အခန်း (၂၀၉၃-၂၀၉၄)

အခန်း (၂၀၉၃) ဆရာကြီး

“ရှီလင်ဟုန် ဟုတ်လား”

ဝမ်ချုံစန်းသည် အနည်းငယ်မျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရပြီး၊ မျက်နှာပေါ်၌ အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒီတော့ ဒါက ရှီလင်ဟုန် ဖြစ်နေတာကိုး၊ ငါ စာပေဗိမာန်ထဲမှာ တုန်းက တွေ့ဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စာအုပ်ထဲက ပုံစံနဲ့ ထျန်လန်ရှန့်ရန်ရဲ့ ပုံစံနဲ့ ယှဉ်ကြည့်လိုက်ရင်……”

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ်မျှ ထူးဆန်းပွေလီနေခဲ့ကာ၊ စာအုပ်များထဲတွင် ရေးဆွဲထားသည့် ရှီလင်ဟုန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ရုပ်ပုံကားချပ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားမိရင်း -

“နည်းနည်းတော့ ကွဲပြားနေသေးတယ်နော်”

ဤသို့ ပြောဆိုလိုက်သောအခါမှသာ၊ ဖန့်ချန်သည်လည်း သတိရသွားခဲ့ပြီး၊ သူသည်လည်း စာပေဗိမာန်ထဲတွင် ရှီလင်ဟုန်နှင့် ပတ်သက်၍ ဖော်ပြချက်များကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်တွေ့ဖူးခဲ့ပေသည်။

ရှီလင်ဟုန် မျိုးနွယ်စုသည် အတိတ်တုန်းက ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးအတွင်း၌ တကယ့် မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုထားပေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အချို့သော အထူးဆန်းဆုံး အကြောင်းအရင်းများကြောင့်၊ မျိုးနွယ်စုသည် ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုအခါတွင်မူ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးအတွင်း၌ တွေ့ရခဲလှသောအရာ ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။

ထို့အပြင် ရှီလင်ဟုန်သည် မွေးရာပါအတိုင်းပင်…… ကိုယ်ပိုင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခု ပါရှိပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းအပြင် တစ်ပိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက်တွင်လည်း၊ နောက်ထပ် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခုကို ထပ်မံ၍ စုစည်းတည်ဆောက်နိုင်သေး၏။

ဤကဲ့သို့သော မွေးရာပါပါရမီမျိုးသည်၊ လူသားမျိုးနွယ်စုထက် အဆမတန် သာလွန်ကောင်းမွန်နေခဲ့ချေပြီ။

၎င်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် စိတ်ကူးပင် မယဉ်ရဲလောက်သည့် အရာမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တုန်းက ဤအချက်အလက်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်က၊ ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ်မျှပင် အံ့ဩမိခဲ့သေးသည်။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေနှစ်ခု၏ စွမ်းအားသည်၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခုတည်းထက် ပိုမို၍ အင်အားကြီးမားလိမ့်မည်ဟု အသေအချာ မပြောနိုင်သော်လည်း၊ အနည်းဆုံးတော့…… အဆင့်တူချင်းကြား၌၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ အဆင့်အတန်းချင်း တူညီနေပါက၊ အရှေ့ကလူက သေချာပေါက် အသာစီးရပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ယန်က ပြောဆိုလိုက်သည်

“ဒါက ထျန်လန်ရှန့်ရန်ရဲ့ မူရင်းခန္ဓာကိုယ်စစ်စစ် မဟုတ်ဘူး”

“ဝမ်ယန်စီနီယာအစ်မ၊ အဲ့ဒီ နင်ကျိကျို ဆိုတာက ဘယ်သူလဲဟင်”

ဖန့်ချန်၏ စိတ်အမူအရာက လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရ၏။

“ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ အောက်မှာ ရှိတဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ပထမဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။

ဒါပေမဲ့ နင်ကျိကျိုက ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ကိစ္စအဝဝကို စီမံခန့်ခွဲတာ သိပ်မရှိပါဘူး။

လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ရဲ့ မြောက်မြားစွာသော အရေးကိစ္စတွေကိုတော့၊ အသီးသီးက ကာကွယ်ရေးဆရာတွေကပဲ စီမံခန့်ခွဲကြတာများတယ်”

ဝမ်ယန်က ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်

“နင်ကျိကျိုရဲ့ စွမ်းရည်က ကျောင်းအုပ်ကြီးဟောင်းကို မမီနိုင်ဘူးဆိုပေမဲ့လည်း၊ ကာကွယ်ရေးဆရာတွေထက်တော့ အဆမတန် သာလွန်နေသေးတာ၊ သေချာပေါက် ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဉ်ရဲ့ တတိယအဆင့် ဖြစ်လိမ့်မယ်”

သူမက စကားကို ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်

“ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးဆရာတွေထဲမှာ၊ ဘယ်သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်မှ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဉ်ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်ထက် ကျော်လွန်တာ မရှိကြဘူး”

ဆိုလိုသည်မှာ ဤနင်ကျိကျိုသည် ထိုကျောင်းအုပ်ကြီးဟောင်းမှလွဲ၍၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်အတွင်း၌ စွမ်းရည်အပိုင်းတွင် ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည့် ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်နေခြင်းပေါ့။

ဖန့်ချန်နှင့် ဝမ်ချုံစန်းတို့သည် ရှူရှန့်က ဤတစ်ကြိမ်တွင် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤမျှအထိ ပြတ်ပြတ်သားသား အရှုံးပေးလိုက်ရသည်ကို နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

“ဖန့်ဂျူနီယာမောင်လေး၊ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကြာပြီးနောက် ကျရောက်မယ့် ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင်ကျရင်၊ မင်းအနေနဲ့ နည်းနည်းတော့ သတိထားရမယ်နော်၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေရဲ့ အခြေခံအနှစ်သာရတွေကို ထိခိုက်ပျက်စီးအောင် မလုပ်မိစေနဲ့။

ထိခိုက်ပျက်စီးမှု များပြားသွားရင်၊ မင်းရဲ့ နောင်ကျရင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအပိုင်းကို သက်ရောက်မှု ရှိသွားနိုင်တယ်။

ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းဆိုတာက ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။

သူတော်စင်လမ်းစဉ်ရဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ၊ အစဉ်တစိုက် ဂရုတစိုက်ရှိရမယ်၊ သတိကြီးကြီး ထားရမယ်”

ဝမ်ယန်က မှာကြားလိုက်၏။

“ဝမ်ယန်စီနီယာအစ်မ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်”

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ယခုလက်ရှိ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ အခြေခံအနှစ်သာရမှာ မည်မျှအထိ ထုထည်ကြီးမားလှသနည်း။

နှစ်ပေါင်းရာချီတိုင်အောင် ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည့် အကြောင်းအရင်းကြောင့်၎င်း၊ စင်ကြယ်သည့် သွေးဗောဓိသီး၏ အကြောင်းအရင်းကြောင့်၎င်း စုပြုံနှောနှောင်နေခဲ့သည်။

သူ့မှာ ချက်ချင်းပင် ထပ်မံ၍ အဆင့်တက်လှမ်းတော့မည့် ခံစားချက်မျိုးပင် ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

ထပ်မံ၍ အဆင့်တက်လှမ်းမည်ဆိုပါက၊ ၎င်းမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျောင်းသားသစ်သက်တမ်းအတွင်းမှာတင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်ပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းမည် ဟုတ်လား။

ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ်မျှ မချိတင်ကဲ ဖြစ်သွားရ၏။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက်၊ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဖိနှိပ်ထားရန် မတတ်နိုင်တော့ချေ။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ အခြေခံအနှစ်သာရ တစ်ဆင့်တိုးလာတိုင်း၊ ပြင်ပသို့ တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ပြသလာမည် ဖြစ်ပေသည်။

“ခဏနေရင် စာသင်ခန်းကို လာခဲ့ဦး၊ မင်းက အခုဆိုရင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းထားခဲ့ပြီဆိုတော့၊ အချို့သော ကိစ္စရပ်တွေကို၊ မင်းလည်း စတင်ပြီး ပါဝင်ဆောင်ရွက်ရတော့မယ်”

မလှမ်းမကမ်းဆီမှ ကျန်းတောက်ယွဲ့က စကားတစ်ခွန်း ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက်၊ စာသင်ခန်း ရှိရာလားရာဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

“ဝမ်ဂျူနီယာမောင်လေး၊ မင်းက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့်ကို မတက်လှမ်းရသေးဘူးဆိုတော့၊ စာပေဗိမာန်ထဲကို သွားပြီး စာအုပ်စာပေတွေပဲ သွားဖတ်နေလိုက်ပါဦး”

ဝမ်ချုံစန်းကပါ အတူတူ လိုက်ပါရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ဝမ်ယန်၏ မျက်နှာပေါ်၌ ကြင်နာတတ်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရင်း ပြောဆိုလိုက်၏။

ဝမ်ချုံစန်းသည် ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူသည် ဖန့်ချန်နှင့် ဝမ်ယန် နှစ်ယောက်သား တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝေးကွာရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်ကိုသာ မျက်တောင်မခတ်တမ်း ငေးမောကြည့်ရှုနေခဲ့ရရှာတော့၏။

……

……

စာသင်ခန်း

လင်းဖုန်းမှလွဲ၍၊ ကျန်းတောက်ယွဲ့နှင့် အခြားလူများအားလုံး နေရာ၌ ရှိနေကြပေသည်။

“ဖန့်ဂျူနီယာညီလေး၊ မင်း ငါတို့ ကရုဏာတောင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိထားသင့်တယ် မဟုတ်လား”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်၏။

ဖန့်ချန်က ပြောဆိုလိုက်သည်

“လူသားတွေကို ကောင်းမွန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်အောင် လမ်းညွှန်ပေးဖို့လား ”

“မှန်တာပေါ့၊ လူသားတွေကို ကောင်းမွန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်အောင် လမ်းညွှန်ပေးဖို့ဆိုတာ၊ ပြောဖို့က လွယ်ကူလှပေမဲ့၊ လုပ်ဆောင်ဖို့ကျတော့…… တကယ့်ကို မရိုးရှင်းလှဘူး”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း

“ငါတို့က ဒီကိစ္စအပေါ် စိတ်အားထက်သန်ကြတာဆိုတော့၊ ရံဖန်ရံခါကျရင် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကနေ ထွက်ခွာပြီး၊ ပြင်ပက လူတွေကို ကောင်းမွန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်အောင် လမ်းညွှန်ပေးဖို့ သွားရတတ်တယ်။

ပြီးတော့ ငါတို့ကို လူကိုယ်တိုင် လာရောက်ပင့်ဖိတ်ပြီး၊ ကောင်းမွန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်အောင် ကူညီလမ်းညွှန်ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းကြတဲ့ လူတွေလည်း ရှိတတ်ကြသေးတယ်”

“မင်းက အခုဆိုရင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ရှိနေပြီဆိုတော့၊ ယာယီအားဖြင့်တော့ ပြင်ပက လူတွေကို ကောင်းမွန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်အောင် စတင်လမ်းညွှန်ပေးဖို့ အရည်အချင်း ရှိနေပါပြီ။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ငါ မကြာသေးခင်ကမှ တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ထပ်မံရရှိထားခဲ့တယ်၊ လမ်းမှားရောက်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကို ပြန်လည်ဖျောင်းဖျဆုံးမ ပေးဖို့အတွက်၊ ကိုယ်တိုင် ပြင်ပကို တစ်ခေါက် ထွက်ခွာရလိမ့်မယ်၊ သွားရမယ့် အချိန်ကတော့ အသွားအပြန် နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ် ဝန်းကျင်လောက်ပဲ ကြာမှာဆိုတော့၊ သိပ်ပြီးတော့ မရှည်လျားလှပါဘူး။

မင်း ငါနဲ့အတူ အတူတူ လိုက်ခဲ့၊ သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီး၊ လေ့လာသင်ယူထားလိုက်ရင်၊ နောင်ကျရင် မင်းလည်း ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်နိုင်သွားလိမ့်မယ်”

ဖန့်ချန်သည် တကယ်တော့ ကျန်းတောက်ယွဲ့တို့ အလုပ်ရှုပ်နေကြသည့် အရေးကိစ္စများအပေါ် အလွန်တရာ သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေခဲ့ကာ၊ ရင်ထဲ၌လည်း အချို့သော ခန့်မှန်းချက်များ ရှိနေခဲ့သဖြင့်၊ ယခုအခါတွင် ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ကြည့်ရှုခွင့် ရရှိမည့် အခွင့်အရေးကို၊ သေချာပေါက် ငြင်းပယ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

……

……

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် နှစ်ပေါင်းဆယ်စုနှစ်တစ်ခု ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။

ဖန့်ချန်သည် ကျန်းတောက်ယွဲ့၏ နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာခဲ့ရင်း၊ နန်းတော်တစ်ခုအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

နန်းတော်မဟာအတွင်း၌ ယခုအချိန်တွင် သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် လူငယ်လူရွယ်များ မြောက်မြားစွာ မတ်တပ်ရပ်နေကြပြီး၊ ကျန်းတောက်ယွဲ့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူ၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း စိတ်သက်သာရာရကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြမိရင်း၊ မမျှော်လင့်နိုင်လောက်သည့် မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ယောက်သည် အရေးကိစ္စများကို စီမံခန့်ခွဲရသည့် အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရပြီး၊ အနီးအနားသို့ အလျင်အမြန်ပင် ပြေးလွှားလာခဲ့ကာ၊ ကျန်းတောက်ယွဲ့ကို လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ် အလေးပြုလိုက်ရင်း -

“ဒီလူအိုကြီး လီကန်း၊ ဆရာကြီးကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် ”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ခပ်အေးအေး ပြုံးလိုက်ရင်း -

“သိပ်ပြီးတော့ အားနာယဉ်ကျေးမနေပါနဲ့တော့၊ မင်း ချိန်းဆိုထားတဲ့ လူကိုကော ချိန်းပြီးပြီလား”

“ချိန်းပြီးပါပြီ၊ ချိန်းပြီးပါပြီ၊ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့်တော့ မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာပါ ခင်ဗျာ”

လီကန်းက ခေါင်းကို တဆက်ဆက် ညိတ်လိုက်၏။

“ဒါဆိုရင်တော့ ဒီနေရာမှာပဲ ခဏလောက် စောင့်ဆိုင်းကြတာပေါ့”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က စကားဆိုပြီးနောက်၊ အဓိကနေရာ ရှိရာလားရာဘက်သို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်လှမ်းသွားကာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံကို မှိတ်လျက် အိပ်ပျော်ချင်ယောင်ဆောင်နေခဲ့သည်။

ဖန့်ချန်မှာမူ ကျန်းတောက်ယွဲ့၏ နောက်ကွယ်၌ မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့ကာ၊ စိုးစဉ်းမျှပင် စကားမဟခဲ့ချေ။

လီကန်းသည် ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ဖန့်ချန်အတွက်ပါ ကုလားထိုင်တစ်လုံး စီစဉ်ပေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ ဖန့်ချန်၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

“ဆရာလေး…… မင်းက ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်လာတာ ထင်တယ်နော်၊ အတိတ်တုန်းက ဆရာကြီးရဲ့ ဘေးနားမှာ မင်းကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပါဘူး”

လီကန်းက အနီးနားသို့ တိုးကပ်လာခဲ့ရင်း ရင်းနှီးမှုရယူရန် ကြိုးပမ်းလိုက်၏။

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရုံမျှသာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ စကားဆိုခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ကျန်းတောက်ယွဲ့က သူ့ကို မှာကြားထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား၊ များများကြည့်ပြီး၊ စကားနည်းနည်းပဲ ပြောရန်ဟူ၍။

လီကန်းသည် ဖန့်ချန်ကလည်း မိမိနှင့် စကားပြောဆိုရန် ဆန္ဒမရှိသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်သာ တစ်ချက် ပြုံးလိုက်မိရင်း၊ ဘေးနား၌ မတ်တပ်ရပ်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရကာ၊ ထိုင်ချရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေခဲ့ရရှာတော့သည်။

ဖန့်ချန်မှာမူ မိမိ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ ဝါထျန်နတ်ဘုရားနယ်မြေ၊ ပေဟယ်လီမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိထားပေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ၊ အသက်စွမ်းအင်၏ အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

ထိုလီမျိုးနွယ်စု၏ အခြေခံအနှစ်သာရမှာ၊ ကျိလင် ရှိနေသည့် ကျိမိသားစုထက် လုံးဝ နိမ့်ပါးခြင်း မရှိချေ။

စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်များပင်၊ ယနေ့တွင် နန်းတော်မဟာအတွင်း၌ အနည်းငယ်မျှပင် ရှိနေကြသေးသည်။

တစ်ပိုင်းသူတော်စင်များမှာမူ ပိုမို၍ ရေတွက်၍မရနိုင်အောင် များပြားလှပေသည်။

အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်၊ ပြင်ပဆီမှ ရုတ်တရက် ရူးသွပ်လှသော ရယ်မောသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“လီကန်းလူအိုကြီး၊ သေသေချာချာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးပြီလား၊ အဲ့ဒီ ဝိညာဉ်ကြောသုံးခုကိုသာ မပေးအပ်ဘူးဆိုရင်၊ ငါတို့ ဟွမ်ဖူမိသားစုက မင်းတို့ လီမျိုးနွယ်စုအပေါ် စစ်ကြေညာလိမ့်မယ်။

အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်၊ မင်းတို့တွေ ဝိညာဉ်ကြောသုံးခု မကလို့၊ လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကြောလေးခုပါ ငါတို့ ဟွမ်ဖူမိသားစုရဲ့ လက်ထဲကို ကျရောက်သွားစေရမယ်”

နန်းတော်မဟာအတွင်း၌၊ လီမျိုးနွယ်စုမှ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြရတော့၏။

လီကန်း၏ မျက်နှာပေါ်၌ ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် စကားမဟခဲ့ဘဲ၊ အိပ်ပျော်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော ကျန်းတောက်ယွဲ့ကိုသာ တိတ်တဆိတ် လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ဆံပင်ဝါဝါဖြင့် သန်မာထွားကျိုင်းလှသော အမျိုးသားတစ်ယောက်သည် နန်းတော်မဟာအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ မျက်နှာပေါ်၌ မောက်မာရိုင်းစိုင်းလှသော အပြုံးကြီးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားခဲ့၏။

“ဟွမ်ဖူလျဲ့၊ မင်းတို့တွေ လူကို အနိုင်ကျင့်လွန်းရာ မကျရုံတမယ်ပဲ၊ အတိတ်တုန်းက ငါတို့က ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုကိုပဲ ပေါင်နှံထားခဲ့တာ၊ သတ်မှတ်ထားတဲ့ သက်တမ်း ကျော်လွန်သွားခဲ့ရင်တောင်မှ၊ မင်းတို့တွေက အဲ့ဒီထဲက တစ်ခုကိုပဲ ယူဆောင်သွားလို့ရတာ၊ သုံးခုလုံးကို ယူလို့မရဘူး”

လီကန်းက တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ပေါက်ကရတွေ၊ သတ်မှတ်ထားတဲ့ သက်တမ်း ကျော်လွန်သွားတာက မင်းတို့လေ၊ ငါတို့ ဟွမ်ဖူမိသားစုရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကတော့၊ သေချာပေါက် ငါတို့ ဟွမ်ဖူမိသားစုကပဲ ဆုံးဖြတ်မှာပေါ့။

သုံးခုဆိုရင် သုံးခုပဲ၊ တစ်ခု လျော့နည်းသွားတာနဲ့၊ စစ်ပွဲစတင်ရမယ်၊ မင်းတို့ လီမိသားစုကော ဝံ့ရဲလို့လား”

ဟွမ်ဖူလျဲ့က ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင်၊ ကျန်းတောက်ယွဲ့က မျက်ဝန်းအစုံကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်ရင်း၊ ဟွမ်ဖူလျဲ့ကို လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ လုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင် ရင်ထဲမှာ ကရုဏာစိတ် ရှိရမယ်၊ မင်းတို့ ဟွမ်ဖူမိသားစုက ဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်နေတာကတော့၊ အကြောင်းပြချက်ပိုင်းအရကော ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုပိုင်းအရကော ဘယ်လိုမှ ပြောဆိုလို့ မရနိုင်ဘူး၊ ဒီနေ့တော့ ငါကပဲ ကြားခံလူတစ်ယောက်အနေနဲ့၊ မင်းတို့အတွက် ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးပါရစေ”

“ကြားခံလူ ဟုတ်လား မင်းက ဘယ်ကကောင်မလို့လဲ”

ဟွမ်ဖူလျဲ့က ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်ရင်း -

“ဟွမ်ဖူမိသားစုနဲ့ လီမိသားစုကြားထဲမှာ ကြားခံလူလုပ်ဖို့ မင်းမှာ ဘာအရည်အချင်း ရှိနေလို့လဲ”

“ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား ဒီပုဂ္ဂိုလ်က ဆရာကြီး ပဲ”

လီကန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံအတွင်း၌ သူတစ်ပါး ဘေးဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာအားရဖြစ်မိသည့် အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

ဆရာကြီး ဟုတ်လား။

ဟွမ်ဖူလျဲ့၏ ရင်ထဲ၌ အသေးစိတ်မျှ တွေးတောလိုက်မိရာ၊ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး၊ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းအေးခဲသွားခဲ့ရကာ ပြောဆိုလိုက်မိသည်။

“မင်းက အဲ့ဒီ……”

“ဟူး... မင်းက ငါ့ကို ဆရာကြီးလို့တောင်မှ တစ်ခွန်းမျှ မခေါ်ဆိုချင်ဘူးပဲ”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က လက်ကို ခပ်ဖွဖွလေး တစ်ချက် မြှောက်လိုက်ရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းပကားကြီးတစ်ခုသည် လှိုင်းတံပိုးပမာ လိပ်တက်ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ပြီး၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် ဟွမ်ဖူလျဲ့ကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ပစ်လိုက်တော့၏။

အသက်စွမ်ူအင် အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဟွမ်ဖူလျဲ့မှာမူ စိုးစဉ်းမျှပင် ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဒူးထောက်ကျသွားခဲ့ရရှာတော့သည်။

အခန်း (၂၀၉၄) အတွင်းကမ္ဘာမူလကျောက်တုံး

လီမျိုးနွယ်စုမှ လူတိုင်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရပြီးနောက်၊ ရင်ထဲ၌ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အကြီးအကျယ် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားခဲ့ကြရတော့၏။

၎င်းတို့သည် သူတစ်ပါး ဘေးဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာအားရဖြစ်မိသည့် မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ဟွမ်ဖူလျဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြမိရင်း၊ ရင်ထဲ၌ နှစ်ပေါင်းမြောက်မြားစွာတိုင်အောင် စုပြုံပိတ်မိနေခဲ့သော သောကဗျာပါဒ အဝဝသည်လည်း တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် အကုန်အစင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဤဆရာကြီးကတော့ ကောလာဟလများအတိုင်းပင်၊ နည်းလမ်းစွမ်းပကားများသည် တကယ့်ကို နက်နဲခက်ခဲလှပေစွ။

ဖန့်ချန်အနေဖြင့် ကျန်းတောက်ယွဲ့ လက်ဦးမှုယူ၍ လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း မဟုတ်သော်လည်း၊ သူက သိသာထင်ရှားစွာပင် ခံစားလိုက်ရသည်မှာ၊ ကျန်းတောက်ယွဲ့သည် မိမိ၏ စွမ်းရည်အနည်းငယ်မျှကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ရုံမျှဖြင့်၊ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်တစ်ပါးကိုပင် အသက်ရှူရကျပ်သွားလောက်အောင်အထိ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားနိုင်ခဲ့ချေပြီ။

သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည့် အကြောင်းအရင်းကြောင့်၎င်း၊ သို့မဟုတ် ကျန်းတောက်ယွဲ့က သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင်ပင် ကရုဏာတောင်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အချို့ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့် အကြောင်းအရင်းကြောင့်၎င်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဟွမ်ဖူလျဲ့က ရုတ်တရက် အသံဗလံထွက်အောင်အထိ အကြီးအကျယ် ငိုကြွေးမြည်တမ်းလာခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ ပါးပြင်ကို တဖြန်းဖြန်း ခပ်ပြင်းပြင်း ပြန်လည်ရိုက်နှက်လိုက်ရင်း၊ မိမိ၏ အမှားများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ဖော်၍ ရေတွက်ပြောဆိုလာခဲ့တော့၏။

လီကန်းမှာမူ ကြည့်ရင်းနှင့် မှင်တက်အံ့ဩသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ ဟွမ်ဖူလျဲ့က အလျော့ပေးအရှုံးပေးလိမ့်မည်ဟု ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။

“ဆရာကြီးရဲ့ သွန်သင်ဆုံးမမှုကို ခံယူဖူးတဲ့ လူတိုင်းက၊ မိမိရဲ့ အမှားကို သေသေချာချာ သိမြင်သွားတတ်ကြတယ်လို့ ပြောဆိုကြတာ၊ ယခုကြည့်ရတာတော့၊ ကောလာဟလတွေက အမှန်တကယ်ပင် မမှားယွင်းခဲ့ဘူးပဲ……”

လီကန်းက တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိရင်း၊ ထို့နောက်တွင် ကျန်းတောက်ယွဲ့ကို လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ မျက်ဝန်းအစုံသည် ရိုသေလေးစားမှု အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့တော့၏။

“မင်း အမှားကို သိပြီလား နောင်တတရား ရသွားပြီလား”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ခပ်အေးအေး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“သိပါပြီ၊ ဒီငယ်သားက အမှားကို သေသေချာချာ သိမြင်သွားပါပြီ ခင်ဗျာ”

ဟွမ်ဖူလျဲ့က မျက်ဝန်းအစုံ နီမြန်းနေခဲ့ရရင်း၊ ခေါင်းကို တဆက်ဆက် ညိတ်ပြနေခဲ့တော့၏။

“ကောင်းပြီ”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က မိမိ၏ နည်းလမ်းများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ ဟွမ်ဖူလျဲ့ကိုလည်း ထပ်မံ၍ ဒူးထောက်မနေစေတော့ချေ။

“မင်းတို့တွေ သေသေချာချာ ပြန်ပြီး တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြဦး၊ အခုလက်ရှိ အရေးကိစ္စကို ဘယ်လိုမျိုး ဖြေရှင်းကြမလဲဆိုတာကို၊ ပြီးရင်တော့၊ ဒီကိစ္စအတွက် ငါက ဖက်နှစ်ဖက်စလုံးဆီကနေ ရွှေဟွေးတံဆိပ်ဆယ်ပြားစီ ကောက်ခံရလိမ့်မယ်”

လီကန်းသည် ချက်ချင်းပင် ဟွမ်ဖူလျဲ့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ရိုက်ထိုင်ချလိုက်မိရင်း၊ ထိုအရေးကိစ္စကို ဘယ်လိုမျိုး ဖြေရှင်းကြမလဲဆိုတာကို စတင်၍ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြတော့၏။

ဖန့်ချန်သည် ကရုဏာတောင်၏ လုပ်ငန်းသဘာဝကို အနည်းငယ်မျှ သဘောပေါက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ကျန်းတောက်ယွဲ့တို့သည် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ရွှေဟွေးတံဆိပ်များ လုံးဝ ပြတ်လပ်မှုမရှိသည့်အလား ဖြစ်နေရသည်ကိုလည်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုကဲ့သို့ စကားအနည်းငယ်မျှ ပြောဆိုလိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ ရွှေဟွေးတံဆိပ် အပြားနှစ်ဆယ်ကို ရရှိနိုင်ခဲ့ချေပြီ၊ ဤအရာက ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင်သို့ သွားရောက်ခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း……

“စီနီယာအစ်ကိုကြီး…… သူတို့ရဲ့ လက်ထဲမှာလည်း ရွှေဟွေးတံဆိပ်တွေ ရှိနေကြတာလား ”

ဖန့်ချန်က အနည်းငယ်မျှ သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာခဲ့သဖြင့်၊ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ မေးမြန်းလိုက်၏။

သူ၏ အမြင်အရ ရွှေဟွေးတံဆိပ်ဟူသော အရာမှာ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်၏ ငွေကြေးအသုံးအနှုန်း ဖြစ်သင့်ပြီး၊ ပြင်ပသို့ လှည့်ပတ်သုံးစွဲခြင်း မရှိသင့်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဒီလိုမျိုး မဟာမျိုးနွယ်စုကြီးတွေကတော့၊ တစ်နေ့နေ့ကျရင် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ရဲ့ အကူအညီကို လာရောက်တောင်းခံရမယ့် အရေးကိစ္စမျိုးတွေ ရှိလာနိုင်သလို၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ရက်ရက်ကျရင် သူတို့ရဲ့ တပည့်ကျောင်းသားတွေ ကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်လာခဲ့ရင်လည်း၊ ရွှေဟွေးတံဆိပ်ကို အသုံးပြုရမှာပဲလေ။

ဒါကြောင့် သူတို့အားလုံးက နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး အသုံးပြုပြီးတော့၊ နောင်တစ်ချိန် အသုံးပြုဖို့အတွက် အချို့ကို အစားထိုး စုဆောင်းထားတတ်ကြတာ။

မင်း ရွှေဟွေးတံဆိပ်ကို သေးငယ်တယ်လို့ ထင်မှတ်မထားနဲ့ဦး၊ ဒီလောက်အထိ ကျယ်ပြောလှတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးအတွင်းမှာ၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ရဲ့ ရွှေဟွေးတံဆိပ်နဲ့၊ တန်လင်ကျောင်းတော်ရဲ့ တန်လင်တံဆိပ်တွေက၊ တကယ့်ကို တန်ဖိုးရှိတဲ့ ငွေကြေးအစစ်အမှန်တွေပဲ၊ ဘာပစ္စည်းမဆို ဝယ်ယူလို့ ရနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သာမန်လူတွေကတော့ ဒီလိုမျိုးအရာကို ဘယ်လိုမှ ရရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ အခြေခံအနှစ်သာရ နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်း အနည်းငယ် ရှိတဲ့လူတွေကသာ၊ ဒါကို အခြေခံပြီးတော့ အပေးအယူ လုပ်ကြတာ”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ပြုံးလျက် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“နောင်ကျရင် မင်းဆီကနေ ရွှေဟွေးတံဆိပ်ကို လာရောက်လဲလှယ်ကြမယ့် လူတွေလည်း ရှိလာနိုင်တယ်၊ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းက သင့်တော်တယ်လို့ မင်း ခံစားရရင်လည်း၊ အချို့ကို လဲလှယ်ပေးလိုက်လို့ ရပါတယ်”

ဖန့်ချန်သည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသော်လည်း၊ ရင်ထဲ၌ ရွှေဟွေးတံဆိပ်နှင့် ပတ်သက်၍ အချို့သော သံသယများ ကျန်ရှိနေသေးဆဲ ဖြစ်ပေသည်၊ အတိတ်တုန်းက နယ်မြေကိုးခုတွင် ရှိစဉ်က၊ မသေမျိုးကျောက်တုံးများသည် တန်ဖိုးရှိသော ငွေကြေးအစစ်အမှန် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းကိုယ်တိုင်ကပင် မသေမျိုးကျင့်ကြံခြင်းအတွက် လိုအပ်သော အခြေခံအရင်းအမြစ် ဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဒါဆိုရင် ရွှေဟွေးတံဆိပ်ကကော……

ဖန့်ချန်က ထိုသံသယကို ထုတ်ဖော်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ကျန်းတောက်ယွဲ့က ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“မင်း ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလိုဏ်ဂူတွေက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်အထိ ထူးဆန်းအံ့ဩဖို့ ကောင်းနေရလဲလို့ ထင်နေတာလဲ အကြောင်းကတော့ ရွှေဟွေးတံဆိပ်တွေက အစီရင်အခင်းအကျင်းတွေကို တည်ဆောက်တဲ့ အဓိက အနှစ်သာရ ဖြစ်နေလို့ပဲ။

ဒါတွေအပြင်၊ မင်း ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးသွားတဲ့အခါကျရင်၊ ရွှေဟွေးတံဆိပ်တွေက အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေအတွက် အမျိုးမျိုးသော ထူးခြားလှတဲ့ အသုံးဝင်မှုတွေ ရှိနေတာကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်။

ဒီဟာ နဲ့ တန်လင်တံဆိပ်ဆိုတာက၊ တကယ်တော့ တူညီတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ၊ အခြားကျောင်းတော်တွေက ဒါကို ဘယ်လိုမျိုး နာမည်တပ်ပြီး ခေါ်ဆိုကြသည်ဖြစ်ပါစေ၊ ဒီဟာရဲ့ ပင်ကိုယ်သဘာဝကိုတော့ အတွင်းကမ္ဘာမူလကျောက်တုံး လို့ ခေါ်ဆိုရမယ်။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေနဲ့အတူ၊ ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်းမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တဲ့အရာမျိုးပဲ”

အတွင်းကမ္ဘာမူလကျောက်တုံး ဟုတ်လား။

ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ်မျှ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ရွှေဟွေးတံဆိပ်မှာ ထိုကဲ့သို့သော နောက်ခံအကြောင်းအရင်းမျိုး ရှိနေခဲ့သည်ကိုး။

“မင်းက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို စတင်ဝင်ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတာ၊ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်သက်တမ်းအတွင်းမှာတင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို စုစည်းတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုပေမဲ့လည်း၊ မင်းအတွက်ကတော့၊ စတင်ပြီး တံခါးအဝကို ဝင်ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတာ။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာအားလုံးကိုတော့၊ မင်း ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လက်တွေ့သိမြင်လာဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်၊ ဒီထဲက ရေစီးကြောင်းက တကယ့်ကို နက်ရှိုင်းလွန်းလှတယ်။

ကောင်းကင်အရှင်သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ရင်တောင်မှ၊ သေသေချာချာ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မယ်လို့ မသေချာဘူး”

စကားဆိုနေကြသည့် အချိန်အတွင်းမှာတင်၊ လီကန်းနှင့် ဟွမ်ဖူလျဲ့တို့သည် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှု ရလဒ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီဖြစ်ရာ၊ ဖက်နှစ်ဖက်စလုံး သေချာပေါက် ကျေနပ်အားရမှု ရှိကြပေသည်။

“ဆရာကြီး…… ဒီတစ်ကြိမ်မှာ မင်းကို အလုပ်ရှုပ်စေခဲ့ပါပြီ၊ ဒါကတော့ ရွှေဟွေးတံဆိပ် အပြားနှစ်ဆယ်ပါ၊ သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းပေးပါဦး ခင်ဗျာ”

လီကန်းက ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ရွှေဟွေးတံဆိပ်များကို ပေးအပ်လိုက်၏။

ထို့အပြင် ၎င်းထဲမှ ဆယ်ပြားမှာ ဟွမ်ဖူလျဲ့အတွက် ယာယီအားဖြင့် အစားထိုး ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ရှင်းလင်းပြောဆိုရန် မေ့လျော့ခြင်း မရှိခဲ့ချေ၊ အကြောင်းမှာ ဟွမ်ဖူလျဲ့သည် ယနေ့ အခြေအနေကို ကြိုတင်မသိရှိထားသဖြင့်၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ရွှေဟွေးတံဆိပ်များ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“အင်း…… နောင်ကျရင် သေသေချာချာ သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ ဆက်ဆံကြဦး၊ လူသားအချင်းချင်း ကရုဏာစိတ် ထားရှိကြမယ်ဆိုရင်တော့၊ ဒီလောက်အထိ ရှုပ်ထွေးပွေလီတဲ့ ပြဿနာမျိုးတွေ ရှိလာတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း၊ လက်လှမ်း၍ ၎င်းထဲမှ ရွှေဟွေးတံဆိပ်ဆယ်ပြားကို ဖန့်ချန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်ကို ခေါ်ဆောင်လျက် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မောင်းနှင်ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတော့သည်။

လီကန်းနှင့် ဟွမ်ဖူလျဲ့တို့သည် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် မျက်စိတဆုံး ငေးမောကြည့်ရှု နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီးနောက်၊ ဟွမ်ဖူလျဲ့၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားခဲ့ရပြီး၊ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“မင်းက ဆရာကြီးကိုတောင်မှ ပင့်ဖိတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မှတ်မထားခဲ့ဘူး၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါတို့တွေ အတူတူ ရွှေဟွေးတံဆိပ် ဆယ်ပြားစီ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ၊ ဒါက ဝိညာဉ်ကြောတစ်ဝက်စာလောက်တောင် တန်ဖိုးရှိနေတာကို”

“အကယ်၍ ဆရာကြီးကိုသာ ပင့်ဖိတ်မလာခဲ့ရင်၊ ငါတို့ လီမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုက ပိုပြီးတော့ ကြီးမားလိမ့်မယ်”

လီကန်းက ခပ်အေးအေး ပြောဆိုလိုက်၏။

“ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းမှာ အရည်အချင်း ရှိတယ်လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ့မယ်၊ ဆရာကြီးကိုတော့ သေချာပေါက် မျက်နှာသာပေးရမှာပဲ၊ ကြားသိရသလောက်ဆိုရင်တော့ မျက်နှာသာမပေးတဲ့ လူတွေအားလုံးကတော့၊ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးပြီတဲ့”

ဟွမ်ဖူလျဲ့က ခပ်အေးအေး ပြောဆိုလိုက်သည်

“ပြန်ရောက်သွားရင်၊ ငါ လူလွှတ်ပြီးတော့ ရွှေဟွေးတံဆိပ်တွေကို မင်းဆီ ပြန်လာပေးခိုင်းလိုက်မယ်၊ ငါတို့နှစ်ယောက် အကြွေးတင်ကျန်တာ မရှိစေရဘူး၊ နောင်ကျရင်လည်း ထပ်ပြီးတော့ အဆက်အသွယ် မလုပ်ကြကြေးပဲ”

“ဟွမ်ဖူအစ်ကို ကောင်းကောင်းသွားပါ၊ လိုက်မပို့တော့ပါဘူး”

လီကန်းက ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်၏။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်

“စီနီယာအစ်ကိုကြီး…… ဟွမ်ဖူလျဲ့က ကရုဏာတောင်ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ခံလိုက်ရတာလား အကယ်၍ ဒီကိစ္စပြီးသွားလို့ သူ ပြန်ပြီး သတိရသွားခဲ့ရင်၊ နောင်တရပြီး ကတိဖျက်သွားတာမျိုး ရှိလာနိုင်မလား”

“သက်ရောက်မှုဆိုတာက ခဏတာမျှသာပါ၊ သူ နောင်တရလိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ ဆရာကြီးဂေဟာက ဘယ်လိုမျိုး အလုပ်လုပ်လဲဆိုတာကို သူ သိရှိထားသရွေ့တော့၊ လုံးဝ နောင်တရရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်၏။

“ဆရာကြီးဂေဟာ ဟုတ်လား ”

“မှန်တာပေါ့၊ ငါတို့ ပြင်ပမှာ အရေးကိစ္စတွေကို လုပ်ဆောင်တဲ့အခါကျရင်၊ ကရုဏာတောင်ဆိုတဲ့ နာမည်ကြီးကို တိုက်ရိုက် သုံးစွဲလို့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်ဘူးလေ။

ဒါဆိုရင် သက်ရောက်မှုက မကောင်းဘူး၊ ဒါကြောင့် ဆရာကြီးဂေဟာလို့ပဲ ခေါ်ဆိုတာ။

ငါက ဆရာကြီး ဖြစ်ပြီး၊ မင်းကတော့ နောင်ကျရင် အသေးဆုံး ဆရာလေး ဖြစ်လာမှာပေါ့။

ဒီတစ်ကြိမ်ရဲ့ တာဝန်ကတော့ တကယ်တော့ အရမ်းကို ရိုးရှင်းလှပါတယ်၊ စကားအနည်းငယ်ပဲ ပြောဆိုလိုက်ရုံသက်သက်ပါပဲ။

ရံဖန်ရံခါကျရင် အချို့သော နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်း အနည်းငယ် ရှိတဲ့လူတွေနဲ့ တွေ့ဆုံရရင်တော့၊ နည်းလမ်းအချို့ကို ထုတ်ဖော်ပြသရတတ်တယ်။

လမ်းမှားကို ဇွတ်တရွတ် လျှောက်လှမ်းနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအတွက်တော့၊ ငါတို့က အစဉ်တစိုက် အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ပြီး၊ အခြားလူတွေကို သတိပေးတဲ့ နမူနာအဖြစ် ပြုလုပ်လေ့ ရှိကြတယ်”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ပြီး၊ အခြားလူတွေကို သတိပေးတဲ့ နမူနာအဖြစ် ပြုလုပ်တယ် ဟုတ်လား။

ဖန့်ချန်၏ စိတ်အမူအရာသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် အလွန်တရာ ထူးဆန်းပွေလီသွားခဲ့ရတော့၏။

“စီနီယာအစ်ကိုကြီး…… ဒါဆိုရင် အခြားတောင်ကုန်းတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းတော်ရဲ့ အခြားသော ကျောင်းဆောင်တွေထဲမှာကော၊ ငါတို့လိုမျိုးပဲ ဒီလို လုပ်ငန်းမျိုးကို လုပ်ဆောင်နေကြတဲ့ လူတွေ ရှိနေသေးလား……”

“ရှိတာကတော့ သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့လည်း အများကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အကြောင်းကတော့ သူတို့ရဲ့ အင်အားအများစုက ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင်ဆီမှာပဲ အာရုံစိုက်ထားကြတာများလို့ပဲ။

ငါတို့ ဆရာကြီးဂေဟာလိုမျိုး ရင်ထဲက အနှစ်သာရတွေကို သွန်းလောင်းပြီးတော့၊ ဒါကို ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းတစ်ခုအနေနဲ့ လုပ်ဆောင်နေကြတဲ့လူကတော့၊ တကယ့်ကို နည်းပါးလွန်းတယ်။

လက်ချိုးရေတွက်လို့ရတဲ့ အဖွဲ့အစည်း အနည်းငယ်တွေကလည်း၊ ငါတို့လောက်အထိ နာမည်ဂုဏ်သတင်း မကြီးမားကြသလို၊ ငါတို့နဲ့ တွေ့ဆုံရရင်လည်း သုံးလှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာပြီး ဖယ်ရှားပေးကြရတာများတယ်။

အကြောင်းကတော့ ငါတို့ရဲ့ ရိုက်နှက်တာကို ခံရလွန်းလို့ ကြောက်ရွံ့နေကြပြီမလို့ပဲ။

ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်အတိုင်းအတာကတော့၊ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေကြီး ခုနစ်ခုအတွင်းမှာပဲ ရှိတာပါ။

အခြားနေရာတွေကိုတော့၊ ငါတို့က စီမံခန့်ခွဲတာ မရှိသလို၊ စီမံဖို့လည်း မတတ်နိုင်ကြဘူး”

ကျန်းတောက်ယွဲ့က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ဖန့်ချန်သည် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရချေပြီ၊ သေချာပေါက်ပင် ဤလုပ်ငန်းက ရှာဖွေရရှိသော ရွှေဟွေးတံဆိပ်က ပိုမိုမြောက်မြားလှသလို၊ စွန့်စားရမှုမျိုးလည်း ရှိမနေသည့် အကြောင်းအရင်းကြောင့်၊ ကရုဏာတောင်၏ အထက်အောက်လူတိုင်းသည် ဒါကို ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင်သို့ သွားရောက်ပါက ရှာဖွေရရှိတာက နည်းပါးလှသည့်အပြင်၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေပါ ဆုံးရှုံးပျက်စီးမှုများကို ခံစားရနိုင်သေးသည်။

ဤကဲ့သို့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်မူ၊ သေချာပေါက် ရှေ့ကအရာက ပိုမိုကောင်းမွန်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

နှစ်ပေါင်းဆယ်စုနှစ်တစ်ခု ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက်။

သူနှစ်ယောက်သည် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

တိုတောင်းလှသော နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်အတွင်းမှာတင်၊ ဤနေရာ၌ မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျိုးမှ ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖန့်ချန်သည် ၎င်းရွှေဟွေးတံဆိပ်ဆယ်ပြားကို ယူဆောင်လျက် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလိုဏ်ဂူသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ဆက်လက်၍ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့တော့သည်။

နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာပင် မပြည့်တော့သော အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက်၊ သူသည် ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင်သို့ သွားရောက်ရတော့မည် ဖြစ်ရာ၊ သေချာပေါက်ပင် အခြေခံအနှစ်သာရကို၊ နောက်ထပ် အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံ၍ မြှင့်တင်ထားရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။