တကယ်ကြီး မင်းဖြစ်နေတာပဲလား... လူအိုကြီး

မိုချန် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်က သရုပ်ပြသခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်မူ သူတို့သည်လည်း ထိုအတိုင်း လိုက်လုပ်တတ်လာကြပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် မြှောက်ပင့်စကား အနည်းငယ်ကို ထည့်သွင်းပြောဆိုလာကြတော့သည်။ မတတ်နိုင်ပေ… ဤမဟာဧကရာဇ်သည် သူတို့၏ မိုးပြာနဂါးချိုင့်ဝှမ်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်မဟုတ်ဘဲ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေ၏။

သို့သော်လည်း အစ်ကိုကြီးချန်ကမူ ဤမြှောက်ပင့်မှုများအပေါ် စိတ်ကျေနပ်မှု သိပ်မရှိချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့က သူ့ထံတွင် စည်းမျဉ်းအမှတ်အသားတစ်ခုသာ ပိုရှိနေသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြပြီး အမှန်တကယ်တွင် ၄၈ ခု ပိုများနေကြောင်းမသိကြချေ... သူတို့၏ မြှောက်ပင့်မှုများက ကွက်တိမကျလှ။

"မိစ္ဆာတစ်သောင်း ညီလာခံက မကြာခင်စတော့မယ်"

သူက ဆန်းကျိကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့လည်း ထွက်ခွာသင့်ပြီ"

မိစ္ဆာတစ်သောင်း ညီလာခံအတွင်း မိစ္ဆာလောကကို ပြင်ပလောကနှင့် လုံးဝအဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ထားမည်ဖြစ်ရာ ဤကာလအတောအတွင်း အခြားသော လောကအားလုံးနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နယ်စပ်ကာကွယ်ရေးများကလည်း အလွန်အမင်း တင်းကျပ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း အစ်ကိုကြီးချန်အနေဖြင့်မူ သူမရှိသည့်အချိန်အတွင်း မိုးပြာနဂါးချိုင့်ဝှမ်း တိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ရန်မလိုချေ။ မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုမှာ မိစ္ဆာလောကမှ နှင်ထုတ်ခံထားရသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံထားရပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဆန်းချုံး၊ ယီခုန်းနှင့် အခြားသော နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ မတက်ရောက်နိုင်ကြချေ။ နောက်ဆုံးတွင်မူ အစ်ကိုကြီးချန်နှင့် ဆန်းကျိတို့ နှစ်ယောက်တည်းသာ အတူတကွ သွားရောက်ကြတော့သည်။

အင်မော်တယ်လောကရှိ အင်မော်တယ်မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် ဆင်တူစွာပင် မိစ္ဆာနန်းတော်တစ်သောင်းသည်လည်း မိစ္ဆာလောက၏ ဗဟိုဒေသတွင် တည်ရှိ၏။ သူတို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာခဲ့ကြစဉ်အတွင်း အခြားသော မျိုးနွယ်စုများမှ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများနှင့် မိစ္ဆာဘုရင်များကလည်း ထိုဦးတည်ရာဆီသို့ ဦးတည်သွားနေကြသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် မိစ္ဆာအရှင်သခင်အချို့ပင် ပါဝင်နေသည်။

ဤအစည်းအဝေးပွဲ၏ အဓိကဇာတ်ဆောင်များမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အချို့သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာမူ အတွေ့အကြုံရရန် လာရောက်ကြည့်ရှုကြလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအရာက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ပွဲတော်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဆန်းကျိလား..."

ဘေးဘက်ဆီမှ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"ခဏလောက် စောင့်ပါဦး... နောင်တော်ကြီး ဆန်းကျိ"

ထိုဦးတည်ရာဆီမှ ပျံသန်းလာကြသော မိစ္ဆာအုပ်စုတစ်စုကို သူတို့မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ သိုးဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတစ်ပါးဖြစ်ပြီး သူ၏ထက်မြက်လှသောချိုများက ကောင်းကင်ယံကို သံချွန်နှစ်ခုကဲ့သို့ ထိုးဖောက်ထားကာ အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေ၏။

သူ၏ ကြီးမားလှသော မျက်လုံးများက တောက်ပကာ တက်ကြွနေပြီး သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သာမန်သိုးတစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားက အဆပေါင်းသောင်းချီ၍ ပိုကြီးနေပြီး သူ့ကျောပြင်ပေါ်တွင်လည်း ဆူးချွန်များရှိနေသောကြောင့် အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပုံပေါက်နေ၏။

သို့သော်လည်း မိုးပြာနဂါးအိုကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု အများစုကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"ငါက ဘယ်သူလဲလို့ စဉ်းစားနေတာ... ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျောက်ချုန်း ဖြစ်နေတာပဲ"

နှုတ်ဆက်စကားဆိုရင်းနှင့် ဆန်းကျိက အစ်ကိုကြီးချန်ထံသို့ မိတ်ဆက်ပေးရန်အတွက် အသံလွှင့်ချက်တစ်ခု ပေးပို့လိုက်၏။

"မဟာဧကရာဇ်... ဒါက သိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ကျောက်ချုန်းပဲ... သူက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်မှာရှိတယ်... သူ့ရဲ့ ခွန်အားကို လျှော့တွက်လို့မရဘူး"

"ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်တုန်းက သူက မြေကမ္ဘာအဆင့်ရဲ့ ထိပ်သီး ၃၂ ယောက်စာရင်းထဲကို အခက်အခဲများစွာနဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ သိုးမျိုးနွယ်စုမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါးမှမရှိဘူး... စင်မြင့်ပေါ်မှာ ရပ်တည်နိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူက ဒီဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျောက်ချုန်းပဲ"

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ မြေကမ္ဘာအဆင့်၏ အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းများဖြစ်ကြသဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အတော်လေးရင်းနှီးကြပေသည်။

"ဟားဟားဟား..."

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျောက်ချုန်း၏ ကျယ်လောင်လှသော ရယ်မောသံကြီးက မည်မျှဝေးကွာသောနေရာဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်ကို မသိနိုင်ချေ... သူ၏ နောက်ကွယ်မှ သိုးမိစ္ဆာအုပ်စုကြီးသည်လည်း အစ်ကိုကြီးချန်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

"ဆန်းကျိ... မင်းတို့ မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက မိစ္ဆာလောကကနေ နှင်ထုတ်ခံထားရတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာကိုလာနေသေးတာလဲ"

"ငါက ဘာဖြစ်လို့ မလာနိုင်ရမှာလဲ... မြေကမ္ဘာအဆင့်မှာ ငါ့ရဲ့ နေရာက ရှိနေတုန်းပဲလေ"

ဆန်းကျိက သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်၏။

"ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း တစ်ပါးတည်းပဲရှိတဲ့ မင်းတို့ သိုးမျိုးနွယ်စုဝင်တွေကသာ ပြဿနာပဲ"

"မင်းက မြေကမ္ဘာအဆင့်မှာ ရှိနေပြီးသားပဲ... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မင်းအတွက် နေရာမရှိတော့ဘူး... အဲဒါကို ဘာဖြစ်လို့ ဝင်ရှုပ်နေရတာလဲ"

"အဲဒါက မင်းမှားသွားပြီ... ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါတို့ သိုးမျိုးနွယ်စုက အစွမ်းထက်တဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့တယ်"

"အို..."

"အောက်လောကက မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ... သိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က အဆင့်တက်လှမ်းလာခဲ့တယ်... သူက နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့နေရာကို လွှဲပြောင်းရယူနိုင်ပြီ"

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျောက်ချုန်းက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ရာ သူ့နောက်ကွယ်ရှိ အခြားသူများ ဝိုင်းရံထားခံထားရသော ဆိတ်တစ်ကောင်ပေါ်လာသည်။ ဤဆိတ်တွင် မီးခိုးရောင်မုတ်ဆိတ်မွေးတစ်ခုရှိနေပြီး သူ၏မျက်လုံးများက မှုန်ဝါးကာ အသက်မဲ့နေလျက်ရှိသည်... သူ၏ ခွာလေးခုမှာမူ မည်းနက်စွာလောင်ကျွမ်းနေပြီး ဆူးချွန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

သူ၏ အရှိန်အဝါက ဖျားနာပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံ ပေါက်နေကာ သေခါနီး အဘိုးအိုတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ဆန်းကျိက စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ သေချာစွာ ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ နဂါးမျက်လုံးများကို မမှိတ်ဘဲမနေနိုင်တော့ချေ။

ဤဆိတ်သည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အလယ်အဆင့်တွင်ရှိနေပြီး သူက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ကြီးမားလှသော အရွယ်အစားနှင့်ကိုက်ညီသည့် အညိုရောင် အင်မော်တယ်လက်နက် သံချပ်ကာဝတ်စုံတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူသည် အပြည့်အဝ လက်နက်တပ်ဆင်ထားသော ဧရာမသားရဲကြီးတစ်ကောင်နှင့်တူနေ၏။

"မင်းရဲ့မျိုးဆက်သစ်က ဘာဖြစ်လို့ အင်မော်တယ်လက်နက် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားရတာလဲ"

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် အင်မော်တယ်လက်နက် သံချပ်ကာများ သို့မဟုတ် လက်နက်များကို အသုံးပြုလေ့မရှိကြချေ။ ပထမအချက်မှာ မိစ္ဆာစွမ်းအားနှင့် အင်မော်တယ်စွမ်းအားတို့မှာ ကိုက်ညီမှုမရှိ၍ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့်ဖြစ်၏။ ဒုတိယအချက်မှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အမင်း ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းပြီးသားဖြစ်၍ အင်မော်တယ်လက်နက် သံချပ်ကာအများစုထက်ပင် ပိုမိုအဆင့်မြင့်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤဆိတ်ကမူ ခြွင်းချက်ဖြစ်နေသည်။

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျောက်ချုန်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်၏။

"ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းရှမ်းကန်းက အောက်လောကမှာရှိစဉ်တုန်းက... လူသားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မကြာခဏ ပတ်သက်ခဲ့ဖူးတယ်"

ဆန်းကျိက သူ ဆက်ပြောမည့်စကားကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်တွင်မူ ဘာမှထပ်ကြားရချေ။

"ဒါပဲလား..."

"ဒါပဲလေ... မိစ္ဆာတစ်သောင်း ညီလာခံ ရောက်လာတဲ့အခါ... မင်း သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်... ငါ အာမခံရဲတယ်... အဲဒါက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို မတ်တပ်ရပ်သွားစေလိမ့်မယ်"

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျောက်ချုန်းက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော မျက်နှာပေးဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"တောက်... မင်းတို့ သိုးအိုကြီးတွေကတော့ တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ များလွန်းတယ်"

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျောက်ချုန်းနှင့် ဆန်းကျိတို့၏ ဆက်ဆံရေးက အတော်လေးကောင်းမွန်ပုံရသည်... သူတို့က မိတ်ဆွေဟောင်းကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသဖြင့် သူတို့ပြောဆိုသမျှအရာများတွင် ထိန်ချန်ထားခြင်းမရှိကြချေ။

"မြေကမ္ဘာအဆင့်ရဲ့ နေရာတစ်ခုက ဘယ်လောက်အထိအရေးကြီးလဲ... ဝှက်ဖဲကိုတော့ လျှို့ဝှက်ထားရမှာပဲ။ အကယ်၍ ငါက မင်းနဲ့မဆုံခဲ့ရင်... ရှမ်းကန်းကို ကြိုတင်ပြီးမိတ်ဆက်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"

သို့သော်လည်း မိတ်ဆွေဟောင်းများအကြားတွင်မူ သဘာဝကျကျပင် အချင်းချင်း နှိုင်းယှဉ်ခြင်းနှင့် ကြွားဝါခြင်းမျိုးရှိသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူ၏အကြည့်က အစ်ကိုကြီးချန်ထံသို့ ကျရောက်သွား၏။

"ဒါက မကြာသေးမီကမှ လူပြောသူပြောအများဆုံးဖြစ်နေတဲ့ ပုံစံကိုးမျိုး မိုးပြာနဂါး မဟုတ်ဘူးလား"

ဆန်းကျိက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူက ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အသစ်ခန့်အပ်လိုက်တဲ့ မဟာဧကရာဇ်ပဲ"

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျောက်ချုန်းက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"မင်းတို့ မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက တကယ်ကို အရူးတွေပဲ... မျိုးဆက်သစ်လေးတစ်ယောက်ကို မဟာဧကရာဇ်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တယ်ပေါ့... ပုံစံကိုးမျိုး သွေးမျိုးဆက်ရှိနေရင်တောင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သိပ်ကိုနိမ့်လွန်းသေးတယ်... ဆန်းချုံး၊ ယီခုန်းနဲ့ အခြားသူတွေက မကန့်ကွက်ကြဘူးလား"

ဆန်းကျိက မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်၏။

"ဧကရာဇ် ဆန်းချန်ကို ငါတို့မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားတာ... မင်း ဒီကိစ္စကို မှတ်ချက်ပေးဖို့ မလိုပါဘူး"

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူ့ကို ဘာဖြစ်လို့ ခေါ်လာရတာလဲ"

"မိစ္ဆာတစ်သောင်း ညီလာခံတက်ဖို့ပေါ့... အဲဒါကလွဲလို့ တခြားဘာရှိဦးမှာလဲ"

"မင်း အတည်ပြောနေတာလား... မင်းက ထောက်ခံချက်ကိုသုံးပြီး သူ့ကိုဝင်ပြိုင်ခိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား"

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျောက်ချုန်းက အစ်ကိုကြီးချန်ကို အထက်အောက်အကြိမ်ကြိမ်ကြည့်ရှုလိုက်၏။

"သူက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာ... မင်းကတော့ အစည်းအဝေးပွဲရဲ့ ပုံမှန်တက်ရောက်နေကျသူပဲ... ပြိုင်ဆိုင်မှုက ဘယ်လောက်အထိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လဲဆိုတာ မင်းသိပါတယ်"

"ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းတစ်ပါးအတွက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တစ်ဆင့်ကွာခြားချက်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကျယ်ပြောလှတဲ့ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုပဲ... သွေးမျိုးဆက်ရဲ့ အားသာချက် ရှိနေရင်တောင်မှ... အဲဒီကွာဟချက်ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့က အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

"မင်းက သူ့ကို အမြောက်စာအဖြစ် လွှတ်လိုက်တာလား"

ဆန်းကျိက စူးစိုက်ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်လိုစကားမျိုးကို ပြောနေတာလဲ"

"ဟားဟားဟား... ငါက စေတနာနဲ့ ပြောတာပါ... မင်းတို့ မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုက အချိန်တန်ရင် မျက်နှာပျက်ရမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ"

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျောက်ချုန်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း သဘောကျစွာဖြင့် နောက်ပြောင်လိုက်၏။

"သိက္ခာရှိတဲ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အရိုက်အနှက်ကို ခံလိုက်ရမယ်ဆိုရင်တော့... အဲဒါက တကယ်ကို ကြည့်ကောင်းမှာပဲ... အဲဒါက ဟာသတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ သိုးမိစ္ဆာအုပ်စုကြီးသည်လည်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးပုံဖော်ကြည့်လိုက်ကြသကဲ့သို့ တဟားဟား အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။ အစ်ကိုကြီးချန်ကမူ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ချေ... သူက ရှမ်းကန်းဟုအမည်ရသော ဆိတ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းထံသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ခဏမျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ထိုအဘိုးအို၏အရှိန်အဝါက ပိုမို၍ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် အသံလွှင့်ချက်တစ်ခု ပေးပို့၍ မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

"မင်း... မင်းက ကောင်းကင်မိစ္ဆာနယ်မြေက သိုးမိစ္ဆာဘုရင် မဟုတ်ဘူးလား..."

သူ့ထံတွင် ထိုသိုးမိစ္ဆာဘုရင်နှင့် ပတ်သက်၍ အမှတ်တရအချို့ရှိနေဆဲ။

သူသည် လူသားကျင့်ကြံသူများနှင့် မကြာခဏ ဆက်ဆံခဲ့ရဖူးသောကြောင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး လူသားအဘိုးအိုတစ်ဦးကဲ့သို့ တမင်တကာဝတ်ဆင်လေ့ရှိပြီး သူ၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာလည်း ဖျားနာကာ အန္တရာယ်မရှိပုံပေါက်နေသည်ဟု ဆိုကြ၏။

လက်တွေ့တွင်မူ ခွန်အားအရပြောရလျှင် သူသည် ကောင်းကင်မိစ္ဆာနယ်မြေတွင် ထိပ်သီးခြောက်ယောက်စာရင်းထဲ၌ ပါဝင်နိုင်သူဖြစ်သည်။ သူက လှည့်ကွက်များစွာရှိသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူဦးဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း သူတို့ ဟင်းလင်းပြင်အင်မော်တယ်လောကတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့ကြစဉ်အတွင်း သူသည် ကံဆိုးစွာဖြင့် မျက်စိသုံးလုံးကျားနှင့်တိုးခဲ့ပြီး ထိုကျားကြီးမှာ နက်ရွှေရောင်မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိထားကာ ခွန်အားကလည်း အဆမတန်မြင့်တက်နေသည့်အချိန် ဖြစ်သည်။

အရိုက်ခံရပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် သူ့ကို အဘိုးဟု ခေါ်ဆိုကာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ခဲ့ရ၏။

ဤအသံလွှင့်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ရှမ်းကန်း၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူ၏ အိုမင်းရင့်ရော်လှသော အသံကလည်း တိတ်တဆိတ် ပြန်ရောက်လာ၏။

"မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မှတ်မိတာလဲ... မင်းက အောက်လောကက မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်မလား... ဒါမှမဟုတ် နောင်တော်ကြီး ရွှေနဂါးက မင်းကို ပြောပြလိုက်တာလား"

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်အမင်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပုံရသည်။

ထိုအချိန်က အောက်လောကမှ အဆင့်တက်လှမ်းလာခဲ့ကြသော နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ရွှေနဂါးဘုရင် တစ်ပါးတည်းသာ မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း အခြားသော နယ်မြေများမှ နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ အားလုံးက အလယ်လတ်အဆင့်နှင့် အောက်ခြေအဆင့် နဂါးများသာဖြစ်ကြပြီး ထူးခြားထင်ရှားသူများ မရှိခဲ့ကြ... ထို့အပြင် မိုးပြာနဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်လည်း လုံးဝမရှိခဲ့ဖူးချေ။

အစ်ကိုကြီးချန်၏ မေးစေ့က အနည်းငယ် တွန့်သွား၏။

"တကယ်ကြီး မင်းဖြစ်နေတာပဲလား... လူအိုကြီး"