အခန်း ၉၀၁

အပိုင်း (၉၀၁) ကွမ်းတုံပြည်နယ်မှသတင်း

"ဒါဆို ဖိန်ယွမ်ဟူက နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ဘက်ကို ထွက်ပြေးသွားတာပေါ့"

ရှီလျန်ဟိုင်က ကွမ်မောက်ချိုင်ကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ကွမ်မောက်ချိုင်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြသည်။ "ဟုတ်တယ်... သူတင်မကဘူး... အဲဒီတုန်းက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတဲ့ သိန်းငှက်အဖွဲ့က လူတွေအကုန်လုံးလည်း နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ဆီ ရောက်သွားကြတာ"

"ဟင်... ဘယ်သူတွေ ကျန်သေးလို့လဲ" ရှီလျန်ဟိုင်က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ယွမ်ရှီကျဲ သေသွားကတည်းက သိန်းငှက်အဖွဲ့မှာ ဘယ်သူကများ အစွမ်းထက်တဲ့သူ ရှိသေးလို့လဲ"

ကွမ်မောက်ချိုင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ယွမ်ရှီကျဲ တစ်ယောက် ဘယ်သူ့အကူအညီနဲ့ မျိုးရိုးဗီဇပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုအဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့တာလဲ ဆိုတာ မင်း မေ့နေပြီလား"

ရှီလျန်ဟိုင် ကြောင်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။

ထိုစဉ်က သိန်းငှက်အဖွဲ့ အလွန်တရာ အင်အားကြီးမားပြီး ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းကိုပင် သူတို့ချည်းသက်သက်ဖြင့် ဖိအားပေးကာ ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ယွမ်ရှီကျဲ တစ်ယောက်တည်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အရေးကြီးဆုံး အကြောင်းရင်းမှာ သိန်းငှက်အဖွဲ့၏ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် နည်းပညာအဆင့်က ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းထက် များစွာ သာလွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သိန်းငှက်အဖွဲ့တွင် ထိုမျှ အစွမ်းထက်သော သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် နည်းပညာ ရှိနေရခြင်းမှာ သူတို့၌ အင်အားကြီးမားသော သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးအဖွဲ့ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ တစ်ချိန်က စစ်တပ်တစ်ခုလုံး၏ အကြီးကဲဆုံး သုတေသနပညာရှင် ဒေါက်တာ အန်းပိုင်ကျွင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤဒေါက်တာအန်းမှာ အလွန်တရာ နေတတ်ထိုင်တတ်ပြီး စစ်တပ်၏ သိန်းငှက်အဖွဲ့အတွင်း သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းများကို သီးသန့် တာဝန်ယူရသူ ဖြစ်သည်။

ရှီလျန်ဟိုင်ကိုယ်တိုင် လူလွှတ်၍ အထူးစုံစမ်းခဲ့ခြင်း မရှိပါက ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေသည်ကို လုံးဝ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းက အန်းပိုင်ကျွင်းကို ပြောတာလား... အဲဒီအဘိုးကြီး မသေသေးဘူးလား" ရှီလျန်ဟိုင်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ကွမ်မောက်ချိုင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "အဲဒီအဘိုးကြီးက အဲဒီလောက်တောင် သိုသိုသိပ်သိပ် နေတတ်တာ... ဘယ်လိုလုပ် လွယ်လွယ်နဲ့ ဘယ်သေပါ့မလဲ"

"လင်း မျိုးရိုးက သိန်းငှက်အဖွဲ့ကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီးတဲ့နောက် အဲဒီအဘိုးကြီးက ဓာတ်ခွဲခန်းထဲက စမ်းသပ်ပစ္စည်းတချို့ကို ယူပြီး ထွက်ပြေးသွားတာ"

"ငါလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက မြောက်ဘက်က ရောက်လာတဲ့ လှေသမားတစ်ယောက် ပြောပြမှ အဲဒီအဘိုးကြီးက အဲဒီဘက်မှာ အခြေအနေ ကောင်းနေပြန်ပြီဆိုတာ သိရတာ"

"အခု နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်မှာ နတ်လက်နက်ကျောင်းတော် ဆိုလား ဘာလားမသိတဲ့ နေရာကို ဝင်သွားပြီး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ရဲ့ သင်္ကေတ နည်းပညာပစ္စည်းတွေ ဖန်တီးတဲ့အပိုင်းကို သီးသန့် တာဝန်ယူနေရတယ်တဲ့"

ရှီလျန်ဟိုင်က မနေနိုင်ဘဲ ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ဖိန်ယွမ်ဟူက သူ့နောက်ကို လိုက်သွားတာပေါ့"

"ဖြစ်နိုင်တယ်... သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ အစကတည်းက အဆက်အသွယ် ရှိနေခဲ့တာလို့ ငါ သံသယရှိတယ်"

"တောက်... ဖိန်ယွမ်ဟူက အရင်တုန်းက ချိုးငှက်အဖွဲ့မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိန်းငှက်အဖွဲ့က အန်းပိုင်ကျွင်းနဲ့ ပေါင်းမိသွားတာလဲ" ရှီလျန်ဟိုင်က နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

ကွမ်မောက်ချိုင်က ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါက ဘာဆန်းလို့လဲ... သူတို့တွေ အကုန်လုံး နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ကို ထွက်ပြေးသွားကြတာလေ... အဲဒီလိုနေရာမျိုးမှာ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက လင်ကျောင်းမြို့ ကနေ လာကြတာဆိုတော့ သဘာဝကျကျပဲ အချင်းချင်း ရိုင်းပင်းကူညီကြမှာပေါ့"

ရှီလျန်ဟိုင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်း ဆက်သွယ်ထားတဲ့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူဆိုတာ ဖိန်ယွမ်ဟူလား"

"ဘယ်ဟုတ်မှာလဲ... ဖိန်ယွမ်ဟူက အဲဒီဘက်မှာ အခြေအနေမဆိုးဘူးလေ... အခုချိန်မှာ ငါက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ဆက်သွယ်နိုင်မှာလဲ... သူ့ရဲ့ တပည့်ပါ"

"အဲဒီကောင်က လမ်းဟောင်းကို ပြန်လျှောက်နေပြန်ပြီ... အခု နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ဘက်မှာ ဘာသာရေးဖြန့်ဖို့ နည်းလမ်းရှာနေတယ်"

"ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ဘက်မှာ ဘာသာရေးဖြန့်ရတာ သိပ်အဆင်မပြေတော့... သူက ငါတို့ဘက်က လူတွေကို ပြန်တွေးမိသွားတာ... အဲဒါနဲ့ သူ့တပည့်တွေကို ငါတို့ဆီလွှတ်ပြီး အရင်က ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ လက်ကျန်လူတွေကို လိုက်ရှာခိုင်းနေတာ... အဲဒီလူတွေကို စုစည်းပြီး ပြန်အင်အားကြီးထွားလာအောင် လုပ်ချင်နေတာ"

"ဟက်... သူ့သတ္တိကတော့ မသေးဘူးပဲ... နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ရဲ့ မျက်စိအောက်မှာ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ချင်နေတာလား" ရှီလျန်ဟိုင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ကွမ်မောက်ချိုင်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက မင်း တွေးတာ မှားသွားပြီ... သူက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို တည်ထောင်တာ မဟုတ်ဘူး... နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ရဲ့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ချင်တာ"

"ဟင်... ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" ရှီလျန်ဟိုင်က နားမလည်ပေ။

ကွမ်မောက်ချိုင်က ရှင်းပြသည်။ "ငါ အဲဒီ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူနဲ့ စကားပြောကြည့်ပြီးပြီ... သူတို့ အခု အဓိက ကိုးကွယ်နေတာက နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ရဲ့ နတ်ဘုရား ကိုပဲ... သူတို့ပြောတဲ့ ရေနတ်ဘုရား ဆိုတာက အဲဒီနတ်ဘုရားရဲ့ လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရားငယ်လေး တစ်ပါးပါပဲ"

"ဒါကြောင့် ဖိန်ယွမ်ဟူက တိတ်တဆိတ် တည်ထောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး... ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းဆိုတဲ့ အယူအဆကို နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ထဲကို ထည့်သွင်းဖို့ နည်းလမ်းရှာနေတာ... ငါ့အထင်တော့ သူ အထက်က ခွင့်ပြုချက် ရထားပြီးလောက်ပြီ"

ရှီလျန်ဟိုင်က ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး "တောက်... ဒါဆိုရင် ငါတို့ မြေမိခင်ဂိုဏ်းရော အဲဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူးလား"

ကွမ်မောက်ချိုင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "အခုချိန်မှာ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ ပြောနေလို့ ဘာထူးမှာလဲ... မင်းရော ငါရော အခုချိန်မှာ စဉ်းတီတုံးပေါ်က အသားလို ဖြစ်နေပြီ... လင်း မျိုးရိုးက ကြိုက်သလို လုပ်လို့ရနေတာ"

ရှီလျန်ဟိုင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်ဝန်းများ ပြောင်းလဲသွားကာ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "နေဦး... နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်က မုံယာ နဲ့ ခိုက်ရီနည်းပညာ တို့နဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတော့... အဲဒီ နတ်ဘုရား ဆိုတာက သေချာပေါက် အရမ်း အစွမ်းထက်မှာပေါ့"

"ငါတို့ကိုယ်တိုင် ဒီ ခွေးမသားရဲ့ ကပ်ပါးမျိုးစေ့ကို ဖြေရှင်းလို့ မရရင်တောင်... နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ကို သွားရင် နည်းလမ်းရှိချင်ရှိမှာပေါ့"

ရှီလျန်ဟိုင်၏ စကားကြောင့် ကွမ်မောက်ချိုင်၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"အကိုရှီ... မင်းက တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပဲဆိုတာ ငါ အခုမှ သိတော့တယ်"

ကွမ်မောက်ချိုင် ချက်ချင်း စိတ်အားတက်ကြွသွားပြီး မတ်တတ်ထရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းပြောတာ မှန်တယ်... ငါတို့ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းလို့ မရပေမဲ့ တခြားလူတွေက ဖြေရှင်းလို့ မရဘူးလို့တော့ ပြောလို့မရဘူး"

"သွားမယ်... ငါတို့ နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်ကို အတူတူ သွားကြမယ်"

ရှီလျန်ဟိုင်ကလည်း ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် "ကောင်းပြီ"

...

လင်ကျောင်းမြို့၊ ထိုက်ယန်တောင် ရေပေါ်ကျွန်း၊ ခေါင်းဆောင်စံအိမ်။

တင်းယန်၊ ကျောက်ခိုင်၊ လီချင်းဟွာနှင့် အခြားသူများသည် အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း စုဝေးနေကြသည်။

တင်းယန်သည် လင်းယွမ်၏ ကိုယ်စား ဤအစည်းအဝေးကို ဦးဆောင်နေသည်။

"အားလုံးပဲ... ဆရာလင်း ဆီက သတင်း ပြန်ရောက်လာပြီ"

ထိုစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အားလုံးက ခေါင်းမော့လာကြပြီး တင်းယန်ကို စိတ်မရှည်စွာ ကြည့်ကာ သူမ၏ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

တင်းယန်က ပြုံးလိုက်ပြီး "မုံယာ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီ... ကျင်းရှီရုံ သေသွားပြီ"

"ဟားဟားဟား... ဆရာလင်းက တကယ် အစွမ်းထက်တာပဲ"

"အရမ်းကောင်းတာပဲ... တောက်... မုံယာ က တိရစ္ဆာန်ကောင်တွေ အခုတော့ သေသွားကြပြီပေါ့"

"ကျင်းရှီရုံ သေသွားပြီလား... သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေ အကုန်လုံးရော သေသွားပြီလား... လွတ်သွားတဲ့ကောင်တွေ ရှိနေဦးမယ်"

"ခေါင်းဆောင်တင်း... ဆရာလင်း ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ"

အားလုံးက တစ်ယောက်တစ်ပေါက်ဖြင့် တိုက်ပွဲ အသေးစိတ်ကို အလျင်စလို မေးမြန်းနေကြသည်။

တင်းယန်က လက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ တားလိုက်ပြီး "အားလုံးပဲ... အခြေအနေ အသေးစိတ်ကိုတော့ ကျွန်မလည်း သေချာ မသိသေးဘူး... ရှေ့တန်းကနေ ပြန်ပို့လိုက်တဲ့ အကြမ်းဖျင်း သတင်းပဲ ရှိသေးတယ်"

"ဆရာလင်း ပြန်လာတာကိုပဲ စောင့်ကြတာပေါ့... အဲဒီအချိန်ကျရင် အားလုံး သိရမှာပါ"

"ကျွန်မတို့ လုပ်ရမှာက မြောက်ဘက်ကို လူတွေ အမြန်ဆုံး စေလွှတ်ပြီး ဆရာလင်း ကိုယ်စား မုံယာ နဲ့ ခိုက်ရီနည်းပညာ တို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို သွားရောက် လွှဲပြောင်းယူဖို့ပဲ"

"ပြီးတော့ မုံယာ က နေထိုင်သူတချို့ကို ရေပေါ်ကျွန်းဆီ ခေါ်လာရမယ်... သူတို့ကို စုစည်းခွင့်မပေးဘဲ အကုန်လုံးကို ခွဲထုတ်ပြီး နေရာပြန်ချပေးရမယ်"

အားလုံးက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ထိုက်ယန်တောင်၏ နည်းလမ်းဟောင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သည့် အဖွဲ့အစည်းကိုမဆို တိုက်ခိုက် ဖြိုခွင်းပြီးပါက မဖြစ်မနေ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ မဟုတ်ဘဲ ပစ်ထားလိုက်ပါက ကျန်ရစ်သူများက စုပေါင်းကာ အခြား အကြံအစည်များ ရှိလာနိုင်ပေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် လင်းယွမ် ခေါ်သွားသော လူများအနက် အများစုမှာ မျိုးရိုးဗီဇပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှုအဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး အားလုံးမှာ အလယ်အလတ်နှင့် အထက်တန်း အဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် မုံယာ ဘက်ရှိ အခြေခံ လူတန်းစားများကိုလည်း အသစ်ပြန်လည် ပညာပေး၍ စီမံအုပ်ချုပ်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

အလယ်အလတ်နှင့် အထက်တန်း အဆင့်များကို ရှင်းလင်းပြီးပါက အခြေခံ လူတန်းစားများကို အကြီးအကျယ် အပြောင်းအလဲ လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် မုံယာကို ထိုက်ယန်တောင်၏ ပုံစံအတိုင်း အပြီးတိုင် ပြောင်းလဲပစ်ရန် နည်းလမ်းရှာရမည် ဖြစ်သည်။

အားလုံးက တစ်ယောက်တစ်ပေါက်ဖြင့် အကြံဉာဏ်များ စတင် ထုတ်နေကြသည်။

ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ လူရိပ်တစ်ခု အလျင်စလို ဝင်ရောက်လာသည်။

အားလုံးက ဝင်လာသူ၏ ခြေသံ ကပျာကယာနိုင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မသိစိတ်အရ အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိကြသည်။

လေပြင်းတပ်ဖွဲ့မှ ကျိဖုန်းက ခပ်သုတ်သုတ် လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက တစ်ပတ်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တင်းယန် အနားသို့ ပြေးသွားကာ "ခေါင်းဆောင်တင်း... ဆရာလင်း ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" တင်းယန်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ လူတွေ တောင်ဘက်မှာ သူလျှိုတချို့ကို ဖမ်းမိထားတယ်... ကွမ်းတုံပြည်နယ် တို့လို နေရာမျိုးက လာတာတဲ့"

တင်းယန် အံ့သြသွားသည်။ "ဘယ်က"

"ကွမ်းတုံပြည်နယ် ကပါ"

တင်းယန် ရုတ်တရက် အံ့သြသွားသည်။ ကွမ်းတုံပြည်နယ်သည် လင်ကျောင်းမြို့နှင့် မိုင် ၆၀၀ နီးပါးခန့် ကွာဝေးသည်။ ဤမျှ ဝေးကွာသော အကွာအဝေးမှ လူများက လင်ကျောင်းမြို့သို့ ရောက်လာနိုင်သေးသည်လား။

ဤသည်မှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင်ပင်။

ထို့နောက် တင်းယန်က တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိရသွားပြီး "ကွမ်းတုံပြည်နယ်ဘက်က ရေပေါ်ကျွန်းတွေ လင်ကျောင်းမြို့ထဲကို ဝင်လာတာများလား" ဟု အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

ရေပေါ်ကျွန်းမှလွဲ၍ မည်သူကများ မိုင်ထောင်ချီ ဝေးကွာသော ခရီးကို သမုဒ္ဒရာများ၊ ပင်လယ်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရောက်လာနိုင်မည်ကို သူမ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ပေ။

ကျိဖုန်းက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ်... တစ်ကျွန်းတည်း မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော်တို့ လူတွေ တောင်ဘက် မိုင် ၁၈၀ လောက် အကွာမှာ တွေ့ခဲ့တာ"

ယခုအခါ ထိုက်ယန်တောင်တွင် ယာဉ်ပျံများ ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ကင်းလှည့်သည့် အကွာအဝေးမှာလည်း ထိုက်ယန်တောင်ရေပေါ်ကျွန်းမှ မိုင် ၁၈၀ ကျော်အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ အရာအားလုံးသည် ထိုက်ယန်တောင်၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

သေချာပေါက်ပင် ဤမျှ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာအတွင်း ပတ်ဝန်းကျင်၌ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါဆိုးကြီးများ ရှိမရှိ စစ်ဆေးရုံသာမက အခြားသော ပုန်းကွယ်နေနိုင်သည့် အန္တရာယ်များကိုပါ အာရုံစိုက် စောင့်ကြည့်ရသည်။

သို့သော် ဧရာမ ရေပေါ်ကျွန်း အချို့သည် လင်ကျောင်းမြို့ အနီးသို့ မျောပါလာခဲ့ရာ ၎င်းက လေယာဉ်မှူးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားစေခဲ့ပြီး ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် သတင်းပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိဖုန်း၏ စကားကြောင့် တင်းယန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

တင်းယန်က "နင့်လူတွေက သူတို့ ကွမ်းတုံပြည်နယ်ဘက်က လာတယ်ဆိုတာကို စုံစမ်းပြီးသွားပြီလား" ဟု ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော်တို့ လူတွေက တစ်ဖက်လူတွေနဲ့ ကနဦး အဆက်အသွယ် လုပ်ပြီးသွားပါပြီ... တစ်ဖက်က လင်ကျောင်းမြို့ထဲ ဝင်ပြီး ခိုလှုံခွင့် တောင်းချင်နေပါတယ်" ဟု ကျိဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

တင်းယန် ကြောင်သွားသည်။ "ခိုလှုံခွင့် တောင်းချင်တာ"

ကျောက်ခိုင်နှင့် အခြားသူများလည်း အံ့သြသွားကြပြီး အကြောင်းရင်းကို တစ်ယောက်တစ်ပေါက် မေးမြန်းကြသည်။

"ကျိဖုန်း... ခိုလှုံခွင့် တောင်းတယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ... သူတို့က ဘာအန္တရာယ်များ ကြုံတွေ့နေရလို့လဲ"

"ကွမ်းတုံပြည်နယ်ဘက်က လာတာကို ခိုလှုံခွင့် လာတောင်းတယ်ဆိုတာ ဘာသဘောလဲ"

"ကွမ်းတုံပြည်နယ်က အရှေ့တောင်ဘက်မှာ ရှိပြီး မြေမျက်နှာပြင် နိမ့်တယ်လေ... ရေကြီးစ အချိန်တုန်းကဆိုရင် အသေအပျောက် ပိုများနိုင်တယ်... သူတို့ အသက်ရှင်ဖို့တောင် မလွယ်တာကို ဘာတွေများ ဖြစ်ခဲ့လို့လဲ"

"ပင်လယ်ရေနက်ပိုင်းက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါကြီးတွေများ ထွက်လာလို့လား"

"ပြောရခက်တယ်... အဲဒီဘက်က ပင်လယ်နဲ့ နီးတော့ အစကတည်းက ခန့်မှန်းရခက်တာ... ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါကြီးတွေ ထွက်ပေါ်လာတာလည်း ပုံမှန်ပါပဲ"

"ဟုတ်တယ်... ဝေလငါးပြာတို့လို ထိပ်တန်း သတ္တဝါကြီးတွေများ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ ဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အရွယ်အစားက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးနေမလဲဆိုတာ ငါ တွေးတောင် မတွေးရဲဘူး"

အားလုံးက တစ်ယောက်တစ်ပေါက်ဖြင့် အချေအတင် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

သို့သော် ကျိဖုန်း၏ စကားကြောင့် အားလုံး၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

သူက ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ... သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေ မဟုတ်ပါဘူး... ကွမ်းတုံပြည်နယ်က လူတွေက တခြားသူတွေရဲ့ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်တာကို ခံရလို့ ရွေးစရာမရှိတော့ဘဲ ကျွန်တော်တို့ဆီ ထွက်ပြေးလာရတာပါ"

"ဘာ"

"လိုက်သတ်ခံရတာ"

လီချင်းဟွာက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

တင်းယန်၊ ကျောက်ခိုင်နှင့် အခြားသူများလည်း ကျိဖုန်းကို ကြည့်ကာ သူ ဆက်ပြောမည့် စကားကို စောင့်နေကြသည်။

ကျိဖုန်းက ဆက်ပြောသည်။ "ကွမ်းတုံပြည်နယ်က အရှေ့တောင်ဘက်ပိုင်းနဲ့ နီးပြီး ပြင်ပရန်သူ့တပ်ဖွဲ့တွေ နဲ့ သိပ်မဝေးဘူးလေ"

"သူတို့က ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့တွေ ရဲ့ တစ်လျှောက်လုံး လိုက်လံ သတ်ဖြတ်တာကို ခံရလို့ မြောက်ဘက်ကို ထွက်ပြေးလာရတာပါ"

ထိုစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အားလုံး၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

"ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့တွေ ဟုတ်လား"

"တောက်... ပြင်ပရန်သူတွေ က လိုက်သတ်တာလား"

"သေစမ်း... အဲဒီထိုင်ဝမ်ကျွန်းက ကောင်တွေ ရူးနေတာလား... ငါတို့နိုင်ငံ ကိုများ ကျူးကျော်ရဲတယ်ပေါ့"

"အခုချိန်မှာ ဘယ်ကလာ ငါတို့နိုင်ငံ ရှိတော့မှာလဲ... အဲဒီ ရန်သူတွေလည်း ရေမြုပ်သွားတာ ကြာလောက်ရောပေါ့... ကျိဖုန်း... ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့တွေ ကလည်း ရေပေါ်ကျွန်းတချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့များလား" လီရှန်ယန်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ကျိဖုန်းက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... သူတို့နိုင်ငံလည်း ရေမြုပ်သွားတာ ကြာပါပြီ... ဒါပေမဲ့ သူတို့က တိုးတက်မှု အရမ်းမြန်တယ်... ရေပေါ်ကျွန်းတွေ၊ လေပေါ်ကျွန်းတွေကို စောစောစီးစီး ရှာတွေ့ထားတော့ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ အင်အားကြီးထွားလာတာ"

"ကွမ်းတုံပြည်နယ်ဘက်က တိုးတက်မှုက သူတို့လောက် မမြန်တော့ အခု သူတို့ရဲ့ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်တာကို ခံနေရတာပါ"

"တောက်... ပြင်ပရန်သူတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တိုးတက်နှုန်း မြန်ရတာလဲ... ကွမ်းတုံပြည်နယ်က လူတွေက ဘာလုပ်နေကြလို့လဲ" ရှီဟိုင်ကျူးက မနေနိုင်ဘဲ ဆဲရေးလိုက်သည်။

ကျိဖုန်းက အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်။ "ဒါက ကွမ်းတုံပြည်နယ်က လူတွေ အသုံးမကျလို့ မဟုတ်ဘူး... ရန်သူတွေက တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာနဲ့ဆိုတော့ သူတို့က တစ်နှစ်ပတ်လုံး ထိုင်ဝမ်ကျွန်းပေါ်မှာ နေလာကြတာလေ... အန္တရာယ်ကို သတိထားနိုင်စွမ်းက ကုန်းပေါ်မှာနေတဲ့ ငါတို့ထက် ပိုပြင်းထန်ကြတယ်"

"သူတို့နေတဲ့ နေရာက ငလျင်လှုပ်တာ မဟုတ်ရင် ဆူနာမီ လာတတ်တယ်လေ... သူတို့ဆီမှာ ရေကြီးရေလျှံမှုအတွက် ကြိုတင် ကာကွယ်ရေး အစီအမံတွေ ရှိထားပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းပြီး ရေကြီးရေလျှံမှုတွေ စဖြစ်ချိန်မှာ ကောင်းကောင်း ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ်"

"နောက်ပြီး သူတို့ အစိုးရကလည်း သက်ဆိုင်ရာ အစီအမံတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်... ဒီလို အခြေအနေမျိုးအတွက် အမြဲတမ်း အသင့်ပြင်ထားကြတာလေ"

"ဒါဆို အခု အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ... ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့တွေ က သူတို့နောက်ကနေ လိုက်သတ်နေတာလား" ကျောက်ခိုင်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ကျိဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ အကွာအဝေးကတော့ နည်းနည်း ဝေးတယ်... ဒီရေပေါ်ကျွန်း အနည်းငယ်ကတော့ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့တာလို့ ဆိုရမယ်... ကျန်းနန်ပြည်နယ်ထဲ မဝင်ခင် အခြားမြို့တွေမှာ နေခဲ့ဖူးပြီး ဒေသခံ အဖွဲ့အစည်းတချို့ရဲ့ အကူအညီကိုလည်း ရခဲ့သေးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ပြောစကားအရ ကျွန်တော်တို့ ကျန်းနန်ပြည်နယ်ရဲ့ တခြားမြို့တွေက အခြေအနေကလည်း တော်တော် ဆိုးရွားနေတယ်တဲ့... ရေပေါ်ကျွန်းတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့တွေ ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေ မဟုတ်ကြဘူးတဲ့"

"လောလောဆယ် သူတို့ ထွက်ပြေးလာတဲ့ ရေပေါ်ကျွန်း အနည်းငယ်ထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ လင်ကျောင်းမြို့ တောင်ဘက်က မြို့တချို့ကနေ ထွက်ပြေးလာတဲ့ လူတွေလည်း ပါနေတယ်"

ဆက်ရန်...