အခန်း ၂၃၄

အခန်း (၂၃၄) ပဉ္စမမြောက်ရတနာ၊ လျှို့ဝှက်ချက်မရှိဘူးလို့ မင်း ပြောရဲသေးလား

"မင်း လက်ထဲမှာ ဘာကိုင်ထားတာလဲ..."

ယန်ဟုန်နျန်က ဓားအဆောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သောအခါ ဝူရှီးဟယ်က ၎င်းကို မြင်သွားပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိုအပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များကို အာရုံခံမိလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ တုန်ယင်သွား၏။

၎င်းက ပျက်စီးနေသော ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အရည်အသွေးမှာ သာမန် အဂ္ဂိရတ်လက်နက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။

ဓားအဆောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များသည် မီးတောင်ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုကဲ့သို့ ဤကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်အာရုံကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ထိုအခိုက်တွင်။

ယန်ဟုန်နျန်အား ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လိုခဲ့သော ကျောက်စိမ်းသွေးကြောနယ်ပယ် နည်းပြ ဆယ့်ခြောက်ဦးမှာ သူတို့သဘောနှင့်သူတို့ မီတာတစ်ရာခန့် ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး မည်သူကမျှ ယန်ဟုန်နျန်အနီးသို့ ထပ်မကပ်ရဲကြတော့ချေ။

"မင်းတို့... ငါ ယန်ဟုန်နျန်က မင်းတို့ကို ထိခိုက်နစ်နာစေလိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ မတရား ဖိနှိပ်မှုတွေကိုတော့ ငါ သည်းခံနေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ငါ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မင်းတို့ကို မယှဉ်နိုင်ပေမဲ့ ငါပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ရတနာတွေနဲ့ဆိုရင်တော့ မင်းတို့အားလုံးကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်နိုင်တယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်..."

"ဒီအတုအယောင်ရတနာသိုက်နေရာကို ငါ မတော်တဆ ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ... ယုံတာ မယုံတာကတော့ မင်းတို့ သဘောပဲ..."

ယန်ဟုန်နျန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။

ယင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝူရှီးဟယ်နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန် ဒေါသထွက်သွားကြသော်လည်း ဓားအဆောင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များကို ခံစားနေရသရွေ့ သူတို့က ယန်ဟုန်နျန်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် တကယ်ပင် မဝံ့ရဲခဲ့ကြပေ။

ဤအချိန်တွင် ယန်ဟုန်နျန်က မည်သူမျှ သူ့အနီးသို့ မချဉ်းကပ်ရဲသည်ကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ချက်ချင်း အပေါ်သို့ ပျံသန်းသွား၏။

ယန်ဟုန်နျန် သွားရာလမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ချီလင်အကယ်ဒမီမှ နည်းပြများသည် ယန်ဟုန်နျန်က သူတို့အား တိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့သဘောနှင့်သူတို့ လမ်းဖယ်ပေးခဲ့ကြသည်။

မကြာမီတွင် ယန်ဟုန်နျန်မှာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး သူ၏ ပုံရိပ်က လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ထို့နောက် လူဆယ့်ခြောက်ဦးက တောင်ခြေသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသည်။

"ဒီယန်ဟုန်နျန်က မှော်ရတနာတစ်ခုကို တကယ်ပဲ ရထားတာကိုး..."

မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝူရှီးဟယ်မှာ အလွန်ဒေါသထွက်နေခဲ့၏။

"ယန်ဟုန်နျန်ဆီမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ဖုံးကွယ်ထားတာ သေချာတယ်..."

"ကျောင်းတော်ဆယ်ခုကြားက ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ယွီရွှေခရိုင်က ချီလင်အကယ်ဒမီကလည်း ထူးဆန်းစွာ ပြုမူခဲ့ကြတယ်... သူတို့အားလုံးက အရမ်းကို အားလပ်နေကြပြီး အပျော်စားပွဲတောင် ထွက်နေကြသေးတာ..."

"ယန်ဟုန်နျန်က မဟာလီမင်းဆက် ရတနာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိနေပုံရတယ်... သူက ချီလင်အကယ်ဒမီက နည်းပြတွေနဲ့ ကျောင်းသားတွေကို အားမထုတ်စေချင်ပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ လျှို့ဝှက်စွာနဲ့ ရတနာအမျိုးမျိုးကို လိုက်ရှာနေပြီး အရေးအကြီးဆုံး ရတနာကို ကြိုတင် သိမ်းပိုက်ချင်နေတာပဲ..."

ထို့နောက် ဖန်းမင်က သူ၏ စိတ်တွင်းမှ ခန့်မှန်းချက်ကို ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟွန့်..."

"ယန်ဟုန်နျန်က သူ မှော်ရတနာတစ်ခု ရထားတယ်ဆိုပြီး ငါတို့ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ချင်နေတာ... သူ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ..."

"ငါတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ စံအိမ်သခင်ရှိနေတယ်လေ... စံအိမ်သခင်ကလည်း ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ..."

အခြားသော ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် နည်းပြများအားလုံးကလည်း အတော်လေး ဒေါသထွက်နေခဲ့ကြသည်။

ထိုစဉ် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ယန်ဟုန်နျန်က သစ်တောတစ်ခု၏ အတွင်းပိုင်း၌ ဆင်းသက်လိုက်၏။

လုညီအစ်မသုံးဦးထံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျောက်လင်က ယွီရွှေခရိုင်ရှိ ချီလင်အကယ်ဒမီ၏ နည်းပြများနှင့် ကျောင်းသားများအကြားသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ဟော့ပေါ့စားကာ အသားကင်များကို ဆက်လက် စားသောက်နေခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းမှတစ်ဆင့် ယန်ဟုန်နျန်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သိရှိလိုက်ရ၏။

"မဟာလီမင်းဆက်က စတုတ္ထမြောက် အတုအယောင်ရတနာသိုက်နေရာမှာ ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ဝါးမျိုနိုင်တဲ့ ဘယ်လိုထောင်ချောက်မျိုးကိုများ ဆင်ထားခဲ့တာလဲ..."

"ထားလိုက်ပါတော့... အဲ့ဒီလိုဆိုးယုတ်တဲ့ အရာမျိုးကို ငါ့လက်နဲ့ မထိချင်ပါဘူး..."

"အခုဆိုရင် ချီလင်အကယ်ဒမီက ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးက ယန်ဟုန်နျန်ဆီမှာ လျှို့ဝှက်ချက်ရှိနေတယ်လို့ သံသယဝင်နေကြလောက်ပြီ... ပြီးတော့ ယန်ဟုန်နျန်က မဟာလီမင်းဆက်ရတနာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိတယ်လို့ သူတို့အားလုံး ထင်နေကြလိမ့်မယ်..."

"အခု ယန်ဟုန်နျန်က မဟာလီမင်းဆက် ရတနာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိနေတယ်ဆိုတာ ချီလင်အကယ်ဒမီက နည်းပြတွေ အသေအချာ ယုံကြည်သွားအောင် ပဉ္စမမြောက် အတုအယောင်ရတနာသိုက်ဆီ ယန်ဟုန်နျန်ကို ငါ ဆက်ပြီး လမ်းညွှန်ပေးရမယ်..."

"ချီလင်အကယ်ဒမီက နည်းပြတွေက ဆက်ပြီး သည်းခံနေနိုင်ဦးမယ်လို့ ငါ မယုံဘူး... သူတို့နဲ့ ယန်ဟုန်နျန်ကို တိုက်ခိုက်အောင် ငါ လုပ်ရမယ်..."

ကျောက်လင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

သို့ဖြင့် ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းနှင့် ချိတ်ဆက်သွားပြီး ယန်ဟုန်နျန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ဆီသို့ အမိန့်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်၏။

သစ်တောထဲတွင် အနားယူနေစဉ် ယန်ဟုန်နျန်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မြင်ရောင်မရသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲသို့ ထပ်မံ ပျံသန်းသွားပြန်သည်။

မကြာမီမှာပင် ယန်ဟုန်နျန်က ငါးလီအကွာရှိ တောင်ကြီးတစ်လုံးဆီသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

တောင်စောင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယန်ဟုန်နျန်က သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံးဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကျောက်တုံးများမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဂူဝတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။

"တကယ်ပဲ ဂူတစ်ခု ရှိနေတာပဲ..."

ယန်ဟုန်နျန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဂူဝ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဂူထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေထဲတွင် သက်တံကဲ့သို့ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးဖြစ်ပေါ်သွား၏။

သဘာဝကျစွာပင် တောင်ပေါ်ရှိ လူများက ဤသဘာဝ အံ့ဖွယ်အရာကို တွေ့မြင်ခဲ့ကြသည်။

ဝူရှီးဟယ်၊ ဖန်းမင်၊ ယန်ချွမ်း၊ ကျိုရှင်းနှင့် အခြားသော ဆယ့်ခြောက်ဦးတို့က ကောင်းကင်သို့ တည့်မတ်စွာ ထိုးတက်သွားသော အလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရပြီး ဘာဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြ၏။

ထိုအခိုက်တွင် လူဆယ့်ခြောက်ဦးက စိတ်ဝိညာဉ် ဝါးမျိုခံလိုက်ရသော သူတို့၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှစ်ဦးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ကြပြီး လေထဲသို့ အမြန်ပျံသန်းကာ အလင်းတန်း၏ အရင်းအမြစ်ဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

ယန်ဟုန်နျန်က ဂူဝမှ အလင်းတန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တိုက်ရိုက်ပြေးမဝင်ရဲဘဲ အဝင်ဝတွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေနိုင်ခဲ့၏။

ခဏအကြာတွင် ဝူရှီးဟယ်နှင့် လူဆယ့်ခြောက်ဦးတို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာကြသည်။

"ယန်ဟုန်နျန်..."

"ယန်ဟုန်နျန်... မင်း ထပ်ပြီးတော့လား..."

"ယန်ဟုန်နျန်... မင်းက နောက်ထပ် ရတနာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြန်ပြီ... မဟာလီမင်းဆက် ရတနာတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိဘူးလို့ မင်း ပြောရဲသေးလား..."

"ကောင်းပြီ ယန်ဟုန်နျန်... ဒါဆို မင်းက အချိန်တစ်လျှောက်လုံး အနက်ရှိုင်းဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သူပေါ့... မင်းက မဟာလီမင်းဆက်ရတနာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အချိန်တစ်လျှောက်လုံး သိနေခဲ့တာပဲ..."

လူဆယ့်ခြောက်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး ဂူဝတွင် ရပ်နေသော ယန်ဟုန်နျန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ဟုန်နျန်က ရတနာကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားကြ၏။ သူတို့အားလုံးက သူ့အား ပြင်းထန်စွာ စတင် ပြစ်တင်မောင်းမဲကြတော့သည်။

ယခုအခါ ယန်ဟုန်နျန်က ရတနာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိဘူးဟု ပြောရဲပါက မည်သူက သူ့ကို ယုံကြည်မည်နည်း။

လူဆယ့်ခြောက်ဦး အပြေးအလွှား ရောက်လာသည်ကို မြင်ပြီး သူတို့၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်ဟုန်နျန်မှာ နာကြည်းမှုများဖြင့် ဆွံ့အသွားခဲ့၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤရတနာ၏ အဝင်ဝကို ရှာတွေ့ခဲ့သူမှာသူပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ဟုန်နျန်က အငြင်းပွားရန် အားမထုတ်တော့ဘဲ သူ၏ ဓားအဆောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ လူဆယ့်ခြောက်ဦးထံမှ မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

သက်တံအလင်းတန်းက မကြာမီမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ဂူထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝင်ကြမယ်..."

ဝူရှီးဟယ်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

အရင်ကမူ ထိုအတုအယောင် ရတနာနေရာများအတွက် အခြားသူများကို ဦးစွာ ဝင်ခိုင်းလေ့ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မဟာလီမင်းဆက်က ရတနာများထဲတွင် ထောင်ချောက်များနှင့် ယန္တရားအချို့ကို ဆင်ထားမည်ကို သူ စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါ ချီလင်အကယ်ဒမီမှ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများသာ ရှိတော့သဖြင့် ဝူရှီးဟယ်တွင် အမိန့်ပေးရန် အသေခံတပ်သားများ မရှိတော့ဘဲ သူကိုယ်တိုင် စွန့်စားဝင်ရောက်ရုံမှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ဖန်းမင်၊ ယန်ချွမ်း၊ ကျိုရှင်းနှင့် အခြားသူများက ခဏတာ တွေးတောလိုက်ကြပြီးနောက် ဝူရှီးဟယ်၏ နောက်မှ ဂူထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားကြသည်။

ဤလူများ၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်တွေ့ရပြီး ဂူထဲရှိ ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် အာရုံခံမိသောအခါ ဤနေရာတွင် ရတနာများ သေချာပေါက် ရှိရမည်ဟု ယန်ဟုန်နျန်၏ အလိုလိုသိစိတ်က ခံစားလိုက်ရ၏။

အတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာ လေးကြိမ်တိုင်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်၍ ၎င်းက နောက်ထပ် အတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်ဆိုခြင်းကို ယန်ဟုန်နျန်က မယုံကြည်နိုင်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဓားအဆောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ယန်ဟုန်နျန်က ဂူထဲသို့ နောက်ဆုံးမှ ပြေးဝင်သွားသည်။

ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းမှတစ်ဆင့် ယန်ဟုန်နျန်၏ မြင်ကွင်းကို ကျောက်လင် မျှဝေခံစားလိုက်ရပြီး ဤလူများအားလုံး ပဉ္စမမြောက် အတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

"အခုဆိုရင် အတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာ ငါးခုစလုံး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ..."

"ချီလင်အကယ်ဒမီ ဆယ်ခုကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့ နောက်ကွယ်က လူက ပေါ်မလာသေးပုံရတယ်..."

"အစစ်အမှန် ရတနာကို ရှာတွေ့ပြီးမှပဲ အဲ့ဒီလူက ထွက်လာမယ့်ပုံပဲ..."

ကျောက်လင်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤသို့ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းနှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ယွီဝမ်ချန်၏ လျှပ်တစ်ပြက် ပုံရိပ်ဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်၏။

"ချန်အာက ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး... ချီလင်အကယ်ဒမီက လူတွေ အာရုံလွှဲခံလိုက်ရတာကို သူမ မြင်တွေ့သွားလောက်ပြီး အစစ်အမှန် ရတနာသိုက်နေရာဖြစ်တဲ့ တောင်ထွတ်ငါးခုဆီ သူမ သွားနေလောက်ပြီ..."

"ကောင်းပြီ... ငါ့ရဲ့ မင်းသမီးလေးကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ငါလည်း တောင်ထွတ်ငါးခုဆီ အမြန်သွားမှ ဖြစ်မယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

"အစ်ကိုယွမ်... အဲ့ဒီသစ်တောကို သွားစူးစမ်းဖို့ သူတို့ကို ဘာလို့မခေါ်သွားရတာလဲ... အဲ့ဒီမှာ ဝိညာဉ်သစ်ပင် တစ်ပင်ရှိသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အလိုလိုသိစိတ်က ပြောနေတယ်... ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ ဝိညာဉ်သစ်သီးတစ်လုံး ရနိုင်လောက်တယ်..."

ကျောက်လင်က သူ၏ ဘေးရှိ ယွမ်ကော်ကော်ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

အစစ်အမှန် ရတနာ မပေါ်ထွက်လာမီ ဤလူများကို နောက်ကွယ်မှ လူ၏ အတင်းအကျပ် ရတနာတွင်းသို့ ဝင်ခိုင်းခြင်းမှ တားဆီးရန်အတွက် ကျောက်လင်က သူတို့ကို ဖယ်ရှားထားရန် လိုအပ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ..."

ယွမ်ကော်ကော်က ကျောက်လင်ကို လုံးဝ ယုံကြည်ပြီး ကျောက်လင်၏ အမိန့်များကို သူ လိုက်နာမည် ဖြစ်သည်။