အခန်း ၂၄၀

အခန်း (၂၄၀) စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်

"မင်းမှာ တခြားဘာလှည့်ကွက်တွေ ရှိသေးလဲ ထုတ်သုံးလိုက်စမ်းပါ..."

"ငါ့ဘဝမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စွန့်စားခန်းတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးတယ်... ဘယ်ထောင်ချောက်ကမှ ငါ့ကို တားဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

စံအိမ်သခင်သည် ယခုလေးတင် ပုံရိပ်ယောင်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ လမ်းမြှောင်ထဲတွင် အခြားထောင်ချောက်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်ကို သူ သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယခုလေးတင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် စံအိမ်သခင်၏ ရင်ထဲမှ အခံစားရဆုံးသော မှတ်ဉာဏ်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သောကြောင့် သူ အလွန်ဒေါသထွက်သွားခဲ့၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤပုံရိပ်ယောင်ထဲရှိ မြင်ကွင်းသည် စံအိမ်သခင် စိတ်ကူးယဉ်ထားသော အိပ်မက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ပြင်ပလူများ မမြင်နိုင်သောကြောင့် စံအိမ်သခင်အား ရူးသွပ်မသွားရန် တားဆီးပေးနိုင်ခဲ့သည်။

စကားပြောပြီးနောက် စံအိမ်သခင်သည် သူ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် ထပ်မံ၍ လျင်မြန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြန်၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ဝါးရာများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်နံရံများအားလုံးကို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လက်ခလယ်အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ငွေရောင်ပိုးကောင်တစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

"ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးတဲ့ပိုးကောင်လား..."

စံအိမ်သခင်၏ စိတ်စွမ်းအားသည် ထိုပိုးကောင်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ မေးခွန်းထုတ်မိသွားသည်။

ခေါင်းဆောင်ဟော့သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပို့လွှတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး နဂါးဖိနှိပ်ကျောက်တုံးသည် လက်သုံးလုံးစာ အကျယ်ခန့်သာ ရွေ့လျားသွားသောကြောင့် လူတစ်ယောက် ဖြတ်သွားရန် မလုံလောက်သေးပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခေါင်းဆောင်ဟော့သည်လည်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ငွေရောင်ပိုးကောင်ဆီသို့ အာရုံစိုက်ထားလိုက်၏။

"စိတ်အာရုံလှည့်စားတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးတဲ့ပိုးကောင်ပဲ... ဒါက အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ပြောခဲ့တဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးတဲ့ပိုးကောင်ဖြစ်ရမယ်..."

"ဒီစိတ်အာရုံလှည့်စားတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးတဲ့ပိုးကောင်မှာ အရမ်း

အစွမ်းထက်တဲ့ စိတ်စွမ်းအားတွေ ရှိတယ်... လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာက မေ့ပျောက်လို့မရနိုင်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို ဆွဲထုတ်ပြီး အဲ့ဒီမြင်ကွင်းတွေကို ဖန်တီးပေးနိုင်တယ်..."

"ဒီစိတ်အာရုံလှည့်စားတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးတဲ့ပိုးကောင်က စံအိမ်သခင်ကို တားဆီးထားနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ..."

ခေါင်းဆောင်ဟော့မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ စံအိမ်သခင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားသည် ခေါင်းဆောင်ဟော့နှင့် သူ၏ လူဆယ်ယောက်အဖွဲ့အပေါ် ကြီးမားသော ဖိအားများ သက်ရောက်စေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်သည် စံအိမ်သခင်အား တားဆီးထားနိုင်ပြီး အချိန်ဆွဲပေးနိုင်ရန်သာ ၎င်းတို့ မျှော်လင့်နိုင်တော့၏။

နဂါးဖိနှိပ်ခြင်းကျောက်တုံးသည် လူတစ်ယောက်စာ ဖယ်ရှားသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းဆောင်ဟော့နှင့် သူ၏ လူဆယ်ယောက်အဖွဲ့သည် ရတနာသိုက်က်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်သည် တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ထွက်သွားသောကြောင့် အတော်လေး ဒေါသထွက်သွားခဲ့၏။

သို့ဖြစ်၍ စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်သည် စံအိမ်သခင်၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ၎င်း၏ စိတ်စွမ်းအားကို ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်ပြီး စံအိမ်သခင်၏ အတိတ်မှတ်ဉာဏ် နောက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

၎င်းသည် ရေကန်ဘေးရှိ စံအိမ်တစ်ခုဖြစ်၏။ ဆည်းဆာအချိန်တွင် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော စံအိမ်သခင်သည် စံအိမ်ထဲသို့ ခိုးဝင်လာကာ မဏ္ဍပ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ထပ်ခိုးပေါ်တွင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူ၏ မွေးကင်းစကလေးငယ်ကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေ၏။ သူ၏ဘေးတွင် ယခုလေးတင် မီးဖွားထားသော သူ၏ ဇနီးရှိနေသည်။

မိသားစုသုံးယောက်၏ ကြည်နူးဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ရုတ်တရက် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော စံအိမ်သခင်သည် ပြတင်းပေါက်မှ ဖြတ်၍ ဝင်လာကာ သူ၏ လက်ဝါးများ လွင့်ပျံသွားပြီး အမျိုးသားနှင့် သူ၏ မိသားစုသုံးယောက်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည့် ထက်မြက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဓားသွားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး..."

"မင်း ဘယ်လိုများ ရဲတင်းရတာလဲ..."

အမျိုးသားက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော စံအိမ်သခင်သည် သူ့အား သူ၏ ဇနီးနှင့် ကလေးတို့ကိုပါ တစ်ချိန်တည်းတွင် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ကလေးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကမန်းကတန်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသူ၏ ခွန်အားသည် အမျိုးသား၏ ခွန်အားနှင့် တန်းတူရှိနေပြီး ယခုအခါ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမှုအပြင် အမျိုးသားသည် သူ၏ ဇနီးနှင့် ကလေးများကိုပါ ဂရုစိုက်နေရသောကြောင့် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသူ၏ ခွန်အားသည် ပို၍ပင် ကြီးမားနေ၏။

ထို့ကြောင့် စံအိမ်သခင်၏ ဝိညာဉ်လေဓားသွားများသည် အမျိုးသားကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီး သူ၏ ဇနီးနှင့် ကလေးများကိုလည်း သေဆုံးစေခဲ့သည်။

"ဘာလို့လဲ... ဂျူနီယာညီလေး..."

ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော အမျိုးသားက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကို... ချီလင်အကယ်ဒမီကို တည်ထောင်လိုက်ပြီ... အထက်လူကြီးတွေက ခင်ဗျားကို တန်ဖိုးထားပြီး အကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းအုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်စေချင်နေကြတယ်..."

"ကျွန်တော်က ဘယ်သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားမှ မဖြစ်ချင်ဘူး... ဒါကြောင့် ခင်ဗျားကို သတ်မှပဲ ကျွန်တော် စံအိမ်သခင် ဖြစ်လာနိုင်မယ်..."

မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော စံအိမ်သခင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော စံအိမ်သခင်က ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ စီနီယာအစ်ကို၏ အသက်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

စံအိမ်သခင်သည် သူ၏ အိပ်မက်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ အရှက်ရဆုံးနှင့် အပြစ်အများဆုံး အခိုက်အတန့်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို သွေးထွက်သည်အထိ ကိုက်ထားလိုက်၏။

"ပျက်စီးစမ်း..."

ဤသည်မှာ စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်ကြောင့် ဖြစ်သည်ကို စံအိမ်သခင်က သဘာဝကျစွာ သိရှိသော်လည်း သူသည် ၎င်းကို အသိအမှတ်မပြုနိုင်ပေ။

သူ၏ ဘဝတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မသိစေချင်ဆုံး အရာနှစ်ခုသည် ဤကဲ့သို့ပင် ပေါ်ထွက်သွားခဲ့သည်။ စံအိမ်သခင်သည် စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် စံအိမ်သခင်သည် သူ၏ ခေါင်းကို ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ခါရမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ ပုံရိပ်ယောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။

"သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့..."

စံအိမ်သခင်သည် အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်သည် လေဓားသွား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လမ်းမြှောင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်အတွက် ထွက်ပြေးစရာ နေရာမကျန်တော့ပေ။

စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်သည် ဤလေဓားသွားများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် နေရာရွှေ့ပြောင်းသွား၏။

စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်တွင် ပုံရိပ်ယောင်များ ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ၎င်းတွင် အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ မရှိကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတွင် ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်း ရှိနေ၏။

ဤနေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်စွမ်းကို စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်အတွက် အသက်ကယ်စွမ်းရည်တစ်ခုအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်နိုင်သည်။

လေဓားသွားများသည် သိပ်သည်းစွာ လွင့်ပျံလာသော်လည်း ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သည့်အရာကမျှ စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်ကို မထိမှန်ခဲ့ပေ။

"မင်းက အတော်လေး အစွမ်းထက်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်သေးဘူး..."

စံအိမ်သခင် ဖန်းတောက်လင်းသည် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်၏။

သူ၏ လက်ဝါးမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ၎င်းသည် လမ်းမြှောင်တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက်ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းတစ်ခု၏ မျက်လုံးကို အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းသည် စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသရွေ့ စံအိမ်သခင်သည် စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်ကို သူ၏ လက်ဝါးထဲသို့ တိုက်ရိုက်စုပ်ယူကာ ချေမွသတ်ပစ်ရန်အတွက် သူ၏ လက်ချောင်းများကို နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ရုံဖြင့် အလွန်အားကောင်းသော ဆုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းကို ရရှိနိုင်သည်။

စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်မှာ စိတ်မရှည်ဖြစ်လာ၏။

ထို့နောက် စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းရင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း စံအိမ်သခင်သည်လည်း အလွန် လျင်မြန်၏။ ခုန်ပေါက်မှု အနည်းငယ်ဖြင့် သူသည် စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းက ၎င်းကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သူသည် သူ၏ လက်ဝါးကို လှန်ချလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှောင်အိမ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပိတ်လှောင်လိုက်၏။

"ကဲ... မင်း ထွက်ပြေးဖို့ တခြား ဘယ်လိုနည်းလမ်း ရှိသေးလဲ..."

စံအိမ်သခင်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်ကို ချေမွရန်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တင်းကျပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်သည် ဤကဲ့သို့ မသေချင်သောကြောင့် ၎င်း၏ ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းရည်များကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်၏။

စံအိမ်သခင်၏ မြင်ကွင်းအတွင်းတွင် အိပ်မက်များစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

အိပ်မက်တစ်ခုစီသည် စံအိမ်သခင်၏ အတိတ်မှ နာကျင်ရသော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု ဖြစ်၏။

စံအိမ်သခင်သည် ဤအိပ်မက်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အမှန်တကယ် ခံခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း စံအိမ်သခင်ဟူသည် စံအိမ်သခင်ပင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ထူးခြားသော ဘဝတွင် ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်များရှိနေ၏။

"စိတ်စွမ်းအား ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာ..."

စံအိမ်သခင်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်ကာ စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်၏ စိတ်စွမ်းအားကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ကန့်လန့်ကာတစ်ခုအဖြစ် အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သဘာဝကျစွာပင် စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်၏ ပုံရိပ်ယောင်စွမ်းရည်များက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

"သေစမ်း..."

ပုံရိပ်ယောင်များ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ စံအိမ်သခင်သည် ထပ်မံ၍ မစောင့်ဆိုင်းတော့ပေ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှောင်အိမ်သည် ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားပြီး စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နဂါးဖိနှိပ်ခြင်းကျောက်တုံးသည် လူတစ်ယောက်၏ အကျယ်ပမာဏအထိ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး..."

"စံအိမ်သခင်က ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးတဲ့ပိုးကောင်ကို သတ်လိုက်ပြီ..."

"နဂါးဖိနှိပ်ခြင်းကျောက်တုံး ပွင့်မလာသေးဘူးလား..."

စံအိမ်သခင်သည် စိတ်အာရုံလှည့်စားသော ပုံရိပ်ယောင်ဖန်တီးသည့်ပိုးကောင်ကို သတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရွှေလက်နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန် စိုးရိမ်သွားကြ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ စံအိမ်သခင်သည် ဤလမ်းမြှောင်ထဲရှိ ထောင်ချောက်များနှင့် ယန္တရားများအားလုံးကို အစွမ်းထက်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် သူတို့ဆယ်ယောက်သည် စံအိမ်သခင်နှင့် တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူတို့ မကြောက်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

"ကောင်းပြီ... ညီအစ်ကိုတို့... ဝင်ခဲ့ကြ..."

ခေါင်းဆောင်ဟော့က နဂါးဖိနှိပ်ခြင်းကျောက်တုံးမှ လူတစ်ယောက်စာ လုံလောက်သော နေရာတစ်ခု ရွေ့လျားသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပထမဆုံး ခုန်ဝင်သွားသူ ဖြစ်၏။

ရွှေလက်နှင့် အခြားသူများသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တိုးဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

"ဟမ့်... ငါ ဒီမှာရှိနေတာကို မင်းတို့ကို ရတနာသိုက်ထဲ အလွယ်တကူ ဝင်ခွင့်ပေးမယ် ထင်နေလား..."

ယင်းကို မြင်သောအခါ စံအိမ်သခင်သည် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်တိုက် ရိုက်ထုတ်လိုက်၏။

များပြားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လေဓားသွားများသည် တိုက်ခတ်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးကာ ရွှေလက်နှင့် အခြားလူကိုးယောက်ဆီသို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့... စံအိမ်သခင်ကို တားဆီးဖို့ ငါတို့ အတူတကွ ပူးပေါင်းကြစို့..."

ရွှေလက်မှာ အလွန်စိုးရိမ်နေ၏။ သူသည် နဂါးဖိနှိပ်ခြင်းကျောက်တုံး တံခါးရှိ အက်ကြောင်းနားတွင် ရပ်နေကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မုန်တိုင်းက သူ့ကို ထိမှန်မည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသောကြောင့် အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။