အခန်း (၁၀၆၃-၁၀၆၄)
Vol. 102 Ch. 1063-1064
အခန်း ၁၀၆၃ ပလ္လင်တော်ထက်သို့ တက်လှမ်းခြင်း
ဧကရာဇ်လုသည် သူ၏ ဇနီး၊ သမီးဖြစ်သူတို့နှင့်အတူ တော်ဝင်နန်းတော်မှ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။
သူတို့အားလုံးသည် တော်ဝင်ရထားလုံးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ကြပြီးနောက် လုံချန်းကို သွားရောက်ခေါ်ယူရန် နန်းတော်ပြင်ပသို့ မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြ၏။ သို့သော်လည်း လုံချန်းကိုယ်တိုင်က နန်းတော်သို့ လာရောက်ရန်အတွက် ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူတို့ တစ်ဦးမျှ မသိရှိခဲ့ကြချေ။
ရထားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီး မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် လုံချန်းသည် တော်ဝင်နန်းတော်၏ ပင်မဝင်ပေါက်အနီးသို့ ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။
နန်းတော်အစောင့်များသည် ဧကရာဇ်မင်းကြီးက လုံချန်းကို တစ်မိသားစုလုံးနှင့်အတူ ရိုသေလေးစားစွာ သွားရောက်ကြိုဆိုရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြောင်း ကြိုတင်သိရှိထားကြပြီး ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ လုံချန်းသည် သူတို့အင်ပါယာ၏ ဩဇာအာဏာရှိသော သမက်တော်မင်းသားအဖြစ် ပြန်လည်သတ်မှတ်ခြင်းခံရပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အနေဖြင့် လုံချန်းကို အထူးပင် ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံကြရမည် ဖြစ်ပေမည်။
သူသည် သူတို့၏ ရန်သူ မဟုတ်တော့သဖြင့် အစောင့်များအနေဖြင့် တကယ့်ကို ကံကောင်းလှသည်ဟု တွေးမိကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုံချန်းသာ သူတို့၏ ရန်သူအစစ်အမှန် ဖြစ်နေခဲ့ပါက... ၎င်းမှာ သူတို့အားလုံး သေဆုံးရတော့မည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
"မင်းသား"
အစောင့်အားလုံးက လုံချန်းကို အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြရာ လုံချန်းပင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။ သူတို့ မည်သို့ ဖြစ်ကုန်ကြသနည်း။ ဧကရာဇ်က မိမိကို ခွင့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် မူလဂုဏ်သိက္ခာအတိုင်း ပြန်လည်ဆက်ဆံရန် သတင်းထုတ်ပြန်ထားပြီးပြီလော။
ထိုသည်က ဖြစ်နိုင်ခြေ သိပ်မရှိလှချေ။ ထိုဧကရာဇ်က သူ့သား မည်သို့ ဖြစ်သွားသည်ကိုပင် မသိရသေးဘဲ အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုးကို အလျင်စလို လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။
"ထားပါတော့လေ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပါဘူး" သူက ဆက်တွေးမနေတော့ဘဲ စိတ်ထဲက ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ဧကရာဇ်က မေးမြန်းလာလျှင်ပင် သူ့တွင် ကောင်းမွန်သော ဆင်ခြေတစ်ခု အဆင်သင့် ရှိနေခဲ့ပြီ မဟုတ်လော။
"မင်းသား... အခုလို ရောက်လာတာ ကွက်တိပါပဲ။ အရှင်မင်းကြီးက မင်းသားကို နန်းတော်ကို ပြန်ခေါ်ဖို့အတွက် တစ်မိသားစုလုံးနဲ့အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပါတယ်။ လက်ရှိမှာ နန်းတော်ထဲမှာ ဘယ်သူမှ ရှိမနေပါဘူး" အစောင့်များက လုံချန်းကို သတင်းစကား ပါးလိုက်ကြသည်။
"ဩော်... သူတို့ ထွက်သွားကြပြီ ဟုတ်လား။ ငါ သူတို့နဲ့ လွဲသွားတာပဲ။ သူတို့က တကယ် မြန်တာပဲ" လုံချန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ သူသည် နန်းတော်၏ ပင်မတံခါးကြီးကို တွန်းဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်တော့၏။
"အသွားအပြန် လုပ်နေရတာက တော်တော် အလုပ်ရှုပ်ပါတယ်။ ငါ ဒီနေရာမှာပဲ စောင့်နေလိုက်တော့မယ်။ သူတို့ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ တော်ဝင်အခန်းဆောင်ဆီကို လာခဲ့ဖို့ သူတို့ကို ပြောလိုက်ကြပါ။ ငါ အဲဒီမှာ စောင့်နေမယ်" သူက မထွက်ခွာမီ အစောင့်များကို မှာကြားခဲ့လေသည်။
တော်ဝင်နန်းတော်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ လျှောက်လှမ်းလာရင်း လုံချန်းသည် မိမိစောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော တော်ဝင် အခန်းဆောင်များဆီသို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ရာဇပလ္လင် ခန်းမအတွင်းသို့ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လိုက်သောအခါ ထိုနေရာတွင် စုဝေးထိုင်နေကြသော အမတ်ကြီးများကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ခုံနေရာအားလုံးနီးပါးတွင် လူများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး နေရာတစ်ခုတည်းသာ လွတ်နေခဲ့သည်။
"ဟူး... ငါ့အတွက် ထိုင်ခုံ မရှိဘူးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါက သူ့ကို စောင့်နေတာဆိုတော့ သူ ပြန်မလာခင်အထိ နေရာတစ်ခုကို ယူထားလို့ ရတာပဲ" သူက ကြေညာလိုက်ရင်း ဗဟိုရှိ ပင်မရာဇပလ္လင်ကြီးဆီသို့ လှမ်းလျှောက်သွားခဲ့တော့သည်။
အမတ်ကြီးများ အားလုံးသည် လုံချန်း ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဝုန်းခနဲ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြမိသည်။ သို့သော်လည်း လုံချန်းသည် သူတို့၏ ရန်သူမဟုတ်တော့ကြောင်း သေချာသွားခဲ့ပြီဖြစ်၍ ယခင်ကကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ခြင်းမျိုးတော့ မရှိကြတော့ချေ။
"မင်းသားလုံ... ပြန်လည်ကြိုဆိုပါတယ်ဗျာ။ ပြီးခဲ့တဲ့ အတိတ်တုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသော ကိစ္စရပ်တွေအတွက် ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက တောင်းပန်ချင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ" အမတ်များက လုံချန်းကို ဦးညွှတ်ရင်း တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်ကြသည်။ "ကျွန်တော်တို့တွေ လမ်းမှား လှည့်စားခြင်း ခံခဲ့ရလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုလို အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့တာကို တကယ်ကို ဝမ်းသာမိပါတယ်"
"ရပါတယ်... အဲဒါအတွက် စိုးရိမ်မနေကြပါနဲ့" လုံချန်းက ပျင်းရိစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။
သူသည် ဧကရာဇ်မင်းကြီး၏ ရာဇပလ္လင်အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ နောက်ထပ် ပြုလုပ်လိုက်သော အရာမှာ အမတ်များ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့သော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြန်၏။
လုံချန်းသည် ဧကရာဇ်မင်းကြီးအတွက် သီးသန့်သတ်မှတ်ထားသော ရာဇပလ္လင်တော်ထက်တွင် အေးအေးဆေးဆေးပင် ဝင်ထိုင်လိုက်တော့သည်။
"မင်းတို့က ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက် အံ့ဩနေကြတာလဲ။ ငါ့မှာ ထိုင်စရာ နေရာမရှိလို့ပါ။ ယောက္ခမကြီးကလည်း အပြင်သွားနေတာဆိုတော့ သူ ပြန်မလာခင်အထိ ဒီခုံမှာ ခဏထိုင်နေတာပေါ့။ စိုးရိမ်မနေကြပါနဲ့... ငါက ပုန်ကန်ဖို့ လုပ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး" သူက အမတ်များ၏ ထူးဆန်းလှသော မျက်နှာပေးများကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် သူတို့ မည်သို့ တွေးနေသည်ကို ကြိုတင်ရိပ်မိနေခဲ့သဖြင့် ကြိုတင်၍ အဖြေပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
"အာ... မင်းသား။ ဒီနေရာက ဒီအင်ပါယာရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းကြီးအတွက်ပဲ သီးသန့် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပလ္လင်တော် ဖြစ်ပါတယ်ဗျာ။ တကယ်လို့ မင်းသား ထိုင်စရာနေရာ လိုအပ်တယ်ဆိုရင် မင်းသား ဒီနေရာမှာ ထိုင်နိုင်ဖို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ထိုင်ခုံကို ဖယ်ပေးပါ့မယ်" အမတ်တစ်ဦးက ရိုသေစွာဖြင့် လှမ်း၍ လျှောက်တင်လိုက်သည်။
"ဟင်... မင်းက ငါ ဒီနေရာမှာ ထိုင်နေတာကို မကျေနပ်လို့လား" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကုတ်ရင်း မေးလိုက်၏။
"ဒီနေရာက ဧကရာဇ်အတွက် သီးသန့်လို့ မင်းပြောသလိုပဲ မင်းတို့ရဲ့ ခုံတွေကလည်း အမတ်တွေအတွက် သီးသန့် သတ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းရဲ့ခုံမှာ သွားထိုင်ရင်လည်း ဒီပြဿနာက ရှိနေမှာပဲလေ။ ကွာခြားချက်ကတော့ ဒီပလ္လင်က အစကတည်းက အလွတ်ဖြစ်နေတာဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ခုံကတော့ အလွတ်ဖြစ်အောင် ဖယ်ပေးရဦးမှာ။ ခုံတစ်ခုံစာ ထိုင်ဖို့အတွက်နဲ့ ငါက ဒီလောက် အားစိုက်ထုတ်ပြီး အလုပ်ရှုပ်မခံနိုင်ပါဘူး" သူက ဖြည့်စွက်ပြောကြားလိုက်သည်။
"ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာစေတာက ဒီပလ္လင်ကြောင့် မဟုတ်သလို သာမန်ခုံတစ်ခုံကို ရာဇပလ္လင် ဖြစ်လာအောင် လုပ်နိုင်တာကလည်း ဧကရာဇ် မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီအရာကို ပြဿနာအကြီးကြီး တစ်ခုလိုမျိုး လုပ်မနေကြနဲ့တော့... ဒီအတိုင်း အဆင်ပြေပါတယ်" သူက ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာရှိသော ပုံစံဖြင့် မှီထိုင်လိုက်ရင်း ဆိုလိုက်၏။
"ကဲ... ငါ အိပ်မပျော်တာ တော်တော်ကြာပြီဆိုတော့ ခဏလောက် အနားယူလိုက်ဦးမယ်။ ငါ့ရဲ့ ယောက္ခမကြီး ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ ငါ့ကို နှိုးပေးကြပါဦး" သူက အမတ်များကို မှာကြားလိုက်ရာ အမတ်များမှာမူ သက်ပြင်းချရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ချေ။
အမတ်များသည် လုံချန်း၏ အတွေးအခေါ် ဆင်ခြင်တုံတရားကို သဘောမတူကြသော်လည်း ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ကြချေ။ သူတို့သည် ဧကရာဇ်မင်းကြီး၏ သားဖြစ်သူအား ပြန်ပေးဆွဲခဲ့စဉ်က ဧကရာဇ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့သော လူတစ်ယောက်အား သွားရောက်၍ မပြစ်မှားဝံ့ကြပါချေ။
"ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ" အမတ်များက မဝံ့မရဲဖြင့် သဘောတူလိုက်ကြပြီး မိမိတို့၏ ထိုင်ခုံများတွင် ပြန်လည်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်ပတ်သက်ရန် မလိုအပ်တော့ပြီ ဖြစ်၏။
သူတို့ လုပ်နိုင်သည်မှာ ဧကရာဇ်မင်းကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းရန် ဖြစ်သည်။
လုံချန်းသည် ရာဇပလ္လင်တော်ထက်တွင် မှီချလိုက်ပြီး ဧကရာဇ် ပြန်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း အိပ်ပျော်သွားသည့်အလား မျက်လုံးများအား မှိတ်ထားလိုက်တော့သည်။
လက်တွေ့တွင်မူ သူ အိပ်ပျော်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် အနာဂတ်အတွက် အစီအစဉ်များကို တွေးတောနေရင်း မိမိ၏ ဦးနှောက်နှင့် မျက်လုံးများအား အလွန် လိုအပ်နေသော အနားယူခြင်းကို ပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်၏။
သူ့တွင် လုပ်ဆောင်စရာ ကိစ္စရပ်များစွာ ရှိနေသည်ကို သူ သိထားသည်။ သူသည် မင်ယုနှင့်အတူ ဤလောကမှ ထွက်ခွာသွားရန် ပိုမိုဆန္ဒရှိနေခဲ့၏။ သူသည် ယခင်ကမ္ဘာဟောင်းသို့ သွားရောက်ကာ သူတော်စင်ဘုရင်၏ ဂူဗိမာန်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ထိုအထဲတွင် မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေမည်ကို ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူ့တွင် ကလဲ့စားချေရမည့် ရန်သူအချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။ ထိုအရာများအတွက် သူသည် စဉ်ဆက်မပြတ် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာအောင် ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်၏။ သူ၏ နောက်ထပ် အစီအစဉ်မှာ အင်မော်တယ်လောက အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို အောင်မြင်ရန်အတွက်မူ သူတော်စင် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးထက် ပိုမိုမြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရန် လိုအပ်လိမ့်မည်။ သို့မဟုတ် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော နားလည်သဘောပေါက်မှုကို ရရှိထားရမည် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အင်မော်တယ် လောကသည် သူ့အတွက် စိန်ခေါ်မှုများစွာ ရှိနေမည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။ ထိုနေရာမှာ ဤလောကတွင် နတ်ဘုရားများဟု ခေါ်ဆိုကြသော ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေမည့် နေရာ ဖြစ်၏။ သူသည် ထိုသူများကို ရင်ဆိုင်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိမရှိဆိုသည်ကိုပင် မသေချာချေ။ စွမ်းအား ကွာဟချက်မှာ သူ့အတွက် မသိရသေးသော ပဟေဠိတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ... ရွှင်း၏ အဆိုအရ သူ့အတွက် ထိုနေရာတွင် ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးများ ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ပြဿနာတစ်ခုအတွင်းသို့ ဦးခေါင်းဖြင့် တိုးဝင်မသွားသရွေ့ ပြဿနာက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းက ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ရန်အတွက် သူ့ကို ယုံကြည်မှုအချို့ ပေးနေခဲ့သည်။
သူသည် မိမိ၏ နောက်ထပ် သွေးမျိုးဆက် စမ်းသပ်ချက်က မည်သည့် အချိန်တွင် ရောက်ရှိလာမည် ဆိုသည်ကိုလည်း တွေးတောမိနေခဲ့၏။ သူသည် သွေးမျိုးဆက် စမ်းသပ်ချက်များကို ပိုမိုရင်ဆိုင်ရလေလေ အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိမည်ဆိုသော်လည်း ထျန်းရှန်နှင့် တွေ့ဆုံရမည့် အချိန်က ပိုမိုနီးကပ်လာမည် ဖြစ်သဖြင့် ပိုမိုဆိုးရွားလှပေသည်။
သူသည် သွေးမျိုးဆက် စမ်းသပ်ချက်များကို တတ်နိုင်သမျှ နောက်ကျနိုင်သလောက် နောက်ကျစေချင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအရာများအပေါ်တွင် သူက လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ စွမ်းအားကိုသာ အဆက်မပြတ် မြှင့်တင်ထားရန်ကသာ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေတော့သည်။
အချိန်ကာလသည် တရွေ့ရွေ့ဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ရာ... မကြာခင်မှာပင် တစ်နာရီခန့် အချိန်ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်မင်းကြီးသည် လုံချန်းကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ရှာမတွေ့ခဲ့သဖြင့် မိသားစုနှင့်အတူ နန်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့ ကြားသိလိုက်ရသမျှမှာ လုံချန်းသည် နန်းတော်ရှိရာဘက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည် ဟူသောအချက်သာ ဖြစ်ပေတော့သည်။
အခန်း ၁၀၆၄ လုဝမ်၏ လားရာ
ဧကရာဇ်လုသည် လုံချန်း ရှိနေသည်ဟု ကြားသိရသော နေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း အခြေအနေက သူထင်သလို ဖြစ်မနေခဲ့ချေ။ သူ ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားချိန်တွင် လုံချန်းမှာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဖြစ်၏။
မည်သည့် နေရာသို့ သွားကြောင်း မေးမြန်းကြည့်ရာ... လုံချန်းသည် တော်ဝင်နန်းတော်ရှိရာဘက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။
ထိုအချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဧကရာဇ်က အခြေအနေကို ခန့်မှန်းမိသွားခဲ့သည်။ လုံချန်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ အပြစ်မရှိကြောင်း သက်သေပြပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် ယခုဆိုလျှင် နန်းတော်သို့ မိမိဘာသာ ပြန်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်၏။ လူတိုင်းက သူ့အပေါ် မည်မျှအထိ မှားယွင်းစွာ ပြုမူခဲ့ကြသည်ကို ဝင့်ကြွားပြသရန်အတွက် သူ ပြန်သွားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ကောင်းပြီလေ... ကောင်လေး။ မင်း ကြိုက်သလောက် ဝင့်ကြွားစမ်းပါ" ဧကရာဇ်က ရေရွတ်လိုက်ရင်း နန်းတော်သို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။
လက်ရှိအချိန်တွင်မူ သူသည် တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ ပင်မဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် အစောင့်များကို မေးမြန်းကြည့်ရာ လုံချန်းသည် တော်ဝင် အခန်းဆောင်အတွင်း၌ သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြောင်း အစောင့်များက လျှောက်တင်ကြ၏။
ဧကရာဇ်လုသည် သူ၏ မိသားစုနှင့်အတူ ရာဇပလ္လင်ခန်းမဆောင်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူတို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အစောင့်များက သူ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် တံခါးကို အဆင်သင့် ဖွင့်လှစ်ပေးကြ၏။ ဧကရာဇ်က ပထမဆုံး လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး သူ၏ အနောက်တွင် မိဖုရားကြီးနှင့် မင်ယုတို့က ကပ်လျက် လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။
"ဘာ..."
ဧကရာဇ်သည် အခန်းဆောင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် မိမိ၏ ရာဇပလ္လင်ထက်တွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်နေသော လုံချန်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ အထိုင်းအလိုက် ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့ရသည်။
ထိုကောင်သည် ဤနေရာတွင် ထိုင်နေရုံတင်မကဘဲ ဤအရာက ခန့်ညားထည်ဝါသော တော်ဝင်ရာဇပလ္လင်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အိပ်ရာတစ်ခုအလား အိပ်မောကျနေသည့်ပုံစံ ဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။
"လုံချန်း..." ဧကရာဇ်လုက လုံချန်းကို အိပ်စက်ခြင်းမှ နှိုးရန်အတွက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် လှမ်း၍ အော်ခေါ်လိုက်သည်။
"အာ... ယောက္ခမကြီး။ ရောက်လာပြီလား။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဘယ်လောက်တောင် ကြာကြာ စောင့်လိုက်ရလဲ သိလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အခု ခင်ဗျား ရောက်လာပြီဆိုတော့ ခင်ဗျားရဲ့ ပလ္လင်ကို ပြန်ယူလိုက်ပါတော့။ ကျွန်တော် စောင့်နေတုန်းက ထိုင်စရာနေရာ မရှိလို့ ဒီခုံကို ခဏလောက် သုံးလိုက်တာပါ" လုံချန်းက အမှန်တကယ် အိပ်ရာမှ နိုးလာသည့်အလား သမ်းဝေရင်း မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။
သူသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရာဇပလ္လင်ကို ဖယ်ပေးကာ အောက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်ကမူ လုံချန်းကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း ရာဇပလ္လင်ဆီသို့ လှောက်လှမ်းသွားကာ ဝင်ထိုင်လိုက်တော့၏။
"မင်းက မင်းမှာ အပြစ်မရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့တယ်လို့ ငါတို့ ကြားသိရတယ်။ အဲဒါ ကောင်းပါတယ်။ မင်းအနေနဲ့ ပြဿနာတွေ ရှာမယ့်အစား အစကတည်းက ဒီလို သက်သေပြခဲ့သင့်တာ။ အခုတော့ ဒီပြဿနာကြီးက ဘယ်လောက်တောင် ရှုပ်ထွေးသွားလဲ တွေ့လား" ဧကရာဇ်လုက သက်ပြင်းချရင်း လုံချန်းကို ဆိုလိုက်သည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... အခု မင်း ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ အဆင်ပြေသွားပါပြီ။ ငါတို့ မိသားစုက မင်းကို နွေးထွေးစွာ ပြန်လည်ကြိုဆိုသလို နန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ကိစ္စအတွက်လည်း ခွင့်လွှတ်ပါတယ်။ ငါတို့ရဲ့ သားဖြစ်သူ လုဝမ်က မှားယွင်းခဲ့တယ်ဆိုတာကိုလည်း ငါတို့ လက်ခံပါတယ်။ သူ့ကို ဒီနေရာကို ခေါ်လာပေးပါ။ သူလုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စအတွက် ငါတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ သူ့ကို အပြစ်ပေးပါ့မယ်" သူက သားဖြစ်သူကို ပြန်လည်ရရှိရန်အတွက် တကယ့်ကို စိတ်ရင်းအမှန်အတိုင်း ပြောနေသည့်အလား ပရိယာယ်ဆင်ကာ ဆက်လက်၍ ဆိုလိုက်၏။
"စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သူ့ကို ပြန်မပေးနိုင်တော့ဘူး" လုံချန်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သားက ထွက်သွားပြီ"
"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ မင်း သူ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ" ဧကရာဇ်လုက မျက်မှောင်ကုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "မင်း သူ့ကို သတ်လိုက်ပြီလား"
သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ အပြင်းအထန် ထိန်းချုပ်နေရသည့်အလား သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားခဲ့၏။
မိဖုရားကြီးသည်လည်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားခဲ့ရသည်။ မိမိ၏ သားလေး တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီလော။
"မင်း ငါ့သားကို သတ်လိုက်တယ်ဆိုတာ ငါ မယုံနိုင်ဘူး။ သူပြောတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ့ကို ပြောစမ်းပါဦး" သူမက လုံချန်းကို လှမ်း၍ ဆိုလိုက်သည်။
မင်ယုတစ်ဦးတည်းသာ စကား မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။
"ကျွန်တော် သူ့ကို မသတ်ခဲ့ပါဘူး" လုံချန်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က မင်ယုရဲ့ မောင်လေးကို သတ်ပစ်ရလောက်တဲ့အထိ မရက်စက်ပါဘူး"
သူသည် လိမ်ညာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း မိမိကိုယ်မိမိ သိသော်လည်း ၎င်းက လက်ရှိအခြေအနေအတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြောင်း ယူဆထားခဲ့သည်။
"ဒါဆို သူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောစမ်းပါ" ဧကရာဇ်လုက သက်ပြင်းချရင်း ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်၏။ သူသည် အနည်းဆုံးတော့ သားဖြစ်သူ အသက်ရှင်သေးကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။
"သူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး" လုံချန်းက အပြစ်ကင်းစင်သည့် ပုံစံဖြင့် လက်ကို မြှောက်ပြရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"မင်းက သူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မသိဘူး ဟုတ်လား။ မင်း ငါတို့ကို လာနောက်နေတာလား" ဧကရာဇ်က သူ့ကို မယုံကြည်သဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "မင်းပဲ သူ့ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားတာလေ။ ဒါပေါ့... မင်း သေချာပေါက် သိရမှာပေါ့။ သူ ထွက်ပြေးသွားလို့ ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိဘူးဆိုတဲ့ ဆင်ခြေမျိုးတော့ ငါ့ကို လာမပေးနဲ့။ အဲဒါကို လူအန္တရာပဲ ယုံလိမ့်မယ်"
"မဟုတ်ဘူး... တကယ်ပြောတာပါ။ သူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် တကယ်မသိဘူး။ ကျွန်တော် သူ့ကို ကံကြမ္မာ ပုံဆောင်ခဲကို သုံးခိုင်းလိုက်တာကြောင့် သူ အခုဆိုရင် အခြား ကမ္ဘာအများကြီးထဲက တစ်ခုခုဆီကို ရောက်နေလောက်ပြီ။ အဲဒီအရာက သူ့ကို ဒီနေရာကနေ အလွန်ဝေးကွာတဲ့ မသိရတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုဆီကို နေရာရွှေ့ပြောင်း ပေးလိုက်တာ။ သူ ပြန်လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ဘူး။ သူ့ကို ပြန်ခေါ်ဖို့ ကိစ္စကတော့ ဘယ်သူမှ ကံကြမ္မာ ပုံဆောင်ခဲက လူတစ်ယောက်ကို ဘယ်နေရာဆီ ပို့လိုက်သလဲဆိုတာ မသိနိုင်တဲ့အတွက်ကြောင့် မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး"
"ကျွန်တော် သိထားတာကတော့ သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ် ဆိုတာပါပဲ။ တကယ်လို့ သူ့မှာ ဉာဏ်ရည် နည်းနည်း ရှိမယ်ဆိုရင် သူ အဲဒီနေရာမှာ အခြေချပြီး အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ သူ အဲဒီမှာပဲ အိမ်ထောင်ရက်သားကျပြီး အိုမင်းရင့်ရော်တဲ့အထိ ဘဝကို အပြည့်အဝ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ပါတယ်" လုံချန်းက ဖြေကြားလိုက်၏။
"မင်း... မင်းက ငါတို့ရဲ့ သားကို ငါတို့နဲ့ ထာဝရ ခွဲခွာအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ" ဧကရာဇ်သည် လုံချန်း၏ ဆင်ခြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အံ့ဩမှင်သက်စွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်မိသည်။
"ဒါပေါ့... ကျွန်တော် လုပ်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်မှာ အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ကြိုတင်သိမြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီစွမ်းရည်ကို နှစ်နည်းနည်းမှာ တစ်ကြိမ်ပဲ သုံးလို့ရတာ" လုံချန်းက အမှန်တရားအချို့ကို ရောနှောကာ ဧကရာဇ်ကို လိမ်ညာလိုက်သည်။
သူသည် ဧကရာဇ်ကို မိမိ၏ စွမ်းရည်အကြောင်း အမှန်အတိုင်း ပြောပြခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်မည့် အချိန်အပိုင်းအခြားကိုမူ လိမ်ညာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းက ပြန်သုံးရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်း မရှိပါချေ။
"ကျွန်တော် လုဝမ်ကို အပြစ်ပေးဖို့ ဒီနေရာကို မပြန်လာခင် ရက်ပိုင်းအလိုမှာ အဲဒီစွမ်းရည်ကို သုံးခဲ့တာ။ အဲဒီတုန်းက သူက ညီမဖြစ်သူကို ဓားနဲ့ထိုးတော့မယ့် မြင်ကွင်းကို ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရတယ်။ သူ လုပ်ချင်ခဲ့တဲ့ အရာက သေဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်တာ။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး ခေါ်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်တော် သူ့ကို တကယ်ပဲ သတ်ပစ်တော့မလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ရပ်တန့်ခဲ့တယ်" လုံချန်းက မင်ယုကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"မင်ယုရဲ့ မျက်နှာက ကျွန်တော့်ရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာ ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသလို မိဖုရားကြီးကို ပေးခဲ့တဲ့ ကတိကဝတ်ကလည်း ရှိနေခဲ့တာကိုး။ အဲဒါကြောင့် သူ့ကို သတ်ပစ်မယ့် အစီအစဉ်ကို ကျွန်တော် လက်လျှော့ခဲ့တာ။ အဲဒီအစား သူ့ကို ထာဝရ ဝေးရာဆီကိုပဲ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်တယ်။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ အားလုံးအတွက် အကောင်းဆုံး ရလဒ်ပါပဲ။ ကျွန်တော် ပြောချင်တာကတော့ ဒါပါပဲ" သူက ဖြည့်စွက်ပြောကြားလိုက်၏။
သူ၏ ရှင်းပြချက် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို သူ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ပြည့်စုံကောင်းမွန်သော ဆင်ခြေတစ်ခု မဟုတ်မှန်း သူ သိသော်လည်း လုံးဝ မရှိသည်ထက်စာလျှင်တော့ ပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး အမှန်တရားထက်စာလျှင်တော့ သေချာပေါက် အများကြီး ပိုကောင်းပေသည်။
သူတို့သည် လုံချန်းက သူတို့ သားကို မသိရသောနေရာတစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည့်အတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း... အနည်းဆုံးတော့ သူ အသက်ရှင်သေးသည့်အတွက် ဝမ်းသာနိုင်ကြပေလိမ့်မည်။
၎င်းမှာ လုံချန်း မျှော်လင့်ထားသော အကျိုးရလဒ် ဖြစ်၏။ ယခုအချိန်သည် မင်ယုကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု မဖြစ်စေဘဲ သူမကို ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ရန်အတွက် ကိစ္စရပ်များကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။
"ခမည်းတော်... သမီး သူ့ကို ယုံကြည်ပါတယ်။ သူ ဒီလို ပြောနေတယ်ဆိုရင် အဲဒါ အမှန်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ အစ်ကိုက အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ။ အဲဒါကပဲ အရေးကြီးဆုံးပါ။ သူ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို အကြံအစည်တွေ လုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာ သမီးမသိပေမဲ့ သူ အသက်ရှင်နေသရွေ့တော့ ကျွန်မတို့ ဝမ်းသာသင့်ပါတယ်။ ဒါက သူ့အတွက် ပြစ်ဒဏ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။ ပြီးတော့ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုကို ရောက်သွားတယ်ဆိုတာကလည်း သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး" မင်ယုက ကြားဖြတ်၍ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"ထူးဆန်းတဲ့ လူတစ်ယောက်က သမီးကို ကံကြမ္မာ ပုံဆောင်ခဲ သုံးပြီး ဝေးလံတဲ့နေရာကို ပို့ခဲ့တုန်းကလည်း... ပြန်လာဖို့ ခက်ခဲပြီး အချိန်အများကြီး ပေးခဲ့ရပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ခဲ့ဘူးလေ။ ခမည်းတော် သူ့ကို တစ်နေ့မှာ ပြန်တွေ့ရမှာပါ" သူမက လုံချန်းကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေဆဲ ပုံစံဖြင့် ဆိုလိုက်လေသည်။