အခန်း ၂၂၃

အခန်း (၂၂၃) တောက်... နောက်ထပ် အတုအယောင် ရတနာသိုက်တစ်ခုပဲ

ချီလင်အကယ်ဒမီကိုးခုမှ နည်းပြများနှင့် ကျောင်းသားများသည် တစ်ယောက်တစ်လှည့်စီ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

စုစုပေါင်း လူအယောက်တစ်ရာ့ငါးဆယ်ခန့် ရှိလေသည်။

ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးယောက် သေဆုံးသွားခဲ့၏။

ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ကျောင်းသား သုံးဆယ် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

အကယ်ဒမီတစ်ခုစီတွင် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပင် အသက်မရှင်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ဤချီလင်အကယ်ဒမီ ပြိုင်ပွဲမှ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ကျောင်းသား ဆယ်ယောက်ထက်နည်း၍သာ ကျန်ရှိတော့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်လှပေ။ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ကျောင်းသားများသည် ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်၏ အားနည်းချက်ကို သိထားလျှင်ပင် ၎င်းက ကျောက်ခဲများ ပစ်ပေါက်ခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်မှုအချို့ ပြုလုပ်သည့်အခါတွင် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရှိကြချေ။

ထိုအခိုက်တွင် ချီလင်အကယ်ဒမီကိုးခုမှ နည်းပြများနှင့် ကျောင်းသားများသည် ဂူဝတွင် စုရုံးနေကြဆဲ ဖြစ်၏။

"ရှန်ကွမ်း... အဲ့ဒီဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်က ဂူဝနဲ့ မီတာနှစ်ရာလောက် ကွာဝေးနေတုန်းပဲ..."

နောက်ဆုံးထွက်ပေါ်လာသော ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် နည်းပြက ဤသို့အစီရင်ခံလိုက်သည်။

ယခုအခါ ချီလင်အကယ်ဒမီ ကိုးခုလုံးသည် တစ်ကြိမ်စီ အလှည့်ကျ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

ဝူရှီးဟယ်က သူ၏နောက်ရှိ အဖွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့အားလုံးမှာ ကျောက်စိမ်းသွေးကြော နယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြလေသည်။

"ဖန်းမင်၊ ယန်ချွမ်း၊ ကျိုရှင်းနဲ့ ရှန့်ခူယွဲ့... မင်းတို့လေးယောက် ဂူဝမှာ စောင့်ကြိုနေကြ... ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်ကို မျှားခေါ်လာတာနဲ့ မင်းတို့လေးယောက်ပေါင်းပြီး ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်..."

ဝူရှီးဟယ်က ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ဤလေးယောက်လုံးမှာ ကျောက်စိမ်းသွေးကြောနယ်ပယ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သာ စနစ်တကျ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ထိုလူလေးယောက်က အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်ပြီး ဂူထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်သွားကြ၏။ ထို့နောက် ဂူဝမှ ဆယ်မီတာခန့်အကွာတွင် ဂူနံရံ၌ ပုန်းအောင်းရန်နေရာတစ်ခု တူးဖော်ရန် သူတို့၏ ဓားများကို အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။

လေးယောက်သား အသက်ရှူအောင့်ကာ ပုန်းကွယ်နေလိုက်ကြ၏။

ထိုအခိုက်တွင် ဝူရှီးဟယ်သည် ချီလင်အကယ်ဒမီကိုးခုကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"နောက်တစ်ခုအနေနဲ့ ကျန်နေတဲ့ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ကျောင်းသားရှစ်ယောက်က ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်ကို ဂူဝရောက်အောင် ဆက်ပြီး မျှားခေါ်ဖို့ ဂူထဲကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရမယ်..."

ဝူရှီးဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

"အဲ့တာက မတရားဘူး..."

"ငါတို့ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ကျောင်းသားတွေက အားနည်းနေပြီသားပဲ... ဂူထဲကို ငါတို့ကို လွှတ်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခိုင်းတာနဲ့ အတူတူပဲ..."

"ဟုတ်တယ်... ယွီရွှေခရိုင်က ချီလင်အကယ်ဒမီက တစ်ယောက်မှတောင် မဝင်ရသေးဘူး... ငါတို့က ဘာလို့ ထပ်ဝင်ရမှာလဲ..."

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ကျောင်းသား ရှစ်ယောက်မှာ ဒေါသထွက်သွားကြ၏။

သေလုမြောပါး အတွေ့အကြုံကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သူတို့ သိရှိသွားကြပြီး နောက်တစ်ကြိမ် မကြုံတွေ့ဝံ့ကြတော့ပေ။

ထိုရှစ်ယောက်၏ ကန့်ကွက်မှုကို အတန်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဝူရှီးဟယ်က သူ၏ ညာလက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဖြိုခွဲလက်ညှိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အကျယ်လောင်ဆုံး ကန့်ကွက်နေသော ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ကျောင်းသား၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းပင်တည်း။

"ဝင်သွားရင် မင်းတို့ အသက်ရှင်ခွင့် ရနိုင်သေးတယ်..."

"ဝင်မသွားဘူးဆိုရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင် မင်းတို့ကို သတ်ပစ်မယ်..."

ဝူရှီးဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ဤစကားတစ်ခွန်းက ကျန်ရှိနေသော ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ကျောင်းသား ခုနစ်ယောက်ကို တိုက်ရိုက်ပင် မှင်တက်သွားစေသည်။

ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်၏ အမြင်တွင် သူတို့၌ ကန့်ကွက်ပိုင်ခွင့်ပင်မရှိကြောင်း ထိုခုနစ်ယောက် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြလေ၏။

အားနည်းခြင်းသည်ပင် မူလအပြစ်တရား ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုခုနစ်ယောက်သည် နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟကြတော့ဘဲ သူတို့၏ ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားလိုက်သော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကမူ ဂူဝဆီသို့ အလိုအလျောက် ဦးတည်သွားကြ၏။

ဂူထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်သွားသူမှာ ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်သည် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြောင်း သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ အေးစက်သော အမူအရာက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

ထိုသူက မြေပြင်ပေါ်မှ ကျောက်စရစ်ခဲတစ်ခုကို ချက်ချင်း ကောက်ယူကာ အစွမ်းကုန် ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုပင် မလှည့်တော့ဘဲ နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်ကာ ဂူဝဆီသို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြေးထွက်သွား၏။

ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်က သူ၏ အစိမ်းရောင်ဓားကို မြှောက်ကာ ကျောက်ခဲကို နှစ်ပိုင်း ခွဲချလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် ထိုသူ ကျောက်ခဲကို ပစ်ပေါက်ခဲ့သည့် နေရာဆီသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ရောက်ရှိသွားလေ၏။

သို့သော်လည်း ထိုသူသည် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်၏ ဆက်လက် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခြင်းကို မဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဒုတိယလူ ဝင်လာပြီး သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ် ရပ်နေသော နေရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူက မီတာတစ်ရာခန့် အကွာမှ ကျောက်စရစ်ခဲတစ်ခုကို ကောက်ယူကာ ချက်ချင်း ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်သွား၏။

ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်သည် ပစ်ပေါက်လိုက်သော ကျောက်ခဲကို ထပ်မံ၍ အမှုန့်ကြိတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအဖြစ် ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုသူ ရှိနေခဲ့သော နေရာတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာလေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်မှာ ဂူဝမှ မီတာငါးဆယ်ပင် မကွာဝေးတော့ပေ။

တတိယလူမှာ ဂူဝတွင် ရပ်နေရုံဖြင့် ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်ကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

သို့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရှိကြသော ဖန်းမင်၊ ယန်ချွမ်း၊ ကျိုရှင်းနှင့် ရှန့်ခူယွဲ့တို့ ပုန်းအောင်းနေသော ဂူမှာ ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်နှင့် အနည်းငယ် ကွာဝေးနေဆဲ ဖြစ်၏။

ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်ကို ထိုလေးယောက်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်အောင် မျှားခေါ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သို့မှသာ သူတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

"ဆက်ပြီး ဝင်သွားကြစမ်း..."

ဝူရှီးဟယ်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

တတိယလူမှာ တုန်ယင်သွားသော်လည်း သူ လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်မှာ ဘာမျှမရှိပေ။ အကယ်၍ သူသာ အမိန့်ကို မနာခံပါက ဝူရှီးဟယ်၏ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် အသတ်ခံရမည်မှာ သေချာလှ၏။

ထို့ကြောင့် တတိယလူသည် ကျောက်စရစ်ခဲတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဂူထဲသို့ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် ဝင်သွားပြီး ထိုလေးယောက် ချုံခိုစောင့်ဆိုင်းနေသော အလယ်ဗဟို ဧရိယာသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် သူ၏ တုန်ယင်မှုနှင့် တင်းမာမှုတို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ အလွန်ပြင်းထန်သွားခဲ့ရာ ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်က ကြိုတင်၍ အာရုံခံမိသွား၏။

လေခွင်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်က ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ နှစ်ပိုင်း ခွဲချလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန်းမင်၊ ယန်ချွမ်း၊ ကျိုရှင်းနှင့် ရှန့်ခူယွဲ့တို့ကလည်း သူတို့၏ ဓားများကို အတူတကွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကြ၏။

အလင်းလေဓားသွား လေးခုသည် ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်ဆီသို့ အရပ်လေးမျက်နှာမှ ခုတ်ပိုင်းသွားကြသည်။

ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်သည် ရှန့်ခူယွဲ့ကို ရင်ဆိုင်လိုက်၏။ ၎င်းသည် ထိုလေးယောက်၏ လှုပ်ရှားမှုကို အာရုံခံမိသော်လည်း ရှန့်ခူယွဲ့ဆီသို့သာ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

လေဓားသွား လေးခုက ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်ကို ရိုက်ခတ်သွားရာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲကြေသွား၏။

သို့သော် ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ်၏ သေလုမြောပါး တိုက်ခိုက်မှုတွင် အသူရာဓားရှည်သည် ရှန့်ခူယွဲ့၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ရှန့်ခူယွဲ့သည် ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လင့်ကစား ဓားရှည်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး ဓားမှတစ်ဆင့် ကူးစက်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားက သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲကြေသွားစေခဲ့၏။

ရှန့်ခူယွဲ့ကား သေဆုံးသွားခဲ့ပြီတည်း။

"ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ် သေသွားပြီ..."

ဝူရှီးဟယ်သည် ရှန့်ခူယွဲ့၏ သေဆုံးမှုအပေါ် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများက မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ကွဲအက်နေသည့် ရုပ်သေးရုပ် အစိတ်အပိုင်းများအပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေလေ၏။

ဝှစ်...

ဝူရှီးဟယ်သည် ဂူထဲသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ရုပ်သေးရုပ်ကို အသက်သွင်းပေးသော ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ဆရာသခင်အဆင့် ရုပ်သေးရုပ် သေသွားပြီ... ရတနာတွေရှာဖို့ ငါ့နောက်ကနေ ဂူထဲကို လိုက်ခဲ့ကြ..."

ဝူရှီးဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ထို့ကြောင့် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ကျန်ရှိနေသော ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ် နည်းပြ ဆယ့်ရှစ်ယောက်အပြင် ရှီခွေ အပါအဝင် ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ် နည်းပြချုပ် ကိုးယောက်နှင့် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် နည်းပြ ကိုးယောက်တို့ အားလုံး ဂူထဲသို့ ဝင်သွားကြလေသည်။

အလင်းဖြူတုတ်တံကို ဖွင့်လိုက်ရာ ဂူထဲတွင် လင်းထိန်သွား၏။

မကြာမီမှာပင် ထိုအဖွဲ့သည် ဂူထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သေချာစွာ ရှာဖွေလိုက်ရာ ဂူအခန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြသည်။

ထိုအထဲတွင် သစ်သားသေတ္တာ ဆယ်လုံး ရှိနေ၏။

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ရှီခွေနဲ့ မင်းတို့ ဆယ်ယောက် ဂူထဲကို ဝင်သွားတုန်းက အဆိပ်မိခဲ့ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်ဂူကို ချိတ်ပိတ်ခဲ့ရတယ်..."

"ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်မသွားကြစို့နဲ့..."

ဝူရှီးဟယ်က ဂူအခန်းအပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ရှီခွေ အပါအဝင် နည်းပြချုပ် ကိုးယောက်လုံးက တစ်ခဲနက် သဘောတူလိုက်ကြပြီး သူတို့သည် နောက်တစ်ကြိမ် အလျင်စလို မဝင်ရဲကြတော့ပေ။

ဝူရှီးဟယ်သည် သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထက်မြက်သော လေဓားသွားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အခန်းထဲသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားကာ သစ်သားသေတ္တာ ဆယ်လုံးလုံးကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲကြေသွားစေခဲ့၏။

သစ်သားသေတ္တာများ ကွဲကြေသွားပြီး အထဲရှိ ငွေတုံးများမှာ မြေပြင်တစ်ခွင် ပြန့်ကျဲသွားလေသည်။

"တောက်..."

"နောက်ထပ် ရတနာသိုက်အတုတစ်ခုပဲ..."

မြေပြင်တစ်ခွင် ပြန့်ကျဲနေသော ငွေတုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝူရှီးဟယ်မှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး ထိုအရာများမှာ မဟာလီမင်းဆက်မှ ဖြစ်နေသေးကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤငွေတုံးများကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပေ။

၎င်းတို့ကို အသုံးပြုရန်အတွက် ဤငွေတုံးများကို နန်းတွင်း ငွေသွန်းလုပ်ရေးဌာနသို့ လွှဲပြောင်းပေးကာ အရည်ကျိုပြီး မဟာချင်မင်းဆက်အတွက် ငွေတုံးများအဖြစ် ပြန်လည်ပုံသွင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ဤကျင့်ကြံသူများအတွက် ငွေရှာရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလွန်းလှသည်။ ဆုကြေးငွေများ မရရှိမီ ဤငွေတုံးများကို အပြင်သို့ သယ်ထုတ်ကာ လုပ်ငန်းစဉ် အဆင့်ဆင့်ကို ဖြတ်သန်းရန် သူတို့တွင် အချိန်မရှိကြချေ။

မတန်ပေ... လုံးဝကို မတန်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဝူရှီးဟယ်သည် ငွေတုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြည့်ရန်ပင် ဒုက္ခမခံတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားလေ၏။

ဝူရှီးဟယ် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားသော ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ်နှင့် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ဤမဟာလီမင်းဆက် ငွေတုံးများကို သူတို့နှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားရန် သဘာဝကျကျပင် စိတ်မပါနိုင်ကြတော့ပေ။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ဂူအခန်းများထဲတွင် အခြားသော ထောင်ချောက်များ သို့မဟုတ် ယန္တရားများ ရှိနေမည်ကို သူတို့ စိုးရိမ်နေကြသဖြင့် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အထဲသို့ မဝင်ရဲကြခြင်း ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ ငွေသက်သက်သာဖြစ်သည်။ သူတို့သာ ငွေလိုချင်ပါက သူတို့အတွက် အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။ ဤငွေတုံးများကို လုယူရန် အန္တရာယ်ခံနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်း ဂူထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

လူတိုင်း တောင်ပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကြွက်လေးတစ်ကောင်သည် ဂူထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး ဂူအခန်းဆီသို့ ရောက်လာကာ ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဟ၍ ငွေတုံး နှစ်သောင်းကို ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းနေရာလွတ်ထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်လေ၏။