အခန်း ၄၇၇

အခန်း (၄၇၇) ကျန့်ယီ၏ ဓားကို ခေတ္တချေးယူခြင်း

ထိုနေ့က ဆုမိုသည် ယူချွမ်ဂိုဏ်း၏ အလံတော်အမိန့်ကိုင်ဆောင်သူအား ခေါ်ဆောင်၍ ဇီယန်ဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ်ရှိရာသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝေဇီယီသည်လည်း ယွင်ကျိုယင်း ပေးလိုက်သော စာကို ကိုင်ဆောင်ကာ လန်ယွဲ့နန်းတော်၏ ဌာနချုပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့၏။

နေဝင်ရီတရော အချိန်သို့ ရောက်ရှိသောအခါမှ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။ သို့သော် ဝေဇီယီ၏ ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာက ဆုမိုနှင့် ကျန်ရှိနေသော သူများ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားလိုက်တော့၏။

အကျိုးအကြောင်း မေးမြန်းကြည့်လိုက်သောအခါမှ ယွင်ကျိုယင်း ပေးလိုက်သော စာကို ဖတ်ပြီးနောက် ဒုတိယ နန်းတော်သခင်မှာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သူမသည် စာကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ရုံမျှမက၊ ယွင်ကျိုယင်းအား တစ်နာရီနီးပါးခန့် အားရပါးရ ကျိန်ဆဲနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆုမိုသည် ထိုသတင်းကို ကြားရသဖြင့် ခိုး၍ ရယ်ချင်နေသော်လည်း၊ ဆက်လက် ကြားလိုက်ရသော သတင်းကြောင့် သူ၏ အပြုံးများမှာ ရပ်တန့်သွားရတော့၏။ ဒုတိယ နန်းတော်သခင်သည် ယွင်ကျိုယင်းကို ကျိန်ဆဲပြီးနောက် ဆုမိုကိုပါ နာရီဝက်ခန့် ထပ်မံ၍ မနားတမ်း ကျိန်ဆဲနေခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

(ဟ... ငါက ဘာလုပ်လို့လဲ။ ငါက စာပို့တဲ့သူတောင် မဟုတ်ပါဘဲနဲ့။ တကယ့်ကို ကံဆိုးတာပဲ။ ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ မီးခိုးဗုံးက ငါ့ဆီ လာကျနေတာပဲ။)

စာထဲတွင် ဘာတွေ ရေးထားသနည်း ဆိုသည်ကိုမူ ဝေဇီယီက ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။

သို့သော် ခန့်မှန်းရသည်မှာ မခက်လှချေ။

ယွင်ကျိုယင်း၊ ဝေဇီယီနှင့် ဆုမို... ဤသုံးယောက်ကြားတွင် ရှိနိုင်မည့် ကိစ္စမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ဆုမိုနှင့် ဝေဇီယီတို့သည်လည်း နားလည်မှု တစ်ခုဖြင့် ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်လက် မဆွေးနွေးဘဲ ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။

သို့သော် ဝေဇီယီက ဆုမိုတစ်ယောက် ထိုနေ့က ဘာတွေ သွားလုပ်နေသလဲဟု မေးမြန်းသောအခါတွင်မူ ဆုမိုက ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။

"အချိန်တန်ရင်တော့ နင်တို့ အကုန်လုံး သိကြမှာပါ"

(ဒီလူက တော့ တကယ်ကို အမြင်ကပ်ဖို့ ကောင်းတယ်။ ပုစ္ဆာတွေနဲ့ လူကို လာရှုပ်နေပြန်ပြီ။ အခုချက်ချင်းသာ ဓားနဲ့ ခုတ်ပစ်လို့ ရရင်တော့ အလယ်ကနေ အပြတ်ပိုင်းပစ်လိုက်တာ ကြာပြီ။)

ဝေဇီယီသည် စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ကျိန်ဆဲနေမိတော့၏။

ဖုဟန်ယွမ်နှင့် ဟူဆန်းတောက် တို့သည်လည်း အလွန် သိချင်နေကြသော်လည်း ဆုမိုက ထုတ်မပြောသဖြင့် ဆက်လက် မမေးမြန်းရဲကြချေ။

လက်အောက်ငယ်သားများ ပီပီ အထက်က အမိန့်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

---

ညအမှောင်ထုသည် လေငြိမ်လှိုင်းတိမ်လျက် အေးအေးချမ်းချမ်းပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်တစ်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်မူ ထျန်းချူမြို့တစ်ခုလုံး သတင်းတစ်ခုကြောင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့၏။

ဝမ်ချန်ရှင်း၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးမှာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် လက်ဦးမှု ယူကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ လူနှစ်ဦး ဖြစ်၏။ တစ်ဦးမှာ 'ကူယန်ဂိုဏ်း' မှ ရှုကျိုး ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာ 'ချင်းရှန်းဂိုဏ်း' မှ ရှီမန်ယွမ် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဟွာယန်ဂိုဏ်းချုပ် ကျန်းချွမ် ကဲ့သို့ အသက်မပျောက်ခဲ့ကြချေ။

အကြောင်းမှာ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ အခင်းဖြစ်ပွားချိန်တွင် အတူတူ ရှိနေခဲ့ကြသောကြောင့် ပါပင်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အင်အားချင်း ပူးပေါင်းကာ ရန်သူကို ခုခံခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ကြရ၏။ သို့သော် ထိုတိုက်ပွဲကြောင့် ဂိုဏ်းကြီးခုနစ်ဂိုဏ်း၏ ညကင်းလှည့်အဖွဲ့များ ရောက်ရှိလာသဖြင့် လူသတ်သမားမှာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ရပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အသက်ဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ထွက်ဆိုချက်အရ တိုက်ခိုက်သူသည် 'ကောင်းကင်စမ်းရေ နှလုံးသားသန့်စင် ဓားသိုင်း' ကို အတိအကျ အသုံးပြုခဲ့ကြောင်းနှင့် ထိုဓားသိုင်းမှာ အလွန်တရာ နက်နဲလှကြောင်း သိရသည်။ တိုက်ခိုက်သူမှာ အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာဖုံး စွပ်ထားကာ၊ 'ထာဝရညတောင်ကြား' ၏ သိုင်းပညာများကိုပါ အသုံးပြုနိုင်ဟန် ရှိသည်ဟု ဆို၏။ သို့သော် ထိုသူ၏ မျက်နှာကို မမြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ချန်ရှင်း၏ အစ်ကိုကြီး ဟုတ်၊ မဟုတ်ကိုမူ အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ချေ။

ဤကိစ္စတွင် ဝမ်ချန်ရှင်းအား လက်ညှိုးထိုးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

အကြောင်းမှာ ထိုညက ဝမ်ချန်ရှင်းသည် လော့ချန်ရှင်းနှင့်အတူ တစ်ညလုံး ရှိနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ယွမ်ရှန်းဓားဂိုဏ်းသားများသာမက ဟွာယန်ဂိုဏ်းတပည့်များကပါ သက်သေခံနိုင်သဖြင့် ဝမ်ချန်ရှင်းတွင် ခိုင်မာလှသော အပြစ်မရှိကြောင်း သက်သေ ရှိနေသည်။

သို့သော် အပြစ်မရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်သော်လည်း ဝမ်ချန်ရှင်းမှာ ဝမ်းမသာနိုင်သေးပေ။

အကြောင်းမှာ ပြဿနာကြီးက ပြေလည်မသွားဘဲ ပို၍ပင် ကြီးထွားလာသောကြောင့်ပင်။

---

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း ဆုမိုသည်လည်း ငြိမ်နေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူသည် အနောက်တောင်ဘက်မှ လာသော အာမခံ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး၊ ထျန်းချူမြို့သို့ ပွဲကြည့်ရန် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဤကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် မရှိခဲ့ချေ။

လောလောဆယ်တွင် ထျန်းချူမြို့ကို ယွမ်ရှန်းဓားဂိုဏ်းက တာဝန်ယူ စီမံနေခြင်း ဖြစ်၏။ ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မည် ဆိုပါက ဇီယန်ဂိုဏ်းဝင်များပင်လျှင် အချင်းချင်း ပွတ်တိုက်မှု ဖြစ်မည် စိုးသဖြင့် ရှောင်ဖယ်နေကြရသည်။

(ဂိုဏ်းကြီး ခုနစ်ဂိုဏ်းက အလှည့်ကျ အုပ်ချုပ်နေတာ ဆိုတော့... ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ ငါက သွားပြီး ဆရာလုပ်နေရင် သူတို့ မျက်နှာ ဘယ်နား သွားထားမလဲ။ သိုင်းလောကရဲ့ မျက်နှာပေးဆိုတာကလည်း တကယ့်ကို နုနယ်လွန်းတယ်လေ။)

ထို့ကြောင့် ဆုမိုသည် ဝေဇီယီနှင့်သာ ပစ်မှတ်ထားခံရသူ နှစ်ဦးအကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေလိုက်တော့၏။

ရှုကျိုးနှင့် ရှီမန်ယွမ် တို့သည် သိုင်းလောကတွင် အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ သိုင်းပညာများမှာလည်း လျော့တွက်၍ မရနိုင်ချေ။

"ဘာလို့ အဲဒီလူသတ်သမားက တခြားလူတွေကို ထားပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကိုမှ ရွေးပြီး တိုက်တာလဲ။ ဘာရန်ငြိုးတွေ ရှိလို့လဲ"

ဆုမိုနှင့် ဝေဇီယီတို့သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း အဖြေရှာမရ ဖြစ်နေကြသည်။

စကားဝိုင်း အဆုံးသတ်ခါနီးတွင် ဆုမိုသည် ဟူဆန်းတောက်နှင့် အရက်ပြိုင်သောက်နေသော အမာရွတ်နှင့် လူစိမ်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။

ဟူဆန်းတောက်သည် အချိန်အတော်ကြာ ရင်ဆိုင်ပြီးနောက်တွင် ထိုလူစိမ်းကို ကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိသွားခဲ့ပုံရသည်။

သူသည် ဖုဟန်ယွမ်အား အရက်အိုး နှစ်အိုးကို အဆင်သင့် ပြင်ခိုင်းထားသည်။ တစ်အိုးတွင် ရေဖြည့်ထားပြီး၊ ကျန်တစ်အိုးတွင်မူ ပြင်းထန်လှသော အရက်များကို ဖြည့်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

ဟူဆန်းတောက်က ရေအိုးကို မော့သောက်နေချိန်တွင်၊ အမာရွတ်နှင့် လူစိမ်းမှာမူ အရက်အိုးကို အစွမ်းကုန် မော့သောက်နေတော့၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် အရက်အိုး တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီး ထိုလူစိမ်း၏ မျက်လုံးများ ရီဝေလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟူဆန်းတောက်မှာ အောင်မြင်ပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုလူစိမ်းသည် သူ၏ အတွင်းအားကို ရုတ်ချည်း လှည့်ပတ်လိုက်ရာ၊ အံ့သြဖွယ် ကောင်းလောက်အောင်ပင် အရက်ရှိန်များ အားလုံး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

(တောက်.. ဒီလူက တော့ လူလည်ပဲ။ ငါက ရေနဲ့ လှည့်စားတာကို သူက အတွင်းအားနဲ့ အရက်ပြန်ထုတ်တယ်ပေါ့လေ။ တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်တဲ့ကောင်ပဲ။)

ဟူဆန်းတောက်က ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်သလို၊ အမာရွတ်နှင့် လူစိမ်းကလည်း ဟူဆန်းတောက်အား ထပ်တူထပ်မျှ ပြန်လည် ဆဲဆိုနေတော့၏။

ဤသို့ဖြင့် နောက်ထပ် ညတစ်ည ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။ သို့သော် ထျန်းချူမြို့အတွင်း ဒုက္ခရောက်သူ စာရင်းတွင် နောက်ထပ် တစ်ဦး ထပ်တိုးလာခဲ့ပြန်ပြီ ဖြစ်၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဟူမျိုးရိုးရှိသော 'ဟူတင်းမင်' အလှည့် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ပါပင်။ ထိုသူမှာ မည်သည့် ဂိုဏ်းဂဏတွင်မျှ မပါဝင်ဘဲ သိုင်းလောကအတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသော တစ်ကိုယ်တော် သိုင်းသမား တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

--