အခန်း ၅၀

အခန်း (၅၀) - သခင်ကြီးထန်လား

ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် ကုန်ပစ္စည်းများ အပြည့်တင်ထားသော လှည်းများစွာသည် ကုန်ချရန် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုလျန်သည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သောပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် အပြင်ထွက်လေ့ရှိပြီး တစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ် ပြန်လာတတ်လေသည်။

သူ့အနီး၌ အောက်ခြေသိမ်းတပည့်များစွာ ဝိုင်းအုံနေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုလျန်က မေးလိုက်သည်။

“နေပါဦး၊ မင်းတို့ကောင်တွေ ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက် အားနေကြတာလဲ”

“အခြား ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုအများစုက ဆေးဖော်စပ်ရေးတောင်ထွတ်မှာ အရေးကြီးတဲ့ ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ သွားကူညီနေကြလို့ပါ”

“အခုလောလောဆယ် ဒီမှာဆိုလို့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာလေ”

“ဒါကြောင့် မင်းတို့ကောင်တွေက ရေသာခိုနေကြတာကိုး”

ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုလျန်က ပြောရင်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

ထိုစကားဝိုင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း လင်းဖန် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအချိန်ကိုက်ဖြစ်မှုက တစ်နည်းနည်းဖြင့် ကွက်တိကျလွန်းနေလေသည်။

သူသည် လှည်းများအားလုံးကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အများစုမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် ကုန်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် သိပ်များများစားစား မတွေ့ရချေ။

လင်းဖန်က လှည်းများကို ကြည့်နေသည်ကို ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုလျန် မြင်သွားသောအခါ မေးလိုက်သည်။

“ဟိုကောင်က ဘယ်သူလဲ”

“သူက အသုံးမကျတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအမြုတေ ရှိတဲ့ အောက်ခြေသိမ်းတပည့်သစ်ထဲက တစ်ယောက်ပါ”

“သူ့ကို ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့”

“ဒါထက် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုရဲ့ ပြည့်တန်ဆာအိမ်က စွန့်စားခန်းတွေအကြောင်းသာ ပြောပြပါဦး”

“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါက ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတယ်”

ထိုအုပ်စုသည် သူတို့အချင်းချင်း ဆက်လက်၍ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းဖန်မှာမူ သူ၏ အကြားအာရုံ စွမ်းရည်ဖြင့် အာရုံစိုက် နားထောင်နေလေသည်။

ဆူညံနေသော စကားသံများမှစ၍ လှည်းများကို သိုလှောင်ရုံအတွင်းသို့ တွန်းပို့လိုက်ချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည့် ဘီးများ၏ ကျွိကျွိမြည်သံများအထိပင်။

ထို့နောက် သိုလှောင်ရုံအတွင်း၌ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည့်အခါ ထွက်ပေါ်လာသော မြည်သံများကိုပါ ကြားနေရသည်။

ရုတ်တရက် အရာအားလုံး ရပ်တန့်သွားချေသည်။

သိုလှောင်ရုံအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာနေသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး၊ မြေပြင်သည် စိုစွတ်ကာ စေးကပ်နေသကဲ့သို့ တဖတ်ဖတ်နှင့် တိုးညင်းသော ခြေသံများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

လင်းဖန်သည် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။

မည်သည့်အရာပင် ဖြစ်နေပါစေ၊ သူ့နောက်သို့ လိုက်လာခြင်း မဟုတ်သရွေ့ လာမည့်အရာနှင့် သူ ပတ်သက်ချင်စိတ် မရှိချေ။

သိုလှောင်ရုံ၏ တံခါးမှာ ပွင့်ထွက်သွားပြီးနောက် ကမောက်ကမအခြေအနေများ စတင်လေတော့သည်။

လမ်းကြောင်းတွင် ရပ်နေသည့် ကံဆိုးသော တပည့်နှစ်ယောက်မှာ ဝင်တိုက်ခံလိုက်ရပြီး အရှိန်ကြောင့် မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ လွင့်စင်သွားကြသညမ။

“ဘာ... ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ”

“အား...”

“ပြေးကြ”

တပည့်များသည် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဆက်လက်၍ လုပ်ရမည့်အရာကို မသိတော့ချေ။

“လျန်၊ ငါတို့ကို ကယ်ပါဦး”

အန္တရာယ်လက်တစ်ကမ်းသို့ ရောက်နေချိန်တွင် သူတို့မှာ ရိုသေမှုများကို ဂရုစိုက်နေရန် စိတ်မကူးနိုင်တော့ဘဲ သူ့အား မျိုးရိုးနာမည်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ခေါ်ဝေါ်လိုက်ကြတော့သည်။

ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုလျန်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ကာ ထိုလူ၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်၍ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။

သွေးများ စီးကျလာပြီး ထိုလူမှာ အသက်ရှူရန် ရုန်းကန်နေရကာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအဖြစ်အပျက်က လူအုပ်ကြီးကို ပို၍ ရူးသွပ်ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

သူတို့၏ ဖော်ရွေသော ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးမှာ သူတို့ ထင်ထားသကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။

သူတို့သည် သူ့ကို တွန်းလှန်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

သူတို့အားလုံးမှာ သူ၏ တိုက်ကွက်တစ်ကွက်ကိုပင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

၎င်းမှာ တစ်ဖက်သတ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကြီးပင်။

မီးခိုးရောင် အုတ်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သွေးများ နေရာအနှံ့ ပေကျံသွားလေသည်။

ကမောက်ကမဖြစ်နေမှုများ အလယ်တွင် လင်းဖန်သည် အဝေးသို့ ခုန်ထွက်သွားကာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေလိုက်သည်။

သူ၏ အာရုံသည် သိုလှောင်ရုံအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော လူအပေါ်၌သာ ရှိနေသည်။

ထိုလူက တံခါးပေါက်မှ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ရင်းနှီးနေသော ပိုးသားဝတ်ရုံတစ်ခုက လင်းဖန်၏ မျက်လုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချေသည်။

တစ်ချိန်က ချောမွေ့ကာ ကျက်သရေရှိခဲ့သော ပိုးသားဝတ်ရုံမှာ ယခုအခါ၌ ညစ်ပတ်ပေရေနေပြီး နေရာအနှံ့ အပေါက်အပြဲများဖြင့် စုတ်ပြတ်သတ်နေလေပြီ။

‘သခင်ကြီးထန်လား’

‘ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူ သေသွားတာ သေချာတယ်လေ’

လင်းဖန် သေချာစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်သည် သခင်ကြီးထန်နှင့် လုံးဝတူညီနေသော်လည်း ပုပ်ပွဆွေးမြည့်မှုများ ပိုမိုရှိနေလေသည်။

သို့သော် ထိုမျက်နှာမှာ သူနှင့် လုံးဝရင်းနှီးမှုမရှိသော သူစိမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေလေသည်။

ပြတ်တောက်သွားခဲ့သင့်သည့် လက်တစ်ဖက်နေရာတွင်မူ အခြားလက်တစ်ဖက်ထက် ပိုမိုကြီးမားကာ ကြွက်သားများ ပြည့်နှက်နေသည့် လက်တစ်ဖက်က အစားထိုးနေရာယူထားချေပြီ။

အောက်ခြေသိမ်းတပည့်တစ်ဦးမှာ သခင်ကြီးထန်၏ ဘေးမှ ဖြတ်ပြေးသွားစဉ် အမည်းရောင်အသားမျှင်တန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုတပည့်၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားလေသည်။

“သေစမ်း မိစ္ဆာကောင်”

အောက်ခြေသိမ်းတပည့်တစ်ဦးက တုတ်တစ်ချောင်းကို ကောက်ကိုင်ကာ သခင်ကြီးထန်အား လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

သန်မာထွားကျိုင်းလှသော လက်ကြီးမှာ တုတ်ကို ထိုးဖောက်ကာ အရှိန်မပျက် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ဦးတည်သွားသည်။

ဘုန်း…

ထိုလက်သီးချက် ထိမှန်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အောက်ခြေသိမ်းတပည့်၏ ဦးခေါင်းမှာ မီးပုံးပျံတစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေတော့သည်။

သွေးများ၊ ဆံပင်များ၊ အရေပြားများနှင့် ဦးနှောက်အစအနများမှာ ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့ကြဲသွားလေသည်။

သွေးများနှင့် အသားစများမှာ အနီးအနားရှိ ရပ်နေသူများဆီသို့ လွင့်စင်ထွက်လာလေရာ ချက်ချင်းပင် အော့အန်ကြတော့သည်။

ထို့နောက် သူတို့သတိမထားမိခင်မှာပင် အမည်းရောင်အသားမျှင်တန်းများက သူတို့၏ကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ သေဆုံးသွားစေခဲ့လေသည်။

“တစ်ယောက်ယောက် သွားပြီး အကူအညီတောင်းကြပါဦ။”

နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အကူအညီရှာရန် သတိရသွားပုံရလေသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ထောင့်စွန်းတစ်နေရာတွင် ခပ်လှမ်းလှမ်း၌ရပ်နေသော လင်းဖန်ကို လှမ်းမြင်သွားကြသည်။

“မင်းက ဘာရပ်စောင့်နေတာလဲ။ သွားပြီး အကူအညီရှာလေ”

သူတို့၏ ဟစ်အော်သံများကမူ ကံဆိုးစွာဖြင့် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုလျန်၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့လေသည်။

သူက မဲ့ပြုံးပြုံးကာ လင်းဖန်ရှိရာသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

လင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ဒင်]

[ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် ဝိညာဉ် ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။]

[ကလဲ့စားချေအမှတ် ၃၀ ရရှိရန် ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူကို သုတ်သင်ပါ]

လင်းဖန်သည် ကလဲ့စားချေအမှတ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ပြောင်းသွားလေသည်။

ဤလျန်မှာ သူ မကိုင်တွယ်နိုင်လောက်သည့် ပြိုင်ဘက်မျိုး မဟုတ်ပေ။

လျန်က အနီးသို့ ချဉ်းကပ်မိသည်နှင့် လင်းဖန်အား လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဖုန်း…

လင်းဖန်က သူ၏လက်မောင်းတွင် ချီစွမ်းအင်များကို လွှမ်းခြုံကာ ထိုလက်သီးချက်ကို ခုခံကာကွယ်လိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်ကြောင့် လင်းဖန်သည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

သူသည် လက်တွေ့တိုက်ပွဲတွင် မိမိ၏ ချီစွမ်းအင်အသုံးပြုမှုကို တိုင်းတာရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။

သူ၏ အဆင့် ၃ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့်ဆိုလျှင် ဤလက်သီးချက်မှာ လင်းဖန်အား မည်သို့မျှ ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ချေ။

“မဆိုးဘူးပဲ။ ချီစုစည်းမှုအဆင့်ကို ရောက်နေပြီပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက်တော့ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ ငါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ”

လျန်က မဲ့ပြုံးပြုံးလျက် သူ၏လက်မှ သွေးများကို အညိုရောင်ဝတ်ရုံတွင် သုတ်လိုက်ရင်း လင်းဖန်အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဟုတ်လား”

လင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ မင်း နားကြားမမှားဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းအတွက် နောက်ကျသွားပြီ”

လျန်က သူ၏လက်ကို လက်သည်းသဖွယ် ကွေးညွှတ်ကာ လင်းဖန်၏ လည်ပင်းကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

“မင်းတစ်ခုခု မှားနေပြီထင်တယ်။ ငါပြောချင်တာက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လေးတင်လားလို့”

လင်းဖန်က သရော်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘာ၊ မင်း...”

လျန်တစ်ယောက် စကားဆုံးအောင်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် လင်းဖန်သည် သူ၏ အံ့ဖွယ်ခုန်ပျံခြင်း စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ဒူးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ တိုးမြင့်လာသော ခွန်အားနှင့် ခံနိုင်ရည်တို့မှာလည်း အသုံးမဝင်တော့ချေ။

လင်းဖန်၏ ပြင်းထန်လှသော အင်အားကြောင့် လျန်၏ဦးနှောက်မှာ ကြေမွသွားကာ ချက်ချင်းပင် ဦးနှောက်သေဆုံးသွားလေသည်။

လင်းဖန်သည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို အင်အားအပြည့်မသုံးဘဲ လျန်အား ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားစေခဲ့သည်။

သူသည် မိမိ၏စွမ်းရည်များကို အများကြီး ထုတ်မပြလိုပေ။

ဦးနှောက်မှ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သဖြင့် လျန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ရီသွားပြီးနောက် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ဦးခေါင်းမှာ မပေါက်ကွဲဘဲ နဂိုအတိုင်း ကျန်ရှိနေသော်လည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

[ဒင်]

[ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူကို အောင်မြင်စွာ သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။]

[ကလဲ့စားချေအမှတ် + ၃၀]

[လက်ရှိ ကလဲ့စားချေအမှတ် - ၃၃၀]

လင်းဖန်သည် ကလဲ့စားချေအမှတ်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော်ငြား လျန်ကို သတ်လိုက်ခြင်းကြောင့် သူသည် သခင်ကြီးထန်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရလေသည်။

အထူးအဆန်းဖြစ်နေသော မျက်နှာပိုင်ရှင် သခင်ကြီးထန်သည် လင်းဖန်ရှိရာသို့ မျက်နှာမူလာခဲ့တော့သည်။