အခန်း ၂၃၈

အခန်း (၂၃၈) စံအိမ်သခင်၏ စွမ်းအား

"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော စံအိမ်သခင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခေါင်းဆောင်ဟော့မှာ လန့်ဖြန့်သွား၏။

"ငါက ဖန်းတောက်လင်းပဲ... မင်းတို့ပြောနေတဲ့ သတ္တဝါဆန်းဆိုတာငါပဲ..."

စံအိမ်သခင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် လူဆယ်ယောက်၏ မျက်နှာများမှာ ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။ သူတို့ ယွီချီတောင်ထွတ်သို့ ရောက်ကတည်းက စံအိမ်သခင်က နောက်မှ လိုက်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘဲ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စံအိမ်သခင်က စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"ခင်ဗျားက ချီလင်အကယ်ဒမီရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ..."

"အခု ခင်ဗျားက ဘယ်အဆင့်မှာလဲ..."

"ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်လား..."

"ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်လား..."

ခေါင်းဆောင်ဟော့က စံအိမ်သခင် ဖန်းတောက်လင်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ခေါင်းဆောင်ဟော့သည် ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော်လည်း နန်းတော်သခင်က သူ၏နောက်မှ လိုက်လာသည်ကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ထိုအကြောင်းကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် နန်းတော်သခင် မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်းကို သူ သဘောပေါက်သွားစေပြီး သူ၏စွမ်းအားမှာလည်း သူ့ထက် များစွာ သာလွန်နေမည်မှာ သေချာလှ၏။

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မင်းတို့ စုံစမ်းဖို့ မလိုပါဘူး..."

"အခု မင်းတို့ဆယ်ယောက် ငါ့ကို အညံ့ခံဖို့ ဆန္ဒရှိလား..."

စံအိမ်သခင် ဖန်းတောက်လင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

မီးတုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်ဖြင့် ခေါင်းဆောင်ဟော့၊ ရွှေလက်နှင့် အခြားလူဆယ်ယောက်တို့က စံအိမ်သခင်ကို သေချာစွာ အကဲခတ်လိုက်ကြသည်။

ဤသူသည် အသက်သုံးဆယ်အရွယ်ခန့် ရှိပုံရသည့် မျက်နှာထားရှိကာ ဆံပင်အရှည်ကို အထက်သို့ စည်းနှောင်ထားပြီး အပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူ၏ အငွေ့အသက်မှာ လောကကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပုံရကာ သာမန်သေမျိုးတစ်ယောက်နှင့်ပင် တူနေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ခေါင်းဆောင်ဟော့က ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်၏။

"ခင်ဗျားက ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်မှာ ရှိနေတာပဲ... ခင်ဗျား ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်မှာ ရှိနေတာ သေချာတယ်..."

"ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ပေါင်းစပ်ပြီး အသိစိတ်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးထဲက အရာအားလုံးကို သိမြင်နိုင်တယ်... မဟာတာအိုရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ရှာဖွေနိုင်တယ်..."

ရွှေလက်နှင့် ကျန်ကိုးယောက်မှာ ထပ်မံ၍ တုန်ခါသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေ့ဝဲသွားကာ ထွက်ပြေးရန် နေရာကို အသည်းအသန် ရှာဖွေနေကြ၏။

"မင်းတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မေးမယ်... ငါ့ကို အညံ့ခံဖို့ ဆန္ဒရှိလား..."

စံအိမ်သခင်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်၏။

ခေါင်းဆောင်ဟော့၏ မျက်လုံးများက ဘေးပတ်လည်သို့ ဝေ့ဝဲသွားသော်လည်း သူက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွား၏။

"မင်းတို့တွေ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပြီး ရတနာဂိုဒေါင်ထဲကို ထွက်ပြေးကြ..."

ရုတ်တရက် ခေါင်းဆောင်ဟော့က အော်ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ခေါင်းဆောင်ဟော့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အပေါ်သို့ လွင့်တက်သွားကာ ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ခြေဆယ်လှမ်းစာခန့် လှမ်းလိုက်ပြီး စတုရန်းပုံ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ရွှေလက်နှင့် ကျန်ကိုးယောက်ကလည်း ချက်ချင်းပင် ခုန်တက်သွားကြပြီး ခေါင်းဆောင်ဟော့နောက်သို့ လိုက်ကာ ရတနာဂိုဒေါင်ထဲသို့ ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်လိုက်ကြ၏။

သူတို့ဆယ်ယောက်လုံးသည် ရတနာဂိုဒေါင်ထဲရှိ ထောင်ချောက်များနှင့် စက်ကိရိယာများကို အသုံးပြု၍ စံအိမ်သခင်ကို သတ်ရန် တူညီသော အကြံအစည် ရှိနေကြသည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

"မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို တကယ် မမြင်ဖူးသေးဘူးပဲ..."

စံအိမ်သခင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

စံအိမ်သခင်သည် ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်နက်ကိုပင် အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ လက်ဝါးထဲမှ လေဓားသွားဆယ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ လူဆယ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးဖောက်သွား၏။

"ခေါင်းဆောင်ဟော့... ကယ်ပါဦး..."

နောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သော လူများထဲမှ တစ်ယောက်က နီးကပ်လာသော လေဓားသွားများကို အာရုံခံမိပြီး ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သံလိုက်အိမ်မြှောင် အကျဉ်းထောင်..."

ခေါင်းဆောင်ဟော့မှာ ဆက်လက်၍ မထိန်းချုပ်ထားနိုင်တော့ပေ။ ဤလေဓားသွားဆယ်ခုသည် ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူများ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော လေဓားသွားများ မဟုတ်ကြောင်းကို သူ အာရုံခံမိလိုက်၏။ ၎င်းတို့၏ အမြန်နှုန်းမှာ သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့အတွင်း စုစည်းနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင် ခံနိုင်ရည် မရှိနိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ခေါင်းဆောင်ဟော့သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ဒိုင်းကာတစ်ခုကဲ့သို့ မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သံလိုက်အိမ်မြှောင်အတွင်းသို့ သွင်းကာ လေဓားသွားဆယ်ခုဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်၏။

ထို့နောက် သံလိုက်အိမ်မြှောင်ထဲမှ ရေတွက်၍မရနိုင်သော လေဆင်နှာမောင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အချင်းချင်း ရောယှက်သွားကာ လိမ်ကောက်နေသော လေနှင့် လှိုင်းများ၏ လှောင်အိမ်တစ်ခု အဖြစ်သို့ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

ဤသံလိုက်အိမ်မြှောင်သည်လည်း မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း ပေါ်လွင်သွား၏။

ဤဝိညာဉ်ရတနာမှာ အဆင့်နိမ့်သော်လည်း ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ခေါင်းဆောင်ဟော့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သွင်းနှံမှုနှင့်အတူ ဆဋ္ဌမအဆင့် ပစ္စည်းတစ်ခု၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်သည်။

လေနှင့် လှိုင်းများ၏ လှောင်အိမ်က လေဓားသွားဆယ်ခုကို အင်အားသုံး၍ ဖုံးအုပ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့ အချင်းချင်း ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားစေသည်။

"မြန်မြန်လုပ်ပြီး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ..."

သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို အသက်သွင်းပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်ဟော့က ချက်ချင်းပင် အော်ပြောလိုက်၏။

သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သွင်းနှံခြင်းဖြင့်သာ ဆဋ္ဌမအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ရန် သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို အသက်သွင်းနိုင်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထားသော်လည်း စံအိမ်သခင်မှာမူ စစ်မှန်သော ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

လမ်းကြောင်းအတွင်း လှောင်အိမ်နှင့် လေဓားသွားများတို့ကြား လေနှင့် လှိုင်းများ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေချိန်တွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ပိတ်ဆို့သွား၏။ စံအိမ်သခင်က မုန်တိုင်းထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်ရန် မဝံ့ရဲသဖြင့် ထိုအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လူဆယ်ယောက်က ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ခေါင်းဆောင်ဟော့က ရှေ့မှ ပျံသန်းသွားပြီး ရွှေလက်အပါအဝင် ကျန်ကိုးယောက်က နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြ၏။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

"အဲ့တာက လုံးဝကို ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ နေရာလေ... မင်းတို့က ဘယ်ကို ထွက်ပြေးနိုင်မှာလဲ..."

စံအိမ်သခင် ဖန်းတောက်လင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စံအိမ်သခင်က ညာလက်ကို ထပ်မံမြှောက်လိုက်ပြီး လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုကို အင်အားပြင်းပြင်းဖြင့် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမ လက်တစ်ဖက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး လမ်းကြောင်းထဲသို့ ရိုက်ချလိုက်ကာ လေနှင့် လှိုင်းများ၏ လှောင်အိမ်ကို ချက်ချင်း ငြိမ်းသတ်ပစ်လိုက်၏။

ခေါင်းဆောင်ဟော့ အပါအဝင် လူဆယ်ယောက်က ခဏတာ ပျံသန်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားသည်ကို စံအိမ်သခင် မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့သည် လမ်းကြောင်းတွင် တပ်ဆင်ထားသော ထောင်ချောက်များကို ရှောင်ရှားနေကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီမှာ ထောင်ချောက်ဘယ်လောက် တပ်ဆင်ထားလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့ မှော်အတတ်ကို အင်အားနဲ့ ထိုးဖောက်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို ငါ အခိုင်အမာ ယုံကြည်တယ်..."

"ငါ ဘာလုပ်နိုင်လဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့..."

စံအိမ်သခင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် စံအိမ်သခင်က သူ၏ ညာဘက်လက်ကို လက်ဝါးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ၎င်းနှင့်အတူ ဆက်တိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ဝါးရာပေါင်းများစွာက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ရိုက်ခတ်သွားကြ၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ဝါးများက လမ်းကြောင်း၏ နံရံကို ရိုက်ခတ်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်တစ်ဖက်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ စတုရန်းပုံ ကျောက်ပြားတစ်ခုပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် တဝုန်းဝုန်း မြည်ဟည်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရတနာဂိုဒေါင် အဝင်ဝတွင် ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး ပြုတ်ကျလာပြီး ထွက်ပေါက်ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့သွားစေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေ့ရှိ လမ်းကြောင်းအထက်တွင် ဧရာမ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် ကြီးမားသော အဝိုင်းပုံစံ အရာဝတ္ထုကြီးတစ်ခု ပြုတ်ကျလာကာ လမ်းကြောင်းထဲသို့ ချက်ချင်း လိမ့်ဆင်းသွားသည်။

"အကောင်းဆုံးပဲ... သူက အဆင့်တစ်သောင်း ဘောလုံးလှိမ့် ထောင်ချောက်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီ..."

ခေါင်းဆောင်ဟော့က သူ့အနောက်တွင် စက်လုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်၏။

ထို့ကြောင့် ဤအရာသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သူ့ကို သတိပေးထားခဲ့သော ပထမဆုံး လှည့်ကွက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤစက်ယန္တရားကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လမ်းကြောင်းမှာ ပိတ်ဆို့သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဧရာမစက်လုံးကြီးက အလျင်အမြန် လိမ့်ဆင်းလာမည်ဖြစ်ကာ မည်သူ့အတွက်မျှ ရှောင်တိမ်းရန် နေရာကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း စက်လုံးကြီးက စံအိမ်သခင်ထံသို့ လိမ့်သွားသရွေ့ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ မည်မျှပင် သန်မာနေစေကာမူ ၎င်းက စက်လုံး၏ ကြိတ်ချေခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်၏။

"အဲ့ဒီလို စက်ယန္တရားမျိုးက... ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်အောက်မှာ ရှိတဲ့သူတွေအတွက်တော့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိရောက်နိုင်တယ်..."

"ငါ့ကို အန္တရာယ်ပြုဖို့ ကြိုးစားနေတာလား... အဲ့တာက ရယ်စရာကောင်းလှချည်လား..."

စံအိမ်သခင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် စံအိမ်သခင်က သူ၏ဘေးရှိ ကျောက်နံရံကို ညာလက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ၎င်းတွင် ဧရာမ လက်ဝါးရာကြီးတစ်ခု ချိုင့်ဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် စံအိမ်သခင်က ထိုချိုင့်ခွက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွား၏။

စက်လုံးကြီးက ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ လိမ့်ဖြတ်သွားသည်။

၎င်းက လုံးဝကို သက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

စံအိမ်သခင်က အပြင်သို့ ပျံသန်းထွက်လာပြီး ခေါင်းဆောင်ဟော့၏ အဖွဲ့ဝင်ဆယ်ယောက်နောက်သို့ လိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်တွင် စံအိမ်သခင်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိတ်စွမ်းအားတစ်ခုက စကင်ဖတ်စစ်ဆေးနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘယ်သူလဲ..."

ရုတ်တရက် စံအိမ်သခင်က သူ့ကို အာရုံခံမိသော စိတ်စွမ်းအား လာရာအရပ်ဆီသို့ ညာလက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်၏။

ကျောက်နံရံပေါ်တွင် နောက်ထပ် ဧရာမ လက်ဝါးရာ ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

စံအိမ်သခင်က ဆက်တိုက် ရိုက်ချနေပြီး ကျောက်သားအလွှာများထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသူကို အတင်းအကျပ် ထွက်လာစေရန်အတွက် လက်ဝါးရာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားနေ၏။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က အမှန်တကယ်ပင် ထိုကျောက်သားအလွှာထဲတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် လမ်းကြောင်းထဲရှိ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို အာရုံခံရန် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ယခုလေးတင် အသုံးပြုခဲ့သူ ဖြစ်၏။

"အဲ့ဒီစံအိမ်သခင်က တကယ့်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားတာပဲ..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်လင်က မူလဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်၏ ပဉ္စမအဆင့်ဖြစ်သော စိတ်စွမ်းအား အကာအကွယ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။

မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ စိတ်စွမ်းအားမှမဆို မိမိကိုယ်ကို အထီးကျန်ဖြစ်အောင် ခွဲထုတ်ထားနိုင်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်လင်က စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ ကျောက်တုံးများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ တူးထားခဲ့သော လိုဏ်ခေါင်းကို ဖြည့်ဆည်းလိုက်၏။

"ဟင်..."

"စိတ်စွမ်းအားက ပျောက်သွားတာလား..."

စံအိမ်သခင်က သူ၏ လက်ဝါးများဖြင့် တစ်ဒါဇင်ထက်မက ရိုက်ချလိုက်ရာ လက်ဝါးရာ လမ်းကြောင်းမှာ မီတာသုံးဆယ် အနက်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤအမှတ်တွင် သူ့ကို စကင်ဖတ်နေခဲ့သော စိတ်စွမ်းအားကို သူ ဆက်လက်၍ အာရုံမခံနိုင်တော့ပေ။

ကျောက်လင်၏ စိတ်စွမ်းအား အကာအကွယ်သည် စံအိမ်သခင်၏ စိတ်စွမ်းအားကိုပင် ပိတ်ဆို့ထားနိုင်၏။

ဤသည်မှာ မူလဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်၏ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသော အရာပင် ဖြစ်သည်။

စံအိမ်သခင်က ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဖြုန်းတီးနေခြင်းအား ရပ်တန့်လိုက်ကာ ခေါင်းဆောင်ဟော့အဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်ဆယ်ယောက်ထံသို့ သူ၏ အကြည့်ကို စူးစိုက်လိုက်သည်။