မဟာဧကရာဇ်အဆင့် ပုလဲများလော

အစ်ကိုကြီးချန်အတွက်မူ ဤအလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော ပုလဲကြီးငါးလုံးအတွက် ကံကြမ္မာအမှတ် တစ်မှတ်မျှသာ ကုန်ကျလေသည်။ သူသည် မိမိ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းအတိုင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖန်တီးလိုက်ခြင်းသာ။ ၎င်းတို့တွင် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအား သို့မဟုတ် အင်မော်တယ်ချီစွမ်းအားများ လုံးဝပါဝင်ခြင်းမရှိသဖြင့် ဖန်တီးရန် အလွန်လွယ်ကူလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ချီလင်များအတွက်မူ ဤအရာများက သူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်များကို အလုံးစုံရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သော နတ်ဘုရားအဆင့်ရတနာများဖြစ်နေသည်။ သူတို့သည် ယခင်က ဘတ်စကက်ဘောအရွယ်အစားရှိသောပုလဲများကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ဖူး၏။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ကြသော မဟာဧကရာဇ်နှစ်ပါးဖြစ်သည့် မင်ချီလင်နှင့် ယွိချီလင်တို့ထံတွင် ထိုသို့သောပုလဲအချို့ ရှိကြပေသည်။

သို့သော်လည်း စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုနီးပါးခန့် ကြီးမားလှသော ပုလဲကြီးများကိုမူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ကြသလို စိတ်ကူးပင် မယဉ်ဝံ့ခဲ့ကြချေ။ ထို့အပြင် ဤပုလဲငါးလုံး၏ အရောင်အသွေး အဆင်းသဏ္ဌာန်မှာလည်း အလွန်အမင်း လှပလွန်းသည်။ ၎င်းတို့က အရောင်တစ်မျိုးတည်းမဟုတ်ဘဲ နီ၊ ဝါ၊ ပြာ၊ စိမ်း၊ ခရမ်း ဟူသော အရောင်ငါးမျိုး ရောယှက်စီးဆင်းနေ၏။ ပုလဲမျက်နှာပြင်ထက်တွင် အင်မော်တယ်မြူခိုးအလွှာများပင် ရစ်ဆိုင်းနေသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ သက်ဆင်းလာသော နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာများအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

မည်သည့် ချီလင်ကမျှ ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မတွန်းလှန်နိုင်ကြချေ။ ပုလဲများ အလွန်အမင်း ကြီးမားနေခြင်းကိုလည်း သူတို့ဂရုမစိုက်ကြပါ။ သူတို့၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်များကို ချဲ့ထွင်လိုက်မည်ဆိုပါက တောင်တန်းကြီးများကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသည်မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် သူတို့၏အကြည့်များ ကျရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မျက်တောင်မခတ်တမ်း ငေးမောကြည့်နေကြတော့သည်။

"မဟာဧကရာဇ်..."

"ဒီ... ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဆင့်ပုလဲတွေကို ဘယ်လောက်ဈေးနဲ့ ရောင်းမှာလဲ"

ဤမေးခွန်းကို မေးလိုက်သည့်အချိန်တွင် ချီမုန်နှင့် အခြားသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများ၏ နှလုံးသားများ တုန်ရင်နေကြ၏။ အကယ်၍ အစ်ကိုကြီးချန် အသွင်ပြောင်းထားသောသူက မဟာဧကရာဇ်ရွှမ်းကွေ့ မဟုတ်ခဲ့ပါက အချို့သော ချီလင်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများသည် လူသတ်လုယက်ရန်အထိပင် စိတ်ကူးမိကြပေလိမ့်မည်။

"ဒီပုလဲငါးလုံးက ဘယ်လောက်အထိ ရှားပါးတယ်ဆိုတာ မင်းတို့ကိုယ်တိုင်လည်း မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်"

"အင်မော်တယ်လောကမှာဖြစ်ဖြစ်၊ အောက်လောကမှာဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူးလို့ပြောရင်တောင် မလွန်ဘူး"

"ဒါတွေရဲ့တန်ဖိုးက အဖိုးဖြတ်မရနိုင်ဘူးလို့ ပြောလို့ရတယ်"

ချီလင်များသည် ဤလုပ်ငန်းတွင် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များဖြစ်ကြသဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငြိတ်လိုက်ကြရုံသာ တတ်နိုင်ကြတော့သည်။ အတိတ်ကာလကဆိုလျှင် ဤအဆင့်ရှိပုလဲများကို တစ်ဘီလီယံပေးလျှင်ပင် ဝယ်ယူ၍ရမည်မဟုတ်။ ထို့ပြင် သူတို့လည်း ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းရှိကြမည် မဟုတ်ပါ။ သို့သော်လည်း အစ်ကိုကြီးချန်မှာမူ ဤမျှအထိ ကရုဏာကြီးမားလှပေသည်။

"အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါက ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့အရာတွေကို အစက မရောင်းချင်ပါဘူး... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နန်းတော်မှာ ပြသထားရင် ငါ့အတွက် ဘယ်လောက်တောင် မျက်နှာပန်းလှလိုက်မလဲ... ဟုတ်တယ်မလား"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော ဝယ်ယူသူတွေရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ကိုဓားနဲ့မွှန်းပြီး လမ်းခွဲရမှာပဲ"

"ပုံသေဈေး... တစ်လုံးကို သန်းနှစ်ရာပဲ"

"အကယ်၍ ဒီတစ်ကြိမ် လက်လွတ်လိုက်ရင် နောက်ထပ်အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်…"

သူ စကားမဆုံးသေးမီမှာတင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းနှစ်ပါးက အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကြပြီး အစ်ကိုကြီးချန်၏ လက်ထဲသို့ မိစ္ဆာမူလအနှစ်သာရများကို အတင်းအကျပ် ထည့်ပေးလိုက်ကြတော့သည်။

"ငါယူမယ်"

"ဒါက ငါ့ဟာပဲ"

သူတို့က အနည်းဆုံး တစ်ဘီလီယံခန့် ကျသင့်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သန်းနှစ်ရာသာ ဖြစ်နေသည်မဟုတ်ပါလား။ ဤမျှ ရှားပါးလှသော နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာကို သန်းနှစ်ရာတည်းဖြင့် ရရှိနိုင်မည်လား။ သူတို့အနေဖြင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုယူရမည်။ အခြားသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများကလည်း အရှုံးမပေးလိုကြသဖြင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အလုအယက် ပါဝင်လာကြတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ မိစ္ဆာဘုရင်များသည် မနာလိုဝန်တိုစိတ်များဖြင့်သာ ငေးကြည့်နေနိုင်ကြတော့၏။ သူတို့ထံတွင် ထိုမျှလောက်အထိ များပြားသော မိစ္ဆာမူလအနှစ်သာရ မရှိကြချေ။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူတို့သည် လက်ထဲရှိ ဘတ်စကက်ဘောပုလဲများက ထိုမျှလောက် ဆွဲဆောင်မှုမရှိတော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ခဏအကြာတွင် အစ်ကိုကြီးချန်၏ စနစ်အကောင့်ထဲသို့ နောက်ထပ် တစ်ဘီလီယံ ရောက်ရှိလာ၏။

သူသည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ဝယ်ယူခွင့်မရရှိခဲ့ကြသဖြင့် မနာလိုဖြစ်နေကြသော အခြားသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများကို ကြည့်ရင်း စားပွဲဝိုင်းအရွယ်အစား ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဆင့် ပုလဲဆယ်လုံးကို ထပ်မံထုတ်ပြလိုက်ပြန်သည်။

"နောက်ဆုံး ဆယ်လုံး... နောက်ဆုံး ဆယ်လုံးပဲ"

"ဒီဆယ်လုံးရောင်းပြီးရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဆင့်ပုလဲတွေ နောက်ထပ်မရှိတော့ဘူး"

ဖူး...

အချို့သော ချီလင်မျိုးနွယ်စုမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများသည် ထိုနေရာတွင်တင် သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားကြရတော့သည်။

မင်း စောစောကမှ ဒါတွေက အလွန်အမင်း ရှားပါးပြီး ကိုယ်တိုင်သိမ်းထားဖို့ စီစဉ်ထားတာလို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား…

မင်း စောစောကမှ ဒီတစ်ကြိမ် လက်လွတ်လိုက်ရင် နောက်ထပ်အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား…

ဘာဖြစ်လို့ မင်းက နောက်ထပ်ဆယ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ပြနိုင်ရတာလဲ…

မင်းဆီမှာ ဘယ်လောက်တောင်ရှိနေလို့လဲ…

သူတို့ ဤသို့ တွေးတောနေကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ဆွဲဆောင်မှုကို မတွန်းလှန်နိုင်ကြဘဲ ထိုဆယ်လုံးကိုပါ ဝယ်ယူလိုက်ကြပြန်သည်။ အစ်ကိုကြီးချန်သည် မိစ္ဆာမူလအနှစ်သာရများကို တိတ်တဆိတ် ရေတွက်လိုက်ရင်း သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။

"ဟူး... ကောင်းကင်အရှင်သခင်အဆင့် ပုလဲတွေအားလုံး အခုတော့ မင်းတို့ချီလင်မျိုးနွယ်စုဆီ ရောက်သွားခဲ့ပြီပေါ့..."

ကနဦးတွင် မြင့်မားသောဈေးနှုန်းကြောင့် နှမြောတသဖြစ်နေခဲ့ကြသော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစိတ်များ ပြည့်နှက်လာသည်။ သူတို့အားလုံးသည် စားပွဲဝိုင်းအရွယ်အစားရှိသော အရောင်ငါးမျိုးစုံပုလဲကြီးများကို သူတို့၏လည်ပင်းတွင် ဆွဲချိတ်လိုက်ကြပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ကြွားဝါနေကြတော့၏။ ဝယ်ယူခွင့်မရရှိခဲ့ကြသော သူများမှာမူ မနာလိုစိတ်ကြောင့် မျက်နှာများ စိမ်းဖန့်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အစ်ကိုကြီးချန်သည် သူ၏ထုတ်ကုန်အသစ်ကို ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာဖြင့် မိတ်ဆက်လိုက်တော့သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... ငါ့ရဲ့ သေတ္တာအောက်ခြေမှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ အမွေအနှစ်ရတနာအချို့ ကျန်ပါသေးတယ်... အဲဒါတွေကတော့ လုံးဝ ရောင်းဖို့မဟုတ်ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ငါက စိတ်ပျော့လွန်းလို့... မင်းတို့အားလုံး စိတ်ပျက်နေကြတာကို ငါ တကယ် မကြည့်ရက်ဘူး..."

"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အသားကို လှီးဖြတ်ရရင်တောင် ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော ဝယ်ယူသူတွေရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့... ဟုတ်တယ်မလား"

"မဟာဧကရာဇ်အဆင့်ပုလဲတွေ ကြွရောက်လာတာကို ကြိုဆိုလိုက်ကြပါဦး"

ဒန်… တန့်… တန်...

အိမ်တစ်လုံးနီးပါးခန့် ကြီးမားလှသော ပုလဲခုနစ်လုံးသည် ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာဖြင့် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဖူး...

မှောင်ရိပ်ထဲမှနေ၍ ပြပွဲကိုစောင့်ကြည့်နေခဲ့သော မိုးပြာနဂါးဧကရီသည် သောက်လက်စအရည်များကို ပြန်အန်ထွက်မတတ်ဖြစ်သွား၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လူအုပ်ကြီးထံမှ မည်သည့်အာမေဍိတ်သံမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ဘဲ ၎င်းအစား သူတို့အားလုံး ဆွံ့အမှင်သက်ခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။ စားပွဲဝိုင်းအရွယ်အစားရှိသော ပုလဲများကပင် သူတို့၏ စိတ်ကူးကို ကျော်လွန်နေလေပြီ။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားရှိသော ပုလဲများကိုပင် အထွတ်အထိပ်ရတနာများအဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး ကွဲအက်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိခိုက်မိခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလွန်အမင်း ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ကြရသည်မဟုတ်ပါလား။

ယခု ဤအိမ်အရွယ်အစားရှိသော ပုလဲကြီးများကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ သူတို့ မည်သို့ခံစားရမည်နည်း။ သူတို့သည် ကြီးမားသော ပုလဲများကို သာမန်ပစ္စည်းများအဖြစ် ထုတ်လုပ်နေသော အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိသွားခဲ့လေသလားဟုပင် သံသယဝင်မိကြတော့သည်။

"ဒါ... ဒါ... ဒါ... ဒါက တကယ်ပဲ ပုလဲတစ်လုံးလား"

ထိုပုလဲခုနစ်လုံး၏ မျက်နှာပြင်ထက်တွင် နီ၊ လိမ္မော်၊ ဝါ၊ စိမ်း၊ စိမ်းပြာ၊ ပြာ၊ ခရမ်းဟူသော အရောင်ခုနစ်မျိုး၏ အရောင်အဝါများ တောက်ပဖြာထွက်နေပြီး အလွန်အမင်း စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ မျက်နှာပြင်ထက်တွင်လည်း ထူးခြားသော မြူခိုးအလွှာများ ရစ်ဆိုင်းနေ၏။ ထိုအရောင်ခုနစ်မျိုး၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအောက်တွင် မြူခိုးများသည်လည်း အရောင်များကို အဆက်မပြတ်ပြောင်းလဲနေစေသည်။

"ဒါက အလွန်အမင်း ကြီးမားလွန်းတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒီလိုအဆင့်ရှိတဲ့ပုလဲမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှမထင်ထားခဲ့ဘူး"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"ဟားဟားဟား... အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဒါက ငါ့ကြောင့်ပါပဲ"

"နှစ်ပေါင်း ဘီလီယံရာချီတိုင်တိုင် ဒီလို အရည်အသွေးမြင့် ပုလဲတွေကို ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စုဆောင်းမှုအတွက် အကုန်သိမ်းထားခဲ့တာ"

"မင်းတို့ စောစောက ဝယ်ခဲ့တဲ့အရာတွေကတော့ အပြစ်အနာအဆာရှိတဲ့ ထုတ်ကုန်တွေပေါ့"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက စစ်မှန်သော မဟာဧကရာဇ်ရွှမ်းကွေ့ မဟုတ်သဖြင့် ဤစကားများက ချီလင်မျိုးနွယ်စုကို စိတ်မကျေမနပ် ဖြစ်စေမည်ကို သူ လုံးဝမစိုးရိမ်ချေ။ သေချာပေါက်ပင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများ၏ အမူအရာများသည် ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အနည်းငယ် အဆင်မပြေဖြစ်သွား၏။

သူတို့ စောစောက ဝယ်ယူခဲ့ကြတဲ့အရာတွေက အပြစ်အနာအဆာရှိတဲ့ထုတ်ကုန်တွေ ဟုတ်လား…

ဒါဆိုရင် သိက္ခာကြီးမားလှတဲ့ ချီလင်မျိုးနွယ်စုက ရွှေပင်လယ်ရဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဆီမှာ ကျေးတောသားတွေလို ကစားခံခဲ့ရတာပေါ့ ဟုတ်လား…

"ဒါဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ အဲဒါတွေကို ရောင်းရတာလဲ"

"ငါ စိတ်မကောင်းဖြစ်လို့ပေါ့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က မိသားစုဝင်တွေလိုပဲ မဟုတ်လား"

အစ်ကိုကြီးချန်သည် ခေါင်းကို ရမ်းခါလိုက်ရင်း မျက်နှာသေဖြင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို လျှောက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် ချီလင်မျိုးနွယ်စုက ပုလဲကိုအနှစ်သက်ဆုံးဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ မသိတဲ့သူမရှိဘူး"

"အဖိုးတန် ဓားကောင်းတစ်လက်ကို သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဆီ အပ်နှံသင့်ပြီး အကောင်းဆုံး ရတနာတွေက အထိုက်တန်ဆုံးသူတွေရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်ရမှာပေါ့"

"ငါက အတ္တမကြီးသင့်တော့ဘူးလို့ ခံစားမိလို့ လူတိုင်းနဲ့မျှဝေဖို့ ယူလာခဲ့တာပါ"

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... ဒီမဟာဧကရာဇ်အဆင့် ပုလဲခုနစ်လုံးက ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးလက်ကျန်ပဲ... ဒါတွေ ရောင်းပြီးရင် နောက်ထပ်မရှိတော့ဘူး"

"မင်းတို့ မယုံကြည်ဘူးဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ဒါတွေကိုလမ်းခွဲဖို့ ဝေခွဲမရဖြစ်နေတာ... မဟုတ်လည်း ငါ့ဘာသာငါပဲ သိမ်းထားလိုက်တော့မယ်"

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ထိုမဟာဧကရာဇ်အဆင့် ပုလဲခုနစ်လုံးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းတော့မည့်အလား ဟန်ပြင်လိုက်၏။ ချီလင်မျိုးနွယ်စုမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားကြတော့သည်။ ဤအိမ်အရွယ်အစားရှိသော ပုလဲကြီးများမှာ အလွန်အမင်းရှားပါးလှသဖြင့် တစ်သက်တာလုံး သိမ်းဆည်းထားရန် ထိုက်တန်လှပေသည်။

"မဟာဧကရာဇ် ချောမောလှပသူ... နေပါဦး"

"ကျွန်တော်တို့ မဝယ်ဘူးလို့ မပြောရသေးပါဘူး"

"မှန်ပါတယ်... မှန်ပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင့်ဘာသာရှင် မသိမ်းထားပါနဲ့"

"ရှင်ကိုယ်တိုင်လည်း ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား... ချီလင်တွေက ပုလဲကိုအနှစ်သက်ဆုံးဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်သူကမသိဘဲနေမှာလဲ... ချီလင်တွေကလွဲလို့ တခြားဘယ်သူမှ ဒီရတနာတွေကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး"

"မြန်မြန် ဈေးနှုန်းလေး ပြောပါဦး"

"ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်... ဈေးနှုန်းလေး မြန်မြန်ပြောပေးပါ"

"ဟူး..."

အစ်ကိုကြီးချန်သည် နောင်တရရိပ်အချို့ကို ပြသလိုက်ပြီးနောက် ရှုပ်ထွေးလှသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲနေဟန် ဆောင်လိုက်၏။ ထို့နောက်မှသာ ချီလင်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများ၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နှင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်တော့သည်။

"ဒီမဟာဧကရာဇ်အဆင့် ပုလဲတွေက အဖိုးဖြတ်မရနိုင်တာ သေချာပေမဲ့ ငါက ငါ့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လှည့်စားရက်မှာလဲ"

"နောက်ထပ် သွေးအန်မတတ် သက်သာတဲ့ဈေးနှုန်း... တစ်လုံးကို မိစ္ဆာမူလအနှစ်သာရ တစ်ဘီလီယံပဲ"

သူ စကားဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း လေးပါးသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်လာကြတော့သည်။

"ငါ တစ်လုံးဝယ်မယ်"

"ငါ့ကို တစ်လုံး ပေးပါ"

"ဟားဟားဟား... မဟာဧကရာဇ်အဆင့် ပုလဲတစ်လုံးက ငါ့ဟာဖြစ်သွားပြီ"

မျက်တောင်ခတ်အတွင်းမှာတင် ပုလဲလေးလုံး ကုန်စင်အောင် ရောင်းချလိုက်ရလေသည်။ အစ်ကိုကြီးချန် မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ဤချီလင်မျိုးနွယ်စုက အလွန်အမင်း ချမ်းသာလွန်းလှပေသည်။ ၎င်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်မည်ဆိုပါက မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုမှာ သူဖုန်းစားများအုပ်စုမျှသာ။ မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာမူ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သူတောင်းစားများထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားနေသည်ဟု ခံစားနေကြရတော့သည်။