အခန်း ၇၄

အခန်း ၇၄ - ယုံကြည်ချက်ရှိလှသော မာဟုန်ကျွင်း။

"တောက် မာဟုန်ကျွင်းဆိုတာ ဒီလောက်နဲ့တင် ငှက်စုတ်တစ်ကောင်ပဲ။ ဘာလို့ အစ်ကိုချန်ယွီက သူ့ကို အဲဒီလောက် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံနေရတာလဲ။"

"ဟုန်ကျွင်းလို့ ခေါ်နေတာလား ဒီငှက်စုတ်က အဲဒီလို အခေါ်ခံရဖို့ ထိုက်တန်လို့လား။"

အနီးတွင် ရပ်နေသော ရှောင်ဝူသည် ရှောင်ချန်ယွီက မာဟုန်ကျွင်းကို အလွန်အမင်း အထင်ကြီးနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

မာဟုန်ကျွင်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ဝိညာဉ်သခင်လူငယ်မျိုးဆက်များထဲတွင် ထိပ်တန်းဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ရှောင်ချန်ယွီ၏ လက်ချက်ဖြင့် အရှုံးပေးထားရသူ မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် မာဟုန်ကျွင်း၏ အမူအရာမှာလည်း အစကတည်းက ကောင်းမွန်ခြင်းမရှိပေ။ သူ့ကို ဟုန်ကျွင်းဟု ခေါ်ခြင်းမှာပင် သူ့ကို မျက်နှာသာပေးလွန်းရာ ရောက်နေသည်။

"အစ်ကိုချန်ယွီက တကယ်ကို သဘောကောင်းလွန်းတာပဲ။ သူက တစ်ဖက်လူကို အထင်မကြီးရင်တောင် သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းပေးတတ်သေးတယ်။"

ရဲ့လင်လင်၏ လေးစားမှုမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာသည်။

"ကျွန်မရဲ့ ဆရာဆိုတာ ဒီလိုမျိုးပဲ။ ဒီလိုမျိုး ကိစ္စရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ပုံက တကယ်ကို ဂုဏ်ယူစရာကောင်းလိုက်တာ။"

ရှောင်ချန်ယွီကိုယ်တိုင်မှာမူ သူ့၏ ရိုးရှင်းသော ခေါ်ဝေါ်မှုတစ်ခုက မိန်းကလေးများ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် မည်မျှထိ ရောက်သွားသည်ကို မသိရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင် မာဟုန်ကျွင်းသည် ရှောင်ချန်ယွီကို မဖော်ရွေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှောင်ချန်ယွီ မင်း ဒီလို ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ လူမျိုးကို ငါ မလိုအပ်ဘူး။ အခုမှ လာပြီး ရင်းနှီးအောင် လုပ်မနေနဲ့။"

"ငါ့ရဲ့ ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့က လူတွေ ရောက်လာတော့မှာမိုလို့ မင်း ကြောက်နေတာ ငါသိတယ်။"

မာဟုန်ကျွင်းက ရှောင်ချန်ယွီကို မြိုချမတတ် ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ပိုင်ချန်ရှန်း၏ သဘောထားကို မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် မာဟုန်ကျွင်းမှာ ပို၍ ဒေါသထွက်လာသည်။

ပိုင်ချန်ရှန်းက ရှောင်ချန်ယွီကို ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံပြီး သူ့ကိုမူ အေးစက်စွာ ဆက်ဆံနေသည်မှာ မခံမရပ်နိုင်စရာပင်။

'ငါ မာဟုန်ကျွင်းက နည်းနည်း ဝနေတာကလွဲရင် ဘာလိုသေးလို့လဲ။ ရှောင်ချန်ယွီက ချောတာမှန်ပေမဲ့ ဒီလောက်တောင် လွန်လွန်းမနေဘူးလား။ ငါ့ရှေ့တင်မှာပဲ သူ့ကို မျက်စိမှိတ်ပြပြီး ငါ့ကို သူ့ကို တောင်းပန်ခိုင်းတာလား။'

"နင် နင်နဲ့တော့ ငါ တကယ် စိတ်ကုန်နေပြီ။"

ပိုင်ချန်ရှန်းမှာ မာဟုန်ကျွင်း၏ စကားကြောင့် ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွေးပင် အန်ချင်လာသည်။

ဤသည်မှာ စွပ်စွဲချက်အသက်သက်ပင်။

"မာဟုန်ကျွင်း နင်ကတကယ်ကို အရှက်မရှိတာပဲ။ ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့ကို အကြောင်းပြပြီး ဟိတ်ဟန်ထုတ်နေတာလား။"

"နင်တကယ် စွမ်းတယ်ဆိုရင် အစ်ကိုချန်ယွီကို အနိုင်တိုက်ကြည့်လေ။"

ရှောင်ဝူက အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုချန်ယွီက နင်တို့ ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့ကို ကြောက်နေရမှာလား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးမနေနဲ့ အစ်မချန်ရှန်းရဲ့ မျက်နှာကိုသာ ထောက်ထားရလို့ မဟုတ်ရင်..."

ရဲ့လင်လင်ကလည်း မာဟုန်ကျွင်းကို ရွံရှာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန်း ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ထျန်းတိုမြို့မှာ ဘယ်သူမဆို သိကြတယ်။ အဲဒီမှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီးပဲ။"

"ရှောင်ချန်ယွီ မင်း ငါ့ကို နိုင်သွားရုံနဲ့ မပြီးသေးဘူး။ ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့ထဲမှာ ငါ့ထက် သာတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။"

မာဟုန်ကျွင်းက ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ချန်ယွီ မင်း ငါ့ရဲ့ ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့ထဲကို ဝင်ချင်လား။ ငါ့ကို တောင်းပန်လိုက် ဒါဆိုရင် မင်းမှာ စွမ်းအားနည်းနည်းရှိတယ်ဆိုတာကို ငါ ဝန်ခံပေးမယ်။"

မာဟုန်ကျွင်းသည် ရှုံးနိမ့်ထားသော်လည်း သူ၏ ထောင်လွှားသော စိတ်ဓာတ်မှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့၏ ဝင်ခွင့်မှာ အလွန်တင်းကျပ်သည်။ အသက် ၁၂ နှစ်ထက် မကျော်ရ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဆင့် ၂၁ ထက် ကျော်လွန်ရမည်။

ဤအချက်များကပင် လူအများစုကို ပယ်ထုတ်ထားသည်။ ဝင်ရောက်နိုင်သူတိုင်းမှာ ထူးချွန်သူများသာ ဖြစ်သောကြောင့် ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့မှ ကျောင်းသားများမှာ အလွန်မာနကြီးကြသည်။

မာဟုန်ကျွင်းသည် ရှောင်ချန်ယွီကို တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ အသိအမှတ်ပြုသော်လည်း သူ၏ ယခုကဲ့သို့ အလျှော့ပေးသလို ဆက်ဆံခြင်းမှာ ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်၍သာ ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်မြင်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရှောင်ချန်ယွီကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဟု ယူဆကာ ပို၍ ဝင့်ကြွားလာသည်။

"တောင်းပန်ရမယ် ဟုန်ကျွင်း ငါ ဘာလို့ မင်းကို အပြည့်အစုံ မခေါ်တာလဲဆိုတာ မင်း သိလား။"

ရှောင်ချန်ယွီက ရယ်မောလိုက်သည်။

ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့မှာ အစောပိုင်းကာလတွင် ရန်ပုံငွေ အလွန်နည်းပါးပြီး အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ဆရာ ကျောင်းတစ်ခုအနေနှင့်ပင် မှတ်ပုံမတင်ထားရသေးပေ။

ထန်စန်း၏ ဇာတ်လိုက်ကံသာ မပါဝင်လျှင် ဤအဖွဲ့အစည်းမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဒေဝါလီခံသွားရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့မှ ထန်စန်းသည် ရှောင်ချန်ယွီနှင့် ရန်ငြိုးရန်စ ရှိနေသူဖြစ်သည်။ ရှောင်ချန်ယွီသည် ထန်စန်းကို ရှာဖွေပြီး ပြဿနာရှာရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

'ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့ထဲ ဝင်ရောက်ရန်။ သူတို့က အဲဒီလောက်ထိ တန်ဖိုးရှိလို့လား။'

"အစ်ကိုချန်ယွီ ဒီမာဟုန်ကျွင်းက တကယ်ကို အရှက်မရှိဘူး။ ဘာလို့ သူ့ကို ယဉ်ကျေးနေရတာလဲ။"

ရှောင်ဝူက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

"အမလေး သူ့မှာ ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်ချက်ရှိနေတာလား။ အစ်ကိုချန်ယွီကို တောင်းပန်ခိုင်းမယ်တဲ့လား။ ရှီလိုင်ခဲအဖွဲ့ဆိုတာ ဘာအဖွဲ့မို့လို့လဲ။ တောင်းပန်ပြီး ဝင်ခိုင်းရင်တောင် ဘယ်သူမှ ဝင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ပိုင်ချန်ရှန်းမှာမူ မာဟုန်ကျွင်း၏ အခြေအနေမဲ့သော ပုံစံကြောင့် ရှက်လွန်း၍ မျက်နှာဖုံးစရာ ရှာမရတော့ပေ။

'တိုက်ပွဲမှာ ရှောင်ချန်ယွီရဲ့ အရိုက်ခံထားရပြီးပြီ။ သူက ဟုန်ကျွင်းလို့ ခေါ်ပြီး လမ်းကြောင်းပေးနေတာကို နင််က ဘာလို့ ထပ်ပြီး ဟိတ်ဟန်ထုတ်နေရတာလဲ။အစ်ကိုချန်ယွီက တကယ်ကို သဘောကောင်းတာပါပဲ။ သူ့ကို လမ်းကြောင်းပေးနေတာကိုတောင် မင်းက မသိဘဲနဲ့'

ပိုင်ချန်ရှန်းက တွေးတောရင်း ရှောင်ချန်ယွီအပေါ် ပိုမိုနှစ်သက်မိလာတော့သည်။