အခန်း ၄၄၉

အခန်း(၄၄၉) ကျွမ်းကျင်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ခြင်း

ကျန်းယိပိုင်နှင့် ချန်ဟွိုက်အန်တို့သည် ဓားနက်ဂိုဏ်း၏ အဓိကခန်းမ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကြသည်။

နှစ်ယောက်စလုံးက အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်များကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ကျန်းယိပိုင်၏ ဝတ်ရုံမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားကြောင့် ပိုမိုကြီးမားနေပြီး လေထဲတွင် လွင့်ခေါက်နေသည်။ ကြေးခွံနက်ဓားကို လွယ်ထားသော ချန်ဟွိုက်အန်က ကျန်းယိပိုင်၏အနောက် ခြေလှမ်းတစ်ဝက်ခန့်တွင် ရှိနေပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ ဓားနက်ဂိုဏ်းဆီသို့ ရံဖန်ရံခါ ရောက်သွားလေ့ရှိသည်။

"ဒီလောက် ကြာနေပြီကို ဘာလို့ ဘာမှ ဖြစ်မလာသေးတာလဲ။"

ကျန်းယိပိုင်က မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ငါတို့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိလို့များ ဓားနက်ဂိုဏ်းက ကြောက်ပြီး ဆုတ်သွားတာလား။"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အတွင်းဘက်မှ ဆူညံသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက် ဓားနက်ဂိုဏ်းမှ တပည့်အုပ်စုကြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာပြီး သူတို့ နှစ်ဦးကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

လီကျုံးစီက လူအုပ်ကို ဖယ်ရှားကာ ကျန်းယိပိုင်နှင့် ချန်ဟွိုက်အန်တို့ဆီသို့ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် လျှောက်လာသည်။

"ငါ့ရဲ့ ဓားနက်ဂိုဏ်းကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတာ မင်းတို့လား။"

လီကျုံးစီက ချန်ဟွိုက်အန်ကို အရင် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး အထင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူက ကျန်းယိပိုင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အပြုံးမှာ ပို၍ပင် အထိန်းအကွပ်မဲ့ ဖြစ်သွားသည်။

အားနည်းတဲ့အရှိန်အဝါတွေ ရှိနေတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်နဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ ဓားနက်ဂိုဏ်းကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတယ်ပေါ့။

သူတို့က တကယ်ကို သေလမ်းရှာနေကြတာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတစ်ခုခုတော့ ရှိနေမှာ သေချာတယ်။ ဒီနှစ်ယောက်က လာရဲတယ်ဆိုတာ သူတို့မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ ဒီနှစ်ယောက်က ငါးစာသက်သက်ပဲ ဖြစ်ပြီးတော့ တကယ့် ဆရာသမားတွေက အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေပြီး ငါတို့ရဲ့ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့က ဓားနက်ဂိုဏ်းရဲ့ စွမ်းအားကို ကြိုတင်စမ်းသပ်ဖို့ လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

အဲဒီလိုဆိုမှတော့ ပြင်းထန်တဲ့ အစီအမံတွေကို လုပ်ရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။

ဒါက အမှောင်ထဲမှာရှိနေတဲ့လူကို ဓားနက်ဂိုဏ်းဆိုတာ အထင်သေးလို့ မရဘူးဆိုတာကိုလည်း သိစေလိမ့်မယ်။

"ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့အတွက် အနည်းဆုံး ဂိုဏ်းချုပ် ငါးယောက်ရဲ့ သဘောတူညီချက် လိုအပ်တယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်။ ငါတို့ ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်ချင်တယ်။ ပြီးတော့ မင်းတို့ရဲ့ ဓားနက်ဂိုဏ်းနဲ့ အတော်လေး နီးနေတော့ အဲဒါကြောင့် ငါတို့ လာခဲ့တာပဲ၊" ကျန်းယိပိုင်က ခဏတာ ရပ်ပြီးနောက် ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းငါးခုကို ဆက်တိုက် စိန်ခေါ်နေရတာက အချိန်ဖြုန်းရာကျတယ်လို့ ခံစားရလို့။ တစ်ခါတည်း အကုန် အပြီးသတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ။"

လီကျုံးစီက အရှေ့ပိုင်း စကားများကို နားလည်နိုင်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုဏ်းထောင်ဖို့အတွက် လူတိုင်းက အဲဒီလို လုပ်ခဲ့ကြတာပဲ။

လူနှစ်ယောက်တည်းနှင့် ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်ရန် ရဲတင်းခြင်းမှာ အိပ်မက်မက်နေခြင်း သက်သက်သာဟု သူ ထင်သော်လည်း….

နောက်ဆုံး စကားကတော့ နည်းနည်း ထူးဆန်းနေ၏။

တစ်ခါတည်းနဲ့ အကုန်အပြီးသတ်ဖို့ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

"မင်းက ဘာဆိုလိုတာလဲ။" လီကျုံးစီက မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်ပြီး တစ်ခုခု လွဲချော်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းယိပိုင် ပြုံးလိုက်ရာ ကြီးမားပြီး ဖြူဖွေးသောသွားနှစ်တန်း ပေါ်လာသည်။ "ငါ ဆိုလိုတာက ငါတို့တွေ ဓားနက်ဂိုဏ်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီးတော့ လိုချင်တဲ့ နာမည်ကို ပြောင်းလိုက်မယ်။ ဒါဆို ဂိုဏ်းချုပ် ငါးယောက်ကို စိန်ခေါ်စရာ မလိုတော့ဘဲနဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်လို့ ရသွားပြီ မဟုတ်လား။ ဒီလို ရိုးရှင်းမြန်ဆန်ပြီးတော့ အချိန်ကုန်သက်သာတဲ့ ဖြေရှင်းချက်က တကယ့်ကို အံ့မခန်းပဲလေ။"

လီကျုံးစီ နားလည်သွား၏။

"မင်းတို့က ငါတို့ရဲ့ ဓားနက်ဂိုဏ်းကို အနိုင်ယူပြီး အစားထိုးချင်တာလား။။"

"မှန်တယ်။" ကျန်းယိပိုင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အတင့်ရဲလှချည်လား။" လီကျုံးစီ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွားကာ ခါးမှ ဓားနက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏လေသံမှာ ကြက်သီးမွေးညင်းထစရာ ကောင်းနေသည်။ "ဒါ ဓားနက်ဂိုဏ်း တည်ထောင်ကတည်းက မင်းတို့လို မာနကြီးတဲ့သူတွေနဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ် ကြုံဖူးတာပဲ။ မင်းတို့ကို ဒီလောက် မာနကြီးဖို့ ဘာက အခွင့်အရေးပေးထားလဲတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ မာနတွေနဲ့အတူ ငရဲကိုသာ သွားလိုက်တော့။"

ဓားနက်က ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် ကျန်းယိပိုင်တို့ဆီသို့ ချိန်ရွယ်ထားသည်။

လီကျုံးစီက မေးစေ့ကို ပင့်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ နှစ်ယောက်ထဲက ဘယ်သူ အရင် သေမလဲ။"

ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် ကျန်းယိပိုင်တို့ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ကျန်းယိပိုင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက အိုနေပြီပဲ။ သေလိုက်တော့။"

ဂွက်…

ကျန်းယိပိုင်က လည်ပင်းကို လိမ်လိုက်ရာ သူ၏အဆစ်များမှ ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူက အချိန်အတော်ကြာ ချည်နှောင်ထားခဲ့သော ဝတ်ရုံရှည်ကို အသံမထွက်ဘဲ ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ကုန်းနေသော ကျောပြင်မှာ ဆန့်တန်းသွားသည်။

ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ရှေးဦးစွမ်းအားများ ထိုးသွင်းလိုက်သလိုမျိုး ဖြစ်သွားပြီး လေမှုတ်သွင်းခံရသော ဘောလုံးတစ်လုံးလို အလျင်အမြန် ကြီးထွားလာ၏။

သူ၏ အရပ်က ယခင်ပုံမှန်အရပ်မှ နှစ်မီတာကျော်အထိ ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားပြီး ဘီလူးကြီးတစ်ကောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ထက်မြက်ပြီး ကျောက်တုံးကဲ့သို့သော ကြွက်သားများဖြင့် ပုံဖော်ထားကာ တစ်ခုစီတိုင်း အနည်းငယ် တုန်ယင်နေ၏။ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါနှင့် သူ ဖန်တီးလိုက်သော ဧရာမအရိပ်ကြီးက လီကျုံးစီ၏ မျက်နှာကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"ဟိုက်..."

လီကျုံးစီက အဘိုးကြီးကို မော့ကြည့်ပြီး အသက်ရှူမှားသွားသည်။

ဒါက ဘယ်လို... မှော်အတတ်မျိုးလဲ။ လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက်ကြီး ပြောင်းလဲသွားတာ။

သူက သာမန် အဘိုးကြီး တစ်ယောက်နဲ့ပဲ တူတာလေ။ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ဟော့ခ် ဖြစ်သွားတာလဲ။

သို့သော်လည်း သူ ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်သွား၏။

"ဟမ့်၊ ကြွက်သားတွေ တည်ဆောက်ထားတော့ကော ဘာများအသုံးကျမှာလဲ။ သိုင်းပညာမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားက အရာအားလုံးလို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား။"

ဓားနက်ကိုဆွဲထုတ်လိုက်ချိန် တောအုပ်အတွင်းရှိ လေတိုက်ခတ်မှုမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။

ဓားသွားအလင်းရောင်က မင်ရည်လို မည်းနက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင် အားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်စွမ်း ရှိနေပုံရသည်။

"အဘိုးကြီး၊ သေစမ်း။"

လီကျုံးစီ ၏ ဟိန်းဟောက်သံက တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ နန်းတော်ရှေ့တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

ကျန်းယိပိုင် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းလိုက်သည်။

ဓားနက်ဂိုဏ်းချုပ်က လေးမှ လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ ဓားနက်သည် စူးရှသော လေခွင်းသံနှင့်အတူ လေထုကို ခုတ်ဖြတ်သွားသည်။

အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည့် ဓားသွားက ကျန်းယိပိုင်၏ လည်ချောင်းဆီသို့ တည့်တည့် ချိန်ရွယ်ထားသည်။ သို့သော် ပစ်မှတ်နှင့် တစ်လက်မအကွာတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားနက်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များထံမှ အံ့အားသင့်သော အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းယိပိုင်၏လက်သည် လီကျုံးစီ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို မည်သို့မည်ပုံ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်မသိ။ သူ၏ လက်ဝါးအောက်ရှိ အရိုးများက မခံမရပ်နိုင်သော အလေးချိန်အောက်တွင် အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူ၏လက်ဝါးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

ဂွပ်…

အရိုးများ ကျိုးကြေသွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ၊ ဓားနက်က ဒုတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

"ဒါပဲလား။" ကျန်းယိပိုင်က ညင်သာစွာ ပြောသည်။ "ဒီကျားနက်ရင်ဘတ်ဖောက် တိုက်ကွက်ကို ခံကြည့်စမ်း။"

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် လက်သီးက အမြောက်ဆံတစ်ခုကဲ့သို့ အခြားသူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဝင်တိုက်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် လေထုက ပေါက်ကွဲသွားပြီး တိုးညှင်းသော မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

လီကျုံးစီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မမြင်ရသော တူကြီးတစ်ခုဖြင့် ရိုက်ခံရသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ချိုင့်ဝင်သွားသည်။

သူက နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ပန်းကန်လုံးအရွယ်ခန့်တုတ်သော သစ်ပင် ဆယ်ပင်ကျော်ကို ဝင်တိုက်ပြီး နောက်မှသာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဖွတ်…" လီကျုံးစီသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည်နှင့် သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ လုံးဝ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီး ဤအဘိုးကြီးသည် ရွှေရောင်အနှစ်သာရ အဆင့်ထက် သေချာပေါက် သာလွန်သော စွမ်းအားအမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း သိလိုက်သည်။

သို့သော် သူ မတ်တတ်ရပ်ပြီး အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်တော့မည့်အချိန်မှာပင် အကြောက်တရားနှင့် ထိတ်လန့်မှုများက သူ၏မျက်လုံးများတွင် ပြည့်နှက်သွား၏။

သူ၏အမြင်အာရုံတွင် အဘိုးကြီး၏ ပုံရိပ်က မယိမ်းယိုင်သော တောင်ကြီးတစ်တောင်ကဲ့သို့ သူ၏အထက်တွင် ကြီးမားစွာ ပေါ်လာသည်။

"လူငယ်လေး၊ မင်းက အရမ်းနှေးတာပဲ။"

ကျန်းယိပိုင်က လက်များကို ယှက်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ကျီးကန်းလေယာဉ်ပျံ…"

ဝုန်း…

နောက်ဆုံး ထိုးနှက်ချက်နှင့်အတူ ကမ္ဘာမြေကြီး တုန်လှုပ်သွားပြီး ဖုန်လုံးကြီးများ ထောင်းခနဲ ထသွားသည်။

လီကျုံးစီသာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေလျှင် သေချာပေါက် သေသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် သိသာနေ၏။

တောင်လေပြေနှင့်အတူ နေရာအနှံ့သို့ ပြင်းထန်သော ဆီးနံ့များ လွင့်ပျံ့လာသည်။

ကျန်းယိပိုင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်လွန်း၍ သေးထွက်ကျနေသော လီကျုံးစီကို ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း အရှုံးပေးပြီလား။"

"ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါပြီ။" လီကျုံးစီက မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည်။ "ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါပြီ၊ တကယ် အရှုံးပေးပါပြီ။ အသက်ချမ်းသာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စီနီယာ။"

ထိုတုတ်ခိုင်သော ခြေထောက်များ အောက်သို့ ကျရောက်လာချိန်တွင် မြေပြင်၏ ပြင်းထန်သောတုန်ခါမှုက ထိုကန်ချက်ကိုသာ အခံရပါက သူ သေချာပေါက် သေမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေသည်။

သို့သော် အဘိုးကြီး၏ကန်ချက်က သူ့ကို မထိခဲ့ပေ။

သူ့ခေါင်းနှင့် လက်မဝက်လောက်သာဝေးသည့်နေရာ၌ နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ဆိုရင် လွဲချော်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူက သက်ညှာပေးခဲ့တာပဲ။

"မင်းတို့ အရှုံးပေးပြီလာ။။"

ကျန်းယိပိုင်က နောက်လှည့်ကာ ဓားနက်ဂိုဏ်း၏ အခြားတပည့်များကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

တပည့်များက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်။"

"ဟားဟားဟား။ ကောင်းတယ်။" ကျန်းယိပိုင် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လီကျုံးစီကို ဆွဲကိုင်ကာ မလိုက်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်၊ မျက်လုံးချင်းဆုံ ကြည့်လိုက်သည်:

"ဒီနေ့ကစပြီး ဓားနက်ဂိုဏ်းကို လေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းလို့ နာမည်ပြောင်းမယ်။ ပြီးတော့ မင်းက လေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာမယ်။ အခုကစပြီး လေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အရာအားလုံး ငါ့အမိန့်အောက်မှာပဲ ရှိရမယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊။ ခင်ဗျားက ဂိုဏ်းချုပ်ပါ၊ ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် နားထောင်ပါ့မယ်။"

လီကျုံးစီက မျက်နှာမဲ့ခြင်းနှင့်ပိုတူသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်း ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊။ ဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ မင်းတို့ကို ပထမဆုံး မဖြစ်မနေလုပ်ရမယ့် တာဝန်ကို အခုပေးမယ်။"

ကျန်းယိပိုင်က မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို အကဲခတ်ပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။ "မင်းတို့အားလုံး ကျင့်ကြံမှုတွေ ဖယ်ရှားပြီးတော့ ခွန်အားတွေကို အစကနေ ပြန်တည်ဆောက်ရမယ်။"

"မင်းတို့ လေ့ကျင့်နေတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ဓားသိုင်းကို ကြည့်လိုက်ဦး။ လုံးဝ အမှိုက်တွေချည်းပဲ။"

...