အခန်း ၁၆၉

အခန်း (၁၆၉) ရွှေရောင် ပါရမီ ဓားတာအို အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ်

"စီနီယာအစ်မယွီ... နင်းဖန်က ခင်ဗျားရဲ့ တာအိုကွင်းပြင်ဆီ သွားနေပြီ..."

အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ရွှီယိုဝေ တစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မျက်ခုံးပင့်သွားမိသည်။ သူ၏ အကြည့်များသည် ဂိုဏ်းချုပ် ဖေ့ချင်းယွီ နှင့် ယွီရူရွှမ်း တို့ဆီသို့ တစ်လှည့်စီ ရောက်ရှိနေ၏။

အမှန်စင်စစ် စီနီယာအစ်ကို ဖေ့ချင်းယွီနှင့် အစ်မကြီး ယွီရူရွှမ်းတို့သည် နင်းဖန်ကို တပည့်အဖြစ် အပြိုင်အဆိုင် လက်ခံလိုကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထိုအတွက်ကြောင့်ပင် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းရော တိတ်တဆိတ်ပါ အကြိတ်အနယ် အားပြိုင်မှုများ ရှိခဲ့သည်ကို လူတိုင်း သိထားကြသည်။

ယခု နင်းဖန်သည် ဝိညာဉ်သန့်စင်ရန်အတွက် ဓားဝှက်တောင်ထိပ် သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ယွီရူရွှမ်းအတွက်တော့ အခွင့်ကောင်းကြီး တစ်ခုပင်။ နင်းဖန်အနေဖြင့် ဓားတာအိုအပေါ် မည်မျှ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိသနည်းဆိုသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ ပြိုင်ဆိုင်မှုအတွက် အဆုံးအဖြတ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

အကယ်၍ နင်းဖန်သာ ဓားလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်သွားပါက ဖေ့ချင်းယွီအတွက်တော့ တပည့်ကောင်းတစ်ယောက်ကို လက်လွှတ်လိုက် ရသလို ခံစားရပေလိမ့်မည်။

ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်လာမည်ကိုသာ အလိုရှိသော ရွှီယိုဝေကတော့ ဤအခြေအနေကို ကြည့်ပြီး သဘောကျနေသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် ပိတ်မိနေရသဖြင့် ပျင်းရိ ငြီးငွေ့နေသော သူ့အတွက်တော့ ဤပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ အကောင်းဆုံး ဖျော်ဖြေမှုတစ်ခုပင်။

ရွှီယိုဝေ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ယွီရူရွှမ်းသည် သူမ၏ စိတ်ကူးကို မည်သူမျှ ရိပ်မိခြင်း မရှိစေရန် ကျက်သရေရှိသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့်သာ ညင်သာစွာ တုံ့ပြန်လိုက်လေတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ တာအိုကွင်းပြင်မှာ ကျန်ရစ်နေတဲ့ ဓားတာအို သံစဉ်နဲ့ အယူအဆ အချို့ ရှိနေတာ အတော်ပဲ... သူ အဲဒီကနေ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ်ကို နားလည်နိုင်ကောင်း နားလည်နိုင်လိမ့်မယ်... အဲဒါက ငါနဲ့ နင်းဖန်ကြားမှာ ခင်မင်မှု အနည်းငယ် တိုးလာတယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်..."

ဤစကားများသည် သူမအနေဖြင့် မည်သူနှင့်မျှ မယှဉ်ပြိုင်လိုသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း...

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကြီးအကဲများစွာ၏ မျက်နှာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤအရာမှာ လိမ္မာပါးနပ်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း အတွင်းစိတ်တွင် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်ကြ၏။

ဂိုဏ်းချုပ် ဖေ့ချင်းယွီသည် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်ပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။

လူတိုင်း ဤသို့ တုံ့ပြန်ကြရခြင်းမှာ အကြောင်းရှိပေသည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ပညာရပ်တစ်ခု၏ အတွေးအခေါ်ကို လက်ဆင့်ကမ်းခြင်းသည် ကြီးမားလှသော ကျေးဇူးတရား ဖြစ်သလို၊ ကြီးမားသော ကံကြမ္မာကိုပါ သယ်ဆောင်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ ဤအရာမျိုးမှာ အလွန်ရင်းနှီးသော ဆရာနှင့် တပည့်ကြားတွင်သာ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် အကယ်၍ နင်းဖန်သည် ယွီရူရွှမ်း ချန်ရစ်ခဲ့သည့် ဓားဆန္ဒမှ တစ်ခုခုကို အမှန်တကယ် နားလည်သွားခဲ့လျှင်၊ သူ ကိုယ်တိုင် သိသည်ဖြစ်စေ၊ မသိသည်ဖြစ်စေ ဘေးလူများ၏ အမြင်တွင် ထိုနှစ်ဦးမှာ ဆရာနှင့် တပည့်အဖြစ် သံယောဇဉ် တည်ဆောက်ပြီးသား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

အနာဂတ်တွင် နင်းဖန်က ဤဓားကွက်များကို အသုံးပြု၍ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်သည့်အခါ၊ သူ၏ ပညာရပ်မှာ နာမည်ကြီး ကျောက်စိမ်းဓားမသေမျိုးထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရန်သူက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယွီရူရွှမ်း၏ လေသံနောက်ကွယ်တွင် သူမ၏ တပည့်လုသည့် တိုက်ကွက်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်ဟု ဆိုရမည်။

ရွှီယိုဝေသည် သူလိုချင်သော အဖြေကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ပြုံးရွှင်သွားသည်။ အခြား အကြီးအကဲများသည် အပြင်ပန်းတွင် မီးထိုးမပေးကြသော်လည်း၊ နှလုံးသားထဲတွင်မူ 'ချကြ... ချကြ...' ဟု တိတ်တဆိတ် အော်ဟစ်ရင်း ပွဲကောင်းတစ်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ဖေ့ချင်းယွီသည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"နင်းဖန်က ကပ်ဘေးရဲ့ ရွေးချယ်ခံရသူပဲ... နှစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် သုံးနှစ်အတွင်း သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ငါ့ထက်တောင် ပိုမြင့်လာနိုင်တယ်..."

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်ဆိုရင်တောင် သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ ဘယ်လိုပြောရမလဲ..."

"ဒါကြောင့် ဆရာနဲ့တပည့် ခံစားချက်တချို့ တည်ဆောက်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးက သူ လုံးဝ မကြီးထွားလာသေးတဲ့ အခုအချိန်ပဲ..."

"ဒါပေမယ့် ကံမကောင်းတာက ငါ့ရဲ့ ဝင်ရိုးစွန်းနှစ်ခုတောင်ထိပ်မှာ အမွေအနှစ် ဒါမှမဟုတ် ကံကောင်းတဲ့ တွေ့ဆုံမှုတွေ ဘာမှ မရှိဘူး... အဲဒီအစား ယွီရူရွှမ်းရဲ့ ဓားဝှက်တောင်ထိပ်က အခွင့်အရေးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်... ဒါက သူမကို လွယ်လွယ်ကူကူ နင်းဖန်ကို ရခွင့်ပေးလိုက်တာပဲ..."

ဖေ့ချင်းယွီသည် အခြေအနေများကို တွက်ချက်ရင်း နင်းဖန်တစ်ယောက် ဓားဝှက်တောင်ထိပ်သို့ နီးကပ်လာသည်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချမိသည်။

‘ဘယ်လောက်တောင် ခါးသီးလိုက်သလဲ’ဟု သူ တွေးလိုက်၏။

ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သဖြင့် သူသည် အခြားတောင်ထိပ်သခင်များထက် လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပို၍ သိထားသည်။ နင်းဖန်သည် ကပ်ဘေး၏ ရွေးချယ်ခံရသူဖြစ်ပြီး ဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ထားသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အနာဂတ်မျိုးရှိသူနှင့် မည်သူက သံယောဇဉ် မချန်ထားချင်ဘဲ နေမည်နည်း။

သို့သော် သူအုပ်ချုပ်သည့် ဝင်ရိုးစွန်းနှစ်ခုတောင်ထိပ်မှာ အုပ်ချုပ်ရေးဗဟိုချက်ဖြစ်၍ အလွန် ပျင်းစရာကောင်းလှသည်။ နင်းဖန် လာရောက်ခဲ့သော်လည်း သူနှင့် မည်သည့် ကံကြမ္မာ အဆက်အသွယ်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၊ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းနှင့် ရုပ်သေးပညာရပ်များကို လေ့ကျင့်ပေးသော အခြားစီနီယာအစ်ကိုများမှာမူ နင်းဖန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အကူအညီပေးနိုင်ကြသဖြင့် သံယောဇဉ်များ ရရှိထားကြသည်။

ဤအချက်က ဖေ့ချင်းယွီကို အလွန် စိတ်ပူစေသည်။ အကယ်၍ နောက်ထပ် နှစ်နှစ်ခန့် နှောင့်နှေးသွားပါက နင်းဖန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် အကြီးအကဲများကိုပင် ကျော်လွန်သွားနိုင်၏။ ထိုအချိန်ကျမှ တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် ပြောနေလျှင် ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မည်နည်း။ ဘယ်သူက ဆရာဖြစ်ပြီး ဘယ်သူက တပည့် ဖြစ်မည်နည်း။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းတို့မှာ ကျင့်ကြံခြင်းခရီးတွင် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သဖြင့် ထိုပညာရပ်များနှင့် ပတ်သက်ရခြင်းမှာ မထူးဆန်းသော်လည်း၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုသာ အဓိကထားသည့် ဓားဝှက်တောင်ထိပ်ကပါ ဤကဲ့သို့ အခွင့်အရေး ရနေခြင်းကို သူ မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်။

အတိတ်ကို ပြန်ကြည့်လျှင်လည်း သူတော်စင်နှင့် သူတော်စင်မိန်းမပျိုအဖြစ် ယွီရူရွှမ်းနှင့် ဘဝတစ်ဝက်စာ အပြိုင်အဆိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ကစားခြင်းကို ခံရကာ ပင်ပန်းလှသော ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကို ရယူခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ပထမဆုံး ရှုံးနိမ့်မှု ဖြစ်သည်။

ယခုလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ကို လက်လွှတ်လိုက်ရပြီး ယွီရူရွှမ်းကသာ ကံကြမ္မာကို ရရှိသွားခြင်းမှာ သူ၏ ဒုတိယမြောက် ရှုံးနိမ့်မှု ဖြစ်၏။ ဖေ့ချင်းယွီ နှစ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ကာ ယွီရူရွှမ်းက နှစ်ကြိမ် အနိုင်ရသွားသည့် ဤအခြေအနေကြီး တစ်ခုလုံးမှာပင် သူ၏ တတိယမြောက် ရှုံးနိမ့်မှု ဖြစ်လေတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေ မှန်တယ်ဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ရှုံးပွဲ သုံးပွဲပြီးရင် ငါ ထွက်ရတော့မယ် မဟုတ်လား..."

"အဲဒီ အဘွားကြီးကလည်း ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲ ဓားကို ဘာလို့ လေ့ကျင့်နေရတာလဲ... ဓားဝှက်တောင်ထိပ် တစ်ခုလုံး အဲဒါတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေအောင် လုပ်ထားတယ်..."

ဖေ့ချင်းယွီသည် ခါးသီးမှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

သူနှင့် အနီးဆုံးရှိ လီချန်မင်သည် ဤတိုးညင်းသော ရေရွတ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် အံ့အားသင့်သော မျက်နှာဖြင့် အသံဖြင့် ဆက်သွယ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ... အဲဒီလိုပြောလို့ အစ်မကြီး ရိုက်သတ်တာကို မကြောက်ဘူးလား..."

"ငါက ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ..."

ဖေ့ချင်းယွီက သူ့ကို စွေကြည့်ကာ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ငါက ကျန်ရစ်နေတဲ့ ဓားဆန္ဒတွေ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတာကို ရည်ညွှန်းနေတာ... မင်းက ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ..."

"အို အို... ဒါက ဓားဆန္ဒကို ပြောတာကိုး... ငါက... ဓားဆန္ဒ လို့ ထင်နေတာ..."

လီချန်မင်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပုတ်လိုက်၏။

"အဲဒီနှစ်ယောက်... သူတို့ရဲ့ အမူအရာတွေကို ကြည့်ရုံနဲ့ သူတို့ မကောင်းတာ တစ်ခုခု ကြံနေတယ်ဆိုတာ သိနိုင်တယ်... ဟူး... ငါလည်း တကယ် ကြားချင်လိုက်တာ..."

ရွှီယိုဝေသည် ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ဖေ့ချင်းယွီနှင့် လီချန်မင်တို့ တီးတိုးပြောနေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ဝင်စားစရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ထိုနှစ်ဦးနှင့် အနည်းငယ် ဝေးနေသဖြင့် ဘာပြောလိုက်သည်ကို မကြားရသောကြောင့် နောင်တရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ဖေ့ချင်းယွီကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်းရှိသူ တစ်ဦးက ရေရွတ်ရန် သူ၏အသံကို တမင်တကာ နှိမ့်လိုက်သောအခါ အခြားသူများ မကြားနိုင်ပေ။

လီချန်မင်သည် သူနှင့် ယှဉ်တွဲရပ်နေသောကြောင့်သာ သတိထားမိခြင်း ဖြစ်၏။

ယွီရူရွှမ်း၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မမြင်ဟန်ဆောင်ကာ အောက်ဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။

အမြဲတမ်း နွေးထွေးပြီး နူးညံ့နေပုံရသော ထိုမျက်လုံးများသည် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် နင်းဖန်အပေါ် ကျရောက်သွား၏။

သူမ အချိန်အတော်ကြာ မျက်နှာသာပေးခဲ့သော ဤတပည့်သည် သူမ၏ တာအိုကွင်းပြင်တွင် မည်သို့သော ဒဏ္ဍာရီမျိုး ချန်ထားရစ်နိုင်မည်ကို သူမ မြင်ချင်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

အောက်ဘက်တွင်။

နင်းဖန်နှင့် ကျန်းထန်တို့သည်လည်း ဓားဝှက်တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ဤတောင်ထိပ်၏ နေရာတိုင်းတွင် ပြည့်နှက်နေသော အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည့် ဓားဆန္ဒနှင့် တာအို သံစဉ်တစ်ခုကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ဤဆန္ဒတွင် ဓားတစ်လက်၏ ထက်မြက်မှုနှင့် ရေ၏ နူးညံ့မှု နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်ပြီး အတော်လေး အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ၏ ခံစားမှုအရ တောင်နောက်ဘက်သို့ သူ ပိုသွားလေလေ တာအို သံစဉ်က ပိုနက်ရှိုင်းလာလေလေ ဖြစ်ပုံရ၏။

"ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ဓားဆန္ဒ များလား..."

မည်သည့် သိုင်းပညာ နည်းစနစ်မဆို အစွန်းရောက်အထိ ကျင့်ကြံလိုက်သောအခါ ဆန္ဒတစ်ခုကို စုစည်းနိုင်ကြောင်း ရှေးဟောင်း စာအုပ်များတွင် သူ ဖတ်ဖူးပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် လက်ဝှေ့ကို အနှစ်တစ်ထောင်ကြာ လေ့ကျင့်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် လွှမ်းမိုးနိုင်သော လက်သီးဆန္ဒ တစ်ခုကို ရရှိနိုင်၏။

တစ်သက်တာလုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သော ဓားသမားတစ်ဦးသည် ရူးသွပ်သော ဓားဆန္ဒ တစ်ခုကို နားလည်နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ ဓား၏ လမ်းကြောင်းသည် အကန့်အသတ်မရှိသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက အလားတူပင် ခမ်းနားသော ဓားဆန္ဒတစ်ခုကို နိုးထစေနိုင်၏။

ဤစိတ်ဆန္ဒ အားလုံး ကွာခြားသော်လည်း...

သူတို့အားလုံးတွင် တူညီသောအရာတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအရာများသည် တိုက်ခိုက်မှုများ၏ စွမ်းအားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စိတ်ဆန္ဒ ပိုင်ဆိုင်သောလူ တစ်ယောက်သည် အဆင့်များ ကျော်၍ပင် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး တူညီသောအဆင့်ရှိသူများကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာနိုင်၏။

သေချာသည်မှာ ဤကမ္ဘာရှိ ကောင်းသောအရာတိုင်းသည် ဤမျှ လွယ်ကူစွာ မရရှိနိုင်ပေ။

လက်သီးဆန္ဒ ဓားရှည်ဆန္ဒ ဓားဆန္ဒ သို့မဟုတ် အခြား စိတ်ဆန္ဒ စွမ်းအား တစ်ခုခုဖြစ်စေ...

ထိုအရာများ အားလုံးသည် ခါးသီးသော ကျင့်ကြံခြင်းအပြင် ပါရမီ ကြီးမားသော အခွင့်အရေးများနှင့် ကောင်းကင်ကို အံတုနိုင်သော နားလည်နိုင်စွမ်းများ လိုအပ်ပေသည်။

နင်းဖန်သည် "တောင်ထွတ်ငါးခု စစ်မှန်သော လက်သီး" ကို လေ့ကျင့်စဉ်က လက်သီးဆန္ဒ အနည်းငယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုပညာရပ်ထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်လက်မလေ့လာခဲ့သဖြင့် အပေါ်ယံအဆင့်မျှသာ ကျန်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုတစ်ကြိမ် ဓားဝှက်တောင်ထိပ်သို့ သူ လာရခြင်းမှာ နတ်ဘုရား စိတ်အာရုံကို ကျင့်ကြံရန် ဖြစ်သော်လည်း၊ အခြေအနေ ခွင့်ပြုမည်ဆိုပါက ဓားကွက်အချို့ကို သင်ယူပြီး ဓားဆန္ဒကိုပါ ပျိုးထောင်နိုင်မလားဟူ၍ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ်လည်း ရှိနေခဲ့သည်။

[ဒင်... ပိုင်ရှင်၏ ဓားကို သင်ယူလိုသော ဆန္ဒ အားကောင်းကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။အထူး မစ်ရှင်တစ်ခုကို စတင်လိုက်သည် ဓားဝှက်တောင်ထိပ်တွင် သင်၏ဓားကို အကြိမ်တစ်သောင်း ဆွဲထုတ်ပါ... ပြီးမြောက်ပါက ရွှေရောင် ပါရမီ ဓားတာအို အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ် ကို ရရှိမည်...]

[ဓားတာအို အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ်... ငါ ငယ်ရွယ်စဉ်က ဓားတစ်လက်ကို ပထမဆုံး ကိုင်လိုက်တဲ့ အချိန်ကစပြီး ငါဟာ ဓားတာအိုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာသိခဲ့တယ်... ဓားလှုပ်ရှားမှု ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်း အဆကိုးရာ တိုးလာပြီး... ဓားဆန္ဒ နားလည်နိုင်စွမ်း အဆကိုးဆယ် တိုးလာကာ... ဓား စွမ်းအား ကိုးဆ တိုးလာမည်... ကိုး သည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှတ်အသား ဖြစ်သည်...]