အခန်း ၄၄၂
Vol. 45 Ch. 442
အခန်း(၄၄၂) သတင်းကောင်းနှင့် သတင်းဆိုး
"အစ်ကိုကြီးကျန်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကို ပြန်တည်ဆောက်ဖို့ ကျွန်တော့်မှာ နည်းလမ်း ရှိတယ်။"
ကြေးခွံနက်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရာ ကျန်းယိပိုင် ခဏတာ မှင်တက်သွား၏။
"ငါ့အတွက် သင့်တော်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှာတွေ့ပြီလား။"
သူက လက်ချောင်းများဖြင့် ရေတွက်ကာ ချန်ဟွိုက်အန်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ပထမဆုံးအနေနဲ့၊ မွေးသက္ကရာဇ်နဲ့ အချိန်တွေ ကိုက်ညီရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဝိညာဉ်နဲ့ခန္ဓာကိုယ်အသစ်က ပွတ်တိုက်မှု ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒုတိယအနေနဲ့ အသက် အရမ်းမကြီးရဘူး။ မဟုတ်ရင် သက်တမ်းလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပါရမီနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ ဘာလိုအပ်ချက်မှ မရှိပါဘူး။ ဝိညာဉ်အမြစ်လေး နည်းနည်းပါရင် ရပါပြီ။ အဆိုးဆုံးဆိုရင်တောင် နောက်မှ ငါ့ဘာသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ကျင့်ကြံလို့ရတယ်..."
“ဪ၊ ပြီးတော့ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ နောက်တစ်ချက် ရှိသေးတယ်။”
"ကောင်လေး။ ငါ့အတွက် ခန္ဓာကိုယ်ရှာရင် သဘာဝအတိုင်း သေဆုံးသွားတဲ့ဟာကို ရှာတာ ပိုကောင်းမယ်။ ငါ ပြန်ရှင်ဖို့အတွက် အပြစ်ကင်းတဲ့ အသက်တစ်ချောင်းကို မသတ်ချင်ဘူး။"
"ခင်ဗျား အတွေးလွန်နေပြီ။ ကျွန်တော်က အဲဒီလောက် ရက်စက်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။" ချန်ဟွိုက်အန်က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်းကို ထုတ်ယူပြီး ကျန်းယိပိုင်ကို ပြလိုက်သည်။
“ဒါက ဘာလဲ။”
ကျန်းယိပိုင်က ချန်ဟွိုက်အန်၏လက်ထဲရှိ ရွှေရောင်ကြာပန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ဤအရာက ကောင်းသောအရာမှန်း သူ သိသော်လည်း တကယ်တမ်းတော့ သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။
"ဒီပစ္စည်းက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်းပဲ။ အဲဒါက နီဝါးမြေထဲမှာ ကြာစေ့အိမ်တွေ ထွက်လာအောင် ပေါက်ဖွားနိုင်တယ်။ ဒီကြာစေ့အိမ်တွေကို အမှုန့်ကြိတ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်စမ်းရေနဲ့ရောပြီး ရွှံ့ဖြစ်အောင်လုပ်။ ပြီးရင် ရုပ်ခန္ဓာအဖြစ် အသုံးပြုဖို့ လူပုံစံလေး ဖန်တီးရတယ်။ ထွက်လာမယ့် ရုပ်ခန္ဓာက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်နဲ့ အတော်လေး ကိုက်ညီမှု ရှိလိမ့်မယ်။"
"ဪ။ လောကမှာ ဒီလိုအံ့ဖွယ်အရာမျိုး ရှိတာလား။" ကျန်းယိပိုင်က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးများပင် တုန်ယင်နေသည်။ "ဒါဆိုရင် ဒီအရာကို ဝိညာဉ် မပျက်စီးသရွေ့ သေပြီးတဲ့သူတွေကို အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အရာအဖြစ် သုံးလို့ရတာပေါ့။ မလုပ်ပါနဲ့။ ဒါက အရမ်းတန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်။ မင်းအတွက်ပဲ သိမ်းထားသင့်တယ်။"
"ဟေး။ အစ်ကိုကြီးကျန်း။" ချန်ဟွိုက်အန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို သေပါစေလို့ သွယ်ဝိုက်ပြီး ကျိန်ဆဲနေတာလား။"
"ဟေး။ မင်း ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ပြောထွက်ရတာလဲ။"
"ခင်ဗျားအတွက် ကျွန်တော် ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာပေးထားတဲ့ အသက်ပြန်ရှင်စေမယ့်ပစ္စည်းကို မသုံးဘူးဆိုတော့ နှမြောစရာပဲ။" ချန်ဟွိုက်အန်က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်းကို ကိုင်ထားရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် ဝမ်းနည်းနေသောမျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကမ္ဘာမြေကို တက်လှမ်းသူ အင်မော်တယ်တွေက အပြည့်အဝ အုပ်စိုးသွားတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံး ဒုက္ခရောက်ပြီ။"
ချန်ဟွိုက်အန် ဟန်ဆောင်နေမှန်း၊ သူ့ကို ရတနာ လက်ခံလာစေရန် တမင်သက်သက် ပြောနေမှန်း ကျန်းယိပိုင် သိသည်။ သူ၏ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုလှိုင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ တခြားသူတွေသာဆို ထိုကဲ့သို့ အသက်ကယ် ပစ္စည်းမျိုးကို ဖုံးကွယ်ထားလျှင်ထား၊ သို့မဟုတ် ဖက်တွယ်ထားကြပေမည်။ သို့သော် ချန်ဟွိုက်အန်ကတော့ တိုက်ရိုက် ထုတ်ပေးရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။
ဇာတိမြေတူတဲ့လူပဲ။ သူတို့ကို အသိအမှတ်ပြုရတာ အချိန်ဖြုန်းရာ မရောက်ခဲ့ဘူး။
ထို့ကြောင့် သူက ဆက်ပြီး အမူပိုမနေတော့ပေ။ "ကောင်းပြီ။ မင်း ဒီလိုပြောလာမှတော့ ညီလေး၊ ငါက ဆက်ပြီး ငြင်းဆန်နေရင် ရိုင်းရာကျလိမ့်မယ်။ စိတ်ချပါ။ ငါ ဒီမှာရှိနေသရွေ့ ငါ့အလောင်းကို မကျော်ဖြတ်သွားဘဲနဲ့ အဲဒီကမ္ဘာက ဘယ်သူမှ မင်းကို လုံးဝ အန္တရာယ်မပြုနိုင်စေရဘူး။"
"ဒါဆို ဒီမှာ မေးခွန်းထုတ်စရာ ရှိလာပြီ။ နွီဝါးမြေကို ဘယ်ကနေ သွားရှာရမလဲ။"
“ဆရာတော်ဖန်ယဲ့မှာ တစ်ခုရှိတာ မှတ်မိတယ်။ ဖန်ကျင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေကို ရှာတုန်းက တွေ့ခဲ့သေးလား။”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ဟွိုက်အန် မှင်တက်သွား၏။
ဘုရားရေ။ ဒါဆိုရင် ဒီနွီဝါးမြေကိုလည်း ပုံရိပ်ယောင်ကောင်မလေးဂိမ်းစနစ်က ဆရာတော်ဖန်ယဲ့ဆီကနေ ခိုးလာတာပေါ့။
ဒါဆို အခုအချိန်အထိ စနစ်ကပေးခဲ့တဲ့ ဆုကြေးတွေအားလုံးက ချင်းယွန်ဘုံဆီကနေ ငါ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ယူလာခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေချည်းပဲလား။
ဒါဆို ဒီ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်းကကော...
ချန်ဟွိုက်အန်က လက်ထဲရှိ ကြာပန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။
အသေအချာပင်။ ၎င်းက အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုထက် မနိမ့်သော ရတနာတစ်ခုပင်။
အကယ်၍ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်းတွင် ပိုင်ရှင်ရှိပြီး ၎င်းကို ဆုံးရှုံးသွားပါက ထိုကံမဆိုးသူ မည်မျှ စိတ်ထိခိုက်ကြေကွဲရမည်ကို မှန်းဆရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ပြဿနာကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကိုကြီးကျန်းကို ချင်းယွန်ဘုံမှာမဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်မှာပဲလေ။
ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်းမှာ ပိုင်ရှင်ရှိနေရင်တောင်မှ ဘယ်လောက်ပဲ အသည်းအသန်ရှာရှာ ကမ္ဘာမြေကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။
"အစ်ကိုကြီး။ ကျွန်တော့်ဆီမှာ အဲဒါ အဆင်သင့် ရှိနေတယ်။ အခုပဲ ကမ္ဘာမြေကို ပြန်သွားကြစို့။"
...
အကျဉ်းခန်း နံပါတ်(၀)...
ချန်ဟွိုက်အန်က ကိုးလှည့်စိတ်ဝိညာဉ်သစ်ခွကို ပန်းအိုးမှ ဆွဲနုတ်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းထဲ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ကြာပန်းကို စိုက်ပျိုးလိုက်သည်။
ကိုးလှည့်စိတ်ဝိညာဉ်သစ်ခွက ဘေးနားတွင် နူးညံ့သောခန္ဓာကိုယ်ကို လူးလွန့်နေသော်လည်း ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်းက လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။
ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်းသည် နွီဝါးမြေနှင့် ထိတွေ့သွားပြီးနောက် ဟော်မုန်းများ ထိုးသွင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ မူလက ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်သီးဆုပ်ခန့်သာ ရှိသော်လည်း မျက်မြင်ထင်ရှားသော အရှိန်ဖြင့် ကြီးထွားလာကာ ခဏအကြာတွင် တစ်မီတာကျော်မြင့်မားသော ရွှေရောင် ကြာပန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ပွင့်နေသော ပန်းဖတ်များ ပြန်လည်ပိတ်သွားပြီး အတွင်းပိုင်းတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု စုဝေးသွားသည်။
"ဒီလောက် မြန်မြန် ကြီးထွားတာလား။ ဒီနွီဝါးမြေက ဟော်မုန်းတွေထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်သေးတယ်..."
ချန်ဟွိုက်အန် အံ့ဩသွားပြီး ကြာပန်း ဘယ်တော့ပွင့်လာမလဲဟု တွေးနေသည်။
[ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး။ ဝမ်ရှိုယီ ပြန်ရောက်နေပြီ။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိတယ်လို့ ပြောနေတယ် ]
(၁၂)နာရီတိတိ ထိုးသွားချိန်မှာပင် လင်းလင်လင်၏ သွက်လက်သောအသံက အသံဖမ်းစက်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဤအချိန်မျိုးက အချိန်အတော်ကြာ လွန်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အထူးတလည် အရေးကြီးသော ကိစ္စမရှိလျှင် နားလည်လွယ်သော ဝမ်ရှိုယီက သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။
ကြာပန်းများမှာ အချိန်မရွေး ပွင့်လာနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ…
ချန်ဟွိုက်အန်က ကြေးခွံနက်ဓားကို ပန်းအိုးဘေး ချထားခဲ့ပြီး အဝတ်အစားလဲကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။
တံခါးပိတ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။
ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကိုးလှည့်စိတ်ဝိညာဉ်သစ်ခွက ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ကြာပန်း၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သည်။
ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်းက ရိုက်ချက်ကြောင့် တုန်ခါသွားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကွေးကောက်သွားကာ တုန်ယင်နေသည်။
"ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ကောင်မ။"
ကိုးလှည့်စိတ်ဝိညာဉ်သစ်ခွက ဒေါသတကြီးဖြင့် ကလေးမလေးလို အသံဖြင့် အော်လိုက်သည်။
"ဒါက ငါ့သခင် ငါ့ကိုပေးထားတဲ့ ပန်းကန်လုံးပဲ။ နင့်ဟာ မဟုတ်ဘူး။ နင် ငါ့ပန်းကန်လုံးကို သုံးလို့မရဘူး။"
ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်းက ၎င်း၏ ပန်းဖူးများကို အောက်သို့ ငိုက်ချကာ တုန်ယင်နေသည်။
"နင်က သခင် တခြားသူတွေကို အသက်ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးဖို့အတွက် ကြာစေ့အိမ်တွေ ထုတ်ပေးချင်လို့လို့ ပြောတယ် မဟုတ်လား။"
"ကောင်းပြီလေ။" ကိုးလှည့်စိတ်ဝိညာဉ်သစ်ခွက အတော်လေး မကျေနပ်သေးသော်လည်း သူ၏လေသံမှာ ပျော့ပျောင်းသွားသည်။
"နင့်လို စိတ်ဝိညာဉ်အပင်မျိုးက အသီးသီးပြီးတာနဲ့ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။"
ကိုးလှည့်စိတ်ဝိညာဉ်သစ်ခွက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ချန်ဟွိုက်အန်၏လေသံကို အတုခိုးကာ လူကြီးဟန်ပန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါက နင့်ကို ငါ့သခင်ကို မြူဆွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ မိစ္ဆာမလေးတစ်ကောင်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ။ နင့်အပေါ် ငါ အထင်လွဲသွားတယ်။ ကောင်းပြီလေ။ ငါ နင့်ကို ကောင်းချီး နည်းနည်း ပေးမယ်။"
စကားပြောပြီးနောက် သူက အရွက်တစ်ရွက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်း၏ထိပ်ကို ထိလိုက်သည်။
အလင်းတန်းတစ်ခုက အရွက်များမှ ရုတ်တရက် ကွဲကြေသွားပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်း အထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။
ကန့်သတ်ချက်အထိ ကြီးထွားပြီးဖြစ်သော ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်းသည် ဆက်လက် ကြီးထွားလာသည်။ ၎င်း၏ ဝတ်ဆံများမှ ကြာစေ့အိမ် သုံးခုပင် ထွက်ပေါ်လာပြီး မပွင့်သေးသော ပန်းဖူးများကို တွန်းဖွင့်လိုက်ကာ ကြာစေ့အိမ်များ၏ အလေးချိန်အောက်တွင် ပန်းရိုးတံမှာ ကွေးညွှတ်သွား၏။
"ကဲ… ရပြီ။"
ကိုးလှည့်စိတ်ဝိညာဉ်သစ်ခွက အရွက်များကိုပုတ်ပြီး မာနတခွဲသားဖြင့်ပြောသည်။ "အခု နင့်မှာ အသီးသုံးလုံး ရှိသွားပြီဆိုတော့ နင် မသေတော့ဘူး။"
ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကြာပန်း - "..."
လေးလိုက်တာ။
သို့သော်လည်း တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရလျှင် ၎င်းက သူ့ကို ရှင်သန်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သည်။
နည်းလမ်းကတော့ နည်းနည်း ကြမ်းတမ်းလွန်း၏။
...
လှပသောကြာစေ့အိမ်များ ကြီးထွားလာပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် နောက်ထပ်သုံးခု ထပ်မံ ထုတ်လုပ်ရန် အဆင့်မြှင့်တင် ခံလိုက်ရကြောင်းကို ချန်ဟွိုက်အန် မသိခဲ့ပေ။
မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးခန်းမသို့ဝင်လိုက်သည်နှင့် ရွှေကြက်ဖတစ်ကောင်လို ခြေတစ်ဖက်တည်းရပ်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နစ်မြုပ်နေသော ဝမ်ရှိုယီကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
"စီနီယာ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီပဲ။"
အသံကို ကြားသောအခါ ဝမ်ရှိုယီက အတွေးလွန်နေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေမှ ချက်ချင်း ရုန်းထွက်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် စီနီယာ့ကို ဒီမှာ တနေ့ခင်းလုံး စောင့်နေခဲ့တာ။"
ချန်ဟွိုက်အန် - "..."
"နောက်တစ်ခါဆို ဒီမှာ စောင့်နေစရာ မလိုပါဘူး။ လုပ်စရာရှိတာ သွားလုပ်ပါ။" ချန်ဟွိုက်အန်က ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုယီကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာအရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့လဲ။"
ဝမ်ရှိုယီက ချန်ဟွိုက်အန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခုက သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ကစားနေ၏။
"သတင်းကောင်းနှစ်ခုနဲ့ သတင်းဆိုးတစ်ခု ရှိတယ်။ စီနီယာ ဘယ်ဟာကို အရင် ကြားချင်လဲ။"
"သတင်းဆိုးကနေပဲ စတာပေါ့။"
"သတင်းဆိုးကတော့ ထျန်ဖူခရိုင်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း မိုင်းတွင်းတစ်ခု ပေါ်လာတော့မှာမို့လို့ ဂိုဏ်းတွေကြားက ညီညွတ်တဲ့ခေတ်ကြီး အဆုံးသတ်တော့မယ် ဆိုတာပါပဲ။" ဝမ်ရှိုယီက လက်များကို ဒူးပေါ်တင်ကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။ "စီနီယာ၊ ကျွန်တော်တို့က ဖရိုဖရဲခေတ်ကို ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်။ ဂိုဏ်းအားလုံးက အရင်းအမြစ်တွေကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ လုယက်ဖို့ စတင်ကြတော့မယ်။"
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချန်ဟွိုက်အန် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။
ဆိုလိုတာက အခြေအနေတွေ ရှုပ်ထွေးတော့မယ်ပေါ့။
ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ။ ပိုရှုပ်ထွေးလေ ငါတို့အတွက် ရေနောက်မှာ ငါးဖမ်းရတာ ပိုလွယ်လေပဲလေ။
ရှုပ်ထွေးတဲ့အချိန်တွေမှာ ဂိုဏ်းတွေက နေရာတိုင်း သေချာပေါက် ပေါ်လာမှာဖြစ်ပြီးတော့ အင်အားစုတွေလည်း နေရာအနှံ့မှာ တည်ထောင်ကြလိမ့်မယ်။ ဒါ ငါနဲ့ကျန်းယိပိုင်တို့ ပူးပေါင်းတည်ထောင်ထားတဲ့ လေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို သိပ်ပြီးတော့ သိသာစေမှာ မဟုတ်ဘူး။
"စီနီယာဆိုတဲ့ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့ တကယ့်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး ဆိုးရွားတဲ့သတင်းကို ကြားရတာတောင် တောင်ကြီးတစ်တောင်လို တည်ငြိမ်နေတုန်းပဲ။"
ဝမ်ရှိုယီက လေးစားကြည်ညိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
"ဒါဆို သတင်းကောင်းကကော။"
"သတင်းကောင်းကတော့ အရှင်မက ကျောက်ကြောရဲ့ တိကျတဲ့ တည်နေရာကို သိထားပြီးပြီဖြစ်လို့ ကျွန်တော်တို့ အသာစီးရနိုင်မှာပါ။"
"ဪ။ တခြား ဘာရှိသေးလဲ။" ချန်ဟွိုက်အန်က စိတ်မဝင်စားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ပြီးတော့... စီနီယာ၊ ကျွန်တော် စီနီယာ့ကို အရှင်မဆီမှာ ထောက်ခံပေးထားတယ်။ အရှင်မက စီနီယာ့ကို အတော်လေး တန်ဖိုးထားတယ်။" ဝမ်ရှိုယီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်မက စီနီယာ့ကို ခွန်းလွန်အင်မော်တယ်နန်းတော်မှာ အင်မော်တယ်ဆေးစံအိမ်ရဲ့ ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲအနေနဲ့ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။"
"ဘာပြောလိုက်တယ်…."
ချန်ဟွိုက်အန်၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လန့်ဖြန့်ကာ ဆိုဖာပေါ်မှ မတ်တတ်ရပ်မိလိုက်တော့သည်။
...