အခန်း (၁၀၅၇-၁၀၅၈)

အခန်း ၁၀၅၇ - မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမ ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်ခြင်း

ဝေမြို့၊ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းတော်

လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် ကျောင်းတော်အတွင်း၌ ခြေကွက်လက်ကွက် သိုင်းပညာရပ်များကို လေ့ကျင့်ကျင့်ကြံနေပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ကို စက်ဝိုင်းပုံစံမျိုး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်၊ နေနှင့်လ သဘာဝတရားကြီးတစ်ခုလုံးကို ရင်ခွင်အတွင်း၌ ပွေ့ပိုက်ထားသကဲ့သို့ပင် ရှိနေတော့သည်။

မင်းနေပြည်တော်က တိုက်ပွဲကြီးပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူသည် သိုင်းတာအိုအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ ပိုမို၍ နက်ရှိုင်းလာခဲ့ရချေပြီ။

မိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံများဖြင့် ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကို ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေရာ၊ သူ၏ အသွေးအသား ခန္ဓာကိုယ်အင်အားမှာလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမို၍ သန်စွမ်းထွားကျိုင်းလာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ညင်သာပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပေရာ၊ ကိုယ်ပေါ်မှ ဆူပွက်နေသော သွေးချင်းချင်းနီသည့် အရှိန်အဝါများကို လုံးဝ မြင်တွေ့ရခြင်းမရှိသလို၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် ဟင်းလင်းပြင်ပေါက်ကွဲသံများကိုလည်း ကြားရခြင်းမရှိချေ။

ကျောင်းတော်၏ ဘေးနားတွင်မူ၊ကျွေ့ဟွာ သည် ငြိမ်သက်စွာ ဝပ်စင်းနေပြီး၊ လီယန်ချူ၏ သိုင်းကွက်များထဲက ဆန်းကြယ်လှသော လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို သတိပြုမိနေသည်။

သူမသည် ကျားနက် နှလုံးနှိုက်ခြင်း ဟူသော သိုင်းကွက်တစ်ကွက်တည်းကိုပင် အကြိမ်ရေ သိန်းဂဏန်းမက လေ့ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးပေရာ၊ အမှတ်မထင်ဘဲ သိုင်းတာအို၏ လမ်းစသို့ အနည်းငယ် ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ခြေကွက်လက်ကွက်များအတွင်းမှ သာမန်မဟုတ်လှသော ထူးခြားသည့် အဓိပ္ပာယ်များကို သူမအနေဖြင့် ထိုးထွင်းမြင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူက သူ၏ သိုင်းကွက်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်သောအခါ၊ မျက်လုံးအစုံမှာ ပိုမို၍ ကြည်လင်ပြတ်သားလာခဲ့သည်။

ကျွေ့ဟွာက တိုးညင်းသော အသံလေးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည် -

“နှမြောစရာပဲ... ငါက သွေးမျိုးဆက် တွေကို အကုန်အစင် မပေါင်းစပ်နိုင်သေးဘူး... မဟုတ်ရင် စောစောက တိုက်ပွဲမှာ နင့်ကို ကူညီပေးနိုင်မှာ အသေအချာပဲ”

မင်းနေပြည်တော်က တိုက်ပွဲကြီးအတွင်း၌၊ သူမသည် လီယန်ချူ၏ ကမ္ဘာငယ် ထဲတွင် ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံထားရသည်။

အဓိကအချက်မှာ ၎င်းကား မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်မြင့်ပညာရှင်များ၏ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပေရာ၊ သူမအနေဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်ခြင်း မရှိခြင်းကြောင့်ပင်။

လီယန်ချူ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ပြောပြချက်များအရ၊ ထိုကောင်းကင်လူသားများထဲက တစ်ဦးမှာ အဆင့်လေး မြေပြင်နတ်ဘုရား ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ရှိပေရာ၊ အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများနှင့် ပြောင်းလဲမှုများမှာ အံ့ဩမှင်တက်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် သူမအနေဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက ပြောဆိုလိုက်သည်

“ကျင့်ကြံခြင်းကိစ္စက စိတ်စောလို့မရဘူး... အဲဒီကောင်းကင်လူသား ပြောသွားတဲ့ စကားအရဆိုရင်၊ နောက်ထပ် ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ထပ်ပြီး ဖြစ်လာဖို့ ရှိသေးတယ်”

ကျွေ့ဟွာက လက်သီးငယ်လေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ မျက်လုံးထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

“ငါ ချက်ချင်းပဲ သွားပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတော့မယ်... နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင်တော့ ကောင်းကင်လူသားတစ်ယောက်ကို အသေသတ်ပြမယ်”

စကားလုံးများ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူမသည် တိမ်တိုက်များကို စီးနင်းလျက် လေထဲသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ၊ သူမသည် လီယန်ချူ၏ ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမရှိချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကမ္ဘငယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ လီယန်ချူက သူမကို အပြင်သို့ ထွက်ခွင့်မပေးပါက၊ သူမအနေဖြင့် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်နိုင်မည် မဟုတ်ခြင်းကြောင့်ပင်။

‘မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နယ်ပယ်ကို ရောက်သည်ဖြစ်စေ၊ မရောက်သည်ဖြစ်စေ... နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲကိုတော့ လုံးဝ အလွတ်ခံလို့မဖြစ်ဘူး’

ကျွေ့ဟွာက စိတ်ထဲ၌ ကျိန်ဆိုရင်း၊ မာနတလူလူဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ထိုက်ဖင်တည်းခိုခန်းအတွင်း၌။

ဆိုင်ရှင်မသည် ယွန်းနျန်း ကို ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အပေါ် သေသေချာချာကြီး သွန်သင်ဆုံးမနေသည်။

ယွန်းနျန်းသည် သဘာဝအလျောက်ပင် ‘သစ်သားဝိညာဉ်’ အသွေးအသားရှိသူ ဖြစ်ပေရာ၊ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားကျမ်းစာ ကို ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင်မူ၊ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပိုမို၍ စင်ကြယ်သန့်စင်လာခဲ့သည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် သူမကို ရတနာများ ထုဆစ်ခြင်း အတတ်ပညာကို သင်ကြားပေးသော်လည်း အောင်မြင်မှုမရှိသဖြင့်၊ ယခုအချိန်တွင်မူ အစီရင်ခံအတတ်ပညာ နှင့် အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ လျှို့ဝှက်ချက်များကို သင်ကြားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွန်းနျန်းက အလွန် လျင်မြန်စွာ သင်ယူနိုင်ပြီး၊ ဆိုင်ရှင်မကလည်း အလွန် လေးနက်တည်ကြည်စွာ သင်ကြားပေးနေသည်။

“အစီရင်အတတ်ပညာရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေက အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှတယ်... ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ချေးငှားပြီး၊ ကျင့်ကြံသူကို နယ်ပယ်ကျော်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်တယ်... မင်းက သေသေချာချာ သင်ယူရမယ်... နောင်တစ်ချိန်မှာ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်”

ဆိုင်ရှင်မက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ယွန်းနျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ဆိုင်ရှင်မ သင်ကြားပေးသော အစီရင်အတတ်ပညာများကို စိတ်ထဲ၌ သေသေချာချာ မှတ်သားထားလိုက်သည်။

ယခုအချိန်အထိ၊ ဆိုင်ရှင်မသည် ယွန်းနျန်းကို အစီရင်ခံအတတ်ပညာ သုံးဆယ့်ခြောက်မျိုး သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ၊ အမျိုးအစားတစ်ခုချင်းစီတွင် မတူညီသော နတ်ဘုရားအာဏာစက် လျှို့ဝှက်ချက်များ ကိန်းဝပ်နေကြသည်။

ထို့တင်မကသေးဘဲ၊ ဆိုင်ရှင်မသည် ယွန်းနျန်းကို အဆောင်အတတ်ပညာ ကိုပါ သင်ကြားပေးခဲ့သေးသည်။

ရတနာထုဆစ်ခြင်း၊ အဆောင် ၊ အစီရင်အတတ်ပညာ၊ ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်း ဟူသော နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အတတ်ပညာလေးရပ် သည်၊ ကျင့်ကြံသူကို ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကျော်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်သောအရာများ ဖြစ်ပေသည်။

ယွန်းနျန်းသည် ယခုအချိန်တွင် အဆောင် တစ်ဆယ့်နှစ်ခုကို တတ်မြောက်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ ကံဆိုးစွာပင် သူမ၌ ရတနာထုဆစ်ခြင်းနှင့် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းတို့တွင် ပါရမီပါလာခြင်းမရှိသဖြင့်၊ အစီရင်အတတ်ပညာနှင့် အဆောင် အတတ်ပညာနှစ်ရပ်ကိုသာ ကျင့်ကြံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်၊ ယွန်းနျန်း၏ ခြေထောက်အောက်တွင် စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး၊ ဆန်းကြယ်လှသော အစီရင်ခံပုံရိပ်တစ်ခု ထင်ဟပ်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် မိုင်ပေါင်းရာချီဝေးကွာသော နေရာဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

၎င်းကား ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီရင် ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ယွန်းနျန်းသည် စိမ်းပြာရောင် ပိတ်စဝတ်စုံလေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ဆံနွယ်များကို သေသေချာချာကြီး ထုံးနှောင်လျက် ဦးခေါင်းထက်တွင် သစ်သားဆံထိုးလေးတစ်စင်း စိုက်ထူထားရာ၊ အလွန် ညင်သာပျော့ပျောင်းပြီး ကျော့ရှင်းလှပေသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးအစုံမှာလည်း ကြည်လင်ပြတ်သားလှသဖြင့် စိမ့်စမ်းရေတွင်းလေးတစ်ခုအလား ရှိနေတော့သည်။

ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီရင် ကို အောင်မြင်စွာ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ သူမသည် အနည်းငယ် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်သွားရသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် အစီရင်ကို ထပ်မံ၍ လှုံ့ဆော်လိုက်ပြန်ရာ၊ ခြေထောက်အောက်တွင် စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းများ ထပ်မံ၍ လင်းလက်လာခဲ့ပြီး အစီရင်များ ပေါ်ထွက်လာကာ၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထပ်မံ၍ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်တော့သည်။

ဆိုင်ရှင်မက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်

“ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီရင်က အဝေးဆုံး မိုင်ပေါင်းသောင်းချီအထိ သွားနိုင်တာ... အခု မင်းက မိုင်ပေါင်းရာချီပဲ ရှိသေးတယ်... နောက်ထပ် သေသေချာချာ ကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်သေးတယ်”

ယွန်းနျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမသည် တင်းကြပ်လှသော စာသင်ဆရာကြီးတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ပင်၊ ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုင်ရှင်မ၏ လေသံမှာ အမြဲတမ်း ညင်သာပျော့ပျောင်းလှသော်လည်း၊ ယွန်းနျန်းကို သင်ကြားပြသပေးသည့် အချိန်တွင်မူ အနည်းငယ် တင်းကြပ်ပြတ်သားလှပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ယွန်းနျန်းကို ကြည့်ရသည်မှာ စောစောကနှင့် မည်သို့မျှ ကွာခြားချက်မရှိသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ စင်ကြယ်သန့်စင်လှသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါများ ရှိနေချေပြီ။

ထို့တင်မကသေးဘဲ၊ တရိပ်ရိပ်နှင့် ထွက်ပေါ်နေသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ လည်း ရှိနေပေရာ၊ လောကီအညစ်ကြေးများ ကင်းစင်လျက် မြင့်မြတ်လှသဖြင့် အလွန် မြင့်မားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ကျွေ့ဟွာသည် တောတောင်လျှိုမြောင်များအကြား၌ လှည့်လည်ကျင့်ကြံနေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက အသက်ကိုးသက်ကြောင်မိစ္ဆာ နှင့် ကောင်းကင်နဂါး သွေးမျိုးဆက်များထံမှ သဘာဝအလျောက် အမွေဆက်ခံရရှိထားသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများ ရှိပေရာ၊ ၎င်းအတွက် သူမအနေဖြင့် စိုးရိမ်စရာမရှိချေ။

သူမအနေဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက စွမ်းအားများကို သေသေချာချာကြီး ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်သာ လိုအပ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြစ်ပါက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမ နယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်၊ ဆိုင်ရှင်မ၏ တိုးညင်းလှသော အသံသည် ကျွေ့ဟွာ၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

“မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့... မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ငါ ရှာတွေ့ပြီ”

ကျွေ့ဟွာသည် ယခုအချိန်တွင် တောတောင်များအကြား၌ ကျင့်ကြံနေရင်း စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွနေစဉ်၊ ဆိုင်ရှင်မ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ မျက်လုံးအစုံ၌ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဝမ်းသာမှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ချက်ချင်းပင် တိမ်တိုက်များကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး၊ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝေမြို့ဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြန်လည်ပျံသန်းလာခဲ့တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမသည် မိမိ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများစွာကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ ချစ်စရာကောင်းလှသော လိမ္မော်ရောင် ကြောင်မလေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ဆိုင်ရှင်မ၏ ခြေထောက်နားသို့ ရောက်ရှိလာကာ၊ သူမ၏ ဘောင်းဘီစကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“မြောင်...”

သူမသည် အလွန်ပင် လိမ္မာယဉ်ကျေးလှသော ဟန်ပန်မျိုး ရှိနေသည်။

ဆိုင်ရှင်မက သူမကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲ၌ ထည့်လျက် အသာအယာ အကြိမ်အနည်းငယ် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

“တကယ်တော့ အချိန်အတော်ကြာတဲ့အထိ ငါ တွေးတောမိတာ မှားယွင်းနေခဲ့တာပဲ... အသက်ကိုးသက်ကြောင်မိစ္ဆာဆိုတာ မူလကတည်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ မဟာသူရဲကောင်းကြီး တစ်ပါး ဖြစ်တာ... ဒီသွေးမျိုးဆက်တစ်ခုတည်း နိုးထလာရင်တောင်၊ မင်းက အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်အထိ ရောက်ရှိနိုင်တာပဲ”

ကျွေ့ဟွာက ဦးခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေလျက် ဆိုင်ရှင်မကို ကြည့်နေတော့သည်။

ယွန်းနျန်းကလည်း ဘေးနားတွင် သေသေချာချာကြီး နားထောင်နေပြီး၊ လိမ္မာလှသော ကျောင်းသူငယ်လေးတစ်ဦးအလား ပြုမူနေသည်။

“ငါက စောစောက တွေးမိတာက၊ သွေးမျိုးဆက်နှစ်မျိုးလုံးကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုက ပိုပြီး မြင့်မားလာလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ... ဖြစ်နိုင်ရင် အသက်ကိုးသက်ကြောင်မိစ္ဆာထက်တောင် ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ နေရာကို ရောက်သွားနိုင်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပေါ့”

“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကောင်းကင်နဂါး သွေးမျိုးဆက်ကလည်း အလွန် အဖိုးတန်ပြီး ရှားပါးလှတာကြောင့်ပင်... ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ ဒါက မှားယွင်းတဲ့ အတွေးအခေါ်တစ်ခု ဖြစ်မှန်း ငါ သိရှိသွားခဲ့ပြီ”

“အထူးသဖြင့် မင်းက လူသားတို့ရဲ့ ကိုးကွယ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအား တွေကိုပါ ထပ်ပြီး ထည့်သွင်းထားသေးတယ်... ဒါကို အသုံးချပြီး သွေးမျိုးဆက်တွေ နိုးထလာအောင် လှုံ့ဆော်တာက ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့၊ ဒီလို လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက အခြေအနေတွေဟာ ပိုပြီးတော့ ရှုပ်ထွေးသွားရတာပဲ”

ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ ပိုမို၍ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး တွေဝေလျက် ဘာကိုမျှ နားမလည်နိုင်တော့ချေ။

သို့သော် ယွန်းနျန်းကမူ အနည်းငယ် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး၊ ရင်ထဲ၌ ခန့်မှန်းချက်အချို့ ရှိနေချေပြီ။

ဆိုင်ရှင်မက ကျွေ့ဟွာ၏ ဦးခေါင်းငယ်လေးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။

“ဒီသွေးမျိုးဆက် နှစ်မျိုးက မူလကတည်းက ပေါင်းစပ်လို့မရနိုင်တဲ့အရာတွေပဲ... အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါနဲ့တော့... ငါ မင်းကို ကူညီပြီး ကောင်းကင်နဂါး သွေးမျိုးဆက်နဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်မယ်... အဲဒီအခါကျရင် မင်းက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိသွားပြီး၊ စစ်မှန်တဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမ နယ်ပယ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်”

ကျွေ့ဟွာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အလွန်တရာ ထူထပ်လှပေရာ၊ ကြီးမားလှသော သွေးမျိုးဆက်နှစ်ရပ်နှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့နေသည့် အကြောင်းရင်းကြောင့်၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက အသက်ကိုးသက်ကြောင်မိစ္ဆာ သွေးမျိုးဆက် အလွန် စင်ကြယ်စွာ နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင်၊ တစ်ကြိမ်တည်း၌ ထိုနှောင်ကြိုးများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပါက၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမ နယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ သဘာဝအလျောက် တတ်မြောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ သူမအနေဖြင့် ဦးနှောက်ကို အသုံးချရန် လုံးဝ မလိုအပ်ချေ။

ဆိုင်ရှင်မ ပြောဆိုလိုက်သည့် စကားများကို သူမအနေဖြင့် နားမလည်သော်လည်း၊ နောက်ဆုံး ရလဒ်ကိုမူ သေသေချာချာကြီး သဘောပေါက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မြောင်...”

ကျွေ့ဟွာက ဆိုင်ရှင်မ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ အသာအယာ တိုးဝင်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်နဂါး သွေးမျိုးဆက် ကလည်း အလွန် အဖိုးတန်ပြီး ရှားပါးလှတာပဲ... ဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး အကုန်အစင် စွန့်လွှတ်လိုက်ရရင်တော့ နည်းနည်း နှမြောစရာကောင်းတယ်... ငါ မင်းကို ကူညီပြီး အဲဒီစွမ်းအားတွေကို သီးခြား ကောင်းကင်နဂါး ကိုယ်ပွား တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည် စုစည်းပေးလိုက်မယ်... နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေကိုလည်း ဒီနည်းလမ်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်လို့ ရတာပဲ”

“ဒီလိုဆိုရင်... မင်းက ကိုယ်ပွားနှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်”

“ဘယ်လိုလဲ...”

ကျွေ့ဟွာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

တွေးတောပုံ ပြောင်းလဲလိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံး ကြည်လင်ရှင်းလင်းသွားခဲ့ရချေပြီ။

ဟုန်ဟွမ်ခေတ်က ထူးဆန်းလှသော သားရဲကြီးများ သည်၊ သွေးမျိုးဆက် စင်ကြယ်မှုကိုသာ အဓိက ထားကြပေရာ၊ အသွေးအသား ပိုမိုစင်ကြယ်လေလေ အောင်မြင်မှု ပိုမိုမြင့်မားလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ဆိုင်ရှင်မက လက်ညှိုးဖြင့် အသာအယာ တို့ထိလိုက်ရာ၊ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် မူလက အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး၊ ဘေးနားက အလင်းတန်းကြီးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

‘အရမ်း နာကျင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးမလား...’

သူမက ရုတ်တရက် ဤမေးခွန်းကို တွေးမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုင်ရှင်မ၏ ဆောင်းဦးရေပြင်အလား ကြည်လင်လှသော မျက်လုံးအစုံက သူမကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ မည်သို့ တွေးတောနေသည်ကို ထိုးထွင်းမြင်သွားသကဲ့သို့ပင် ရှိနေတော့သည်။

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့... မနာပါဘူး”

ကျွေ့ဟွာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ‘မြောင်’ ဟု တစ်ချက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်၊ ကျွေ့ဟွာ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြီးမားကျယ်ပြောလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ဆိုင်ရှင်မက ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ဆင်းသွားခဲ့ရသည်။

မူလက သူမသည် နတ်ဘုရားအဆင့်အောက်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲက တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ သာမန် အဆင့်သုံး ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ရချေပြီ။

ကျွေ့ဟွာသည် ဤကဲ့သို့သော အားနည်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း၊

ဆိုင်ရှင်မ အပေါ် ယုံကြည်မှုကြောင့်၊ သူမအနေဖြင့် မည်သို့မျှ သံသယမရှိဘဲ ဆက်လက်၍ မျှော်လင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဆိုင်ရှင်မက လက်ညှိုးဖြင့် ထပ်မံ၍ တို့ထိလိုက်ပြန်ရာ၊ ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းတန်းများက ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်မှာ ထူးခြားလှသော အခက်အခဲမရှိသော်လည်း၊ သွေးမျိုးဆက်များကို သီးခြားစီ ခွဲထုတ်ပစ်ရန်မှာမူ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းရသည်ထက်ပင် ပိုမို ခက်ခဲလှပေသည်။

အထူးသဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် ကျွေ့ဟွာသည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ် မှားယွင်းခဲ့သဖြင့်၊ သွေးမျိုးဆက်နှစ်ရပ်မှာ အလွန် နက်ရှိုင်းစွာ ပေါင်းစပ်နေခဲ့ရာ၊ ခွဲထုတ်ပုံ မမှန်ကန်ပါက မရေမရာ ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး၊ ယခုအချိန်ထက်ပင် ပိုမို ဆိုးရွားသွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ဆိုင်ရှင်မက လက်ညှိုးဖြင့် တို့ထိလိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ အလင်းတန်းများသည် ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်ကာ တစ်ပတ် လှည့်လည်သွားခဲ့သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အလွန်တရာ နေရထိုင်ရ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘေးနားတွင် ထူထပ်လှသော ရွှေရောင်သွေးချင်းချင်းနီသည့် စွမ်းအင်လုံးကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းအထဲမှ နဂါးဟိန်းဟောက်သံများကို ဝေဝေဝါးဝါး ကြားနေရပြီး၊ ဟန်ပန်မှာ အလွန် ရဲရင့်ထက်မြက်လှသည်။

ကျွေ့ဟွာ၏ အရှိန်အဝါမှာ ထပ်မံ၍ ကျဆင်းသွားပြန်ရာ၊ အဆင့်သုံးကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

၎င်းကား မဟာရှခေတ်ကာလက ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအားလုံးကြီးတစ်ခုနှင့် ရွှေရောင်သွေးအရှိန်အဝါလုံးကြီးတစ်ခုတို့သည် ကျွေ့ဟွာ၏ ဘေးနားတွင် ပေါလောပေါ်နေကြသည်။

ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌မူ ယခုအချိန်တွင် အလွန်တရာ စင်ကြယ်လှသော အသက်ကိုးသက်ကြောင်မိစ္ဆာ အသွေးအသားတစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအားများနှင့် ကောင်းကင်နဂါးအသွေးအသားများသည် ထူးခြားလှသော တံဆိပ်အမှတ်အသားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက် ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဆင်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို အသုံးချ၍ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး၊ သီးခြား ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပ ကိုယ်ပွား တစ်ခုကို ကျင့်ကြံထုတ်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပကိုယ်ပွားသည် ကပ်ဆိုးများနှင့် ဘေးအန္တရာယ်များကို တားဆီးရန်အတွက် အသုံးချနိုင်ပြီး၊ သာမန် ကိုယ်ပွားများနှင့် လုံးဝ မတူညီချေ။

ဆိုင်ရှင်မက ကျွေ့ဟွာ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ လက်ညှိုးဖြင့် ထပ်မံ၍ အသာအယာ တို့ထိလိုက်ပြန်သည်။

“ကြောင်ဆိုတာ မူလကတည်းက ‘ယင်’ သဘာဝ ရှိတာ... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက ကျင့်ကြံထားတဲ့ နတ်ဘုရားကျမ်းစာ က မင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို ကန့်သတ်ထားတာပဲ... အခု ငါ မင်းကို ကူညီပြီး အဲဒီစွမ်းအားတွေကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်မယ်... နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းက ထိုက်ယင် စွမ်းအား တစ်ခုတည်းကိုပဲ ကျင့်ကြံရင်၊ အောင်မြင်မှုတွေက အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားလာလိမ့်မယ်”

ဆိုင်ရှင်မ၏ အသံမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်လှသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက နတ်ဘုရားကျမ်းစာ၏ အလွန် ပြင်းထန်လှသော ‘ယန်’ စွမ်းအားများအားလုံးမှာ ‘ထိုက်ယင်’ စွမ်းအားများအဖြစ်သို့ အကုန်အစင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရချေပြီ။

၎င်းကား တကယ်ကို နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများပင် ခန့်မှန်းရခက်လှသော အစွမ်းထက်လှသည့် နည်းလမ်းကြီး ဖြစ်ပေရာ၊

‘ယင်ယန်ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း’ ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ၊ ကျွေ့ ဟွာ၏ အရှိန်အဝါမှာ ထပ်မံ၍ ကျဆင်းသွားခြင်းမရှိဘဲ၊ ရူးသွပ်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဆိုင်ရှင်မ နေထိုင်သော ဤခြံဝင်းအတွင်း၌လည်း ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားအစီရင်ကြီ ကို ခင်းကျင်းထားပေရာ၊

ပြင်ပလောကသို့ အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့သွားခြင်းမရှိအောင် ပိတ်ဆို့တားဆီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျွေ့ဟွာ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ ခဏမျှအတွင်းမှာပင် အဆင့်သုံးကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်... နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း နယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

၎င်းကား ဆိုင်ရှင်မ ကောင်းကင်နဂါးအသွေးအသားများကို မဖယ်ရှားမီအချိန်ကထက်ပင် ပိုမို၍ ရဲရင့်ထက်မြက်လှပေသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ယခုအချိန်တွင် လေထက်သို့ ပျံသန်းတက်ရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော ဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါများက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံရစ်ပတ်ထားကြသည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူမသည် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမ နယ်ပယ်၏ အရှေ့တွင်သာ ပိတ်ဆို့နေခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိ စွမ်းအင်များမှာ လေမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်နေတော့သည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် မူလကတည်းက ကျွေ့ဟွာ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို သေသေချာချာကြီး စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ အရာအားလုံးမှာ သူမ တွေးတောထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ရွေ့လျားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“စွမ်းအားက နည်းနည်း လိုအပ်နေသေးတာလား...”

ဆိုင်ရှင်မက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ လက်ချောင်းကို အသာအယာ တောက်လိုက်ရာ၊ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက စင်ကြယ်လှသော အသက်ကိုးသက်ကြောင်မိစ္ဆာ အသွေးအသားကို ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်သဖြင့်၊ အခြားသော စွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းခြင်းမပြုဘဲ၊ ကျွေ့ဟွာကို နယ်ပယ်ကျော်၍ ကျင့်ကြံနိုင်အောင်သာ ကူညီပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျွေ့ဟွာသည် ဤအဆင့်၌သာ ပိတ်ဆို့နေခဲ့ရသဖြင့်

“နတ်ဘုရားဖြစ်မယ့် အခွင့်အလမ်းက ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ”

ဆိုင်ရှင်မ မူလက တွေးတောထားသည်မှာ၊ ကျွေ့ဟွာသည် ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှသာ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျင့်ကြံပြီး၊

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြီး အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းလမ်းကြောင်း ပြန်လည်ပွင့်လင်းလာပြီး၊ သံခြေကျင်းများ အကုန်အစင် ပျက်စီးသွားမှသာ၊ တစ်ချက်တည်းနှင့် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကျွေ့ဟွာ၏ ပါရမီနှင့် အခွင့်အလမ်းများမှာ သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်ထက်ပင် ပိုမို၍ ကောင်းမွန်လှပေရာ၊ စွမ်းအားအချို့သာ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် ချက်ချင်းပင် လီယန်ချူထံသို့ အသံလှိုင်းဖြင့် သတင်းစကား ပါးလိုက်ပြီး၊ ဤအကြောင်းအရာကို အသိပေးလိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် တာအိုကျောင်းတော်အတွင်း၌ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာ ကို ရွတ်ဖတ်ပူဇော်နေခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်က ထိုက်ဖင်တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မသိရှိခဲ့ချေ။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်သည် တာအိုကျောင်းတော်အတွင်းမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဆိုင်ရှင်မ၏ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကျွေ့ဟွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊

ဆိုင်ရှင်မက ပြောဆိုလိုက်သည်

“သူမက ဒီနေရာမှာတင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမ နယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်တော့မှာ... အခုအချိန်မှာ သူမအတွက် စင်ကြယ်တဲ့ ထိုက်ယင် မူလစွမ်းအား အချို့ လိုအပ်နေတယ်... ရှင့်ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်”

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် လက်ဝါးပြင်အတွင်းက ကြည်လင်တောက်ပလှသော လမင်းတံဆိပ်အမှတ်အသား ကို လှုံ့ဆော်လိုက်တော့သည်။

တံဆိပ်အမှတ်အသားအတွင်းမှ အလွန်စင်ကြယ်လှသော လမင်းအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ၊ ကျွေ့ဟွာ၏ ကိုယ်ပေါ်က အရှိန်အဝါများမှာ ချက်ချင်းပင် ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့တော့သည်။

စွမ်းအင်လေမုန်တိုင်းကြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ လီယန်ချူသည် ဤလမင်းတံဆိပ်အမှတ်အသားကို လှုံ့ဆော်လျက် အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော လမင်းအလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ထိုဆွဲအားကြောင့် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် လီယန်ချူထံသို့ ပျံသန်းလာခဲ့ပြီး၊ လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်အတွင်း၌ ဝပ်စင်းလိုက်ရာ၊ သူမ ပုံမှန်အတိုင်း လမင်းအလင်းတန်းများကို စုပ်ယူနေကျအတိုင်းပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျွေ့ဟွာသည် စိတ်ဝိညာဉ် ကြည်လင်ပြတ်သားနေသင့်သော်လည်း၊ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ၊ လီယန်ချူကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲ၌ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်သွားရသည်။

“မြောင်...”

ကျွေ့ဟွာက တိုးညင်းစွာ တစ်ချက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လီယန်ချူက လမင်းအလင်းတန်းများကို ဆက်လက်၍ လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သည်။

ကျွေ့ဟွာက ၎င်းတို့ကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေပြီး၊ မျက်လုံးများ ပြာသွားကာ၊ ထပ်မံ၍ မစားသောက်နိုင်တော့သည့် အချိန်အထိပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

လီယန်ချူကမှ စွမ်းအားများ၏ အရှိန်အဟုန်ကို အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်ပေးလိုက်ရသည်။

ကျွေ့ဟွာ အနည်းငယ် သက်သာသွားသည်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်၊ လီယန်ချူက သူမကို ဆက်လက်၍ စုပ်ယူစေပြန်ရာ၊

ဆိုင်ရှင်မ ၏ ဆောင်းဦးရေပြင်အလား ကြည်လင်လှသော မျက်လုံးအစုံ၌ ဝမ်းသာစရာ အမူအရာများ လင်းလက်လာခဲ့သည်။

“ဆက်လုပ်... မရပ်နဲ့... ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင်၊ ကျွေ့ဟွာရဲ့ အောင်မြင်မှုက ငါ ထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး မြင့်မားလာဦးမှာပဲ”

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်က လမင်းတံဆိပ်အမှတ်အသား၏ နောက်ခံမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေရာ၊ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ရှိနေပါက၊ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားလှသော လမင်းအလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆိုင်ရှင်မသည် ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်၊ လက်ချောင်းကို အသာအယာ တောက်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာဖြင့် ကျွေ့ဟွာ၏ ချိုးဖျက်မှုကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် မူလက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမ နယ်ပယ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ အရှိန်အဝါများမှာ ရုတ်တရက် လေးနက်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ရသည်။

ဤကဲ့သို့ဖြင့်၊ သူမသည် ပိုမိုများပြားလှသော လမင်းအလင်းတန်းများကို ခံနိုင်ရည် ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိထားပေရာ၊

ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို ဖိနှိပ်ထားပြီးနောက်၊ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်၊ တစ်ချက်တည်းနှင့် ပိုမိုမြင့်မားလှသော အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် လမင်းအလင်းတန်းများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်ရာ၊ ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ငယ်လေးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါနေပြီး၊ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

လမင်းအလင်းတန်းများကို သူမက အကုန်အစင် စုပ်ယူလိုက်ပြီး၊ လမင်းစွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲလျက်၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အဆက်မပြတ် လှည့်လည်စီးဆင်းနေတော့သည်။

ကိုးသက်ကြောင်မိစ္ဆာ အသွေးအသား၏ အထက်ကန့်သတ်ချက်မှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေရာ၊ ယခုအချိန်တွင် ကျွေ့ဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဆူပွက်နေတော့သည်။

မူလက ကျွေ့ဟွာသည် ကောင်းကင်နဂါးအသွေးအသားနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်ထားသည့် အကြောင်းရင်းကြောင့်၊ အသွေးအသား လည်ပတ်မှုမှာ အနည်းငယ် ထိုင်းမှိုင်းနေခဲ့သော်လည်း၊

ယခုအချိန်တွင်မူ အလွန်တရာ ချောမွေ့ပြေပြစ်လှပြီး၊ ပိုမို၍ စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်လာခဲ့ရချေပြီ။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်။

ဆိုင်ရှင်မသည် ကျွေ့ဟွာ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားပြီး၊ သူမကို ချိုးဖျက်ခွင့်မပေးဘဲ၊ ဤအရာကို အသုံးချကာ ပိုမိုများပြားလှသော လမင်းစွမ်းအားများကိုစုပ်ယူ စေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော်လည်း၊ ကျွေ့ဟွာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်တရာ များပြားစွာ စုပ်ယူနေခြင်းကိုမူ ခံနိုင်ရည်မရှိချေ။

သူသည် စိတ်ကြည်လင် ကျောက်စိမ်းပြား ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းကာ၊ စွမ်းအားများကို ပိုမို၍ ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ယခုအချိန်တွင် မျက်လုံးအစုံ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေပြီး၊ အရက်မူးနေသကဲ့သို့ပင် ရှိနေတော့သည်။

ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေသည့်အကြားမှ၊ သူမသည် အမှတ်မထင်ဘဲ လီယန်ချူ၏ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ပါးစပ်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွလေး ငုံခဲလိုက်မိသည်။

စိတ်ကြည်လင် ကျောက်စိမ်းပြား၏ ကူညီပံ့ပိုးမှု ရှိနေသော်လည်း၊ လီယန်ချူ ပြောင်းလဲလိုက်သော လမင်းစွမ်းအားများအားလုံးမှာ ကျွေ့ဟွာ၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ၊ စူးရှတောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး၊ ဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါများ ပတ်ပတ်လည်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရချေပြီ။

ဝုန်းးးးး

ပတ်ပတ်လည်သို့ ဖျာထွက်သွားတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် ရွှေရောင် ဂယက်လှိုင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားအစီရင်ခံကြီး၏ ပိတ်ဆို့တားဆီးမှု ရှိနေသည့် အကြောင်းရင်းကြောင့်၊ ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြီး၏ ထူးဆန်းလှသော နိမိတ်လက္ခဏာများကို ဖိတ်ခေါ်မိခြင်းမရှိချေ။

သို့သော်ငြားလည်း ဤဆိတ်ငြိမ်လှသော ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုလုံးအတွင်း၌မူ ကြီးမားကျယ်ပြောလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားနေရပြီး၊ အလွန်တရာ ထူထပ်လှပေသည်။

အလင်းတန်းများ အကုန်အစင် ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊

လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်အတွင်း၌မူ အဝတ်အစား တစ်လွှာမျှ ဝတ်ဆင်ထားခြင်းမရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ပွေ့ချီထားလျက် ရှိနေချေပြီ။

ဤအမျိုးသမီးသည် ရေကန်ပြင်အလား စိမ်းလဲ့လှသော မျက်လုံးအစုံ ရှိပြီး၊ မျက်နှာကျမှာ အလွန်တရာ ပီပြင်ထင်ရှားလှပေရာ၊ အနောက်ဘက်ဒေသက အလှနတ်သမီးလေးတစ်ဦးအလား ဖြစ်နေတော့သည်။

သူမ၏ အရပ်အမောင်းမှာ အလွန် မြင့်မားကျော့ရှင်းလှပြီး၊ ရင်သားများ ပြည့်ဖြိုးကာ တင်ပါးများ ကောက်ချိတ်နေလျက်၊ ခြေတံရှည်များ ရှိပေရာ၊

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်အတွင်း၌ ပွေ့ချီခြင်း ခံထားရသဖြင့်၊ အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိလှသော အဖိုးတန် ကြွေထည်ရတနာလေးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေတော့သည်။

ပိုမို၍ အဓိကကျလှသောအချက်မှာ၊ ဤအမျိုးသမီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသော တောရိုင်းဆန်သည့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော စရိုက်လက္ခဏာမျိုးသည် အမျိုးသားများကို အလွန်တရာ သိမ်းပိုက်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေကာ၊ ကောင်းကင်မီးနှင့် မြေပြင်မီးတို့ကို အလွယ်တကူ တောက်လောင်သွားစေနိုင်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤအနောက်ဘက်ဒေသက အလှနတ်သမီးလေးအလား ရှိသော အမျိုးသမီးသည်၊ လီယန်ချူ၏ လက်ညှိုးကို ပါးစပ်ဖြင့် ငုံခဲထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ယွန်းနျန်ူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အံ့အားသင့်မှင်တက်သွားရပြီး၊ ဆိုင်ရှင်မ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာထက်တွင်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရပြီး၊ ရင်ခွင်ထဲက ကျွေ့ဟွာကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ပြီးခဲ့သည့်တစ်ကြိမ်တွင် ကျွေ့ဟွာသည် အောင်မြင်စွာ လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့စဉ်ကလည်း ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ထို့တင်မကသေးဘဲ၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ မျက်နှာကျမှာ ပိုမို၍ သေသပ်လှပလာခဲ့ပြီး၊ မျက်ခုံးအစုံအကြားတွင် တောရိုင်းဆန်လှသော ဆွဲဆောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ကျွေ့ဟွာ သည် ယခုအချိန်တွင် မျက်လုံးအစုံ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင် လိမ္မော်ရောင်ကြောင်မလေးအဖြစ်မှ လူသားအဖြစ်သို့ အကုန်အစင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရချေပြီဖြစ်ကြောင်း မသိရှိသေးချေ။

ထို့အပြင် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဝတ်အစား တစ်လွှာမျှ ဝတ်ဆင်ထားခြင်းမရှိကြောင်းကိုလည်း သတိမပြုမိသေးချေ။

တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုလုံးအတွင်း၌ အလွန်တရာ တိတ်ဆိတ်နေတော့သည်။

မည်သူမျှ ယခုအချိန်တွင် စကားမပြောကြသဖြင့်၊ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ၊ ဆိုင်ရှင်မက ဤအခြေအနေကို ချိုးဖျက်လိုက်ပြီး ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ကျွေ့ဟွာ... မင်း ချမ်းနေလား...”

ကျွေ့ဟွာက တွေဝေစွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ စိမ်းလဲ့လှသော မျက်လုံးအစုံ၌ မိန်းမောတွေဝေနေသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမသည် မိမိ၏ လက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အခြေအနေ မဟန်ကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့ပြီး၊

ထို့နောက် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိရာ၊ ချက်ချင်းပင် အပေါ်သို့ ဆတ်ခနဲ ခုန်တက်လိုက်တော့သည်။

“အမေရေ... အားးးးး”

ကျွေ့ဟွာက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရင်ဘတ်ကို အတင်းအကျပ် ကာကွယ်လျက်၊ လီယန်ချူ၏ ရင်ခွင်အတွင်းမှ ရုန်းထွက်သွားတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက်၊ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝတ်စုံတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ဖန်တီးပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းကား နတ်ဘုရားစွမ်းအားများဖြင့် ဖန်တီးထားသော အဝတ်အစား ဖြစ်ပေရာ၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် သူမထက် နိမ့်ကျသူများအနေဖြင့် ထိုးထွင်းမြင်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်နှာထက်တွင် ရဲရဲနီနေသော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းပင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်၍ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူမသည် စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်လှသော တောရိုင်းကြောင်မလေးတစ်ကောင် မဟုတ်ပါလား။

ယခုအချိန်တွင် သူမသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်နေပြီး၊ လက်ခြေများကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

“အောင်မြင်သွားပြီ... နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်စွာနဲ့ လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီ”

ထို့တင်မကသေးဘဲ၊ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက စွမ်းအားများမှာ မိုးနှင့်မြေကဲ့သို့ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ မျက်စိရှေ့မှောက်က ကမ္ဘာကြီးသည်လည်း အကုန်အစင် သစ်လွင်သွားခဲ့ရချေပြီ။

မဟာတာအိုတရားကြီး ကမ္ဘာမြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပြည့်နှက်နေချေပြီ။

ယခုအချိန်တွင် ကိုးသက်ကြောင်မိစ္ဆာ၏ အသွေးအသားများကို အကုန်အစင် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း လီယန်ချူသည် ဟင်းလင်းပြင် ထိုးထွင်းမြင်နိုင်သော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ ကို ကျင့်ကြံထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သလို၊ ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ်ပညာ ကိုလည်း အလွန် မြင့်မားသောအဆင့်သို့ လေ့ကျင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ကျွေ့ဟွာ၏ ကိုယ်ပေါ်က နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဝတ်စုံကို အကုန်အစင် ထိုးထွင်းမြင်နေရသဖြင့်၊ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ နဖူးကို အသာအယာ သပ်လိုက်ရသည်။

“ငါ ထင်တာကတော့... နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေနဲ့ အဝတ်အစား ဖန်တီးတာမျိုး မလုပ်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”

ပြီးခဲ့သည့်တစ်ကြိမ်တွင်လည်း ကျွေ့ဟွာ လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲစဉ်က ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုအချိန်ကလည်း ကျွေ့ဟွာသည် မိမိ၏ လက်ညှိုးကို ငုံခဲထားခဲ့ကြောင်း လီယန်ချူ မှတ်မိနေသေးသည်။

သူသည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ မိမိ၏ လက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။

‘ဒါက ကျောက်တုံးကို ရွှေဖြစ်စေတဲ့ လက်ညှိုးမျိုးလား...’

ကျွေ့ဟွာသည် ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားရပြီး၊ ဆိုင်ရှင်မက ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“လာ... ငါ မင်းကို ခေါ်ပြီး အဝတ်အစား သွားလဲပေးမယ်”

ကျွေ့ဟွာသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်မြူးထူးစွာဖြင့် ဆိုင်ရှင်မ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌မူ၊ ကျွေ့ဟွာသည် စောစောက လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲခါစ ပုံစံအတိုင်းပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“စောစောက အရှိန်အဝါက... နည်းနည်းတော့ ပြင်းထန်လွန်းတယ်”

လီယန်ချူက မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်မိသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် စောစောက မိမိ၏ နှစ်ပေါင်းနှစ်သောင်းခန့်ရှိသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပြောင်းလဲလိုက်သည့် လမင်းအလင်းတန်းများအားလုံးကို အကုန်အစင် စုပ်ယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအတောအတွင်း မိမိက စိတ်ကြည်လင် ကျောက်စိမ်းပြားကို အသုံးချပြီး အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနေခဲ့ရသေးသည်။

‘စောစောက သူမအတွက် ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေက၊ နတ်ဘုရားလက်နက် အများကြီးကို လှုံ့ဆော်ဖို့အတွက် လုံလောက်တာပဲ... ဒီလောက်အများကြီး စုပ်ယူသွားတာ၊ ဘယ်လို ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်မျိုးအထိ ရောက်ရှိသွားမလဲ မသိဘူး’

လီယန်ချူက စိတ်ထဲ၌ တွေးတောနေမိသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင်၊

ကျွေ့ဟွာသည် ဆိုင်ရှင်မ၏ ဘေးနား၌ ရှိနေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်နေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ မဟာသူရဲကောင်းကြီး အသွေးအသား ကိန်းဝပ်နေသဖြင့်၊ သဘာဝအလျောက်ပင် ထူးခြားလှသော အားသာချက်များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်မက နတ်ဘုရားကျမ်းစာ၏ စွမ်းအားများကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီး၊ ထိုက်ယင်နတ်ဘုရားကျမ်းစာ တစ်ခုတည်းကိုသာ အထူးပြု၍ ကျင့်ကြံစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ညတာအတွင်းမှာပင်၊ သူမသည် ထိုက်ယင်နတ်ဘုရားကျမ်းစာကို အလွန် မြင့်မားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သို့ လေ့ကျင့်တတ်မြောက်သွားခဲ့ရချေပြီ။

ထိုက်ယင်နတ်ဘုရားကျမ်းစာသည် အသက်ကိုးသက်ကြောင်မိစ္ဆာ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာများနှင့် အလွန်တရာ ကိုက်ညီလှပေရာ၊ ယခုအချိန်တွင် ကျွေ့ဟွာ၏ စရိုက်လက္ခဏာမှာ မူလကနှင့် လုံးဝ ကွာခြားချက်မရှိသကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရချေပြီ။

ထို့အပြင် စိတ်ကူးတစ်ခု လှုပ်ရှားလိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ ကျွေ့ဟွာသည် အလွန် ထူးကဲလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ထပ်မံ၍ ဖန်တီးပေါ်ထွက်လာစေခဲ့ပြန်ရာ၊ ဦးခေါင်းထက်တွင် နဂါးဂျိုများ ရှိနေပြီး၊ အသားအရေမှာ ဆီးနှင်းအလား ဖြူဖွေးဝင်းပနေတော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာကျမှာ မူလနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီလှသော်လည်း၊ စရိုက်လက္ခဏာမှာမူ လုံးဝ မတူညီဘဲ၊ ပိုမို၍ ကြီးကျယ်ခမ်းနားကာ မြင့်မြတ်လှပေသည်။

၎င်းကား ကောင်းကင်နဂါးအသွေးအသားဖြင့် ကျင့်ကြံထုတ်ဖော်ထားသော ‘ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပ ကိုယ်ပွား’ ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် စိတ်ကူးတစ်ခု ထပ်မံ၍ လှုပ်ရှားလိုက်ပြန်ရာ၊ ငှက်မွှေးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မြင့်မြတ်လှသည့် နတ်သမီးတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ချည်မျှင်တိပ်ခွေများ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့နေလျက်၊ စရိုက်လက္ခဏာမှာ စင်ကြယ်သန့်စင်လှပြီး တည်ငြိမ်ရဲရင့်လှပေသည်။

၎င်းကား လူသားတို့၏ ကိုးကွယ်ရာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများဖြင့် ကျင့်ကြံထုတ်ဖော်ထားသော ‘ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပ ကိုယ်ပွား’ ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် အလွန် ကစားရသည်မှာ ပျော်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်နေပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပကိုယ်ပွား နှစ်ခုစလုံးကို ထိန်းချုပ်ကစားနေကာ၊ ကစားရသည်မှာ မောပန်းသွားမှသာ ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်၍ ဖျက်သိမ်းကာ သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

လီယန်ချူသည် ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းတော်အတွင်း၌ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေမိသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် ယခုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ သူ၏ တာအိုတရားကို ရှာဖွေလိုသော စိတ်နှလုံးမှာ ပိုမို၍ ခိုင်မာလာခဲ့ရချေပြီ။

‘ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်... ကျွေ့ဟွာရဲ့ အောက်ကိုတော့ ရောက်သွားလို့မဖြစ်ဘူး’

စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ခရီးသွားခြင်း အတတ်ပညာ သည်၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် တိုးတက်လာစေရန်အတွက် အလွန်တရာ အဓိကကျလှသောအရာ ဖြစ်ပေသည်။

မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ခရီးလှည့်လည်လျက်၊ လောကီလောကဓံအစုစုတို့ကို စောင့်ကြည့်လေ့လာကာ၊ ၎င်းကို အသုံးချပြီး လောကီလောကဓံကြား၌ စိတ်နှလုံးကို လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် လူကိုယ်တိုင် ဝေမြို့ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်းတော်အတွင်း၌ ရှိနေသော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာမူ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီဝေးကွာသော နေရာဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ပျံသန်းသွားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် နှင်းတောင်ကြီးတစ်ခု၏ အထွတ်အထိပ်ထက်၌ ရပ်တန့်နေပြီး၊ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး နှင်းမုန်တိုင်းများ ကျဆင်းနေလျက်၊ လေမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား ဟိန်းဟောက်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

အေးစက်လှသော လေပြင်းများမှာ ဓားတစ်စင်းအလား ထက်မြက်လှပြီး၊ အသွေးအသားထဲအထိ အေးစက်လှပေသည်။

လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်က တာအိုဝတ်စုံမှာ လေထဲ၌ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေပြီး၊ ရုတ်တရက် စိတ်နှလုံးတစ်ခုလုံး ကျယ်ပြောရှင်းလင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ကျေးလက်တောရွာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြန်ရာ၊ ကလေးငယ် သုံးငါးယောက်မှာ သစ်သားဓား၊ သစ်သားလှံများကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ ပါးစပ်မှ သိုင်းကွက်အမည်များကို အော်ဟစ်ကာ၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လိုက်လံဆော့ကစားနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့ပြင် စာသင်ကျောင်းကြီးတစ်ခုအတွင်း၌၊ ကျောင်းသားငယ်များမှာ စာပွဲထက်၌ ဝပ်စင်းလျက် စာပေများကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ဖတ်ရှုနေကြပြီး၊ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုခန့် ခါးသီးစွာ ကြိုးစားခဲ့ရခြင်းမှာ တစ်နေ့တာအတွင်း ရလဒ်ကောင်းများ ထွက်ပေါ်လာစေရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။

လောကီလောကဓံ၏ အမျိုးမျိုးသော ပုံစံများကို သူသည် စောင့်ကြည့်လေ့လာနေမိသည်။

လီယန်ချူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် စိတ်ကူးပုံရိပ်များမှာလည်း ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ပိုမို၍ ကျယ်ပြောရှင်းလင်းလာခဲ့ရချေတော့သည်။

အခန်း ၁၀၅၈ - သိုင်းလောကမှ လူဟောင်း

စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ခရီးလှည့်လည်ခြင်း အတတ်ပညာ မှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပေသည်။ ထိုနေရာတွင် ကိုယ်တိုင် ရှိမနေသော်လည်း၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုနေရာ၌ ကိုယ်တိုင် ရှိနေသကဲ့သို့ ထူးခြားဆန်းပြားလှပေသည်။

လီယန်ချူသည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် မြောက်ဘက်နယ်စပ် ဆိုင်ပေ့ဒေသဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရာ၊ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးနှင့် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ၍ နှင်းထုများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းကား အလယ်ပိုင်းဒေသ ၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် လုံးဝဥဿုံ ကွဲပြားခြားနားလှသော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဆက်လက်လှည့်လည်ရင်း အေးစက်လှသော ရေကန်ကြီး တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုရေကန်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ မြူခိုးမြူငွေ့များဖြင့် ရစ်ပတ်ဖုံးလွှမ်းနေချေပြီ။

အကယ်၍ သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးသာ ဤနေရာသို့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ အဖြစ် အပြင်ထွက်၍ ရောက်ရှိလာပါက၊ ယခုအချိန်တွင် ရေခဲရိုက်ပြီး တောင့်တင်းသေဆုံးသွားခဲ့ရချေပြီ။

သို့သော်ငြားလည်း လီယန်ချူ ကျင့်ကြံထားသော စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ခရီးလှည့်လည်ခြင်း အတတ်ပညာမှာ သဘာဝတရားကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်ပေရာ၊ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။

သူသည် ဤအေးစက်လှသော နေရာ၌ မည်သို့မျှ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရှိနေရုံမျှမက၊ အလွန်တရာ စူးစမ်းလိုစိတ် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးအစုံဖြင့် ထိုအေးစက်လှသော ရေကန်ကြီးကို သေသေချာချာကြီး လေ့လာကြည့်ရှုနေမိသည်။

ထိုစဉ်၊ သူသည် ရင်ထဲ၌ အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရေကန်ကြီးအတွင်း၌ ငယ်ရွယ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရေပြင်ထက်တွင် ခြေကုပ်မရှိဘဲ လေထဲ၌ ပေါလောပေါ်လျက် ရပ်တန့်နေပြီး၊ လက်ထဲတွင် သံလှံရှည်ကြီးတစ်စင်းကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကျမှာ အလွန်တရာ နုပျိုချောမောလှသော်လည်း၊ မျက်ခုံးအစုံကြားတွင်မူ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြရန်ခက်ခဲလှသော ရဲရင့်ထက်မြက်သည့် စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမ၏ ခြေထောက်အောက်မှ ပြင်းထန်လှသော တုန်ခါသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အေးစက်လှသော ရေကန်ကြီးမှာ ဆူပွက်ကာ လှိုင်းတံပိုးများ ထန်သွားခဲ့ရပြီးနောက်၊ အရွယ်အစား နှစ်ပေခန့်ရှိသော စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးတစ်ကောင်သည် ရေပြင်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ဝုန်းခနဲ ပျံတက်လာခဲ့တော့သည်။

ထိုငါးကြီးသည် လေထက်၌ ကူးခတ်လှုပ်ရှားနေရင်း၊ ပါးစပ်မှ လူသားတို့၏ စကားကို စတင်၍ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“နင့်လို အမျိုးသမီးက တကယ့်ကို အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရတာပဲ... ငါက ဒီနေရာမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတိုင်အောင် တာဝန်ယူ စောင့်ကြပ်နေခဲ့တာ... နင်နဲ့ သိုင်းကွက် လာပြိုင်ဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူး”

ထိုငယ်ရွယ်သော အမျိုးသမီးကို လီယန်ချူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ သူမကား ဣူမိသားစုမှ ဝူမေနန် ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ပြီးခဲ့သည့် အချိန်ကာလက လီရှန်တာအိုကျောင်းတော် ၏ အောက်ခြေ ချောက်နက်ကြီးအတွင်းမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့သော အလောင်းစားနတ်ဘုရား သည် ဝူမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် လုယူသိမ်းပိုက်ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုစဉ်က ဝူမေနန်သည် သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးပြီး၊ လီယန်ချူ၏ ကယ်တင်မှုကြောင့်သာ အသက်ဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လီရှန်တာအိုကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ၊ ဝူမေနန်သည် ဝေးကွာလှသော မြောက်ဘက် ဆိုင်ပေ့ဒေသဆီသို့ တစ်ဦးတည်း လာရောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ သူမအတွက် ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းများကို ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ပုံရသည်။

‘ဒါက သူမရဲ့ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်း ဖြစ်နေတာလား...’

လီယန်ချူသည် ရင်ထဲ၌ စူးစမ်းလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သဖြင့်၊ ဤနေရာ၌ပင် ဆက်လက်၍ စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ဝူမေနန်၏ စရိုက်လက္ခဏာမှာ မူလကထက် ပိုမို၍ ရဲရင့်ပြတ်သားလာခဲ့ချေပြီ။ ယခုအချိန်တွင် စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက စကားပြောဆိုလိုက်သော်လည်း၊ သူမအနေဖြင့် မည်သို့မျှ စိတ်နှလုံး တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ငါနဲ့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြိုင်ဦးမလား... အကယ်၍ ငါ ထပ်ပြီး မနိုင်သေးဘူးဆိုရင်တော့၊ အခုချက်ချင်းပဲ ဒီနေရာကနေ လှည့်ပြန်သွားမယ်”

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး၊ မတတ်သာသည့် လေသံမျိုးဖြင့် -

“ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ပဲ ရှိသေးတာ... နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ မြန်မြန် ထွက်သွားစမ်းပါ... ငါ နင့်ကို အသက်ကို မသတ်ချင်ဘူး”

ဝူမေနန်က မာနကြီးစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး -

“လူကို အထင်မသေးစမ်းပါနဲ့”

စကားလုံးများ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူမ၏ ခြေထောက်အောက်မှ ရေပြင်သည် ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ လက်ထဲက သံလှံရှည်ကြီးကို လေထဲ၌ အားပြင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပေသည်။

အရွယ်အစား နှစ်ပေခန့်ရှိသော ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးကလည်း ပါးစပ်မှ အလွန်အေးစက်လှသော နှင်းဓာတ်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် ရှိနေသော ရေခိုးရေငွေ့များမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသော ရေခဲစနက်တံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝူမေနန်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပင် အပြင်းအထန် ပစ်ခတ်သွားတော့သည်။

ဝူမေနန်က သံလှံရှည်ကြီးကို လက်ဝဲလက်ယာ ဝှေ့ယမ်းလျက် ရှေ့သို့ ထိုးနှက်လိုက်ရာ၊ ထိုရေခဲစနက်တံများအားလုံးကို တစ်စစီ ဖြစ်သွားအောင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် အခြားသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ကူးခတ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရချေပြီဖြစ်ရာ၊ ပါးစပ်မှ ဒုတိယအကြိမ်မြောက်အဖြစ် အလွန်ပြင်းထန်လှသော အေးစက်သည့် နှင်းဓာတ်များကို ထပ်မံ၍ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။ ထိုစွမ်းအားများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ စောစောကထက်ပင် ပိုမို၍ ရဲရင့်ထက်မြက်လှပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ အေးစက်လှသော ရေကန်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ရေခဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ ဤကမ္ဘာမြေပြင်တစ်ခုလုံးသည်လည်း အေးခဲတောင့်တင်းသွားသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။

ဝူမေနန်သည်လည်း လက်ထဲတွင် လှံရှည်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း၊ လှံကို လွှဲရိုက်နေသည့် ဟန်ပန်အတိုင်းပင် ထိုရေခဲထုကြီးအတွင်း၌ ရွေ့လျား၍မရဘဲ ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် -

“ငါ စောစောကတည်းက ပြောပြီးသားပဲ... နင်က ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူးဆိုတာ”

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ဝူမေနန် လက်ထဲက လှံရှည်ကြီးထက်မှ အလွန်ပြင်းထန်လှသော သိုင်းတာအို စွမ်းအင်အရှိန်အဝါများ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ စက်ဝိုင်းပုံစံမျိုးဖြင့် ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်စီးဆင်းသွားခဲ့ရချေပြီ။

ဝုန်းးးး

လှံရှည်ကြီးသည် ရေခဲတံတိုင်းကြီးများကို ရိုက်ခွဲလျက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ဆံနွယ်ရှည်ကြီးများမှာလည်း လေထဲ၌ လွင့်ပျံနေပေရာ၊ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ကျော့ရှင်းလှပပြီး ရဲရင့်လှပေသည်။

“ဘယ်လိုလဲ...”

ဝူမေနန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်”

ဝူမေနန်က လှံရှည်ကြီးကို ပြန်လည်၍ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ရှေ့သို့ ထပ်မံ၍ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။ လှံရှည်ကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ နဂါးတစ်ကောင်အလား ဆန်းကြယ်လှပေရာ၊ ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက်ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးနှက်သွားတော့သည်။

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက ပါးစပ်မှ အေးစက်လှသော နှင်းဓာတ်များကို ထပ်မံ၍ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြန်ရာ၊ ဝူမေနန်သည် ဒုတိယအကြိမ်မြောက်အဖြစ် ထပ်မံ၍ ရေခဲရိုက်ကာ ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ၊ သူမသည် ကြိုတင်၍ ပြင်ဆင်ထားပုံရပေရာ၊ လှံရှည်ကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက် ခြစ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအေးစက်လှသော နှင်းဓာတ်များ ခန္ဓာကိုယ်သို့ မထိစပ်မီ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင်၊ သူမသည် အတင်းအကျပ် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် နက်မှောင်လှသော လိုင်းကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကား အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာ တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။ အေးစက်လှသော နှင်းဓာတ်များမှာ လက်ဝဲလက်ယာဘက်သို့ ကွဲအက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ဝူမေနန်က လှံဖြင့် ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးထံသို့ အပြင်းအထန် ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပေရာ၊ လေထက်၌ ဝှေ့ယမ်းလျက် ဝူမေနန်၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ငါးမြီးဖြင့် အားပြင်းစွာ တစ်ချက် ရိုက်နှက်လိုက်ရာ၊ ဝူမေနန် ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲသို့ လွင့်စင်ထွက်ခွာသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဝူမေနန် လေထဲ၌ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး၊ လှံရှည်ကြီးထက်မှ အတိုင်းအဆမဲ့ များပြားလှသော လှံရိပ်လှံခြေများကို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

တိန် တိန်

လှံရိပ်များအားလုံးသည် စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေရာ၊ မည်သို့မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ၊ ပါးစပ်မှ အေးစက်လှသော နှင်းဓာတ်များကို တတိယအကြိမ်မြောက်အဖြစ် ထပ်မံ၍ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဝူမေနန်သည် ထိုရေခဲထုကြီးအတွင်း၌ ထပ်မံ၍ ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ပေါင်းများစွာသော နေရာတစ်ခုလုံးသည်လည်း အကုန်အစင် အေးခဲသွားခဲ့ရချေပြီ။

ပတ်ဝန်းကျင် လေထုကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်တရာ ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

“ဟင်”

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် ဤနေရာသို့ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ရောက်ရှိနေသော လီယန်ချူကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားခဲ့ပြီး၊ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် ဤအေးစက်လှသော နေရာ၌ မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှုမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေပြီး၊ မျက်စိရှေ့မှောက်က အခြေအနေကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီး၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ၊ ဝူမေနန်ကို သိုင်းပညာရပ်များ သင်ကြားပြသပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရသည်။

ဝူမေနန် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲ၌ ပိတ်ဆို့ရပ်တန့်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ လှံရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းနေသည့် ဟန်ပန်အတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက သူ၏ငါးမြီးကို အသာအယာ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ဝုန်းးးးးဟူသော အသံနှင့်အတူ၊ ဝူမေနန်သည် ရေခဲထုကြီးအတွင်းမှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး၊ အေးစက်လှသော ရေကန်ကြီးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ကျဆင်းသွားခဲ့ရချေပြီ။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်၊ သူမသည် ရေပြင်ထက်သို့ ချက်ချင်း ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ ရေကန်ကြီးအတွင်းမှ လေထဲသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ရေများဖြင့် စိုရွှဲနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ဝတ်စုံများမှာ ခန္ဓာကိုယ်၌ ကပ်ညှိနေပေရာ အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ဖော်ကျူးနေသကဲ့သို့ပင် ရှိနေတော့သည်။

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ...”

ဝူမေနန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိပြီး -

“မျှော်လင့်မထားဘူး... ငါက အခုထိ နင့်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်သေးဘူးပဲ”

“ငါ အခုပဲ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားတော့မယ်”

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

“စောစောက နင် ထုတ်ဖော်လိုက်တဲ့ နောက်ဆုံး သိုင်းကွက်က... နင် ကိုယ်တိုင် တွေးတောမိတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်နေရာကနေ သင်ယူခဲ့တာလဲ”

ဝူမေနန် လေးနက်တည်ကြည်စွာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည် -

“ငါက ဒီအေးစက်လှတဲ့ ရေကန်ကြီးရဲ့ ဘေးနားမှာ လှံသိုင်းပညာကို နေ့စဉ်ရက်ဆက် လေ့ကျင့်နေရင်း... လေ့ကျင့်တာ ကြာလာတဲ့အခါမှာ အလိုအလျောက် တတ်မြောက်သွားခဲ့တာပဲ”

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ တစ်စုံတစ်ရာ ထပ်မံ၍ ပြောဆိုခြင်းမရှိတော့ဘဲ၊ လေထက်၌ ကူးခတ်လှုပ်ရှားနေရင်း -

“ကြည့်ရတာ... နင့်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က အကုန်အစင် ပွင့်လင်းမလာသေးဘူးပဲ... ဒါပေမဲ့လည်း သိပ်မလိုတော့ပါဘူး”

၎င်းက သူ၏ငါးမြီးကို အသာအယာ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အေးစက်လှသော ရေကန်ကြီးမှာ လက်ဝဲလက်ယာဘက်သို့ လမ်းခွဲသွားခဲ့ရပြီး၊ ရေကန်အောက်ခြေမှ ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ၊ ရွှေရောင် တောက်ပလှသော ရှေးဟောင်း အဆောင်စက္ကူ တစ်ရွက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

“ဒီအထဲမှာ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား အမွေအနှစ် တစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒါက နင့်ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာနဲ့ အလွန်တရာ ကိုက်ညီတယ်၊ ဒီနေ့မှာတော့ နင့်ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်မယ်”

ဝူမေနန်၏ မျက်နှာထက်တွင် အံ့အားသင့်မှင်တက်သွားသော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ...”

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက စိတ်မရှည်သည့် လေသံမျိုးဖြင့် -

“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာတွေ အများကြီး မမေးစမ်းပါနဲ့... ငါ ပေးတာကိုပဲ သေသေချာချာ ယူထားလိုက်စမ်းပါ... ငါလည်း ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားရတော့မယ်”

ဝူမေနန်သည် ရင်ထဲ၌ ပိုမို၍ တွေဝေသွားခဲ့ရပြီး -

“နင်က ဒီနေရာမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတိုင်အောင် တာဝန်ယူ စောင့်ကြပ်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေ့ကျမှ အလျင်စလိုနဲ့ ထွက်ခွာသွားရတာလဲ”

ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် လီယန်ချူ ရှိနေသော နေရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ခြင်း မပြုဘဲ၊ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်သာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒီနေရာကို... အလွန်တရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှတဲ့ ကံကြမ္မာ အဆိုးအကောင်း နိယာမတွေ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့နေတဲ့သူ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ... ငါ ဒီနေရာမှာ ဆက်ပြီး ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့၊ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရဖို့ ရှိနေတယ်”

ဝူမေနန်သည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ပိုမို၍ မရေမရာ ဖြစ်သွားခဲ့ရချေပြီ။

သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လျက် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို သေသေချာချာကြီး လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်ပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံစွမ်းအား များကိုပါ ထုတ်ဖော်၍ ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း၊ မည်သည့် စွမ်းအင်အရှိန်အဝါကိုမျှ မြင်တွေ့ရခြင်းမရှိချေ။

သူမ ပြန်လည်၍ သတိပြုမိလိုက်သောအခါတွင်မူ၊ ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးမှာ ဤနေရာမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရချေပြီ။

သူမသည် မိမိ၏ လက်ထဲက ရွှေရောင် အဆောင်စက္ကူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိပြီး၊ ရင်ထဲ၌ ခန့်မှန်းချက်အချို့ ရှိနေချေပြီ။

လီယန်ချူသည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ပြလျက် ဝူမေနန်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

စောစောက ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် သူ၏မျက်စိရှေ့မှောက်၌ပင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ကူးခတ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ သူ၏ မြင့်မားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ဖြင့်ပင် ထိုငါးကြီး၏ တည်နေရာကို ခြေရာခံနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

‘ဒါက ငါ့ကို အမြင်မကြည်လို့ ရှောင်သွားတာလား...’

သူသည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ နဖူးကို အသာအယာ သပ်လိုက်ရပြီး၊ ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးမှာ သာမန်မဟုတ်လှကြောင်း ရင်ထဲ၌ ခံစားမိလိုက်သည်။

သူသည် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဝူမေနန် လက်ထဲက ရွှေရောင်အဆောင်စက္ကူကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ထိုအထဲ၌ ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားအမွေအနှစ်တစ်ခု ကိန်းဝပ်နေပြီး၊ ၎င်းကား ဝူမေနန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အောက်ခြေမှ စွမ်းအင်များနှင့် လုံးဝ တစ်ပုံစံတည်း တူညီလှပေသည်။

‘ဒါက... အတိတ်ဘဝတုန်းက သူမ ကိုယ်တိုင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရာ ဖြစ်ရမယ်’

လီယန်ချူက စိတ်ထဲ၌ တွေးတောနေမိသည်။

မော်ရှန်းတောင် က ကော်ချိုင်ဖုန်း သည်လည်း မူလက ဆန်းကြယ်လှသော နတ်သမီးတစ်ပါး ၏ အတိတ်ဘဝ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကံဆိုးစွာပင် စိတ်ဝိညာဉ် ပွင့်လင်းလာပြီးနောက်၊ မြေပြင်နတ်ဘုရား ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း သေဘေးဆိုးကြီးကိုမူ ရှောင်လွှဲနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူမ၏ အသက်မှာ မေရှန်း ၏ လက်ချက်ဖြင့် ပျက်စီးခဲ့ရပြီး၊ မိမိ၏ အကူအညီကြောင့်သာ သံသရာဝဲဩဃအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

‘လောကကြီးမှာ အစွမ်းထက်လှတဲ့ စွမ်းအားရှင် အများကြီးက... မိမိတို့အတွက် နောက်ကွယ်က နည်းလမ်းတွေကို ကြိုတင်ပြီး ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြတာပဲ’

လီယန်ချူက ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

ဝူမေနန် လက်ထဲက ရွှေရောင်အဆောင်စက္ကူမှာ မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိကြောင်း သေချာသွားခဲ့ပြီးနောက်၊ သူသည်လည်း ထိုနေရာမှ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်ကို မသိရှိရချေ။

ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးအတွင်း၌ ကူးခတ်လှုပ်ရှားနေပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိလှပေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်တွင် ဆန်းကြယ်လှသော နိယာမ အရှိန်အဝါများ တရိပ်ရိပ် ထွက်ပေါ်နေပေရာ၊

အကယ်၍ သေသေချာချာကြီး အာရုံစိုက်၍ မကြည့်ရှုပါက၊ ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီး ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာကြီးအတွင်း၌လည်း ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြင့်မားလှသော မိစ္ဆာသားရဲကြီးများနှင့် ဟုန်ဟွမ်ခေတ်က ထူးဆန်းလှသော သားရဲကြီးများ၏ သွေးမျိုးဆက်များ ရှိနေကြသော်လည်း၊ ယခုအချိန်အထိ မည်သူမျှ ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးကို သတိပြုမိခြင်း မရှိကြချေ။

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည်လည်း အလျင်စလိုမရှိဘဲ ကူးခတ်လှုပ်ရှားရင်း၊ ပင်လယ်ပြင်ထက်က ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုကျွန်းငယ်လေး၏ ပတ်ဝန်းကျင် အနေအထားမှာ အလွန်တရာ သာယာလှပလှပြီး၊ တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးမြူငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေလျက်၊ ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေပေရာ၊ အလွန်တရာ ကောင်းမွန်လှသော ကျင့်ကြံခြင်း နေရာတစ်ခု ပင် ဖြစ်တော့သည်။

၎င်းက ဤနေရာ၌ ခေတ္တမျှ ရပ်နားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထက်၌ အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊

ပြန်လည်၍ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သောအခါတွင်မူ၊ ထိုကျွန်းငယ်လေးထက်က သေးငယ်လှသော ရေကန်လေးတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရချေပြီ။

ထိုရေကန်လေးအတွင်း၌ နတ်ဘုရား စွမ်းအင်အရှိန်အဝါများ အလွန်တရာ ထူထပ်လှပြီး၊ အောက်ခြေ၌ သေးငယ်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လမ်းကြောင်း တစ်ခု ရှိနေပေရာ၊ ဆန်းကြယ်လှသော ဝိညာဉ်ငါးငယ်လေးများစွာ ပေါက်ဖွားနေကြသည်။

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် ထိုရေကန်အတွင်း၌ ကူးခတ်နေရင်း အလွန်တရာ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး -

“အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ပင်လယ်ကြီးက ကျယ်ပြန့်လှပေမယ့်... တကယ်တော့ ဒီသေးငယ်လှတဲ့ ရေကန်လေးလောက် စိတ်အေးချမ်းမှု မရှိဘူးပဲ”

ထိုစဉ်၊ ၎င်းသည် ရေကန်၏ ဘေးနားတွင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ စရိုက်လက္ခဏာမှာ အလွန်တရာ မြင့်မြတ်လှပပြီး ကျော့ရှင်းလှပေသည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ အသားအရေမှာ ဆီးနှင်းအလား ဖြူဖွေးဝင်းပနေပြီး၊ ခြေတံရှည်များ ရှိပေသည်။

၎င်းက ထိုအမျိုးသမီးကို သေသေချာချာကြီး လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးကလည်း ထိုငါးကြီးကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက ချက်ချင်းပင် ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်မိပြီး -

“ရှာရင်းရှာရင်းနဲ့... တကယ်ကို ဒီလိုနေရာမျိုးဆီ ရောက်လာပြီး၊ အထက်နတ်ဘုရားလောကရဲ့ အပြစ်သားတစ်ယောက် နဲ့ လာတွေ့ရတာပဲ”

၎င်းက ပါးစပ်မှ တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး၊ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက ညင်သာပျော့ပျောင်းလှသော လေသံလေးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“နင်က ငါ့ကို သိနေတာလား... ဘာဖြစ်လို့ ငါက နင့်ကို မမှတ်မိရတာလဲ”

သူမ၏ အသံမှာ အလွန်တရာ ချိုသာလှပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ငြိမ်သက်အေးချမ်းလှသော ဟန်ပန်မျိုး ရှိနေသည်။

အကယ်၍ လီယန်ချူသာ ဤနေရာ၌ ရှိနေပါက၊ ထိုအမျိုးသမီးကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူမကား ကောင်းပုကျေးရွာ အတွင်း၌ ပိတ်ဆို့နှောင်ဖွဲ့ခြင်း ခံထားရဖူးသော စိတ်ဝိညာဉ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည့် ပိုင်ချူးဟန် ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် သူမကို အထကလောက်၏ အပြစ်သားဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း၊ သူမနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင်မူ၊ လီယန်ချူနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိချေ။

“နင်က ငါ့ကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား”

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ပိုင်ချူးဟန်က ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်မိပြီး -

“ငါ့ရဲ့ အတိတ်ဟောင်း အမှတ်ရမှုတွေက အနည်းငယ် ချို့ယွင်းနေခဲ့တာပဲ... ဒါကြောင့်မို့လို့ အတိတ်က လူဟောင်းအချို့ကို မမှတ်မိနိုင်တော့တာ ဖြစ်ရမယ်”

ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက သူမကို သေသေချာချာကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒါကြောင့်မို့လို့ကိုး... အခုထိ စိတ်ဝိညာဉ် သုံးပါးနဲ့ လိပ်ပြာ ခုနစ်ပါး ထဲက၊ စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ပါးနဲ့ လိပ်ပြာ တစ်ပါး လိုအပ်နေသေးတာပဲ”

ပိုင်ချူးဟန်တွင် မူလက ဝိညာဉ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှသာ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ၊ ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီး၏ စကားအရဆိုလျှင်၊ သူမသည် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် နှစ်ပါးနှင့် လိပ်ပြာ ခြောက်ပါးကို အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ပိုင်ချူးဟန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် -

“ငါက နင့်ကို ကြည့်ရတာ ဘယ်လိုမှ မရင်းနှီးဘူးပဲ... ဘယ်လိုပဲ တွေးတွေး မမှတ်မိနိုင်ဘူး... နင် ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မလား ”

ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် လေထက်၌ ကူးခတ်လှုပ်ရှားနေရင်း၊ ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

“မမှတ်မိရင်လည်း မမှတ်မိပါနဲ့တော့... မူလကတည်းက နင်နဲ့ငါကြားမှာ ကြီးမားလှတဲ့ ရင်းနှီးမှုမျိုး ရှိခဲ့တာလည်း မဟုတ်ဘူး”

ပိုင်ချူးဟန်သည် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားရပြီးနောက်၊ ညင်သာစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်မိပြီး -

“တကယ်ပဲ အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာလား...”

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီး -

“စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ပါးနဲ့ လိပ်ပြာတစ်ပါး လိုအပ်နေတာတောင်မှ... နင့်ရဲ့ စိတ်သဘောထားက အတိတ်ကထက်စာရင် အများကြီး ပိုပြီး ညင်သာပျော့ပျောင်းလာခဲ့တာပဲ”

ပိုင်ချူးဟန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် -

“ငါ့ရဲ့ အတိတ်က စိတ်သဘောထားက အလွန်တရာ ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းခဲ့လို့လား ”

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် -

“နတ်ဘုရား ဆေးလုံးတွေကို ခိုးယူခဲ့တယ်... နတ်ဘုရား သူငယ်တော်တွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်... နင် ကိုယ်တိုင် တွေးကြည့်စမ်းပါ... ဒါက ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသလား၊ မကြမ်းတမ်းဘူးလားဆိုတာ ”

ပိုင်ချူးဟန်က ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိပြီး -

“အကယ်၍ ငါက အဲဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တော့... ဒါအတွက် အလွန်တရာ ကြီးမားလှတဲ့ အကြောင်းရင်း ရှိနေရမယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါက အလွန် ကြီးမားတဲ့ မတရားမှုတွေကို ခံစားခဲ့ရလို့ ဖြစ်ရမယ်”

ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားရပြီးနောက်၊ ကျယ်လောင်စွာဖြင့် ဟားဟားပက်ပက် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

“မျှော်လင့်မထားဘူး... ငါ တွေးမိတာ မှားယွင်းနေခဲ့တာပဲ... စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ပါးနဲ့ လိပ်ပြာ တစ်ပါး လိုအပ်နေရင်တောင်မှ၊ နင်က နင်အတိုင်းပဲ ရှိနေဆဲပဲ”

ပိုင်ချူးဟန်က ထိုငါးကြီးကို သေသေချာချာကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ လေးနက်တည်ကြည်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါ့ကို ပြောပြပါ... အတိတ်တုန်းက ငါက ဘယ်လိုနေရာမျိုးကနေ လာခဲ့တာလဲ”

ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် -

“သဘာဝအတိုင်းပဲ... နတ်ဘုရားလောက ကပေါ့... နင့်ရဲ့ မှတ်ဥာဏ်တွေက ဒီလောက်အထိတောင် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တာလား ”

ပိုင်ချူးဟန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိပြီး -

“တစ်စုံတစ်ဦးက ငါ့ရဲ့ အတိတ် မှတ်ဥာဏ်တွေကို အတင်းအကျပ် ပိတ်ဆို့နှောင်ဖွဲ့ထားခဲ့တာ... ဒါက စိတ်ဝိညာဉ်တွေ လိုအပ်နေတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ဘူး”

ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး၊ ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း မဆန်းပါဘူးပဲ... ထားလိုက်ပါတော့... နင်က ဒီနေရာမှာပဲ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံနေပါဦး... ငါ ထွက်ခွာသွားရတော့မယ်”

ပိုင်ချူးဟန်က ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး၊ ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကာ၊ မျက်လုံးအစုံဖြင့် ဝေးကွာလှသော ကောင်းကင်ယံဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

“အချို့သောအရာတွေကို... ငါ သွားပြီး လုပ်ဆောင်ရဦးမယ်... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ သေသေချာချာ မသိရပေမယ့်၊ အဲဒီအရာတွေကို လုပ်ဆောင်ပြီးမှသာ ငါ့ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ပိုပြီးတော့ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်”

ထိုစိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် သူမကို လေးနက်လှသော မျက်လုံးအစုံဖြင့် သေသေချာချာကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလျက် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“အတိတ်တုန်းက နင်က... ဟိုမဟာ စွမ်းအားရှင်ကြီးရဲ့ ခြေလှမ်းတွေကို အတင်းအကျပ် လိုက်လံဆည်းကပ်ချင်ခဲ့တာ... ဒါပေမယ့် မဟာ စွမ်းအားရှင်ကြီးကတော့ နင် ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုတောင် မသိရှိခဲ့တာပဲ... ဒါတွေက ဘာဖြစ်လို့များ ဒီလောက်အထိ ခံစားနေရတာလဲ”

စိမ်းပြာရောင် ငါးကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ကူးခတ်လှုပ်ရှားနေရင်း၊ ပါးစပ်မှ တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။

လီယန်ချူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဆက်လက်လှည့်လည်ရင်း ဝေးကွာလှသော မြောက်ဘက် ဆိုင်ပေ့မြက်ခင်းပြင်ကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ပြီးခဲ့သည့် အချိန်ကာလက မြောက်ဘက်ဒေသ၏ ရွှေရောင်တဲနန်း ဘုရင်မင်းမြတ် သည် ကြီးမားလှသော စစ်တပ်ကြီးကို ဦးဆောင်လျက် ကျူးကျော်ရန် စီစဉ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင်မူ ထိုရွှေရောင်တဲနန်း၏ အရှင်သခင်သည် ဖန့်ချင်းလန် ၏ လက်ချက်ဖြင့် စုန်းစုန်းမြုပ်အောင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရချေပြီဖြစ်ရာ၊ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ဘေးအန္တရာယ်ဆိုးကြီးမှာ မဖြစ်ပေါ်မီကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် မြောက်ဘက်ဒေသအတွင်း၌ အချို့သော လူသားများက ဝူနတ်ဘုရား ကို ကိုးကွယ်ပူဇော်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ ထိုကိုးကွယ်ရာ နတ်ဘုရားနေရာဆီသို့ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် အာရုံစိုက်၍ ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း၊ အောက်ခြေ၌ မည်သည့် စွမ်းအင်အရှိန်အဝါကိုမျှ မြင်တွေ့ရခြင်းမရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေချေပြီ။

‘ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ဝူနတ်ဘုရားရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေက... ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲ မသိဘူး’

လီယန်ချူက ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

မြောက်ဘက် ဆိုင်ပေ့ဒေသမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးနောက်၊ သူသည် အနောက်ဘက်ဒေသ ဆီသို့ တစ်ခေါက် သွားရောက်ရန် စီစဉ်လိုက်တော့သည်။

အနောက်ဘက်ဒေသ၏ ဟွမ်ရှီးဂိုဏ်း သည် မိမိနှင့် ကြီးမားလှသော ရန်ငြိုးရန်စများ ရှိနေခဲ့ပေရာ၊ ယခုတစ်ကြိမ် သွားရောက်ခြင်းဖြင့် ထိုရန်ငြိုးများကို တစ်ခါတည်း အကုန်အစင် အဆုံးသတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် အနောက်ဘက်ဒေသဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သောအခါတွင်မူ၊ ထိုဒေသအတွင်း၌ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ဟွမ်ရှီးဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ယခုအချိန်တွင် အကုန်အစင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း အံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ကောလာဟလများအရဆိုလျှင်၊ ထိုဂိုဏ်းကြီးသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မိစ္ဆာဆိုးကြီးများနှင့် အနောက်ဘက်ဒေသ၏ အခြားသော ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းများ၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

‘ငရဲတောင် ကတော့ ယွမ်မုန့်ကျောက်က နဂါးဦးခေါင်းနဲ့ လူသားခန္ဓာကိုယ် ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ပျက်စီးခဲ့ရတယ်... ချွန်းချိုးလင်း ကလည်း မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရတယ်... အခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဒီဟွမ်ရှီးဂိုဏ်းကပါ မိစ္ဆာဆိုးကြီးတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြန်ပြီပဲ’

လီယန်ချူက ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

ယခုအချိန်အထိ၊ ရှန့်ရှန်းနန်းတော် တစ်ခုတည်းသာ မည်သည့်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသည်ကို ခြေရာခံနိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

‘ရှန်ရှန်းနန်းတော်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်တယ်... သူတို့တွေက ဒီအနောက်ဘက်ဒေသရဲ့ အမျိုးမျိုးသော နေရာတွေမှာ ပုန်းအောင်းနေကြတာ ဖြစ်နိုင်မလား’

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးအစုံတွင် တွေးတောမြော်မြင်နေသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အနောက်ဘက်ဒေသ၏ နှင်းတောင်ကြီးများစွာဆီသို့ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဆက်လက်၍ ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အနောက်ဘက်ဒေသ၏ မဟာနှင်းတောင်ကြီးအတွင်း၊ လျှို့ဝှက်လှသော ဂူဗိမာန်တစ်ခုအတွင်း၌။

အနီရောင် တောက်ပလှသော ဝတ်စုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အို အဘိုးအိုတစ်ဦးသည်၊ ယခုအချိန်တွင် အလွန်တရာ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာမျိုးဖြင့် မိမိ၏ လက်ထဲက ရှေးဟောင်း မြေပုံညွှန်းကြီး ကို သေသေချာချာကြီး စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်မူ၊ လူသားနှင့်မတူဘဲ သားရဲတစ်ကောင်အလား ရှိနေသော မိစ္ဆာဆိုးကြီးတစ်ကောင် ရှိနေပြီး၊ ထိုကောင်၏ မျက်နှာကျမှာ တစ်စုံတစ်ဦးက အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီးမှ ပြန်လည်၍ အတင်းအကျပ် ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ပင် ရှိနေတော့သည်။

ထို့တင်မကသေးဘဲ၊ ထိုမျက်နှာသည် လူသားတစ်ဦးတည်း၏ မျက်နှာမဟုတ်ဘဲ၊ လူသား တစ်ဆယ်ကျော် နှစ်ဆယ်ခန့်၏ မျက်နှာများကို အတင်းအကျပ် ရောနှော၍ ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ မဟန်ဘဲ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ထူးဆန်းလှသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ တရိပ်ရိပ် ထွက်ပေါ်နေချေပြီ။

ထိုလူသားနှင့်မတူ သားရဲနှင့်မခြာ သော အမျိုးသားသည် ခြေလေးချောင်းဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ဝပ်စင်းနေပြီး၊ အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုထံသို့ တိုးညင်းလှသော အသံဖြင့် တစ်ချက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူသည် လူသားတို့၏ စကားကို ပြောဆိုနိုင်ခြင်း မရှိပုံရပေ။

သို့သော်ငြားလည်း အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုကမူ ထိုအသံကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စကို... မင်းက အတော်လေး ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တာပဲ... ကံဆိုးတာကတော့ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက သုထျန်မြေပုံညွှန်း တစ်ချပ်က ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရတယ်... မဟုတ်ရင် ဆရာ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ အခုဆိုရင် နှစ်ချပ်တောင် ရှိနေမှာပဲ”

ထိုအလွန်တရာ ထူးဆန်းလှပပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အမျိုးသားသည်၊ အဘိုးအိုထံသို့ ထပ်မံ၍ တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြန်သည်။

အဘိုးအိုက ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်မိပြီး -

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဆရာ့မှာ အာရုံခံမိချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်... နောက်ထပ် နှစ်ရက် သုံးရက်ခန့် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့၊ နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းခြင်း လမ်းကြောင်းကြီး က ထပ်မံပြီး ပေါ်ထွက်လာတော့မှာ... ကမ္ဘာမြေပြင်ရဲ့ နိယာမတွေကလည်း ထပ်ပြီး ပြောင်းလဲသွားဦးမှာ ဖြစ်လို့၊ ဘယ်လို ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး”

“မင်းက အခုအချိန်မှာ အပြင်ကို ထွက်ပြီး သတ်ဖြတ်မှုတွေ ထပ်လုပ်မယ်ဆိုရင်... အကယ်၍ ကောင်းကင်လူသား တွေရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ကောင်းကင် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ တွေ ကျရောက်လာခဲ့ရင်တော့၊ ငါတို့ရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေအားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရလိမ့်မယ်”

ထိုထူးဆန်းလှသော အမျိုးသားသည် ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်လိုက်ရာ၊ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ စိတ်တိုဒေါသထွက်နေပြီး၊ မျက်လုံးအစုံမှာလည်း သွေးချင်းချင်းနီလျက် ရှိနေတော့သည်။

ထိုအနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုက ဦးခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

“ကောင်းကင်လူသားတွေက ကမ္ဘာမြေပြင်ရဲ့ အထက်မှာ ရှိနေကြပြီး၊ လှုပ်ရှားမှုတွေက အလွန် ရဲရင့်ပြတ်သားကြပေမယ့်... သူတို့ကြားထဲမှာလည်း စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေက မတူညီကြဘူး... အချို့သူတွေက ကမ္ဘာမြေပြင်ရဲ့ အာဏာစက်ကို ထိန်းချုပ်ထားကြပြီး၊ စစ်မှန်တဲ့ တရားမျှတမှု မဟုတ်ရင်တောင်မှ၊ မိမိတို့ရဲ့ တည်နေရာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်ကြီးရဲ့ ကိုယ်စား သတ်ဖြတ်မှုတွေကို လုပ်ဆောင်တတ်ကြတာပဲ... မင်းလို ပုံစံမျိုးနဲ့ အပြင်ကို ထွက်သွားရင်တော့၊ ချက်ချင်းပဲ မိုးကြိုးပစ်တာကို ခံရလိမ့်မယ်”

ထို့နောက် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ အနည်းငယ် စိတ်မရှည်သည့် လေသံမျိုးဖြင့် -

“ထပ်ပြီး စကားမများစမ်းနဲ့တော့... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက မင်းက လူသားပေါင်း တစ်ထောင်နီးပါးကို အကုန်အစင် စားသောက်ပစ်ခဲ့တာတောင်မှ၊ ဆရာ့အတွက် နည်းနည်းလေးမှ ချန်မထားခဲ့ဘူး... အခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ အပြစ်နဲ့ ကောင်းမှုက ကျေအေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လို့၊ နောက်တစ်ကြိမ် ကောင်းမှု ထပ်လုပ်နိုင်မှသာ မင်းကို အပြင် ခေါ်သွားမယ်”

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုက မျက်လုံးကို အားပြင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ ထိုထူးဆန်းလှသော အမျိုးသားသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး၊ လည်ပင်းကို အသာအယာ ကျုံ့လိုက်မိတော့သည်။

ထိုကောင်သည် ခြေလေးချောင်းဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ဝပ်စင်းနေပြီး၊ သားရဲတစ်ကောင်အလား ရှိနေပေရာ၊ မျက်စိရှေ့မှောက်က အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုကို အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့ရိုသေနေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

အဘိုးအိုသည် မိမိ၏ လက်ထဲက သုထျန်မြေပုံညွှန်းကို သေသေချာချာကြီး လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်ပြီး၊ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။

“ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းတွေ ထွက်ပေါ်လာတော့မယ့် အချိန်မှာတင်... ငါက ဒီသုထျန်မြေပုံညွှန်းကို ထပ်မံပြီး ရရှိခဲ့တာပဲ... တကယ်ကို ကြီးမားလှတဲ့ ကံတရား ရှိနေတာပဲ”

“လူသားလောကမှာ ပိတ်ဆို့နေခဲ့တာ ကြာလှပြီ... လူသားတွေကို စားသောက်ရတာတောင်မှ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းနေပြီ... နောက်ဆုံးတော့ ငါက ဒီနေ့ရက်ကို စောင့်ဆိုင်းနိုင်ခဲ့ပြီပဲ”

သူ၏ တပည့်ဖြစ်သူမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရဖူးပြီး၊ ထိုစဉ်က သုထျန်မြေပုံညွှန်းတစ်ချပ်မှာလည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ထိုအဘိုးအိုသည် ကောင်းကင်ကြီး၏ စောင့်ကြည့်မှုကို ရှောင်လွှဲရန်အတွက်၊ ယခုအချိန်အထိ မည်သို့မျှ အပြင်ထွက်၍ ကလဲ့စားချေခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

သူသည် အလွန်တရာ အသက်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်ရာ၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အသက်ကြီးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အစက်အပြောက်များစွာ ရှိနေပြီး၊ အသွေးအသားများမှာလည်း အလွန် ဆွေးမြည့်နေချေပြီ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဤသုထျန်မြေပုံညွှန်းကို သီးသန့် ရရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါက၊ ဤကဲ့သို့သော စကားများစွာကို ပြောဆိုနေရခြင်းမှာပင် သူ၏အသက်အတွက် ကြီးမားလှသော ကုန်ဆုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူသားနှင့်မတူ သားရဲနှင့်မခြားသော အမျိုးသားသည် မြေပြင်ပေါ်၌ တွန့်လိမ်လျက် ရှိနေပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ သနားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

အဘိုးအိုသည် မြေပုံညွှန်းအသစ်ကို ရရှိထားခဲ့သဖြင့် ရင်ထဲ၌ အလွန်တရာ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်နေပေရာ၊ ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့... ဒီကြေးပြားကို ယူပြီး တောင်အောက်ကို ဆင်းသွားလိုက်စမ်းပါ... အခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းကို လူသားပေါင်း တစ်ရာခန့်အထိ စားသောက်ဖို့ ခွင့်ပြုလိုက်မယ်”

သူ၏ လက်ထဲမှ ကြေးပြား တစ်ခု ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုထူးဆန်းလှသော အမျိုးသား၏ လည်ပင်းထက်သို့ ကပ်ညှိသွားခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသားသည် ချက်ချင်းပင် ခြေလေးချောင်းဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ပျော်ရွှင်မြူးထူးစွာ ခုန်ပေါက်လှုပ်ရှားနေပြီး၊ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားခဲ့ရချေပြီ။

အဘိုးအိုသည် မြေပုံညွှန်းကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေရင်း၊ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး -

“သွားစမ်းပါ... လူပေါင်း တစ်ရာခန့်ကို စားသောက်ပြီးတဲ့အခါမှာတော့ ဒီကြေးပြားက အနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်... သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေကို ဆရာ့အတွက် ပြန်လည်ပြီး ယူဆောင်လာခဲ့ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး”

ထိုထူးဆန်းလှသော အမျိုးသားသည် အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို၏ စကားကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သဖြင့်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ချက်ချင်းပင် ဂူဗိမာန်အတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ဟန်အတတ်ပညာမှာ အလွန်တရာ လျင်မြန်လှပေရာ၊ မဟာနှင်းတောင်ကြီးအတွင်း၌ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် မိုင်ပေါင်း ဆယ်ချီဝေးကွာသော နေရာဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ ခြေရာလက်ရာ လုံးဝ မရှိချေ။

မဟာနှင်းတောင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ လူသူအရောက်အပေါက် နည်းပါးလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုလူသားနှင့်မတူ သားရဲနှင့်မခြားသော အမျိုးသားသည် ရှင်သန်နေသော သက်ရှိများ၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါကို အလွန်တရာ ထူးခြားလှစွာ အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိပုံရပေသည်။

သူသည် ဝေးကွာလှသော နယ်စပ် ခံတပ်မြို့ကြီး တစ်ခု၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ခံတပ်မြို့ကြီး၏ ပြင်ပတွင် ရှိနေသော အရပ်သားပြည်သူများစွာကို သူ ကောင်းစွာ စားသောက်ခဲ့ဖူးပြီ ဖြစ်ရာ၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ မျက်လုံးအစုံကို ထိုခံတပ်မြို့ကြီးတစ်ခုလုံးဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် လူသားတို့၏ စကားကို ပြောဆိုနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ မိုက်မဲခြင်း မရှိချေ။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤမြို့ကြီးတစ်ခုလုံးအတွင်း၌ ရှိနေသော လူသားအားလုံးကို အကုန်အစင် စားသောက်ပစ်ရန် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းနောက် စိတ်ဝိညာဉ်များကို ဆရာ့ထံသို့ ပြန်လည်၍ ယူဆောင်သွားပါက၊ ဆရာဖြစ်သူကလည်း မိမိကို ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း တွေးတောထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ သွေးချင်းချင်းနီနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ နှာခေါင်းအတွင်းမှလည်း အဖြူရောင် လေပူများ တရိပ်ရိပ် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

ခံတပ်မြို့ကြီး၏ အထက်တွင်မူ၊ နယ်စပ်စောင့် စစ်သည်တော်များသည် ကိုယ်ပေါ်၌ ထူထဲလှသော ဝါဂွမ်းဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသော်လည်း၊ အလွန်တရာ အေးစက်လှသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြာနှမ်းနေကြချေပြီ။

နယ်စပ်ဒေသ၏ အေးစက်ခါးသီးမှုမှာ ရှေးဟောင်းကာလကတည်းကပင် ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

သက်ကြီးရွယ်အို စစ်သည်တော်ဟောင်းတစ်ဦးသည် မိမိ၏ ရင်ခွင်အတွင်းမှ အရက်အိုးလေးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ အသာအယာ တစ်ချက် မော့လိုက်ရာ၊ မျက်နှာထက်တွင် အနည်းငယ် သက်သာသွားသော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဘေးနားက အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်ခန့်ရှိသော စစ်သည်တော်ငယ်လေးသည်လည်း လောဘတကြီးဖြင့် သူ၏လက်ထဲက အရက်အိုးကို စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

စစ်သည်တော်ဟောင်းက စိတ်မရှည်သည့် လေသံမျိုးဖြင့် -

“ရော့... ယူစမ်းပါ... အများကြီး သောက်မပစ်လိုက်နဲ့ဦး... မဟုတ်ရင် မင်းကို အသေသတ်မယ်”

စစ်သည်တော်ငယ်လေးသည် အလွန်တရာ အေးစက်လှသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေခဲ့ရချေပြီဖြစ်ရာ၊ ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ချက်ချင်းပင် အရက်အိုးကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး၊ အလွန်တရာ ဂရုတစိုက်ဖြင့် တစ်ချက် မော့လိုက်ကာ၊ စစ်သည်တော်ဟောင်းထံသို့ ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာဖြင့် ပြန်လည်အပ်နှံလိုက်သည်။

“အရက်ကောင်းပဲ”

နယ်စပ်စောင့် စစ်သည်တော်များ၏ ဘဝမှာ အလွန်တရာ ခါးသီးလှပေရာ၊ လက်ခြေများတွင် အေးစက်ခြင်းကြောင့် အနာဖုများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမှာ အမြဲတမ်း ကြုံတွေ့နေရကျ ဖြစ်ပေရာ၊ ပြင်းထန်လှသော အရက်တစ်ငုံကို သောက်ခွင့်ရခြင်းမှာပင် သူတို့အတွက် အလွန် ကြီးမားလှသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ဤစစ်သည်တော် နှစ်ဦးစလုံး သတိမပြုမိလိုက်သောအရာမှာမူ၊

လေထဲ၌ နှင်းမုန်တိုင်းများ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းနေသည့်အကြား၊ လည်ပင်းတွင် ကြေးပြားကို ဆွဲထားသော ထိုလူသားနှင့်မတူ သားရဲနှင့်မခြားသည့် အမျိုးသားသည် ခြေလေးချောင်းဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ဖြည်းညှင်းစွာ ကူးခတ်လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

ထိုထူးဆန်းလှသော အမျိုးသား၏ မျက်လုံးအစုံထက်မှ အလင်းတန်းများမှာ ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး၊ သူသည် ထိုလူသားများထံမှ အလွန်တရာ ချိုမြိန်လှသော အသွေးအသား အရှိန်အဝါများကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့်၊ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ လျှာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို အသာအယာ သပ်လိုက်မိတော့သည်။

သူ၏ ပေါင်းစပ်ထားသော မျက်နှာပျက်ကြီးမှာ ပိုမို၍ တွန့်လိမ်ဆိုးရွားလှပေသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ထိုခံတပ်မြို့ကြီး၏ အနားသို့ မချဉ်းကပ်မီ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင်၊ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ငယ်ရွယ်သော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ခြေလှမ်းများကို အတင်းအကျပ် ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်တော့သည်။

ထိုအမျိုးသားသည် နှင်းမုန်တိုင်းများအကြားမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ကွဲပြားခြားနားလှသော ကမ္ဘာမြေပြင်တစ်ခုမှ ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ပင် ရှိနေတော့သည်။

သူ၏ မျက်နှာကျမှာ အလွန်တရာ ခန့်ညားလှပပြီး၊ မျက်ခုံးအစုံမှာ ဓားတစ်စင်းအလား ထက်မြက်လှကာ၊ စရိုက်လက္ခဏာမှာ အလွန်တရာ မြင့်မြတ်လှပေသည်။

တစ်ဦးကား အလွန်တရာ ခန့်ညားလှပပြီး၊ လူသားလောကမှ မဟုတ်သကဲ့သို့ မြင့်မြတ်လှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

အခြားတစ်ဦးကမူ အလွန်တရာ ရုပ်ဆိုးဆိုးရွားလှပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် မည်သူမျှ သေသေချာချာကြီး စိုက်ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲလှချေ။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပြင်းထန်လှသော နှင်းမုန်တိုင်းများအကြား၌ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်မိကြပေရာ၊ အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။

ထိုအလွန်တရာ ရုပ်ဆိုးလှသော အမျိုးသားသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ အသံမှာ အလွန်တရာ စူးရှလှပေရာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိလှအောင် ခန့်ညားလှပလှသော မျက်နှာကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းမှာ၊ သူ၏အတွက်မူ အလွန် ကြီးမားလှသော စော်ကားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပုံရပေရာ၊ အတိတ်က ဆိုးရွားလှသော အမှတ်ရမှုအချို့ကို ပြန်လည်၍ လှုံ့ဆော်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ရှိနေတော့သည်။