အခန်း (၁၀၅၅-၁၀၅၆)

အခန်း ၁၀၅၅ - နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ အတိုင်းအဆမဲ့

ထိုခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အမွှေးတိုင်အလင်းတန်းများ ဝန်းရံရစ်ပတ်ထားသည့် ကောင်းကင်လူသား ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော မြင့်မြတ်လှသည့် ဘုန်းတန်ခိုးလက္ခဏာတော်များ ကိန်းဝပ်နေပြီး၊ ရဲရင့်ထက်မြက်လွန်းလှသည်။

ယခင်က လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သော ထိုကောင်းကင်လူသားနှင့် ယှဉ်လျှင် အဆင့်အတန်းချင်း အလွန်တရာ ကွာခြားလှပြီး လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ချေ။

ယခုအခါ ဤမျှ သေးငယ်လှသော လူ့လောက၏ မြေပြင်ထက်တွင် တာအိုဆရာငယ်တစ်ဦး၏ ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရရုံမျှမက၊ ရင့်သီးလှသော စကားလုံးများဖြင့် သရော်လှောင်ပြောင်ခြင်းကိုပါ ခံလိုက်ရသည်။

ထိုရဲရင့်ထက်မြက်လှသော ကောင်းကင်လူသားသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည်။

ကောင်းကင်ထက်၌ ချက်ချင်းပင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ အလိပ်လိုက် အလိပ်လိုက် ပိတ်ဆို့လာတော့သည်။

ဝုန်းးးးး

တစ်လောကလုံး တစ်ပြင်လုံး ညိုမှိုင်းအုံ့ဆိုင်းသွားပြီး၊ ထူထပ်လှသော တိမ်တိုက်လွှာများအတွင်း၌ လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ တဖျတ်ဖျတ် လက်လာတော့သည်။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များသည် သူ့ကို ဗဟိုပြုလျက် ကောင်းကင်စွန်းအထိ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ ယခုအချိန်အထိလည်း ထိုမိုးကြိုးတိမ်တိုက်များသည် ပိုမိုကြီးမားကျယ်ပြန့်လာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ကောင်းကင်ထက်သို့ အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးမိုးကြိုးတစ်ခက်သည် သူ၏လက်ထဲသို့ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီး လှံရှည်တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သူသည် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးမိုးကြိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထိုနေရာ၌ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။

နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားအသွင် ကို ထုတ်ဖော်မပြသရသေးသော်လည်း၊ လူအများကိုမူ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြောလှသည်ဟူသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေကာ၊

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေပြီး အရှိန်အဝါမှာလည်း ထွန်းလင်းတောက်ပလွန်းလှသဖြင့် လူသားတို့ တည့်တည့်ပင် မကြည့်ဝံ့ကြချေ။

“သစ်ပင်ကို လှုပ်ခါချင်တဲ့ ပုရွက်ဆိတ်လိုပဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတိုင်းအဆမသိဘူး”

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ အပြင်းအထန် သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးလှံရှည်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းပကားများ ကိန်းဝပ်နေသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရသည်။

ချွင်

ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော နဂါးဟိန်းသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊

လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓား ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ဓားအလင်းတန်းမှာ ပိုးထည်အလား ချောမွေ့ဖြောင့်တန်းစွာ ထွက်ပေါ်သွားတော့သည်။

ဝုန်းးးးး

ကောင်းကင်ထက်မှ နားကွဲလုမတတ် ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မိုးကြိုးမီးလျှံများ၏ အရှိန်အဝါသည် ပတ်ပတ်လည်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုင်ရာချီအထိ ကူးစက်သွားတော့သည်။

ကျန့်ကျောင်းဓားတွင် လက်နက်များကို တုန်ခါဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ စွမ်းပကား ရှိပေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ဤလှံရှည်မှာမူ သန့်စင်လှသော လျှပ်စီးမိုးကြိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ တုန်ခါပျက်စီးသွားပြီးနောက်တွင်လည်း ခဏချင်းမှာပင် ပြန်လည်၍ အလုံးစုံ စုစည်းသွားပြန်သည်။

အဆင့်လေး မြေပြင်နတ်ဘုရားနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော ဤကောင်းကင်လူသားသည် မျက်နှာကို အေးစက်တည်ငြိမ်စွာ ထားလျက်၊ လှံရှည်ကို ထပ်မံဝှေ့ယမ်းကာ သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်လာပြန်သည်။

ဒေါင်းးး ဒေါင်းးး ဒေါင်းးး

စွမ်းအင်အရှိန်အဝါများသည် ပတ်ပတ်လည်သို့ အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော လျှပ်စီးမိုးကြိုးများသည် တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ အဝေးသို့ ရိုက်ခတ်သွားကြတော့သည်။

မူးလက သံခက်ရင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရုပ်ဆိုးဆိုးနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မည့်ဟန် ရှိသော ကောင်းကင်လူသား အမျိုးသမီးနှင့် လုံဟူရှန်းမှ တာအိုဆရာကြီး၊ ရဟန်းငယ်လေးတို့သည် ထိုလူနှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲနယ်ပယ်ကို ဘေးသို့ အသီးသီး ရှောင်ရှားလိုက်ကြသည်။

မိမိတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်ကာ ဤတိုက်ပွဲကိုသာ အာရုံစိုက်၍ စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

ထိုရဲရင့်ထက်မြက်လှသော ကောင်းကင်လူသားသည် ယခုအချိန်တွင် ဆံနွယ်များ လေထဲ၌ လွင့်ပျံနေပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြွက်သားများမှာလည်း ဓားဖြင့် ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ပင် အလွန် ကျစ်လျစ်သန်မာကာ မျက်နှာကျမှာလည်း အလွန်တရာ ချောမောခန့်ညားလှသည်။

သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင်မူ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ မကြာခဏဆိုသလို လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ တဖျတ်ဖျတ် ခုန်ကူးနေကာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါမှာ အလွန် အာဏာပြင်းလှပေသည်။

ဝုန်းးး

သူ၏လက်ထဲက ခရမ်းရောင် လှံရှည်မှာ လီယန်ချူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ထပ်မံ၍ ပြာကျပျက်စီးသွားပြန်သည်။

သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကောင်းကင်ထက်သို့ ထပ်မံ၍ အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ ယခင်ကထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးမိုးကြိုးတစ်ခက်ကို လက်ထဲ၌ ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းကို လှံတိုတစ်စင်းအလား လီယန်ချူထံသို့ အပြင်းအထန် ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်းးးးး

ဤလှံရှည်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ နဂါးကြီးတစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လီယန်ချူ၏ မျက်နှာရှေ့မှောက်သို့ လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းချလိုက်ပြီး၊ ဤခရမ်းရောင် လှံရှည်ကို ထပ်မံ၍ အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်ပြန်သည်။

ခရမ်းရောင် လှံရှည် ပျက်စီးသွားပြီးနောက်၊ မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စီးမြွေများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပတ်ပတ်လည်သို့ ကူးစက်ပျံ့နှံ့သွားသည်။

၎င်းကား ကောင်းကင်ပြိုပျက်ပြီး မြေပြင်အက်ကွဲသွားသည့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး၏ မြင်ကွင်းအလားပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

ကောင်းကင်ထက်က မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များသည် ပတ်ပတ်လည်သို့ အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့လျက် ရှိနေပြီး၊ တရိပ်ရိပ်နှင့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ လိမ့်ဆင်းလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းပကားများ ကိန်းဝပ်နေသည်။

ဤကောင်းကင်လူသား၏ အစွမ်းအစမှာ တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ချေ။

“နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့... မင်း ဒီလူ့လောကကြီးကို ဘယ်လို ကယ်တင်မလဲဆိုတာ ငါ တစ်ချက်လောက် ကြည့်ချင်သေးတယ်”

ထိုကောင်းကင်လူသား၏ လေသံအတွင်း၌ သရော်လှောင်ပြောင်မှုများ အပြည့်အဝ ဒြပ်ထု ထင်ဟပ်နေသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာမူ အလွန် အေးစက်တည်ငြိမ်နေပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အသာအယာ ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ရွှေဝါရောင် လင်းလက်နေသော ရူယီဘူးသီးရတနာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“သွားစမ်း”

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံအလား ပြင်းထန်လှသည်။

ရူယီဘူးသီးရတနာ၏ အပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော နတ်ဘုရားတရားဓမ္မ၏ ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်ထက်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကြီးပင် ဆွဲငင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို ထိန်းချုပ်နေသော ကောင်းကင်လူသားသည် မျက်ခုံးပင့်တက်သွားရပြီး၊ အကြည့်များက လီယန်ချူ၏ ဘေးနားက ဘူးသီးရတနာအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

“နတ်ဘုရားရတနာ ဟုတ်လား”

ရူယီဘူးသီးရတနာထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းပကားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဘူးသီးဝမှ ပြင်းထန်လှသော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ထက်က မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များသည် ဆွဲငင်ခံရပြီး ၎င်းအထဲသို့ အလိပ်လိုက် လိမ့်ဆင်းဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ဘေးနားရှိ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြောလှသော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများသည် ပတ်ပတ်လည်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များအတွင်းမှ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ အပြင်းအထန် ကျဆင်းလာတော့သည်။

ဝုန်းးးးး

မြွေနဂါးကြီးတစ်ကောင် အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ပင်၊ ရေပုံးတစ်ပုံးစာခန့် တုတ်ခိုင်လှသော လျှပ်စီးမိုးကြိုးကြီးသည် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း အောက်သို့ ခုတ်ပိုင်းကျဆင်းလာခဲ့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ခုတ်ပိုင်းမိလုနီးပါး အချိန်တွင်မူ၊ ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရူယီဘူးသီးရတနာ၏ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ကောင်းကင်လူသားသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်။

သူ၏ နောက်ကျောဘက်က မိုင်ရာချီအထိ ပျံ့နှံ့နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကြီးအတွင်းမှ မိုးကြိုး ရာပေါင်းများစွာ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

“မင်း ဘယ်လောက်တောင် စုပ်ယူနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုး ရာပေါင်းများစွာသည် အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဆင်းကျရောက်လာခဲ့ရာ၊ တစ်လောကလုံး ပြာကျပျက်စီးသွားမည့် ကပ်ဆိုးကြီးအလားပင် ဖြစ်ပေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် မြင့်မားထွားကျိုင်းပြီး သွေးအရှိန်အဝါမှာ ပင်လယ်ပြင်အလား သိပ်သည်းလှသော ‘သိုင်းနတ်ဘုရား’ နှင့်၊ သံဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လုံဟူရှန်းမှ တာအိုဆရာကြီး၊ တာ့ရှန်းကော်ကျောင်းမှ ရဟန်းငယ်လေး။

ထိုလူသုံးဦးသည် မြို့တော်၏ ကောင်းကင်ထက်သို့ ချက်ချင်းပင် အတူတကွ ပျံသန်းရောက်ရှိလာကြပြီး၊ မိမိတို့၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို အသီးသီး ထုတ်ဖော်လိုက်ကြတော့သည်။

ဤခရမ်းရောင်မိုးကြိုး ရာပေါင်းများစွာ အောက်သို့ ကျဆင်းလာပါက၊ မြို့တော်၏အပေါ်တွင် ရှိနေသော ဤကျောက်စိမ်းခွက်ကြီးသည် တားဆီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သံခက်ရင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရုပ်ဆိုးဆိုးနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မည့်ဟန် ရှိသော အမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုလူသုံးဦး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူမသည်လည်း ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ အခြားတစ်ဖက်သား၏ ဤကဲ့သို့သော လက်ကွက်မျိုးကိုမူ မပြုလုပ်နိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် ဤလူသုံးဦးကို အရင် တားဆီးရန် ပြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း၊ ထိုမိုးကြိုး ရာပေါင်းများစွာ အောက်သို့ ကျဆင်းလာပြီးနောက်တွင်မူ၊ လမ်းကြောင်းမှာ ရုတ်တရက် ထပ်မံ၍ လွှဲပြောင်းသွားခဲ့ပြီး၊ ထုံးစံအတိုင်း ရူယီဘူးသီးရတနာ၏ အတွင်းသို့သာ အကုန်အစင် တိုးဝင်ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

ရဲရင့်ထက်မြက်လှသော ကောင်းကင်လူသား : “………………”

ရုပ်ဆိုးလှသော အမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသား : “……………”

ဤမျှ အရှိန်အဝါ ကြီးမားခမ်းနားလှသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာကြီး ကျဆင်းလာခဲ့သော်လည်း၊ မည်သည့် ဂယက်လှိုင်းမျှပင် ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

လုံဟူရှန်းမှ တာအိုဆရာကြီးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ နှာခေါင်းရှုံ့၍ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းတို့ ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက သိပ်ပြီး အားမကိုးရပါလား”

သံခက်ရင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားက သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း မင်းက တားဆီးနိုင်လို့လား”

တာအိုဆရာကြီးက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည် :

“ဟဲဟဲ”

ထိုအမျိုးသမီးသည် သံခက်ရင်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ် မြင့်မားထွားကျိုင်းလှသော သိုင်းနတ်ဘုရားသည်လည်း မည်သည့် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ၊

ပြင်းထန်လှသော ကန်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် ထိုအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသား၏ ခါးဆီသို့ ကန်ချလိုက်ရာ၊ အာဏာပြင်းလှသော နတ်ဘုရားပုဆိန်ကြီးတစ်စင်းဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရဟန်းငယ်လေးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အသာအယာ မိုးလိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ထိုအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသား၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

“အမိတ္တဘုရား... သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ချလိုက်ပါ”

ရဟန်းငယ်လေး၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားလှပြီး၊ ဤဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ အတတ်ပညာသည် ထိုအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားကို ဦးတည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ခဏမျှသာ သက်ရောက်မှုရှိသော်လည်း၊ သူမ၏ ရင်ထဲ၌ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မရှိတော့သည့် အတွေးမျိုးကို ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သိုင်းနတ်ဘုရား၏ ကန်ချက်သည် သူမ၏ ခါးဆီသို့ အပြင်းအထန် ကျရောက်သွားသဖြင့်၊ ဘေးသို့ လွင့်ထွက်သွားရတော့သည်။

တာအိုဆရာကြီးသည် လက်ထဲက သံဓားရှည်ကို ရှေ့သို့ ထိုးဆန့်လိုက်ပြီး၊ ထိုအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသား၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဓားဖြင့် ထိုးနှံလိုက်တော့သည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်ကို အလျင်အမြန် လှုံ့ဆော်ကာ၊ လက်ထဲက သံခက်ရင်းကို အသုံးချ၍ တာအိုဆရာကြီး၏ သံဓားကို တားဆီးလိုက်ရသည်။

ဤရုပ်ဆိုးလှသော အမျိုးသမီးသည် စကားတစ်ခွန်းမျှပင် ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ သိုင်းနတ်ဘုရား၏ အေးစက်လှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အဲကောင်မကို ဆော်စမ်း”

လူ့လောက၏ ထိပ်တန်း မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်မြင့်ပညာရှင် သုံးဦးသည် မိမိတို့၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို ထပ်မံထုတ်ဖော်ကာ သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်သွားကြပြန်သည်။

မည်သည့် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းမှုမျှ လုံးဝမရှိကြချေ။

…………

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ

ကောင်းကင်ထက်က မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရူယီဘူးသီးရတနာ၏ အတွင်းသို့ ဝေလငါးကြီး ရေစုပ်ယူသကဲ့သို့ပင် အကုန်အစင် စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ငယ်ရွယ်ပြီး ရဲရင့်ထက်မြက်လှသော ကောင်းကင်လူသားသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ လျှပ်စီးမိုးကြိုးအလား ရူယီဘူးသီးရတနာ၏ ရှေ့မှောက်သို့ သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ရှပ်းးး

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်မူ ရုတ်တရက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ နဖူးထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိလိုက်တော့သည်။

ဝုန်းးးးး

ဤကောင်းကင်လူသားသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားရပြီး၊ ရိုက်ထုတ်ခြင်းခံရသဖြင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ၊ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုဝေဒနာကြီးတစ်ခု ကူးစက်လာခဲ့သည်။

သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်ကား... ထိုတာအိုဆရာငယ်၏ လက်ထဲ၌ ရွှေအုတ်ခဲ တစ်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းကလည်း ဤရွှေအုပ်ခဲသည် မိမိ၏ နဖူးထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဟွန်း”

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ၊ ကြီးမားထွားကျိုင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် မြို့တော်၏ ကောင်းကင်ထက်တွင် ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အမွှေးတိုင်အလင်းတန်းများသည် အသာအယာ တုန်ခါနေကာ အလွန်တရာ ထူးခြားမြင့်မြတ်လှပေသည်။

လူသားတို့၏ ရင်ထဲ၌လည်း မသိမသာဖြင့် ဒူးထောက်ဦးချ ကိုးကွယ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြို့တော်အတွင်းရှိ ပြည်သူအချို့မှာမူ ၎င်း၏အရှိန်အဝါကြောင့် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြရပြီ ဖြစ်သည်။

လမ်းမကြီးများ၏ အပေါ်တွင်မူ ယခုအချိန်၌ မြို့တော်၏ ပြည်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကောင်းကင်လူသားသည် နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားအသွင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရားကြီး ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

နန်းတော်အတွင်းရှိ မောင်းမမိဿံများနှင့် မိန်းမစိုးအချို့မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ခြေထောက်များ တုန်တုန်ရင်ရင် ဖြစ်လာကြပြီး မျက်နှာများ ဖြူလျော်လာကြတော့သည်။

ငယ်ရွယ်သော မိန်းမစိုးလေးတစ်ဦးသည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ဒူးထောက်၍ ဦးချကိုးကွယ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သူ့ဘေးနားရှိ မျက်နှာဖြူဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးမရှိသော အာဏာပိုင်မိန်းမစိုးကြီးသည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းကျဲဖြင့် ကန်ချလိုက်ရာ၊ ထိုမိန်းမစိုးလေးကို တိုက်ရိုက်ပင် လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

“သွားစမ်း... မင်းအမေကိုပဲ သွားကန်တော့လိုက် သူ့ကို ဒူးထောက်နေရအောင် သူက ဘာမို့လို့လဲ ”

သူ၏ အသံမှာ စူးရှလွန်းလှသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ မရေမရာဖြင့် ရဲရင့်ပြတ်သားသည့် ဟန်ပန်မျိုး ရှိနေတော့သည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး ကောင်းကင်ယံကြီးကို ဦးခေါင်းဖြင့် ထောက်ထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

လက်ကို အပြင်းအထန် ဆန့်ထုတ်၍ အောက်သို့ ဆုပ်ကိုင်ချလိုက်ရာ၊ လက်ဝါးပြင်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အာဏာစက်များ ကိန်းဝပ်နေပြီး နတ်ဘုရားသင်္ကေတ စာလုံးများအားလုံး တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်လာတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ လီယန်ချူ မဟုတ်ဘဲ၊ မြို့တော်တစ်ခုလုံး ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် လီယန်ချူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန် ပေါ့ပါးသွက်လက်ပြီး၊ သိုင်းနတ်ဘုရားများသည် အနီးကပ် သတ်ဖြတ်ခြင်းတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ဤမြို့တော်ကြီးမှာမူ ထိုနေရာ၌ တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေပြီး ရွေ့လျားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ဤလက်ဝါးပြင် ကျဆင်းသွားပါက၊ ထိုတာအိုဆရာငယ်သည် ဧကန်မုချ ဤနတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို လက်ခံရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ရှပ်းးး

လီယန်ချူသည် ဝိညာဉ်ကြိုးရတနာ ကို တိုက်ရိုက်ပင် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ လက်ထဲက အနီရောင်ပိုးကြိုးကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေပေါင်းရာချီအထိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ထိုကောင်းကင်လူသား၏ လက်ဝါးပြင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်ခတ်ပစ်လိုက်သည်။

ဖျန်းးး

ကောင်းကင်လူသား၏ လက်ဝါးပြင်မှာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရပြီး၊ နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားအသွင်မှာလည်း တိုက်ရိုက်ပင် သွေးချင်းချင်းနီသွားတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ တာအိုဝတ်စုံမှာ လေထဲ၌ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေပြီး၊ အရှိန်အဝါမှာလည်း လူ့လောကထက် သာလွန်လှပေသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်ကြိုးရတနာကို ထပ်မံဝှေ့ယမ်း၍ အထက်သို့ ရိုက်ခတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဖျန်းးး

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အနီရောင်ပိုးကြိုးသည် ကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်မိသဖြင့်၊ ထိုကောင်းကင်လူသား၏ နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားအသွင်ကို ချက်ချင်းပင် သွေးချင်းချင်းနီသွားစေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်လူသားသည် မြို့တော်ကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းခြေဖျက်ဆီးရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားသော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပေပေါင်းရာချီအထိ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရတော့သည်။

ဝိညာဉ်ကြိုးရတနာမှာ အလွန်တရာ ခိုင်မာလှသဖြင့်၊ နောက်တစ်ခဏ၌ သူ့ကို တိုက်ရိုက်ပင် ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့လိုက်ပြီး သေချာစွာ ပိတ်ဆို့ထားတော့သည်။

ကောင်းကင်လူသားသည် ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျုံ့လိုက်ပြီး၊ အလွန် စိုးရိမ်ရလှသော အခြေအနေအတွင်းမှ ရုန်းထွက်လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်။

ဤဝိညာဉ်ကြိုးရတနာနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားအသွင်မှာမူ အကန့်အသတ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ ဖျတ်လတ်မှုများစွာကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်လူသားသည် မိမိ၏ အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို လီယန်ချူ၏ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ရင်ထဲ၌ ဒေါသတရားများ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အောက်လောကက မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ယောက်က... ဒီလောက်တောင် များပြားတဲ့ နတ်ဘုရားရတနာတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားရတာလဲ ”

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ လက်ထဲ၌ ရှေးဟောင်းလှသော ဓားရှည်တစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤဓားကို သန့်စင်လှသော ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အမွှေးတိုင်အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီလူကို မသတ်ရရင်... ငါ့ရင်ထဲက ဒေါသတရားတွေ ပြေပျောက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ကောင်းကင်လူသားသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာကာ ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ရာ၊ ဓားအလင်းတန်းမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပေသည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကိုမြှောက်၍ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းချလိုက်ပြီး၊ တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏ဓားရှည်ကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်ပြန်သည်။

ကျန့်ကျောင်းဓားပေါ်ရှိ ဆန်းကြယ်လှသော တုန်ခါမှုလှိုင်းများသည်... လက်နက်များကို အထူးတလည် ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ဤကောင်းကင်လူသားသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့်၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ခွဲထုတ်လိုက်ရာ လက်ဝါးတစ်ခုချင်းစီတွင် ထက်မြက်လှသော ဓားရှည်တစ်စင်းစီ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြီး လီယန်ချူနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဝုန်းးးးးဝုန်းးးးး

ထက်မြက်လှသော ဓားရှည်များ၏ ဓားအရှိန်အဝါများသည် ပတ်ပတ်လည်သို့ ဖြာထွက်သွားပြီး၊ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အမွှေးတိုင်အရှိန်အဝါများလည်း လွင့်ပျံနေတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ဖဲကြိုး နှင့် ရွှေအုပ်ခဲကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ ကျန့်ကျောင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထိုကောင်းကင်လူသားနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

လူနှစ်ဦးစလုံးသည် တိမ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

တိမ်ပင်လယ်၏ အထက်တွင်မူ ဝုန်းဒိုင်းကြဲလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများကိုသာ ကြားရပြီး၊ မိုးခြိမ်းသံအလား ပြင်းထန်လှပေသည်။

မြို့တော်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် လေးနက်တည်ကြည်နေကြသည်။

မင်ဝမ်နန်းတော်အတွင်းရှိ အရှိန်အဝါ ရှေးကျလှသော လူငယ်လေးနှင့်၊ တာ့ရှန်းကော်ကျောင်းမှ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်၊ လုံဟူရှန်းမှ တာအိုဆရာကြီးတို့သည် ယခုအချိန်တွင် ထိုလူနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှု လှုပ်ရှားမှုများကိုပင် လုံးဝ ထိုးထွင်းမမြင်နိုင်ကြတော့ဘဲ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေကြရသည်။

မြေပြင်နတ်ဘုရားနှင့် သူတို့ကဲ့သို့သော ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်မြင့်ပညာရှင်များသည် ကွာခြားချက် ကြီးမားလွန်းလှသည်။

မင်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးမှာမူ ဤတံခါးဝသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းထားနိုင်သည်ဟု ပြောဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ ကွာခြားချက်ကို ပြင်းထန်စွာ အာရုံခံမိနေသည်။

“ခြေတစ်လှမ်းစာ အကွာအဝေးဟာ... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားတာပဲတကား။”

သူတို့သည် ဤတိုက်ပွဲကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အာရုံစိုက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လီယန်ချူ၏ ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့် သူတို့၏ရင်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်လူသားသည် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားလှသော်လည်း၊ ဤလီတာအိုဆရာကမူ ပိုမို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မည့်ဟန် ရှိနေသည်။

သိုင်းနတ်ဘုရား လူသုံးဦးသည် သံခက်ရင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရုပ်ဆိုးဆိုးနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော အမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားကို ဝိုင်းဝံတိုက်ခိုက်နေကြသည်။

လူသုံးဦး၏ ပူးပေါင်းမှုမှာ အလွန် စည်းချက်ညီလှသဖြင့်၊ ခေတ္တမျှအတွင်းမှာပင် နှစ်ဦးစလုံးသည် အဆင့်အတန်းချင်း တူညီနေကြတော့သည်။

ယခင်က သိုင်းနတ်ဘုရားသည် ထိုငယ်ရွယ်ပြီး ရဲရင့်ထက်မြက်လှသော ကောင်းကင်လူသားနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသဖြင့်၊ အခြားတစ်ဖက်သား၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မှာ အလွန် မြင့်မားပြီး အနည်းဆုံး အဆင့်လေး မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး၏ လက်ထဲ၌ ဧကန်မုချ အစွမ်းထက်လှသော ဝှက်ဖဲများ ရှိနေရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သတ်ဖြတ်ရန်လည်း အလွန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ယခုအခါ အနည်းငယ် အောက်စီး ရောက်နေသော်လည်း၊ သူ့ကို တကယ် အနိုင်ယူချင်ပါက တကယ့်ကို အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သိုင်းနတ်ဘုရား လူသုံးဦးသည် အင်အားချင်း စုစည်းကာ ဤအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားကို အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းရန် ကြံစည်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက်မှ လီယန်ချူနှင့် ပူးပေါင်း၍ အခြားတစ်ဖက်က ကောင်းကင်လူသားကို မောင်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

ရုတ်တရက်

ကောင်းကင်ထက်၌ ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော နဂါးဟိန်းသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးရှိ တိမ်ပင်လယ်များကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤကောင်းကင်လူသားသည် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီလျက်၊ လီယန်ချူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီးနောက်တွင်မူ မြေပြင်ထက်၌ ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အမွှေးတိုင်အလင်းတန်းများသည် ပြန်လည်စုစည်းသွားပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လှပဆန်းပြားလှသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေသော်လည်း၊ ရင်ထဲ၌မူ မိုးကြိုးဒေါသတရားများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ကောင်းကင်ထက်၌ ဆိုင်းငံ့နေပြီး လက်ထဲ၌ ရှေးဟောင်းလှသော ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် တာအိုဆရာငယ်ကို ကြည့်ရင်း—

ဤကောင်းကင်လူသားသည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းတက်ရောက်သွားပြီး၊ လက်ထဲ၌ နတ်ဘုရားမန္တန်ကို စတင်၍ ကူးပြောင်းလိုက်တော့သည်။

ဒါက သူ လူ့လောကသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ပထမဦးဆုံးအကြိမ် နတ်ဘုရားမန္တန်ကို သုံးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“လာစမ်း”

ကောင်းကင်ထက်၌ ရုတ်တရက် အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြောလှသော မီးဖိုအိုးကြီး တစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရာ၊ အခြား ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုမှ ဖြတ်သန်း၍ ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဤမီးဖိုအိုးကြီး၏ အပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားသင်္ကေတ စာလုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ထူထပ်လှကာ မိုးကြိုးမီးလျှံများ၏ အရှိန်အဝါများသည် အပြင်သို့ အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့နေတော့သည်။

၎င်းသည် မြို့တော်တစ်ခုလုံးထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး၊ လူအများကို ရင်ထိတ်တုန်လှုပ်စေမည့် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဒါက ကောင်းကင်ဘုံမှ လာသော အစွမ်းထက်လှသော ရတနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ခပ်သိမ်းသောအရာအားလုံးကို ပြာကျပျက်စီးစေနိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ကိန်းဝပ်နေသည်။

လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင့်လျက် ကောင်းကင်လူသားနှင့် ဤမီးဖိုအိုးကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤမီးဖိုအိုးကြီးကို သူ ယခင်က ယွမ်မုန့်ကျောက် ထဲတွင် မြင်တွေ့ဖူးခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာသော မီးဖိုအိုးကြီးမှာမူ ယခင်ကထက် ပိုမို သိပ်သည်းကျစ်လျစ်ပြီး တကယ့် ဒြပ်ရှိပစ္စည်းတစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။

၎င်းအပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါမှာလည်း ထိုနေ့ကနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။

အဆင့်လေး ကောင်းကင်လူသားသည် ဤမျှ အစွမ်းထက်လှသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ အဖိုးတန်ရတနာကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့်၊ တစ်ဦးတည်းဖြင့် လူ့လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သံခက်ရင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရုပ်ဆိုးဆိုးနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော အမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားက ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“စောစောကတည်းက ဒီလိုလုပ်ရမှာ... ဒီမြို့ထဲမှာရှိတဲ့ သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို အကုန်အစင် သတ်ပစ်ပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကို အရင်ဆုံး ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ် ”

ဤအမျိုးသမီး၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အလွန် ကြီးမားလှပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် လူသားတို့၏ အသက်ကို မြက်ခြောက်အလား သဘောထားတတ်သည့် စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ပိုမို၍ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေတော့သည်။

အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြောလှသော မီးဖိုအိုးကြီးသည် ကောင်းကင်ထက်မှ ကျဆင်းလာခဲ့ရာ၊ မည်သည့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ သို့မဟုတ် ရတနာမျိုးမဆို ၎င်းအပေါ်သို့ ကျရောက်ပါက ချက်ချင်း ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်လူသားသည် လက်ထဲ၌ နတ်ဘုရားမန္တန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ အကြည့်များက ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှစွာ လီယန်ချူ၏ မျက်နှာထက်သို့ စိုက်ကြည့်လျက်၊ စိတ်ထဲ၌ တွေးမိလိုက်သည်။

‘မင်းမှာ နတ်ဘုရားရတနာ ရှိနေရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ... ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မလောက်ငှရင် ငါ့ရဲ့ ဒီလက်ကွက်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ’

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေပြီး၊ လက်ထဲ၌ သစ်သားနှင်တံ တစ်ချောင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အရှည် သုံးပေ ခြောက်လက်မ ငါးမူး ရှိပြီး၊ အဆစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ့်တစ်ဆစ် ရှိကာ၊ အဆစ်တစ်ခုချင်းစီတွင် နတ်ဘုရားသင်္ကေတ လေးခုစီ ရှိသဖြင့် စုစုပေါင်း သင်္ကေတ ရှစ်ဆယ့်လေးခု ရှိပေသည်။

နတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံ

ဤရတနာမှာ နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာတစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း၊ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိမူ စွမ်းပကားမှာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

နတ်ဘုရားများကိုသာ အထူးတလည် ရိုက်နှက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ပုခုံးထက်သို့ တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုဝေဒနာကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အိုးမိုင်ဂါ့”

ကောင်းကင်လူသားသည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး၊ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်ရိပ်များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

စောစောက ဤနှင်တံက ရိုက်ချလိုက်သည်နှင့်၊ သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အမွှေးတိုင်အရှိန်အဝါများသည် ခဏချင်းမှာပင် အဆမတန် မှေးမှိန်သွားခဲ့ရသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ ရောက်ရှိလာသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ အဖိုးတန်ရတနာကြီးကို ဖျက်ဆီးရန် ခက်ခဲသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကောင်းကင်ဘုံ၏ ရတနာကြီးကို ဆင့်ခေါ်လာသော ကောင်းကင်လူသားကိုယ်တိုင်မှာမူ တားဆီး၍မရနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး မဟုတ်ချေ။

အထူးသဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အမွှေးတိုင်အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပိုးကြိုးမျှင်များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလူသည် ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အမွှေးတိုင်စွမ်းအားများကို လက်ခံရရှိထားသဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများလည်း ရှိနေသည်။

နတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံ၏ အထူးတလည် နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထပ်မံ၍ တစ်နှင်တံ ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

“အာ့”

သစ်သားနှင်တံက ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်မိသောအခါ၊ စောစောက ဓားဖြင့် အခုတ်ခံရသည်ထက်ပင် ပိုမို နာကျင်လှပြီး ၎င်းကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထား၍ မရနိုင်ချေ။

ကောင်းကင်လူသား၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ပိုးကြိုးမျှင်များအနက် တစ်ချောင်းမှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းလာသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရတနာကြီး၏ အောက်သို့ ကျဆင်းလာသည့် အရှိန်အဟုန်မှာလည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“နာလား”

ကောင်းကင်လူသား : “………………”

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ခွဲထုတ်လိုက်ရာ၊ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ပိုးကြိုးမျှင်များသည် နတ်ဘုရားဓားနှစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာချိန်တွင်၊ သူသည် နတ်ဘုရားဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားရှည်သည် ဤနတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ကြွေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

တိုက်ရိုက်ပင် ခြေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဘုန်းးး

နတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံသည် သူ၏ ပုခုံးထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားသည်။

ဤကောင်းကင်လူသားသည် အရိုးများ ကြေမွတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

အဆင့်လေး ကောင်းကင်လူသားသည် ဤမျှ သေးငယ်လှသော သစ်သားနှင်တံကိုပင် မတားဆီးနိုင်ချေ။

သူသည် အခြေအနေ မဟန်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိသွားပြီး၊ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ဒီရတနာက... နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေကို အထူးတလည် နှိမ်နင်းနိုင်တာပဲ”

ဤအချက်ကို သိရှိသွားပြီးနောက်၊ သူသည် ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ပိုးကြိုးမျှင်များကို ချက်ချင်း ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ လက်သီးဖြင့် နတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှံလိုက်တော့သည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံမှာမူ လီယန်ချူ၏ ဆင့်ခေါ်မှုကြောင့် ပြန်လည်၍ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားရိုက်နှင်တံတွင် ကြီးမားလှသော ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေပြီး၊ ကောင်းကင်လူသားသည်လည်း သန့်စင်လှသော ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားစစ်စစ် မဟုတ်ချေ။

သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ထက်၌၊ အခြား ကမ္ဘာတစ်ခုကြားတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော မီးဖိုအိုးကြီးထံမှ အလင်းတန်းများ အပြင်းအထန် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ အောက်သို့ ထပ်မံ၍ ကျဆင်းလာပြန်သည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကိုလှန်၍ ဟောင်းနွမ်းလှသော တာအိုကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ကျမ်းစာအုပ်၏အပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော တာအိုအရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့နေတော့သည်။

ပေတိုနတ်ဘုရားကျမ်း

ယွမ်မုန့်ကျောက် အတွင်း၌၊ ကြာပန်းဖြူမယ်တော်သည် ဤကျမ်းစာအုပ်ကို အသုံးချ၍ ထိုကောင်းကင်လူသား ဆင့်ခေါ်လာသော မီးဖိုအိုးကြီးကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်လည်မောင်းထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ယခုအခါ ဤကျမ်းစာအုပ်ကို တတ်မြောက်ထားသဖြင့်၊ ပိုမို ကြီးမားလှသော စွမ်းပကားများကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပေတိုနတ်ဘုရားကျမ်းထံမှ ဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့လာပြီး၊ ဖြည်းညှင်းစွာ အထက်သို့ မြင့်တက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ထက်က ထိုမီးဖိုအိုးကြီးသည်လည်း ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ထပ်တူကျစွာပင်၊ ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

အဆင့်လေး ကောင်းကင်လူသားသည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ မျက်ခုံးပင့်တက်သွားရပြီး၊ အကြည့်များက လီယန်ချူ၏ လက်ထဲက ကျမ်းစာအုပ်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ခဏမျှအတွင်းမှာပင်၊ ဆင့်ခေါ်လာသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရတနာကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ချေပြီ။

သူ မည်သို့ပင် ဆင့်ခေါ်စေကာမူ မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။

လီယန်ချူသည် ပေတိုနတ်ဘုရားကျမ်းကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ လက်ထဲက ကျန့်ကျောင်းဓားကို အပြင်းအထန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ပင် ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဒီနေ့... ငါ မင်းကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ်ပစ်မယ်”

လီယန်ချူ၏ လေသံမှာ အလွန် အေးစက်တည်ငြိမ်နေပြီး၊ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံအလား ပြင်းထန်လှပေသည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဤတာအိုဆရာငယ်၏ နည်းလမ်းများမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းဆန်းကြယ်လှရုံမျှမက၊ လက်ထဲ၌လည်း နတ်ဘုရားရတနာအချို့ ရှိနေသည်။

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်၏ အားသာချက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံမျှမက၊ ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စုသည် ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံး၏ ကိုးကွယ်မှုကို ခံယူထားပြီး နတ်ဘုရားလောကအတွက် အလုပ်အကျွေးပြုနေခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ဤကဲ့သို့သော အရှက်ခွဲမှုကို မည်သည့်အခါကမျှ မခံဖူးချေ။

“ရူးမိုက်လိုက်တာ”

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ တဖျတ်ဖျတ် လက်လာပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တုန်ခါသွားကာ၊ လျှပ်စီးမိုးကြိုးအလား လီယန်ချူထံသို့ သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

လက်ဝါးပြင်အတွင်း၌မူ၊ မိုးကြိုးရေကန်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ပင်၊ လက်ထဲ၌ မြင့်မားစွာ မြှောက်ထားတော့သည်။

“မိုးကြိုးငါးပါးဖြင့် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း”

ကောင်းကင်လူသား၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံအလား ပြင်းထန်လှပေသည်။

ဒါက တကယ့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အာဏာစက်ကြီး ဦးခေါင်းထက်သို့ ကျရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ရှေးဟောင်း မိုးကြိုးရေကန်အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ကိန်းဝပ်နေသည်။

လီယန်ချူ၏ အကြည့်များမှာ အလွန် အေးစက်နေပြီး၊ လက်ကိုမြှောက်၍ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းချလိုက်သည်။

ချွင်

အာဏာပြင်းလှသော ဓားအလင်းတန်းသည် ထိုမိုးကြိုးရေကန်၏ အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ပင် ခုတ်ပိုင်းကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဓားဖြင့် မိုးကြိုးရေကန်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝုန်းးးးး ဝုန်းးးးး

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် စူးရှတောက်ပလှသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ လူနှစ်ဦးကို ဗဟိုပြုလျက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုင်ရာချီအထိ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကြီး သောင်းကျန်းနေသဖြင့်၊ တိုက်ခိုက်နေကြသော အမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားနှင့် လူ့လောက၏ အဆင့်မြင့်ပညာရှင်များသည်လည်း မလွှဲမရှောင်သာဘဲ ခေတ္တမျှ တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်လိုက်ကြရသည်။

သံခက်ရင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရုပ်ဆိုးဆိုးနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော အမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားသည် လီယန်ချူ ဓားဖြင့် မိုးကြိုးရေကန်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ရင်ထဲ၌ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ လေးနက်သွားသည်။

“ဒါက တကယ့် အရူးပဲ”

မိုးကြိုးရေကန်အတွင်း၌ ရှေးဟောင်းအာဏာစက်များ ကိန်းဝပ်နေသဖြင့်၊ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ခြင်းသည် မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို တိုက်ရိုက်ပင် ပေါက်ကွဲသွားစေပြီး၊ ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုကောင်းကင်လူသားသည်လည်း မိမိ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် မိုးကြိုးမီးလျှံများ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ဝေဝေဝါးဝါး ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူအများ သေသေချာချာ မမြင်နိုင်ကြတော့ချေ။

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် ချက်ချင်းပင် ရယ်မောသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“အောက်လောကက လူသားတွေက ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိဘဲနဲ့... တစ်ချက်တည်းနဲ့ ခုတ်ပိုင်းဝံ့တယ်ပေါ့၊ မင်း ခန္ဓာကိုယ် ပြာကျပျက်စီးသွားတာ မဆန်းပါဘူး”

သို့သော်ငြားလည်း နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ ရယ်မောသံမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားရတော့သည်။

လီယန်ချူကား မည်သည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျှမရှိဘဲ ဘေးကင်းလွတ်မြောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါတင်မကသေးဘဲ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ မျက်လုံးနှစ်ဖက်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ လင်းလက်နေကာ သွေးအရှိန်အဝါမှာလည်း ပင်လယ်ပြင်အလား သိပ်သည်းလှသည်။

လူ့လောကသို့ ပြုတ်ကျလာသော ထွန်းလင်းတောက်ပလှသော နေမင်းကြီးတစ်စင်းအလားပင် အလင်းတန်းပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင် ဖြာထွက်နေတော့သည်။

သိုင်းနတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားကာ

“မိုးကြိုးမီးလျှံဖြင့် ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံခြင်း ပါလား”

သူက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဤမျိုးဆက်သစ်လူငယ်မှာ တကယ့်ကိုပါရမီထူးချွန်လွန်းလှ ပေသည်။ စောစောက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်လူသား၏ မိုးကြိုးအတတ်ပညာကို အသုံးချ၍ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ဆိုလျှင်ပင် ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုး၌ ဤကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုမျိုးကို မပြုလုပ်ဝံ့ချေ၊ ဒါက သေကြောင်းကြံစည်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူ၏ အကြည့်များမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပြီး၊ ၎င်းအထဲ၌ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

မိုးကြိုးအတတ်ပညာကို တတ်မြောက်ထားသော ကောင်းကင်လူသားကိုယ်တိုင်ပင် ယခုအချိန်၌ ဤတာအိုဆရာငယ်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့လာရသည်။

လီယန်ချူသည် တိုက်ရိုက်ပင် ခန္ဓာကိုယ်ချင်း နီးကပ်စွာ တိုးဝင်သွားပြီး၊ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အပြင်းအထန် ထိုးနှံလိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်လူသားသည်လည်း ထပ်တူကျစွာပင် လက်သီးတစ်ချက် ပြန်လည်ထိုးနှံလိုက်သည်။

အဆင့်လေး ကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ လူ့လောကတွင် အနိုင်မခံအရှုံးမပေး အတုမရှိဟု ပြောဆိုနိုင်သည်။

လီယန်ချူသည် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် သူ့ကို တိုက်ရိုက် နောက်သို့ ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်ရာ၊ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လုံးဝ မလှုပ်ရှားသော်လည်း၊ ကောင်းကင်လူသားမှာမူ ပေပေါင်းထောင်ချီအထိ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရတော့သည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အဆင့်လေး ကောင်းကင်လူသားကို ပေပေါင်းထောင်ချီအထိ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အတားအဆီးမဲ့ ကြမ်းတမ်းလှပေသည်။

အခန်း ၁၀၅၆ - နတ်ဘုရားမီးလျှံဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ချေဖျက်ခြင်း

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှံလာပြန်ရာ၊ လက်သီး၏ အစပျိုးရာအရင်းအမြစ်တွင် ရွှေနဂါးနှစ်ကောင် ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ထားပြီး၊ အသက်ရှူသွင်းရှူထုတ်ပြုလုပ်ကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်နေတော့သည်။

ဒါက တကယ်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှတဲ့ အနီးကပ် သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတစ်ရပ် ဖြစ်တာကတော့ အသေအချာပင်။

လီယန်ချူ၏ လက်သီးမှာလည်း အလွန် ရဲရင့်ထက်မြက်လှပြီး သွေးအရှိန်အဝါများ ဆူပွက်နေသည်။

လူနှစ်ဦး၏ လက်သီးချင်း ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားကြသည်။

ဒေါင်းးး

ရွှေရောင်စွမ်းအင် ဂယက်လှိုင်းတစ်ခုသည် ပတ်ပတ်လည်သို့ ကူးစက်ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ဒေါင်းးး ဒေါင်းးး ဒေါင်းးး

လူနှစ်ဦး တစ်ကြိမ် ထိတွေ့တိုက်ခိုက်လိုက်တိုင်း စွမ်းအင်မုန်တိုင်းတစ်ခု ပတ်ပတ်လည်သို့ လိမ့်ဆင်းပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဘေးနားက အခြား မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်မြင့်ပညာရှင် လေးဦးမှာလည်း မလွှဲမရှောင်သာဘဲ ခေတ္တမျှ တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်ကာ ဘေးသို့ အသီးသီး ဆုတ်ခွာရှောင်ရှားလိုက်ကြရသည်။

ကောင်းကင်လူသားသည် မိမိ၏ သန့်စင်လှသော ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကို အားကိုးပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှံလိုက်ရာ၊ တောင်တန်ရာချီကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ပြီး မြစ်ချောင်းကန်ချောင်းများကို ရိုက်ခတ်ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် စွမ်းပကားများ ရှိပေရာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရသည်။

လီယန်ချူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး၊ သူ့အနားသို့ တိုက်ရိုက်ပင် တိုးဝင်သွားကာ၊

ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျားလိုက် ချထားသော ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားဒေါက်တာ လေးတစ်ခုအလား ပြုလုပ်၍ ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်ဆောင့်မိလိုက်တော့သည်။

ဝုန်းးးးး

ချက်ချင်းပင် မီးပွင့်များ ပတ်ပတ်လည်သို့ ဖြာထွက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တုန်ခါသွားရသည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ မျက်စိရှေ့မှောက်က မြင်ကွင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။

စောစောက လူနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တုန်ခါသွားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်လူသားသည် မိမိ၏ ရင်ဘတ်ဆီမှ ကြီးမားကျယ်ပြောလှသော အားအင်တစ်ခု ကူးစက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ပါးစပ်ထဲမှ သွေးများ အန်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသဖြင့် ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် မျိုချလိုက်ရသည်။

သူသည် လက်ချောင်းငါးဖက်ကို ကွေးညွတ်လိုက်ရာ ချိတ်ကောက်တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားပြီး၊ လီယန်ချူ၏ နောက်စေ့ဆီသို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

လက်ချောင်းများမှာ အတုမရှိ နတ်ဘုရားဓားတစ်စင်းအလား အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု မရောက်ရှိလာသေးမီမှာပင်၊ လီယန်ချူသည် ဦးခေါင်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချလိုက်ရာ၊ သူ၏ နှာခေါင်းထက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ရိုက်ခတ်မိသွားတော့သည်။

ဝုန်းးးးး

ကောင်းကင်လူသားသည် ထပ်မံ၍ အနောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ လွင့်ထွက်သွားရပြန်သည်။

လီယန်ချူသည် လက်ကွက် အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ကို အဖိုးတန် ဘူးသီးပုံစံမျိုး ပြုလုပ်ကာ ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်ဆောင့်ချလိုက်ပြန်သည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ လည်ချောင်းနှင့် ရင်ဘတ်တို့မှာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာ ချက်ချင်းပင် ရိုက်ခတ်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

လူနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဟုန်မှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် မြောက်မြားစွာသော ကျင့်ကြံသူများမှာ လုံးဝ ထိုးထွင်းမမြင်နိုင်ကြတော့ဘဲ၊ မိုးခြိမ်းသံများကိုသာ ဝေဝေဝါးဝါး ကြားနေကြရသည်။

၎င်းကား ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးတစ်ကောင် တိမ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ဟိန်းဟောက်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် မိုးကြိုးကပ်ဆိုးကြီးများ ကိန်းဝပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေတော့သည်။

ဝုန်းးးးး

တစ်ချက် ထိတွေ့ပြီးနောက်တွင်မူ လူနှစ်ဦးစလုံး အနောက်သို့ ထပ်မံ၍ လွင့်ထွက်သွားကြပြန်သည်။

ဤအလွန် ရဲရင့်ထက်မြက်လှသည့် ငယ်ရွယ်သော ကောင်းကင်လူသားသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ကောင်းကင်ထက်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ၊ လက်ဝါးပြင်အတွင်း၌ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဤကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကြီးသည် ပတ်ပတ်လည်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

၎င်းအထဲတွင် ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာကာ ဤအကွာအဝေးမှာလည်း ဆက်လက်၍ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အရှိန်အဝါများကြောင့် လူအများကို ရင်ထိတ်တုန်လှုပ်စေကာ၊ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် လူ့လောက၏ အကွာအဝေးမှာ ပိုမိုနီးကပ်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ကြယ်တာရာ တစ်လုံးချင်းစီ၏ အတွင်း၌မူ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားလှသော စွမ်းပကားများ ကိန်းဝပ်နေကြသည်။

လုံဟူရှန်းမှ တာအိုဆရာကြီးသည် ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သည်။

“သတိထား... ဒါက ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ ဝိညာဉ်ချေဖျက်ခြင်း အစီရင်ကြီးပဲ”

လုံဟူရှန်း၏ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများထဲတွင် ရှေးကျလှသော အစီရင်ခံအတတ်ပညာတစ်ရပ် ရှိပေရာ၊ မည်သည့်နေရာမှ ဆင်းသက်လာသည်ကို မသိရှိရဘဲ၊ ကြယ်တာရာ ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ရှိပေသည်။

တာအိုဆရာကြီးသည် ယခုအချိန်တွင် ဤအရာကို မှတ်မိသွားခဲ့ပြီး၊ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံက လာသော အမွေအနှစ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ ဝိညာဉ်ချေဖျက်ခြင်း အစီရင် ဟုတ်လား”

လီယန်ချူသည် ဤအမည်ကို အသာအယာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ‘နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း’ ကို တိုက်ရိုက်ပင် ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ရွှေဝါရောင် လင်းလက်နေသော အုပ်ဆောင်းကြီး၏အပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းနဂါးစစ်စစ် ကိုးကောင်ကို ထုဆစ်ထားသည်။

၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် တောင်ပတ်ကုန်းကြီးတစ်ခုအလား ကြီးမားကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ကာ၊ ဤကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ အစီရင်ခံကြီးနှင့် အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်မိသွားတော့သည်။

ဝုန်းးးးး ဝုန်းးးးး

နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် နတ်ဘုရားအာဏာစက်များက ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ဤကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကြီး၏ အတွင်း၌ ရှိနေသည်။

၎င်းထံတွင်မူ အစဉ်အမြဲပင် ထိုးထွင်းမမြင်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်လေး ကောင်းကင်လူသားသည် ချက်ချင်းပင် ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားရပြီး၊ လက်မောင်းများမှာလည်း အလွန်တရာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားရတော့သည်။

“သွားစမ်း”

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ၊ နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းသည် ပြောင်းပြန်လှန်လျက် ဤကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကြီးကို ၎င်းအထဲသို့ ပိတ်ဆို့နှောင်ဖွဲ့လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရားမီးလျှံများသည် ပတ်ပတ်လည်သို့ လိမ့်ဆင်းပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ကြယ်တာရာ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ၎င်းအထဲတွင် ပြာကျပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊

ဝုန်းးးးး ဝုန်းးးးး ဝုန်းးးးး

ပေါက်ကွဲသံကြီးများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြောလှပြီး၊ ကုန်ခမ်းနိုင်ခြင်းမရှိသကဲ့သို့ပင် ဤကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ ဝိညာဉ်ချေဖျက်ခြင်း အစီရင်ခံကြီးကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

သို့သော်ငြားလည်း နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း၏ စွမ်းပကားမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့်၊ ဤကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကြီးအတွင်းက ကြယ်တာရာများ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပြာကျပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ထိုကောင်းကင်လူသားသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်စွန်းသို့ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းမှာ အလွန် အစွမ်းထက်လှသော လက်နက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ကံဆိုးစွာပင် အရှိန်အဟုန်မှာ အနည်းငယ် နှေးကွေးလှပေသည်။

ဤကောင်းကင်လူသားသည် အဆင့်လေး မြေပြင်နတ်ဘုရားနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်ပေရာ၊ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ အစီရင်ခံကြီးမှာ အရေးနိမ့်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ချက်ချင်းပင် ဤထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါများကို ရှောင်ရှားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကောင်းကင်လူသားသည် လက်ချောင်းများကို ဓားအလား ပြုလုပ်လိုက်ရာ၊ ဓားအရှိန်အဝါ မြစ်ရေပြင်ကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ထက်၌ နဂါးငွေတန်းကြီးတစ်ခုအလား ဆိုင်းငံ့သွားခဲ့ပြီး လီယန်ချူထံသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

သူ၏ အတွေးမှာ လီယန်ချူနှင့် ထပ်တူကျစွာပင် ရှိနေသည်။ အစွမ်းထက်လှသော ရတနာကြီးကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါက၊ ဤရတနာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် သတ်ဖြတ်ရှင်းလင်းပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

‘နှမြောစရာပဲ... စောစောကသာ ကောင်းကင်ဘုရင်ဖလားကြီး ကို ဆင့်ခေါ်ထားလိုက်ရင်၊ အခုအချိန်မှာ သူ့ကို လုံးဝ ကြောက်နေစရာ မလိုဘူး’

ကောင်းကင်လူသားက စိတ်ထဲ၌ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းမှာ တောင်ပတ်ကုန်းကြီးတစ်ခုအလား မြို့တော်၏ ကောင်းကင်ထက်တွင် ဆိုင်းငံ့နေပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရားမီးလျှံများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ၊ နဂါးစစ်စစ် အချို့မှာလည်း အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ပင် ရှိနေတော့သည်။

ရုတ်တရက်

သံခက်ရင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရုပ်ဆိုးဆိုးနှင့် ရာဇဝတ်ကောင်အလား ရှိသော အမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားသည်၊ မိမိ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ငယ်ရွယ်သော တာအိုဆရာတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အရှိန်အဝါမှာ အလွန် ရဲရင့်ထက်မြက်လှသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ကောင်းကင်ထက်၌မူ ထိုငယ်ရွယ်သော တာအိုဆရာသည် နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းကို သိသိသာသာပင် ထိန်းချုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုကို သုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း”

ဤအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားသည် ထိုလူနှစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမှာ မည်သို့မျှ ကွာခြားချက်မရှိသည်ကို အာရုံခံမိနေပြီး၊ ဒါက သာမန် ကိုယ်ပွားအတတ်ပညာမျိုး မဟုတ်ချေ။

သူမသည် လက်ထဲက သံခက်ရင်းကို မြွေဆိုးတစ်ကောင်အလား ထိုငယ်ရွယ်သော တာအိုဆရာထံသို့ ထိုးနှံလိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဤအလွန် ခန့်ညားထက်မြက်လှသော တာအိုဆရာငယ်၏ လက်ထဲ၌ ရှေးဟောင်း ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒေါင်းးး

ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ခေါင်းလောင်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသဖြင့်၊ ဤအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားသည် ခေတ္တမျှ စိတ်ဝိညာဉ် လွင့်ပြယ်သွားရတော့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုဝေဒနာကြီးတစ်ခု ကူးစက်လာခဲ့ပြီး၊ ဦးခေါင်းထက်သို့ ရွှေအုတ်ခဲဖြင့် ရိုက်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရကာ၊ နဖူးထက်သို့ သေသေချာချာကြီး ထိမှန်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဤအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားသည် မျက်လုံးများကို ထပ်မံဖွင့်လိုက်ရာ၊ မျက်စိရှေ့မှောက်က ကောင်းကင်ဘုံက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော နတ်ဘုရားမီးလျှံများအားလုံးမှာ နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း၏ အတွင်းသို့ အကုန်အစင် စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

“သေစမ်းးး”

ဤအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားသည် စိတ်နေစိတ်ထား အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသူ ဖြစ်ပေသည်။

သူမသာ ဤလူ့လောကကြီးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ကိစ္စရပ်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ရပါက၊ သေဆုံးရမည့် လူဦးရေမှာ မုချမလွဲ မြောက်မြားစွာ ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူမ၏ ရင်ထဲ၌ ယခုအချိန်တွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

“ကူချန်... ကယ်ပါဦးးး”

သူမသည် အဝေးက ထိုငယ်ရွယ်သော ကောင်းကင်လူသား၏ အမည်ကို ချက်ချင်းပင် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းလိုက်တော့သည်။

ငယ်ရွယ်သော ကောင်းကင်လူသားသည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ် ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ပစ်ပယ်ထားခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။

သူသည် လီယန်ချူထံသို့ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာတစ်ခုဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး၊ ခြေထောက်အောက်တွင် ရွှေရောင်လင်းလက်နေသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

ဤငယ်ရွယ်သော တာအိုဆရာကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါက၊ ဒီနေ့ ဤသေးငယ်လှသော လူ့လောက၏ မြေပြင်ထက်တွင် တကယ်ကို အခြေအနေ ဆိုးရွားသွားနိုင်ပေသည်။

‘သူ့ကို နောက်ထပ် နတ်ဘုရားရတနာတွေ ထုတ်ဖော်ခွင့် ပေးလို့မဖြစ်ဘူး’

ဤ ‘ကူချန်’ ဟု အမည်ရသော ငယ်ရွယ်သည့် ကောင်းကင်လူသား၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

မျက်စိရှေ့မှောက်က နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို လီယန်ချူက ဓားဖြင့် ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရာ၊ သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးနှံလိုက်ပြီး၊ အလွန် ရိုးရှင်းကာ ပြတ်သားလွန်းလှသည်။

ကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်အင်အားဖြင့် ဤသိုင်းနတ်ဘုရားနှင့် အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်မိသွားကြသဖြင့်၊ သူ့ကို အာရုံပျံ့လွင့်သွားစေခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ငယ်ရွယ်သော တာအိုဆရာတစ်ဦး ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

လက်ထဲ၌ လှံရှည်တစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ ထက်မြက်လှသော လှံဖျားထက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရားမီးလျှံတစ်ခက် ရှိနေသဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တုန်ခါသွားရသည်။

ထို့အတူပင်၊ စောစောက သံခက်ရင်း ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားကို နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းအတွင်းသို့ ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်သည့် တာအိုဆရာငယ်သည်လည်း၊

ဘယ်လက်၌ ဝိညာဉ်ချေဖျက်ခေါင်းလောင်း၊ ညာလက်၌ ရွှေအုတ်ခဲကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ တက်ရောက်၍ သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ငယ်ရွယ်သော တာအိုဆရာ နှစ်ဦးသည် အင်အားချင်း စုစည်းကာ ဤအဆင့်လေး ကောင်းကင်လူသားနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဤကောင်းကင်လူသားသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို မြောက်မြားစွာသော အစွမ်းထက်လှသည့် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော်လည်း၊ တာအိုဆရာငယ် နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်းမှုကိုမူ လုံးဝ ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

မီးလျှံလှံရှည်၊ ဝိညာဉ်ချေဖျက်ခေါင်းလောင်း၊ ရွှေအုတ်ခဲ ဟူသော ဤနတ်ဘုရားလက်နက် သုံးခုစလုံးတွင်မူ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအာဏာစက်များ ရှိကြပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူနှစ်ဦးသည် ဆယ်ဂဏန်းမကသော လက်ကွက်များကို အပြင်းအထန် လှဲလှယ်လိုက်ကြသည်။

ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ချက်နှင့်အတူ၊ ကောင်းကင်လူသားသည် လီယန်ချူ၏ လှံဖြင့် ထိုးနှံခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် လွင့်ထွက်သွားရပြီး၊ ပုခုံးထက်တွင် သွေးချင်းချင်းနီနေသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာတော့သည်။

သွေးစက်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ၊ မြေပြင်ထက်က မြက်ပင်များနှင့် သစ်ပင်များမှာ ရူးသွပ်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့ကြပြီး၊ သာမန် မြက်ပင်ငယ်လေးများပင် လူနှစ်ရပ်စာခန့် မြင့်မားသွားခဲ့ကာ၊ သစ်ပင်ကြီးများမှာမူ ကောင်းကင်ယံအထိ ထောက်ထားသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ကောင်းကင်လူသားသည် မိမိကိုယ်တိုင်၌ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်အဆီအနှစ် များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်မူ တစ်လောကလုံးကို ညစ်ညမ်းစေနိုင်ပေသည်။

ထိုအရာများ၏ ကူးစက်ခြင်းကို ခံရပါက၊ တိုက်ရိုက်ပင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤမြက်ပင်များနှင့် သစ်ပင်များမှာ ထူးဆန်းစွာ ကြီးထွားလာနေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အလွန် သန်စွမ်းထွားကျိုင်းလှသော်လည်း၊ ပတ်ပတ်လည်တွင်မူ အမင်္ဂလာရှိသော အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့နေတော့သည်။

ငယ်ရွယ်သော ကောင်းကင်လူသား၏ ပုခုံးထက်မှ ရွှေဝါရောင် သွေးစက်များမှာ အဆက်မပြတ် စီးကျလာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း၏ အတွင်းမှ ထိုအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသား၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီးမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေပြီး၊ အလွန် စူးရှလွန်းလှပေသည်။

ဤကောင်းကင်လူသား ကူချန်၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံအလား ပြင်းထန်လှသည်။

“ဒီနေ့ မင်းက နတ်ဘုရားကို သတ်ဝံ့တယ်ပေါ့... တစ်လောကလုံးက လူ့လောကကြီးတစ်ခုလုံးဟာ မင်းကြောင့် ကပ်ဆိုးကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပြီး ပျက်စီးသွားရလိမ့်မယ်”

သူ၏ လေသံမှာ အလွန် အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့လူနှစ်ဦးမှာ ဟာကွက်ကို အသုံးချပြီး လူ့လောကသို့ ကြိုတင်ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ဤကဲ့သို့သော ကပ်ဆိုးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

သို့သော်ငြားလည်း သူ ပြောဆိုလိုက်သည့် စကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်း ပြန်လည်ပိတ်ဆို့သွားပါက၊ ပိုမို အစွမ်းထက်လှသော ကောင်းကင်လူသားများ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြပေလိမ့်မည်။

နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းကို ထုတ်ဖော်ထားသည့် တာအိုဆရာငယ်က ဤစကားကို ကြားရသောအခါ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်းက လူတွေကို လာသတ်လို့ရပြီး၊ လူတွေက မင်းကို ပြန်မသတ်ရဘူးပေါ့... ဒါက ဘယ်ကလာတဲ့ ခွေးစကားလဲကွ”

ကောင်းကင်လူသားက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်

“သန်မာသူက အနိုင်ရစမြဲပဲ... ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ အောက်မှာရှိတဲ့ သတ္တဝါအားလုံးဟာ ပုရွက်ဆိတ်တွေလိုပဲ... ဒါက ဘာမှားလို့လဲ”

လီယန်ချူသည် နှစ်ပေါင်းနှစ်သောင်းခန့်ရှိသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ၊ နတ်ဘုရားမီးလျှံများသည် ထိုအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားကို အဆက်မပြတ် ပြာကျပျက်စီးစေတော့သည်။

“ငါ့ကို လာပြီး လျှောက်မပြောနဲ့... ဒီနေ့ မင်းလည်းပဲ လွတ်အောင် ပြေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း၏ အတွင်းမှ ထိုအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသား၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီးမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားသည် အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများကို ထုတ်ဖော်ပြသ၍ ၎င်းအထဲတွင် တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း၊ မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှမရှိချေ။

သူမသည် ဤငယ်ရွယ်သော ကောင်းကင်လူသားထက် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် တစ်ဆင့် နိမ့်ကျလှသဖြင့်၊ နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကူချန်... ကယ်ပါဦး... ငါ သေသွားရင် နင်လည်း ပြန်သွားတဲ့အခါ ရှင်းပြလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး”

ကောင်းကင်လူသား ကူချန်သည် စိတ်ထဲ၌ မည်သို့ တွေးတောနေသည်ကို မသိရှိရသော်လည်း၊ မျက်နှာပြင်ထက်တွင်မူ ဤရုပ်ဆိုးလှသော အမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားကို တကယ်ပဲ ကယ်တင်ရန် ပြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ဤအမျိုးသမီးသည် စကားလုံးများဖြင့် ခြိမ်းခြောက်လာခဲ့သဖြင့်၊ ဤမျက်နှာအမူအရာမှာ တကယ်ကို လူအများ၏ အမြင်ကို ပွင့်လင်းစေခဲ့သည်။

ငယ်ရွယ်သော ကောင်းကင်လူသား ကူချန်သည် ဤစကားကို ကြားရသောအခါ မျက်နှာကျမှာ ရေပြင်အလား အေးစက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူတို့လူနှစ်ဦးသည် နတ်ဘုရားအမိန့်တော်ကို ခံယူကာ လူ့လောကသို့ ကြိုတင်ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ဦးတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားပါက၊ သူလည်းပဲ တာဝန်မှ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိလိုက်ပြီးနောက်၊

သူသည် ချက်ချင်းပင် မိုးကြိုးအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လီယန်ချူထံသို့ အပြင်းအထန် ထိုးနှံလိုက်တော့သည်။

“ကူချန်”

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံအလား ပြင်းထန်လှပြီး၊ စောစောက ဤအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားထံမှ သူ့အမည်ကို ဆက်တိုက် ကြားသိရသဖြင့်၊ ယခုအချိန်တွင် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်လူသား ကူချန်မှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်သည်ကို မသိရှိရသေးမီမှာပင်၊ နောက်တစ်ခဏ၌ တားဆီး၍မရနိုင်သော ကြီးမားလှသည့် အားအင်တစ်ခု ကူးစက်လာခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ တိုက်ရိုက်ပင် အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

အမည်ခေါ်၍ မြင်းပေါ်မှ ချောက်ချသည့် အတတ်ပညာ

ကောင်းကင်လူသား ကူချန်သည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး အံ့အားသင့်သွားရပြီး၊ မိမိ၏ ကောင်းကင်လူသား ခန္ဓာကိုယ်အင်အားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျှ မရှိသော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာက သူ့ကို အနည်းငယ် ခေါင်းကိုက်သွားစေခဲ့သည်။

‘သူ့ရဲ့ စကားလုံးတွေက တရားဥပဒေအတိုင်းပဲ... မဟုတ်ဘူး... သိပ်ပြီးတော့ မတူဘူး’

‘ဒါက တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ မန္တန် တစ်မျိုးနဲ့ ပိုတူတယ်’

ကူချန်သည် ဦးနှောက်အတွင်း၌ လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး၊ အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဝုန်းးးးး

သူသည် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ကွေးညွတ်လိုက်ရာ၊ မြေပြင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ ပျံသန်းတက်ရောက်သွားတော့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ၊ ငယ်ရွယ်သော တာအိုဆရာသည် လက်ထဲ၌ မီးလျှံလှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သတ်ဖြတ်ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ လှံတစ်ချက် ထိုးနှံလိုက်ရာ၊ ထက်မြက်လှသော လှံဖျားသည် ကူချန်၏ လည်ပင်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကူချန်သည် အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်ချောင်းများဖြင့် ထက်မြက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ငယ်ရွယ်သော တာအိုဆရာသည် လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဤဓားအရှိန်အဝါကို ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင်လည်း ထပ်မံ၍ သတ်ဖြတ်ရန် တိုးဝင်လာပြန်သည်။

ကူချန်သည် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်တွင် ကြီးမားလှသော အားသာချက်များ ရှိပေရာ၊ လက်ဝါးတစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ၊ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားလှသော မီးပင်လယ်ကြီး ပတ်ပတ်လည်သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

မီးပင်လယ်၏ အတွင်း၌မူ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကြီးတစ်ပါး ကိန်းဝပ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး၊. ဒါက ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော တာအိုပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ နောက်စေ့ဘက်မှ ရုတ်တရက် ထက်မြက်လှသော လေတိုးသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့်၊ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုရွှေအုတ်ခဲကြီး ထပ်မံ၍ ရိုက်ချလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။

“သေစမ်းးး”

ကူချန်က စိတ်ထဲ၌ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားအတတ်ပညာကို ရုပ်သိမ်းကာ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ဖြန့်ကျက်လျက် မိမိ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကာကွယ်လိုက်ရသည်။

ဒေါင်းးး

ရွှေအုတ်ခဲသည် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားပြီး၊ ကူချန်သည် အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရကာ၊ လက်မောင်းများမှာလည်း ထုံကျင်သွားရတော့သည်။

လီယန်ချူသည် ကိုယ်ပွားသုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း အတတ်ပညာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ မြောက်မြားစွာသော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို လှုံ့ဆော်လျက် ထိုအဆင့်လေး ကောင်းကင်လူသားကို တားဆီးထားသည်။

နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ၊ ခဏမျှအတွင်းမှာပင်၊

ဤရုပ်ဆိုးလှသော အမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားသည် လုံးဝ ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ပြာကျပျက်စီးသွားခဲ့ရချေပြီ။

သို့သော် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာလည်း အလွန်တရာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရသည်။

‘နောက်ဆုံးတော့လည်း... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အနည်းငယ် အားနည်းနေသေးတာပဲ’

လီယန်ချူက စိတ်ထဲ၌ ပြောမိလိုက်သည်။

သူသည် ယခုအချိန်အထိ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးဘဲ၊ နှစ်ပေါင်းနှစ်သောင်းခန့်ရှိသော ထူထပ်လှသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို အားကိုးပြီးမှသာ မြောက်မြားစွာသော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို လှုံ့ဆော်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအမျိုးသမီး ကောင်းကင်လူသားသည် ရုပ်ဆိုးလှသော်လည်း၊ အစွမ်းအစမှာမူ တကယ်ကို သာမန်မဟုတ်ချေ။ သူမကို ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ တကယ့် မိစ္ဆာစစ်စစ်ကို ခြေမှုန်းရသည်ထက်ပင် ပိုမို ခက်ခဲလှပေသည်။

ကူချန်သည် ယခုအချိန်တွင် မျက်နှာအမူအရာ အလွန်တရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဟန်ပန်မှာလည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။

“မင်းက နတ်ဘုရားကို တကယ် သတ်ဝံ့တယ်ပေါ့”

“မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သတ္တိရှိတာလဲ”

“ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်း ပွင့်လာတဲ့အထိ စောင့်ကြည့်လိုက်... မင်း ဘယ်လို ရုန်းကန်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”

ယခုအချိန်တွင် ကူချန်၌ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝမရှိတော့ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ ပျံသန်းတက်ရောက်သွားတော့သည်။

“ကူချန်”

လီယန်ချူ၏ ကြည်လင်ပြတ်သားလှသောအသံမှာ ကောင်းကင်စွန်းမှ ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်ပြန်သည်။

ဝုန်းးးးး

ကူချန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ထပ်မံ၍ ပြုတ်ကျသွားရပြန်သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသော်လည်း၊ ကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်အင်အားဖြင့် မည်သည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျှ မရှိသော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာက သူ့ကို အနည်းငယ် ခေါင်းကိုက်သွားစေခဲ့သည်။

‘ဒီလူက ဘာလို့ ဒီလို နတ်ဘုရားအတတ်ပညာမျိုးကို ကျင့်ကြံထားရတာလဲ... လူကိုလည်း မထိခိုက်စေဘဲနဲ့၊ ငါ့ကို သာမန် မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျအောင်ပဲ လုပ်ချင်တာလား’

ကူချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်။

‘ဒီလူရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက တကယ်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်’

သူသည် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး၊ လေပြင်းမုန်တိုင်းအလား လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားသွားတော့သည်။ ကောင်းကင်လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်အင်အားကို လမ်းခရီးအတွက် အသုံးချခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများထက် မနိမ့်ကျချေ။

ရုတ်တရက်

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကြီးမားထွားကျိုင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ထက်မှ ချက်ချင်းပင် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ရှေ့မှောက်က လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်တော့သည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားသည် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားလေးကြီးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး၊ မြှားတစ်စင်းကို တိုက်ရိုက်ပင် ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်းးးးး

ဤမြှားအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းပကားများ ကိန်းဝပ်နေသည်။

ကူချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ဖြင့်ပင် ဤမြှားကြောင့် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားရတော့သည်။

“မင်း”

ကူချန်သည် ဤလက်တစ်ဖက်တည်းရှိသော သက်ကြီးရွယ်အိုကို သေသေချာချာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ဒါက ချန်နိုင်ငံ၏ သိုင်းနတ်ဘုရား ဖြစ်ပေသည်။

တာအိုဆရာကြီးသည် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ရဟန်းငယ်လေးသည်လည်း ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကြာပန်းများ ပွင့်လန်းလျက် ရောက်ရှိလာကာ၊ လူသုံးဦးစလုံး ကူချန်ကို ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်ကြသည်။

“ခဲခဲယဉ်းယဉ်းနဲ့ ကောင်းကင်လူသားတစ်ယောက် လူ့လောကမှာ ဒုက္ခရောက်နေတာကို တွေ့ရတာပဲ... ငါလည်းပဲ ဒီနေ့ နတ်ဘုရားကို သတ်ချင်တယ်ကွာ"

လုံဟူရှန်းမှ တာအိုဆရာကြီးသည် တိုက်ခိုက်ရန် အလွန် အားသန်နေတော့သည်။

ရဟန်းငယ်လေးက အသာအယာ ပြောဆိုလိုက်သည်

“အမိတ္တဘုရား... သက်ရှိသတ္တဝါတွေကို မသတ်ဖြတ်ရပါဘူး... ငါက စိတ်နှလုံး ဖြူစင်သူမို့လို့ သွေးထွက်သံယိုတွေကို မမြင်ချင်ပါဘူး”

စကားလုံးများမှာ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း၊ ပတ်ပတ်လည်တွင်မူ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်သည် ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ဝန်းရံရစ်ပတ်ထားကာ တကယ့် ကြေးနီတံတိုင်းကြီးအလား ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤ ‘ကူချန်’ ဟု အမည်ရသော ကောင်းကင်လူသားသည် ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်ရပြီး၊ ဤရဟန်းနှင့် တာအိုဆရာ လူနှစ်ဦးမှာ တကယ်ကို လူကို ဒေါသထွက်စေသည်။

မဟုတ်သေးဘူး၊ မျက်စိရှေ့မှောက်က ဤလက်တစ်ဖက်တည်းရှိသော ကြမ်းတမ်းလှသည့် သိုင်းနတ်ဘုရားကိုပါ ထည့်ရမည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားသည် နားရွက်ကို ကုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် -

“စောစောက ဘာပြောလိုက်တာလဲ... ငါ့ကို ဒီနေရာမှာ ဒူးထောက်ပြီး သေစေရမယ်ဆို... အခု ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”

ကူချန်က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်

“မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူး... အခုအချိန်မှာ တခြားလူတွေရဲ့ အင်အားကို အားကိုးနေပြီးတော့၊ သိုင်းနတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ဖို့ ထိုက်တန်လို့လား”

သိုင်းနတ်ဘုရားက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်း ငါ့ကို လာကိုက်လေ သားလေး”

‘ကူချန်’ ဟု အမည်ရသော ငယ်ရွယ်သည့် ကောင်းကင်လူသားသည် မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်ရပြီး၊ ဤ ချန်ယွမ်ကမ္ဘာကြီးသည် သူ့ကို ဆိုးရွားလှသော မြေပြင်ထက်က လူရမ်းကားများ ရှိနေသည့် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့လူသုံးဦး၏ ပိတ်ဆို့တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ သူသည် ရုတ်တရက် အခြေအနေ မဟန်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။

ဦးခေါင်းထက်တွင် ဆိုင်းငံ့နေသော ရွှေဝါရောင် အုပ်ဆောင်းကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး၊

“မလုပ်နဲ့”

နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းသည် သူ့ကို ၎င်းအထဲ၌ ပိတ်ဆို့နှောင်ဖွဲ့လိုက်တော့သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများ မည်မျှပင် ဆန်းကြယ်လှစေကာမူ၊ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

“ငါနဲ့ လာပြီး မတိုက်ခိုက်ချင်ဘူးလား... လာလေ... ငါနဲ့ သေသေချာချာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်စမ်း”

သူသည် ယခုအချိန်တွင် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ လက်သီးနှစ်ဖက်ဖြင့် စည်တီးသကဲ့သို့ နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းကို ပြင်းထန်စွာ ထုနှံတော့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းအတွင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော နတ်ဘုရားမီးလျှံများကြောင့် သူသည်လည်း ဤထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါများကို ရှောင်ရှားလိုက်ရသည်။

လုံဟူရှန်းမှ တာအိုဆရာကြီးသည် သံဓားကို ဓားအိမ်အတွင်းသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး၊ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကံကောင်းလို့ ဒီလူက ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ အားသာချက်ကို အားကိုးနေတာ... မဟုတ်လို့ လောကထဲမှာ သွားပြီး ကျင်လည်ရင်၊ ဘောင်းဘီတောင် ကျန်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ရဟန်းငယ်လေးကလည်း ထောက်ခံဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့လူသုံးဦးသည် အရှိန်အဝါများကို ဟန်ဆောင်ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်လူသား၏ အာရုံကို သေသေချာချာကြီး လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းက သူ့ကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် အချိန်ရရှိအောင် ပြုလုပ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် မီးလျှံလှံရှည်၊ ကောင်းကင်ဖဲကြိုး၊ ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်း ဟူသော နတ်ဘုရားလက်နက် သုံးခုကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကိုယ်ပွား သုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း အတတ်ပညာကိုပါ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူသည် နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ၊ နတ်ဘုရားမီးလျှံများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဤအဆင့်လေး ကောင်းကင်လူသား ကူချန်သည် ၎င်းအထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ တိုက်ခိုက်နေသည်။

“မင်းတို့ ပုရွက်ဆိတ်တွေက... အမြင်ကျဉ်းလွန်းတယ်... ငါက ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလို့လား”

“အာ့ အာ့ အာ့”

“ငါ့ကို လွှတ်ပေးစမ်း... မဟုတ်ရင် မင်းတို့အတွက် ကြီးမားလှတဲ့ ကပ်ဆိုးကြီးကို ဖိတ်ခေါ်မိလိမ့်မယ်”

“အာ့ အာ့ အာ့ အာ့”

သူ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်တိုင်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီးများဖြင့် ဝန်းရံနေသည်။

နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းအတွင်းက နတ်ဘုရားမီးလျှံများမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့်၊ သူ၏ အသံမှာ တရိပ်ရိပ် မှေးမှိန်သွားခဲ့ရပြီး၊

ကိုယ်ပေါ်ရှိ အားအင်အားလုံးကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုစည်းလိုက်ရာ၊ အရေပြားထက်တွင် ရွှေဝါရောင် အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းအထဲတွင် နတ်ဘုရားမီးလျှံများကို အဆက်မပြတ် ရှောင်ရှားနေတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းမှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ကိန်းဂဏန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ၊ နှစ်ပေါင်းနှစ်သောင်းခန့်ရှိသော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ဖြင့် ဤရတနာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သော်လည်း၊ အနည်းငယ် လိုအပ်ချက်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ငြိမ်သက်ခြင်း ကျောက်စိမ်းပြားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းမှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဆင်းလာခဲ့ပြီး ကုန်ဆုံးခြင်းမရှိသကဲ့သို့ပင်၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်အချို့ကို ပြန်လည်၍ ပြည့်ဝသွားစေခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ဖြင့်၊

ဤကောင်းကင်လူသားသည် နောက်ဆုံးတွင်မူ ခြေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ လုံးဝ ပြာကျပျက်စီးသွားခဲ့ရချေပြီ။

နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း၏ အောက်တွင်မူ၊ ဤကောင်းကင်လူသားသည် စင်ကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဤကမ္ဘာမြေပြင်ထက်သို့ မည်သည့်အခါကမျှ ရောက်ရှိမလာခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

သိုင်းနတ်ဘုရားတို့ လူသုံးဦးစလုံး စိတ်ထဲ၌ သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး၊

ချန်နိုင်ငံ မြို့တော်အတွင်းရှိ လူသားအားလုံးမှာလည်း စိတ်ထဲ၌ သက်ပြင်းချလိုက်ကြတော့သည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ သိုင်းနတ်ဘုရား၏ စောစောက မြှားတစ်စင်းကြောင့် စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရသော ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်နေတော့သည်။

သွေးမရှိသကဲ့သို့ ဖြူလျော်နေသော ငယ်ရွယ်သည့် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သည် ယခုအချိန်တွင် လက်ရန်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ်”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဖက်လုံး ပြာသွားခဲ့ပြီး၊ သတိလစ်မေ့မြောသွားတော့သည်။

မင်ဟော်သည် နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် သူ့ကို ထိန်းမလိုက်ရာ၊ မမြင်နိုင်သော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအလား သူ့ကို ထိုင်ခုံပေါ်သို့ အသာအယာ တင်ပေးလိုက်သည်။

အဝေးက စောင့်ကြည့်နေသော မိန်းမစိုးကြီးသည် ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီး”

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ငယ်ရွယ်သော ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၏ အမိန့်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ၊ ကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဥယျာဉ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကာ၊ ငယ်ရွယ်သော ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ထူမလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး ရေ့”

သူ၏ အသံမှာ အလွန် စူးရှလွန်းလှပြီး၊ ချန်ကျန့် ၏ အသက်ရှူသံနှင့် နှလုံးခုန်သံကို အာရုံခံမိပြီးနောက်မှသာ၊ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် အေးချမ်းသွားတော့သည်။

မင်ဟော်က ပြောဆိုလိုက်သည်

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... အားအင်ကုန်ခမ်းသွားလို့ သတိလစ်သွားတာပါ”

မိန်းမစိုးကြီးမှာမူ အစဉ်အမြဲပင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။

………………

ရှန့်ရှန်းနန်းတော်

နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ထားသည့် ရှေးဟောင်း နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော တုန်ခါမှုကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နန်းတော်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေတော့သည်။

နဖူးထက်တွင် ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ရှိနေသော နန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်သည် ယခုအချိန်တွင် နန်းတော်ကြီးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

နားထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ဟိန်းဟောက်နေသော မိုးခြိမ်းသံကြီးများကို ကြားရတော့သည်။ ဒါက မြောက်မြားစွာသော ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော အသံများ သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ စီးဆင်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။

နန်းတော်သခင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ဖြင့်ပင်၊ ချက်ချင်း ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ကွဲအက်မတတ် နာကျင်သွားရပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်သွားသဖြင့်၊ မျက်နှာကျမှာ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မှသာ၊ ပိုမို ရှေးကျလှသော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊

ဤရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားရုပ်ထုကြီးများ၏ အသံများမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

နန်းတော်သခင်သည် ယခုအချိန်တွင် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်နေတော့သည်။

စောစောက အသံများမှာ ရှုပ်ထွေးလှသော်လည်း၊ အချို့သော စကားလုံးများမှာ သူ၏ နားထဲသို့ သေသေချာချာကြီး စီးဆင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်တည်ကြည်နေသော်လည်း၊ ရင်ထဲ၌မူ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ပျော်ရွှင်မှုများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

‘သေသွားပြီလား... ဒီလိုပဲ သေသွားတာလား’

နတ်ဘုရားရုပ်ထုတစ်ခုထံမှ အသံထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ လက်ထဲ၌ အဖိုးတန် မှန်ချပ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ ဆံနွယ်များ လွင့်ပျံနေပြီး၊ ဟန်ပန်မှာ အလွန် ရဲရင့်ထက်မြက်လှသည်။

“ငါ စောစောကတည်းက ပြောပြီးသား... ငါသာ လူ့လောကကို ဆင်းသက်သွားရင်၊ ဒီနေ့လို ကိစ္စမျိုး ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”

အခြား နတ်ဘုရားရုပ်ထုတစ်ခုမှာမူ ဦးခေါင်းသုံးခုနှင့် လက်မောင်းခြောက်ဖက် ရှိပြီး၊ လက်ဝါးတစ်ခုချင်းစီ၏ အတွင်း၌ မျက်လုံးတစ်လုံးစီ ကွဲအက်ပေါ်ထွက်နေသည်။

“သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း... အကြီးအကျယ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း... နားမထောင်တဲ့ သတ္တဝါတွေအားလုံးကို အကုန်အစင် သတ်ပစ်ရမယ်... သေးငယ်လှတဲ့ အောက်လောကက လူသားတွေက နတ်ဘုရားကို တကယ် သတ်ဝံ့တယ်ပေါ့”

ဤကောင်းကင်လူသား နှစ်ဦးမှာ အလွန်တရာ ဒေါသပြင်းထန်နေကြပြီး၊ ထိုရှေးကျလှသော အသံကြီး ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့်၊ လူနှစ်ဦးစလုံး ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆိတ်သွားကြတော့သည်။

ထုံးစံအတိုင်းဆိုလျှင်၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နန်းတော်သခင်ကို ဧကန်မုချ အပြစ်ပေးပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ၊ ထိုပိုမို ရှေးကျလှသော အသံကြီးထံမှ မည်သည့် အမိန့်မျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။

နန်းတော်သခင်သည် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်း ပြန်လည်ပွင့်လင်းလာတော့မည့် အချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

လမ်းကြောင်း ပွင့်လင်းလာပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူတို့အားလုံး ဆင်းသက်လာကြပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျမှသာ ဤကိစ္စရပ်ကို ကိုယ်တိုင် လက်လှမ်း၍ ဖြေရှင်းကြပေလိမ့်မည်။

နန်းတော်သခင်သည် နန်းတော်ကြီးအတွင်းမှ ဆုတ်ခွာလာခဲ့ပြီး၊ အမူအရာမှာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးကာ လေးနက်တည်ကြည်နေသော်လည်း၊

လှည့်ပြန်လာပြီးနောက်တွင်မူ ပြန်လည်၍ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

‘သိုင်းနတ်ဘုရားက ဒီကောင်းကင်လူသား နှစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုမှ မသတ်နိုင်ဘူး... လူ့လောကထဲမှာ တခြား အစွမ်းထက်လှတဲ့ အဆင့်မြင့်ပညာရှင်တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ’

နန်းတော်သခင်က စိတ်ထဲ၌ တွေးမိလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဝမ်ဖူဖုန်း ထံသို့ သတင်းစကား ပါးလိုက်သည်။

“ငါက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတော့မယ်... နန်းတော်အတွင်းက ကိစ္စရပ်အားလုံးကို မင်းကပဲ အလုံးစုံ စီမံခန့်ခွဲပြီး၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းအာဏာစက်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပါ”

ပုခုံးကျယ်ပြီး ခါးသေးကာ၊ ခါးတွင် မဟာရှမငှက်ဓား ကို ဆွဲချိတ်ထားသော ဝမ်ဖူဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အမိန့်တော်အတိုင်းပါဗျာ”