အခန်း ၆၁၇

အခန်း (၆၁၇) ဧရာမ ဂူကောင်းကင်ကမ္ဘာ နှင့် ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စုကြီး ဆယ့်ရှစ်ခု အညံ့ခံခြင်း

အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် သည် သူ၏ ခြေထောက်များကို ဖက်ကာ အော်ဟစ် ငိုယိုနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က တွန့်ကွေးသွားသည်။

ထိုလူက ဤမျှတိုင် အရှက်ကင်းမဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိလေသည်။

'ယခုလေးတင် ထိုကောင်က အလင်းတံတိုင်းနောက်ကွယ်မှာ မာနတခွဲခွဲနဲ့ ရပ်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား' ဟု သူ တွေးလိုက်မိပါ၏။

သို့သော်ငြား ယခု၌မူ သူ၏ ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်များကို အလူးအလဲ ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင်မူကား ထိုသူက ငေါက်ခနဲ ငြိမ်ကျသွားကာ မြေပြင်ထက်၌ လူးလိမ့်လျက် အသနားခံ ငိုယိုအော်ဟစ်နေတော့၏။

“ထပါ”

ယဲ့ဖုန်း၏ လေသံက ရေခဲတမျှ အေးစက်နေ၏။

အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် က အလျင်အမြန် လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို ခါချကာ ခါးကို ကုန်းထားပြီး ကြောင်ရှေ့ရောက်နေသော ကြွက်တစ်ကောင်ပမာ ယဲ့ဖုန်း၏ ရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့ကာ မတ်တတ်ရပ်နေတော့သည်။

“ဟူး... ”

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် ဓားဘိုးဘေး က သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး မှတ်ချက်ချလိုက်၏။

“ဒီ အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် ကို ဘာပြောရမှန်းကို မသိတော့ပါဘူး။ အရင်က အရမ်း မောက်မာခဲ့သလောက် အခုတော့ အရမ်းကို သနားစရာ ကောင်းနေပြီ”

“အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ်... အပြစ်ကို ဝန်ခံလား”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ဖုန်းက ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ဆူပူလိုက်၏။

သူ၏ အသံက ဧရာမ ဂူကောင်းကင်ကမ္ဘာ ကြီး တစ်ခုလုံးသို့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အဝေးရှိ ဧရာမ မြို့ကြီး တစ်မြို့မှ ကျင့်ကြံသူများ၏ အာရုံကိုပင် ဆွဲဆောင်သွားကာ အားလုံးက မော့ကြည့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလာကြတော့သည်။

“ရှူး... ရှူး... ရှူး... ။ ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ အရမ်း မကျယ်ပါနဲ့ဗျာ။ ကျွန်တော် မျက်နှာလေး နည်းနည်းလောက်တော့ ချန်ထားချင်ပါသေးတယ်”

အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် က လက်များကို အဆက်မပြတ် ဝှေ့ယမ်းကာ ပူနေသော ဒယ်အိုးပေါ်မှ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ပမာ စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ရယ်လိုက်ကြသည်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်နေတာတောင် အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် က သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုစိုက်နေတုန်းပဲလား။

သို့သော်ငြား ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုပါလျှင် ဤဧရာမဂူကောင်းကင်ကမ္ဘာကြီးအတွင်းရှိ အရိပ်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ သခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏တည်ရှိမှုက ပြိုင်ဘက်ကင်းခြင်း၏ ပြယုဂ်တစ်ခုပင် ဖြစ်နေပါ၏။

ယခု၌မူကား ထိုသူက ယဲ့ဖုန်း၏ ဇောက်ထိုးတွဲလောင်း ဆွဲထားခြင်းကို ခံရကာ အလူးအလဲ ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရလေပြီ။ ဤသတင်းသာ အရိပ်မိစ္ဆာဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာများအားလုံး မြေပြင်ထက်၌ တစစီ ကြေမွပျက်စီးသွားမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်တော့၏။

“ဟွန်း ၊ အခုမှ မျက်နှာကို ဂရုစိုက်နေတယ်ပေါ့လေ”

ယဲ့ဖုန်းက အေးစက်စက် ရယ်လိုက်၏။

“ဂရုစိုက်ပါတယ်ဗျာ... ဂရုစိုက်ပါတယ်”

အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် က ယဲ့ဖုန်း၏ အသံ တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို ကြားသောအခါ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်း အပြစ်ကို ဝန်ခံလား” ယဲ့ဖုန်းက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်၏။

“ဝန်ခံပါတယ်ဗျာ... ဝန်ခံပါတယ်။ အရာအားလုံးက ကိုယ်ကျိုးရှာမှုကြောင့် မျက်စိကန်းပြီး ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် ရဲ့ ကြယ်အဆင့် တိုးမြှင့်ခြင်း အခမ်းအနားကို အနှောင့်အယှက် ပေးခဲ့မိတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်တွေပါ။ ကျွန်တော် သေသင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အပြစ်ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် လျော်ကြေးပေးပါ့မယ်”

အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် က အဆက်မပြတ် အလျှော့ပေးနေတော့၏။

ယဲ့ဖုန်းကို မယှဉ်နိုင်သည့်အပြင် ယခု သူ၏ ဌာနချုပ် ကိုယ်တိုင် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်ရာ အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် သည် အပြစ်ကို ဝန်ခံခြင်းမှလွဲ၍ အခြား လုပ်စရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူးဟု ခံစားနေရသည်။

“လျော်ကြေးပေးဖို့ မလိုပါဘူး”

ယဲ့ဖုန်းက ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်ရာ အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် မှာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး အခြား ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် (၁၇) ယောက် လည်း ဝေခွဲမရအောင် ဖြစ်သွားကြတော့၏။

လျော်ကြေး မတောင်းဘူး ဟုတ်လား။

ယဲ့ဖုန်းက တကယ်ပဲ ဒီလောက် သဘောကောင်းတာလား။

“တ... တကယ်လား” အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် မှာ ယုံကြည်၍ပင် မရနိုင်အောင် ဝမ်းသာသွားရသည်။

ထောင်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့ပြီးနောက် အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်း တွင် သိမ်းဆည်းထားသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာ များမှာ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်တွင်မူ သူတို့က အတော်လေး ဆင်းရဲနေကြပြီ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ယဲ့ဖုန်းသာ မတန်တဆ တောင်းဆိုမှုများ ပြုလုပ်လာမည်ဆိုလျှင် ဤမျှ ကြီးမားသော လျော်ကြေးကို သူ တကယ်ပဲ ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

“တကယ်ကို ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ရဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်း ဆီကနေ လျော်ကြေးကိုတောင် လက်လွှတ်ပေးလိုက်တဲ့ အထိ ကြီးမြတ်တဲ့ စိတ်ထားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ။ တကယ့်ကို လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက်ပဲ”

အလင်းတံတိုင်း ၏ အပြင်ဘက်တွင် တိုက်ပွဲ အစီအစဉ် တင်ဆက်သူ နှစ်ဦး က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ အသံများက ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ရှုကာ နားထောင်နေကြသော လူများကလည်း ယဲ့ဖုန်းသည် တကယ်ကို မြင့်မြတ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရတော့၏။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ယဲ့ဖုန်းက “ဟုတ်တယ် လျော်ကြေးပေးဖို့ မလိုဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်း က မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ လက်အောက်ခံ အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲလေ။ လျော်ကြေးပေးဖို့ ပြောနေတာက အရမ်းကို ကွဲကွာနေသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်ကို သူတို့ ကြားလိုက်ရလေသည်။

အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် - “........”

သူ ခဏတာမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ဘာတွေ ဖြစ်နေသနည်း ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတော့၏။

‘သေစမ်း။

ယဲ့ဖုန်းက အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်း ကို မြူခိုးဂိုဏ်း ၏ လက်အောက်ခံ အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် ရည်ရွယ်နေတာပဲ။ ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် နဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်း ကို အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်း ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်လာဖို့ ငါ အရင်က အကြံပြုခဲ့တာနဲ့ အတူတူပဲပေါ့’

အခြား ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် (၁၇) ယောက် လည်း ဆွံ့အသွားကြသည်။

ယဲ့ဖုန်းက အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ဝါးမြိုပစ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းက သာမန် မတန်တဆ တောင်းဆိုမှု မျိုး မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ကို ဝါးမြိုပြီး မြေကြီးကို ဝါးမြိုမည့် လုပ်ရပ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

“ဒီလူငယ်လေးက အရမ်း ရက်စက်တာပဲ”

ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် အချို့မှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်သွားကြတော့၏။

သူတို့က ယဲ့ဖုန်း၏ ပြိုင်ဘက်များ မဟုတ်ကြချေ။ အကယ်၍ သူက သူတို့၏ မျိုးနွယ်စု များကိုပါ ပေါင်းစည်းရန် အမှန်တကယ် ကြိုးစားလာမည်ဆိုလျှင် သူတို့ ခုခံသင့်သလား ဒါမှမဟုတ် သဘောတူသင့်သလား။

ထိုအတွေးများဖြင့် ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် အများအပြားမှာ နှုတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

တိုက်ခိုက်မလား။

သူတို့က ယဲ့ဖုန်းကို မယှဉ်နိုင်ချေ။ ထိုအချက်က သက်သေပြပြီးသား အမှန်တရား တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယဲ့ဖုန်းသည် အကန့်အသတ်မရှိသော အလားအလာများ ရှိသည့် လူငယ် တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သိပ်မကြာခင် အချိန်အတွင်းမှာပင် တပိုင်း အဆင့် သူတော်စင် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ဖွယ် ရှိပေသည်။

ဒီလို ပါရမီရှင် မျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ။

ပုန်းနေမလား။

အသက် (၃၀) ပင် မပြည့်သေးသော ယဲ့ဖုန်းသည် ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စုကြီး ဆယ့်ရှစ်ခု ၏ အလင်းတံတိုင်း များကို လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သူ့လက်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အများကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် သူတို့ အနေဖြင့် အညံ့ခံခြင်းမှ လွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပုံ ရသည်။

အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် ၏ မျက်နှာက မိန်းမ သေသွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ပုလဲကဲ့သို့ ဖြူစင်သော သွားလေးများကို ပြသကာ မေးလိုက်၏။

“အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ်... ခင်ဗျား ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီလား”

အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် ၏ မျက်နှာက တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

‘စဉ်းစားဖို့လား။

မင်းက ငါ့ကို စဉ်းစားဖို့ အခွင့်အရေး ပေးဖူးလို့လား’

အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် မှာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး အသံများပင် ဆို့နင့်သွားရသည်။

“တကယ်တော့ မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ လက်အောက်ခံ အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်လာတာက အတော်လေး ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်း က မိစ္ဆာလေးတွေကိုတော့ မသိစေလို့ မရဘူးလား...”

အများကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် က အညံ့ခံရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။

သူ၏ ထူးဆန်းသော တောင်းဆိုမှုကြောင့် ယဲ့ဖုန်းမှာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသလို အခြား ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် (၁၇) ယောက် လည်း ဘာပြောရမှန်း မသိတော့အောင် ဖြစ်သွားကြတော့၏။

ဒီလို အချိန်မျိုးမှာတောင် အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် က မျက်နှာကို အရမ်း ဂရုစိုက်နေသေးတာက တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။

“ခင်ဗျားတို့ကရော ဘယ်လိုလဲ”

ယဲ့ဖုန်းက အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် ကို ပြန်မဖြေဘဲ အခြား ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် (၁၇) ယောက် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

ထိုစကားကြောင့် သူတို့၏ မျက်နှာများက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြတော့၏။

တကယ်ပဲ။

ယဲ့ဖုန်းက အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် ထက်တောင် ပိုပြီး အာဏာရှင် ဆန်သေးတယ်။ သူက ငါတို့ အားလုံးကို ဖိနှိပ်ပစ်ဖို့ တကယ်ပဲ ရည်ရွယ်ထားတာပဲ။

“မိတ်ဆွေလေး ယဲ့... မင်းရဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်း က ငါတို့ အားလုံးကို ဖိနှိပ်မထားနိုင်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်။ ငါ သိထားသလောက်ဆိုရင် မြူခိုးဂိုဏ်း က ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် အင်အားစု လေးပဲ ရှိသေးတာ။ ငါတို့ ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စုကြီး ဆယ့်ရှစ်ခု ကတော့ အားလုံး ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် တွေချည်းပဲ” ဟု ကျွန်းတစ်သောင်း ကျွန်းသခင် က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ဝုန်း... ”

ယဲ့ဖုန်းက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ကျွန်းတစ်သောင်း ကျွန်းသခင် ၏ ရှေ့သို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားတော့၏။ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွေ့သော သူ၏ လက်တစ်ဖက်က ကျွန်းသခင် ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အစွမ်းထက်သော ဖိအားတစ်ခု သက်ရောက်သွားရာ ကျွန်းတစ်သောင်း ကျွန်းသခင် ၏ အောက်ရှိ ကြမ်းပြင်မှာ တစ်စစီ ဖြစ်သွားပြီး သူလည်း လှုပ်မရအောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

“မြူခိုးဂိုဏ်း က ခင်ဗျားတို့ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ချင်မှ ဖိနှိပ်ထားနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်” ယဲ့ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားများက အစွမ်းထက် ပညာရှင်များ၏ နားထဲတွင် လျှို့ဝှက်သော မိုးကြိုးသံကြီး တစ်ခုပမာ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ငြင်းဆို၍ မရနိုင်သော၊ အကူအညီမဲ့ လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာတော့၏။

“ဓားပျို ဂိုဏ်း က အညံ့ခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်” အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် ဓားဘိုးဘေး က ပထမဆုံး ရှေ့ထွက်လာခဲ့သည်။

သူက ယဲ့ဖုန်းကို အလွန် အကောင်းမြင်ထားသူ ဖြစ်၏။

‘အသက် (၃၀) မပြည့်မီ သည်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော လူတစ်ယောက်ကို သာမန် ပါရမီရှင် တစ်ယောက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်လို့ ရနိုင်မှာလဲ။

ဒီကောင်လေးက အနည်းဆုံးတော့ ဒဏ္ဍာရီ တွေထဲက မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

တပိုင်း အဆင့် သူတော်စင် ဆိုတာကို ပြောမနေနဲ့တော့... အနာဂတ်မှာ ယဲ့ဖုန်း က သူတော်စင် အဆင့်ကိုတောင် ရောက်ရှိသွားနိုင်သေးတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စုကြီး ဆယ့်ရှစ်ခု က သူ့ရဲ့ အကာအကွယ် အောက်မှာ သေချာပေါက် ကောင်းကင်ကို ပျံတက်သွားနိုင်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ’

“ငှက်မွေးဖြူ စံအိမ် က အညံ့ခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”

“သွေးကြာပန်း ဂိုဏ်း ကလည်း... အညံ့ခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”

“မြတ်နိုးဖွယ်အသံ ဂိုဏ်း က အညံ့ခံပါတယ်”

“တောင်ထောင်ချီ ဂိုဏ်း က အညံ့ခံပါတယ်”

ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်များက တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သူတို့၏ သဘောထားများကို ကြေညာလာကြသည်။

“ငါတို့... ကျွန်းတစ်သောင်း ကျွန်း ကလည်း အညံ့ခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ကျွန်တော့် အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့” ကျွန်းတစ်သောင်း ကျွန်းသခင် က တံတွေးမျိုချကာ အညံ့ခံကြောင်း ပြသလိုက်၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ချက် မချရသေးသော ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်များလည်း ရှေ့ထွက်လာကြပြီး ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် ရှိ သန်းနှင့်ချီသော လူများ၏ ရှေ့တွင် ယဲ့ဖုန်းထံသို့ အညံ့ခံလိုက်ကြတော့သည်။

“ကောင်းပြီ”

ယဲ့ဖုန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ငါတို့ အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်း က သေချာပေါက် အကြိမ် တစ်သောင်းလောက် ဆန္ဒရှိပါတယ်” အရိပ်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် က ခေါင်းငုံ့ကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

‘သဘောမတူချင်လို့ ရမလား။

အရူးပဲ... မင်း အသက်မရှင်ချင်တော့ဘူးလား’

ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် (၁၈) ယောက် က သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို လူသိရှင်ကြား ကြေညာလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယဲ့ဖုန်းသည် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ လျှို့ဝှက် ယန္တရား တစ်ခု အသက်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

“ဝှီး... ”

ကျယ်ပြောလှသော မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခုက တောင်ပိုင်း မြစ်ဝှမ်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လှည်းကျင်းသွား၏။ မြေအောက် နက်ရှိုင်းရာတွင် ပုန်းကွယ်နေကာ နှစ်သောင်းနှင့်ချီ၍ စုဆောင်းထားခဲ့သော ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များက မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် ၏ အထက်တွင် စုဝေးသွားကာ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်သော ရွှေရောင် တိမ်တိုက်ကြီးများ အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။

“အဲဒါက... ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား တွေပဲ”

“သူတို့က သခင် တစ်ယောက်ကို တက်တက်ကြွကြွ ရှာဖွေနေပုံ ရတယ်”

“ဘယ်သူကများ သူတို့ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရသွားတာလဲ”

ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် (၁၈) ယောက် က သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ကို ဖြန့်ကြက်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လှုပ်ရှားမှုကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

“ကျုပ်ပါပဲ”

ထိုနေရာတွင် ယဲ့ဖုန်းသည် ရွှေရောင် ဝင်္ကပါ တစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါက နေရာလွတ်ကို ပြည့်နှက်သွားစေကာ ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် (၁၈) ယောက် နှင့် တိုက်ပွဲ အစီအစဉ် တင်ဆက်သူ နှစ်ဦး ကို ရေပေါ်ဖြူ မြို့တော် ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

“ဝှီး... ”

ယဲ့ဖုန်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆူပွက်နေသော ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များ အားလုံးက သူတို့၏ ထွက်ပေါက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီး ယဲ့ဖုန်းထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာကြတော့၏။

“တကယ်ပဲ ယဲ့ဖုန်း ဖြစ်နေတာလား”

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် (၁၈) ယောက် ၏ မျက်လုံးအိမ်များမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။

--