အခန်း ၂၂၁
Vol. 23 Ch. 221
အခန်း (၂၂၁) ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်
ဟယ်ချီခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ နည်းပြချုပ် ဝူချုံးရှောင်သည် ဂူဝ၌ ရပ်နေ၏။
"နည်းပြချုပ်... ဒီဂူက လူတွေ တည်ဆောက်ထားတဲ့ လက္ခဏာတွေ အထင်အရှား ရှိနေတယ်... ဒါက သေချာပေါက် မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ ရတနာသိုက်ပဲဖြစ်ရမယ်..."
ပထမနည်းပြ ကျောက်တာ့ဟုန်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။
ခေါင်းငါးလုံးမြွေဖြစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ဝူချုံးရှောင်မှာ တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်ကာ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ၎င်းသည် နောက်ထပ် အတုအယောင် ရတနာနေရာတစ်ခု ဖြစ်နေလျှင်ကော။
ဝူချုံးရှောင်သည် သူ၏ အစောပိုင်း ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် စွမ်းအားဖြင့် ခေါင်းငါးလုံးမြွေကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရပါက သေချာပေါက် သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကိုယ်သူ ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။
ထို့ကြောင့် နောက်ထပ် ရတနာသိုက်ဝင်ပေါက်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ဝူချုံးရှောင်က ရတနာအပေါ် လောဘတက်မှုကို ဖိနှိပ်ထားကာ ဟယ်ချီခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ ဂူဝကို စောင့်ကြပ်နေခဲ့သည်။
လေထဲတွင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဆယ်တို့သည် အတူတကွ ပျံသန်းလာကြ၏။
ဤကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး ခဏတာ ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
ဂူဝသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဝူရှီးဟယ်နှင့် အခြားသူများက ၎င်းကို ခေတ္တမျှအာရုံခံရန် သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအားများကို အသုံးပြုလိုက်ကြ၏။
"ရတနာရဲ့ အငွေ့အသက် ရှိနေတယ်..."
ဝူရှီးဟယ်က အလျင်အမြန် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
"ဝေး..."
ဟယ်ချီခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ အဖွဲ့သားများက အားရပါးရ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ မဟာလီမင်းဆက်၏ ရတနာသိုက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသူ မည်သူ့ကိုမဆို ချီလင်အကယ်ဒမီသို့ ရာထူးတိုးမြှင့်ခွင့် ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ဝူရှီးဟယ်က လူသိရှင်ကြား ကြေညာထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
ဂူဝကို ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်နည်းပြမှာ ဝမ်းသာအားရ ပြုံးရွှင်နေတော့၏။
"နည်းပြချုပ်ဝူ... မင်းရဲ့ ကျောင်းသားတွေကို အနီးအနားက တောင်တွေနဲ့ သစ်တောတွေဆီ ခေါ်သွားပြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်အချို့ကို ဖမ်းခိုင်းလိုက်... ပြီးရင်အဲ့ဒီအကောင်တွေကို ဂူထဲ မောင်းသွင်းပြီး အတွင်းမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်..."
ဝူရှီးဟယ်သည် မဟာလီမင်းဆက်၏ ရတနာသိုက် တည်နေရာကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပြီး ၎င်းကို အလွန်တင်းကျပ်စွာ ကာကွယ်ထားရမည်ကိုလည်း သိထား၏။ သူသည် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ်၌ ရှိနေသော်လည်း အန္တရာယ်ထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့..."
ဝူချုံးရှောင်က ချက်ချင်း အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်၏။
ထို့ကြောင့် ဟယ်ချီခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ အဖွဲ့သည် တောင်ခြေရှိ သစ်တောများဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြပြီး မကြာမီမှာပင် သူတို့တစ်ဦးစီသည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ကြီးတစ်ကောင်စီကို ဖမ်းဆီးကာ ဂူထဲသို့ မောင်းသွင်းလာခဲ့ကြသည်။
"ဝင်သွားစမ်း..."
ဝူရှီးဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ကြီး နှစ်ဆယ်မှာ ခုခံရန် မဝံ့မရဲဖြစ်သွားကြပြီး ဂူထဲသို့ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဝင်ရောက်သွားကာ ဂူ၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
"ဖန်းမင်... ယန်ချွမ်း... မင်းတို့နှစ်ယောက် အနောက်ကနေလိုက်သွား... တစ်ခုခု ထူးခြားတာရှိရင် ချက်ချင်း ပြန်ထွက်ခဲ့..."
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝူရှီးဟယ်က သူ၏အဖွဲ့မှ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးကို နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက်တစ်ခု ပေးလိုက်၏။
သူတို့နှစ်ဦးလည်း သားရဲများ၏ နောက်မှလိုက်၍ ဂူထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။
ထိုအချိန်တိုလေးအတွင်း အခြားသော ချီလင်အကယ်ဒမီ အားလုံးမှ နည်းပြများနှင့် ကျောင်းသားများလည်း ရောက်ရှိလာကြပြီး ဂူဝ၌ စုရုံးလာကြ၏။
ယွီရွှေခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူများသာ လာရောက်ခြင်းမရှိပေ။
"ယွီရွှေခရိုင်က လူတွေက တကယ့်ကို ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး မကောင်းတာပဲ..."
ဤအခိုက်တွင် ဟယ်ချီခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ နည်းပြချုပ် ဝူချုံးရှောင်က ဝင်ပြောလိုက်၏။
၎င်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက ဝူချုံးရှောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်လိုက်ကြသည်။ သူသည် ယွီရွှေခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီအပေါ် ရန်လိုမုန်းတီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် သွေးထိုးပေးနေခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားများနှင့် မပတ်သက်သရွေ့ ချီလင်ကျောင်းတော် အသီးသီးမှ လူများသည် အချင်းချင်း ထောက်ခံအားပေးကြပြီး ယွီရွှေခရိုင် ချီလင်ကျောင်းတော်ကို ရှုတ်ချလိုက်ကြသည်။
"ကဲ... တိတ်တိတ်နေကြစမ်း..."
"ဂူထဲကလာတဲ့ အသံတွေကို သေချာနားထောင်ကြ..."
ဝူရှီးဟယ်က ဤခရိုင်အဆင့် ချီလင်ကျောင်းတော်များအကြားရှိ အတွင်းရေးပဋိပက္ခများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသိချင်သည်မှာ ဤဂူသည် အစစ်အမှန် ရတနာသိုက် ဝင်ပေါက် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်ကိုသာ ဖြစ်သည်။
လူတိုင်းက ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။
ဂူထဲတွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ကြီးနှစ်ဆယ်က ရှေ့မှ လမ်းပြနေပြီး အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာမှုကြောင့် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တုန်ယင်သွားကြသည်။
သို့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ်မှ အစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးဖြစ်သော ဖန်းမင်နှင့် ယန်ချွမ်းတို့၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် သားရဲများသည် အမှောင်ထုထဲ၌ ဂူအတွင်းသို့သာ ဆက်လက် လျှောက်သွားနိုင်ကြ၏။
ဂူထဲသို့ ပို၍ ဝင်ရောက်သွားလေလေ ပိုမိုကျယ်ဝန်းလာလေလေဖြစ်ပြီး အမြင့်မှာ လေးမီတာခန့်ရှိသည်။
တစ်မိုင်ခန့် လျှောက်သွားပြီးနောက် သားရဲများသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ဂူတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
၎င်းသည် စတုရန်းမီတာ ရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော သဘာဝဂူတစ်ခုဖြစ်ကာ အလွန်ကျယ်ဝန်းပုံရပြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားနေရ၏။
"ဝူး.. ဝေါင်း"
သားရဲတစ်ကောင်၏ ဟစ်အော်သံက ဂူထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် တစ်စုံတစ်ရာကို ဆွဲဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး သဲ့သဲ့မျှသာရှိသော ပျံသန်းသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။
ရှေ့ဆုံးမှ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ကြီးသုံးကောင်၏ ခေါင်းများမှာ ကွဲထွက်သွားကြ၏။
ထိုသားရဲသုံးကောင်၏ ခေါင်းများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြတ်တောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒုက္ခပဲ..."
"ဒီလောက်မြန်တဲ့ အရှိန်ပါလား..."
ဖန်းမင်နှင့် ယန်ချွမ်းတို့သည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ်မှ တည်ရှိမှုများဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ထက်မြက်လှပေသည်။ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် သုံးကောင် သေဆုံးမည့် ရှေ့ပြေးနိမိတ်ကို သူတို့ အာရုံခံမိလိုက်ကြ၏။
လူပုံစံ တည်ရှိမှုတစ်ခုက အသံတိတ်နီးပါး ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားကာ သားရဲသုံးကောင်ကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင်မရစေဘဲ ခေါင်းများကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် သုံးကောင်မှာ ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး သွေးညှီနံ့များကြောင့် အခြားသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များမှာ အကြောက်လွန်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။
"ပြေး..."
ဖန်းမင်က အလိုအလျောက် အော်ဟစ်လိုက်၏။
ထိုလူပုံစံ တည်ရှိမှု၏ အရှိန်အဟုန်က ရှင်းလင်းစွာပင် မြန်နှုန်းမြင့် ပျံသန်းမှုဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အနည်းဆုံး ကျောက်စိမ်းသွေးကြော နယ်ပယ်တွင်ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
အမှောင်ထုထဲတွင် ဖန်းမင်နှင့် ယန်ချွမ်းတို့မှာ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွားကြ၏။
ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်သည် လှည့်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။
"ဝှစ်..."
ရုတ်တရက် ထိုလူပုံစံ အရိပ်သည် လျှပ်စီးအလား အသံတိတ် ပျံသန်းလာပြီး ဖန်းမင်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။
"ဓားနဲ့ ဒိုင်းကာကျင့်စဉ်..."
ဖန်းမင်သည် ချဉ်းကပ်လာသော လူပုံစံ အရိပ်ကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး ချက်ချင်း လှည့်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဒိုင်းကာတစ်ခု ဖန်တီးရန် သူ့အရှေ့၌ ဓားကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
လူအသွင်ရှိသော ထိုအရာ၏ ဓားမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဒိုင်းကာကို ဖောက်ထွက်ကာ ဖန်းမင်၏ လက်မောင်းထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်သွားခဲ့၏။
"ဒါက ရုပ်သေးရုပ်ပဲ..."
အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ယန်ချွမ်းက ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ကျောက်သလင်းများဖြင့် မောင်းနှင်နိုင်သော ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်ဖြစ်ပြီး အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။
"ပြေးတော့..."
ဖန်းမင်သည် လက်မောင်းတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သေစေလောက်သည့် ဒဏ်ရာမဟုတ်သဖြင့် အလောတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်ကြပြီး ဂူထဲမှ မြှားများသဖွယ် ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။
ရုပ်သေးရုပ်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို လိုက်ဖမ်းမည့်အစား ဂူထဲရှိ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို အာရုံခံမိသွားပြီး အသံလာရာသို့ ချက်ချင်း လိုက်သွားကာ ဟိန်းဟောက်နေသော သားရဲအားလုံး၏ ခေါင်းများကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြတ်တောက်လိုက်၏။
"ဖန်းမင်နဲ့ ယန်ချွမ်းတို့ ထွက်လာပြီ..."
ဂူဝ၌ ရပ်နေသော ဝူရှီးဟယ်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် အတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုကို အာရုံခံမိပြီးနောက် ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဖန်းမင်နှင့် ယန်ချွမ်းတို့သည် ဂူဝမှ လွတ်မြောက်လာကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေ၏။
"ဘယ်လိုလဲ... အတွင်းထဲက အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ..."
ဝူရှီးဟယ်က သူတို့၏ အမူအရာများကို သတိပြုမိသွားကာ ဘာဖြစ်ခဲ့သနည်းဟု ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။
"အတွင်းထဲမှာ ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် ရှိနေတယ်..."
ဤအခိုက်တွင် ဖန်းမင်က စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထား၍ တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောလိုက်၏။
ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်သည် ကျောက်စိမ်းသွေးကြော နယ်ပယ်၏ စွမ်းအားနှင့် ညီမျှပေသည်။
ဖန်းမင်က တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်အမှတ်ရပြီးနောက် ဤအချက်ကို အတည်ပြုလိုက်သည်။
"ဘာ..."
ဝူရှီးဟယ်ပင် အံ့ဩသွားခဲ့၏။
လူတိုင်းက ဝူရှီးဟယ်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
"မဟာလီမင်းဆက်မှာ တစ်ချိန်က ရုပ်သေးရုပ်တွေ ဖန်တီးရာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အစွမ်းထက် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်..."
"ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်ဆိုတာ ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ်နဲ့ ညီမျှတယ်... ဒီဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်က ဖန်းမင်ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်က သူက အနည်းဆုံး နောက်ဆုံးအဆင့် ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ဆိုလိုတာပဲ..."
ဝူရှီးဟယ်က အတိုချုပ် ရှင်းပြလိုက်၏။
၎င်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းမှာ တုန်ရီသွားကြပြီး အခြေအနေက ပိုမိုဆိုးရွားလာနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။
အမှောင်ထုထဲတွင် ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် ပုန်းအောင်းနေသည်ဟူသော အချက်မှာ တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဤလူများထဲမှ မည်သူမျှ ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်၏ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
"နည်းပြဝူ... အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ..."
"တကယ်လို့ ဒါက မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ ရတနာသိုက်ဆိုရင် ပထမဆုံး အတားအဆီးက ဒီဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်ပဲ... သူ့အနောက်မှာ တခြားထောင်ချောက်တွေနဲ့ ယန္တရားတွေလည်း ရှိနေနိုင်သေးတယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် အစစ်အမှန် ရတနာသိုက်ဆီကို ရောက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."
ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ်မှ နည်းပြတစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်၏။
ဝူရှီးဟယ်က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"မဟုတ်ဘူး... ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါတို့မှာ နည်းလမ်း ရှိတယ်..."
ရုတ်တရက် ဝူရှီးဟယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။