အခန်း ၂၂၇

အခန်း (၂၂၇) ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ကြီးမားသော သေဆုံးမှု

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံအပြီးတွင် တစ်ဂူလုံး တုန်ခါသွား၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်တုံးအမြောက်အမြား ပြုတ်ကျလာသည်။

ချီလင်အကယ်ဒမီမှ နည်းပြများမှာ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ်အဆင့်တွင် ရှိကြပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်ကြ၏။ သူတို့တစ်ဦးစီသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်စဉ်များကို အသုံးပြုကာ ကျောက်တုံးများကို ဖမ်းယူ တားဆီးလိုက်ကြပြီး သူတို့အပေါ် ပြုတ်မကျစေရန် ကာကွယ်လိုက်ကြသည်။

နည်းပြချုပ် ကိုးဦးသည်လည်း ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ ကျောက်တုံးများကို ရိုက်ခွဲ ဖယ်ရှားလိုက်ကြ၏။

ချီလင်အကယ်ဒမီမှ နည်းပြများနှင့် ကျောင်းသားများထဲတွင် အချို့က ကျောက်တုံးများကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ကြပြီး အချို့မှာ ထိမှန်ခံခဲ့ရသော်လည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာများသာရရှိခဲ့ကာ မည်သူမျှ အသက်အန္တရာယ် မရှိခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤလူများသည် ရုပ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်သူများဖြစ်ကြရာ မီတာအနည်းငယ် အမြင့်မှ ပြုတ်ကျလာသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးက သူတို့ကို သေစေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ဂူ၏ ထွက်ပေါက်လမ်းမြှောင်မှာ ယခုအခါ ပြုတ်ကျလာသော ကျောက်တုံးများဖြင့် လုံးဝ ပိတ်ဆို့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက်ပင် ဤကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ စွမ်းအားဖြင့် ဂူထွက်ပေါက်ကို ရှင်းလင်းရန် အချိန်ကြာမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လူတိုင်းက လက်ရှိတွင် ဂူထဲ၌သာ ရှိနေကြပြီး ထိုသစ်ပင်ငယ်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို လက်လွှတ်ရမည်ကို နှမြောနေကြ၏။

မည်သူကမျှ ဂူထွက်ပေါက်လမ်းမြှောင်မှ ကျောက်တုံးများကို မရှင်းလင်းကြပေ။

"မင်းတို့ ဝိညာဉ်သစ်သီးတွေကို ဆက်ခူးကြ..."

ဝူရှီးဟယ်သည် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်၏။

လန်ဟယ်ခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိ အခြားနည်းပြတစ်ဦးကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ထိုလူက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်သွား၏။ ဆယ်မီတာ အကွာအဝေးသို့ ရောက်သောအခါ သူက အနည်းငယ်မျှပင် ရှေ့ဆက်မတိုးရဲတော့ပေ။

ရုတ်တရက် ထိုလူက ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်မြှောက်ကာ လေထဲသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ဓား၏စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ လေပြင်းတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးကာ သစ်ပင်ငယ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်၏။

သူက ဤကွက်လပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်ကာ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သစ်ပင်ငယ်က တိုက်ခိုက်မှုကို အာရုံခံမိသွားပြီး အနက်ရောင်စွမ်းအင်တစ်စကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

ထိုလူက ကြိုတင်၍ ရှောင်တိမ်းခဲ့သော်လည်း အနက်ရောင်စွမ်းအင်က သူ၏ လက်မောင်းကို ထိမှန်သွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် ထိုသူသည် ရှောင်တိမ်းနေဆဲမှာပင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အနက်ရောင်စွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားပြီး မြေပြင်သို့ အကျတွင် သေဆုံးသွားခဲ့၏။

ထိုလူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော လေပြင်းအဟုန်သည် သစ်ကိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အနက်ရောင်မီးခိုးငွေ့တစ်စကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

လန်ဟယ်ခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

နည်းပြချုပ် ချန်ကျန်းမင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားသော်လည်း သူက အနည်းငယ်မျှပင် ဒေါသမထွက်ရဲခဲ့ပေ။

"လင်ဟိုင်ခရိုင်... မင်းတို့အလှည့်ပဲ..."

ထိုအခိုက်တွင် ဖန်းမင်က အမည်များကို ခေါ်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် လင်ဟိုင်ခရိုင်ရှိ တစ်ဦးတည်းသော ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် နည်းပြမှာ ခွေယိုင်သွားပြီး ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်ကာ ချွေးအေးများ ထွက်လာခဲ့သည်။

"မြန်မြန်လုပ်..."

"နည်းနည်းလေး ထပ်နှေးတာနဲ့ မင်းအသက်ကို ငါယူလိုက်မယ်..."

ထိုလူ၏ ခြေထောက်များက အကြောက်တရားကြောင့် ပျော့ခွေနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဖန်းမင်က စိတ်မရှည်သော အမူအရာကို ပြသကာ မည်သည့် သနားကြင်နာမှုမျှမရှိဘဲ အော်ဟစ်လိုက်၏။

ထိုလူက ထပ်မံတုန်လှုပ်သွားပြီး တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်ရသည်။ သူက ဆယ်မီတာအကွာတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ငွေရောင်လှံကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်၏။ သူက မြင်းစီးဟန် ရပ်တည်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လှံကို လှုပ်ခါလိုက်ရာ လှံထိပ်မှ စွမ်းအားတစ်ရပ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤစွမ်းအားက လေပြင်းနှင့် လှိုင်းလုံးတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးကာ ဝိညာဉ်သစ်သီး ရှိရာနေရာသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွား၏။

အကယ်၍ လေပြင်းနှင့် လှိုင်းလုံးများက ဝိညာဉ်သစ်သီးကို ထိမှန်သွားပါက ပြင်းထန်သော စွမ်းအားက ၎င်းကို ဖြတ်သန်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး သစ်ပင်ပေါ်မှ အသီးကို ဆွဲချသွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုလူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အာရုံခံမိပြီးနောက် သစ်ပင်ငယ်က အနက်ရောင်စွမ်းအင်တစ်ရပ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း လုံးဝ အမည်းရောင် ပြောင်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တည့်မတ်စွာ လဲကျသွားသည်။

ထို့နောက် ဖြတ်သန်းသွားသော စွမ်းအားမှာ သစ်ကိုင်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသော အနက်ရောင်မြူခိုးများကြောင့် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရ၏။

"ဒီဝိညာဉ်သစ်ပင်က မယုံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးတာပဲ... ဘယ်လို ဝိညာဉ်သစ်ပင်မျိုးပါလိမ့်..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့သူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် တူညီသော အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။

အနက်ရောင်စွမ်းအင် တစ်စဖြင့်ပင် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားခဲ့ရ၏။

ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး တက်သွားလျှင်ပင် ဤအနက်ရောင် အငွေ့အသက်ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

"ဟုန်ယန်ခရိုင်... ရှေ့ဆက်တိုး..."

ဖန်းမင်က ထိုလူ၏ သေဆုံးမှုကို လျစ်လျူရှုကာ အမည်များကို ချက်ချင်း ဆက်ခေါ်လိုက်၏။

ဟုန်ယန်ခရိုင်သည် လျန်ရှီးခရိုင်အတွင်းရှိ အလွန်ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ဒေသတွင် တည်ရှိသည်။ ခရိုင်တစ်ခုလုံးမှာ အလွန် ဆင်းရဲမွဲတေလှ၏။ ချီလင်အကယ်ဒမီတွင် ကျောင်းသား စုစုပေါင်း သုံးဆယ်ပင် မပြည့်ဘဲ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို မွေးထုတ်နိုင်ရန် အလွန်ပင်ပန်းခက်ခဲစွာ ကြိုးပမ်းခဲ့ရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချစ်ခင်ယုယမှုများစွာ ရရှိထားသော ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူမှာ ဤအမိန့်ကြောင့် အလွန်ထိတ်လန့်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များ ထွက်လာခဲ့၏။

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်..."

ထိုလူ၏ သတ္တိကြောင်သော အပြုအမူကို မြင်သောအခါ ဖန်းမင်က အေးစက်စွာ အသံပြုလိုက်ပြီး သူ၏ဓားကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင်က ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်အဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကာ ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားစေ၏။

"မလုပ်ပါနဲ့..."

ဟုန်ယန်ခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီ၏ နည်းပြချုပ်ဖြစ်သူ ပါရှန်းလီက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပါရှန်းလီက ဖန်းမင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

"ဒီလိုအသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်ကို ဘာလို့ ဆက်ထားရမှာလဲ..."

"မင်းက မသတ်ရက်ဘူးဆိုရင် ငါက ကူညီပေးရတာပေါ့..."

ဖန်းမင်က ပါရှန်းလီ၏ ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာကို လျစ်လျူရှုကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် နည်းပြချုပ် ကိုးဦးစလုံးက ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူများသည် ချီလင်အကယ်ဒမီ၏ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ မျက်စိထဲတွင် ပုရွက်ဆိတ်များသာဖြစ်ပြီး သူတို့ ကျေနပ်မှုမရှိပါက အချိန်မရွေး သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်ကြောင်း နားလည်သွားကြ၏။

မိုရှီးဟယ်၊ ဖန်းမင်နှင့် အခြားသူများမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ချီလင်အကယ်ဒမီ၏ စည်းမျဉ်းများအရ အားကောင်းသူများသာ အောင်မြင်ခွင့်ရှိပြီး အားနည်းသူများကို ဖယ်ရှားပစ်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ချီလင်အကယ်ဒမီသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဖယ်ရှားရေးစနစ်ကို ခံစားရမည်ဟု ဆိုနိုင်၏။ အကယ်၍ မတိုးတက်ပါက နောက်ကောက်ကျမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ကောက်ကျခြင်းက ဖယ်ရှားခံရခြင်းဖြစ်ကာ နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ သေဆုံးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ထုံရှန်းခရိုင်... ရှေ့ဆက်တိုး..."

ထို့နောက် ဖန်းမင်က ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်ရှိ အခြားလူတစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်၏။

အံ့သြစရာမရှိစွာပင် ထိုလူက ဝိညာဉ်သစ်သီးကို ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းဖြင့် ခူးယူရန် ထပ်မံကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အနက်ရောင်စွမ်းအင်ကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက်တွင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စေလွှတ်ခဲ့၏။

ဤဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်သစ်ပင်မှာ အလွန်စွမ်းအားကြီးမားလှပေသည်။ ဤရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် အနက်ရောင်စွမ်းအင်ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အင်အားအကောင်းဆုံး ချီလင်အကယ်ဒမီ နှစ်ခုဖြစ်သော ချန်းရှန်းခရိုင်နှင့် ယွီလုံခရိုင်တို့မှ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူရှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

ချန်းရှန်းခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ဖုန်းယွမ်ရီ၊ တီတုံနှင့် လုချင်းဖုန်း။ ယွီလုံခရိုင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လုယွီပင်း၊ လုထင်ရွှယ်၊ လုနင်ရွှမ်း၊ မုန့်ဟူနှင့် ကောသိုက်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

"အဲ့ဒီသစ်ပင်ငယ်လေးက ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ အနက်ရောင်စွမ်းအင်တွေ အားနည်းသွားပြီ..."

"မင်းတို့ ရှေ့က ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက သစ်ပင်ငယ်လေးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို မင်းတို့အတွက် သုံးစွဲပစ်လိုက်ပြီ..."

"အခု မင်းတို့ ရှစ်ယောက်က မတူညီတဲ့ ဦးတည်ချက် ရှစ်ခုကနေ ဝိညာဉ်သစ်သီး တစ်လုံးစီကို ခူးယူရမယ်..."

ဖန်းမင်က အေးစက်စွာ ထပ်ပြောလိုက်၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖုန်းယွမ်ရီ၊ တီတုံနှင့် လုချင်းဖုန်းတို့က အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ဒေါသကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဝိညာဉ်သစ်သီးကိုရရှိရန် သူတို့၏ နည်းလမ်းအားလုံးကို အသုံးပြု၍ ကြိုးစားရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

လုယွီပင်း၊ လုထင်ရွှယ်၊ လုနင်ရွှမ်း၊ မုန့်ဟူနှင့် ကောသိုက်တို့ အားလုံးမှာလည်း ဒေါသများ ပွက်ပွက်ဆူနေကြ၏။

"အစ်မ... ဒီလောက် သနားစရာကောင်းတဲ့ ဘဝမျိုးနဲ့ နေရမယ့်အစား အဲ့ဒီနှာဘူး ကျောက်လင်ရဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို သဘောတူလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်..."

ရုတ်တရက် လုနင်ရွှမ်းက ထိတ်လန့်တကြား အထက်အောက် ခုန်ပေါက်နေသော်လည်း ကျောက်လင်က သူမကို လက်ထပ်ခွင့် တောင်းစဉ်က ပြောခဲ့သော စကားများက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းလက်သွားခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိခိုက်နစ်နာမှုများနှင့် တိုးတက်မှုရပ်တန့်နေခြင်းတို့ကို မည်မျှအထိ သူမ သည်းခံခဲ့ရကြောင်းနှင့် သေဆုံးချိန်အထိ အပျိုစင်ဘဝကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ကြောင်းကို တွေးတောမိသောအခါ လုနင်ရွှမ်းက သူမ၏ ဘဝကို အလဟဿ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး အားလုံးမှာ အလွန်တန်ဖိုးမရှိဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဟုတ်တယ်... အဲ့ဒီနှာဘူးက ငါတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ သူ့ကို လက်ထပ်မယ်..."

လုထင်ရွှယ်ကလည်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အသုံးမဝင်ပါဘူး... အဲ့ဒီလူယုတ်မာ ကျောက်လင်မှာ စွမ်းအားအချို့ ရှိနေရင်တောင် ဒီလောက်များပြားတဲ့ ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ရှေ့မှာ သူက ငါတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ကယ်တင်နိုင်မှာလဲ..."

ဤအချိန်တွင် လုယွီပင်းမှာလည်း လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူမက ကျောက်လင်ကို မနှစ်သက်သော်လည်း သူမက သူ့ကို မမုန်းတီးတော့ပေ။

"မြန်မြန်လုပ်... မင်းတို့ တုံ့ဆိုင်းနေမယ်ဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင် မင်းတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်..."

ဖန်းမင်က ထပ်မံတိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ထိုစဉ် အုပ်စုနှင့် မီတာတစ်ရာအကွာ ဂူ၏ အစွန်းတွင် တစ်ကုဗမီတာရှိသော ဂူဝတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ကျောက်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဂူဝတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။