အခန်း (၉၇၀-၉၇၂)

အခန်း (၉၇၀) - နယ်မြေများ ပင်လယ် သည်လည်း ပင်လယ် တစ်ခုပင်

ထို မြူမှုန့် လေးများ အားလုံး မှာ အောက်ဘက်ရှိ ပင်လယ်ရေ များထဲသို့ ပြန်လည် လွင့်စင် ကျရောက်သွားကြသည်။

ရုတ်တရက်... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက်ခန့် ကို မြှုပ်နှံထားသော ပင်လယ်ရေ များမှာ မီးခိုးရောင် မြူမှုန့် လေးများ ၏ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်မှု ကြောင့် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ဤ အခိုက်အတန့် တွင်... ထို ရေ များသည် သေးငယ်သော ကမ္ဘာငယ် လေးများ အတွင်းရှိ ပင်လယ်ရေ များ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ သေးငယ်သော ကမ္ဘာငယ် လေးများ၏ ပြင်ပ တွင် ရှိနေသော အစစ်အမှန် နယ်မြေများ ပင်လယ် ကြီး အဖြစ်သို့ လုံးလုံးလျားလျား အသွင်ပြောင်း သွားသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။

ပင်လယ်ရေ နှင့် နယ်မြေများ ပင်လယ်... နှစ်ခု စလုံး တွင် "ပင်လယ်" ဟူသော စကားလုံး ပါဝင် နေသော်ငြားလည်း ထို အရာ နှစ်ခု မှာ ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး အလား လုံးဝ (လုံးဝ) နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကွာခြားလွန်း လှသည်။

ပင်လယ်ရေ များမှာ လှိုင်းဂယက် မရှိ၊ အသံ မရှိဘဲ... အရာအားလုံး မှာ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် နေ၏။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့်... နင်ချီ က နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ စွမ်းအား များကို ပင်လယ်ရေ များထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး၊ ပင်လယ်ရေ များကို ဆူပွက် လာစေသည့် အခါ တွင်မူ... စာလုံး များနှင့် ပန်းချီကားချပ် များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် ကြီး မှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်အဟုန် ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ဆွေးမြည့် ပျက်စီး လာနေတော့၏။

ထို့အပြင် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ဓမ္မ ပုံရိပ်ယောင်မျက်နှာပြင် မှာလည်း စတင် အရည်ပျော် လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် နင်ချီ ၏ လှုပ်ရှားမှု တိုင်းကို အမြဲတစေ စောင့်ကြည့် နေခဲ့၏။ နင်ချီ သည် နယ်မြေများ ပင်လယ် ၏ စွမ်းအား ကို ဤကဲ့သို့ အသုံးပြုနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... နင်ချီ ဘာကြောင့် ဤသို့ လုပ်ဆောင်နေသနည်း ဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ၊ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"ကောင်လေး... မင်း က နယ်မြေများ ပင်လယ် ရဲ့ စွမ်းအား ကို ဒီလိုမျိုး အသုံးပြု နေတာလား"

နင်ချီ မှာ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက်... တမင်တကာ ပင် တာအို အသံ ဖြင့် ပြန်လည် မေးခွန်း ထုတ်လိုက်၏။

"ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး... ဒီနည်းလမ်း က ရိုးရှင်း ပြီး တိုက်ရိုက် ကျလွန်းလို့... ကောင်းမွန်တဲ့ ချဉ်းကပ်မှု တစ်ခု လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်"

"မင်းက တကယ့်ကို အဖိုးတန် ရတနာ တစ်ခုကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်နေတာပဲ..."

နင်ချီ က ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အဲဒီလို မပြောပါဘူး... ကျွန်တော် က ခင်ဗျား ရဲ့ သမုဒ္ဒရာ ရေစီးကြောင်း တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး...

"အကယ်၍ ငါ အရင်က အသုံးပြုခဲ့တဲ့ သမုဒ္ဒရာ ရေစီးကြောင်း တွေသာ မရှိခဲ့ဘူး ဆိုရင်ကော..."

"မရှိခဲ့ဘူး ဆိုရင်တော့... ကျွန်တော့် ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မှော်ပညာ တွေထဲကို ကျွန်တော် ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်း လိုက်မှာပေါ့။ ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ရဲ့ အမြင်က ဘယ်လို ရှိလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်ပါတယ်။ ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် ဆီကနေ ခင်ဗျား ရဲ့ သတင်းစကား ကို ရကတည်းက... ခင်ဗျား ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နယ်မြေများ ပင်လယ် ရဲ့ စွမ်းအား နဲ့... ကျွန်တော် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နယ်မြေများ ပင်လယ် ရဲ့ စွမ်းအား အကြား ဘာတွေ ကွာခြားမှု ရှိသလဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော် အမြဲတမ်း မေးချင်နေခဲ့တာ"

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား က ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက်... တာအို အသံ ဖြင့် ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ က ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး လေ... ဘယ်လို လုပ်ပြီး တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ ထဲက ပင်လယ် တွေကိုပဲ လွှမ်းမိုး အုပ်စိုးနေလို့ ရပါ့မလဲ"

နင်ချီ ၏ နှလုံးသား မှာ တစ်ချက် ခုန်သွားတော့၏။

"ခင်ဗျား ဆိုလိုချင်တာက..."

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး သည် မာနထောင်လွှားစွာ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေပြီး... သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မောက်မာသော အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူမ က ကြေညာလိုက်သည်။

"နယ်မြေများ ပင်လယ် ဆိုတာလည်း ပင်လယ် တစ်ခုပါပဲ... ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး အနေနဲ့ ငါ က နယ်မြေများ ပင်လယ် တစ်ခုလုံး ကို လွှမ်းမိုး အုပ်စိုးသွားမယ်"

"....."

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ တာအို အသံ မှာ နင်ချီ ၏ စိတ်အာရုံ ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းလောင်း ကြီး တစ်လုံး အဆက်မပြတ် ထိုးနှက် နေသည့်အလား... သူ၏ ဝိညာဉ် နှင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ် သွားရတော့သည်။

နင်ချီ သည် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကြီးမားလှသော ရည်မှန်းချက် များနှင့် မျှော်မှန်းချက် များကို ပထမဆုံး အကြိမ် အဖြစ် ကြားသိလိုက်ရခြင်း ပင် ဖြစ်၏။

ဘုရားရေ... တောင်နဲ့ ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် က ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ကို အရူးမ လို့ ခေါ်ပြီး၊ သူ ကိုယ်တိုင်တောင် သူမ နဲ့ ပြဿနာ မရှာချင်ဘူး လို့ ပြောခဲ့တာ အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူးလေ။

သူမ စောစော က ပြောခဲ့သည့် စကား တွေကို ကြားလိုက်ရုံ နှင့်တင်... ဤ အမျိုးသမီး မှာ သာမန် အရူးမ တစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း နင်ချီ ကောင်းကောင်းကြီး နားလည် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သူမ က နယ်မြေများ ပင်လယ် တစ်ခုလုံး ကို လွှမ်းမိုး အုပ်စိုးဖို့ ရည်မှန်းချက် ကြီးကြီးမားမား ထားနေတာပဲ။ သူမ အောင်မြင် မလား၊ မအောင်မြင် ဘူးလား ဆိုတာ ထား... သူမ က တကယ့်ကို ရူးသွပ် လောက်အောင် ရဲရင့်လွန်းလှသည်။

"ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး... ခင်ဗျား ကို ကျွန်တော် တကယ်ပဲ လေးစားသွားပြီ"

နင်ချီ က ရိုးသားစွာ ချီးကျူးလိုက်၏။

ထိုအခါ အမျိုးသမီး ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဖန်တီးထားတဲ့ တားမြစ် စွမ်းအား ကို... ဂျူနီယာ တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ မင်း ကို မျက်မြင် ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခွင့် ပေးလိုက်မယ်"

သူတို့ နှစ်ဦး သည် တာအို အသံ ဖြင့် စကား အနည်းငယ် အပြန်အလှန် ပြောဆိုခဲ့ကြသော်ငြား... ကြာမြင့်သွားသော အချိန်မှာ လုံးဝ မပြောပလောက်ချေ။

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား က သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ကို စူးစိုက် ကြည့်လိုက်၏။

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် နင်ချီ နှင့် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး တို့ အကြား တာအို အသံ ဖြင့် ဘာတွေ ပြောဆို နေကြသနည်း ဆိုသည်ကို မသိရှိခဲ့သော်ငြားလည်း... ဤ အခိုက်အတန့် တွင် သူ က ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"နင်ချီ... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည် ကို မင်း မေ့သွားပြီလား။ နယ်မြေများ ပင်လယ် ရဲ့ စွမ်းအား ကို အသုံးပြုနိုင်တာ မင်း တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးလေ"

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် ပုံရိပ်ယောင် ၏ အတွင်းဘက် ၌ ရှိနေစဉ်... သူ၏ လက်ညှိုး ကို တစ်ချက် ခတ်ထုတ်လိုက်၏။

ချက်ချင်း ဆိုသလိုပင်... သူ၏ လက်ညှိုး ထိပ်မှ ထူးဆန်းသော အနက်ရောင် ချည်မျှင် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်းမှာ အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်ခံရကာ ကြီးမားလာတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်... ထို ပါးလွှာသော ချည်မျှင် များမှာ အဆက်မပြတ် ကြီးမားလာပြီး တရှဲရှဲ မြည်သံ များကို ထုတ်လွှတ်ကာ... သူ ဖန်တီးထားသော ဓမ္မ ပုံရိပ်ယောင် ကြီးကို အမှန်တကယ်ပင် ရစ်ပတ် သွားတော့၏။

၎င်းမှာ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး က နင်ချီ နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ် က အသုံးပြုခဲ့သော နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည် ပင် ဖြစ်သည်။

ဤ နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည် သည် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး က ရာစုနှစ် တစ်ခု တိုင်အောင် လေ့ကျင့် သန့်စင်ပြီးမှသာ အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင် ပိုင်နိုင်ခဲ့သော အရာ ဖြစ်သည်။ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး သည် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ နယ်နိမိတ် နံရံ ပေါ်တွင် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သော ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်း တစ်ခု ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး... ၎င်းကို နယ်မြေများ ပင်လယ် အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားခဲ့၏။

ရာစုနှစ် တစ်ခု တိုင်အောင်... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး သည် နယ်မြေများ ပင်လယ် အတွင်းရှိ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော စွမ်းအား များကို အဆက်မပြတ် ဝါးမြို စုပ်ယူကာ ပိုမို အစွမ်းထက် လာစေရန် အသုံးပြုခဲ့ပြီးမှသာ... ဤ လေ့ကျင့်မှု ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ပါပင်။

ဤ အခိုက်အတန့် တွင်... ခရမ်းရွှေရောင် အလင်းတန်း များ ဖြာထွက်နေသော ဓမ္မ ပုံရိပ်ယောင် ကြီးက... ရစ်ပတ်နေသော ဓမ္မ မြွေကြီး ကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလိုက်တော့၏။

ထို မြွေကြီး သည် အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ချေ...။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ၎င်းသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် လူးလွန့် နေပြီး၊ ရှည်လျား မည်းနက် ကာ ညှီစော် နံနေသော လျှာ ကြီးကို ထုတ်ပြနေ၏။

နင်ချီ ၏ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း ကြောင့် တိုက်စား ခံထားရသော ဓမ္မ ပုံရိပ်ယောင် ကြီးမှာ... ဓမ္မ မြွေကြီး ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း နှင့် ၎င်း၏ မူလ ပုံသဏ္ဌာန် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ဓမ္မ မြွေကြီး က ပါးစပ်ကြီး ကို ကျယ်ကျယ် ဟလိုက်ပြီး... ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ ပင်လယ်ရေ များကို စတင် ဝါးမြို လိုက်တော့၏။

ဤ မြင်ကွင်း ကို မြင်လိုက်ရသော အခါ... ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး က ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ တိုက်ခိုက်မည် ဟု ပြောထားပြီး ဖြစ်ရာ နင်ချီ မှာ အလောတကြီး မဖြစ်ခဲ့ချေ။

နင်ချီ သည် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ဆီသို့ အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်၏။

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မြွေကြီး ကို စူးစိုက် ကြည့်နေပြီး... သူမ၏ အေးစက်စက် မျက်လုံးများ မှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။

သူမ သည် နင်ချီ နှင့် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား တို့ အကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲ အကြောင်း ကို တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် ထံမှ ကြိုတင် သိရှိထားပြီး ဖြစ်ရာ... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်ပွား ၏ နတ်ဘုရား မှော်စွမ်းရည် ကို အလွန် ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင် နေပြီး၊ ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်း ကိုလည်း ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်၏။

အခန်း (၉၇၁) - နယ်မြေများ ပင်လယ် သည်လည်း ပင်လယ် တစ်ခုပင်

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် အရှိန်အဝါ များ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး... အဆုံးအစ မရှိသော မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း များက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှ ဖြာထွက်လာကာ၊ အလွန်တရာ ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းသော မြင်ကွင်း တစ်ခု ကို ဖန်တီးလိုက်တော့သည်။

မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း များ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား နှင့် သူ့ ကိုယ်ပိုင် အလိုဆန္ဒ များ ပါဝင်နေသော မြွေကြီး တို့ နှစ်ခုစလုံး မှာ တစ်ခဏမျှ အေးခဲ ရပ်တန့် သွားကြတော့၏။

သူတို့ ၏ သဘာဝ ရန်သူ နှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံ လိုက်ရသည့်အလား ပင်။

နင်ချီ ပင်လျှင် ဤ အရာနှင့် ပတ်သက်၍ ဝေဝါးသော ခံစားချက် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ သည် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ကို ရင်ဆိုင် နေရခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ... နယ်မြေများ ပင်လယ် တစ်ခုလုံး ကို ရင်ဆိုင် နေရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ပတ်လည် တွင် မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း များ တလက်လက် တောက်ပနေပြီး... သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လျစ်လျူရှု ထားသော အရိပ်အယောင် အချို့ ရှိနေသော်ငြားလည်း၊ သူမ သည် အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေဆဲပင်။

"သွားတော့"

သူမ က ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်ပြီး... အသံ တစ်သံ တည်းကိုသာ ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

သို့သော် ဤ အသံ မှာ မိစ္ဆာ ၏ တီးတိုး စကားသံ အလား ဖြစ်နေပြီး... ဓမ္မ မြွေကြီး နှင့် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ပုံရိပ်ယောင် ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားသော မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သည့် အသံလှိုင်း လှံ တစ်စင်း အဖြစ်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။

အသံလှိုင်း များ ရုန်းကြွသွား၏၊ သမုဒ္ဒရာ ကြီး နောက်ဆုတ်သွား၏၊ ဓမ္မ မြွေကြီး ကြေမွ ပျက်စီးသွားသည်၊ နှင့် ဓမ္မ ပုံရိပ်ယောင် ကြီး ထိုးဖောက် ခံလိုက်ရသည်။

မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး မှာ ခေတ္တ ရပ်တန့် သွားသည့်အလား ဖြစ်သွားပြီး... အရာအားလုံး မှာ တစ်ချိန်တည်း တစ်ပြိုင်တည်း ပြီးစီးသွားတော့၏။

ဓမ္မ ပုံရိပ်ယောင် ကြီး ဖျက်ဆီး ခံလိုက်ရပြီးနောက်... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှာ အကာအကွယ် မဲ့သွားပြီး၊ အသံလှိုင်း လှံ ကြီးက သူ့ဆီသို့ ဆက်လက် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့သည်။

ထို ရုတ်တရက် ဆန်ပြီး... လုံးဝ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့သည့် အခိုက်အတန့်လေး အတွင်းမှာပင်... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ကိုယ်ပွား ၏ ရင်ခွင် ထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာ က ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာတော့သည်။

နင်ချီ ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး... ထို အရာဝတ္ထု ၏ လုံးလုံးလျားလျား ညှို့ယူ ဖမ်းစားမှုကို ခံလိုက်ရတော့၏။

ထို အရာဝတ္ထု မှာ လူ့ လက်ဖဝါး ထက်ပင် မကြီးမားချေ။ ၎င်း၏ အခြေခံ အရောင် မှာ ကြေးနီရောင် ဖြစ်သော်ငြားလည်း... အနားသတ် များတွင် သံချေးရောင် များနှင့် ကြေးဝါရောင် များ ရံဖန်ရံခါ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းက အမှန်တကယ်ပင် ကျိုးပဲ့နေသော ရှေးဟောင်း ကြေးဝါ အပိုင်းအစ တစ်ခု ပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ဒါက..."

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား နှင့် နင်ချီ တို့ နှစ်ဦးစလုံး မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြ၏။

“ထန်း”

အသံလှိုင်း လှံ ကြီး ပစ်ထွက်သွားပြီး... ကြေးဝါ အပိုင်းအစ ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည်။

ကြည်လင် ပြတ်သားသော အသံ တစ်သံ က မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့၏။

မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် မှာ... သူတို့ အုပ်စု ဝင်ရောက်လာ ကတည်းက ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲ ၏ ရိုက်ခတ်မှု များကို မခံနိုင်တော့သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံ တစ်ခု နှင့်အတူ... ၎င်းမှာ အလယ်ဗဟို မှနေ၍ အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲထွက်သွားပြီး၊ အပြင်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် ၏ မြင်ကွင်း များကို တစ်စွန်းတစ်စ မြင်တွေ့ခွင့် ရလိုက်တော့၏။

သို့သော် ထို သုံးဦး အနက်မှ မည်သူ ကမျှ... ပျက်စီးသွားသော မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြချေ။ သူတို့ အားလုံး က ထို ကြေးဝါ အပိုင်းအစ ကိုသာ စူးစိုက် ကြည့်နေကြသည်။

ယခင်က လုံးဝ (လုံးဝ) တားဆီး၍ မရနိုင်ခဲ့ဘဲ... ဓမ္မ မြွေကြီး နှင့် ဓမ္မ ပုံရိပ်ယောင် ကိုပါ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြိတ်ချေ ပစ်နိုင်ခဲ့သော အသံလှိုင်း လှံ ကြီးမှာ... ယခုအခါ ကြေးဝါ ပြား နှင့် ဝင်တိုက်မိချိန် တွင် လုံးဝ ပိတ်ဆို့ တားဆီး ခံလိုက်ရလေပြီ။ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်မှာ... စွမ်းအား များ အားလုံး ကို ၎င်းက လုံးလုံးလျားလျား စုပ်ယူသွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရခြင်း ပါပင်။

"ဟင်..."

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ၏ မျက်ခုံးတန်း များ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားတော့သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ... သူမ သည် သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး တွင် ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်း ဆန်းပြားသော အရာဝတ္ထု မျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ် မထားခဲ့ချေ။

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် ထို ကြေးဝါ ပြား ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး... ၎င်းကို ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား နှင့် နင်ချီ တို့ မြင်တွေ့နိုင်ရန် ဆက်လက် ဖော်ပြ မထားတော့ချေ။

"တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ က အသက်ကြီးနေပြီ ဆိုတော့... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ရတနာ တချို့တော့ ရှိဖို့ လိုတာပေါ့။ မင်းတို့ ဘာမှ မမြင်လိုက်ရဘူး လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ကြပါ... ငါတို့ နောက်တစ်ခါ ပြန်ကြိုးစား ကြတာပေါ့"

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ရှင့် ရဲ့ အဲဒီ ကြေးဝါ ပြား က ရှေးဟောင်း ရတနာ တစ်ခုများ ဖြစ်နေမလား..."

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် ပျက်စီးသွားသော မက်မွန်ဥယျာဉ် ဟင်းလင်းပြင် ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး... သက်ပြင်းချလိုက်သည့်အလား ရှိနေသည်။

"ရှေးဟောင်း ကာလ တွေ အကြောင်း ပြောနေတာက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိလို့လဲ။ အခု အချိန်မှာ အဲဒါကို ငါတို့ ဘယ်လို လုပ်ပြီး တကယ် နားလည်နိုင်မှာလဲ။ အခု ပစ္စုပ္ပန် ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး... လုပ်သင့် လုပ်ထိုက်တာတွေကိုပဲ လုပ်ကြတာပေါ့"

သူ သည် ထို ကြေးဝါ ပြား ကို မဖြစ်မနေ အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်တော့ မဟုတ်ချေ။

အခန်း (၉၇၂) - ပြိုကွဲသွားသော ဗဟိုနယ်မြေ

သို့သော်... အကယ်၍ သူသာ နင်ချီ နှင့် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား တို့ နှင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက် နေမည် ဆိုပါက... အပြင်ဘက်ရှိ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ မည်မျှ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်မည် ဆိုသည်ကို သူ မသိနိုင်တော့ချေ။

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား မှ ဖန်တီး ဆင့်ခေါ်ထားသော ဒုတိယမြောက် မက်မွန်ဥယျာဉ် နွေဦး ဟင်းလင်းပြင် မှာလည်း အစိတ်စိတ် အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။

သူတို့ သုံးဦးစလုံး သည် ဟင်းလင်းပြင် နေရာလွတ် အတွင်း၌ ရပ်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် ဟင်းလင်းပြင် အပိုင်းအစ များမှာ အဆက်မပြတ် ကြွေကျနေတော့၏။

ထို ပျက်စီးသွားသော ဟင်းလင်းပြင် အပိုင်းအစ များမှာ ဧရာမ ဖန်သားပြင် အကွဲ အစ များနှင့် ဆင်တူနေပြီး... အချို့မှာ ကြည်လင် ပြတ်သားနေကာ၊ အချို့မှာမူ မှုန်ဝါးဝါး ဖြစ်နေ၏။

သူတို့ သုံးဦး သည် ထို ဟင်းလင်းပြင် အပိုင်းအစ များမှတစ်ဆင့် သူတို့ ကိုယ်ပိုင် ပုံရိပ် များကို မြင်တွေ့နိုင်ရုံ သာမက၊ အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်း များကိုပါ လှမ်းမြင် နေကြရသည်။

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် ကြေးဝါ ပြား ကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက်... ဗဟိုနယ်မြေ တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့၏။

သူ ပေါ်ထွက်လာသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... သူ၏ ဝတ်ရုံ လက် ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်... ကြီးကျယ် ခမ်းနားပြီး ရှေးဟောင်း ဆန်သော ဧရာမ ဝတ်ရုံ လက်ကြီး တစ်ခု က ဗဟိုနယ်မြေ တစ်ခုလုံး ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံ မှ တဟုန်ထိုး ဆင်းသက်လာတော့၏။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ကြီး ကိုယ်တိုင် ဆုတ်ဖြဲ ခံလိုက်ရပြီး... အက်ကွဲကြောင်း ကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည့်အလား ပါပင်။

ထို ဝတ်ရုံ လက် ၏ အတွင်းဘက် မှနေ၍... အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော စုပ်ယူမှု စွမ်းအား ကြီး တစ်ခု ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်း ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ဖွဲ့တည်သွားကာ... ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး တွင် လှိုင်းဂယက် များ ရုန်းကြွသွားစေတော့သည်။

"ဝှီး... ဝှီး..."

ထို ဧရာမ ဝတ်ရုံ လက်ကြီး သည် မြောက်ပိုင်း ဒေသရှိ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များ ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ညွှန်ပြနေပြီး... ကောင်းကင်ယံ သို့ မော့ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သော ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များ အားလုံး ကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ဝတ်ရုံ လက်ကြီး ထဲသို့ စုပ်ယူသွားတော့၏။

ပထမဆုံး စုပ်ယူ ခံလိုက်ရသူ များမှာ မူလဝိညာဉ် နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ များ ဖြစ်ကြပြီး... ထို့နောက် တွင် ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ များ၊ နှင့် နောက်ဆုံး တွင် တာအို ကျင့်ကြံသူ များ ပါ စုပ်ယူ ခံလိုက်ရလေသည်။

နောက်ဆုံး တွင်တော့... ဟောက်ရန် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ကျန်းယင်းချူး သည် သူနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ကုန်းထျန်းတောက် အား လက်ဝါး တစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး... ထို တိုက်ခိုက်မှု ၏ အရှိန် ကို အသုံးပြုကာ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ၏ ဝတ်ရုံ လက် ထဲသို့ အလိုအလျောက် ပျံသန်း ဝင်ရောက်သွားတော့၏။

ဗဟိုနယ်မြေ တွင် ရှိနေကြသော ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များ အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး... တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များ သာလျှင် ကျန်ရစ် ခဲ့တော့သည်။ သူတို့ အားလုံး မှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ပြန်ကြည့်နေကြပြီး... ဘာလုပ်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်နေကြ၏။

နင်ချီ နှင့် ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား တို့သည်လည်း ဗဟိုနယ်မြေ သို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။

ထို့အပြင်... ဝိညာဉ်ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ဆန္ဒတော် များ ၏ ပုံရိပ်ယောင် များလည်း တစ်ချိန်တည်း တစ်ပြိုင်တည်း ပေါ်ထွက်လာကြပြီး... သူတို့ ၏ ဘေးတစ်ဖက် တစ်ချက်စီ တွင် အသီးသီး နေရာ ယူလိုက်ကြ၏။

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် သူ၏ လျှို့ဝှက် စွမ်းအား များကို အသုံးပြုကာ... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များ အားလုံးကို ရုတ်တရက် ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ နင်ချီ မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်ငြားလည်း သူ့ကို တားဆီးရန် မကြိုးစားခဲ့ချေ။

နင်ချီ သည် တစ်ဝက်ခန့် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသော ဗဟိုနယ်မြေ ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား ဆီသို့ အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ကာ... ၎င်းမှာ သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်မည့် အရာ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား သည် တိုက်ပွဲ တွင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပါဝင် ပတ်သက်ခဲ့ဖူး၏။ ပထမ အကြိမ် တွင်... သူ သည် တာအို ပုံရိပ်ယောင် ကို ဆင့်ခေါ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော်ငြား နင်ချီက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ သည် နယ်မြေများ ပင်လယ် မှ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် မိစ္ဆာကောင် များကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့ပြန်သော်လည်း... ၎င်းတို့ မှာလည်း နင်ချီ ၏ နှိမ်နင်း ခံခဲ့ရပြန်၏။

ဒုတိယ အကြိမ် တွင် သူ သည် ကိုယ်ပွား ကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး... ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များကို ကူညီ၍ ဗဟိုနယ်မြေ ကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်ငြားလည်း၊ တောင်နှင့် ပင်လယ် ကမ္ဘာ ၏ ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး က သူမ၏ ကိုယ်ပွား ကို စေလွှတ်ကာ သူတို့နှင့် ဝင်ရောက် ပူးပေါင်းခဲ့ပြန်သည်။

ပင်လယ်ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား နှင့် နင်ချီ တို့ နှစ်ဦးစလုံး ဤနေရာ တွင် ရှိနေပြီ ဆိုမှတော့... သူတော်စင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကိုယ်ပွား အနေဖြင့် သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များကို အောင်ပွဲ ရရှိအောင် မကူညီ နိုင်တော့ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့်... ထိုသို့ အချည်းနှီး ကြိုးစားနေမည့် အစား၊ ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ မှ ကျင့်ကြံသူ များ အားလုံး ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူတို့ အားလုံး ၏ အသက် ကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

သူ သည် ကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာ ၏ ရိုသေ လေးစားခံရဆုံး ဘိုးဘေးကြီး တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး... သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား များကို ရှေ့တန်း တွင် အဆက်မပြတ် သေကြေ ပျက်စီးနေသည်ကို ဘယ်သောအခါမှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

သူ သည် မိမိ၏ ကိုယ်ကျိုး အတွက် နှင့် အခြားသူများကို စစ်ပွဲ ထဲသို့ ဆွဲသွင်းပြီး အသက်စတေး ခိုင်းမည့် အာဏာရူး တစ်ယောက် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။