တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီ

ပုဆိန်ကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်ဆေးရေးစစ်သည် ရာပေါင်းများစွာ၏ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် ယွီဝန်ဝူတိ၏ မြို့သိမ်းတပ်ဖွဲ့သည် လျန်တူမြို့ဆီသို့ စတင် ချီတက်လာကြလေပြီ ။

ဒိုင်းလွှားနှင့် ဓားများကို ကိုယ်စီကိုင်ဆောင်ထားသော ခြေလျင်တပ်သားများကို တပ်ခွဲ (၃) ဖွဲ့ ခွဲလိုက်ပြီး တစ်ဖွဲ့လျှင် လူ (၁၀၀၀) ခန့်စီဖြင့် မြို့သိမ်းလှေကား (၁၀) စင်းစီကို အသုံးပြုကာ အရပ် (၃) မျက်နှာမှ လျန်တူမြို့ကို တစ်ပြိုင်နက် ဝင်တိုက်ကြတော့သည် ။

ဒိုင်းကာလှည်းများကဲ့သို့ ကြီးမားသော မြို့သိမ်းလက်နက်များ မပါဝင်သဖြင့် ဒိုင်းလွှားကြီးများ ကိုင်ဆောင်ထားသော ခြေလျင်တပ်သားများက ရှေ့ဆုံးမှ ခံစစ်ကို တည်ဆောက်ကြသည် ။၎င်းတို့နောက်တွင်မူ ကျုံးကို မြေဖို့ရန်အတွက် သဲအိတ်များကို ထမ်းပိုးလာကြသော အလုပ်သမား အမြောက်အမြား လိုက်ပါလာကြ၏ ။ထို့နောက်တွင်မှ ကျုံးကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြို့ကို တိုက်ခိုက်မည့် ဓားကိုင်တပ်သားများနှင့် ဒိုင်းကိုင်တပ်သားများက နေရာယူထားကြသည် ။

နောက်ဆုံးတွင်မူ စစ်သည် (၁၀၀၀) နီးပါး ရှိသော လေးသည်တော်တပ်ဖွဲ့က ခြေလျင်တပ်သားများနှင့် အလုပ်သမားများအတွက် အကာအကွယ်ပေးရန် အသင့်ရှိနေကြချေပြီ ။

ယွီဝန်ဝူတိကိုယ်တိုင်ကမူ မြင်းစီးစစ်သည် ရာပေါင်းများစွာနှင့်အတူ ဗဟိုတပ်မတွင် နေရာယူထားလျက် လျန်တူမြို့မှ မြို့တံခါးဖွင့်၍ ထွက်တိုက်လာမည့် မည်သည့် အခြေအနေကိုမဆို တုန့်ပြန်ရန် အသင့်ပြင်ထားလေသည် ။

စစ်သူကြီးများ၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ လေးသည်တော်များသည် မြားများကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကြရာ မရေမတွက်နိုင်သော မီးမြားများက ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီးအလား လျန်တူမြို့ရိုးပေါ်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာတော့၏ ။

ချူကျန့်သည် မြို့ရိုးပေါ်မှနေ၍ ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ညည်းတွားလိုက်မိသည် ။သူ၏ စောစောက ကြုံးဝါးခဲ့မှုများသည် သိပ်ပြီး ထိရောက်မှု မရှိခဲ့ပုံရပေ ။ယွီဝန်ဝူတိ၏ တပ်ဖြန့်ပုံကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲတွင် သူ၏ အတွေ့အကြုံမှာ ချူကျန့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကြောင်း သိသာလှသည် ။

ရန်သူ့မြားများ မိုးရွာသလို ကျလာသည်ကို မြင်ရသောအခါ ချူကျန့်သည် မိမိတို့ဘက်မှ စည်းကမ်းမရှိသော တပ်သားများ၏ အရည်အသွေးကို ကောင်းကောင်း သိထားသည် ။ဓားတောင် သေချာမကိုင်တတ်သည့် ပြည်သူများဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ ။တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လျှင်မူ ရှုံးနိမ့်ရန်သာ ရှိပေတော့မည် ။ထို့ကြောင့် အားလုံးကို မြို့ရိုးစောင်းများနှင့် မြားကာဒိုင်းများ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေရန်နှင့် သူ၏ အမိန့်မရဘဲ ပြန်လည် မတိုက်ခိုက်ကြရန် ကပျာကယာ အမိန့်ပေးလိုက်ရတော့သည် ။

ချူကျန့်သည် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏ ။အနည်းဆုံးတော့ ရန်သူ့မြားမိုးကို ရှောင်ရှားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော ။

မြားများက ကျောက်တုံးနှင့် သစ်သားများကို ထိမှန်သည့် “တောက် ... တောက် ...” ဟူသော အသံများ မပြတ်တမ်း ထွက်ပေါ်နေပြီး တိုက်ခိုက်မှုမှာ အရှိန်အဟုန် အလွန် ပြင်းထန်လှသည် ။

သို့သော်ငြားလည်း ယွီဝန်ဝူတိ၏ လေးသည်တော်များက မြားများကို မည်မျှပင် ပစ်လွှတ်စေကာမူ လျန်တူမြို့ရိုးပေါ်မှမူ မြားတစ်စင်းမျှပင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိပေ ။

ဤသည်က ယွီဝန်ဝူတိ၏ တပ်သားများကို ထပ်မံ၍ တွေဝေသွားစေပြန်သည် ။အထူးသဖြင့် အလုပ်သမားများက ကျုံးကို အောင်မြင်စွာ မြေဖို့နိုင်ခဲ့ချိန်တွင် ထိုသို့ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏ ။ရေထဲကျ၍ နစ်သေသူ အနည်းငယ်မှအပ တိုက်ပွဲအတွင်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် အသတ်ခံရခြင်း မရှိခဲ့ချေ ။

ချူကျန့်တွင် မြို့ကာကွယ်ရေး အတွေ့အကြုံ မရှိသဖြင့် မြားမိုးရွာနေသည်ကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို မသိ၍ ငြိမ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မသိကြပေ ။၎င်းအစား ချူလော့ကျွင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နောက်ထပ် အစီအစဉ်တစ်ခုခု ရှိနေမည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေကြတော့သည် ။

ကောကျင့်၏ နောက်ဆုံးတပည့်ဟူသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် ယခင်က လူဆိုး ရာပေါင်းများစွာကို အနိုင်ယူခဲ့မှု အရှိန်အဝါတို့က ယွီဝန်ဝူတိဘက်မှ လူတိုင်းကို အလွန်အမင်း သတိထားစေခဲ့သည် ။ချူကျန့်၏ မောက်မာလှသော စကားများကလည်း သူတို့အား ချောက်ခြားစေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော ။

စစ်ဗျူဟာမှူးများက တုန့်ပြန်မည့် နည်းလမ်းများကို အလျင်အမြန် ဆွေးနွေးကြပြီး ချူကျန့် လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို တွေးတောနေကြသည် ။ယွီဝန်ဝူတိသည် ကျုံးမှာ မြေဖို့ပြီးသလောက် ဖြစ်နေသော်လည်း မြို့ရိုးပေါ်မှ မြားတစ်စင်းမျှ ထွက်မလာသည်ကို မြင်ရသောအခါ ရင်ထဲ၌ မလုံမလဲ ဖြစ်လာရတော့၏ ။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ လေးသည်တော်များလည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ရိပ်မိသွားကြသည် ။သူတို့၏ မြားပစ်ခတ်မှုများသည် မြားများကို အလဟဿ ဖြစ်စေသလို အားအင်များကိုလည်း ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်နေသည် ။အကြောက်စရာအကောင်းဆုံးမှာ လျန်တူမြို့ရိုးကြီးသည် မီးရောင်များဖြင့် ထိန်ထိန်လင်းနေသော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မျက်နှာပြခြင်း မရှိဘဲ သားကောင်ကို ဝါးမြိုရန် ချောင်းမြောင်းနေသည့် အစွမ်းထက် သားရဲကြီးတစ်ကောင်ပမာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခြင်းပင် ဖြစ်ချေတော့သည် ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပစ်ခတ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ရာ အခြားသော လေးသည်တော်များကလည်း လိုက်ပါ၍ ရပ်လိုက်ကြတော့၏ ။စစ်သူကြီးများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြရသည် ။သူတို့၏ စစ်ပွဲအတွေ့အကြုံတစ်လျှောက်တွင် ဤမျှ ထူးဆန်းသော ခုခံစစ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ကြပေ ။

ဤအချိန်တွင် အလုပ်သမားများက ကျုံး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မြေဖို့ပြီးစီးသွားကာ ပင်မတပ်မကြီး၏ နောက်ဘက်သို့ ဒီရေအလား ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည် ။

မြို့သိမ်းရန် တာဝန်ယူထားသော ဓားကိုင်တပ်သားများနှင့် ဒိုင်းကိုင်တပ်သားများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လျက် အထွေထွေ တိုက်စစ်ဆင်ရန် အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည် ။

တိုက်ခိုက်သူများ တွေဝေနေသည်ကို မြင်ရပြီး မြားပစ်သံများလည်း ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ချူကျန့်သည် မြို့သူမြို့သားများ ယူဆောင်လာသော ထင်းများကို မြို့ရိုးအောက်သို့ ပစ်ချရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည် ။မြို့သိမ်းလှေကားများ ထောင်လိုက်သည်နှင့် ၎င်းတို့ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ရန် သူက ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်၏ ။

ဤသည်မှာ လက်တွေ့မကျသော စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း မြို့စောင့်တပ်သားများနှင့် အလုပ်သမားများမှာမူ မြို့ကာကွယ်ရေး အတွေ့အကြုံ လုံးဝ မရှိကြပေ ။စစ်သူကြီးချူက ပစ်ချဟု ခိုင်းသည်နှင့် သူတို့ကလည်း ကယောင်ကတမ်းဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသော ထင်းများကို မြို့ရိုးအောက်သို့ အပြင်းအအော ပစ်ချကြတော့သည် ။

ဤသည်က ယွီဝန်ဝူတိကို ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားစေတော့သည် ။

သူသည် မြို့ရိုးအောက်သို့ သွားရောက်စစ်ဆေးရန် လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်၏ ။ထိုစစ်သည်မှာ ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်ဖြင့် တွားသွားကာ ထင်းတုံးတစ်တုံးကို ကောက်ယူလျက် အပြေးအလွှား ပြန်လာခဲ့လေသည် ။

ယွီဝန်ဝူတိနှင့် သူ၏ အကြံပေးများ စစ်သူကြီးများသည် ထိုအရာကို ဝိုင်းဝန်းလေ့လာကြသည် ။၎င်းမှာ ပြည်သူများ ရေနွေးအိုးတည်ရန်နှင့် ထမင်းချက်ရန် အသုံးပြုသည့် သာမန်ထင်းတုံးလေးသာ ဖြစ်ချေသည် ။ဆီများ သုတ်လိမ်းထားခြင်း မရှိသလို အဆိပ်ရည် စိမ်ထားခြင်းလည်း မရှိပေ ။

ချူလော့ကျွင်းသည် ဤထင်းတုံးများကို မြို့ရိုးပေါ်မှ အဘယ်ကြောင့် ပစ်ချနေရသနည်း ဆိုသည်ကို သူတို့ လုံးဝ နားလည်နိုင်ကြတော့ပေ ။

' ... မီးကွင်းတိုက်တာလား ... မဟုတ်နိုင်ပါဘူး ဒီထင်းတွေက ဆီလည်း မပါဘူး ... ပြီးတော့ စည်းစည်းလုံးလုံးလည်း မဟုတ်ဘဲ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ပြန့်ကျဲနေတာပဲ ... မီးမရှို့ဘဲ ပစ်ချလိုက်တာဆိုတော့ မြို့ရိုးပေါ်ကနေ မီးရှူးတိုင်တစ်တိုင် ပစ်ချရုံနဲ့ မီးစွဲဖို့ဆိုတာ ကံကောင်းမှပဲ ရမှာလေ အကျိုးသက်ရောက်မှုကရော ... လုံးဝ မရှိနိုင်ဘူး တိုက်ခိုက်သူတွေက သူတို့ရဲ့ လှံတွေနဲ့ပဲ ဒီထင်းတုံးတွေကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်တာပဲ ... ဘာအန္တရာယ်မှ မပေးနိုင်ဘူး ... '

' ... မြို့သိမ်းရခက်အောင် အတားအဆီးတွေ ဖန်တီးတာလား ... '

' ... ဒါက ပိုပြီးတော့တောင် မဖြစ်နိုင်သေးတယ် ဒီထင်းတုံး အနည်းငယ်က ဘာအသုံးကျမှာလဲ မြို့သိမ်းလှေကားတွေ ထောင်ပြီး မြို့ရိုးပေါ်ကို တက်လာကြပြီဆိုရင် ဒီထင်းတုံးတွေက ဘာမှ အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး ... '

' ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေတစ်ခုခုတော့ ရှိနေမှာ သေချာတယ် ... '

တစ်ဖက်လူက အခြားသူမဟုတ် ... မြို့ကာကွယ်ရေးမှာ နာမည်ကျော်ကြားလှတဲ့ စစ်သူကြီး ကောကျင့်ရဲ့ နောက်ဆုံးတပည့် ချူလော့ကျွင်း ဖြစ်နေတာကိုး။ လူဆိုး ရာပေါင်းများစွာကိုတောင် အနိုင်ယူခဲ့တဲ့သူက ဒီလို အခြေခံကျတဲ့ အမှားမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် လုပ်မှာလဲ။

' ငါတို့ဘက်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မယ့် နက်နဲလှတဲ့ ပရိယာယ်တစ်ခုခု ... ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အကြံအစည်တစ်ခုခု ရှိနေတာ သေချာတယ် ... '

အကြံပေးများနှင့် စစ်သူကြီးများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တွေဝေစွာ ကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့နေတော့သည်။ ယွီဝန်ဝူတိက “အစီအစဉ်က ဘာလဲ” ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ မေးမြန်းနေသော်လည်း ၊ အစက မြို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သော စစ်ဗျူဟာမှူးပင် ထပ်မံ၍ စကားမပြောရဲတော့ဘဲ နားမလည်နိုင်ကြောင်း ခေါင်းကိုသာ ခါယမ်းပြနေတော့၏။

ယွီဝန်ဝူတိ၏ မြို့သိမ်းလိုသော စိတ်ဓာတ်မှာ ယိမ်းယိုင်နေချေပြီ။ ယခုအခါ သူ၏ အကြံပေးများနှင့် ယုံကြည်ရသော စစ်သူကြီးများပင် မည်သည့် ရှင်းလင်းချက်မျှ မပေးနိုင်သည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ ဇွတ်တရွတ် မလုပ်ဝံ့တော့ပေ။ လျန်တူမြို့ကို မသိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်းသည် သူနှင့် သူ့ဖခင်တို့ ခြေဦးတည့်ရာ သွားနေရသည့် ဝိညာဉ်များပမာ ဆက်လက် ရှင်သန်ရမည်ဟု ဆိုလိုသော်လည်း ၊ လျန်တူမြို့ကို တိုက်ခိုက်စဉ် စစ်သည်အင်အား အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးခြင်း သို့မဟုတ် တပ်ပျက်ခြင်းသည် သူတို့၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အင်အားကိုပင် ဆုံးရှုံးရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အကူအညီမဲ့နေသော ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သူများ ဖြစ်သွားကြတော့မည် မဟုတ်ပါလော။

ယွီဝန်ဝူတိတွင် ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူ၏ အကြံပေးများ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုခု ချနိုင်မည့်အချိန် သို့မဟုတ် ချူလော့ကျွင်း ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ရာ လှုပ်ရှားလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း မည်သို့ တုန့်ပြန်ရမည်ကို စဉ်းစားနေမိတော့သည်။

ဗဟိုတပ်မတွင် နေရာယူထားသော စစ်သေနာပတိကြီးသည် မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲ တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် အမိန့်ထုတ်ပြန်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သဖြင့် ၊ ယွီဝန်ဝူတိ၏ စစ်သည်များသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မသေချာသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လာကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များမှာလည်း တစ်ဟုန်ထိုး ကျဆင်းသွားတော့သည်။

သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ အသစ်စုဆောင်းထားသော စစ်သည်များဖြစ်ကြပြီး စည်းကမ်းဟူ၍ မရှိကြပေ။ သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တီးတိုး ပြောဆိုလာကြ၏။ အထူးသဖြင့် လျန်တူမြို့ဘက်မှ ထင်းတုံးများ ပစ်ချနေသည့် ထူးဆန်းသော လုပ်ရပ်က သူတို့အား ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီး ညှိုးနွမ်းနေသော စိတ်ဓာတ်ကို ပို၍ ဆိုးရွားသွားစေတော့သည်။

' မြို့ရိုးအောက်မှာ တစ်စုံတစ်ရာ ထောင်ချောက်တွေ ဆင်ထားတာ များလား ... '

' ဒါက သူရဲကောင်းကြီး ကောကျင့်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ မှော်ပညာတစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်တယ် ... အဲ့ဒီ ထင်းတုံးတွေထဲမှာ နတ်ဆိုးငါးကောင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကျင့်စဉ်တွေကို လျှို့ဝှက် ထည့်ထားတာ ဖြစ်မှာ ... အနားကို ကပ်သွားတာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သွေးတွေ ပန်းထွက်ပြီး သေရလိမ့်မယ် ... '

မရင်းနှီးသော နေရာတစ်ခုတွင် ညဘက် တိုက်ပွဲဝင်ရခြင်းမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ကြောက်ရွံ့စရာ ကောင်းလှပေသည်။ လူတိုင်းက အမျိုးမျိုး တွေးတောနေကြသဖြင့် ထိုကြောက်ရွံ့မှုမှာ လူအုပ်ကြီးအတွင်း အရိပ်တစ်ခုပမာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။ အချို့ဆိုလျှင် အမှောင်ထုနှင့် ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့၏ ရှုပ်ထွေးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လက်နက်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပစ်ချလျက် ထွက်ပြေးသွားကြလေပြီ။

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ချူကျန့်မှာမူ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရသည်။ ယွီဝန်ဝူတိသည် တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် ဘာကြောင့် ရပ်လိုက်ရသနည်း။

“အကယ်၍ သူတို့က မြို့သိမ်းလှေကားတွေကို တွန်းမတင်လာဘူးဆိုရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မီးရှို့ရမှာလဲ”

ထိုအခိုက်အတန့်၌ လက်မှုပညာသည်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး မီးမှုတ်စက်ကြီးမှာ အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် တိုက်ပွဲတွင် အသုံးပြုလိုခြင်း ရှိ ၊ မရှိ လာရောက် မေးမြန်းလေသည်။

မြို့ရိုးထက်တွင် ရပ်လျက် ချူကျန့်သည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ ထက်မြက်လှသော အမြင်အာရုံကြောင့် ယွီဝန်ဝူတိ၏ စစ်သည်များမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝ မရှိတော့သည်ကို ချက်ချင်းပင် မြင်လိုက်ရသည်။ အများအပြားမှာလည်း လက်နက်များကို စွန့်ပစ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပြေးနေကြချေပြီ။ အထင်ရှားဆုံးမှာ ယွီဝန်ဝူတိသည် မြို့တံခါးဝ၏ အပြင်ဘက် ခြေလှမ်းတစ်ရာခန့်အကွာတွင် လက်ရွေးစင် မြင်းစီးစစ်သည် အနည်းငယ်နှင့်သာ ရပ်နေပြီး ၊ သူ့ရှေ့တွင်မူ စိတ်ဓာတ်ပျက်ပြားနေသော မြို့သိမ်းတပ်သားများနှင့် လေးသည်တော်များသာ ဖရိုဖရဲ ရှိနေကြတော့သည်။ လေးလံလှသော မြို့သိမ်းလှေကားများကိုပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပစ်ချထားခဲ့ကြပြီ မဟုတ်ပါလော။

' ဒါဟာ ရန်သူ့ခေါင်းဆောင်ကို အပြတ်ရှင်းပစ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ မဟုတ်ဘူးလား ... '

ချူကျန့်သည် မီးရှို့မည့်ကိစ္စကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် မြို့ကာကွယ်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှ မသိကြောင်း မိမိကိုယ်မိမိ သိထားသည်။ သူ့အတွက် အရှုံးကို အနိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖန်တီးပြီး ၊ ရန်သူ့တပ်ထဲသို့ လျှပ်တစ်ပြက် တိုးဝင်ကာ ယွီဝန်ဝူတိ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ယူရန်သာ ဖြစ်ပေတော့သည်။