အခန်း ၂၃၉

အခန်း (၂၃၉) နဂါးဖိနှိပ်ခြင်းကျောက်တုံးနှင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသော ရတနာတိုက်

"ဒီအရာက ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ စွမ်းအားလား..."

စံအိမ်သခင်သည် သူရှိရာဘက်သို့ တိုက်ခိုက်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်က သက်သာရာရသွား၏။

ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူ့ထံ၌ စနစ်တစ်ခုရှိနေသော်လည်း သူသည် မဆင်မခြင် ပြုမူ၍မရနိုင်ကြောင်း ကျောက်လင်က သဘောပေါက်သွားသည်။

ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ စိတ်စွမ်းအားသည် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှ၏။ စိတ်စွမ်းအားကျင့်စဉ်များကို အထူးတလည် ကျင့်ကြံထားခြင်းမရှိလျှင်ပင် သူတို့က အခြားသူများ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အလွယ်တကူ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဤသူက စံအိမ်သခင်ကဲ့သို့ ထူးကဲလှသော သူတစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် အကျိုးအမြတ် မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

စံအိမ်သခင်တွင် အစွမ်းထက်သော စိတ်စွမ်းအားရှိနေသော်ငြားလည်း သူက ကျောက်သားအလွှာများကဲ့သို့ မာကျောသော အရာများ၏ တားဆီးမှုကိုမူ လျစ်လျူမရှုနိုင်ပေ။

"စံအိမ်သခင်ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက အလွန်ဆုံး ကျောက်သားအလွှာ ဆယ်မီတာလောက်ကိုပဲ ဖောက်ထွင်းနိုင်မယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းရတယ် အဲ့ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် သူက ငါ့ရဲ့ တည်နေရာကို သေချာပေါက် ခြေရာခံနိုင်ပြီး ငါပုန်းအောင်းနေတဲ့ နေရာကို သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လက်ဝါးရိုက်ချက်တွေနဲ့ ဆက်ပြီး ဗုံးကြဲနေမှာပဲ..."

ကျောက်လင်က တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်၏။

အန္တရာယ်များလှသော အခြေအနေတစ်ခုကို ယခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် သင်ခန်းစာတစ်ခုကိုလည်း ရရှိခဲ့၏။ ၎င်းမှာ စံအိမ်သခင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရမည့် အခြေအနေ၌ သူက စံအိမ်သခင်၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဟုတ်ကြောင်းကို သိရှိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် ဆက်၍ အချိန်မဆွဲတော့ပေ။ သူသည် စီရင်စုဝန်နှင့် မဟာလီမင်းဆက်၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား စေလွှတ်လိုက်သော ကျွမ်းကျင်သူဆယ်ယောက်တို့ကြားရှိ တိုက်ပွဲကို မစူးစမ်းလိုတော့ပေ။ သူက ရတနာသိုက်ဆီသို့ ကြိုတင်၍ သွားချင်နေသည်။

ထိုစဉ် လမ်းမြှောင်ထဲ၌ စံအိမ်သခင် ဖန်းတောက်လင်းသည် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး သူ၏ လက်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ကာ ရိုက်ချလိုက်၏။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လက်ဝါးရိုက်ချက်များသည် ထက်မြက်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လမ်းမြှောင်တစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ရတနာသိုက်ဆီသို့ သွားရာ လမ်းမြှောင်ထဲတွင် ထောင်ချောက်များနှင့် ယန္တရား မည်မျှ ချထားကြောင်းကို စံအိမ်သခင် လုံးဝမသိသလို သိရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဗုံးကြဲရန်အတွက် ဤအကြမ်းတမ်းဆုံးနှင့် အရိုင်းစိုင်းဆုံးနည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ ထောင်ချောက်များနှင့် ယန္တရားအားလုံးကို လှုံ့ဆော်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တစ်နေရာအရောက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုက ယန္တရားတစ်ခုအတွက် အသက်သွင်းသည့် ခလုတ်ဖြစ်သော ကျောက်နံရံကို ရိုက်ခတ်သွား၏။

ထိုအခါ ကျောက်နံရံသည် ဘေးသို့ ရွေ့သွားပြီး နှစ်မီတာကျော်မြင့်သော ကျောက်ဂူတစ်ခု ပေါ်လာကာ ထိုထဲမှ အနက်ရောင် ကိုယ်ထည်ရှိသော အရာတစ်ခု ခုန်ထွက်လာသည်။

ဤအရာက ဓားခုတ်ကောင်နှင့် တူသော အဂ္ဂိရတ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ရှေ့ခြေလက်များသည် လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ကျယ်လောင်သော ခုတ်ထစ်သံကို ထွက်ပေါ်စေသည့် ထက်မြက်သော ဓားနှစ်လက် ဖြစ်နေ၏။

သိသူများက ဤအရာကို အဂ္ဂိရတ်ရုပ်သေးရုပ်ဖြစ်သော တစ္ဆေဓားခုတ်ကောင်ဟု မှတ်မိကြပေလိမ့်မည်။

ရွှစ်...

တစ္ဆေဓားခုတ်ကောင် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စံအိမ်သခင်ဆီသို့ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

"မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ရုပ်သေးရုပ်တွေက တကယ့်ကို သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်တွေထဲက တစ်ခုပဲ..."

"ဒီတစ္ဆေဓားခုတ်ကောင်က သူ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းကြောင့် နာမည်ကြီးပြီး သတ္တမအဆင့် ဓားရှိတာကြောင့် တကယ့်ကို ဒုက္ခပေးနိုင်တဲ့ ရုပ်သေးရုပ်ပဲ..."

"ဝူရှီးဟယ်နဲ့ တခြားသူတွေသာ ဝင်လာရင် တစ္ဆေဓားခုတ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘဲ ဒီနေရာမှာ သေချာပေါက် သေသွားကြမှာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ငါနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါကျတော့ မင်းက လိုအပ်နေသေးတယ်..."

တစ္ဆေဓားခုတ်ကောင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း စံအိမ်သခင် ဖန်းတောက်လင်းသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ သူ၏ လက်ထဲရှိ သံတုတ်တစ်ချောင်းကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

တစ္ဆေဓားခုတ်ကောင် ခုန်အုပ်လာချိန်တွင် ၎င်း၏ ရှေ့ခြေထောက် ဓားသွားများသည် လေထုကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး အားပြင်းသော လေပြင်းတစ်ချက်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ခြောက်ဆတုတ်ရိုက်ချက်..."

စံအိမ်သခင်သည် တည်ငြိမ်နေပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။ သူက တိုးညှင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ တုတ်တစ်ချောင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

တုတ်၏ အရိပ်က တစ်ခုတည်းဟု ထင်ရသော ဤရိုက်ချက်သည် တကယ်တမ်းတွင် တုတ်၏ အရိပ် ခြောက်ခုကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ထပ်မံပေါင်းစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် စွမ်းအားခြောက်ခု၏ အင်အားသည် ရိုက်ချက်တစ်ခုတည်းအဖြစ် တပြိုင်နက် ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ၎င်းသည် ခြောက်ဆသော တိုးမြှင့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တုတ်၏ အရိပ်နှင့် လေဓားသွားအလင်းတို့ ရိုက်ခတ်သွား၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပြန့်ကျဲသွားစေသည်။ ဤနေရာရှိ ကျောက်နံရံများသည် ချက်ချင်းပင် အခေါင်းပေါက်ဖြစ်သွားပြီး စတုရန်းမီတာ တစ်ရာကျော်ရှိသော အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပထမအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှု ကျရှုံးသွားသော တစ္ဆေဓားခုတ်ကောင်က စံအိမ်သခင်ဆီသို့ ထပ်မံ၍ ခုန်ဝင်လာပြန်သည်။

"ခြောက်ဆတုတ်ရိုက်ချက်..."

စံအိမ်သခင်သည် သူ၏ တုတ်ကို တစ်ခဏမျှပင် မရပ်တန့်ဘဲ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရိုက်ရမည့်အချိန်မတိုင်မီကပင် တုတ်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် တစ္ဆေဓားခုတ်ကောင်က ခုန်အုပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏ ခေါင်းကို ခြောက်ဆတုတ်ရိုက်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ကျယ်လောင်သော မြည်ဟည်းသံတစ်ခုနှင့်အတူပင်။

ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ခြောက်ဆ တိုးလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားတစ်ရပ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ရှေ့ခြေထောက် ဓားသွားများကို သတ္တမအဆင့် ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်မှလွဲ၍ တစ္ဆေဓားခုတ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများ အားလုံးက ဆဋ္ဌမအဆင့်များ ဖြစ်ကြ၏။

ထိုအင်အားက တစ္ဆေဓားခုတ်ကောင်၏ ခေါင်းကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အစအနအဖြစ် ကြေမွသွားစေကာ ထို့နောက်တွင် ဝါးလုံးတစ်လုံးကို ခွဲရသကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာဖြင့် တစ္ဆေဓားခုတ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိချေဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

ဓားနှစ်လက်သာ ကျန်ရစ်တော့၏။

စံအိမ်သခင်သည် ထိုဓားနှစ်လက်ကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် အာကာသရတနာမျှ မရှိသလို ဤဓားနှစ်လက်ကို သယ်ဆောင်သွားခြင်းက သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေရုံသာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်ဟော့၊ ရွှေလက်နှင့် အခြားလူဆယ်ယောက်တို့သည် ဧရာမ ကျောက်နံရံကြီးတစ်ခုဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီနေရာက ရတနာသိုက်ရဲ့ အဝင်ဝပဲ... ဒါက နဂါးဖိနှိပ်ခြင်းကျောက်တုံးပဲ..."

စံအိမ်သခင်သည် တစ္ဆေဓားခုတ်ကောင်ကို သတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ခေါင်းဆောင်ဟော့ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက အလွန် စိုးရိမ်လာ၏။

ယခုအခါတွင် နဂါးဖိနှိပ်ခြင်းကျောက်တုံးတစ်ခုက ရတနာတိုက်ကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး စံအိမ်သခင် မရောက်လာမီ ထိုလူဆယ်ယောက်သည် ရတနာသိုက်ထဲသို့ အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကိုယ်ငါ ကာကွယ်ဖို့နဲ့ စံအိမ်သခင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို တားဆီးဖို့ ကူညီပေးကြ..."

"အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှာ မူလက သော့နှစ်ချောင်းရှိပေမဲ့ မင်းသမီးက တစ်ချောင်းကို ခိုးသွားပြီး ကျန်တဲ့ သော့တစ်ချောင်းကို ငါ့ကို ပေးခဲ့တယ်..."

"နဂါးဖိနှိပ်ခြင်းကျောက်တုံးကို ဖွင့်ဖို့ ငါ သော့ကို သုံးမယ်... မင်းတို့အားလုံး ငါ အချိန်ဆွဲနိုင်အောင် ကူညီပေးရမယ်..."

ခေါင်းဆောင်ဟော့က တည်ငြိမ်စွာ အော်ပြောလိုက်၏။

"နားလည်ပါပြီ..."

အကယ်၍ သူတို့က စံအိမ်သခင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိပါက သူတို့ ဆယ်ယောက်စလုံးသည် စံအိမ်သခင်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း လက်ရှိအခြေအနေကို ရွှေလက်နှင့် အခြားကိုးယောက်က သိရှိထားကြသည်။

ခေါင်းဆောင်ဟော့က သော့တစ်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး နဂါးဖိနှိပ်ခြင်းကျောက်တုံးပေါ်ရှိ သော့ပေါက်တစ်ခုထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်၏။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤနဂါးဖိနှိပ်ခြင်းကျောက်တုံးပေါ်တွင် သော့ပေါက်သုံးခုရှိကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ခေါင်းဆောင်ဟော့သည် သော့ကို ထည့်သွင်းပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိုထဲသို့ ချက်ချင်း စီးဆင်းစေလိုက်သည်။

ကျောက်တုံးမှ အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကျောက်တုံးက အလွန်လေးလံပြီး မာကျောသည်။ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပင်လျှင် ၎င်းကို မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ကျောက်တုံးအချို့ကို ခွာချရန်အတွက် အချိန်အများကြီး ယူရပေလိမ့်မည်။

ခေါင်းဆောင်ဟော့သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ရူးသွပ်စွာ စီးဆင်းစေခဲ့သော်လည်း ကျောက်တုံးကမူ ခရုတစ်ကောင်၏ အမြန်နှုန်းဖြင့်သာ ရွေ့လျားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤနှုန်းဖြင့်ဆိုလျှင် လူတစ်ယောက် အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ တိုးထွက်ရန် နောက်ထပ် ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပေလိမ့်မည်။

"ဒီတော့ မင်းမှာလည်း သော့တစ်ချောင်း ရှိနေတာပဲ..."

"တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ပဲ ငါ့မှာလည်း သော့တစ်ချောင်း ရှိနေတယ်..."

ခေါင်းဆောင်ဟော့၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စံအိမ်သခင် ဖန်းတောက်လင်းသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ စီရင်စုဝန်က ချီလင်အကယ်ဒမီကြီးဆယ်ခုကြားတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပြိုင်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ကျင်းပခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ရတနာသော့ကို တိုက်ဆိုင်စွာ ရရှိခဲ့သောကြောင့် စီရင်စုဝန်က ချီလင်အကယ်ဒမီ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပြိုင်ပွဲကြီးကို အကြောင်းပြချက်တစ်ခုအနေဖြင့် အသုံးပြုကာ ချီလင်အကယ်ဒမီသည် ရတနာများကို အကြီးအကျယ် ရှာဖွေမှုတစ်ခု စတင်တော့မည်ဟူသော သတင်းကို ဖြန့်ချိလိုခဲ့ပြီး မဟာလီမင်းဆက်၏ အင်အားစုများကို လူများ စေလွှတ်လာစေရန် ရန်စလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟာလီမင်းဆက်၏ တပ်ပျက်စစ်သားများ ရောက်လာသရွေ့ အစစ်အမှန် ရတနာကို မတွေ့မချင်း စီရင်စုဝန်က အမှောင်ထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေနိုင်ပေသည်။ ထိုအချိန်သည် စီရင်စုဝန်က သော့ကို ထုတ်၍ ရတနာသိုက်ကို ဖွင့်ရမည့်အချိန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါတွင် စံအိမ်သခင်က ဤအခွင့်အရေးကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် စံအိမ်သခင်က တုတ်ကို ယူကာ ရတနာတိုက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်၏။

စံအိမ်သခင်သည် ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အမြင်အာရုံက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤသည်ကား စံအိမ်သခင်နှင့် ရင်းနှီးသော တောင်ကြားတစ်ခုဖြစ်၏။ သူ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလက သူသည် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ချစ်ကြိုက်ခဲ့ပြီး ဤတောင်ကြားအထိ သူမနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့ကာ သူမ၏ ဇာတိရွာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသည် အမျိုးသမီးကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားလိုသော်လည်း အမျိုးသမီး၏ မိသားစုက ခုခံခဲ့ကြသည်။ ဒေါသထွက်သွားသော သူက မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီးနောက် ခုခံသော အမျိုးသမီးကို မုဒိမ်းကျင့်ခဲ့သည်။

ဤသည်ကား မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားသော အတိတ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် စံအိမ်သခင်က မည်သူ့ကိုမျှ မသိစေချင်သော အပြစ်ရှိသည့် အမှန်တရားတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

စံအိမ်သခင်က သူ၏ ခေါင်းကို ရုတ်တရက် ခါယမ်းလိုက်၏။

"ဒီလမ်းမြှောင်ထဲမှာ ထောင်ချောက်တစ်ခု ရှိနေမယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

ခေါင်းဆောင်ဟော့ ဦးဆောင်သော လူဆယ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ စံအိမ်သခင်၏ အသံက ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ မြင့်တက်လာသည်။