ယောင်ဂိုဏ်း ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရဖို့ သွားတာပါ"

ချူကျန့်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်ပြန်သည်။

"ရှောင်ယောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ် ဟုတ်လား... စစ်တုရင် ကစားတာက ရှောင်ယောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲဟင်"

"ဆရာကြီး စု က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ရှောင်ယောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ခံသူ တစ်ယောက်လို့ ကြားဖူးတယ်... သူက အသက်လည်း အတော်ကြီးနေပြီလေ... ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါ ကျင်းလုံ စစ်တုရင်ပွဲကို ကျင်းပပြီး ရှောင်ယောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး သိုင်းပညာတွေကို လက်ဆင့်ကမ်းဖို့ သင့်တော်တဲ့ ဆက်ခံသူ တစ်ယောက်ကို ရှာဖွေတာလို့ ပြောကြတယ်... အဲဒါကြောင့် သိုင်းလောကက လမ်းမှန် လမ်းမှား ဂိုဏ်းပေါင်းစုံက လူတွေဟာ ဖိတ်စာ ရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ အပြေးအလွှား သွားနေကြတာပေါ့... အင်း... ကျွန်မ အစ်ကိုကတော့ ဖိတ်စာ ရထားပါတယ်"

ဝမ်ယွိယန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သူမ၏ အစ်ကိုအတွက် ဂုဏ်ယူနေသည့်ဟန်များ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေတော့၏။

ရွှီဇီလင်းက ဝင်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

"ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော်လည်း ကြားဖူးတယ်... မူလကတော့ ကျွန်တော်နဲ့ ခုံးကျုံး လည်း အဲဒီကို သွားပြီး ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ သွားကြည့်မလို့ပဲ... ဒါပေမဲ့ လျန်တူမြို့ကိစ္စနဲ့ အချိန်တွေ နောက်ကျသွားတာ... ဒီကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင် ကျွန်တော်နဲ့ အစ်ကို ချူ အတူတူ သွားပြီး အဲဒီ နတ်သမားတော် ရွှယ် ကို သွားပင့်ကြတာပေါ့"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဇီလင်း ရာ"

ချူကျန့်၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုလှိုင်းလုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ရွှီဇီလင်းသည် ရှီချီကျိန်းကို ခေါ်လာနိုင်ရန် ညတွင်းချင်း ခရီးနှင်ခဲ့ရပြီး ယခုတိုင် အနားမယူရသေးချေ။ သို့တိုင်အောင် အန္တရာယ်များလှသော လေ့ကုတောင် ဆွံ့အနားမကြား တောင်ကြားသို့ မိမိနှင့်အတူ လိုက်ပါရန် ဆန္ဒရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် မိတ်ဆွေကောင်း တစ်ယောက် ပေ။

ထို့နောက် ချူကျန့်သည် ရှီချီကျိန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်လေ၏။

"သခင်မလေး ကော က ခရီးဝေး သွားလို့ ရနိုင်ပါ့မလား"

ရှီချီကျိန်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော် သူ့ကို သုံးရက်တိတိ အပ်စိုက်ကုသပေးမယ်... သုံးရက်ကြာရင်တော့ မြင်းလှည်းနဲ့ သွားလို့ရပါပြီ... ဒါပေမဲ့ ခရီးကြမ်းတော့ လုံးဝ သွားလို့မရဘူး... ဒီမိန်းကလေးကို ဆွံ့အနားမကြား တောင်ကြားအထိ ခေါ်သွားချင်တယ် ဆိုရင်တော့ ခရီးက အရမ်းဝေးလွန်းတယ်... သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မလိုအပ်ဘဲ ဝန်ပိစေပြီး နောက်ပိုင်း ကျန်းမာရေး ပြန်ကောင်းလာမယ့် အပေါ်မှာ ထိခိုက်သွားမှာကို စိုးရိမ်တယ်"

ချူကျန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။ သူကိုယ်တိုင် ထို နတ်သမားတော် ရွှယ် ထံသို့ သွားရောက် ပင့်ဆောင်ရမည့် သဘောပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဖုန်လျန်အဖွဲ့သား တစ်ဦး အပြေး ဝင်လာပြီး သတင်းပို့လေသည်။ ယွီဝန်ဟွာကျီ၏ ရှေ့ပြေး ကင်းထောက်တပ်များသည် မိုင်ရှစ်ဆယ် အကွာအဝေးတွင် ပေါ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သခင်လေး ခုံး က သခင်လေး ချူ နှင့် သခင်လေး ရွှီ တို့အား အစည်းအဝေးသို့ လာရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်ကြောင်း ပြောကြားလေ၏။

ချူကျန့်သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် အစီအစဉ်များ မည်သို့ပင် ရှိနေစေကာမူ ယခု ချီတက်လာနေသော စစ်တပ်ကြီး၏ အန္တရာယ်ကို ဦးစွာ တွန်းလှန်ရပေတော့မည်။

သူတို့နှစ်ဦး အစည်းအဝေး ခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ.. ခုံးကျုံး၊ ရန်မေ့မေ့ နှင့် ရွှမ်ယုံ တို့အပြင် အသက် သုံးဆယ်ခန့်အရွယ် အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး အမျိုးသား တစ်ဦးကိုပါ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူ၏ ရုပ်ရည်မှာ သာမန်သာဖြစ်ပြီး ခရီးပန်းနေသည့်ဟန် ရှိကာ၊ လက်နှင့် ခြေထောက်များမှာ ကျေးလက်တောရွာမှ လယ်သမားတစ်ဦးကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းနေပေသည်။

ခုံးကျုံးက ထိုသူကို ရမ်ထန် ဌာနခွဲ၏ ခေါင်းဆောင် လော့ချီဖေး၊ သို့မဟုတ် "သရဲတစ္ဆေအရိပ်" ဟု နာမည်ပြောင်ရထားသော ကင်းထောက် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးအဖြစ် မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။ ယခုအခါ သူက ယွီဝန်ဟွာကျီ၏ တပ်မတော် လှုပ်ရှားမှု သတင်းများကို ပံ့ပိုးပေးနေခြင်း ဖြစ်၏။

လော့ချီဖေးက ယွီဝန်ဟွာကျီ တပ်ဖွဲ့၏ အခြေအနေကို ဦးစွာ သတင်းပို့လေသည်။ လူနှစ်ထောင် ပါဝင်သော ရှေ့ပြေးတပ်မသည် လျန်တူမြို့ပြင် မိုင်ရှစ်ဆယ် အကွာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ပင်မ တပ်မကြီးမှာ ရှေ့ပြေးတပ်၏ နောက် နှစ်မိုင် အကွာတွင် ရှိနေသည်။ စားနပ်ရိက္ခာ သယ်ဆောင်လာသော တပ်ဖွဲ့မှာမူ ပင်မ တပ်မကြီး၏ အနောက်ဘက် သုံးမိုင်နီးပါး အကွာတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ကာကွယ်ရန် တပ်သား တစ်ထောင်ခန့်သာ ထားရှိကြောင်း ပြောကြားလေ၏။

ထို့နောက် ခုံးကျုံးက ထိုနေ့အတွက် မြို့ကာကွယ်ရေး ပြင်ဆင်မှုများကို ရှင်းပြပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို ချူ နဲ့ ကျွန်တော်က မြို့ကာကွယ်ရေးအတွက် လူထောင်ပေါင်းများစွာကို စုဆောင်းထားနိုင်ပေမယ့် ယွီဝန်ဟွာကျီ ရဲ့ စစ်တပ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ကတော့ ခက်ခဲနေတုန်းပဲ... အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းကတော့ ခုခံမယ့်အစား တိုက်စစ်ဆင်တာပဲ... ခင်ဗျားတို့ရော ဘယ်လို ထင်ကြလဲ"

လော့ချီဖေးက စားနပ်ရိက္ခာ လှည်းများကို မီးရှို့ရန် လက်ရွေးစင် တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ စေလွှတ်သင့်ကြောင်း အကြံပြုလေ၏။ ယွီဝန်ဟွာကျီ၏ စစ်တပ်တွင် လက်ရှိအချိန်၌ အခြေစိုက်စခန်း မရှိဘဲ လုယက်ခြင်းဖြင့်သာ ရှင်သန်နေရသည် ဖြစ်ရာ ရိက္ခာလှည်းများ မီးလောင်သွားပါက သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲသွားပြီး မတိုက်ခိုက်ရဘဲ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရန်မေ့မေ့ကမူ မိမိတို့၏ ရိက္ခာများ ဖြည့်တင်းနိုင်ရန်အတွက် ထိုရိက္ခာလှည်းများကို သိမ်းပိုက်သင့်ကြောင်း အကြံပြုလေသည်။ သူမသည် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သဖြင့် ထိုလှည်းများကို လျှို့ဝှက်လမ်းများမှတစ်ဆင့် သယ်ဆောင်ကာ အနီးအနားတွင် ဝှက်ထားပြီး နောက်ပိုင်းမှ လျန်တူမြို့သို့ ပြန်လည် သယ်ဆောင်လာနိုင်ကြောင်း အကြောင်းပြချက် ပေးလေ၏။

ရွှမ်ယုံက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ဘက်မှာ တကယ် တိုက်နိုင်ခိုက်နိုင်တဲ့ လက်ရွေးစင် စစ်သားက တစ်ထောင်ကျော်လေးပဲ ရှိတာ.. ယွီဝန်ဟွာကူ ရဲ့ ပင်မ တပ်မကြီးက ကူညီဖို့ ပြန်လှည့်မလာခင် ဒီရိက္ခာလှည်းတွေကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ... ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင်တောင် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခံရပြီး အသတ်ခံရနိုင်သေးတယ်"

ခုံးကျုံးသည် စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ဘုန်းခနဲ ထုလိုက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တော့၏။

"အကုန်လုံးကို မီးရှို့ပစ်လိုက်တာပဲ အကောင်းဆုံးပဲ... ရိက္ခာလှည်းတွေ တိုက်ခိုက်ခံရပြီဆိုတာနဲ့ ယွီဝန်ဟွာကူ က သေချာပေါက် ကူညီဖို့ ပြန်လှည့်လာလိမ့်မယ်... သူကိုယ်တိုင် သူ့ရဲ့ သက်တော်စောင့် လက်ရွေးစင် တပ်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး လာကောင်းလာနိုင်တယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ရှောင်လင် နဲ့ ကျွန်တော်က ဒီ လူယုတ်မာကြီးကို သတ်ပစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရသွားပြီ"

ချူကျန့်သည် စစ်ရေးစစ်ရာများနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမျှ နားမလည်ချေ။ အားလုံးက တက်တက်ကြွကြွ ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ သူ ဝင်မနှောင့်ယှက်တော့ပေ။ မြေပုံပေါ်တွင် တပ်များချထားပုံ၊ တိုက်ခိုက်မည့် လမ်းကြောင်းများ ရွေးချယ်ပုံနှင့် ရန်သူနှင့် မိမိတို့၏ အင်အား ယှဉ်ပြိုင်မှုများကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလိုက်တော့၏။

ချူကျန့် တွေဝေနေသည်ကို မြင်သောအခါ ခုံးကျုံးက မေးလိုက်၏။

"အစ်ကို ချူ... ခင်ဗျားမှာရော အကြံဉာဏ်တွေ ရှိသေးလား... ကျွန်တော်တို့က ညီအစ်ကိုတွေပဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောပါ... ဒီအစီအစဉ်မှာ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားနေရတယ်... ဒါပေမဲ့ သေချာတော့ မထောက်ပြနိုင်သေးဘူး ဖြစ်နေတယ်"

ချူကျန့်က ဖြေလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်က ဒီ စစ်ရေးစစ်ရာ ဗျူဟာတွေကို နားမလည်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မေးစရာ မေးခွန်းတချို့တော့ ရှိတယ်... ယွီဝန်ဟွာကူ က စစ်ရေးစစ်ရာ ကျွမ်းကျင်ပြီး နည်းဗျူဟာတွေမှာ တစ်ဖက်ကမ်းခတ် တတ်မြောက်တယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ပဲ အထပ်ထပ် ပြောနေကြတယ် မဟုတ်လား... အဲဒါဆို ဘာလို့များ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ရိက္ခာတွေကို ကာကွယ်ဖို့ လူတစ်ထောင်လောက်ကိုပဲ စေလွှတ်ရတာလဲ... ပြီးတော့ အစ်ကို လော့ ပြောစကားအရဆိုရင် အဲဒီ လူတစ်ထောင်လောက်က ယွီဝန်ဟွာကူ ရဲ့ လက်ရွေးစင် သက်တော်စောင့်တွေ မဟုတ်ဘဲ အသစ်စုဆောင်းထားတဲ့ လူဆိုးဓားပြတွေ ဖြစ်နေတယ်တဲ့လေ... ဒါကြီးက တော်တော်လေး ထူးဆန်းမနေဘူးလား"

"ဒါက ထောင်ချောက် များလား"

ရွှီဇီလင်း၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး လွှတ်ခနဲ အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

"ဒါ ထောင်ချောက်ပဲ... ယွီဝန်ဟွာကူ က ကျွန်တော်တို့ဘက်က ကင်းထောက်တွေ စေလွှတ်ပြီး စုံစမ်းမယ်ဆိုတာကို ကြိုသိနေလို့၊ ကျွန်တော်တို့ကို မြှူဆွယ်ဖို့ ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို တမင် ဖန်တီးထားတာပဲ"

ခုံးကျုံးသည် သူ၏ ပေါင်ကို ဖျတ်ခနဲ ရိုက်လိုက်ပြီး ကြွေးကြော်လိုက်လေသည်။

"မှန်တယ်... ဒါပဲ... အစ်ကို ချူ သတိပေးလိုက်မှပဲ ကျွန်တော် လျစ်လျူရှုထားမိတဲ့ အချက်ကို မြင်သွားတော့တယ်... အစ်ကို ချူ က တကယ်ကို တည်ငြိမ်တာပဲ... ပြဿနာကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိလိုက်တယ်"

ခုံးကျုံး၏ ထူးခြားလှသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ချူကျန့် ထပ်မံ၍ ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။ သူသည် မိမိ၏ အမှားများကို ဝန်ခံရဲရုံသာမက အခြားသူများ၏ အကြံပြုချက်ကိုလည်း မကျေမနပ်ဖြစ်ခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ အသိအမှတ်ပြု လက်ခံရဲပေသည်။ ဤမျှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော စိတ်ထားနှင့် တည်ငြိမ်မှုမျိုးသည် ကြီးမြတ်သော အရာများကို စွမ်းဆောင်နိုင်မည့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ အရည်အသွေးပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့အုပ်စုသည် ထပ်မံ၍ ဆွေးနွေးကြပြီး "ထောင်ချောက်ကို ပြန်လည် အသုံးချမည့် ဗျူဟာ" တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ရွှီဇီလင်းက လက်ရွေးစင် တပ်ဖွဲ့၏ ထက်ဝက်ကို ဦးဆောင်ကာ ရိက္ခာများကို မီးရှို့ရန် သွားမည်ဖြစ်ပြီး ခုံးကျုံးက ကျန်ရှိနေသော လက်ရွေးစင် တပ်ဖွဲ့နှင့် ကျွမ်းကျင်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများကို ဦးဆောင်ကာ ယွီဝန်ဟွာကူ ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ အချိန်မီ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး ရိက္ခာများကို အမှန်တကယ် မီးရှို့နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ယွီဝန်ဟွာကူ၏ အစီအစဉ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်ပြီး သူ့ခြေထောက်ကို သူပြန်ခုတ်မိအောင် ဖန်တီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ခုံးကျုံးသာ ယွီဝန်ဟွာကူ ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါက လျန်တူမြို့၏ အကျပ်အတည်းမှာလည်း ချက်ချင်း ပြေလည်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

"အစ်ကို ချူ အတွက်ကတော့... အစ်မ ရမ် နဲ့အတူ လျန်တူမြို့မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အရေးပေါ် အခြေအနေအတွက် မူလ ဖုန်လျန်အဖွဲ့သားတွေကို ဦးဆောင်ကာ မြို့ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ဒုက္ခပေးရလိမ့်မယ်"

ချူကျန့်သည် ကောရှန်းအပေါ် စိုးရိမ်နေပြီး လျန်တူမြို့မှ ထွက်မသွားလိုကြောင်းကို ရိပ်မိသွား၍လားမသိ ခုံးကျုံးက ယုတ္တိရှိသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို ချမှတ်ပေးခဲ့လေသည်။

မြို့ကာကွယ်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမျှ နားမလည်သော်လည်း ခုံးကျုံးတို့အဖွဲ့သာ ယွီဝန်ဟွာကျီ ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင် သူ ထပ်မံ၍ ပါဝင်ပတ်သက်စရာ မလိုတော့ပြီဟု တွေးကာ ချူကျန့်က သဘောတူလိုက်လေသည်။

လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားမှု မရှိစေရန်အတွက် ခုံးကျုံးသည် စုရုံးထားသော မြင်းစီး လက်ရွေးစင် တပ်သား တစ်ထောင်ကျော်ကို မိုးမလင်းမီ ထွက်ခွာမည့် အချိန်ရောက်မှသာ မစ်ရှင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့လေသည်။ ရွှီဇီလင်းနှင့် လော့ချီဖေးတို့က လက်ရွေးစင် တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ မြို့မှ ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ ခုံးကျုံးနှင့် ရွှမ်ယုံတို့က ကျန်ရှိနေသော လက်ရွေးစင် တပ်ဖွဲ့တစ်ဝက်ကို ဦးဆောင်ကာ တပ်လွတ် မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရန် ထွက်ခွာသွားကြတော့၏။

ကျယ်ဝန်းလှသော လျန်တူမြို့ကြီးတွင် အပြင်ပန်းအားဖြင့် စစ်သား ထောင်ပေါင်းများစွာ တပ်စွဲထားသည်ဟု ထင်ရသော်ငြား၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် စိုးရိမ်ရလောက်အောင် အားနည်းနေသော ဖုန်လျန်အဖွဲ့မှ လူအုပ်စုကြီးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။

ချူကျန့်သည် ကောရှန်းထံသို့ ထပ်မံ သွားရောက်ကြည့်ရှုလေ၏။ ရှီချီကျိန်းသည် အားပိနှင့် တုန်းဖန်းပုံပိုက် တို့၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ကောရှန်အား အပ်စိုက်ကုသပေးနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဘာမျှ ကူညီပေး၍ မရသည့်အပြင် မြို့ကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ရှိနေသည်ကို သတိရသွားသဖြင့် ချူကျန့်သည် သက်ပြင်းချကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်ကာ ကာကွယ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်များကို စစ်ဆေးရန် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

အရာအားလုံး အဆင်ပြေမည်ဟု သူ ယူဆထားသော်ငြား သတိကြီးလွန်းသော သူ၏ သဘာဝအရ ခုံးကျုံးနှင့် ရွှီဇီလင်းတို့ အောင်ပွဲခံ၍ ပြန်မလာမချင်း အစောင့်အကြပ်ကို လျှော့ချထားမည် မဟုတ်ပေ။ မြို့ပတ်ဝန်းကျင်ကို စုံစမ်းရန် ကျွမ်းကျင်သော ကင်းထောက်များကို စေလွှတ်ထားပြီး မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ကင်းစင်များတွင်လည်း တစ်ရက်လျှင် ၂၄ နာရီပတ်လုံး အစောင့်ချထားစေလေသည်။

သန်းခေါင်ယံအချိန်ခန့်သို့ ရောက်သောအခါ.. ခုံးကျုံး တီထွင်ထားသည်ဆိုသော ရန်သူ့တပ်ထဲသို့ မီးလုံးများ ပစ်လွှတ်နိုင်သည့် မီးမှုတ်စက်ကြီး၏ အခြေအနေကို သူ မေးမြန်းနေခိုက်၊ ကျူးချွမ် သည် ဒရောသောပါး ပြေးဝင်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

"သခင်လေး ချူ... ကင်းစင်ကနေ သတင်းပို့ပါတယ်... မည်သူမည်ဝါမှန်း မသိရတဲ့ တပ်မတော်ကြီး တစ်ခုက လျန်တူမြို့ဆီ ဦးတည်လာနေတယ်တဲ့... ဒီညပဲ မြို့ကို တိုက်ခိုက်မယ့်ပုံ ပေါက်နေတယ်"

ချူကျန့် အံ့အားသင့်သွား၏။ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား..

'လာနောက်နေကြတာလား... တစ်ယောက်ယောက်က တကယ်ကြီး မြို့ကို လာတိုက်နေတာလား’