အခန်း (၂၀၈၅-၂၀၈၆)

အခန်း (၂၀၈၅) နောင်ကျရင် လူသစ်စိတ်သစ်ဖြင့် ပြန်လည်နေထိုင်ပါ

လင်းဖုန်းက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ...

ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြင့် အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေခဲ့သော ဝေရွှင်သည် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိသွားပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ငိုသံစဲသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေဝေဝါးဝါး လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ အရပ်ရပ်မှ သူတော်စင်အပေါင်းတို့က မိမိကို ဝိုင်းဝန်းစိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

၎င်းက လူသားမျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင်များ ဖြစ်ကြစေ၊ သို့မဟုတ် အခြားသော ပြင်ပလူမျိုးစုမှ သူတော်စင်များ ဖြစ်ကြစေ၊ သူတို့၏ မျက်ဝန်းအကြည့်များထဲ၌ စူးစမ်းလိုသော စိတ်ဝင်စားမှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝေရွှင်၏ မျက်နှာသည် ဖျတ်ခနဲ ဆိုသလိုပင် အလွန်တရာ ဖြူလျော်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီလှုပ်ရှားသွားခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ဘဲ၊ လင်းဖုန်းကိုသာ မကျေမနပ်ဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက်၊ လှည့်လည်ကာ မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို လှုပ်ရှားစေလျက် ဤနေရာမှနေ၍ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

“ဝေရွှင် ဆိုတဲ့ ဒီကောင်လေးကလည်း၊ တကယ့်ကို မိဘရိုသေတတ်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပါပဲဗျာ၊ ငါ့ရဲ့လက်အောက်က တပည့် လင်းဖုန်းရဲ့ လမ်းညွှန်ဖျောင်းဖျမှုအောက်မှာ၊ သူက ရင်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ သူ့အဒေါ်အပေါ် ထားတဲ့ နောင်တတရားတွေကို အကုန် ဖွင့်ဟပြောဆိုသွားခဲ့ပြီလေ။ သူ အမှားကိုသိပြီး ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ နောင်ကျရင်တော့ လူသစ်စိတ်သစ်နဲ့ ကောင်းမွန်စွာ ပြန်လည်နေထိုင်သွားပေါ့”

ရှူရှန့်က ခပ်ပြုံးပြုံး အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ အသံကြီးက နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တိုက်ပွဲပြိုင်ပွဲကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်လျက် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။

“ငါတို့ ကရုဏာတောင်ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဆိုတာက၊ ဒီလိုမျိုး ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေ ရှိတာမျိုးပဲ။ နေ့တိုင်း အသေသတ် ဓားခုတ်နေကြတာက ဘာထူးခြားတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ရှိမှာလဲ။ တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ အနှစ်သာရဆိုတာက လူတွေရဲ့ နှလုံးသားအောက်ခြေကနေပြီးတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်အောင် လမ်းပြပေးတာဗျ။ ဒါကမှ တကယ့် အပြင်ပန်းက ကရုဏာတရား ထုတ်ဖော်ပြီး အတွင်းစိတ်က မင်းကောင်းမင်းမြတ် ကျင့်ဝတ်ကို စောင့်ထိန်းတာ မျိုးပေါ့”

ရှူရှန့်က ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် စကားများကို ဖောင်ဖွဲ့၍ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

ဝေလျန့်ရွမ် ညီအစ်ကို နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရင်း၊ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှနေ၍ ပြင်းထန်လှသော ဒေါသတရားများနှင့်အတူ မယုံကြည်နိုင်လောက်သည့် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝေရွှင်အနေဖြင့် လင်းဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် ယခုကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်တုန်းကမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

မူလက ထင်မှတ်ထားသည်မှာ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် တိုက်ပွဲစဉ်တွင်သာ ကရုဏာတောင်ထံသို့ အနည်းငယ် အားနည်းသွားခဲ့သည်ဟု ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲနှစ်ပွဲစလုံးတွင် ၎င်းတို့ဘက်မှ အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရချေပြီ။

ဤအခြေအနေက ထိုနှစ်ဦး၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သတိပေးချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

“တရားလွန် ရက်စက်လွန်းတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပဲ...”

“နောင်ကျရင် အရေးမကြီးဘဲ အကျပ်အတည်း မတွေ့မချင်း၊ ကရုဏာတောင်က သူတော်စင်တွေနဲ့ လုံးဝ ထိပ်တိုက်မတွေ့မိအောင် နေရမယ်၊ ဒါက တကယ့်ကို အရှက်ကွဲမှုပဲ”

အရပ်ရပ်မှ သူတော်စင်အပေါင်းတို့သည် စိတ်ထဲမှနေ၍ မိမိကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ် သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်လိုက်ကြသည်။

ထိုက်ရှီဝမ်ကျန်း အပါအဝင် ကျိုကျိတောင်မှ သူတော်စင်များသည်လည်း ယခုအချိန်တွင်မှ သတိတရား ပြန်လည်ဝင်လာခဲ့ကြပြီး၊ လူတိုင်း၏ မျက်နှာထက်၌ အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော အမူအရာများ ထင်ဟပ်နေကြဆဲ ဖြစ်ကာ၊ အရှက်ရခြင်းနှင့်အတူ မကျေမနပ် ဖြစ်ခြင်းများလည်း ရောပြွမ်းနေခဲ့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ရွှေရှင်းအနေဖြင့် မိမိ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သဖြင့်၊ သူမက တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေသော အသက်စွမ်းအဆင့် သူတော်စင်ကို တိုက်ရိုက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း -

“သွားတော့” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“...ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ထို အသက်စွမ်းအင် အဆင့် သူတော်စင်၏ လေသံက အနည်းငယ် တုန်ရီလျက် စိတ်မချရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူက ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လိုက်ရင်း၊ ကရုဏာတောင်မှ ဝမ်ယန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

“ကြည့်ရတာ စီနီယာ ဝေရွှင်ရဲ့ စိတ်အာရုံပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံမှုကတော့၊ နည်းနည်းလေး လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးတာ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံကို ဖြတ်သန်းပြီးသွားရင်တော့၊ သူအနေနဲ့ အရှက်ရမှုကို အခြေခံပြီး နောင်ကျရင် ပိုပြီးတော့ ကြိုးစားအားထုတ်လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်”

ဖန့်ချန်က တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ရွှမ်ပုထုံ၊ ချိုင်စစ်ရှို့၊ လုကျိုဝမ် သုံးဦးစလုံးသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လျက် ဆွံ့အေ နေမိကြသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရမည်ဆိုပါက၊ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မိမိတို့ ကိုယ်တိုင်သာ လင်းဖုန်းနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု တွေးတောထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ထက် စွမ်းရည်ပိုင်း များစွာ သာလွန်လှသော ဝေရွှင်ပင်လျှင် လင်းဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် ယခုကဲ့သို့ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ။

ဒါက တကယ့်ကို ၎င်းတို့၏ မျှော်လင့်ချက် ခန့်မှန်းချက်အားလုံးကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

“ဟားဟားဟားဟား၊ ဝေရွှင်တောင် ရှုံးသွားပြီပဲ၊ ဟားဟားဟား...”

မေဒေါင်ကွမ်းက ထပ်မံ၍ ထူးခြားသော ရယ်မောသံဆိုးကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်သည်။

ဝူချုံး၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ မေဒေါင်ကွမ်းကို တစ်ချက် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဝေရွှင်က မေဒေါင်ကွမ်း၏ ဝမ်းကွဲအစ်ကို တော်စပ်သူ ဖြစ်ပြီး၊ ဆွေမျိုးတော်စပ်မှု ရှိသည့်အပြင် အတိတ်တုန်းကလည်း မေဒေါင်ကွမ်းအပေါ် အတော်လေး ဂရုစိုက် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား၊ ယခုအခါတွင်မူ မေဒေါင်ကွမ်းက တစ်ဖက်လူ၏ အရှက်ရမှုကို ကြည့်ရှုရင်း ဤနေရာတွင် ဝမ်းသာအားရဖြင့် လှောင်ပြုံး ပြုံးလျက် ရယ်မောနေခဲ့သည်။

“သူကတော့ တကယ်ကို ရူးသွားခဲ့ပြီပဲ”

ဝူချုံးက စိတ်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်မိသည်။

ကျိလင်သည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရူးသွပ်ဆန်းပြားနေသော မေဒေါင်ကွမ်းကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက်၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် နောင်လာမည့် တိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက် စောင့်ကြည့်နေသော ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိရာ၊ သူ၏ မျက်ခုံးအစုံက မသိမသာဖြင့် အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့ရသည်။

…

…

“အပြင်ပန်းက ကရုဏာတရား ထုတ်ဖော်ပြီး အတွင်းစိတ်က မင်းကောင်းမင်းမြတ် ကျင့်ဝတ်ကို စောင့်ထိန်းတာ ဟုတ်လား”

ချင်ဝူဆန့်သည် ရှူရှန့်ထံမှ ဤစကားကို ကြားသိရသည်မှာ အကြိမ်တစ်ရာမက ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကရုဏာတောင်၏ ကျင့်စဉ်လမ်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူသည် တစ်စုံတစ်ရာ ကြားသိထားဖူးပေသည်။

သို့သော်လည်း အကြိမ်တိုင်းတွင် သူက ထိုအရာအပေါ် အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လေ့ရှိပြီး၊ ရင်ထဲ၌လည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယနေ့တွင် ဝေရွှင်တစ်ယောက် လင်းဖုန်း၏ လက်ထဲ၌ ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မှ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအယူအဆနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ်မျှ ပြန်လည် တွေးတော သုံးသပ်မိသွားခဲ့ရသည်။

“ကရုဏာတောင်က အခုထိ အဲဒီ လမ်းစဉ်အတိုင်းပဲ ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပဲလား”

အောက်ဝူဖားက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ရင်း ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

သူက စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွေထွေထူးထူး မပြောဆိုခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ လေသံထဲတွင် ပါဝင်နေသော သရော်လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်ကိုမူ ချင်ဝူဆန့်အနေဖြင့် သေချာပေါက် သဘောပေါက် နားလည်နိုင်ပေသည်။

ဟင်...

ချင်ဝူဆန့်၏ မျက်ဝန်းအိမ်က မသိမသာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရသည်။

ချင်ဂွေ့ကလည်း ယခုအချိန်၌ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရင်း -

“အတိတ်တုန်းက ကရုဏာတောင်ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ အဲဒီတည်ရှိမှုကြီး ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ လမ်းစဉ်ကို၊ နောက်ပိုင်း တက်လာတဲ့ ဆရာတွေကလည်း ဆက်လက်ပြီး တသွေမတိမ်း စောင့်ထိန်းနေကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အပြင်ပန်းက ကရုဏာတရား ပြပြီး အတွင်းစိတ်က မင်းကောင်းကျင့်ဝတ် စောင့်ထိန်းတယ်ဆိုတာ... တကယ့်ကို အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စကားအလွတ်သက်သက်ပါပဲ”

ဟု ဆိုလိုက်၏။

နာလန်ချိုဟုန် ကလည်း ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်ရင်း ပြုံးလိုက်မိရာ၊ သူမအနေဖြင့် ရှူရှန့်၏ စကားအပေါ် လုံးဝ သဘောမတူ လက်မခံနိုင်သည်မှာ ထင်ရှားလှသော်လည်း၊ ၎င်းကို လိုက်လံ ပြုပြင်ပဲ့ပြင်ပေးရန်အတွက်မူ ပျင်းရိနေဟန် တူပေသည်။

ချင်ဝူဆန့်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မှ၊ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ထိုလမ်းစဉ် အယူအဆအပေါ် ထပ်မံ၍ လုံးဝ အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်မိပြန်သည်။

နောင်လာမည့် ဝမ်ယန်နှင့် ကျိုကျိတောင်မှ အသက်စွမ်းအင် အဆင့် သူတော်စင်တို့၏ တိုက်ပွဲကမူ၊ အလွန်တရာ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှပေသည်။

ပြင်းထန်လှသည့် အခြေအနေမှာ ဝမ်ယန်အနေဖြင့် မဟာကရုဏာဓား ကျင့်စဉ်ကိုပါ ထုတ်ဖော် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါလျက်နှင့်၊ တစ်ဖက်လူကို တစ်စုံတစ်ရာ မထိခိုက်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

တစ်ဖက်လူသည် ထိုသို့သော အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မှ၊ ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ချလိုက်နိုင်ပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းပင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ တစ်ဟုန်ထိုး တက်ကြွလာခဲ့ရကာ၊ တိုက်လေတိုက်လေ ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ရက်စက် ထက်မြက်လာခဲ့တော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ယန်သည် ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ရသဖြင့်၊ တိုက်ပွဲကွင်းပြင်ထဲမှနေ၍ တိုက်ရိုက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုတ်ခွာလိုက်ရင်း၊ လက်နှစ်ဖက် ရှေ့သို့ဆန့်ကာ ဂါရဝပြုလျက် -

“ငါ အရှုံးပေးပါတယ်” ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

ဤတိုက်ပွဲကိုမူ အရပ်ရပ်မှ လူများအားလုံးက အလွန်တရာ အသေးစိတ်ကျကျ စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကွင်းပြင်၌ ရှိနေကြသော သူတော်စင် အများစုမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်၊ သို့မဟုတ် အလယ်အလတ်နှင့် အဆင့်မြင့် နောက်ပိုင်းအဆင့်များတွင်သာ ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

အသက်စွမ်းအင် အဆင့် ရောက်ရှိထားသော သူတော်စင် အရေအတွက်မှာမူ များစွာ မရှိလှချေ။

ဖန့်ချန်သည်လည်း ထိုတိုက်ပွဲကို လေးနက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော အဖွဲ့ဝင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမြင်အရ ဆိုပါက၊ ဤတိုက်ပွဲသည် အပေါ်ယံတွင်မူ မိုးပေါက်ကြီးကြီးမားမား ရွာသွန်းခြင်း မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အကြိမ်တိုင်း၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိတွေ့မိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တိုင်းတွင်မူ၊ ထုထည်ကြီးမားလှသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော ဖျက်ဆီးမှု စွမ်းပကားများ ကိန်းအောင်းနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုဖျက်ဆီးမှု စွမ်းအားကြီးမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော အားကောင်းလှသည့် စွမ်းအင်တစ်ခုခုကြောင့် ချုပ်ထိန်းခြင်း ခံထားရဟန် တူပေရာ၊ ထို့ကြောင့်လည်း ၎င်း၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများထံသို့ လွယ်ကူစွာဖြင့် ရိုက်ခတ် လွင့်ပျံလာခြင်း မရှိခြင်း ဖြစ်ကာ၊ အကယ်၍သာ သေချာစွာ စေ့စေ့စပ်စပ် စောင့်ကြည့်ခြင်း မရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ထိုထဲတွင် ပါဝင်နေသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သဘောပေါက်ရန် အလွန် ခဲယဉ်းလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

“အသက်စွမ်းအင် အဆင့် သူတော်စင်တွေက၊ သေချာပေါက် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် သူတော်စင်တွေထက် အများကြီး ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်ကြတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက လုံးဝ အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးတော့ မဟုတ်သေးပုံရတယ်”

ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် တွေးတော နှိုင်းယှဉ်လိုက်မိသည်။

သူ၏ ယခုလေးတင် စောင့်ကြည့်ချက်အရ ဆိုပါက၊ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် ဆိုသည်မှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်မြင့် နောက်ပိုင်းအဆင့်ထက် အနည်းငယ်မျှ ပိုမို၍ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော စွမ်းအင်ပမာဏ ရှိနေခြင်းမျိုးသာ ဖြစ်ပုံရပေသည်။

စွမ်းအင်၏ အနှစ်သာရပိုင်းတွင်မူ လုံးဝ ခြားနားသွားသည့် ကွာခြားချက်မျိုး မရှိသေးချေ။

အကယ်၍ သူ အမြင်မမှားခဲ့မည်ဆိုပါက၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်မြင့် နောက်ပိုင်းအဆင့် ရှိသော စွမ်းအားရှင် လေးငါးဦးခန့် စုပေါင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင်၊ လူအင်အား အသာစီးရမှုကို အခြေခံ၍ မိမိနှင့် အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်ကြားတွင် ရှိနေသော ကွာဟချက်ကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်း ဖုံးကွယ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

“ဒါဆိုရင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့ အချိန်ကျမှသာ၊ စွမ်းအင်ရဲ့ အနှစ်သာရပိုင်းမှာ လုံးဝ ခြားနားသွားတဲ့ ကွာခြားချက်မျိုး ရှိလာမှာ သေချာတယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ကမ္ဘာငယ်အဆင့် သူတော်စင် တွေအတွက် အရေးကြီးဆုံး တက်လှမ်းရမယ့် အဆင့်က၊ တတိယမြောက် အဆင့်ဖြစ်တဲ့ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ဤနေရာအထိ တွေးတောမိသွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်၊ ဖန့်ချန်သည် သူတော်စင်အဆင့်များနှင့် ပတ်သက်၍ မိမိ၏ နားလည် သဘောပေါက်မှုပိုင်းမှာ ပိုမို၍ လေးနက် ထက်မြက်လာခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူအနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ချက် အမြောက်အမြားကို သာမန်မျက်စိဖြင့် ထိုးထွင်း မြင်တွေ့နိုင်ခြင်းမှာလည်း၊ သူ ရရှိထားသည့် အထူးနတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဖြစ်သော ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး နှင့် သေချာပေါက် တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်ပတ်သက်မှု ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

“ကျိုကျိတောင်က နောက်ဆုံးတော့ တစ်ပွဲ ပြန်နိုင်သွားခဲ့ပြီပဲ...”

“ဒါပေမဲ့ နောင်လာမယ့် နောက်ဆုံးတစ်ပွဲမှာ ထပ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ၊ ဒါက တစ်ဖက်နှစ်ပွဲစီနဲ့ သရေကျရုံပဲ ရှိဦးမှာလေ”

“ဘယ်ကလာပြီး တစ်ဖက်နှစ်ပွဲစီနဲ့ သရေကျရုံပဲ ရှိမှာလဲဗျာ၊ အသက်စွမ်းအင် ပွဲမှာလည်း နိုင်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့၊ အကယ်၍သာ နောက်ဆုံး ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း တိုက်ပွဲမှာပါ ထပ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ဒါက ကျိုကျိတောင်ရဲ့ စွမ်းရည်က ကရုဏာတောင်ထက် အများကြီး ပိုပြီးတော့ သာလွန်ထက်မြက်နေတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြလိုက်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား”

“မှန်တယ်၊ အဲဒီလို အဓိပ္ပာယ်မျိုးပဲ၊ ဒါက ကရုဏာတောင်မှာ ဝင်ရောက်ကျင့်ကြံတဲ့အခါ၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ပိုပြီး မြင့်မားလာလေလေ၊ ပိုပြီးတော့ သာမန်လူတွေလို အသုံးမဝင် ဖြစ်လာလေလေပဲဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ”

“ကရုဏာတောင်ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေက၊ ဒီလိုမျိုး မြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းကို ရောက်လာတဲ့အခါကျရင်၊ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားပိုင်းက ပိုပြီးတော့ သေးငယ် အားနည်းလာပုံရတယ်”

“အခြေအမြစ်မရှိဘဲ ကောလာဟလတွေ ထွက်မလာပါဘူး ကောလာဟလတွေက ဘယ်တုန်းကမှ မမှားနိုင်ပါဘူး”

ကျိုကျိတောင်မှ လူအများအားလုံးသည်လည်း ယခုအချိန်တွင်မှ ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ချလိုက်နိုင်ကြတော့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ယခုတိုက်ပွဲကို အောင်မြင်စွာ ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

“ဖန့်ချန်... မြင်လိုက်ရတယ်မလား၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အသက်စွမ်းအင် ဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အခါကျရင်၊ ကရုဏာတောင်ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဆိုတာက ငါတို့အပေါ်မှာ ဘာသက်ရောက်မှု ဒဏ်ရာတစ်ခုမှ ပေးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး”

ကျိလင်က တဟဟနှင့် ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ချိုင်စစ်ရှို့နှင့် လုကျိုဝမ် တို့သည်လည်း ရင်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ဖြစ်နေမိကြသည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်မှာတင် တစ်သက်လုံး ပိတ်မိနေချင်ကြသည် မဟုတ်ပေ၊ အကယ်၍ နောင်တစ်ချိန်တွင် အသက်စွမ်းအင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းအောင်မြင်သွားခဲ့ပါလျက်နှင့်၊ ယခုကဲ့သို့သော အမှိုက်ကျင့်စဉ်မျိုးကို ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အဓိကနတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဖြစ် အသုံးပြုနေရမည်ဆိုပါက၊ ဒါက ရွှေဟွေးကျောင်းတော်သို့ လာရောက်ကျင့်ကြံရခြင်းမှာ လုံးဝ အလဟဿ ဖြစ်သွားရော့မည် မဟုတ်ပါလား။

“ဒါက နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပြိုင်ပွဲပွဲစဉ်ပဲဥစ္စာ၊ အရှုံးနဲ့ အနိုင်ဆိုတာ ရှိစမြဲပဲလေ၊ စီနီယာ ဝမ်ယန် ရှုံးနိမ့်သွားတာက ဘာကိုမှ သက်သေပြနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“အခုထိ ပါးစပ်က ဂျောက်ဂျက် လုပ်နေတုန်းပဲကိုး”

ကျိလင်က ရယ်မောလျက် ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက်၊ စကားစပ်မိသည့် လေသံဖြင့် ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ငါတို့မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးက မကြာခင်မှာ အသက်ရာကျော် မွေးနေ့မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပတော့မှာ ဖြစ်တယ်၊ ဒါက မင်း ကျောင်းတော်ကို စတင်ဝင်ရောက်ပြီး အစောပိုင်းသင်တန်း ကာလ သက်တမ်း နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင် ပြည့်မြောက်တဲ့ အချိန်နဲ့လည်း ကွက်တိ ကျနေတာပဲ။

အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မတက်လှမ်းနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ ငါနဲ့အတူတူ မိသားစုဆီကို တစ်ခေါက်လောက် လိုက်ခဲ့ဦး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အတိတ်တုန်းက မင်း ကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်ခွင့် ရခဲ့တဲ့ အရည်အချင်း သတ်မှတ်ချက်ဆိုတာက၊ ဘိုးဘေးကြီးက ကျိမိသားစုရဲ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ လူဦးရေစာရင်းထဲကနေ မင်းအတွက် အနစ်နာခံပြီး ဖယ်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ မင်းအနေနဲ့ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လူတစ်ယောက်တော့ မဖြစ်စေနဲ့ပေါ့၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြန်လိုက်လာပြီး ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်စကားတော့ ပြောသင့်တာပေါ့”

“ဒါကတော့ လွယ်ပါတယ်”

ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်လိုက်သည်။

ကျိလင်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မှ စိတ်အေးသွားခဲ့ရပြီး၊ မိသားစုဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့မည့် အချိန်တွင်၊ ဘိုးဘေးကြီးအနေဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ကွာခြားလှသော လက်ရှိ အခြေအနေများကို မြင်တွေ့ရလျှင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် မျက်နှာအမူအရာကို တွေးတောမိရင်း၊ သူ၏ ရင်ထဲ၌ မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ဖြစ်နေမိတော့သည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌ ရွှေရှင်းနှင့် ကျန်းတောက်ယွဲ့ နှစ်ဦးစလုံးသည် လူအုပ်ကြီးထဲမှနေ၍ ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ကာ၊ ဟင်းလင်းပြင် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အချင်းချင်း ဝေးကွာစွာဖြင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ကြချေပြီ။

တိုက်ပွဲကြီးက စတင်ရန်အတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် ကရုဏာတောင်၏ ကျောင်းတော်တွင် ဆက်လက် တည်ရှိခွင့် ရှိမရှိဟူသော ကိစ္စရပ်ကို တိုက်ရိုက် ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သလို၊ ဖန့်ချန်အနေဖြင့် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်တွင် ဆက်လက် နေထိုင်ခွင့် ရှိမရှိဟူသော အနာဂတ် ကံကြမ္မာကိုလည်း တိုက်ရိုက် သက်ရောက်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အရပ်ရပ်မှ လူအများအားလုံးသည် ဤတိုက်ပွဲအပေါ်တွင် အလွန်တရာ လေးနက် စိုးရိမ်စွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်ကာ၊ ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်ရှိ ချင်ဂွေ့ အပါအဝင် လူသုံးဦးစလုံးပင်လျှင် အခြားသော စကားပြောဆိုမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြရင်း၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီးအဆင့် သူတော်စင်အဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်မည့် အရည်အချင်းရှိသော ထိုမျိုးဆက်သစ် ကလေးငယ်နှစ်ဦးကို လေးနက်စွာ စတင် စူးစိုက် စောင့်ကြည့် စစ်ဆေးနေကြတော့သည်။

အခန်း (၂၀၈၆) စင်ကြယ်သော သွေးဗောဓိသီး

ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သူတော်စင်များ၏ တိုက်ပွဲသည် အသက်စွမ်းအင်အဆင့် သူတော်စင်များထက် ပိုမို၍ အတွင်းကျကျ အနှစ်သာရ ရှိလှပေသည်။

၎င်း၏ အနှစ်သာရပိုင်း မည်မျှအထိ နက်ရှိုင်းသနည်းဟူမူ ကွင်းပြင်၌ ရှိနေကြသော ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၊ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာကြီးအဆင့် သူတော်စင်များနှင့် ထိုကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဉ် သူတော်စင်ကြီး သုံးဦးတို့သာလျှင် သေချာစွာ ထိုးထွင်း မြင်တွေ့ နားလည်နိုင်လောက်သည့် အဆင့်တွင် ရှိသည်။

အောက်ခြေတွင် ရှိနေကြသော အသက်စွမ်းအင်အဆင့်၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့်နှင့် တစ်ပိုင်းသူတော်စင်များ မြင်တွေ့နိုင်သည်မှာမူ ရေခဲတောင်တစ်ခု၏ အဖျားအနား အစွန်းအစလေးမျှသာ ရှိချေ၏။

ဖန့်ချန်သည် ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံးကို အစွမ်းကုန် လှုပ်ရှားစေပြီးသည့် နောက်တွင်မှသာ၊ ထိုအနှစ်သာရပိုင်း အနည်းငယ်မျှကို ဖမ်းဆွဲ ထိုးထွင်း မြင်တွေ့နိုင်တော့သည်။

တိုတောင်းလှသော မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင်၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အသီးသီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည် အမျိုးအစား အမြောက်အမြားကို ဆက်တိုက် ပြောင်းလဲ ထုတ်ဖော်နေကြပြီး၊ တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ အတွင်းကမ္ဘာတံခါးဝကို အတင်းအဓမ္မ ထုခွဲ ဖျက်ဆီးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဖက်လူ၏ တံခါးဝကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြဘဲ၊ တစ်ဖက်လူ၏ အခြေခံဗဟိုချက်ကို လုံးဝ မထိခိုက်နိုင်ကြချေ။

“အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကပဲ အဓိက အနှစ်သာရဗဟိုချက်ပဲ၊ အကယ်၍ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသာ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရရင်၊ ဒီတိုက်ပွဲကလည်း ချက်ချင်း ပြီးဆုံးသွားမှာပဲ”

ဖန့်ချန်က တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌ ချီယန် သူတော်စင်သည်လည်း အဝေးတစ်နေရာတွင် ရပ်တည်နေခဲ့ပြီး၊ မျက်မှောက်ရှိ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော တံခါးဝကြီးကို ဖြတ်ကျော်လျက်၊ ပြင်ပမှ တိုက်ပွဲနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများကို တိတ်တဆိတ် စူးစမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

“ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သူတော်စင်တွေ... ပြီးတော့ အသက်စွမ်းအင်အဆင့် သူတော်စင်တွေ၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် သူတော်စင်တွေ အမြောက်အမြား... ဒါတင်မကသေးဘဲ...”

ချီယန် သူတော်စင်၏ ရင်ထဲ၌ အတိုင်းအဆမရှိလှသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်မိတော့သည်။

ယခု အခိုက်အတန့် ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မှသာ၊ သူသည် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်နှင့် ပတ်သက်၍ စစ်မှန်သော နားလည် သဘောပေါက်မှု အနည်းငယ်ကို စတင် ရရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း သူ လုံးဝ မသိရှိသည်မှာ၊ မျက်မှောက်တွင် ရှိနေကြသော ဤစွမ်းအားရှင် အုပ်စုကြီးသည် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ ရေခဲတောင် အဖျားအနားမျှသာ ရှိသေးသလို၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး တစ်ခုလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်လည်း အစွန်းအစလေးမျှသာ ရှိသေးသည် ဟူသောအချက် ဖြစ်သည်။

အချိန်ပေါင်း အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ကျန်းတောက်ယွဲ့သည် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် မဟာကရုဏာလက်သီး အချက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းမက ဆက်တိုက် ထိုးနှက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ၊ မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် လက်သီးစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီးများသည် ရွှေရှင်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော တံခါးဝကြီးကို အတင်းအဓမ္မ ထုခွဲ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်၌ အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလှသော လက်သီးရာကြီးတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ရွှေရှင်းသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပါးစပ်အပြည့် သွေးအမြောက်အမြား အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး၊ သူမ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကြီးတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တုံ့ဆိုင်းကာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ရရာ၊ ၎င်းက ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က လက်နှစ်ဖက် ရှေ့သို့ဆန့်ကာ ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက်၊ လှည့်လည်ကာ လင်းဖုန်းတို့အုပ်စု၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကမူ ငြိမ်သက်ခြင်း တိတ်ဆိတ်ခြင်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရ၏။

နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲပွဲစဉ်သည် ယခုကဲ့သို့သော သာမန်ကာလျှံကာ ပုံစံမျိုးဖြင့် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

ဤမျှလောက် မြန်ဆန်စွာဖြင့် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည် ဟုလည်း မတွေးမိခဲ့ကြပါ။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အချိန်အတော်ကြာအောင်ပင် အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ကြဘဲ၊ အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည့် အခိုက်အတန့်များထဲ၌သာ အဆက်မပြတ် စွမ်းရည်များကို အလဲအလှယ် လုပ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ...

ကရုဏာတောင်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်သည် ကျန်းတောက်ယွဲ့၏ လက်ထဲတွင် တရားလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသသွားခဲ့ပြီး၊ ကျိုကျိတောင်၏ တပည့်ကြီးဖြသ်သူ ရွှေရှင်း၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို တိုက်ရိုက် ထုခွဲ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့ကာ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ဤတိုက်ပွဲစဉ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို အောင်မြင်စွာ ဆွတ်ခူး သွားခဲ့ချေပြီ။

ယခုအချိန်အထိပင် လူအမြောက်အမြားမှာ ကြောင်တောင်တောင်ကြီးဖြင့် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေကြဆဲ ဖြစ်ကာ၊ ဤတိုက်ပွဲ၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရပိုင်းကို လုံးဝ မမြင်တွေ့လိုက်ရကြချေ။

“ကျိုကျိတောင်က ရှုံးသွားခဲ့တာလား”

“ရွှေရှင်းက တကယ်ပဲ ကျန်းတောက်ယွဲ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ဘူးပေါ့”

အတိအကျပင် ထိုအချိန်၌ တောင်ကုန်းအသီးသီးမှ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျောင်းတော်သားများသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရင်း၊ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း၊ သံသယဖြစ်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် နားမလည်နိုင်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ် ပြသနေကြသည်။

၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ မိမိတို့ တောင်ကုန်းအသီးသီး၏ တပည့်ကြီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့်၊ အဆင့်အတန်း သတ်မှတ်ချက်အရ ရွှေရှင်း၊ ကျန်းတောက်ယွဲ့ တို့နှင့် တန်းတူပင် ဖြစ်၏။

အချို့မှာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်၌သာ ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ အချို့မှာ အလယ်အလတ်အဆင့်၌ ရှိနေကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကဲ့သို့ နောက်ပိုင်းအဆင့် ရောက်ရှိထားသူမှာ အလွန်တရာ နည်းပါးလှသဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် ထိုနှစ်ဦး၏ စွမ်းရည်အဆင့်အတန်းအပေါ် အမြဲတစေ ခန့်မှန်း တွက်ချက်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ အမြင်အရ ဆိုပါက ရွှေရှင်း၏ စွမ်းရည်သည် ကျန်းတောက်ယွဲ့ထက် အနည်းငယ်မျှ သာလွန်နေသင့်ပေသည်။

သို့သော်လည်း မျက်မှောက်ရှိ တိုက်ပွဲရလဒ်ကမူ ၎င်းတို့၏ ခန့်မှန်းချက်အားလုံးကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျန်းတောက်ယွဲ့က ရွှေရှင်းထက် တစ်ပန်း သာလွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

ကျိုကျိတောင်၏ အထက်အောက် အုပ်စုတစ်ခုလုံးသည်လည်း ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်ခြင်းများထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

တောင်ကုန်းအသီးသီးမှ ဆရာများသည်လည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှည့်လည် ကြည့်ရှုလိုက်ကြရင်း၊ ကျန်းတောက်ယွဲ့ကို ကြည့်ရှုနေကြသည့် ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းအကြည့်များထဲ၌ အနည်းငယ်မျှသော ချီးမွမ်းခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။

ချင်ဂွေ့က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း -

“ကျန်းတောက်ယွဲ့ရဲ့ ပါရမီဉာဏ်က တကယ့်ကို မဆိုးလှပါဘူး အကယ်၍ အတိတ်တုန်းကသာ ကျိုကျိတောင်ရဲ့ လက်အောက်ကို ဝင်ရောက် ကျင့်ကြံခွင့် ရခဲ့မယ်ဆိုရင် ပိုပြီးတော့ ကောင်းမှာပဲ”

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စကားပြောဆိုပြီးနောက်၊ သူသည် အောက်ဝူဖားကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း ပြုံးလျက် -

“အစ်ကိုကြီး ဝူဖား... ဒီနေ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တိုက်ပွဲပြိုင်ပွဲကတော့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လို့၊ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာခွင့် ပြုပါဦး”

ဟု ဆို၏။

“မိတ်ဆွေချင်... ကောင်းကောင်း သွားပါဦး"

အောက်ဝူဖားက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်လိုက်သည်။

ချင်ဂွေ့သည် ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို လှုပ်ရှားစေလျက်၊ ကျောက်ကျိ အပါအဝင် လူအများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤနေရာမှနေ၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

နာလန်ချိုဟုန် သည်လည်း ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် အောက်ဝူဖားကို ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်ပြီးနောက်၊ မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို လှုပ်ရှားစေလျက် ဤနေရာမှနေ၍ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြန်သည်။

ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဉ် သူတော်စင်ကြီး သုံးဦးအနက်၊ ယခုအခါတွင်မူ အောက်ဝူဖား တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ဝေလျန့်ရွမ် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးစလုံးသည် ချင်ဂွေ့အနေဖြင့် အစအဆုံး မိမိတို့နှစ်ဦးကို စကားတစ်ခွန်းမျှပင် လှည့်လည် ပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်၊ ချင်ဂွေ့သည် မိမိတို့အပေါ်၌ အတိုင်းအဆမရှိလှအောင် စိတ်ပျက် အားမလိုအားမရ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရင်ထဲမှနေ၍ သေချာစွာ သဘောပေါက် နားလည်လိုက်ကြရပြီး၊ ယခုအချိန်တွင်မူ တစ်ဖက်တွင် လူအများနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မော စကားပြောဆိုနေသော ရှူရှန့်ကိုသာ မကျေမနပ်ဖြင့် ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေမိကြရှာသည်။

“ကျိုကျိတောင်နဲ့ ကရုဏာတောင်တို့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တိုက်ပွဲပြိုင်ပွဲကတော့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲပြိုင်ပွဲမှာတော့ ကရုဏာတောင်က အောင်ပွဲ ဆွတ်ခူးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရမယ်။ အတိတ်တုန်းက တိုက်ပွဲပြိုင်ပွဲ လျှောက်ထားစဉ်က သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေအတိုင်း၊ အကယ်၍ ကရုဏာတောင်သာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့မယ်ဆိုရင် တောင်ကုန်းကို ဖျက်သိမ်းပြီး တပည့်ဖြစ်သူ ဖန့်ချန်ကို ကျောင်းတော်ကနေ မောင်းထုတ်ရမှာ ဖြစ်သလို၊ ကျိုကျိတောင်ဘက်က ရှုံးနိမ့်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ စင်ကြယ်တဲ့ သွေးဗောဓိသီး တစ်လုံးကို ပေးအပ် ချီးမြှင့်ရမှာ ဖြစ်တယ်”

အောက်ဝူဖားသည် ဟင်းလင်းပြင် ထက်ကောင်းကင်ယံတွင် မတ်တတ်ရပ်နေရင်း၊ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် တရားဝင် ကြေညာလိုက်သည်။

“အခု... ပစ္စည်းလွှဲပြောင်းမှုကို စတင်ကြတော့”

“စင်ကြယ်တဲ့ သွေးဗောဓိသီး ဟုတ်လား”

“ကျိုကျိတောင်မှာ ဒီလိုမျိုး ကောင်းမွန်တဲ့ ရတနာပစ္စည်းတွေ ရှိနေသေးတာလား”

“ဒါကြောင့်မို့လို့လည်း ရှူရှန့်က ဒီတစ်ခါမှာ ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာရှာပြီး အော်ဟစ်ဆူပူမနေဘဲ၊ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ဒီတိုက်ပွဲကို သဘောတူ လက်ခံခဲ့တာကိုး၊ တကယ်တမ်းကျတော့ လောင်းကြေးထဲမှာ စင်ကြယ်တဲ့ သွေးဗောဓိသီးလိုမျိုး ရတနာပစ္စည်း ပါဝင်နေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

“ဒီပစ္စည်းက ကျောင်းတော်ကနေပြီးတော့ အဓိက တပည့်တွေကို အထူးပြုစုပျိုးထောင်ပေးတဲ့ နေရာမှာ သုံးတဲ့ အရာပစ္စည်း မဟုတ်ဘူးလား၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာ ဒီလိုမျိုး ရတနာပစ္စည်းကို မမြင်တွေ့ရတာ ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် ရှိသွားပြီလဲ မသိဘူးနော်”

“ဒါနဲ့ ကရုဏာတောင်က ဒီရတနာပစ္စည်းကို ဘယ်သူ့ကို ပေးမလဲ မသိဘူး...”

လူအများ၏ မျက်ဝန်းအကြည့်များသည် မသိမသာဖြင့် ဖန့်ချန်နှင့် ဝမ်ချုံစန်း တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်သို့ အလိုအလျောက် ကျရောက်သွားခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့၏ အမြင်အရ ဆိုပါက ထိုနှစ်ဦးစလုံး၏ ပါရမီဉာဏ်ပိုင်းမှာ အလွန်တရာ ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ဝမ်ချုံစန်းသည်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲတွင် ကရုဏာတောင်အတွက် ကျိုကျိတောင်ကို ကိုယ်တိုင် ထွက်တိုက်ပေးခဲ့ပြီး၊ အောင်ပွဲတစ်ခုကို ဆွတ်ခူးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ ဤရတနာပစ္စည်းကို ရရှိပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန်အတွက် အခွင့်အလမ်း အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။

ဝေလျန့်ရွမ်က ဝေကွမ်ရှောက်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ နောက်ဆုံး သူသည် အသက်တစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားစေလျက် ရှူရှန့်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပျံသန်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ အောက်ဝူဖားနှင့် လူအများအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ရှူရှန့်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်တော့သည်။

“ဟားဟား၊ အားနာစရာကြီးဗျာ၊ အားနာစရာကြီး”

ရှူရှန့်က ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို လက်ခံရရှိလိုက်ပြီးနောက်၊ လူအများအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် တိုက်ရိုက် ဖွင့်လှစ်လိုက်၏။

ထူးဆန်းဆန်းပြားလှသော သစ်သီးတစ်လုံးသည် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲမှနေ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ပျံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းကို သစ်သီးတစ်လုံးဟု ပြောဆိုခြင်းထက်စာလျှင်၊ အဆက်မပြတ် ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေခဲ့သော လတ်ဆတ်သည့် သွေးစက်တစ်စက်ဟု ပြောရလျှင် ပိုမို၍ တူညီပေလိမ့်မည်။

၎င်းက လက်သီးဆုပ်ခန့် ပမာဏ ကြီးမားလှပြီး၊ ကမ္ဘာပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော မွှေးရနံ့ကြီးတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့ရသည်။

“စင်ကြယ်တဲ့ သွေးဗောဓိသီးက၊ အရည်အသွေးမပြည့်မီတဲ့ သူတော်စင် သွေးဗောဓိသီးတွေနဲ့ လုံးဝ မတူညီဘူး ဒီပစ္စည်းက တစ်ပိုင်းသူတော်စင်တွေကို သူတို့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြီး ကျစ်လျစ်ခိုင်မာလာအောင် ကူညီပေးနိုင်သလို၊ သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းအောင်မြင်နိုင်မယ့် အခွင့်အလမ်းတွေကိုပါ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါတင်မကသေးဘဲ အတင်းအဓမ္မ အပင်ပေါက်အောင် ဆွဲနှုတ်လိုက်သလိုမျိုး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ဆိုးပြစ်မျိုးလည်း လုံးဝ မရှိဘူး။

ဒါက ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကနေပြီးတော့ အဓိကတပည့်တွေကို အထူးပြုစုပျိုးထောင်ပေးတဲ့ နေရာမှာ သုံးတဲ့အရာပဲ။ ငါသိရသလောက်တော့ ကျောင်းတော်မှာလည်း ဒီလိုမျိုး စင်ကြယ်တဲ့ သွေးဗောဓိသီး အရေအတွက်က သိပ်ပြီးတော့ မကျန်တော့ဘူး၊ အသီးတစ်လုံးချင်းစီကို အရေးကြီးဆုံး ကဏ္ဍတွေမှာပဲ ထုတ်သုံးလေ့ရှိတာမျိုးပဲ”

လင်းဖုန်းက စင်ကြယ်သော သွေးဗောဓိသီးကို အနည်းငယ် အားကျသကဲ့သို့သော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း၊ ဖန့်ချန်နှင့် ဝမ်ချုံစန်း တို့ကို လှည့်၍ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးက အခုဆိုရင် တစ်ပိုင်းသူတော်စင်အဆင့်မှာ ရှိနေကြတာဆိုတော့၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတဲ့ ကရုဏာတောင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာလည်း၊ မင်းတို့နှစ်ဦးပဲ ဒီရတနာပစ္စည်းကို သုံးစွဲခွင့်ရဖို့ အခွင့်အလမ်း ရှိတာမျိုးပေါ့”

“ဒါဆိုရင်တော့ ဒီပစ္စည်းက စီနီယာ ဖန့်ချန် သုံးစွဲဖို့အတွက်ပဲ သတ်မှတ်ပေးရမှာပေါ့”

ဝမ်ချုံစန်း ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အားကျခြင်း အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသော်လည်း၊ တစ်စုံတစ်ရာ စိတ်ပျက် အားမလိုအားမရ ဖြစ်ခြင်းမျိုးမူ လုံးဝ မရှိချေ။

သူသည် အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက် နားလည်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဝါစဉ်အရဖြစ်စေ သို့မဟုတ် စွမ်းရည်ပိုင်းအရ ဖြစ်စေ၊ ဤစီနီယာ ဖန့်ချန်သည် မိမိထက်စာလျှင် ထိုရတနာပစ္စည်းကို သုံးစွဲရန်အတွက် ပိုမို၍ အရည်အချင်း ပြည့်မီသူ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ကျစ်လျစ်ခိုင်မာလာအောင် ကူညီပေးနိုင်တယ် ဟုတ်လား”

ကျိလင်က အနည်းငယ် ဆွံ့အလျက် အမူအရာဖြင့် ဝူချုံးကို လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဝူချုံးက ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်လိုက်ရင်း -

“ဒီလိုမျိုး ပြောဆိုချက်တော့ ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါကိုယ်တိုင်လည်း စင်ကြယ်တဲ့ သွေးဗောဓိသီးကို မြင်ဖူးတာက ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ ခွေရွှေမျိုးနွယ်စုမှာတောင် ဒီလိုမျိုး အဖိုးတန်လှတဲ့ ရတနာပစ္စည်းမျိုး တစ်လုံးတစ်လေမျှတောင် ထွက်ပေါ်ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ဘူး”

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယခု အခိုက်အတန့်တွင်မူ ရွှမ်ပုထုံ၊ ချိုင်စီရှို့၊ လုကျိုဝမ့် သုံးဦးစလုံးသည် စိတ်ထဲ၌ လုံးဝ တည်ငြိမ်ခြင်း မရှိကြတော့ချေ။

၎င်းတို့သည် စင်ကြယ်သော သွေးဗောဓိသီးကို ကြောင်တောင်တောင်ကြီး စိုက်ကြည့်နေမိကြရင်း၊ မသိမသာဖြင့် ပါးစပ်ထဲမှ တံတွေးများကိုပင် အလိုအလျောက် မြိုချလိုက်မိကြရှာသည်။

အကယ်၍သာ... ၎င်းတို့သည် အခုထိ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်အဆင့်၌သာ ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်ကာ၊ ကရုဏာတောင်၏ လက်အောက်တွင်သာ ရှိနေခဲ့ကြဦးမည်ဆိုပါက၊ ယခုကဲ့သို့သော ရတနာပစ္စည်းကို သုံးစွဲခွင့်ရရန်အတွက် အခွင့်အလမ်း ရှိနေနိုင်မလား။

“ညီအစ်ကိုကြီး ကွမ်ရှောက်ကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ၊ ကျိုကျိတောင်ကိုလည်း အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အခုဆိုရင် မင်းတို့ဆီက ရတဲ့ အသီးတစ်လုံးနဲ့ပါ ပေါင်းလိုက်ရင်၊ ငါ့ရဲ့လက်ထဲမှာ စင်ကြယ်တဲ့ သွေးဗောဓိသီး နှစ်လုံး တောင် ရှိသွားပြီပဲ ဟီးဟီး ”

ရှူရှန့်က တစ်ဖက်မှ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ရင်း၊ တစ်ဖက်မှလည်း အခြားသော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်လုံးကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ ၎င်းကို ဖွင့်လှစ်၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည့် အခါတွင်မူ၊ ထိုထဲ၌လည်း စင်ကြယ်သော သွေးဗောဓိသီး နောက်ထပ်တစ်လုံး ပါဝင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။

“စင်ကြယ်တဲ့ သွေးဗောဓိသီး နှစ်လုံး တောင် ဟုတ်လား”

“သူ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ ဘာဖြစ်လို့...”

အရပ်ရပ်မှ ဆရာများအားလုံး၏ မျက်နှာ အမူအရာများမှာ ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ကြရပြီး၊ ယခု မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေမိကြသည်။

ဝေလျန့်ရွမ်နှင့် ဝေကွမ်ရှောက် နှစ်ဦးစလုံး၏ ရင်ထဲ၌လည်း မသိမသာဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် တစ်စုံတစ်ရာသော အခြေအနေကို တွေးတောမိသွားခဲ့ကြကာ၊ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ ညိုမှောင် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

“ဖန့်ချန်... ဝမ်ချုံစန်း ”

ရှူရှန့်က ထိုနှစ်ဦးကို လက်လှမ်း၍ အချက်ပြလိုက်ရင်း၊ ခပ်ပြုံးပြုံး အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“မြန်မြန်လာပြီး ဒီစင်ကြယ်တဲ့ သွေးဗောဓိသီးတွေကို သုံးစွဲလိုက်ကြစမ်း၊ ပြီးရင်တော့ ပြန်ပြီးတော့ လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ သေချာ ကျင့်ကြံကြတော့ပေါ့”