အခန်း (၉၆၁-၉၆၃)

အခန်း (၉၆၁) - ပင်လယ်အောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော လမင်း

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး က ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး အား အတိအကျ မည်သို့သော စကားများ ဆိုလိုက်သနည်း ဆိုသည်ကို နင်ချီ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။ သို့သော်ငြား ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် သူမ၏ စိတ်ကူးကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး... မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။

ထိုမျှနှင့် ဆိုးရွားလှပြီဟု ထင်ရသော်လည်း... သူမက နင်ချီ ကိုပါ အတူတကွ လိုက်ပါရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့လေသည်။ ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး သည် နင်ချီ အား ငြင်းဆန်ခွင့် အနည်းငယ်မျှပင် မပေးခဲ့ပေ။

အခြေအနေကို ကောင်းစွာ နားလည် သဘောပေါက်သော နင်ချီ ကလည်း... ပညာရှိ ပီပီ အချိန်အခါနှင့် လိုက်လျောညီထွေစွာ အလျှော့ပေးလိုက်ပြီး မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။

အကြောင်းမူကား ဤ ဘိုးဘေးကြီး နှစ်ပါး ၏ ကိုယ်ပွား များ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြမည့် တိုက်ပွဲ မှတစ်ဆင့်... သူတို့ နှစ်ဖက်စလုံး၏ လျှို့ဝှက်ချက် များကို စုံစမ်း ထောက်လှမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေသောကြောင့် ပါပင်။

ထို့အပြင်... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး နှင့် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး တို့ အတိအကျ ဘာတွေများ ကြံစည်နေကြသနည်း ဆိုသည်ကိုလည်း သူ အလွန်အမင်း သိချင်နေမိ၏။ ထို့ကြောင့် နင်ချီ သည် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ နောက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါသွားပြီး... မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ အတူတကွ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

ဗဟိုနယ်မြေ အတွင်း၌ ကျန်ရစ်နေခဲ့ကြသော အခြားသော ကျင့်ကြံသူ များမှာမူ... ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားမှန်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြပြီး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ဇဝေဇဝါ ပြန်ကြည့်နေကြရုံမှလွဲ၍ အခြား မတတ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ ထို့နောက်တွင်တော့... သူတို့ အားလုံး သည် တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် အသေအလဲ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ကြပြန်လေ၏။

မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် ၏ အတွင်းဘက်၌ကား...

ဟင်းလင်းပြင် ဝင်ပေါက် နေရာတွင် စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက် သုံးခု က ရေပြင်ပေါ်သို့ ခဲကျသွားသည့်အလား တလှုပ်လှုပ် တရွရွ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက်... ကြီးမြတ်သော တာအို ပုံရိပ် သုံးခု သည် ကောင်းကင်ယံမှ တဟုန်ထိုး ဆင်းသက်လာကြတော့၏။

နင်ချီ သည် သူ၏ ဘေး မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ကို အရင်ဆုံး တစ်ချက် အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဤ အခိုက်အတန့် တွင်... ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှာ အဝေးဆီမှ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ကို မျက်နှာမူထားဆဲ ဖြစ်ပြီး... နင်ချီ ၏ အမြင်တွင်မူ မာနထောင်လွှားကာ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေသော သူမ၏ သွယ်လျ ကျော့ရှင်းသည့် ကျောပြင် အရိပ်လေး ကိုသာ တွေ့မြင်နေရလေသည်။

ထို့နောက် နင်ချီ သည် မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး ကို ဝေ့ဝဲ ကြည့်ရှုလိုက်ပြန်၏။

သူ ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားခဲ့သည့် အတိုင်းပင်...။

ယခုတစ်ကြိမ် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ဖွင့်လှစ်လိုက်သော မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် မှာ ယခင်အကြိမ် ထက် များစွာ ပိုမို ခိုင်မာ တည်ငြိမ်နေပြီး... ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး ၏ အကျယ်အဝန်း မှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကျယ်ပြောနေခဲ့လေပြီ။

‘ဒါက သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ရဲ့ ကိုယ်ပွား က ငါ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် အကျဉ်းချ ပိတ်လှောင်ဖို့ တမင်တကာ ရည်ရွယ်ထားတာလား... ဒါမှမဟုတ် တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ က တာအို ဘိုးဘေးကြီး တစ်ပါးပါ ရောက်ရှိလာနိုင်တယ် ဆိုတာကို ကြိုတင် တွက်ဆထားလို့လား’

နင်ချီ တွေးတောနေမိ၏။

သေချာသည်ကတော့ သူ၏ ကိုယ်ပွား ဆင်းသက်လာပြီးမှသာ ဤ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု များကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်တော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ နင်ချီ ၏ အကြည့်များ က သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ဆီသို့ ကျရောက်သွားတော့၏။

မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ကတည်းက... ထို အဘိုးအို ၏ အကြည့်များ မှာလည်း သူ့အပေါ်သို့သာ တည့်မတ်စွာ ကျရောက်နေကြောင်းကို နင်ချီ ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

"မင်းက ဒီကောင်လေး အပေါ် တော်တော်လေး ဂရုစိုက် ပေးနေပုံ ရတယ်နော်..."

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား က ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား အား ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လှမ်း၍ မေးလိုက်၏။

"ဘာလဲ... ရှင် ကလည်း နင်ချီ ကို စိတ်ဝင်စား နေတာလား..."

"ငါတို့ထက်တောင် သာလွန်နိုင်တဲ့ အလားအလာ တွေ ရှိနေတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ကို... ငါတို့ လို အဆင့်အတန်း မျိုး ရောက်နေတဲ့ သူတွေတောင်မှ စိတ်မဝင်စားဘဲ နေဖို့ ဆိုတာ တကယ့်ကို ခက်ခဲလွန်းလှပါတယ်လေ... မင်း ရော အဲဒီလို မထင်ဘူးလား..."

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှာ ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက်...

"အဓိပ္ပာယ် မရှိတဲ့ စကားတွေ လျှောက်ပြော မနေနဲ့တော့... ကျွန်မ ရှင် နဲ့ သေချာ မတိုက်ခိုက်ရသေးဘူး... ဒီ တိုက်ပွဲ ကို အရင်ဆုံး အဆုံးသတ် လိုက်ကြရအောင်"

စကား ဆုံးသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်း သွားတော့၏။း

ဤ အခိုက်အတန့် တွင်မူ... သူမ သည် မိမိ၏ စွမ်းအား များကို ဆက်လက် ဖိနှိပ် ချုပ်တည်း မထားတော့ဘဲ... သူမ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အစွမ်း အစ အားလုံးကို အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲ ထုတ်လွှတ်လိုက်လေပြီ။

ဘေးမှနေ၍ အကဲခတ် စောင့်ကြည့်နေသော နင်ချီ ၏ နားထဲတွင်... အဆုံးအစ မရှိသော ပင်လယ် သမုဒ္ဒရာ လှိုင်းလုံးကြီး များ၏ ရိုက်ခတ်သံကြီးက မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရတော့သည်။

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား အရှေ့၌ ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်... သူမ၏ လက်သီး တစ်ချက် ကို အဟုန်ပြင်းစွာ အရင်ဆုံး ထိုးသွင်းလိုက်၏။

အခန်း (၉၆၂) - ပင်လယ်အောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော လမင်း

သူမ၏ ညာဘက် လက်သီး ပေါ်တွင် ရေ စည်းမျဉ်း များ စုစည်းသွားပြီး... နဂါး ခေါင်း တစ်ခု အဖြစ်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။

ထို နဂါး ခေါင်း မှာ ရေနဂါး ၏ ပုံရိပ်ယောင် ပင် ဖြစ်ပြီး... ၎င်း အတွင်း၌ အဆုံးအစ မရှိသော အသွင်ပြောင်းလဲမှု မျိုးစုံ ပါဝင်နေရုံ သာမက၊ ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ မဟာ တာအို အလိုဆန္ဒ များပါ အပြည့်အဝ ကိန်းအောင်း နေလေသည်။

နင်ချီ သည် သူ၏ စိတ်အာရုံ အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော တုန်လှုပ်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ဤ အခိုက်အတန့် လေး အတွင်းမှာပင်... မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး ရှိ ရေခိုးရေငွေ့ ဝိညာဉ် စွမ်းအင် စည်းမျဉ်း များ အားလုံး သည် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ လက်သီးချက် ကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းမိုး ထိန်းချုပ် ခံလိုက်ရသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသော အချက်မှာ... နင်ချီ ၏ ရင်တွင်း၌ တစ်စုံတစ်ရာက သူ့အား သိမ်မွေ့ နူးညံ့စွာဖြင့် တိတ်တဆိတ် အားဖြည့် ပြုစု ပျိုးထောင် ပေးနေသကဲ့သို့ အလွန်တရာ ထူးဆန်းသော ခံစားချက် တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရခြင်း ပင် ဖြစ်၏။

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ လက်သီးချက် အတွင်း၌ စကြဝဠာ ကြီး၏ အဆုံးစွန်သော နူးညံ့ သိမ်မွေ့မှု နိယာမ တရားများ အပြည့်အဝ ပါဝင် ကိန်းအောင်း နေဟန် ရှိ၏။

ဤကဲ့သို့သော မဟာ တာအို နိယာမ သည် သာမန် သဘောတူညီချက် စည်းမျဉ်း များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြား ခြားနားလှသည်။ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး သည် စည်းမျဉ်း ၏ စွမ်းအား များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည် ဆိုသော်ငြားလည်း... ဤ အရာက ထို ကန့်သတ်ချက် များကို လုံးဝ ကျော်လွန် ဖောက်ထွက် နေခဲ့လေပြီ။

ယေဘုယျ အားဖြင့် ဆိုရလျှင်... ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် အနူးညံ့ အသိမ်မွေ့ဆုံးသော စွမ်းအား များကို အသုံးပြုကာ၊ လောက ရှိ အခြားသော စွမ်းအား အားလုံးကို လွှမ်းမိုး အုပ်စိုး နိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်း ပင် ဖြစ်၏။

ဤ မြင်ကွင်း ကို မြင်လိုက်ရသော အခါ... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ၏ မျက်လုံးများ မှာ တလက်လက် တောက်ပသွားတော့၏။ သူ ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအား များနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်အမင်း စပ်စုချင်စိတ် ပြင်းပြ နေဟန် ရှိသည်။

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး သည် ရှောင်တိမ်းရန် ဖြစ်စေ၊ နောက်ဆုတ်ရန် ဖြစ်စေ လုံးဝ မကြိုးစားခဲ့ချေ။

သူ၏ ညာဘက် လက် ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့်... မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း သူ၏ အရှေ့ဘက် သို့ တိုက်ရိုက် ကာကွယ်လိုက်တော့သည်။

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ၏ လက်ဝါးပြင် ထက်၌မူ... ဧရာမ ရွှေရောင် စာလုံးကြီး တစ်လုံး က ဟင်းလင်းပြင် ထဲမှနေ၍ ရုတ်ချည်း ပေါ်ထွက်လာတော့၏။

ထို ရွှေရောင် စာလုံးကြီး သည် သူ၏ စိတ်အာရုံ နှင့် တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက် နေသည်။

စိတ်ကူး တစ်ချက် ဖြင့် စာလုံး များကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး... သူ၏ စုတ်ချက် များမှာ နဂါး နှင့် မြွေ တို့ လူးလွန့် လှုပ်ရှား နေသည့်အလား အသက်ဝင် လှကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ဖိနှိပ်ခြင်း ဟူသော ဧရာမ စာလုံးကြီး တစ်လုံး အဖြစ်သို့ ပေါင်းစည်း သွားတော့၏။

"ပင်လယ် ကို ဖိနှိပ်မယ့် စာလုံး တစ်လုံး"

ဖိနှိပ် ဟူသော စာလုံးကြီး ထံမှ... အသက်ရှူ ကြပ်မတတ် လေးလံလှသော အရှိန်အဝါ ကြီး တစ်ခု က ဖိနှိပ် လွှမ်းခြုံ လာတော့သည်။

ထို စာလုံးကြီး ရုပ်လုံး ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့် မှာပင်... ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ရေနဂါး ပုံရိပ်ယောင် ၏ ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်နေသော အရှိန်အဟုန် မှာ သိသိသာသာ ပင် ရပ်တန့် သွားခဲ့လေပြီ။ ၎င်းမှာ စာလုံးကြီး ထံမှ ဖြာထွက်နေသော အလင်းတန်း များ၏ ဖိနှိပ် ချုပ်ချယ်မှုကို ခံလိုက်ရသည့်အလား ပါပင်။

သို့သော် ချက်ချင်း ဆိုသလိုပင်... ၎င်းက နဂါး ၏ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီး ကို ဟလိုက်ပြီး၊ အလွန်တရာ ကျယ်လောင်လှသော နဂါး ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

"ဝေါ..."

နဂါး ခေါင်း ကြီး ထံမှ ရေလှိုင်း များ တဟုန်ထိုး ပန်းထွက်လာပြီး... ရေအားပြင်း ပိုက်ခေါင်း မှ ပန်းထွက်လာသော ရေလုံး ကြီးများ အလား၊ တလက်လက် တောက်ပနေသည့် ဖိနှိပ်ခြင်း ရွှေရောင် စာလုံးကြီး ဆီသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည်။

“ဝုန်း…”

ထို စွမ်းအား နှစ်ခု အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ် မိသွားကြလေပြီ။ ရေလုံး ကြီးများ မှာ ပင်လယ် သမုဒ္ဒရာ လှိုင်းလုံး ကြီးများ အလား... တစ်လှိုင်း ပြီး တစ်လှိုင်း အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ် လာကြသည်။ လှိုင်း တစ်ခုစီ တိုင်း တွင် စွမ်းအား များမှာ နှစ်ဆ တိုးလာကာ... ဖိနှိပ်ခြင်း စာလုံးကြီး ကို လုံးလုံးလျားလျား ဖုံးလွှမ်း ဝါးမြို ပစ်လိုက်တော့၏။

ရေလုံး ကြီးများ ၏ အတွင်းဘက် ၌ ပိတ်မိနေသော သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှ ဖန်တီးထားသည့် ဖိနှိပ်ခြင်း စာလုံးကြီး က... ဓမ္မ ပုံရိပ်မှ ပေါက်ဖွားလာသော အဆုံးအစ မရှိသည့် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကို ပြင်းထန်စွာ ထုတ်လွှတ် နေတော့သည်။

စွမ်းအား နှစ်ခု စလုံး မှာ ဟင်းလင်းပြင် နေရာလွတ် အတွင်း၌ အကြိတ်အနယ် အားပြိုင် နေကြပြီး... တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် စုဆောင်း နေကြ၏။

နောက်ဆုံးတွင်တော့... စွမ်းအား နှစ်ရပ် စလုံး ၏ အရှိန်အဟုန် မှာ အမြင့်ဆုံး သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး... တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဂျိန်း…”

မိုးခြိမ်းသံ အလား ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံ နှင့်အတူ... ထို ပုံရိပ် နှစ်ခု စလုံး မှာ မိုင်ဝက်ခန့် အကွာအဝေး သို့ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း လွင့်စင် ထွက်သွားကြပြီး... ဖိနှိပ်ခြင်း စာလုံးကြီး နှင့် ရေလုံးကြီးများ မှာလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ် သွားကြတော့၏။

အခန်း (၉၆‌၃) - ပင်လယ်အောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော လမင်း

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှာ သူမ၏ အေးစက်စက် မျက်ဝန်း များကို တစ်ချက် မှိတ်လိုက် ဖွင့်လိုက် လုပ်လိုက်သည်။

"တော်လိုက်တဲ့ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ပဲ... သူက စာလုံး တွေကို ခြေကျင်း တွေ အဖြစ် အသွင်ပြောင်းပြီး၊ ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ နိယာမ စည်းမျဉ်း တွေကိုပါ ဖိနှိပ် ချုပ်ချယ် နိုင်စွမ်း ရှိတာပဲ"

သူမ၏ အသံ မှာ ဒီရေလှိုင်း များ၏ ရိုက်ခတ်သံ အလား ဖြစ်နေပြီး... ၎င်း အတွင်း၌ စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေသော အရိပ်အယောင် အချို့ ပါဝင် ကိန်းအောင်း နေလေသည်။

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် သူမ၏ လက်ကို ရုတ်တရက် တစ်ချက် လှန်လိုက်ရာ... တလက်လက် တောက်ပနေသော အပြာရောင် ရေစက် လေး တစ်စက် က သူမ၏ လက်ဝါးပြင် ပေါ်တွင် စုစည်းလာတော့၏။

နောက်တစ်စက္ကန့် တွင်မူ သူမ က လက်ညှိုး ဖြင့် တစ်ချက် ခတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်..."

ထို ရေစက် လေး သည် ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖြတ်သန်းကာ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ဆီသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပျံသန်းသွားတော့၏။ လမ်းခရီး တစ်လျှောက် တွင် ၎င်း၏ အရွယ်အစား မှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး... နောက်ဆုံး၌ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာ ကြီး တစ်ခု အဖြစ်သို့ လုံးလုံးလျားလျား အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။

ဤ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာ ကြီးမှာ ပုံရိပ်ယောင် သက်သက် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းသည် အဆုံးအစ မရှိ ကျယ်ပြန့်လှပြီး... ပေါ်ထွက်လာသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအား များ နှင့် လုံးဝ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ပို၍ ထူးဆန်း အံ့ဩဖွယ် ကောင်းသည်မှာ... နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် ပွင့်လင်း မြင်သာသော အခြေအနေ သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ပုံသဏ္ဌာန် မရှိသည့်အလား ဟင်းလင်းပြင် နေရာလွတ် ထဲမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့လေ၏။

ဘေးမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေသော နင်ချီ မှာ အံ့အားသင့်မှု ကြောင့် သူ၏ မျက်လုံးများ အလိုအလျောက် ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။

'ဒီ အဘွားကြီး တကယ် ကြမ်းတာပဲ'

နင်ချီ စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ဟူသော နာမည် နှင့် လိုက်ဖက်စွာပင်... သူမ သည် မဟာ တာအို ကို ဤမျှ အတိုင်းအတာ အထိ အသုံးပြု နိုင်စွမ်း ရှိပြီး၊ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှ ဖန်တီး ဆင့်ခေါ်ထားသော မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် ကြီး နှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ပစ်လိုက်လေပြီ။

ဤသည်မှာ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော မက်မွန်ဥယျာဉ် ၏ စွမ်းအား များကို အသုံးပြု၍... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ပူးပေါင်း အကောင်အထည် ဖော်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စစ်သေနာပတိ ကျမ်းများ တွင် ဆိုထားသည့် အတိုင်း... ရေ တွင် ပုံသေ သဏ္ဌာန် မရှိ၊ ၎င်း၏ အင်အား ကို ကောင်းစွာ အသုံးချသင့်သည် ဟူ၍ ပါပင်။

ထို ရေ များသည် ဟင်းလင်းပြင် နေရာလွတ် အတွင်းသို့ အပြည့်အဝ စီးဝင်သွားပြီး၊ ၎င်း နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကာ... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ထံသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ စိမ့်ဝင် သွားတော့၏။

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် အစပိုင်းတွင် ၎င်းမှာ သိပ်ပြီး ထူးခြားလှသည် မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်ငြား... ဤ မြင်ကွင်း ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသော အခါ၊ သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာ မှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဤ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုတည်း နှင့်ပင်... ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ အစစ်အမှန် ခွန်အား ကို သူ တစ်စွန်းတစ်စ မြင်တွေ့ခွင့် ရလိုက်လေပြီ။

အကယ်၍ ဤ စွမ်းအား များကိုသာ မတားဆီးနိုင်လျှင်... သူ၏ ကိုယ်ပွား ခန္ဓာကိုယ် ပင်လျှင် ၎င်း၏ တိုက်စားမှုကို ခံရပြီး၊ နောက်ဆုံး၌ ဘာမှ မရှိသော အခြေအနေ သို့ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားမည်သာ ဖြစ်၏။

"စာလုံးတစ်ရာ မှော်စွမ်းရည်"

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး က တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် တွင်မူ သူ က ဖိနှိပ်ခြင်း နည်းစနစ် ကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ... စာလုံးတစ်ရာ မှော်စွမ်းရည် ကို ပြောင်းလဲ အသုံးပြုလိုက်၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထဲမှ ဧရာမ ရွှေရောင် စာလုံး ရာပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး... မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အချင်း မီတာ တစ်ရာကျော် ရှိသော ကာကွယ်ရေး အကာအကွယ် ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ဖွဲ့တည်သွားတော့သည်။

ထို့အပြင်... နင်ချီ နှင့် ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အခြေအနေ များနှင့် မတူညီဘဲ၊ ဤ အခိုက်အတန့် တွင် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး သည် ထို စာလုံး တစ်ရာ ၏ အစွမ်းအစ အားလုံးကို အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲ ထုတ်လွှတ်လိုက်လေပြီ။

ဤ စာလုံး များသည် ကာကွယ်ရေး သက်သက် အတွက်သာ မဟုတ်ချေ။ ၎င်းတို့ သည် အသက်ဝင် လှုပ်ရှားလာသည့်အလား၊ ဟင်းလင်းပြင် နေရာလွတ် အတွင်း၌ ဖားလောင်း လေးများ အလား လူးလွန့် လှည့်ပတ်နေကြပြီး... ရှေးဟောင်း သိုင်းကျမ်းများ အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားကြတော့၏။

တာအို သည် တစ် ကို မွေးဖွားသည်၊ တစ် က နှစ် ကို မွေးဖွားသည်၊ နှစ် က သုံး ကို မွေးဖွားသည်၊ သုံး က အရာခပ်သိမ်း ကို မွေးဖွားသည်... ဟူသည့် အတိုင်းပင်။ သူ၏ စာလုံး တစ်ရာ သည် ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော သိုင်းကျမ်း စာပေ ရာပေါင်းများစွာ အဖြစ်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွား၏။

ဤ မြင်ကွင်း ကို မြင်လိုက်ရသော အခါ နင်ချီ ၏ ရင်တွင်း၌ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားရသည်။

'ဘုရားရေ... ဒီ အဘိုးကြီး က ငါနဲ့ တိုက်တုန်းက သူ့ရဲ့ ခွန်အား တွေကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလား... ဒါမှမဟုတ် အခု သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွား က အရင်တုန်းက လွှတ်လိုက်တဲ့ ကိုယ်ပွား ထက်... မူလ ခန္ဓာကိုယ် ဆီကနေ စွမ်းအားတွေ ပိုပြီး စုစည်း ရယူထားနိုင်လို့လား...'

ဒါက ဒုတိယ အချက် ကြောင့်သာ ဖြစ်မည်ဟု နင်ချီ

ကောက်ချက်ချလိုက်၏။

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှာ တရုတ် စာပေရာပေါင်းများစွာ ၏ အကာအကွယ် အတွင်း၌ လုံခြုံစွာ ရှိနေ၏။

သူ သည် သူ၏ လက်ညှိုး ကို စုတ်တံ အဖြစ် အဆက်မပြတ် အသုံးပြုကာ... ဟင်းလင်းပြင် နေရာလွတ် အတွင်း၌ ဒေါသတကြီး ရေးခြစ်နေတော့သည်။

သူ အလွန် လျင်မြန်စွာ ရေးသားနေစဉ်... ထို ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသော စာပေမှတ်တမ်း ရာပေါင်းများစွာ အနက်မှ တစ်ခု မှာ ရုတ်တရက် ပို၍ပင် စူးရှ တောက်ပလာတော့၏။

ကျန်ရှိနေသော အခြား စာပေမှတ်တမ်း ကိုးဆယ့်ကိုး ခု မှာ ရေစက်လေးများ အလား... ထို ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းကျမ်း စာပေကြီး တစ်ခုတည်း ထဲသို့ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

နင်ချီ သည် ထို စာပေမှတ်တမ်း ကို စူးစိုက် ကြည့်နေရင်း... ၎င်း အတွင်းမှ အပိုင်းအစ အချို့ကို ဝေဝါးစွာ ဖတ်ရှုလိုက်နိုင်၏။

“ရေကြီး ရေလျှံမှု တွေက ကြမ်းတမ်း ပြင်းထန်ပြီး၊ မြေပြင် တစ်ခုလုံး ကို လွှမ်းမိုး သွားတယ်... ယွီ က မြစ် ကိုးသွယ် ကို တူးဖော်ပြီး၊ ကျီ နဲ့ လော့ မြစ် တွေကို ရှင်းလင်းကာ၊ ပင်လယ် ထဲသို့ စီးဝင်စေခဲ့တယ်...”

ဤသည်မှာ ရေဘေး ကာကွယ်ရေး နှင့် ပတ်သက်သော ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသည့် စာပေမှတ်တမ်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး... သူ၏ အိမ်ရှေ့မှ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဖြတ်သွားသော်ငြားလည်း ဝင်ရောက်ခြင်း မရှိဘဲ၊ တိုင်းပြည် ကို ဒုက္ခပေးနေသော ရေဘေး ကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ် နိုင်ခဲ့သည့် သူရဲကောင်း တစ်ဦး ၏ ဇာတ်လမ်း ကို ပုံဖော် ပြောပြနေသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။