အခန်း (၉၆၇-၉၆၉)
Vol. 65 Ch. 967-969
အခန်း (၉၆၇) - ပင်လယ်အောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော လမင်း
"မင်း သူ့ကို မတိုက်ခိုက်ဘူးလား... မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ငါ့ကို ပြစမ်းပါ…”
နင်ချီ တစ်ယောက် စကားဆွံ့အသွားရလေပြီ။
'ဒီ ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီးက ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စမ်းသပ်ချင်နေတာလား...'
နင်ချီသည် လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး၏ အကာအကွယ်ဆီသို့ လက်ဝါး အားလှိုင်း တစ်ချက် ချက်ချင်း ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။
ဧရာမ လက်ဝါးကြီး တစ်ခုက သူ၏ အရှေ့တွင် ရုပ်လုံးပေါ်လာပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပနေ၏။ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး၏ စာလုံးတစ်ရာ မှော်စွမ်းရည် အတိုင်းပင်... ထိုလက်ဝါးကြီးပေါ်တွင် စာလုံးများက အဆက်မပြတ် ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေတော့သည်။
"ဒိုင်း..."
တုံးတိသော အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဧရာမ လက်ဝါးကြီးက သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်ပွား၏ အကာအကွယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ တိုးဝင်လာသော အရှိန်အဟုန်ကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားစေ၏။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကောင်းကင်တိုင်လုံးကြီးများအလား ဧရာမ လက်ချောင်းကြီးများက သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်ပွား၏ စာလုံးတစ်ရာ အကာအကွယ်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။
လက်ချောင်းထိပ် တစ်ခုစီတိုင်းမှ ထက်ရှသော တာအို လက်သည်းများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို လက်သည်းများပေါ်တွင် "ခုတ်ပိုင်း"၊ "ထက်ရှ"၊ "ဆွဲဖြဲ"၊ "ခွာချ" နှင့် "ဆွဲနုတ်" စသည့် နတ်ဘုရား စာလုံးများ ပေါ်လွင်နေပြီး... ၎င်းတို့မှာ ဤ စာလုံးတစ်ရာ အကာအကွယ် တံတိုင်းကို ဖောက်ထွင်း ဖျက်ဆီးရန်အတွက် အထူး ဖန်တီးထားခြင်း ပါပင်။
"ဂျီး..."
မက်မွန်ဥယျာဉ် လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးတွင် ကျောက်သင်ပုန်းကို လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ခြစ်လိုက်သည့်အလား ကျောချမ်းဖွယ် အသံကြီး ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ... ကြားရသူတိုင်း၏ ကြက်သီးမွေးညင်းများပင် ထသွားစေတော့၏။
သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး၏ ကိုယ်ပွားသည် အကာအကွယ် အတွင်း၌ မတ်မတ် ရပ်နေဆဲ ရှိပြီး... အကာအကွယ်ကို ဆွဲဖြဲတော့မည့် ဧရာမ လက်သည်းကြီးများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန်တရာ ခက်ထန်နေတော့သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီးရော သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီးပါ နင်ချီ၏ ဧရာမ လက်ဝါး နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည်ကို စူးစိုက် ကြည့်နေကြ၏။
ထို နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည်မှာ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး၏ ကိုယ်ပွား အသုံးပြုသော မှော်ပညာများနှင့် အလွန်တရာ ဆင်တူလွန်းလှသဖြင့်... ပုံသဏ္ဌာန် ကွဲပြားခြင်းမှလွဲ၍ အခြေခံအားဖြင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီနေတော့သည်။
'ဒီကောင်လေး... တိုက်ရတာ ပိုကြာလာလေလေ ပိုပြီး စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလာလေလေပဲ... ပြိုင်ဘက်ရဲ့ နည်းစနစ်တွေကို လျှပ်တစ်ပြက် အချိန်အတွင်း သင်ယူပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်... အဲဒီ စွမ်းရည်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်...'
ယေဘုယျအားဖြင့် ဆိုရလျှင် အဆင့်မြင့် နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံများကို အသုံးပြုကာ အဆင့်နိမ့် နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ၏ နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည်များကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်စွမ်း ရှိကြ၏။
သို့သော် အဆင့်မြင့် နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ ပင်လျှင်... အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူများ၏ နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည်ကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မှော်စွမ်းရည် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ အသုံးပြုနိုင်ရန်မှာ လူအများစု အတွက် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စရပ်ပင်။
အကြောင်းမူကား သူတို့သည် မတူညီသော စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာ ကျင့်သုံးကြပြီး... ထို မတူညီသော စည်းမျဉ်းများကို အချင်းချင်း ပေါင်းစပ် ညှိနှိုင်း၍ မရနိုင်သောကြောင့်ပင်။
နင်ချီနှင့် အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး အနေဖြင့် နင်ချီ၏ နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည်ကို သဘာဝကျကျပင် ခွဲခြား သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် နင်ချီ၏ နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည်ကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည် အဖြစ် အသွင်ပြောင်းရန် ဆိုသည်မှာ အချိန်တိုလေး အတွင်း သူ လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ချေ။
ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့်... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး၏ နယ်ပယ်ထက် နိမ့်ကျသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည့် နင်ချီကမူ... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်ပွား၏ စွမ်းအားများကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မှော်ပညာ အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းနိုင်ခဲ့လေပြီ။ ဤအချက်က သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီးအား စိတ်ပျက် ဒေါသထွက်စေရုံသာမက နင်ချီ၏ ပါရမီကြောင့် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့၏။
အခန်း (၉၆၈) - နယ်မြေများ ပင်လယ် သည်လည်း ပင်လယ် တစ်ခုပင်
ဤကောင်လေး၏ ပါရမီမှာ သူ၏ ဘဝ တစ်သက်တာလုံး မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသမျှ လူများ အားလုံးထဲတွင် ကောင်းကင်ကို အံတုနိုင်ဆုံးသော ပါရမီပင် ဖြစ်တော့သည်။
ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး၏ ကိုယ်ပွား သည်လည်း စာလုံးများ တလက်လက် တောက်ပနေသော နင်ချီ၏ ဧရာမ လက်ဝါးကြီးကို စူးစိုက် ကြည့်နေလေ၏။
သူမသည် နင်ချီ၏ ပါရမီကို အသိအမှတ်ပြုသည့် အနေဖြင့်... သူမ၏ သွယ်လျ လှပသော မေးစေ့လေးကို မသိစိတ်မှ အလိုအလျောက် ညိတ်ပြလိုက်မိတော့သည်။
သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး၏ ကိုယ်ပွားမှာ ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး၏ နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည်မှ ခုလေးတင်မှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး... ထပ်ခါတလဲလဲ တိုက်ခိုက်လာသော ပုံရိပ်ယောင် များကြောင့် အတန်ငယ် ထိခိုက် နွမ်းနယ်နေခဲ့လေပြီ။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်... နင်ချီ ကပါ သူ၏ အကာအကွယ်ကို ဆွဲဖြဲရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး၏ ကိုယ်ပွားသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ရုတ်တရက် လက်ညှိုး တစ်ချောင်း ထိုးပြလိုက်တော့၏။
"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အကြား... ငါ တစ်ဦးတည်းသာလျှင် အထွတ်အမြတ် ဖြစ်တယ်..."
တာအို ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုက သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး၏ ကိုယ်ပွားထံမှ ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ထို တာအို ပုံရိပ်ယောင်မှာ အဆက်မပြတ် ကြီးမားလာပြီး... မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သူ၏ အကာအကွယ် တံတိုင်းကို ဖောက်ထွက်သွားကာ၊ မက်မွန်ဥယျာဉ် လေဟာနယ် အတွင်း၌ ခေါင်းက မိုးထိပြီး ခြေက မြေကြီးကို နင်းထားသော ဧရာမ တာအို ပုံရိပ်ကြီး တစ်ခု အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားတော့၏။
ထို ပုံရိပ်ယောင် ကြီးမှာ ခေါင်းပြောင်နေပုံ ရပြီး... တည်ကြည် ခမ်းနားပြီး လေးနက်သော အသွင်အပြင် ရှိကာ၊ ခရမ်းရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေတော့သည်။
၎င်းသည် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး၏ စာလုံးတစ်ရာ မှော်စွမ်းရည် အကာအကွယ် နေရာတွင် လုံးလုံးလျားလျား အစားထိုး ဝင်ရောက်သွားပြီး... အတွင်းဘက်ရှိ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး၏ ကိုယ်ပွားကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးလိုက်၏။
သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှ ဖန်တီးလိုက်သော ထို ပုံရိပ်ယောင် ကြီးသည် နင်ချီ ၏ ဧရာမ လက်ဝါးကြီး ကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း လုံးလုံးလျားလျား မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြိတ်ချေ ပစ်လိုက်၏။ ၎င်းထံမှ ဖြာထွက်လာသော ခရမ်းရွှေရောင် အလင်းတန်း များကြောင့် ဧရာမ လက်ဝါးကြီး မှာ လုံးဝ အစအန ပင် မကျန်တော့ချေ။
မည်သည့် အကြောင်းကြောင့် မှန်း မသိဘဲ... ဤ ခေါင်းပြောင် ပုံရိပ်ယောင် ကြီး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာမှု က ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး နှင့် နင်ချီ တို့ နှစ်ဦးစလုံး ၏ ရင်တွင်း၌ ဖိနှိပ် ချုပ်ချယ်မှု နှင့် ရိုသေ လေးစားမှု များကို အလိုအလျောက် ခံစားလိုက်ရစေသည်။
ဤ ပုံရိပ်ယောင် ကြီး၏ အရှေ့တွင်... မည်သူ မဆို အလိုအလျောက် ခေါင်းငုံ့ အရိုအသေ ပေးမိကြမည် ဖြစ်ပြီး၊ လက်နက် များကို ချကာ... အရှုံးပေး အညံ့ခံ ချင်စိတ် များ ပေါက်ဖွား လာမည်မှာ သေချာလှ၏။
နင်ချီ သည် သူ၏ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး... ထို ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသော ခံစားချက် များကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှား ပစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ သည် နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာ သွားပြီး... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား နှင့် ယာယီ အကွာအဝေး တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ကာ၊ ဤ နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည် မှာ မည်သို့သော အရာ ဖြစ်နေမည်နည်း ဆိုသည်ကို သေချာ ပြတ်သားစွာ စူးစမ်း လေ့လာရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့၏။
ယနေ့ တွင်... မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် ၌ နောက်ထပ် ရုပ်တု ကြီး တစ်ခု အပို ရောက်ရှိ လာခဲ့လေပြီ။ ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး သည် ရေ စည်းမျဉ်း များကို အမြင့်ဆုံး အဆင့် အထိ အသုံးချ ထားခဲ့သဖြင့်... ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး တွင် ပင်လယ်ရေ များဖြင့် ဖုံးလွှမ်း နေပြီး၊ ဤ ခေါင်းပြောင် ရုပ်တု ကြီးမှာ သမုဒ္ဒရာ ကြီးထဲတွင် တစ်ဝက်ခန့် နစ်မြုပ် နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏။
ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှ ဖန်တီးထားသော စွမ်းအား များမှာ ယခု အချိန်အထိ ဆက်လက် သက်ရောက် နေဆဲ ဖြစ်ပြီး... ၎င်းက ကိုယ်ပွား ကို ကြီးမားလှသော စွမ်းအား များ ပေးစွမ်း နေသဖြင့်၊ ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှု များမှာ အလွန်တရာ နှေးကွေး ထိုင်းမှိုင်း နေတော့သည်။
ထို့ကြောင့် ၎င်း အနေဖြင့် နင်ချီ ကို မီအောင် လိုက်ရန် ဆိုသည်မှာ လောလောဆယ် လုံးဝ (လုံးဝ) မဖြစ်နိုင်သေးချေ။
သို့သော်ငြား... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ကို အကဲခတ် ကြည့်မည် ဆိုလျှင်၊ သူ သည် နင်ချီ ကို နောက်ယောင်ခံ လိုက်ရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဟန် တူ၏။ သူ သည် ဤ ကိုယ်ပွား ကို အသုံးပြု၍ လိုက်ရန် မစွမ်းဆောင် နိုင်ခြင်းလော... သို့တည်းမဟုတ် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန် ဆန္ဒ မရှိခြင်းလော ဆိုသည်ကိုတော့ အတိအကျ မသိနိုင်ချေ။
နင်ချီ သည် မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် ၏ ထောင့်တစ်နေရာ တွင် ရပ်တန့် လိုက်ပြီး... ခရမ်းရွှေရောင် ဗုဒ္ဓ ရုပ်ပွားတော် ကြီးကို ငေးကြည့် နေစဉ်၊ သူ၏ နှလုံးသား ထဲတွင် တည်ငြိမ် အေးချမ်းမှု များကို ထူးဆန်းစွာ ခံစား နေရတော့သည်။
ထို အခိုက်အတန့် လေး အတွင်းမှာပင်... ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား က နင်ချီ ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် အသံလွှင့် ကာ ဆက်သွယ် လာပြန်၏။
"မင်း ရဲ့ စွမ်းအား တွေကို ထပ်ပြီး ဖုံးကွယ် မထားနဲ့တော့... မင်း ရဲ့ အစစ်အမှန် ခွန်အား တွေကို ငါ့ကို ပြစမ်း"
နင်ချီ က ချက်ချင်း ပင် ပြန်လည် မေးခွန်း ထုတ်လိုက်သည်။
"ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး က ဘာကို မြင်ချင် တာလဲ ခင်ဗျာ"
"တခြား ဘာ ဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ။ မင်း လည်း ငါ့လိုပဲ နယ်မြေများ ပင်လယ် ရဲ့ စွမ်းအား ကို အသုံးပြု နိုင်တယ် ဆိုတာကို... တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် က တစ်ဆင့် မင်းကို ငါ အသိပေး ခိုင်းခဲ့တယ် မဟုတ်လား"
အခန်း (၉၆၉) - နယ်မြေများ ပင်လယ် သည်လည်း ပင်လယ် တစ်ခုပင်
နင်ချီ သည် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ... သူမ က သူ့ကို မျက်တောင် မခတ်တမ်း စူးစိုက် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ကြည့်ရသည်မှာ သူမ က အစကတည်းက ကြိုတင် ပြင်ဆင် လာခဲ့ပုံ ရသည်။ ပထမ အချက် အနေဖြင့်... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ကို ရင်ဆိုင်ရန် ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယ အချက် အနေဖြင့်မူ... နင်ချီ ကို စမ်းသပ် အကဲဖြတ်ရန် ပင် ဖြစ်တော့သည်။
နင်ချီ ၏ ခေါင်းထဲ၌ အတွေး တစ်ခု က လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေး သွားတော့၏။
‘ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး က "ပင်လယ် အောက်ခြေ မှ ထွက်ပေါ်လာသော လမင်း" ဆိုတဲ့ နည်းစနစ် ကို အသုံးပြု ခဲ့တုန်းက... သူလည်း နယ်မြေများ ပင်လယ် ရဲ့ စွမ်းအား ကို အသုံးပြု ခဲ့တာ များလား’
‘သူက ဘာဖြစ်လို့ နယ်မြေများ ပင်လယ် ရဲ့ စွမ်းအား ကို ဒီလောက်တောင် အတင်းအကြပ် ထုတ်ဖော် ပြသ ခိုင်းချင် နေရတာလဲ... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် အစစ်အမှန် က ဘာလဲ’
နင်ချီ သည် ဤ မေးခွန်း များကို သူ၏ ရင်တွင်း၌ တိတ်တဆိတ် ဖုံးကွယ် ထားလိုက်ပြီး... သူ၏ စွမ်းအား များကို ဆက်လက် ဖုံးကွယ် မထားတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
တစ်ဖက်လူ က သူ သည် နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ စွမ်းအား ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သိရှိနေပြီ ဆိုမှတော့... သူမ သဘောကျ အတိုင်း ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ကို မျက်မြင် ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခွင့် ပေးလိုက်မည်သာ။ ဤ အခွင့်အရေး ကို အသုံးချ၍ ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး အနေဖြင့် နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ စွမ်းအား ကို မည်သို့ ရယူ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကိုပါ မေးမြန်း ရန် အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခု ပင် ဖြစ်ပေ၏။
နင်ချီ သည် သူ၏ စိတ်အာရုံ ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို စစ်ဆေး လိုက်ပြီး... တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ စွမ်းအား ကို စတင် လှုံ့ဆော် အသက်သွင်း လိုက်တော့သည်။
ချက်ချင်း ဆိုသလိုပင်... သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံး မှာ တဟုန်ထိုး ဖောင်းကား လာပြီး၊ အဝတ်အစား များ၏ အောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြွက်သား များ အဆက်မပြတ် ကြီးထွား လာနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... နင်ချီ ၏ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ် အေးချမ်း နေလေ့ ရှိသော အမူအရာ မှာလည်း ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အတန်ငယ် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာတော့သည်။
နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ စွမ်းအား သည် သေးငယ်သော ကမ္ဘာငယ် လေးများ ၏ ပြင်ပ တွင် ရှိနေသော စွမ်းအား တစ်ခု ဖြစ်၏။ ကမ္ဘာကြီး များ ၏ စွမ်းအား များနှင့် နှိုင်းယှဉ် ကြည့်မည် ဆိုပါက... ၎င်းမှာ များစွာ ပိုမို ကြမ်းတမ်းပြီး၊ အရိုင်းဆန် ကာ၊ အပျက် သဘောဆောင်သော စွမ်းအား များ ဖြစ်ကြသည်။
နင်ချီ သည် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှ ဖန်တီးထားသော ခေါင်းပြောင် ပုံရိပ်ယောင် ကြီးကို စူးစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။
သူ သည် ပထမဆုံး အကြိမ် အဖြစ် နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ စွမ်းအား ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး... နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည် အသစ် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင် လိုက်တော့၏။
နောက်တစ်စက္ကန့် တွင်မူ... နင်ချီ သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ စွမ်းအား အများစု ကို သူ၏ ညာဘက် လက်ညှိုး ပေါ်သို့ အပြည့်အဝ စုစည်းလိုက်လေသည်။
သူ၏ လက်ညှိုး မှာ တပိုင်း ဖောက်ထွင်း မြင်ရသော မီးခိုးရောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး... မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း များဖြင့် ပြည့်နှက် နေကာ၊ အတော်လေး ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းသော အသွင်အပြင် ကို ဆောင်နေတော့သည်။
နင်ချီ က သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ဆီသို့ ညွှန်ပြကာ ဟစ်ကြွေးလိုက်၏။
"နယ်မြေများ ပင်လယ် ရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ရေစီးကြောင်းများ..."
ချက်ချင်း ဆိုသလိုပင်... လက်ညှိုး ပေါ်ရှိ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း များမှာ မှုန်ဝါးဝါး ဧရာမ လေဆာတန်း ကြီး တစ်ခု အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး၊ လျှပ်စီး တစ်ပြက် မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန် ဖြင့် ပစ်ထွက် သွားတော့သည်။
“ဒေါင်”
ခေါင်းလောင်း သို့တည်းမဟုတ် စည်တော် ကြီးကို ထုနှက်လိုက်သည့်အလား ကျယ်လောင်သော အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး... မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း က သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ပုံရိပ်ယောင် ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားသော်ငြားလည်း၊ ၎င်းကို ဖောက်ထွင်း နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
အတွင်းဘက် ၌ ရှိနေသော သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှာ အလွန်တရာ ရှေးကျပြီး တည်ကြည် လေးနက်သော မျက်နှာထား ဖြင့်... သူ၏ လက်များကို ကာကွယ်ရေး မုဒြာ တစ်ခု အဖြစ် ဖွဲ့စည်းထား၏။
ဤ ကောင်းချီး ပေးမှု ကြောင့်ပင်... သူ၏ ခေါင်းပြောင် ပုံရိပ်ယောင် ကြီးမှာ လုံးဝ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာလွန်း နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤ မြင်ကွင်း ကို မြင်လိုက်ရသော အခါ နင်ချီ က သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
သူ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း မှာ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ပုံရိပ်ယောင် ကို ထိမှန်သွားပြီးနောက်... မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း မှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော မီးခိုးရောင် မြူမှုန့် လေးများ အဖြစ်သို့ အစိတ်စိတ် အမွှာမွှာ ပျက်စီး သွားတော့၏။