အခန်း ၂၂၈

အခန်း (၂၂၈) သူက ငါ့ကို ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်ဆီ ရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်ရင် ငါ သူ့ကို လက်ထပ်မယ်

"သူတို့က အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ..."

ကျောက်လင်က ဂူထဲတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်ဝမ်းသာသွား၏။

လုယွီပင်း၊ လုထင်ရွှယ်နှင့် လုနင်ရွှမ်း ညီအစ်မသုံးယောက် ဘေးကင်းနေသရွေ့ အခြားသူများ သေသည်ဖြစ်စေ ရှင်သည်ဖြစ်စေ ကျောက်လင်က ဂရုမစိုက်ပေ။

သို့သော်လည်း ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူဆိုးများက လုညီအစ်မသုံးယောက်ကို ထိုဝိညာဉ်သစ်သီးများ ခူးရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေတော့မည်ကို ကျောက်လင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ကျောက်လင်သည် စနစ်ဈေးဆိုင်မှတစ်ဆင့် ထိုသစ်ပင်ကို စကင်ဖတ်ကာ ၎င်း၏ မျိုးစိတ်ကို အတည်ပြုပြီးပြီ ဖြစ်၏။

[အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီး - ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်သစ်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အမြစ်များသည် မြေကြီးထဲမှ အဆိပ်တောက်အားလုံးကို စုပ်ယူသိုလှောင်နိုင်ပြီး အဆိပ်ငွေ့များ ပြည့်နှက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ သစ်ပင်ပေါ်ရှိ တစ္ဆေသစ်သီးသည် အဆုံးမရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်နေပုံရသော်လည်း ၎င်းကို စားသုံးသူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆိပ်ပြင်းသော တစ္ဆေအလောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။]

သစ်ပင်၏ အဆင့်နှင့် စွမ်းရည်များကို သိရှိပြီးနောက် လုညီအစ်မသုံးယောက်သာ ၎င်းကို တိုက်ခိုက်ပါက သေချာပေါက် သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျောက်လင် သိလိုက်၏။

ယခုအခါ ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် လုညီအစ်မသုံးယောက်သည် အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်ပင်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ ဆက်ပြီး စောင့်မနေနိုင်တော့ဘူး..."

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အချိန်က အရေးကြီးကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့သုံးယောက်ကို အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်ပင်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ခွင့် မပြုနိုင်ကြောင်း ကျောက်လင် သိလိုက်၏။

ရုတ်တရက် ကျောက်လင်က မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီး စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ အနက်ရောင် ဆလင်ဒါဆယ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပစ်ပေါက်လိုက်၏။

ကျောက်လင်က ဆလင်ဒါဆယ်ခုကို ပစ်ပေါက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘယ်သူလဲ..."

လူတစ်ယောက်က အလင်းဖြူတုတ်တံကို အသုံးပြု၍ ဂူအထက်ရှိ ဆလင်ဒါကို မြင်တွေ့သွားပြီး ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

ဆလင်ဒါများ မြေကြီးနှင့် ထိမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လှိုင်းထနေသော ဖြူရောင်မီးခိုးများက လေထုထဲတွင် ရုတ်တရက် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဤအရာမှာ မီးခိုးဗုံးပင် ဖြစ်၏။

ယွီချီတောင်ထွတ်သို့ မရောက်လာမီ သုံးရက်အလိုတွင် ကျောက်လင်သည် စနစ်ဈေးဆိုင်မှတစ်ဆင့် တစ်ရက်လျှင် ဈေးဝယ်ခွင့် ဆယ့်သုံးကြိမ် ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းက လက်နက်များနှင့် ခဲယမ်းမီးကျောက် အမြောက်အမြားကို သိုလှောင်ထားနိုင်စေခဲ့သည်။

ကျောက်လင်သည် ဤမီးခိုးဗုံး တစ်သောင်းကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့၏။

မီးခိုးများက ဂူတစ်ခုလုံးကို ရုတ်တရက် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကျောက်လင်က အမြင်အာရုံကို ကွယ်ပျောက်စေသည့် မီးခိုးများကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ အပြင်သို့ ထွက်လာကာ ၎င်း၏ စိတ်စွမ်းအား အပြည့်အဝကို ထုတ်လွှတ်ပြီး လုညီအစ်မသုံးယောက်၏ အနီးသို့ ပြေးသွားလိုက်၏။

"ဘယ်သူလဲ..."

လုယွီပင်းက ကျောက်လင်၏ တည်ရှိနေမှုကို ခံစားမိပြီး အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဇနီးလေးတို့... ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့..."

ကျောက်လင်က တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုယွီပင်း၏ အမူအရာက ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမသည် အသံကို မှတ်မိသွားပြီး ၎င်းမှာ ကျောက်လင်၏ အသံဖြစ်၏။

ကျောက်လင်က စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ လုယွီပင်း၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

လုယွီပင်းက အလိုအလျောက်ပင် သူမ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော လုထင်ရွှယ်ကို ဆွဲယူလိုက်၏။

"ဒုတိယညီမ... တတိယညီမရဲ့ လက်ကို ကိုင်ထား..."

လုယွီပင်းက လျင်မြန်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

လုထင်ရွှယ်သည်လည်း ကျောက်လင်၏ တည်ရှိနေမှုကို ခံစားမိသွား၏။ အလွန် ဝမ်းသာသွားကာ သူမက လုနင်ရွှမ်း၏ လက်ကို ချက်ချင်း လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်က လုညီအစ်မသုံးယောက်ကို မီးခိုးများကြားမှ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး သူ တူးထားသော လမ်းမြှောင်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဒီမှာ ဘယ်လိုလုပ် လမ်းမြှောင် ရှိနေရတာလဲ..."

လမ်းမြှောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် လုယွီပင်းက သူမ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ခံစားလိုက်မိကာ အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်၏။

"ကဲ... မင်းတို့ ညီအစ်မသုံးယောက်... အဲ့ဒီ ချီလင်အကယ်ဒမီက လူတွေနောက်ကို ဆက်လိုက်နေမယ်ဆိုရင် မင်းတို့က သူတို့ရဲ့ အသေခံလူတွေပဲ ဖြစ်သွားမှာ... ပြီးတော့ သေချာပေါက် နှိပ်စက်သတ်ဖြတ် ခံရလိမ့်မယ်..."

"မင်းတို့သုံးယောက် ဒီမှာပုန်းနေပြီး ငါ ပြန်လာတာကို စောင့်နေကြ..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုယွီပင်း၊ လုထင်ရွှယ်နှင့် လုနင်ရွှမ်းတို့က ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်နေ့လုံး ခံစားခဲ့ရသော ဖိနှိပ်မှုများကို ချက်ချင်း ပြန်လည်အမှတ်ရသွားကြ၏။ သူတို့သည် စော်ကားမှုများကို များစွာ သည်းခံခဲ့ရသည်။

ကျောက်လင်က ဤစကားကို ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဂူအပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားကာ ဂူဝတွင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ကျောက်တုံးကို ကောက်ယူ၍ အပေါက်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က အတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာမှ ငွေအားလုံးကို စုဆောင်းရန် ရည်ရွယ်၍ ဂူထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွား၏။

"အစ်မကြီး... ကျောက်လင်က ကြည့်ရတာ အဲ့လောက်လည်း မဆိုးပါဘူး..."

ထိုအခိုက်တွင် လုထင်ရွှယ်က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က ညီအစ်မသုံးယောက်သည် ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို ခူးရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရသဖြင့် စိတ်ပျက်အားငယ်နေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။ ယခုလေးတင် ကျောက်လင်က ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာပြီး ညီအစ်မသုံးယောက်ကို ဤလျှို့ဝှက်ဂူထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ ၎င်းတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။

သဘာဝကျစွာပင် ကျေးဇူးတင်စိတ်ကြောင့် လုထင်ရွှယ်၏ ကျောက်လင်အပေါ် ထားရှိသော အမြင်မှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

"ကျောက်လင်က တကယ်ပဲ ငါတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တာ..."

"သူက ငါ့ကို ကယ်တင်ရင် ကျောက်လင်ကို လက်ထပ်မယ်လို့ အရင်ကလည်း ငါ ပြောခဲ့ဖူးတယ်..."

ရုတ်တရက် လုနင်ရွှမ်းက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

လုယွီပင်းက သူမ၏ တတိယညီမကို အံ့သြတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျောက်လင်က ငါ့ကို ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်ဆီ ရောက်အောင် တကယ်ပဲ ကူညီပေးနိုင်ရင် ငါ သူ့ကို လက်ထပ်နိုင်တယ်..."

လုထင်ရွှယ်ကလည်း တည်ငြိမ်စွာပင် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်၏။

ယခင်က ကျောက်လင်ကိုယ်တိုင် ညီအစ်မသုံးယောက်သာ သူ့ကို လက်ထပ်မည်ဆိုလျှင် တစ်လအတွင်း ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် ကူညီပေးနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။

လုယွီပင်းမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် အခေါင်းမာဆုံး ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ညီမနှစ်ယောက်၏ အတွေးများကို ကြားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

"နင်တို့နှစ်ယောက် ဆန္ဒရှိတဲ့အတိုင်း ကျောက်လင်က ငါတို့ကို ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်ဆီ ရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်သရွေ့ ငါ သူ့ကို လက်ထပ်နိုင်ပါတယ်..."

လုယွီပင်းက သူမလည်း စဉ်းစားပြီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

အဓိက ပြဿနာမှာ တဆက်တည်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာ နှစ်ခုကြောင့်ဖြစ်၏။ ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများသည် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများကို အသေခံလူများအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ အသက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရတနာများကို ဦးစွာ ရှာဖွေရန် ရက်ရက်စက်စက် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့ကြသည်။

လုယွီပင်းသည် သူမ၏ အင်အားနည်းပါးမှုကြောင့် ဂရုမစိုက်ခံရခြင်းနှင့် သူမ၏ အသက်ကို အလေးမထားဘဲ အလွယ်တကူ သဘောထားခံရခြင်းဟူသော စော်ကားမှုများကို လုံလောက်စွာ ခံစားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ညီအစ်မသုံးယောက်သည် မူလက ချီလင်အကယ်ဒမီသို့ ဝင်ရောက်ရန်နှင့် ထိုမှတစ်ဆင့် ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ချီလင်အကယ်ဒမီ၏ ပြိုင်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ကျောက်လင်က ညီအစ်မသုံးယောက်ကို ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် ကူညီပေးနိုင်ပါက သူတို့သည် ချီလင်အကယ်ဒမီသို့ ချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဝူရှီးဟယ်၊ ဖန်းမင်နှင့် အခြားသူများနှင့် တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံခံရကာ ထိုကဲ့သို့သော စော်ကားမှုများကို ထပ်မံခံစားရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ညီအစ်မသုံးယောက် ရင်ဖွင့်နေစဉ်မှာပင် ဂူထဲတွင် ကမောက်ကမဖြစ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ဝူရှီးဟယ်၊ ဖန်းမင်၊ ယန်ချွမ်း၊ ကျိုရှင်းနှင့် အခြား ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများသည် မီးခိုးများကို ဖယ်ရှားရန် ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ နည်းလမ်းများကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ကြ၏။

အလင်းဖြူတုတ်တံ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် ဂူထဲ၌ လူဦးရေများစွာ လျော့နည်းသွားသည်။

လုညီအစ်မသုံးယောက် ပျောက်ကွယ်သွားရုံသာမက မုန့်ဟူ၊ ကောသိုက်၊ ဖုန်းယွမ်ရီ၊ တီတုံနှင့် လုချင်းဖုန်းတို့သည်လည်း မီးခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဂူ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

နည်းပြချုပ် ကိုးယောက်ပင် လူစုကွဲကာ ထွက်ပြေးသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ တည်နေရာကို မသိရတော့ပေ။

မူလက ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် ကျောင်းသား အနည်းငယ် ကျန်ရစ်နေသေးသည်။ သူတို့က ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြရင်း အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်ပင်ဆီသို့ ရောက်သွားကာ အနက်ရောင်စွမ်းအင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သစ်ပင်အောက်တွင် အားလုံး လဲကျသွားကြ၏။

ယခုအခါ ဂူတစ်ခုလုံးတွင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူဆယ့်ကိုးယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"ကျစ်... ဒီလူတွေက ထွက်ပြေးရဲတာပဲ..."

ဝူရှီးဟယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့ ဂူထဲကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လိုက်ဖမ်းပြီး သူတို့အားလုံးကို ပြန်ခေါ်လာရင်ရော ဘယ်လိုလဲ..."

ဖန်းမင်က အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"သူတို့က တမင်သက်သက် ပုန်းနေဖို့ ကြိုးစားနေတယ်ဆိုရင် သူတို့အားလုံးကို ရှာဖို့ ငါတို့အတွက် အများကြီး ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်..."

"ဒီသစ်ပင်က ကြောက်စရာကောင်းပေမဲ့ အထွတ်အထိပ် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ အနက်ရောင်စွမ်းအင်က သိသိသာသာ အားနည်းသွားပြီ..."

"အခု ငါတို့ အတူတူ တိုက်ခိုက်ပြီး သူ စုဆောင်းထားတဲ့ အနက်ရောင်စွမ်းအင် အားလုံးကို ကုန်ခမ်းအောင် လုပ်မယ်... ပြီးမှ အဲ့ဒီဝိညာဉ်သစ်သီးတွေကို သွားခူးကြတာပေါ့..."

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝူရှီးဟယ်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်၏။

အခြားကျောက်စိမ်းသွေးကြော နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများက စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ထိုအရာက တကယ်ပင် ထိုသို့ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ဂူ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် သေးငယ်သော ဂူငယ်များနှင့် ဘေးဘက်လမ်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် ထိုလူများကို ပြန်ခေါ်လာရန် အချိန်များစွာ အကုန်ခံခြင်းက အလွန် အကျိုးသက်ရောက်မှု နည်းပါးပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် နည်းပြ ဆယ့်ကိုးယောက်သည် အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်ပင်နှင့် မီတာနှစ်ဆယ် အကွာတွင် စက်ဝိုင်းပုံစံ နေရာယူလိုက်ကြ၏။

"သူ့ရဲ့ အနက်ရောင်စွမ်းအင် အားလုံးကို အရင် ကုန်ခမ်းအောင် လုပ်လိုက်ကြစို့... ပြီးမှ ငါတို့ ဒီဝိညာဉ်သစ်သီးတွေကို ခူးလို့ ရနိုင်မှာ..."

"လွတ်သွားတဲ့ သူတွေကို ထွက်ပြေးခွင့် မပေးရဘူး... သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ပြန်ခေါ်လာရမယ်..."

ဝူရှီးဟယ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ..."

အခြားကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် နည်းပြများက ပြန်ဖြေလိုက်ကြ၏။

"စလိုက်ကြ... သစ်ပင်ကို အလှည့်ကျ တိုက်ခိုက်..."

ဝူရှီးဟယ်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။