အခန်း ၉၀၄

အပိုင်း (၉၀၄) အရိပ်တပ်ဖွဲ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ လက်နက်

ချွီကျင့်၏ အမေးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လီချင်းဟွာနှင့် ထူလုံတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် အခြားသော ရေပေါ်ကျွန်းမှ လူများကလည်း လှမ်းကြည့်လာကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်၌ မျှော်လင့်တကြီး ရှိနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

ကျွန်းသခင်မုန့်ဟူက မနေနိုင်တော့ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းမှာ... တကယ်ပဲ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်တွေ မရှိဘူးလား... ဗုံးလိုမျိုး... ဧရိယာအကျယ်ကြီးကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေနိုင်တဲ့ လက်နက်မျိုး ဆိုရင်တောင် ကောင်းတာပဲ"

"ဒါမှသာ ကျွန်တော်တို့တွေ အရိပ်တပ်ဖွဲ့က ကောင်တွေကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ... ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းလေးတစ်ခုလောက်တော့ ရှိနေမှာပေါ့"

လီချင်းဟွာက စကားစလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ စိတ်အေးအေးထားကြပါဦး... ဒီမေးခွန်းကို မဖြေခင်... ကျွန်တော် အရင်ဆုံး တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ"

ချွီကျင့်က ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ညီလေးလီ... ပြောပါ"

လီချင်းဟွာက မေးလိုက်၏။ "ကျွန်တော် သိချင်တာက... အဲဒီ ဓာတ်ရောင်ခြည် ဗုံးဆိုတာက... သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ရဲ့ အခြေခံသဘောတရားကို အသုံးပြုပြီး ပေါက်ကွဲတာပဲလား"

"ဘယ်လိုဗုံးအမျိုးအစားပဲဖြစ်ဖြစ်... ပေါက်ကွဲစေနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုတော့ လိုအပ်တာပဲ... ကပ်ဘေးမတိုင်ခင်ကဆိုရင်တောင်... ဗုံးတွေက ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ထွက်ပေါ်လာဖို့ ယမ်းမှုန့်တွေကို အသုံးပြုရတာပဲလေ"

"ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ပြောတဲ့ ဒီဓာတ်ရောင်ခြည် ဗုံးကရော... ဘယ်လို ပေါက်ကွဲစေတဲ့ ပစ္စည်းကို အားပြုပြီး အလုပ်လုပ်တာလဲ"

ချွီကျင့် တစ်ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားသည်။ လီချင်းဟွာက ဤကဲ့သို့သော မေးခွန်းမျိုး မေးလာမည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့သည်မှာ သိသာလှ၏။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ ဘယ်လို ပြန်ဖြေရမှန်း မသိဖြစ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ထဲမှ မျက်မှန်တပ်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက်က လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် သင်္ကေတကို အားပြုထားတာပါ"

လူအားလုံးက အသံလာရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသောအခါ ထိုမျက်မှန်တပ် လူငယ်က လေးနက်သောလေသံဖြင့် ဆက်ပြောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ "လက်ရှိအချိန်မှာ ပေါက်ကွဲစေတဲ့ ပစ္စည်းတွေအားလုံးက... သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် သင်္ကေတကို စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲစေတဲ့ ကိရိယာအနေနဲ့ အသုံးပြုထားကြတာ... ပြီးတော့ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို အဓိက အရင်းအမြစ်အဖြစ် သုံးပြီးတော့... အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံသော စွမ်းအားတွေကို ထွက်ပေါ်လာစေတာပဲ"

"ကောရွေ့"

"ရှောင်ကော... မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"ရှောင်ကော... ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ... လျှောက်ပြောလို့ မရဘူးနော်"

သူ့ကို မှတ်မိသူအချို့က မနေနိုင်ဘဲ သတိပေးလိုက်ကြသည်။

မုန့်ဟူက ကောရွေ့အား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်ကော... ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောစမ်းပါဦး"

ကောရွေ့က လေးနက်တည်ကြည်စွာဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင်... ဓာတ်ရောင်ခြည် ဗုံးက ကပ်ဘေးမတိုင်ခင်က ဗုံးတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံချင်း သိပ်မကွာဘူး... သာမန်ဗုံးတွေရဲ့ လောင်စာက ယမ်းမှုန့်ဆိုရင်... ဓာတ်ရောင်ခြည် ဗုံးရဲ့ လောင်စာက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ပဲ"

"သာမန်ယမ်းမှုန့်က မီးနဲ့ရှို့ပေးမှသာ... ပြင်းပြင်းထန်ထန် လောင်ကျွမ်းပြီး ပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်စေသလို... သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကလည်း အတူတူပဲ... သူကိုယ်တိုင်က တည်ငြိမ်တဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံရှိပေမဲ့... သင်္ကေတ အမျိုးမျိုးရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကနေတစ်ဆင့်... အဲဒီစွမ်းအင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့အခါ မတူညီတဲ့ အာနိသင်တွေကို ဖြစ်ပေါ်လာစေတယ်"

"အတိအကျ ဘယ်လိုအာနိသင်မျိုး ထွက်လာမလဲ ဆိုတာကတော့... အဲဒီ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို ဆွဲထုတ်ပေးတဲ့ သင်္ကေတက ဘယ်လိုပုံစံလဲ ဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်တာပေါ့"

"ဒါက မတူညီတဲ့ သင်္ကေတတွေကနေ... မတူညီတဲ့ အစွမ်းအာနိသင်တွေ ထွက်ပေါ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ"

"ဓာတ်ရောင်ခြည် ဗုံးရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်က... ဓာတ်ရောင်ခြည် သင်္ကေတမှာ ရှိနေတာပဲ"

"အရိပ်တပ်ဖွဲ့က လူတွေက... သာမန် သန္ဓေပြောင်း စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ဗုံးတွေပေါ်မှာ... ဓာတ်ရောင်ခြည်သင့်စေနိုင်တဲ့ သင်္ကေတ အစီအရင်တွေကို အများအပြား ရေးထွင်းထားကြတာ... အဲဒီသန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေ ပေါက်ကွဲသွားတဲ့အခါ... ထူးခြားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး... လူသားတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အခြား မျိုးရိုးဗီဇတွေကို သက်ရောက်မှု ရှိသွားစေတာပဲ"

"ဒါကြောင့်မလို့... ဆရာလီ... ဆရာ့ရဲ့ မေးခွန်းကို ကျွန်တော် ဖြေနိုင်ပါတယ်... ဓာတ်ရောင်ခြည် ဗုံးဆိုတာလည်း... တစ်နည်းအားဖြင့်တော့ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ဗုံးတစ်မျိုးပါပဲ"

လီချင်းဟွာသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပြုံးလိုက်ကာ ပြောလေသည်။ "သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ဗုံးဖြစ်နေသရွေ့တော့... ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်က အေးဆေး ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်"

ဘေးနားရှိ ထူလုံသည်လည်း ရင်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားပြီး လီချင်းဟွာ ပြောလိုသော အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ထိုက်ယန်တောင်၏ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင်ကြီးမှာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် လက်နက်များ အားလုံး၏ အဓိကရန်သူဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

မည်သည့် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ကိရိယာမဆို စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း အလုပ်လုပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤဓာတ်ရောင်ခြည် ဗုံးဆိုသည်မှာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို ကုန်ကြမ်းအဖြစ် အသုံးပြုထားသော ကိရိယာ ဖြစ်နေသရွေ့... ၎င်းတို့ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင် အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် ပေါက်ကွဲနိုင်မည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ချွီကျင့်နှင့် အခြားသူများကမူ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် အစီအရင် ရှိနေကြောင်းကို သဘာဝကျစွာပင် မသိရှိကြပေ။

လီချင်းဟွာ၏ ဤမျှ ပြတ်သားလွန်းသော အဖြေစကားကြောင့် အားလုံးမှာ အနည်းငယ် သံသယ ဝင်သွားကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့၏ မင်ပြည်နယ်နှင့် ယွဲ့ပြည်နယ်တို့မှ များပြားလှသော အင်အားစုကြီးများပင် အရိပ်တပ်ဖွဲ့၏ ဓာတ်ရောင်ခြည် ဗုံးများဖြင့် ယနေ့တိုင် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခံနေရပြီး ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း အနည်းငယ်မျှပင် မရှိခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ယခု မျက်စေ့အောက်ရှိ ဤလူက သူတို့ ထိုက်ယန်တောင်၌ နည်းလမ်းရှိသည်ဟု ပြောနေရာ မည်သူက အလွယ်တကူ ယုံကြည်နိုင်မည်နည်း။

မုန့်ဟူကမူ ယုံကြည်သွားလေပြီ။

သူက ချက်ချင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ညီလေးလီ... မင်း... မင်းပြောတာ တကယ်လား"

"မင်းတို့မှာ တကယ်ပဲ ဓာတ်ရောင်ခြည် ဗုံးတွေကို တားဆီးနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိနေတာလား"

လီချင်းဟွာက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ"

"ဒါပေမဲ့... ဘာမတော်တဆမှ မဖြစ်ရအောင်... အကောင်းဆုံးကတော့ ဓာတ်ရောင်ခြည် ဗုံးတစ်လုံးလောက်ရရင် စမ်းကြည့်လို့ ရတာပေါ့"

ချွီကျင့်မှာ အံ့သြမယုံနိုင်ဖြစ်သွားပြီး "မင်းတို့မှာ ဘယ်လိုနည်းလမ်း ရှိလဲဆိုတာလေး ပြောပြလို့ရမလား"

"ဘယ်လိုမှမအောင့်မေနဲ့နော်... မင်းတို့ကို မယုံလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး... ငါတို့က ဒီဓာတ်ရောင်ခြည် ဗုံးရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံနေရတာ တော်တော်ကြာနေပြီမို့... ဒီဗုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်တဲ့ ဘယ်လိုလက်နက်မျိုး ရှိနေမလဲဆိုတာ တွေးကြည့်လို့တောင် မရလို့ပါ"

လီချင်းဟွာက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။ "ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်မှာ... သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် လည်ပတ်တာကို ကန့်သတ်နိုင်တဲ့ စက်ကိရိယာ တစ်မျိုး ရှိတယ်... ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင်တော့... သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အရာမှန်သမျှက ဒီစက်ကိရိယာရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ... သူတို့ရဲ့ အာနိသင်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး... ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိနိုင်တော့ဘူး"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အခင်းဖြစ်ပွားရာရှိ လူအားလုံးမှာ ရုတ်တရက် အံ့သြမှင်တက်သွားကြသည်။

"ဘာ... ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးလည်း ရှိသေးတာလား"

"ဆရာလီ... ခင်ဗျားပြောတာ တကယ်လား"

"ဒါက ဘယ်လို အခြေခံသဘောတရားလဲ... သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် လည်ပတ်မှုကို ကန့်သတ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား"

"ဒါဆိုရင် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေလည်း ဒီကိရိယာရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ... အစွမ်းတွေကို သုံးလို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့"

"ဆရာလီ... အဲဒီကိရိယာမျိုးကို ကြည့်လို့ရမလား"

လူအားလုံးက အလုအယက် မေးမြန်းနေကြပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

လီချင်းဟွာသည်လည်း ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ထူလုံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ထူလုံက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "သူတို့ကို ပြလိုက်ပါ"

လီချင်းဟွာက သူ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်း အတွင်းမှ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် လက်ထိပ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရယ်မောလျက် မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူ စမ်းကြည့်မလဲ"

"ငါ စမ်းမယ်"

ပထမဆုံး ပြန်ထူးလိုက်သူမှာ ကျွန်းသခင်ချွီ မဟုတ်ဘဲ ကျွန်းသခင်မုန့်ဟူ ဖြစ်နေလေသည်။

သူက လီချင်းဟွာ၏ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လို စမ်းရမှာလဲ"

"ဒီလက်ထိပ်ကို ခတ်လိုက်ရုံပါပဲ... လက်ဆန့်ပေးပါ"

မုန့်ဟူက လက်နှစ်ဖက်ကို ချက်ချင်း ဆန့်တန်းပေးလိုက်ပြီး လက်ထိပ်ခတ်ခံရမည်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ပေ။

"ဂျောက်"

လက်ထိပ်ခတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လက်ထိပ်ပေါ်ရှိ သင်္ကေတများက လျင်မြုန့်စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ပြီးပြည့်စုံသော သင်္ကေတ အစီအရင်တစ်ခု အဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားလေသည်။

လီချင်းဟွာက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို လည်ပတ်ကြည့်လိုက်ပါဦး"

မုန့်ဟူသည် ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် စကားပိုမပြောတော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း လည်ပတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များ အနည်းငယ် လင်းလက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လက်ပေါ်ရှိ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် လက်ထိပ်မှာ အလိုအလျောက် အသက်ဝင်လာလေသည်။

ထိုခဏမှာပင် စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် လက်ထိပ်ပေါ်ရှိ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတများ အသက်ဝင်လာပြီး မျက်မြင်မရသော လှိုင်းတုန်ခါမှုတစ်ခု ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။

မုန့်ဟူသည် သူ၏ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များ နေရာမှာပင် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤတစ်ခဏအတွင်း သူသည် ကပ်ဘေးမတိုင်ခင်က သာမန် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း တစ်ယောက်အဖြစ် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

မုန့်ဟူက အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များကို အတင်းအဓမ္မ ဆက်လက် လည်ပတ်ရန် ကြိုးစားလေသည်။

သို့သော် သူ မည်မျှပင် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များကို လည်ပတ်ရန် ကြိုးစားစေကာမူ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ သွေးသားများထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် အပြီးတိုင် ဖိနှိပ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင်မူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ... ဒါ ဘယ်လို စက်ကိရိယာမျိုးလဲ"

သူက လီချင်းဟွာကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လီချင်းဟွာက လက်လှမ်းကာ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် လက်ထိပ်ကို ဖြုတ်ပေးလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် လက်ထိပ်ပဲ... ဒီလက်ထိပ်ကို ခတ်ခံရပြီဆိုတာနဲ့ ခတ်ခံရတဲ့သူက... သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားနေပါစေ အပြီးတိုင် ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရပြီး အနည်းငယ်လေးတောင် သုံးလို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် လက်ထိပ်ပဲ... အစွမ်းထက်တယ်... တကယ် အစွမ်းထက်တာပဲ"

မုန့်ဟူက ထပ်တလဲလဲ ချီးကျူးနေတော့သည်။

"ကျွန်တော် စမ်းကြည့်မယ်"

"ငါ့ကိုလည်း ခဏပြပါဦး"

"ဆရာလီ... ကျွန်တော့်ကို စမ်းခွင့်ပြုပါ"

လူအားလုံးက အပြေးအလွှား ရောက်လာကြပြီး စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် လက်ထိပ်၏ အာနိသင်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ချင်နေကြသည်။

လီချင်းဟွာက လက်ထိပ်ကို လူအုပ်ကြီးထံ လှမ်းပေးကာ စမ်းသပ်ခိုင်းလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချွီကျင့်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှင်တက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ထို့နောက် သူက လက်ထိပ်ကို သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက လက်ထိပ်ပေါ်ရှိ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် သင်္ကေတများပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဤလက်ထိပ်က ယခုကဲ့သို့ အာနိသင်ရှိနေခြင်းမှာ အပေါ်တွင်ရှိသော သင်္ကေတများနှင့် ကြီးမားသော ဆက်စပ်မှု ရှိနေသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ချွီကျင့် သေချာကြည့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လီချင်းဟွာက လျှောက်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် လက်ထိပ်ကို ပြန်လည် ယူဆောင်လိုက်ကာ ရယ်မောလျက် ပြောလေသည်။ "ကျွန်းသခင်ချွီ... ဒီစွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် လက်ထိပ်က ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းရဲ့ သီးသန့်ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ စက်ကိရိယာလို့ ပြောလို့ရပါတယ်"

"ဒီအထဲမှာ အဓိက သင်္ကေတ လျှို့ဝှက်ချက် တချို့ ပါဝင်နေလို့ပါ... တောင်းပန်ပါတယ်"

ချွီကျင့် အသိဝင်လာပြီး အလျင်အမြုန့် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေါ့ ဒါပေါ့... ငါ မယဉ်ကျေးသလိုဖြစ်သွားတယ်"

သူတစ်ပါး၏ စက်ကိရိယာကို ဤကဲ့သို့ ဗြောင်ကျကျ လေ့လာခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် ရိုင်းစိုင်းလွန်းလှရာ ချွီကျင့်လည်း ချက်ချင်းပင် တောင်းပန်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီချင်းဟွာက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းတဲ့ပစ္စည်းကို မြင်ရင် သဘောကျတတ်တာက လူ့သဘာဝပါပဲ... ကိစ္စမရှိပါဘူး... အားလုံးပဲ... ဒီလက်ထိပ်က ဘယ်လိုနေလဲ"

ကောရွေ့ အမည်ရသော လူငယ်က ပထမဆုံး စတင် မေးမြုန့်းလိုက်သည်။ "ဆရာလီ... ကျွန်တော် တစ်ခုလောက် မေးလို့ရမလား... လောလောဆယ် ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ဒီလို စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ်နိုင်တဲ့ စက်ကိရိယာဆိုလို့... ဒီလက်ထိပ် တစ်ခုပဲ ရှိတာလား... ပိုကြီးတဲ့ စက်ကိရိယာတွေရော မရှိဘူးလား"

လီချင်းဟွာက ရယ်မောလျက် ဖြေလိုက်သည်။ "ရှိတာပေါ့... ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းက... စွမ်းအင်ချိတ်ပိတ် စက်ကိရိယာကို အဓိကထားပြီး... လက်နက် ကိရိယာ အမျိုးမျိုးကို သုတေသနပြုလုပ်ထားတာပါ... ကြီးမားတဲ့ စက်ကိရိယာတွေရဲ့ လွှမ်းခြုံနိုင်တဲ့ ဧရိယာက... ရေပေါ်ကျွန်း တစ်ကျွန်းလုံးစာကိုတောင် လွှမ်းခြုံထားနိုင်ပါတယ်"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကောရွေ့၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီလိုသာဆိုရင်... ဒီစက်ကိရိယာကို အောင်အောင်မြင်မြင် တပ်ဆင်နိုင်တာနဲ့... အရိပ်တပ်ဖွဲ့က လူတွေ ဓာတ်ရောင်ခြည် ဗုံးတွေ သုံးလာရင်တောင်... အဲဒီဗုံးတွေ ပေါက်ကွဲဖို့ ဆိုတာ တော်တော်လေး ခက်ခဲသွားပြီပေါ့"

"ဒီလိုဆိုတော့... ရန်သူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းကို အရင်းအမြစ်ကနေကတည်းက ပိတ်ဆို့လိုက်နိုင်ပြီပေါ့"

လူအားလုံးက ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် အနည်းငယ် တွေးတောကြည့်လိုက်ရာ အကြောင်းအကျိုးကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ထိုခဏမှာပင် အားလုံး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာကြသည်။

"ဒါဆို... ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းမှာ... ရန်သူတွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း တကယ်ရှိနေတာပေါ့"

"အရမ်းကောင်းတာပဲ... တောက်... ငါတို့တွေ မြောက်ဘက်ကို ထွက်ပြေးစရာ မလိုတော့ဘူးဟေ့"

"ငါတော့ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး... ဆရာလီ... မင်းတို့ ထိုက်ယန်တောင်က အနီးအနားမှာ အကြီးဆုံး ခိုလှုံရေးစခန်း မဟုတ်လား... ငါတို့ ကျားကဏန်းကျွန်းက ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး... အရိပ်တပ်ဖွဲ့က ကောင်တွေကို အတူတူ တွန်းလှန်ချင်တယ်" မုန့်ဟူက ပထမဆုံး သဘောထားထုတ်ဖော်ကာ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများကလည်း အနည်းနှင့်အများ ထောက်ခံကြောင်း ပြသကြသော်လည်း မုန့်ဟူကဲ့သို့ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းသို့ ပူးပေါင်းမည်ဟု တိုက်ရိုက် မပြောဆိုကြပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အားလုံးက ကျွန်းသခင်များ ဖြစ်ကြရာ မည်သူက ကိုယ့်ဘာသာ အုပ်ချုပ်ချင်စိတ် မရှိဘဲ နေမည်နည်း။

လီချင်းဟွာက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ စိတ်အေးအေးထားကြပါဦး... ဒီလိုလုပ်... အားလုံးပဲ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လင်ကျန်းမြို့ထဲကို အရင် လိုက်ခဲ့ကြပါ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ပြန်လာတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ... ဒီကိစ္စကို အတိအကျ ဘယ်လို စီစဉ်ကြမလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

"ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ လူတွေလည်း... တောင်ဘက်ကို သွားပြီး ကျူးကျော်သူတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို စုံစမ်းဖို့ လိုသေးတယ်"

လူအားလုံးက ကြားလိုက်ရသောအခါ သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

ချွီကျင့်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ညီလေးလီ... မေးဖို့မေ့နေတာ... မင်းတို့ ခေါင်းဆောင်က ဘယ်သူလဲ"

လီချင်းဟွာက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းဆောင် နာမည်က လင်းယွမ် ပါ... အားလုံးကတော့ သူ့ကို ဆရာလင်း လို့ပဲ ခေါ်ကြတယ်"

"ခင်ဗျားတို့ နောက်မှ သူ့ကို တွေ့တဲ့အခါ... ဆရာလင်းလို့ပဲ ခေါ်လို့ရပါတယ်"

မုန့်ဟူက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ခေါင်းဆောင်က ထိုက်ယန်တောင်ကျွန်းပေါ်မှာ မရှိဘူးလား"

လီချင်းဟွာက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်က ကျွန်းတစ်ကျွန်းတည်း မဟုတ်ဘူးဗျ"

"ဟင်"

"ကျွန်းတစ်ကျွန်း မဟုတ်ဘူး... ဒါဆို ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

လီချင်းဟွာက ပြုံးလိုက်သည်။ "ထိုက်ယန်တောင် ဆိုတာ... ကျွန်တော်တို့ ခိုလှုံရေးစခန်းရဲ့ နာမည်သက်သက်ပါပဲ... ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို ကိုယ်စားပြုတာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ အဓိက စုဝေးရာနေရာက... ရေပေါ်ကျွန်း ခြောက်ကျွန်းနဲ့ လေပေါ်ကျွန်း ငါးကျွန်း ရှိပါတယ်"

"ခင်ဗျားတို့ အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဆီကို ထိုက်ယန်တောင် ကျွန်းဝိုင်း... ဒါမှမဟုတ် ထိုက်ယန်တောင် ကျွန်းစုလို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်"

ချွီကျင့်၊ မုန့်ဟူနှင့် အခြားသူများအားလုံး ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း အံ့သြသွားကြသည်။

ခိုလှုံရေးစခန်း တစ်ခုက... ရေပေါ်ကျွန်း ခြောက်ကျွန်းနဲ့ လေပေါ်ကျွန်း ငါးကျွန်းတောင် ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် ဟုတ်လား...

ဒါ ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ အင်အားစုကြီးလဲ...

တစ်ခဏအတွင်း လူအားလုံးမှာ အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကြသည်။

အံ့သြရခြင်းမှာ ထိုက်ယန်တောင်၏ အတိုင်းအတာက ဤမျှလောက် ကြီးမားနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဝမ်းသာရခြင်းမှာ ဤမျှ ကြီးမားသော အင်အားစုကြီး တစ်ခုအနေဖြင့် အရိပ်တပ်ဖွဲ့က ကောင်များကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း အမှန်တကယ်ပင် ရှိကောင်းရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေတော့သည်။

ဆက်ရန်...