အခန်း ၂၂၉

အခန်း (၂၂၉) အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီး

သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အားကိုးလျက် ကျောက်လင်က ဂူခန်းတစ်ခုကို အမြန် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွား၏။

အထဲတွင် သေတ္တာဆယ်လုံးရှိနေသည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်... နောက်ထပ် ငွေတုံး နှစ်သောင်းပဲ..."

ကျောက်လင်က အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွား၏။

အခြားသူများ မရောက်လာမီ ကျောက်လင်က တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ သေတ္တာဆယ်လုံးစလုံးကို ဖွင့်ကာ ငွေတုံး နှစ်သောင်း သို့မဟုတ် ငွေပြား နှစ်သိန်းလုံးကို စနစ်အမှတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

စနစ်အမှတ် ၇၂၁၀၉၈၀၀၀။

စနစ်အမှတ်များက သန်းခုနစ်ရာကျော် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မဟာလီမင်းဆက်က အတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာတိုင်းမှာ ငွေတုံး နှစ်သောင်းစီ ထားခဲ့တာများလား..."

ဤအတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာသုံးခုမှ ရရှိခဲ့သည့် အကျိုးအမြတ်များကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်း ကျောက်လင်က ဤသို့ မခန့်မှန်းဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုအခိုက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤဘက်သို့ ပြေးလာနေသည်ကို ကျောက်လင် ခံစားလိုက်ရ၏။

ကျောက်လင်က တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ကျောက်နံရံကို ချက်ချင်း ထိတွေ့လိုက်သည်။

တစ်ကုဗမီတာအရွယ် ကျောက်သား ပျောက်ကွယ်သွား၏။

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကျောက်လင်က နှစ်မီတာအမြင့်ရှိသော လမ်းမြှောင်တစ်ခုကို တူးဖော်ပြီးသွားသည်။

သဘာဝကျစွာပင် ကျောက်လင်က လမ်းကြောင်းကို လုံခြုံစွာ ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် ကျောက်တုံးများကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

ဤဂူခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူမှာ ယွီလုံခရိုင်ရှိ ချီလင်အကယ်ဒမီမှ နည်းပြချုပ် ရှီခွေ ဖြစ်သည်။

"ဟင်..."

"ဒါက ရတနာများလား..."

အခန်းထဲရှိ သစ်သားသေတ္တာဆယ်လုံးကို ရှီခွေ အာရုံခံမိသွား၏။ သူက အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း လုံးဝ ဗလာဖြစ်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက အတုပဲ... နောက်ထပ် အတုအယောင် ရတနာသိုက်တစ်ခုပဲ..."

ရှီခွေက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

ဤသည်မှာ တတိယမြောက် အတုအယောင် ရတနာသိုက်ဖြစ်သည်။

ရှီခွေက အခြားနေရာတွင် ရတနာရှာရန် ဂူထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြား နည်းပြချုပ်အချို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဗလာဖြစ်နေသော သစ်သားသေတ္တာဆယ်လုံးကို တွေ့ရှိသွားကြပြန်သည်။

ထိုလူများက ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်ကြပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရတနာရှာရန် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

ဤနည်းပြချုပ်များထဲမှ မည်သူကမျှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သစ်သားသေတ္တာထဲမှ ငွေတုံးများကို ကြိုတင်ယူဆောင်သွားသည်ဟု တစ်စက်ကလေးမျှ သံသယမဝင်ခဲ့ကြပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျောက်စိမ်းသွေးကြော နယ်ပယ်ရှိ ဤကျွမ်းကျင်သူများက အဂ္ဂိရတ်ဆေးလုံးများနှင့် ဆေးဝါးများကိုသာ စိတ်ဝင်စားကြသည်။ သူတို့က သူတို့၏ စွမ်းအားကို တိုးတက်စေနိုင်သည့် ဤရတနာများကို ရှာဖွေရန် ရတနာရှာဖွေခြင်း အခွင့်အရေးကိုသာ အသုံးချချင်ကြခြင်း ဖြစ်၏။

ငွေ၊ လက်ဝတ်ရတနာ၊ သတ္တုရိုင်းများနှင့် အခြားသော အရင်းအမြစ်များက ဤလူများအတွက် တန်ဖိုးမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်က လမ်းမြှောင်တစ်ခုကို တူးဖော်ကာ မကြာမီမှာပင် လုညီအစ်မသုံးယောက် ရှိနေသော ဂူအနီးသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

သို့သော်လည်း သူတို့သုံးယောက်နှင့် နှစ်မီတာသာ ကွာဝေးသော ကျောက်လင်က လမ်းမြှောင်ကို ဆက်မတူးတော့ပေ။ ထိုအစား သူက ညီအစ်မသုံးယောက်ကြားရှိ စကားပြောဆိုမှုများကို အာရုံခံရန် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

"သူတို့သုံးယောက်က ငါ့ကို သဘောကျနေပုံရတယ်..."

ညီအစ်မသုံးယောက်၏ ရင်တွင်းစကားများကို ကျောက်လင် နားထောင်ရင်း သူတို့၏ ခံစားချက်များကို နားလည်သွား၏။

ဂူထဲတွင်။

ဝူရှီးဟယ်နှင့် သူ၏ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် နည်းပြ ဆယ့်ကိုးယောက်က အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်ပင်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

တစ္ဆေသစ်ပင်က အနက်ရောင်စွမ်းအင်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ့်ကိုးယောက်က ပြင်ဆင်ထားကြ၏။ သူတို့က သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်လွှတ်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။

ထို့အပြင် သစ်ပင်ငယ်က အနက်ရောင်စွမ်းအင် တစ်ဟုန်ထိုး ထုတ်လွှတ်လိုက်စဉ် အခြား ကျန်ရှိနေသော လူဆယ့်ရှစ်ယောက်က နောက်ထပ် အစွမ်းထက် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ကြပြန်သည်။

သစ်ပင်ငယ် စုဆောင်းထားသော အနက်ရောင်စွမ်းအင်များက လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းသွား၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တစ္ဆေသစ်ပင်မှ အနက်ရောင်စွမ်းအင် တစ်စက်ကလေးမျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ပေ။

"အနက်ရောင်စွမ်းအင်တွေ နောက်ဆုံးတော့ ကုန်သွားခဲ့ပြီ..."

ဝူရှီးဟယ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။

"နည်းပြဝူ... အဲ့ဒီဝိညာဉ်သစ်သီး ဆယ်လုံးကို ကျွန်တော်တို့ ဆယ့်ကိုးယောက်ကြားမှာ ဘယ်လို ခွဲဝေကြမလဲ..."

ဤအခိုက်တွင် ဖန်းမင်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ဝူရှီးဟယ်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။

အကယ်၍ ခွန်အားကိုသာ အခြေခံမည်ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်သစ်သီးဆယ်လုံးစလုံးကို သူ လုယူနိုင်မည်ဟု ဝူရှီးဟယ်က ယုံကြည်ထားပြီး အခြား လူဆယ့်ရှစ်ယောက်မှာလည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ ဟပြောရဲမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ သူသာ အားလုံးကို ယူရဲမည်ဆိုလျှင် ဤလူဆယ့်ရှစ်ယောက်က သူ့ကို နာခံရန် ခက်ခဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် ကိစ္စရပ်များစွာ၌ သူ အဟန့်အတား ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်းကိုလည်း ဝူရှီးဟယ် သိရှိထား၏။

ထို့ကြောင့် ဝူရှီးဟယ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ တစ်လုံးလိုချင်တယ်... ကျန်တဲ့ ကိုးလုံးကတော့ မင်းတို့ ဆယ့်ရှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်မလဲဆိုတာ မင်းတို့ဘာသာ ကြည့်လုပ်ကြ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖန်းမင်၊ ယန်ချွမ်း၊ ကျိုရှင်းနှင့် အခြား ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ် နည်းပြ ဆယ့်ရှစ်ယောက်စလုံး ရယ်မောလိုက်ကြ၏။

ဝူရှီးဟယ် စကားပြောပြီးနောက် ထပ်မပြောတော့ပေ။ သူက အကြီးဆုံးသော အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီးကို သဘောကျသွားကာ ပျံသန်းသွားပြီး သူ၏ ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်မျှင်က လက်တစ်ဖက်အသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီးကို သူ၏ လက်ထဲသို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။

ဝူရှီးဟယ်က မူလက အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီးကို ချက်ချင်း စားချင်ခဲ့သော်လည်း သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သူ ထင်ထားသော ဤ ဝိညာဉ်သစ်သီးကို သူ မရင်းနှီးကြောင်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဖန်းမင်နှင့် အခြား လူဆယ့်ရှစ်ယောက်က မဲနှိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

လူနှစ်ယောက်တွင် တစ်ယောက် ရရှိမည့် အခွင့်အရေးကို လူဆယ့်ရှစ်ယောက်စလုံးက အလွန် တရားမျှတသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြ၏။

မကြာမီ ဖန်းမင်အပါအဝင် လူကိုးယောက်က မဲပေါက်သွားကြပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီးတစ်လုံးစီကို ခူးယူလိုက်ကြသည်။

"အားလုံးပဲ... ဒီဝိညာဉ်သစ်သီးက ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... ငါ အခုချက်ချင်း စားသုံးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်... ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးကြပါဦး..."

ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင်ရှိသော နည်းပြက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်၏။

ဤလူ၏ အတွေးက ရိုးရှင်းပါသည်။ အကယ်၍ အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီးကို သူ မျိုချလိုက်သည်နှင့် သူက ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ သေချာပေါက် ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူက ဝူရှီးဟယ်ကို အနိုင်ယူပြီး ဤနည်းပြအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်၏။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထိုလူက တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ပြီး အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီးကို တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ စားသုံးလိုက်သည်။

ဝူရှီးဟယ်၊ ဖန်းမင်နှင့် အခြား လူကိုးယောက်က အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီးကို သူ စားသုံးပြီးနောက် မည်သို့သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို သိလိုသဖြင့် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီးကို မျိုချပြီးနောက် ထိုလူက သူ၏ ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်လာကာ ပြောင်းလဲလာပြီး ကြွက်သားများက ပူဖောင်းများကဲ့သို့ ဖောင်းကားလာကာ အရေပြားက လျင်မြန်စွာ မည်းနက်သွားပြီး မျက်လုံးနှစ်လုံးက ဟာလာဟင်းလင်း အပေါက်နှစ်ခုအဖြစ် ချိုင့်ဝင်သွား၏။

"မကောင်းတော့ဘူး..."

"သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြောင်းလဲနေတယ်... နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ..."

"သူ့ဆီကနေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ထွက်မလာတော့ဘူး... သူက အဆိပ်ငွေ့တွေနဲ့ လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီ..."

ဤလူ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို မြင်သောအခါ ဝူရှီးဟယ်၊ ဖန်းမင်နှင့် အခြား လူကိုးယောက်တို့ အလွန် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့လက်ထဲရှိ အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီးကို အဝေးသို့ ချက်ချင်း လွှင့်ပစ်လိုက်ကြကာ သူတို့ကိုယ်တိုင် မမျိုချရဲတော့ပေ။

အငြိုးအတေးကြီးသော အဆိပ်ပြင်း အလောင်းကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် ထိုလူက ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လာပြီး ဝူရှီးဟယ်ထံသို့ အလွန် ကြမ်းတမ်းစွာ ခုန်အုပ်လိုက်၏။

"လူကြီးမင်းတို့... လျိုရှုံက နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီမို့ သူ့အသက်ကို ချမ်းသာမပေးသင့်တော့ဘူး..."

ဝူရှီးဟယ်က အေးတိအေးစက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လျိုရှုံက ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ ဆဋ္ဌမအဆင့် အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီးကို စားသုံးပြီး ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူ၏ ခွန်အားက ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွား၏။

သို့သော်လည်း လျိုရှုံက ယခုမှ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သည့် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများကိုမျှ ကျွမ်းကျင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ သူက သူ၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ကိုသာ အခြေခံ၍ ဝူရှီးဟယ်ထံသို့ ပြေးဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝူရှီးဟယ်က သူတို့ကို အရှေ့မှ မျှားခေါ်ထားပြီး ဖန်းမင်နှင့် အခြားသူများက ဘေးဘက်မှ တိုက်ခိုက်ကြ၏။

တစ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုး လျိုရှုံမှာ လူအုပ်၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် အသားစများ ကြေမွသွားပြီး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားသည်။

ဂူထဲတွင် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် နည်းပြ ဆယ့်ရှစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့၏။

"အခု ငါတို့ ဂူကို ဖောက်ထွက်ပြီး ဂူဝကို စောင့်ကြမယ်..."

"ချီလင်အကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းသား ကိုးယောက်နဲ့ နည်းပြချုပ်က ဒီဂူထဲမှာ ကြာကြာနေမှာ မဟုတ်ဘူး... သူတို့ သေချာပေါက် ထွက်လာလိမ့်မယ်..."

"ငါတို့ သူတို့ကို ဂူဝမှာပဲ ဖမ်းကြမယ်..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝူရှီးဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ စကားတစ်ခွန်း ဆိုလိုက်သည်။

အခြားနည်းပြများက ၎င်းကို ကြားသောအခါ သဘောတူဟန် ရှိကြ၏။

ထိုလူများကို ဂူအနက်ကြီးထဲ၌ ကိုယ်တိုင် သွားရှာမည့်အစား သူတို့ဘာသာ ဂူထဲမှ ထွက်လာမည်ကို စောင့်နေခြင်းက ပိုမကောင်းပေဘူးလား။

မြေကြီးပေါ်သို့ လွှင့်ပစ်ခံလိုက်ရသော အဆိပ်ချောက်ကမ်းပါး တစ္ဆေသစ်သီးကိုးလုံးက ကျောချမ်းဖွယ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဆက်လက် ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဂူများထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသူများက သူတို့၏ အသက်ရှူခြင်းကို ဆက်၍ အောင့်မထားရဲတော့ပေ။ သူတို့ ထွက်လာပြီး အသက်ရှူရမည်ဖြစ်၏။

ချက်ချင်းပင် ဝူရှီးဟယ်နှင့် အခြားသူများက လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့နေသော ကျောက်တုံးများကို ကိုယ်တိုင် ဗုံးကြဲ ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ဂူကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းလိုက်ကြသည်။

လူဆယ့်ရှစ်ယောက်က ဂူထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြ၏။

အပြင်ဘက်ရှိ ဆူညံသံများကို ကျောက်လင် အာရုံခံမိလိုက်ပြီး ဝူရှီးဟယ်နှင့် အခြားသူများက ဂူထွက်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ထားမည်ကို သူ သိလိုက်သည်။

"ဟမ့်... မင်းတို့က ထွက်ပေါက်ကို ပိတ်ထားတယ်ဆိုတော့ ငါက နောက်ထပ် လမ်းမြှောင်တစ်ခု မတူးဘူးလို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။