အခန်း (၅၃၃-၅၃၄)

အပိုင်း (၅၃၃)

ညဉ့်အချိန်၌....

ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်း၌သာ ရေချိုးရန်နှင့် အိပ်စက်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခြင်းကို ခံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ် အကျဉ်းကျနေသည်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်ကာ စားချိန်၊ ရေချိုးချိန်နှင့် အိပ်ချိန်တို့ကို တင်းကျပ်စွာ ကန့်သတ် သတ်မှတ်ထားခြင်း ခံရ၏။

ထို့အပြင် မိန်းမစိုးကြီး ဟောက်ကျိက ဤအစီအမံများအားလုံးမှာ ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ကျန်းမာရေးအတွက် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောသေးသည်။

ဤရှန်ချင်းနန်းဆောင် အသေးလေးမှာ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေပြီး မည်သူမှလည်း အနားသို့ ချဉ်းကပ်ခွင့် မရှိချေ။

ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသေးသည့် အရှက်တကွဲ အခြေအနေမျိုးဖြင့် အသက်ရှင်နေရသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာမူ အလွန် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပုံ ရသည်။ ဟောက်ချန်က ဒေါသထွက်ရန် ကြိုးပမ်းတိုင်းလည်း ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ တားဆီးမှုကိုသာ ခံရမြဲ ဖြစ်၏။

မြင်တွေ့ရသည်မှာ ဧကရာဇ်ဟောင်းအနေဖြင့် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ပုံ ရ၏။ သူသည် မာကျောသော ကုတင်ထက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေပြီး သေလူတစ်ဦးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိဘဲ နေနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လေဖြတ်ဝေဒနာ ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ အိပ်စက်နေသည့် အချိန်တွင်ပင် စောင့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများက အနီးကပ် ရှိနေပြီး တစ်မိနစ်မျှပင် အလွတ်မပေးကြချေ။

ဧကရာဇ်ဟောင်း ဘာပဲလုပ်လုပ် ချက်ချင်း စာရွက်စာတမ်း အစီရင်ခံစာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဧကရာဇ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။ အာဟာရ မည်မျှ သုံးဆောင်သည်၊ ကျင်ကြီးကျင်ငယ် မည်မျှ စွန့်သည်အထိ စာရင်းဇယားဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ခံရသည်။

ရုတ်တရက် ခါးနေရာ၌ အလွန်အမင်း ယားယံလာသောကြောင့် ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် မနေနိုင်ဘဲ လက်လှမ်း၍ ကုတ်ဖဲ့ချင်စိတ် ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း ဇွဲဖြင့် အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားလိုက်၏။

စောင်ထဲ၌ ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ လက်ချောင်းလေးများသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ အတွင်းအားတစ်ခုသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာကာ အလွန်ယားယံနေသော ခါးနေရာသို့ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွား၏။ တခဏအတွင်းမှာပဲ ယားယံခြင်း ဝေဒနာမှာ ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ခြင်တစ်ကောင်သည် ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ဦးခေါင်းထက်၌ ဝဲပျံနေသည်။ ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပါးစပ်မှ လေကို ညင်သာစွာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ထိုခြင်ကလေးမှာ ရုတ်ချည်းပင် အမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

သို့သော်လည်း အမှောင်ထုအတွင်း၌မူ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှ ရှိမနေဘဲ ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တစ်ချက်ကလေးမျှ မလှုပ်မယှက် ဆက်လက် လဲလျောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အောက်ယွီ၏ နေအိမ် အတွင်း၌....

အပြင်ဘက်တွင် ဟေးပင်းထိုင်မှ စစ်သည်တော် နှစ်ထောင်ကျော်က အထပ်ထပ် အလွှာလွှာ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားဆဲ ဖြစ်၏။

အောက်ယွီ သတိလည်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်၍ ဟေးပင်းထိုင် အကျဉ်းထောင် အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ကာ အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ၍ သတ်ဖြတ်ရန် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သို့ရာတွင် ဆယ်ရက်ကျော် ကြာမြင့်သွားသည့်တိုင် အောက်ယွီသည် ကုတင်ထက်၌ မေ့မြောလျက်သာ ရှိနေသေး၏။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ကွမ်တန်... ဒီကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုက အချိန်ကိုက် ဖြစ်လာမှာ သေချာလား။ နောက်ဆက်တွဲ အနေနဲ့ ကျုပ်တို့က စုချင်ဝမ်ကို သတ်မယ်၊ တရားလွှတ်တော်ချုပ် အကြီးအကဲကို သတ်မယ်၊ တော်ဝင် သမားတော်ကို သတ်မယ်။ အံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ လူသတ်ပွဲကြီးကို ကပြဖို့က ဒီကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု အပေါ်မှာပဲ လုံးဝ မှီခိုနေရတာ။

ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး အာဏာ ပြန်လုမယ့်ကိစ္စကလည်း ဒီကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု အပေါ်မှာပဲ မှီခိုနေရတာ။ စီးပြန်း ပုန်ကန်ပြီး မြို့ကို သွေးစွန်းစေမယ့်ကြီးမားတဲ့ ပြစ်မှုတွေကလည်း ဒီကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု အချိန်အခါကိုပဲ စောင့်နေရတာ။

ကျုပ်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ အားလုံးက ဒီကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကိုပဲ ဗဟိုပြုပြီး လုပ်ဆောင်နေတာ။ အကယ်၍ အဲဒီအချိန်ကျမှ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု မဖြစ်လာဘူးဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားက ကျုပ်နဲ့ ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လုံးဝ သေတွင်းထဲ တွန်းပို့လိုက်တာပဲ။”

အမှတ်(၉) ကွမ်တန်က ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ဆရာဝန်ကြီး... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုက အချိန်ကိုက် ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ အမှားအယွင်း တစ်မိနစ်တောင် မရှိစေရပါဘူး။”

ဧကရာဇ်နှစ်ပါးတို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် အမှန်တကယ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီလား။ ဧကရာဇ်ဟောင်းသည်လည်း အမှန်တကယ် အရှုံးပေးလိုက်ပြီလား။ သေချာပေါက် ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် တကယ့် အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသည် အခုမှသာ စတင်တော့မှာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မေ့မြောနေသော အောက်ယွီ သည် ရုတ်တရက် မတ်တတ် ထိုင်လိုက်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။ “ဧကရာဇ်ဟောင်း အိပ်မက်ပေးတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံက သတိပေးတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု ဖြစ်ပေါ်တော့မယ်... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု ဖြစ်ပေါ်တော့မယ်။ တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာမှာ ကြီးမားတဲ့ အပြစ်ရှိသူတွေ ရှိနေလို့ ကောင်းကင်ဘုံက အမျက်ထွက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံရတော့မယ်။”

သူ၏ ဤအော်ဟစ်သံသည် အပြင်ဘက်ရှိ ဟေးပင်းထိုင် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ချက်ချင်း အသိပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ချက်ချင်းပဲ နန်ကုန်းစန်း သည် ဟေးပင်းထိုင် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် ရာချီခန့်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပြေးဝင်လာပြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို အေးစက်စက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ “အောက်ယွီ... ခင်ဗျား နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီပဲ။ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာသွားပြီလား။ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ် သတ်ဖြတ်ခံဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား။ လာကြစမ်း... အောက်ယွီကို ဖမ်းလိုက်စမ်း။”

နန်ကုန်းစန်း၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ဟေးပင်းထိုင် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် အချို့ ရှေ့သို့တက်လာပြီး အောက်ယွီကို ဖမ်းဆီးလိုက်ကြတော့သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။ “ဧကရာဇ်ဟောင်း အိပ်မက်ပေးတယ်။ တောင်ပိုင်းကျိုးမှာ အပြစ်ရှိသူတွေ ရှိနေတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု ဖြစ်ပေါ်တော့မယ်... ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ပေးမှု ဖြစ်ပေါ်တော့မယ်။”

ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသော ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် သရဲ ဝင်ပူးခံရသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေသည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်း အိပ်မက်ပေးတယ်။ တောင်ပိုင်းကျိုးမှာ အပြစ်ရှိသူတွေ ရှိနေတယ်။ကောင်းကင်ဘုံက အမျက်ထွက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးမှုကို ခံရတော့မယ်။”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ နန်ကုန်းစန်းက အေးစက်စက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ “အောက်ယွီ... ဒီလှည့်ကွက်ကိုပဲ ဆက်သုံးနေအုံးမလို့လား။ ရယ်စရာ မကောင်းဘူးလို့ မထင်ဘူးလား။”

ယခုအခါ ဧကရာဇ်ဟောင်းပင်လျှင် အသုံးမဝင်တော့ချေ။ နန်းတော် အတွင်း၌ အကျယ်ချုပ် ချခံထားရသည်မှာ ဆယ်ရက်ကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အိပ်မက်ပေးခြင်းက မည်သို့မှ အသုံးမဝင်တော့ချေ။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။ “တကယ်ပြောတာ... တကယ်ပြောတာ... ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားဖို့ ပြောလိုက်ပါ။”

နန်ကုန်းစန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်လိုက်သည်။ “ဒီလို လှည့်ကွက်တွေ လာမလုပ်နဲ့။ အောက်ယွီ ခင်ဗျား သေလမ်းပဲ ရှိတော့တယ်။ ဘယ်လိုပဲ ရုန်းကန် ရုန်းကန် ခင်ဗျားကို ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် သရဲ ဝင်ပူးခံရသကဲ့သို့ပင် ဆက်လက်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်နေသည်။ ဧကရာဇ်ဟောင်း အိပ်မက်ပေးကြောင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံက အမျက်ထွက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးမှု ခံရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေတော့၏။

ဟေးပင်းထိုင် စစ်သည် အများအပြားကမူ သူ့ကို ရယ်စရာ တစ်ခုကဲ့သို့ အေးစက်စက် ကြည့်ရှုနေကြပြီး အလွန် အထင်သေးနေကြသည်။

ယခင်က ဧကရာဇ်ဟောင်း သည် ရှန်ချင်းနန်းဆောင်၏ ဝူဝေ့ နန်းဆောင် အတွင်း၌ တရားကျင့်နေစဉ်က မည်သူမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။

ရှန်ချင်းနန်းဆောင်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်နေသောကြောင့် လူတိုင်းက ကြောက်ရွံ့ပြီး ရိုသေလေးစားခဲ့ကြရာ ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ နတ်ဘုရားလောင်းအဖြစ် ဟန်ဆောင်မှုက အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခုမူ မည်သို့ ဖြစ်နေပြီနည်း။ ရှန်ချင်းနန်းဆောင်သည် အစောကြီးတည်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စာပေပညာရှင်များကလည်း ဝင်တိုက်ဖူးသလို၊ ဆူပူသောင်းကျန်းသူများကလည်း ဝင်တိုက်ဖူးကာ၊ စစ်တပ် ထောင်ချီပင် အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူး၏။

မည်သည့် နတ်ဘုရားလောင်းနည်း။ အစောကြီးတည်းက အခွံချွတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။ ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် ရောဂါကျွမ်းပြီး သေလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အဘိုးကြီး တစ်ယောက် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်ကပင် ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သေးသည်။ စုချင်ဝမ်၊ တရားလွှတ်တော်ချုပ် အကြီးအကဲ၊ တော်ဝင် သမားတော်တို့သည် ရှန်ချင်းနန်းဆောင် အတွင်း၌ နတ်ဘုရား များကို စော်ကားခဲ့သောကြောင့် အပြစ်ပေးခံရမည် ဆိုသည့် ကောလာဟလများဖြစ်၏။

ယခုအခါ နှစ်လကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤလူများ အားလုံး အကောင်းပကတိ ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ပေးမှုက ဘယ်မှာနည်း။ ဘယ်ရောက်နေသနည်း။

ရှန်ချင်းနန်းဆောင်ပင်လျှင် မရှိတော့ချေ။ အတွင်းရှိ လူများအားလုံး ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်ဟောင်း ပင်လျှင် အသုံးမကျသော အကျဉ်းသား တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် အောက်ယွီ အနေဖြင့် ဆက်လက် ဟန်ဆောင်နေလျှင်တောင် ဘာအသုံးကျတော့မည်နည်း။

ဤသို့ဖြင့် အောက်ယွီ သည် နန်ကုန်းစန်း၏ ခေါ်ဆောင်မှုဖြင့် ဟေးပင်းထိုင် အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့ ခံရတော့မှာဖြစ်သည်။

အောက်ရှင်း အခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ သူသည် အခြေခံအားဖြင့် ရောဂါ ပျောက်ကင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း လုံးဝ အိုမင်းရင့်ရော်သွားကာ ဆံပင်များလည်း ဖြူဖွေးသွားပြီ ဖြစ်၏။

“ကျုပ်ကို အောက်ယွီ နဲ့ စကားနည်းနည်းလောက် ပြောခွင့်ပေးလို့ ရမလား။” အောက်ရှင်းက မေးလိုက်သည်။

နန်ကုန်းစန်းက ပြန်ပြောလိုက်၏။ “စစ်သေနာပတိချုပ် အောက်ရှင်း... ဒုတိယ အစ်ကိုက ခင်ဗျားတို့ကို သနားပြီး လေးစားပေမယ့် ကျုပ်ကတော့ မတူဘူး။ ကျုပ်က ဥပဒေကို တိတိကျကျ လိုက်နာတဲ့သူပဲ။ ဘာစကားတွေ လျှို့ဝှက်ပြီး ပြောစရာ ရှိလို့လဲ။ ပူးပေါင်းကြံစည်ဖို့လား။

ခင်ဗျား အောက်ယွီကို ထပ်တွေ့ချင်ရင် အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ သူ အသတ်မခံရခင် ညမှာ ခင်ဗျား သူ့ဆီ ထမင်းသွားပို့ပေးလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ် အောက်ယွီ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ ပြစ်မှုက အရမ်း ကြီးမားလွန်းလို့ မျိုးဆက် အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံရမှာပါ။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ တစ်မိသားစုလုံး မကြာခင် ငရဲပြည်မှာ ပြန်ဆုံကြရတော့မှာပါ။”

အောက်ရှင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “သား... မင်း ဘာလုပ်ချင်တယ် ဆိုတာကို အဖေ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း တကယ်ကွပ်မျက်ခံရမယ့် နေ့ရောက်ရင် အဖေက သေချာပေါက် လာပြီး လုယူကယ်တင်မှာပါ။”

အောက်ရှင်း သည် အရင်ကအတိုင်း ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော လုယူကယ်တင်မည့် စကားများကိုပင် လူသိရှင်ကြား ပြောဆိုရဲ၏။

“ဟား... ဟား... ဟား... ဟား...”

နန်ကုန်းစန်း သည် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အောက်ရှင်း... အောက်ရှင်း... ခင်ဗျားက စစ်မြေပြင်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အောက်ယွီကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ဖြတ်တဲ့ အချိန်ကျရင် လူထောင်ချီ ရှိနေမှာပါ။ ခင်ဗျား သတ်လို့ကုန်နိုင်ပါ့မလား။

ခင်ဗျား သွားပြီး လုယူကယ်တင်တာက သေလမ်း သွားရှာတာပဲ။ ခင်ဗျား ပြောလိုက်တဲ့ ဒီစကား တစ်ခွန်းတည်းနဲ့တင် ကျုပ် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ဆီ အစီရင်ခံပြီး ခင်ဗျားကို ကြိုတင် ဖမ်းဆီးထားလို့ ရနေပြီ။”

အောက်ရှင်းက ပြန်ပြောလိုက်၏။ “သဘောပဲလေ။”

နန်ကုန်းစန်းက ပြောလိုက်သည်။ “အခု နှုတ်ဆက်လို့ ပြီးပြီဆိုတော့ သွားကြစို့။”

ဤသို့ဖြင့် ယခုမှ နိုးလာသော အောက်ယွီသည် အိမ်မှ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရပြီး ဟေးပင်းထိုင် စစ်သည် ထောင်ချီက သူ့ကို ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာဖြင့် ဟေးပင်းထိုင် အကျဉ်းထောင် ဆီသို့ ပို့ဆောင်လိုက်တော့၏။

အောက်ယွီ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခံရသည့် ပုံစံကိုကြည့်ရင်း မိခင် လျူရှီ သည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မေ့လဲသွားတော့သည်။ “ဒီလို နေ့ရက်တွေက ဘယ်အချိန်မှ ပြီးဆုံးမှာလဲ။ တစ်မိသားစုလုံး သေသွားရရင်တောင် အခုထက် ပိုကောင်းအုံးမယ်။”

ဤသို့ဖြင့် အောက်ယွီ သည်လည်း ဟေးပင်းထိုင် အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရတော့၏။

ဤအချိန်တွင် ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ အပေါင်းအပါများ အားလုံး လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ချေ။

ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ အဖွဲ့အစည်းဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သောအရာများ အားလုံး ပြာကျသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားတော့၏။

ယခုအခါ ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် နန်းတော် အတွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသည်မှာ ဆယ့်ကိုးရက် ရှိသွားပြီဖြစ်ပြီး ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား သားတော် စီးကွမ် သတ်ဖြတ်ခံရသည်မှာလည်း နှစ်ဆယ့်သုံးရက် ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားအိမ်တော်သည် မြို့တော်နှင့် အလွန် ဝေးကွာသော်လည်း ကျန်းကျိုးမြို့မှနေ၍ ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ခွာပြီး လေကြောင်းအတိုင်း ရွက်လွှင့်မည်ဆိုပါက တစ်နေ့လျှင် မိုင်ထောင်ချီ ခရီးနှင်နိုင်သောကြောင့် ဆယ်ရက်ခန့် အချိန်ယူရုံဖြင့် ဤသတင်းသည် ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိသွားမှာဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ကျော်ခန့်ကပင်ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်းသည် သားဖြစ်သူ၏ သေဆုံးမှု သတင်းကို ရရှိပြီး ဖြစ်သည်။

မည်သည့် စကားလုံးများကမှ သူ၏ ပြင်းထန်သော ဒေါသကို ဖော်ပြနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သူသည် သူရဲကောင်း တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လောကကို အထင်သေးသော သူရဲကောင်း တစ်ဦးဖြစ်ကာ ရည်မှန်းချက် ကြီးမားပြီး ကြီးကျယ် ခမ်းနားသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိသူ ဖြစ်၏။

စီးမိသားစု၏ နယ်မြေသည် တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာ၏ တောင်ဘက်ဆုံး နေရာတွင် တည်ရှိပြီး အရှေ့တိုင်း ကမ္ဘာ၏ အရှေ့တောင်ဘက် အစွန်ဆုံး နေရာတွင် တည်ရှိသည်။

သူသည် တောင်ပိုင်းကျိုး တောင်ပိုင်းနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသော ကျွန်းဆွယ် တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သီးခြား တည်ရှိနေသော ကျွန်းစု အများအပြားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

အပိုင်း (၅၃၄)

စီးမိသားစု၏ နယ်မြေ အကျယ်အဝန်းမှာ စတုရန်းကီလိုမီတာ သုံးသိန်းကျော်ခန့် ရှိပြီး လူဦးရေမှာလည်း သန်းဂဏန်းကျော်ခန့် ရှိသည်။

ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ပထဝီဝင် အနေအထားကြောင့် အောက်ရှင်းသည် ကုန်းတွင်းပိုင်း တိုက်ပွဲများတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်ကာ တောင်ပိုင်း တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤ စီးမိသားစုကိုတော့ မည်သို့မှ မသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ချေ။

တပ်တော် သိန်းချီကို ဦးဆောင်ပြီး တောင်ဘက်ကို ဆင်းလာကာ ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းချိန်တွင် စီးမိသားစုက ချက်ချင်း လက်နက်ချပြီး အဓိက တပ်တော်ကြီးကို ပင်လယ်ထဲရှိ ကျွန်းများဆီသို့ ဆုတ်ခွာသွားလေ့ ရှိသည်။

အောက်ရှင်း ဦးဆောင်သော နန်းတွင်း တပ်တော်ကြီး ပြန်ထွက်သွားသည်နှင့် စီးမိသားစု၏ တပ်တော်က ပြန်ရောက်လာပြီး ကြီးမားသော နယ်မြေများကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်လေ့ရှိ၏။

လက်နက်ချလိုက်၊ ပုန်ကန်လိုက်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်နေသောကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ အောက်ရှင်းက ထျန်းယန် ဧကရာဇ်ထံသို့ စီးပြန်းအား ဘုရင်အဖြစ် ခန့်အပ်ရန် လျှောက်တင် ခဲ့ရသည်။

ထိုစဉ်က ထျန်းယန် ဧကရာဇ်လည်း သဘောတူခဲ့သောကြောင့် စီးပြန်းသည် တစ်ခုတည်းသော မျိုးရိုး မတူသည့် ဘုရင် ဖြစ်လာခဲ့၏။

သို့ပေမည့် စီးပြန်း၏ ရည်မှန်းချက် သည် မျိုးရိုးမတူသည့် ဘုရင် လုပ်ရန် မဟုတ်ခဲ့ဘဲ အင်ပါယာ တစ်ခု တည်ထောင်ရန် ဖြစ်၏။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်ငါးခုပင် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ နယ်မြေနှင့် လူဦးရေ အရွယ်အစား အရဆိုလျှင် အင်ပါယာ တစ်ခု ဖြစ်လာရန် မလုံလောက်သေးချေ။ သို့ပေမည့် တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်ငါးခုကို သိမ်းပိုက်လိုက်နိုင်ပါက ချက်ချင်းပဲ စတုရန်းကီလိုမီတာ တစ်သန်း ခြောက်သိန်းခန့် ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး လူဦးရေလည်း သန်းသုံးဆယ် နီးပါး ရှိသွားမှာ ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် သူသည် အစွမ်းထက်သော ရေတပ်ကြီးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ပင်လယ်ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေး မှနေ၍ အဆုံးအစ မရှိသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများကို ရရှိနေရာ ကုန်းမြေနှင့် ရေပြင် နှစ်ခုလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက တကယ့်ကို ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင် တာ့စီး အင်ပါယာကြီးကို တည်ထောင်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

မူလက လောကတွင် အင်ပါယာကြီး သုံးခု ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ တာ့ရှီး အင်ပါယာ ထွက်ပေါ် လာသောကြောင့် အင်ပါယာကြီး လေးခု ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အနာဂတ်တွင် အင်ပါယာကြီး ငါးခု ဖြစ်လာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သူ စီးပြန်းသည် အင်ပါယာ လေးပါးမှ ဧကရာဇ်များနှင့် တန်းတူ ရပ်တည်လိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်တစ်ခေါက် တောင်ပိုင်း ပုန်ကန်မှု ဖြစ်ပွားစဉ်က တကယ့်ကို အခွင့်အရေးကောင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် စီးပြန်း၏ တပ်တော် တစ်သိန်းနီးပါးသည် တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာကို ပုန်ကန်မှု နှိမ်နင်းရန် ကူညီမည်ဆိုသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် မြောက်ဘက်သို့ တက်လာခဲ့ပြီး တောင်ပိုင်းကျိုး တောင်ပိုင်းမှ ယောင်နန်၊ ဟိုင်ကျောင်၊ ပေဝမ်ဟူသော ပြည်နယ် သုံးခုကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့၏။

ဤပြည်နယ်သုံးခုကို သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်းသည် တောင်ပိုင်းကျိုး တောင်ပိုင်းအတွင်းသို့ ခြေတစ်ဖက် ချလိုက်သည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

သို့ပေမည့် မထင်မှတ်ဘဲ တောင်ပိုင်း ပုန်ကန်မှုကြီးသည် ဤမျှလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် နှိမ်နင်းခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ဖူယန်ထူ၏ တပ်တော် နှစ်သိန်းကျော် တောင်ဘက်သို့ ဆင်းလာသလို တောင်ပိုင်း ပုန်ကန်မှု အပြီးတွင် တောင်ပိုင်းမှ တပ်တော် တစ်သိန်းကျော်လည်း တောင်ပိုင်း စစ်သေနာပတိချုပ်ရုံး၏ လက်အောက်တွင် ပြန်လည် စုစည်းမိသွားခဲ့၏။

ဤသို့ဖြင့် တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာသည် တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်ငါးခုတွင် တပ်တော် လေးသိန်းအထိ ရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် လူရိုင်းများ ပုန်ကန်ရန် မဝံ့ရဲတော့သည်ကို မဆိုထားနှင့် ဤ တပ်တော် လေးသိန်းသည် ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်းအတွက်ပင် ကြီးမားသော ဖိအားကြီး တစ်ခု ဖြစ်သွားတော့၏။

ထို့နောက် ဧကရာဇ်သည် အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်ကာ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်းကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုခဲ့၏။ ထို့အပြင် တောင်ပိုင်း ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းပြီးပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား၏ တပ်တော်များ အိမ်ပြန်နိုင်ပြီဟု ပြောခဲ့သည်။

အဓိပ္ပာယ်မှာ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားကို တပ်ဆုတ်ခိုင်းပြီး သိမ်းပိုက်ထားသော ပြည်နယ် သုံးခုကို ပြန်ပေးခိုင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ပါးစပ်ထဲ ရောက်နေသော အသားကို မည်ကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန်ထွေးထုတ်ပေးနိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားသည် နည်းမျိုးစုံဖြင့် အချိန်ဆွဲနေခဲ့၏။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံက စီးမိသားစုကို ကူညီပေးခဲ့သကဲ့သို့ပင် လန်ကျိုးတွင် ကြီးမားသော ဆူနာမီကြီး ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး လန်ကျိုး ဆိပ်ကမ်း၊ လန်ကျိုးမြို့ တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့သလို တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာ၏ ရေတပ်လည်း တစ်ဝက်ကျော် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

နန်းတွင်းက စီးမိသားစု၏ အကူအညီ လိုအပ်လာသည်။ ငွေချေးရန် လိုအပ်လာရုံသာမက ပင်လယ်ရေကြောင်း ကုန်သွယ်ရေး အပိုင်းတွင်လည်း စီးမိသားစု၏ အကူအညီကို လိုအပ်လာ၏။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဧကရာဇ် သည် စီးပြန်းကို တပ်ဆုတ်ရန် ထပ်မံ အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုတော့ချေ။ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်း၏ တပ်တော် တစ်သိန်းသည်လည်း တောင်ပိုင်းမှ ပြည်နယ် သုံးခုကို စိတ်အေးချမ်းသာစွာ သိမ်းပိုက်ထားလိုက်သည်။

သို့ပေမည့် ဖူယန်ထူ၏ တပ်တော်ကြီးကလည်း မဆုတ်ခွာသေးဘဲ ပြည်နယ် သုံးခုနှင့် မိုင်နှစ်ရာပင် မဝေးသော နေရာတွင် ရှိနေပြီး နှစ်ဖက် တပ်တော်ကြီးများသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် အနေအထား ဖြင့် ရှိနေကြ၏။

နှစ်ဖက် တပ်တော်ကြီးများသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် အနေအထား ဖြစ်နေသော်လည်း ဖူယန်ထူ နှင့်ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်းတို့မှာမူ ဘောင်းဘီ တစ်ထည်တည်း အတူတူ ဝတ်ထားသကဲ့သို့ပင် အလွန် ရင်းနှီးနေကြပြီး သွေးသောက် ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်လုနီးပါးပင် ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်ဟောင်းနှင့် ဧကရာဇ်တို့ အားပြိုင်နေကြချိန်တွင် ဖူယန်ထူသည် ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်းကို ပို၍ပင် အသေအလဲ စည်းရုံးနေသေး၏။

စီးပြန်းကလည်း ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ သူသည် ဧကရာဇ်ဟောင်းက ဘုရင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ခြင်း မှန်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် တစ်ပါးတည်းသာ ရှိသည်ဟု ပြောခဲ့၏။

မည်သူပ် ဧကရာဇ်ကို ဒုက္ခပေးပေး သူ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားကို ဒုက္ခပေးခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ စီးမိသားစု၏ တပ်တော် တစ်သိန်းနှင့် ရေတပ် တစ်သိန်းကျော်သည် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီး ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော် ကျလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် မြောက်ဘက်သို့ တက်လာပြီး နန်းတွင်းကို ကာကွယ်ပေးပါမည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။

ဖူယန်ထူကလည်း အလျင်အမြန်ပင် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်ကြောင်း၊ လောက တစ်ခုလုံးသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ပြီး ကျန်သည်တို့မှာ အသေးအဖွဲများသာ ဖြစ်သောကြောင့် စိုးရိမ်စရာ မရှိကြောင်း ပြောဆိုခဲ့၏။

သို့ပေမည့် အင်ပါယာက လောလောဆယ် ပြဿနာ အနည်းငယ် ကြုံတွေ့နေရသောကြောင့် ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားထံမှ ငွေချေးလိုကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ နှစ်ဖက် အပြန်အလှန် ချစ်ခင်နေသော အချိန်မျိုးတွင်ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်းသည် ငွေသား နှစ်သန်းကို ရက်ရက်ရောရော ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် တစ်ပြားမှ မထုတ်ပေးတော့ချေ။

နောက်ပိုင်းတွင် သားတော် စီးကွမ်၏ တရားလွှတ်တော်ချုပ်ကို သွေးစွန်းစေသည့် အမှုကြောင့် နောက်ထပ် သုံးသန်း ထပ်မံ ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ရသည်။

သို့ပေမည့် စီးမိသားစုသည် လက်တွေ့တွင် ငွေသား တစ်သန်းသာ ထုတ်ပေးရသေးပြီး ကျန်သည်တို့ကို မထုတ်ပေးရသေးချေ။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဤအချိန်တွင်ပင်ကြီးမားသော သတင်းဆိုးကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား သားတော် စီးကွမ်သည် အောက်ယွီ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

“တောင်ပိုင်းကျိုးက ကျုပ်ကို ပုန်ကန်အောင် ဖိအားပေးနေတာလား။ ကျုပ်က တောင်ပိုင်းကျိုး အပေါ်မှာ သစ္စာရှိခဲ့ပါတယ်။ လန်ကျိုးမှာ သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်တုန်းကလည်း ကျုပ်က ငွေသန်းချီ ထုတ်ပေးခဲ့တယ်။ အခု ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်သားကို သတ်ပစ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား။ ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်ကို ပုန်ကန်အောင် ဖိအားပေးနေတာပဲ။”

အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသော ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်းသည် တပ်တော်ကို မြောက်ဘက်သို့ ချီတက်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး လူသတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ၊ ဒေါသများ ပြည့်နှက်စွာဖြင့် နောက်ထပ် ပြည်နယ် နှစ်ခုကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သိမ်းပိုက်လိုက်တော့၏။

အကူအညီ လိုအပ်နေသောကြောင့် ဖူယန်ထူ နှင့် ဒုတိယမင်းသားတို့သည် တပ်တော် လေးသိန်းနီးပါးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း စီးပြန်းကို မတားဆီးဝံ့ခဲ့ချေ။

ဤသို့ဖြင့် မူလက ပြည်နယ် သုံးခုကို သိမ်းပိုက်ထားသော စီးပြန်းသည် ယခုအခါ ပြည်နယ် ငါးခုကို သိမ်းပိုက်သွားတော့၏။

ဒုတိယမင်းသားကိုယ်တိုင် ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားကို သွားရောက် တွေ့ဆုံကာ ဒေါသများကို ငြိမ်သက်စေရန်နှင့် အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဒုတိယမင်းသားက မသိမသာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ခမည်းတော်က နန်းတော်ထဲ ခေါ်ဆောင်ပြီး အနားယူစေပါပြီ။ ရှန်ချင်းနန်းဆောင်က လူတွေ အားလုံးကိုလည်း ရှင်းလင်းလိုက်ပါပြီ။ အောက်ယွီလည်း အဖမ်းခံထားရပါပြီ။”

ဤသည်မှာ ဧကရာဇ် နှစ်ပါး၏ အားပြိုင်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် မည်သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ မခံရတော့ဘဲ အာဏာ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ရရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း စီးပြန်းကို သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား အနေဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ခြိမ်းခြောက် တောင်းဆိုနိုင်သော်လည်း အများကြီး တောင်းဆိုရန်တော့ မစဉ်းစားပါနှင့်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် ဤ ဧကရာဇ် အာဏာ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွင် ကြီးမားသော အောင်ပွဲ ရရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်းလည်း ဤအဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားသည်မှာ ထင်ရှား၏။ ချက်ချင်းပဲ သူသည် မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒုတိယမင်းသား... စီးကွမ်ဟာ ကျုပ် အချစ်ဆုံး သားပါ။ အနာဂတ်မှာ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား ဖြစ်လာမယ့်သူပါ။ ဒီအတိုင်း သတ်ခံလိုက်ရတာ ကျုပ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြေသိမ့်လို့ ရမှာလဲ။ ကျုပ်ရဲ့ မျက်နှာ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။”

ဒုတိယမင်းသားက ပြန်ပြောလိုက်၏။ “ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စိတ်ချပါ။ နန်းတွင်းက ခင်ဗျားအတွက် သေချာပေါက် တရားမျှတမှု ရှာပေးမှာပါ။ အခု အောက်ယွီ တစ်မိသားစုလုံးကို ဖမ်းဆီးထားပြီးပါပြီ။”

“မျိုးဆက်ကိုးဆက်လုံးကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ပစ်ပါ။” စီးပြန်းက အေးစက်စက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဒုတိယမင်းသားက ပြန်ပြောလိုက်၏။ “တစ်မိသားစုလုံးကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ပစ်တာကတော့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မျိုးဆက်ကိုးဆက်လုံးကို သတ်ဖို့တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အောက်ထင်၊ အောက်တုန်း၊ အောက်မင်တို့ အားလုံးက ကျုပ်တို့ လူတွေချည်းပဲလေ။ သူတို့ကလည်း အောက်ယွီရဲ့ သေရေးရှင်ရေး ရန်သူတွေပါပဲ။”

စီးပြန်းက ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒါဆိုလည်း အောက်ယွီ တစ်မိသားစုလုံးကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ သတ်ပစ်ပါ။”

ဒုတိယမင်းသားက ပြန်ပြောလိုက်၏။ “ဒီအချက်ကိုတော့ လက်ခံနိုင်ပါတယ်။”

ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား စီးပြန်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။ “မင်းသမီး ရှန်ရှန်းကိုလည်း ကျုပ်တို့ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား အိမ်တော်ဆီ လက်ထပ်ပေးရပါမယ်။”

ဒုတိယမင်းသားက မေးလိုက်၏။ “ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားအိမ်တော်ရဲ့ သားတော် အသစ်ကို လက်ထပ်ပေးရမှာလား။”

စီးပြန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်သား စီးကွမ်နဲ့ပဲ ဆက်ပြီး လက်ထပ်ပေးရမယ်။ နာမည်ပြားကို ပွေ့ဖက်ပြီး လက်ထပ်ရမယ်။ ဝိညာဉ် လက်ထပ်ပွဲ လုပ်ရမယ်။”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ ဒုတိယမင်းသား၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။ ‘ကျိန့်ဟိုင်မြို့စား... ခင်ဗျားက နည်းနည်း လွန်လာပြီနော်။’

ဤသည်မှာ ကျိန့်ဟိုင်မြို့စားကိုယ်တိုင် ရှန်ရှန်း၏ အလှအပကို တပ်မက်နေပြီး သိမ်းပိုက်ချင်နေသည်မှာ ထင်ရှားလို့နေ၏။

ထို့အပြင် တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာ၏ မင်းသမီးကို ဝိညာဉ် လက်ထပ်ပွဲ လုပ်ခိုင်းသည် ဟုတ်လား။ တော်ဝင်မိသားစု၏ မျက်နှာ ဘယ်မှာ ထားရတော့မည်နည်း။

စီးပြန်းက ဆက်ပြောလိုက်၏။ “နောက်ပြီး ကျုပ်ရဲ့ တပ်တော် တစ်သိန်း သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ ပြည်နယ် ငါးခုကိုလည်း ပြန်မပေးနိုင်တော့ပါဘူး။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ဒီပြည်နယ် ငါးခုကို ကျုပ်ဆီ လွှဲပြောင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။”

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာတော့ ဒုတိယမင်းသား၏ မျက်နှာ လုံးဝ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ အလွန် လွန်ကဲလွန်းလေသည်။ သူ၏ သားတစ်ယောက် သေသွားသောကြောင့် အောက်ယွီ၏ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ပြီး လက်စားချေပေးရမည်။ ထိုတင်မက နူးညံ့လှပသော မင်းသမီး ရှန်ရှန်းကိုပါ လိုချင်သေးသည့်အပြင် ပြည်နယ် ငါးခုကိုပါ လိုချင်နေသေးသည်။

ပြည်နယ်ငါးခု ဆိုသည်မှာ ပြည်နယ်ကြီး တစ်ခု၏ တစ်ဝက်ကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ စီးမိသားစု၏ နယ်မြေ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးသွားသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။

ဤကဲ့သို့သော စာချုပ်မျိုးကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်ပါက တိုင်းပြည်၏ အကျိုးစီးပွားကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ရာ မည်သို့မှ သဘောတူနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ချက်ချင်းပဲ စီးပြန်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “အဲဒီလိုဆိုရင်လည်း ဆက်ဆွေးနွေးနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ ကျုပ်သားအတွက် ကျုပ်ကိုယ်တိုင် သွားပြီး လက်စားချေလိုက်မယ်။”

ဤစကားမှာ သေချာပေါက် ပွင့်လင်းသော ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် စီးမိသားစု၏ ရေတပ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပင်လယ်ပြင်တွင် တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာ၏ ကုန်သည်သင်္ဘောများကို တိုက်ခိုက်ကြတော့၏။

ဤမျှသာမက တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာ၏ ကုန်သည်သင်္ဘောများ အားလုံးကို စီးမိသားစု၏ ဆိပ်ကမ်းများတွင် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။

နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် စီးမိသားစုသည် ကြီးမားသော ရေတပ်များကို စုစည်းကာ မြောက်ဘက်သို့ တိုက်ခိုက်ရန်ပင် ပြင်ဆင်လာကြတော့၏။

……………………