နောက်ထပ်ရှိသေးတာလား

သူတို့ဝယ်ယူခွင့်မရရှိခဲ့ကြသဖြင့် မနာလိုဝန်တိုစိတ်ကြောင့် မျက်နှာများစိမ်းဖန့်နေသော ချီလင်မျိုးနွယ်စုမှ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်အချို့မှာ ထိုရတနာများကို ဈေးပေါပေါဖြင့် ရောင်းချခဲ့သည်ဟု မကျေမနပ်ညည်းတွားနေကြသည်။

"မဟာဧကရာဇ် ချောမောလှပသူ... ဘာဖြစ်လို့ အဲဒါတွေကို ပိုပြီးမြင့်မားတဲ့ဈေးနှုန်းနဲ့ မရောင်းခဲ့တာလဲ"

"မှန်ပါတယ်... ဒီလောက်နိမ့်ကျတဲ့ ဈေးနှုန်းနဲ့ရောင်းတာက ဒီလိုရတနာတွေကို စော်ကားရာရောက်ပါတယ်"

"ကျွန်တော့်မှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာမူလအနှစ်သာရက ချီယွန်းထက် အများကြီးပိုများတယ်..."

"အကယ်၍ မဟာဧကရာဇ်သာ ဈေးနှုန်းကို ပိုပြီးမြှင့်ထားခဲ့ရင် သူ ကျွန်တော့်ကို သေချာပေါက် ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

အဆင့်မြင့် ဇိမ်ခံပစ္စည်းများ၏ သဘာဝမှာ ထိုသို့ပင်ဖြစ်၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဈေးအလွန်နည်းနေပါက လူများက မကျေနပ်ကြချေ။ မြေပြင်အနှံ့တွင် စိတ်ပျက်အားလျော့နေကြသော ချီလင်မျိုးနွယ်စုဝင်များကိုကြည့်ရင်း အစ်ကိုကြီးချန်သည် စိတ်ထဲမှ တဟားဟားရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏စနစ်မျက်နှာပြင်ကို တိတ်တဆိတ်ဖွင့်လိုက်သည်။ စနစ်သည် အရာဝတ္ထုများကို ဖန်တီးပေးနိုင်စွမ်းရှိ၏။ ယခင်က သူသည် ဖေးရှန်ဂိုဏ်း၏ တောင်တံခါးအဆောက်အအုံများကိုပင် လေထုထဲမှနေ၍ အလိုအလျောက် ဖန်တီးပေးခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ဤစွမ်းရည်ကို ခဲယဉ်းစွာ အသုံးပြုရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်သောကြောင့်သာ။

အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးများ သို့မဟုတ် အင်မော်တယ်လက်နက်များကို ဖန်တီးခြင်းက ၎င်းတို့ကို စနစ်မှတစ်ဆင့် လဲလှယ်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြင်လောကမှ ဝယ်ယူခြင်းထက် ကံကြမ္မာစွမ်းအား ပိုမိုကုန်ကျသဖြင့် ၎င်းက လုံးဝတွက်ချေမကိုက်ပေ။ သို့သော်လည်း ၎င်းက သာမန်ပုလဲများကို ဖန်တီးခြင်းမျှသာဆိုလျှင်... ဤပစ္စည်းများသည် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်များအဖြစ် လုံးဝအကျုံးမဝင်ချေ။

တန်ဖိုးအပိုင်းအရ ပြောရလျှင် အလွန်အဖိုးတန်သော ပုလဲတစ်လုံးပင် စနစ်၏အမြင်တွင် အမှိုက်မျှသာ။ ၎င်းက ကံကြမ္မာအမှတ်တစ်မှတ်ပင် မတန်ဖိုးသဖြင့် အလွန်တန်ဖိုးနည်းလှသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သူသည် ကံကြမ္မာအမှတ် အနည်းငယ်မျှကိုသာ အသုံးပြု၍ ယခင်ပုလဲများနှင့် အရွယ်အစားချင်း ထပ်တူညီမျှသော ပုလဲအလုံးပေါင်း ၁၀၀ ကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးလိုက်၏။ ထို့အပြင် အရောင်အသွေးများမှာ ပိုမိုစုံလင်လှပြီး အသွင်အပြင်မှာလည်း ပိုမိုခမ်းနားတောက်ပလေသည်။

သူ၏ ဖန်တီးမှုသည် မျက်လှည့်ပြကွက်မျှသာ မဟုတ်ဘဲ လေထုထဲမှနေ၍ စစ်မှန်သော ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများကို အမှန်တကယ် ဖန်တီးလိုက်ခြင်းပင်။

"လူတိုင်း ငြိမ်ငြိမ်နေကြပါဦး"

သူသည် လက်များကို လေထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ်ဖိချလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်...

"လူတိုင်းရဲ့ ဝယ်ယူလိုစိတ်က ဒီလောက်အထိ မြင့်မားနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး"

" ငါ့ရဲ့ ဆွေးမျိုးသားချင်းတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ပျက်အောင် လုပ်ရက်မှာလဲ"

"အမှန်အတိုင်းပြောရရင်... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါက နှစ်ပေါင်းဘီလီယံရာချီတိုင်တိုင် စုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ ရွှေပင်လယ်ရဲ့ သိုလှောင်ရုံတစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းခဲ့တာဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတွေကိုတောင် တူးဖော်ခဲ့တာ"

"ငါရရှိခဲ့တဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့်ပုလဲတွေက နှစ်လုံးတည်းမကဘူး"

သူသည် ယခင်က ပုလဲနှစ်လုံးကို ထိပ်တန်းအဆင့်ဟူ၍ ချက်ချင်းပင် အမည်ပေးလိုက်တော့သည်။ ဝယ်ယူခွင့်မရရှိခဲ့ကြသဖြင့် ရင်ဘတ်ကိုထုကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ငိုကြွေးနေကြသော ချီလင်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ အမှောင်ထုထဲတွင် အလင်းရောင်အစအနလေးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဘာလဲ... နောက်ထပ် ရှိသေးတာလား"

"မဟာဧကရာဇ်... တကယ်ပြောတာလား"

"မဟာဧကရာဇ်က တကယ်ကို ခန့်ညားထည်ဝါလွန်းပါတယ်"

"မြန်မြန်ထုတ်ပြီး ကျွန်တော့်ကိုရောင်းပါဦး"

"မရဘူး... မရဘူး... ကျွန်တော့်ကိုပဲ အရင်ရောင်းပါ"

ချီလင်အုပ်စုကြီးသည် ရူးသွပ်သွားကြသည့်အလား သူ့ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝိုင်းအုံလာကြပြန်သည်။ အစ်ကိုကြီးချန် လက်ခုပ်တစ်ချက်တီးလိုက်ပြီး ပုလဲအလုံးပေါင်း ၁၀၀ စလုံးကို ထုတ်ပြလိုက်၏။

"ဝါး... အမှန်တကယ်ပဲ အလုံး ၁၀၀ တောင် ရှိတာလား"

"မြန်မြန်... မြန်မြန်... ကျွန်တော့်ဆီမှာ မိစ္ဆာမူလအနှစ်သာရ သန်းသုံးဆယ်ရှိတယ်"

"ကျွန်တော့်မှာ သန်းနှစ်ရာရှိတယ်... ကျွန်တော့်ကို အလုံး ၂၀ ရောင်းပါ"

"ငါ့ဆီကနေ လာမလုနဲ့"

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် ထိုပုလဲအလုံး ၁၀၀ စလုံး ကုန်စင်အောင် ရောင်းချလိုက်ရလေသည်။ ဤအရာကလည်း အစ်ကိုကြီးချန်အနေဖြင့် ဈေးနှုန်းကို တမင်တကာ နိမ့်ကျစွာသတ်မှတ်ထားခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းပင်။ အကယ်၍ သူသာ ဈေးနှုန်းကို သန်းတစ်ရာ သတ်မှတ်ထားခဲ့မည်ဆိုပါက မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့်ရှိသော ချီလင်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ၎င်းကို လုံးဝ ဝယ်ယူနိုင်ကြမည်မဟုတ်။ လူတိုင်းနှင့် သင့်လျော်သော ဈေးနှုန်းကို သတ်မှတ်ခြင်းဖြင့် သူသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို ပိုက်ကွန်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ပုလဲများမှာ ထုတ်လုပ်မှုတန်ဖိုး လုံးဝမရှိသလောက်ပင်။

ကနဦးတွင် ချီလင်မျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်အချို့သည် ဤပုလဲများက အတုအယောင်များ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့ကြသေး၏။ ဤမျှအရည်အသွေးမြင့်မားသောပုလဲများ များပြားနေခြင်းက သံသယဖြစ်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ သို့သော်လည်း ပုလဲကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင်မူ ဆန့်ကျင်ဘက် ကောက်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

ဤပုလဲအုပ်စုသည် အရွယ်အစား ကြီးမားလှရုံသာမက အရည်အသွေးအပိုင်းတွင်လည်း စံချိန်တင်လောက်အောင် ပြီးပြည့်စုံလွန်း၏။ ၎င်းတို့တွင် မည်သည့် အပြစ်အနာအဆာမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ချေ။ ထိုနေရာတွင် ချီလင်မျိုးနွယ်စုမှ ပညာရှင်အမြောက်အမြားရှိနေပြီး ဝယ်ယူခွင့်မရရှိခဲ့ကြသော ချီလင်များစွာ ကျန်နေသေး၏။ အခြားသော ချီလင်များက သူတို့၏ ရတနာများအား ကိုင်တွယ်ကစားနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ သူတို့သည် မနာလိုဖြစ်ရုံသာမက စိုးရိမ်စိတ်များပါ ပြည့်နှက်လာခဲ့ရသည်။

"အား... မဟာဧကရာဇ်... နောက်ထပ်ရှိသေးလား"

"ကျွန်တော် ဝယ်ခွင့်မရလိုက်ဘူး"

ဝယ်ယူခွင့်ရရှိခဲ့ကြသော ချီလင်များကမူ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့်...

"မင်းတို့ စောစောက မဟာဧကရာဇ် ပြောလိုက်တဲ့စကားကို မကြားလိုက်ဘူးလား... အဲဒါက နောက်ဆုံးလက်ကျန်တဲ့"

သို့သော်လည်း နောက်ထပ်စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် အစ်ကိုကြီးချန်က သူတို့၏ မျက်နှာများကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်တော့သည်။ သူသည် ကံကြမ္မာအမှတ် ၃ မှတ်ကို ထပ်မံအသုံးပြု၍ နောက်ထပ် အလုံး ၃၀၀ ကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်၏။

"ဟူး... အမှန်တိုင်း ပြောရရင် ငါ နောက်ထပ်မရောင်းချင်တော့ပါဘူး"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ရေရှည်အတွက် စဉ်းစားရမှာဖြစ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စုဆောင်းမှုအတွက်လည်း အချို့ကို ချန်ထားရဦးမယ်"

"ဒါ့အပြင် ဒီလောက်နိမ့်ကျတဲ့ ဈေးနှုန်းနဲ့ရောင်းရတာက ငါ့အတွက် အကြီးအကျယ်ရှုံးနေတာပါ"

ချီလင်များက ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ...

ဘာလဲ...

ဒါက နောက်ထပ်ရှိသေးတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ…

သူတို့သည် အခွင့်ကောင်းယူရန်အတွက် သူ့ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝိုင်းအုံလာကြပြန်သည်။

"မဟာဧကရာဇ်... ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်ထပ်နည်းနည်း ရောင်းပေးပါဦး"

"မှန်ပါတယ်... မှန်ပါတယ်... သူတို့အားလုံးမှာ ရှိနေကြတာမို့ ကျွန်တော်တို့ကို ချန်လှပ်ထားလို့ မရပါဘူး"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် ဈေးနှုန်းကို မြှင့်တင်ရန် လုံးဝမရည်ရွယ်ခဲ့ချေ။ သူသာ ဈေးနှုန်းကို ထပ်မံမြှင့်တင်လိုက်မည်ဆိုပါက ထိုမိစ္ဆာဘုရင်များ ဝယ်ယူနိုင်ကြမည် မဟုတ်တော့ပေ။ သူသည် တမင်တကာပင် ရင်နာစရာကောင်းလှသော အမူအရာမျိုးကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး အတန်ကြာ ဝေခွဲမရဖြစ်နေဟန် ဆောင်လိုက်၏။ မရေမတွက်နိုင်သော တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုများကို ကြားရပြီးနောက်တွင်မူ နောက်ဆုံး၌ ပြတ်သားစွာ ခေါင်းငြိတ်လိုက်တော့သည်။

"ကောင်းပြီ"

"မင်းတို့ရဲ့ ထောက်ခံမှုနဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့..."

"ငါ ဘာကိုမှ ချန်မထားတော့ဘူး"

"ငါ အရာအားလုံးကို အရှုံးခံပြီး ရောင်းချပေးမယ်"

သူသည် ထိုပုလဲအလုံး ၃၀၀ ကို တစ်ထိုင်တည်း ထုတ်ပြလိုက်တော့သည်။ ဤအချိန်တွင်မူ ထိုနေရာရှိ အဆင့်မြင့်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ချီလင်အများအပြားမှာ တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဒါက ဘာဖြစ်နေတာလဲ…

မင်း စောစောက အဲဒီအလုံး ၁၀၀ က နှစ်ပေါင်းဘီလီယံ ရာချီတိုင်တိုင် စုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ ရွှေပင်လယ်ရဲ့ သိုလှောင်ရုံတစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းခဲ့တာဖြစ်ပြီး အပျက်အစီးအချို့ကို တူးဖော်ခဲ့တာလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား…

မင်းမှာ ကုန်သွားပြီလို့ ငါတို့ ထင်ထားတာကို... အခု နောက်ထပ် ရှိနေသေးတယ် ဟုတ်လား…

ဒါ့အပြင် အလုံး ၃၀၀ တောင် ရှိသေးတယ်…

မင်းရဲ့သိုလှောင်ရုံထဲမှာ ပုလဲဘယ်နှစ်လုံးတောင် ရှိနေလို့လဲ…

သူတို့သည် ဤပုလဲများမှာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်နေသော ဂေါ်ဖီထုပ်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့ကို တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံဈေးနှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူခွင့်ရရှိခဲ့ကြသောကြောင့် အခွင့်ကောင်းရရှိခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သော ချီလင်များသည် ယခုအချိန်တွင်မူ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ သူတို့လှည့်စားခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

သို့သော်လည်း ဝယ်ယူခွင့်မရရှိခဲ့ကြသော မိစ္ဆာဘုရင်များသည် ထိုမျှလောက်အထိ တွေးတောနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းတို့ကိုရရှိရန်အတွက်သာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုယူနေကြတော့သည်။ မိနစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ထိုပုလဲအလုံး ၃၀၀ စလုံး ကုန်စင်အောင် ရောင်းချလိုက်ရပြန်သည်။

ဤအချိန်တွင်မူ ထိုမိစ္ဆာဘုရင် ချီလင်များသည် သူ၏လှည့်ကွက်ကြောင့် သူဌေးကြီးဘဝမှနေ၍ ပြာကျသည့်အထိ မွဲတေသွားခဲ့ကြရသဖြင့် ၎င်းတို့ထံမှ ထပ်မံညှစ်ထုတ်၍မရနိုင်တော့။ အစ်ကိုကြီးချန်သည် သူ၏အကြည့်များကို ထိုဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်တော့သည်။

"ဟူး... မင်းတို့အားလုံးလည်း ဒီလို ထိပ်တန်းအဆင့် ပုလဲတွေက ဘယ်လောက်အထိ ရှားပါးတယ်ဆိုတာ သိကြမှာပါ"

"ငါ့မှာ အခု တကယ်ကိုပဲ နောက်ထပ် မရှိတော့ပါဘူး"

လက်ထဲတွင် ဘတ်စကက်ဘောအရွယ်အစားရှိသော ပုလဲများကို ကိုင်တွယ်ထားကြသော ချီလင်များသည် စိတ်ပျက်သွားကြသော်လည်း အချို့ကမူ ကျိတ်၍သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

မင်း နောက်ဆုံးတော့ ကုန်သွားပြီပေါ့…

အကယ်၍ နောက်ထပ် ရှိနေသေးပါက ဝယ်ယူရန် သို့မဟုတ် မဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ရခြင်းက တကယ့်ကို ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ပုလဲတစ်လုံးလျှင် ဆယ်သန်းဆိုသည်မှာလည်း နည်းပါးလှသောပမာဏမဟုတ်။ သို့သော်လည်း ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အစ်ကိုကြီးချန်က စကားလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်ပြန်သည်။

"ဒါပေမဲ့... ဒီလို ထိပ်တန်းအဆင့်ပုလဲတွေ ကုန်သွားပြီဆိုပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ငါ့မှာ ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဆင့်ပုလဲတွေ ကျန်နေပါသေးတယ်"

ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဆင့် ဟုတ်လား…

ဤအမည်မှာ အစ်ကိုကြီးချန် ချက်ချင်းပင် လျှောက်ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ချီလင်များသည် ၎င်းက မည်သို့သော အသွင်အပြင်မျိုးရှိမည်ကို စိတ်ကူးယဉ်နိုင်ခြင်းမရှိကြချေ။

"မဟာဧကရာဇ်... ပုလဲတွေ ကျန်သေးတာလား"

"မှန်ပါတယ်... ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကို တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါ ရွှေပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို တကယ့်ကို အမြစ်ကနေတူးခဲ့တာ"

"ဈေးနှုန်းကိုလည်း အနိမ့်ဆုံးအထိ ချပေးထားပါတယ်"

အစ်ကိုကြီးချန်၏ စကားလုံးများက ရိုးသားလှပြီး သူက ရင်ထဲမှလာသည့်အသံဖြင့် ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်...

"ဒီလောက်အထိကြီးမားတဲ့ လျှော့ဈေးချပေးမှုကြောင့် ငါ ဘယ်လောက်အထိ အရှုံးခံနေရလဲဆိုတာ မင်းတို့အားလုံး သိကြမှာပါ"

"ဟူး... ဒါက မင်းတို့ ချီလင်မျိုးနွယ်စုမဟုတ်ဘဲ နဂါးမျိုးနွယ်စုသာဆိုရင်တော့ ငါ လုံးဝမရောင်းဘူး"

"သူတို့က ဈေးနှုန်းကို ဆယ်ဆအထိတိုးပေးရင်တောင် ငါ ရောင်းမှာမဟုတ်ဘူး"

ဤစကားကို ကြားရခြင်းက အခွင့်ကောင်းရရှိသည်ဟု ခံစားရစေသဖြင့် ဘတ်စကက်ဘောအရွယ်အစားပုလဲများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသော ချီလင်များသည် စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ကျေနပ်နှစ်သိမ့်သွားကြသည်။

"မဟာဧကရာဇ်က တကယ်ကို ကြင်နာတတ်လွန်းပါတယ်"

"မဟာဧကရာဇ်က တကယ့်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ... ငါတို့ ချီလင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကောင်းဆုံးမိတ်ဆွေစစ်ပဲ"

"ဒါဆိုရင် အဲဒီ ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဆင့်ပုလဲကို မြန်မြန်ထုတ်ပြပါဦး"

အစ်ကိုကြီးချန် ခေါင်းငြိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကြီးမားလှသော ပုလဲကြီးငါးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ပြလိုက်တော့သည်။ တစ်လုံးချင်းစီ၏ အရွယ်အစားမှာ သာမန် စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုနီးပါးခန့်ရှိ၏။ ၎င်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်မည်ဆိုပါက ယခင် ဘတ်စကက်ဘောအရွယ်အစားပုလဲများသည် ချက်ချင်းပင် သေးငယ်လှသော ပုလဲအသေးစားလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ရှူး...

တစ်ကွင်းလုံးရှိ သက်ရှိအားလုံး အသက်ရှူပင် မှားသွားကြရသည်။ ချီလင်အချို့မှာမူ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် မူးလဲလုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

"ဒီလောက်အထိကြီးတာလား"

"ဘုရားရေ... ဒီလိုပုလဲမျိုး ကမ္ဘာပေါ်မှာ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေနိုင်တာလား"

"အရမ်း လှပလွန်းတယ်... အလွန့်အလွန် ခမ်းနားလွန်းတယ်..."

"ဒါက တကယ့်ကို အထွတ်အထိပ်ရတနာပဲ..."