အခန်း ၃၂၀

အခန်း (၃၂၀) - ဆောင်းဦး၏ အလှတရား

ဟယ်ရှန်း၏ လမ်းညွှန်ချက်များကို အဖွဲ့သားများအားလုံး တိတိကျကျ လိုက်နာကြလေသည်။

ဟယ်ရှန်းက ရှေ့ဆုံးမှဦးဆောင်ပြီး ကျိုးရီက နောက်ချန်ကာ ကျိုးလီချင်းနှင့် ယုမေတို့က အလယ်တွင် နေရာယူထားကြ၏။

ယုမေသည် ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ လုံးဝမရှိသဖြင့် အဖွဲ့ထဲတွင် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာတစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက သူမဘေးတွင် ကျိုးလီချင်းရှိနေခြင်းက ပို၍ ဘေးကင်းလုံခြုံပေသည်။

သူတို့သည် ယခုမှ အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့ဖြစ်သောကြောင့် အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်မှု အားနည်းနေသေး၏။

သို့သော်လည်း ထိုသုံးယောက်က ဟယ်ရှန်း၏ ညွှန်ကြားချက်များကို အလေးထားရန် ကြိုးစားကြပေသည်။

ဟယ်ရှန်းကလည်း သူတို့နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေရန် လှုပ်ရှားမှုများကို တဖြည်းဖြည်း ချိန်ညှိလိုက်ပြီး အထူးသဖြင့် အဖွဲ့ထဲတွင် ယုမေ ပါဝင်နေသောကြောင့် အချင်းချင်း မည်သို့ချိတ်ဆက်လှုပ်ရှားရမည်ကို လမ်းညွှန်ပြသပေးလေသည်။

သူမ၏ နှေးကွေးပြီး အားယူနေရသော ခြေလှမ်းများကို မြင်တိုင်း သူ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ချေ။

ယုမေက သူမ၏ အသက်ကို မည်သို့ကယ်တင်ခဲ့ကြောင်း ကျိုးလီချင်းထံမှ ကြားသိထားရသော်လည်း ရှေ့ဆက်ရမည့် ခရီးတွင် ယုမေသည် သူတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု ဟယ်ရှန်း ခံစားနေရဆဲပင်။

ယခု သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ထိုအတွေးက ပို၍ပင် ခိုင်မာသွားတော့သည်။

အထူးသဖြင့် ပထမစမ်းသပ်မှုတွင် သူမ မည်သို့ ကျရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရကြောင်း ဝန်ခံထားသည့်အတွက် ကျိုးလီချင်းကိုလည်း နောက်ထပ်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုအဖြစ် သူက ရှုမြင်ထားလေသည်။

စမ်းသပ်မှုအတွင်း သူ၏ အမဲလိုက်ခြင်းသည် အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်ခဲ့ပြီး ချွေးတစ်စက်ပင် မထွက်ခဲ့ရချေ။ ထို့ကြောင့် ဤမျှလွယ်ကူသော စမ်းသပ်မှုကို လူတစ်ယောက်က ကျရှုံးနိုင်ကြောင်း နားလည်နိုင်ရန်မှာ ဟယ်ရှန်းအတွက် ခက်ခဲနေခဲ့၏။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ယုံကြည်စိတ်ချရပုံပေါ်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ ကျိုးရီ ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးရီသည် အလွန် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှသည်ဟု သူ ခံစားရ၏။

သူ့ကို မြင်လိုက်တိုင်း အမဲလိုက်သင်စ ပထမနှစ်များအတွင်း သူ့ကို သတ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည့် မြွေပွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တူညီသော ခံစားချက်မျိုးကို ရရှိစေလေသည်။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူ အစပိုင်း၌ သူတို့နှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့ရန် သဘောမတူမီ အလွန်တရာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အကြောင်းရင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ကျိုးရီထံမှ ကောက်ကျစ်မှုကို ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူကို သတိရစေသည့် ခိုင်မာသော သန္နိဋ္ဌာန်တစ်ခုကိုလည်း ခံစားရသောကြောင့် သဘောတူလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျိုးရီကသာ သူ့ကို နောက်ကျော ဓားနှင့်ထိုးရန် ကြိုးစားလာပါက ဟယ်ရှန်းအနေဖြင့် မဟော်ဂနီရောင် တိမ်တိုက်မြွေပွေးထက် ပိုမိုကောက်ကျစ်သော ပြိုင်ဘက်ပေါင်းများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ဖူးလေသည်။

သူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော ဝိညာဉ်သားရဲအချို့ကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်သော ခွန်အားနှင့် စွမ်းရည်မျိုး မရှိသည့် လူသားတစ်ယောက်ထံမှ လွတ်မြောက်ရာလမ်းကို ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း သူ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိသည်။

ထို့အပြင် ကျိုးရီ၏ အားနည်းချက်မှာ သူ၏ ညီမဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သူ သိထား၏။ အခြေအနေ အလွန်ဆိုးရွားလာပါက သူမကို အမြဲတ‌စေ အသုံးချနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဟယ်ရှန်းက သူ့ကိုယ်သူ ယုမေထက် ကျိုးလီချင်းနှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော နေရာတွင် အဆင်ပြေပြေ နေရာယူထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သေချာပေါက်ပင် ထိုအကွာအဝေးကို သူမှလွဲ၍ မည်သူမျှ သတိမထားမိကြချေ။

'ဟယ်ရှန်းက တစ်ခုခု ကြံစည်နေတာများလား'

ကျိုးရီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးလိုက်၏။

ခရမ်းရောင်မြို့တော်၏ အန္တရာယ်များသော အကြံအစည်များကြားတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်လာခဲ့ရခြင်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း သတိရှိစေခဲ့ပြီး မသိစိတ်ကပင် နားမလည်နိုင်သေးသော အရာများကို မှတ်သားထားနိုင်စွမ်း ရှိနေလေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဟယ်ရှန်း၏ သံသယလွန်ကဲမှုက သူ့ထံ ကူးစက်လာခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဟု သတ်မှတ်လိုက်လေသည်။

လတ်တလောတွင် လုံးဝစိမ်းသက်နေသော ဤနေရာမျိုး၌ သူ အာရုံလွင့်ပါးနေ၍ မဖြစ်ပါချေ။

သူတို့သည် ဆယ်မိနစ်နီးပါးခန့် မှန်မှန် ပြေးလာခဲ့ကြပြီး ထိုအချိန်အတွင်း အန္တရာယ်ရှိသော မည်သည့်အရာနှင့်မျှ ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း မရှိပေ။

အနောက်ဘက်တွင် သစ်ပင်များ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေ၏။ ဆောင်းဦးရာသီ၏ အငွေ့အသက်များလည်း လွှမ်းခြုံနေလေသည်။

အေးစက်စက် လေပြည်လေးတစ်ခုက သူတို့၏ အရေပြားပေါ်သို့ တိုက်ခတ်သွားပြီး သူတို့အထက်တွင်မူ ဝက်သစ်ချနီပင်၊ မေပယ်ပင်၊ ဖိုသာဂီလာပင်၊ မီးလျှံရွက် ဆူးမက်ပင်နှင့် သစ်မွှေးစေးပင် စသည့် မိုးထိုးမတတ်မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးများ ရှိနေကြသည်။

၎င်းတို့အားလုံး၏ အရွက်များတွင် ဆောင်းဦးရာသီ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာနေသည့် တောက်ပသော မီးတောက်နီရောင်အလှတရားများ ရှိနေကြ၏။

လေတိုက်၍ သစ်ရွက်များ ကြွေကျလာသည့်အခါတိုင်း ကြယ်ပျံများက ထိုသစ်ပင်များပေါ်မှတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ ကျိုးရီ ခံစားရလေသည်။

ထိုအရာက မြေပြင်ကို ကော်ဇောခင်းထားသကဲ့သို့ လှပသွားစေပြီး သစ်ကိုင်းများကြားမှ ဖြတ်သန်းလာသော နေရောင်ခြည်နွေးနွေး၏ အလင်းတန်းများကြောင့် ထိုအလှတရားက ပို၍ပင် ပေါ်လွင်နေတော့သည်။

တိုက်ခတ်နေသော လေပြေ၊ သစ်ရွက်များ၏ တရှဲရှဲမြည်သံနှင့် သေးငယ်သော သတ္တဝါလေးများ၏ အသံများအားလုံး ပေါင်းစပ်သွားကာ လူတစ်ယောက်ကို အိပ်မောကျသွားစေလောက်သည့် သာယာသော တေးသွားတစ်ပုဒ်ကို ဖန်တီးပေးနေလေသည်။

ထိုအလှတရားကြောင့် ကျိုးရီမှာ အံ့သြတကြီး ရေရွတ်မိရတော့သည်။ သူတစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ဘဲ ကျိုးလီချင်းနှင့် ယုမေတို့၏ မျက်လုံးများကလည်း ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပမာ လှပနေသော ရှုခင်းကြောင့် အရောင်လဲ့နေကြ၏။

ဟယ်ရှန်းပင်လျှင် သူတို့၏ အတွေ့အကြုံနုနယ်သော အမူအရာများကို လှောင်ပြောင်သရော်နေသော်လည်း ရံဖန်ရံခါတွင် အေးမြသောလေကို တဝကြီး ရှူရှိုက်နေမိလေသည်။

သူ့ကို မည်သူက အပြစ်တင်နိုင်မည်နည်း။ လေကို ရှူရှိုက်လိုက်တိုင်း သူတို့၏ အာရုံကြောများကို ငြိမ်သက်သွားစေနိုင်သော မြေကြီးနံ့သင်းသည့် ဆောင်းဦးရာသီ၏ ရနံ့မျိုး ရရှိနေပေသည်။

'ရာသီအကူးအပြောင်းပေါ့လေ။ စာမေးပွဲကာလအတွင်း ရာသီဥတုက ဒီလိုဖြစ်နေတာ တော်တော်လေး လိုက်ဖက်ပုံရတယ်။ အစွန်းနှစ်ဖက်ရဲ့ အကူးအပြောင်းပဲ”

“စာမေးပွဲကို အောင်မြင်တဲ့သူတွေက ငါးကြင်းဘဝကနေ နဂါးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားဖို့ အခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်။ ကျရှုံးတဲ့သူတွေကတော့ အောက်ခြေကို ပစ်ချခံရပြီး သနားစရာကောင်းတဲ့ ဘဝနဲ့ ထာဝရ မေ့ပျောက်ခံရဖို့ ကံကြမ္မာ ဖန်တီးခံရလိမ့်မယ်'

'အဆုံးသတ်မှာ ငါက ဘယ်လိုလူ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ သိချင်မိသား'

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝတရားကြောင့် သူ၏စိတ်တွင်းမှ ကဗျာဆန်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကျိုးရီ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း သတိပေးချက် တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ဟယ်ရှန်းက မြားကိုဆွဲထုတ်ကာ သူတို့၏ ဘယ်ဘက်အရပ်ရှိ အရာတစ်ခုခုဆီသို့ ပစ်ခတ်လိုက်သောအခါ သူ၏ အတွင်းစိတ်မှ ကဗျာဆန်မှုများကို ဖော်ထုတ်ခံစားရန် အချိန်မှာ ရုတ်တရက် ပြီးဆုံးသွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် သတ္တုနှစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားသည့်အလား 'ချွင်' ခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

အဖွဲ့သားများက မည်သည်တို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သတိမပြုမိကြမီမှာပင် ဟယ်ရှန်းက ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"လီချင်း၊ ယုမေ... မြေကြီးပေါ် ဝပ်လိုက်ကြ"

ဟယ်ရှန်းက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူတို့ရှိရာဘက်သို့ မြားနှစ်စင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်လိုက်၏။

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်မှာ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို အစအဆုံး နားမလည်နိုင်သေးသဖြင့် ထိတ်လန့်ကာ ပျာယာခတ်နေကြသည်။

သို့တိုင်အောင် ဟယ်ရှန်း၏ ညွှန်ကြားချက်ကို နာခံကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ဝပ်ချလိုက်ကြပေသည်။

ထိုလုပ်ရပ်က မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်လေသည်။

အကြောင်းမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့၏ ခေါင်းအထက်မှ 'ဝှီး' ခနဲ မြည်သံတစ်ခုကို ကျိုးရီ ကြားလိုက်ရပြီး ဆံပင်စအချို့က မီးကျွမ်းနေသော အစွန်းများနှင့်အတူ သူတို့အထက်တွင် လွင့်မျောနေသောကြောင့်ပင်။

သူ မျက်လုံးကိုအားယူ၍ ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဝေဝါးနေသော သွေးနီရောင် အရာဝတ္ထုငယ်လေးတစ်ခုက လှည့်ပတ်သွားကာ ဟယ်ရှန်း ပထမဆုံး မြားပစ်ခတ်ခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းဆီသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားလေသည်။

'အဲဒါဘာကြီးလဲ'

ကျိုးရီက ကြောက်ရွံ့စွာ တွေးလိုက်ရင်း သူ၏ ညီမဖြစ်သူနှင့် ယုမေတို့ အဆင်ပြေရဲ့လားဆိုသည်ကို အတည်ပြုရန် အပြေးအလွှား သွားလိုက်လေသည်။

ထိုလုပ်ရပ်က မဆင်မခြင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်၏။

အကြောင်းမှာ သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဟယ်ရှန်းက ပုဆိန်ဖြင့် သူ့ထံ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဟယ်ရှန်း... မင်း ခွေးကောင်"

ကျိုးရီက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်သီးကို အသုံးပြုကာ ပုဆိန်ကို ကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

သူ ရောက်ရှိနေသည့် အနေအထားနှင့် ပုဆိန်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည့် အမြန်နှုန်းတို့ကြောင့် သူ့အတွက် ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲနေခဲ့၏။

သူ၏ ကြေးနီကိုယ်ထည်က ဟယ်ရှန်း၏ သံချေးတက်နေသော ပုဆိန်အိုကြီးကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။