အခန်း (၁၀၅၉-၁၀၆၀)

အခန်း ၁၀၅၉ - ဘေးဒုက္ခခံ

ထိုအလွန်တရာ ဆန်းကြယ်ထူးဆန်းလှသော အမျိုးသားသည် တိုးညင်းစွာ တစ်ချက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်နှင့်အမျှ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝုန်းခနဲ ပျက်စီးထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူသည် မျက်မှောင်ကို အသာအယာ ကြုတ်လိုက်မိ၏။

စောစောက သူသည် ဤနေရာသို့ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ရောက်ရှိလာစဉ်ကပင် ထူးခြားလှသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အာရုံခံမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်တရာ ညစ်ထေးရှုပ်ထွေးလျက် ရှိနေချေပြီ။

မိစ္ဆာစွမ်းအင်၊ သားရဲစွမ်းအင်၊ အလောင်းစားစွမ်းအင်၊ တစ္ဆေသရဲစွမ်းအင်များနှင့် နောက်ဆုံးတွင်မူ နယ်ပယ်ပြင်ပမှ လာသော ကမ္ဘာဖျက်မိစ္ဆာဆိုးကြီးများ၏ မင်္ဂလာမရှိလှသော အရှိန်အဝါများပင်လျှင် လူတစ်ယောက်တည်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စုပြုံကာ ဖုံးလွှမ်းနေပေရာ၊ အလွန်တရာ ကွဲပြားဆန့်ကျင်လျက် ရှိနေတော့သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ နေရာအနှံ့မှ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် လိုက်လံကောက်ယူ၍ အတင်းအကျပ် ပေါင်းစပ်ထားသော လူတစ်ယောက်အလား ရှိနေပြီး၊ သူ၏မျက်နှာကျကြီးမှာလည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်တော့သည်။

၎င်းအပြင် ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် နာကျည်းချက် ဝိညာဉ်ခန္ဓာများစွာက ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ထားပြီး၊ ထိုနာကျည်းချက်များမှာ အလွန်တရာ ထူထပ်လွန်းလှသဖြင့် စစ်မှန်သော ဒြပ်ထုတစ်ခုအလား ဖြစ်ပေါ်နေပေရာ၊ ၎င်းကား အလွန်တရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ဘေးအန္တရာယ်ဆိုးကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဤအလွန်တရာ ကွဲပြားပုံပျက်နေသော ဆန်းကြယ်လှသည့် အမျိုးသားမှာ မူလကတည်းက ထိုသက်ကြီးရွယ်အို အဘိုးအိုက စမ်းသပ်ချက်တစ်ခုအနေဖြင့် သီးသန့်မွေးမြူ ထုတ်လုပ်ထားသော အရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသားသည် လီယန်ချူထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝုန်းခနဲ ပျံသန်း၍ တိုက်ခိုက်လာခဲ့တော့သည်။

ရှုးးး

လီယန်ချူက လက်ချောင်းကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလျက် တစ်ချက် ခြစ်ထုတ်လိုက်ရာ၊ ထက်မြက်လှသော စွမ်းအင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ထိုကောင်၏ နဖူးတည့်တည့်ကို တိုက်ရိုက်ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းစိုက်ဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသား၏ နဖူးတစ်ခုလုံးမှာ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်သွားခဲ့ရချေပြီ။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ မည်သို့မျှ ရပ်တန့်သွားခြင်းမရှိဘဲ၊ လီယန်ချူထံသို့ ဆက်လက်၍ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာဆဲပင် ဖြစ်တော့သည်။

“စိတ်ဝိညာဉ်လည်းမရှိ၊ လိပ်ပြာလည်း မရှိဘူးလား...”

လီယန်ချူက မျက်ခုံးကို အသာအယာ ပင့်လိုက်မိ၏။

ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသားသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင်၊ သူက လက်ကို အသာအယာ လှန်လိုက်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော လက်ဝါးရိပ်ကြီးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသားမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ သေသေချာချာကြီး ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

သူ၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံးမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ပျက်စီးသွားခဲ့ရချေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်အထိ သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအားများမှာ ပြတ်တောက်သွားခြင်းမရှိသေးဘဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးဆူညံလှသောအသံများ ထွက်ပေါ်နေပေရာ ၎င်းကား အလွန်တရာ စူးရှလှပေသည်။ ၎င်းအသံများမှာ ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ လေသံအလား၊ မိန်းမတစ်ဦး၏ လေသံအလား၊ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး၏ အသံအလား၊ လူငယ်တစ်ဦး၏ အသံအလား၊ လူသားတစ်ဦးအလား၊ သားရဲတစ်ကောင်အလား ခွဲခြား၍မရအောင် ရှိနေတော့သည်။

“ဒါက ဘာကောင်လဲ...”

လီယန်ချူက လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ထိုကောင်ကို သေသေချာချာကြီး ဖိနှိပ်ထားရင်း၊ သူ၏လည်ပင်းထက်မှ ကြေးပြားကို အတင်းအကျပ် ဆွဲဖြတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုကြေးပြား၏ ကျောဘက်တွင် မြေအောက်ငရဲပြည်၏ ပုံရိပ်များကို ရေးဆွဲထားပြီး၊ ထိုအထဲ၌ များပြားလှသော မိစ္ဆာဆိုးကြီးများနှင့် တစ္ဆေသရဲများစွာ ရုန်းကန်နစ်မွန်းနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

ရှေ့ဘက်တွင်မူ ပန်းတစ်ပွင့်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော နတ်သမီးတစ်ပါး၏ ပုံရိပ် ရှိနေပြီး၊ တန်ဟွမ်းနံရံပန်းချီများထဲက လေထဲ၌ ပျံသန်းနေသော နတ်သမီးတစ်ပါးအလား ရှိနေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုနတ်သမီးမှာ နတ်ဘုရားလောကဆီသို့ ပျံသန်းနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အလွန်တရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး အစွယ်များစွာ ရှိနေသော သွေးချင်းချင်းနီနေသည့် ပါးစပ်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ပျံသန်းဝင်ရောက်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကြေးပြားတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းဆိုးရွားလှသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေပြီး၊ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါတွင်လည်း အလွန်တရာ အေးစက်လှပေသည်။

ထို့တင်မကသေးဘဲ လီယန်ချူသည် ထိုကြေးပြားမှာ ယခုအချိန်တွင် အသက်ရှင်လာခဲ့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ အတိုင်းအဆမဲ့ များပြားလှသော သေးငယ်လှသော အမွေးအမျှင် အစွယ်ငယ်များစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ၊ မိမိ၏ လက်ချောင်းများကို အတင်းအကျပ် ကိုက်ခဲဝါးမြိုရန် ကြိုးပမ်းလာခဲ့တော့သည်။

သို့သော်ငြားလည်း လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေရာ၊ ထိုအမွေးအမျှင်များမှာ ဝါးမြိုနိုင်ခြင်းမရှိသည့်အပြင်၊ လီယန်ချူ၏ အလွန်တရာ ပူပြင်းလှသော အသွေးအသား စွမ်းအင်များကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ရပြီး တကျိကျိနှင့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးထက်မှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော အသွေးအသား စွမ်းအင်များ ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုကြေးပြားကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားအောင် လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်တော့သည်။

မဟာနှင်းတောင်ကြီး၏ လျှို့ဝှက်လှသော ဂူဗိမာန်အတွင်း၌။

အနီရောင် တောက်ပလှသော ဝတ်စုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အို အဘိုးအိုသည်၊ ယခုအချိန်တွင် မိမိ၏ လက်ထဲက သုထျန်မြေပုံညွှန်းကြီးကို ဆက်လက်၍ လေ့လာကြည့်ရှုနေမိသည်။

သူ၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ဆွေးမြည့်နေပြီး၊ အလောင်းကောင်တစ်ခုအလား ရှိနေသော်လည်း၊ မျက်လုံးအစုံမှာမူ သုထျန်မြေပုံညွှန်းထံသို့ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို

သူသည် ရင်ထဲ၌ ပြင်းထန်လှသော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

“ကြေးပြားက ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ...”

သူသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရ၏။

အနောက်ဘက်ဒေသ၏ မဟာနှင်းတောင်ကြီးနှင့် မနီးမဝေးသော နေရာ၌၊ မိမိ၏ ကြေးပြားကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သောသူ မည်သူ ရှိနေသနည်း။

“မကောင်းတော့ဘူး... တစ်စုံတစ်ဦးက ငါ့ရဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေတာပဲ...”

ဤအလွန်တရာ ရှေးကျလှပြီး အသက်ရှူရခြင်းကိုပင် ကြီးမားလှသော ကုန်ဆုံးမှုတစ်ခုဟု ခံစားနေရသော အဘိုးအိုအတွက်မူ၊ လူသားများကို စားသောက်ရမည့် ကိစ္စများအတွက် အခြားသောသူများကိုသာ အမြဲတမ်း စေခိုင်းလေ့ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ဂူဗိမာန်အတွင်းမှ ထူးဆန်းလှသော ဓားရှည်ကြီးတစ်စင်းကို အတင်းအကျပ် ဆွဲယူလိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့ရာ၊ မျက်နှာထက်တွင် အလွန်တရာ အလျင်စလိုဖြစ်နေသော အမူအရာများ ရှိနေတော့သည်။

“နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းခြင်း အခွင့်အလမ်းက ရောက်ရှိလာတော့မှာ... အကယ်၍ ဒီခန္ဓာကိုယ်သာ ပျက်စီးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့၊ ကောင်းကင် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခတွေကို ရှောင်လွှဲနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး... ငါ့ရဲ့ အခုလို ဆွေးမြည့်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ဆိုရင်တော့၊ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ဖို့က မရေမရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...”

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မဟာနှင်းတောင်ကြီးအတွင်းမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရချေပြီ။

လီယန်ချူက ကြေးပြားကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသား၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါများမှာ ဝုန်းခနဲ ပြင်းထန်လာခဲ့တော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မူလက ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ရပြီး၊ အလွန်တရာ အားနည်းလှသော မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်အတန်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရူးသွပ်လှသော စွမ်းအားများသာ ရှိနေပြီး၊ မြေပြင်နတ်ဘုရားတို့၏ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ် အသိတရားများမူ မရှိချေ။

လီယန်ချူက တွေးတောနေမိစဉ်အတွင်း၊ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို နက်မှောင်လှသော မိုးတိမ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတော့သည်။

ဝုန်းးး ဝုန်းးး

ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

ဤကမ္ဘာမြေပြင်၏ နိယာမများ ပြတ်တောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ခေတ်ကာလတွင်၊ သာမန် သားရဲမိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေသရဲများမှာ မကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်ကြသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ကြီး၏ မိုးကြိုးပစ်ခြင်းကို ခံရလေ့မရှိချေ။

လွှဲဖယ်၍မရသော အလွန်တရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော အရာတစ်ခုခုက ကောင်းကင်ကြီးကို စော်ကားမိလိုက်သဖြင့်၊ ဤလောကမြေပြင်အတွင်း၌ ခွင့်မပြုနိုင်လောက်အောင် ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်။

မိုးတိမ်များမှာ နေရာအနှံ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ တစ်စုံတစ်ရာကို လိုက်လံရှာဖွေနေသကဲ့သို့ ရှိနေတော့ရာ၊ ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသားသည် တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အသံမှာ အလွန်တရာ စူးရှလှပေရာ လူများစွာ၏ အသံများ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။

ဝေးကွာလှသော နယ်စပ်ခံတပ်မြို့ကြီး၏ အထက်က စစ်သည်တော်များသည် ကောင်းကင်ယံထက်က နက်မှောင်လှသော မိုးတိမ်ကြီးများကို ကြည့်ရှုရင်း၊ မျက်နှာထက်တွင် အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာများဖြင့် ကောလာဟလများကို ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

“ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ...”

“မင်းတို့ ကြည့်စမ်း... ဒီနှင်းတွေကြားထဲမှာ ကျောင်းတော်က တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား...”

“တကယ်ပဲ တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ... အမလေး... မြေပြင်ပေါ်က အဲဒီအရာကြီးက ဘာကြီးလဲ...”

မြေပြင်ပေါ်က ဦးခေါင်းမရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လီယန်ချူ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော လက်ဝါးရိပ်အောက်တွင်၊ ထိုကောင်၏ ဝတ်စုံများမှာ အကုန်အစင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ နေရာအနှံ့ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် အတင်းအကျပ် ပေါင်းစပ်ချုပ်လုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ ၎င်းကား အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်နေပြီး၊ အထက်တွင်လည်း အမွေးအမျှင်များစွာ ပေါက်ရောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက သေချာစွာ ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ထိုအထဲ၌ သားရဲမိစ္ဆာများ၏ အမွေးအမျှင် မျိုးနွယ်စုပေါင်း ခုနစ်မျိုး ရှစ်မျိုးခန့် ရှိနေပြီး၊ အချို့သော နေရာများတွင်မူ တစ္ဆေသရဲများ၏ စွမ်းအင်များသာ ရှိနေတော့သည်။

“ဒီလူကို မွေးမြူ ထုတ်လုပ်ထားတဲ့သူက... တကယ့်ကို အရူးတစ်ယောက်ပဲ...”

လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကို အသာအယာ ကြုတ်လိုက်မိ၏။

သူသည် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ထိုကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မည်သည့် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် လိပ်ပြာမျှ မရှိဘဲ၊ အလောင်းကောင်ကြီးတစ်ခုအလား စိတ်ဝိညာဉ် ကင်းမဲ့နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အဆောင်စက္ကူ တစ်ရွက်သာ ရှိနေပြီး၊ ထိုအဆောင်စက္ကူထက်တွင် ဟင်္သာပြဒါးရည်ဖြင့် လူသားတစ်ဦး၏ မွေးသက္ကရာဇ် ဇာတာကို ရေးသားထားပုံရသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာမှာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ သေသေချာချာကြီး မြင်တွေ့ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

“ဒါက... သက်ရှိဝိညာဉ်တွေကို အခြေခံပြီး၊ သားရဲမိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေသရဲတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုကာ၊ သီးသန့် မွေးမြူ ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ကိုယ်ပွားခန္ဓာတစ်ခုပဲ...”

လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကို ကြုတ်လိုက်မိ၏။

သူ၏ ယခုအချိန်က ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် မြင့်မားလှသော အသိဉာဏ်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ အချို့သောအရာများကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအထိ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ၊ ပထမအကြိမ်တွင်မူ တကယ့်ကို လွယ်ကူလှသောအရာ မဟုတ်ချေ။

မရေမရာ ဖြစ်နေသော အခြေအနေများအကြား၊ လီယန်ချူသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရှေးကျလှသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါတစ်ခု နိုးထလာခဲ့ပြီး၊ မိမိထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

“မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ထွက်လာခဲ့ပြီပဲ...”

လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ လက်ကို ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အသာအယာ တစ်ချက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ထားသော ကြီးကျယ်လှသော လက်ဝါးရိပ်ကြီးသည်လည်း ထို့အတူပင် အသာအယာ တစ်ချက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် လီယန်ချူသည် ဤနေရာမှ ကူးခတ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး၊ မိုင်ပေါင်း ဆယ်ချီဝေးကွာသော နေရာဆီသို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်တော့သည်။

နတ်ဘုရား အတတ်ပညာ။

မြေပြင်ကို ကျုံ့စေသော အတတ်ပညာ။

ထိုရှေးကျလှသော စွမ်းအင်အရှိန်အဝါသည် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက ပြောင်းလဲမှုများကို သတိပြုမိသွားခဲ့သဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲလိုက်တော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် လိုက်လံရင်း မဟာနှင်းတောင်ကြီး၏ အောက်ခြေဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြပြီး၊ လီယန်ချူက ခန္ဓာကိုယ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ၊ ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသားကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ ပစ်ချလိုက်တော့သည်။

ရွှေရောင် တောက်ပလှသော လက်ဝါးရိပ်ကြီးတစ်ခုက ထိုသူကို သေသေချာချာကြီး ဖိနှိပ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသား၏ ဦးခေါင်းပျက်စီးနေသော နေရာ၌ အသွေးအသားများမှာ ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားနေကြပြီး၊ သေးငယ်လှသော အမွေးအမျှင် အစွယ်ငယ်များစွာ ထွက်ပေါ်နေပေရာ၊ ဦးခေါင်းအသစ်တစ်ခုကို ထပ်မံ၍ မွေးဖွားရန် ပြင်ဆင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။

“ဒီခန္ဓာကိုယ်က ပျက်စီးနေခဲ့ပေမယ့်... တကယ်တော့ ကြီးမားလှတဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအားတွေ ကိန်းဝပ်နေဆဲပဲ...”

လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်ရှုလိုက်မိ၏။

မဟာနှင်းမုန်တိုင်းများအကြားတွင်၊ အနီရောင် တောက်ပလှသော ဝတ်စုံကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အို အဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

ထိုအဘိုးအို ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် ရှိနေသော နှင်းမုန်တိုင်းများမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရပ်တန့်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ ခြေထောက်အောက်မှ ရွှေရောင် တောက်ပလှသော လှိုင်းတံပိုးများစွာ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ထိုအထဲ၌ မိုးကြိုးနှင့် မီးဓာတ်များ ကိန်းဝပ်နေပေရာ၊

ထိုနေရာ၌ ရပ်တန့်နေရုံမျှဖြင့် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ မရေမရာ ဖြစ်နေပြီး၊ အလင်းနှင့် အရိပ်များမှာလည်း ရှုပ်ထွေးလျက် ရှိနေပေရာ၊ သူ၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ၏ သက်ရောက်မှုကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူတွင်မူ မေ့လျော့ခြင်းမရှိသော အမှတ်ရမှု အစွမ်းများ ရှိပေရာ၊ ထိုအနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မျက်ခုံးကို အသာအယာ ပင့်လိုက်မိတော့သည်။

ထိုအဘိုးအိုကလည်း လီယန်ချူကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားခဲ့ပြီး -

“မင်းပဲ...”

သူသည် ဤအဘိုးအိုနှင့် လီရှန်တာအိုကျောင်းတော် အတွင်း၌ တစ်ကြိမ်မျှ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က ရွှေရောင်ကျီးကန်းငယ်ကို လုယူစဉ်က၊ သူသည် ထိုသူ နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရဖူးသည်။

ထိုအထဲမှ မြေအောက်မီးဓာတ်များနှင့် များပြားလှသော အမွေအနှစ်များကို လုယူခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က ယင်းဟယ်ရန်သည် ဤအဘိုးအို၏ စိတ်ဝိညာဉ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပင့်ဖိတ်၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အဘိုးအိုသည် လီယန်ချူကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးအစုံတွင် အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ရှိနေတော့သည်။

သူ၏ တပည့်ဖြစ်သူ ယင်းဟယ်ရန်မှာ ဤသူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရဖူးပြီး၊ သုထျန်မြေပုံညွှန်းမှာလည်း လုယူခြင်း ခံခဲ့ရဖူးရာ၊ ယခုအချိန်တွင် မိမိ၏ ကိုယ်ပွားခန္ဓာကိုပါ ထပ်မံ၍ သတ်ဖြတ်ရန် လာရောက်ခဲ့ပြန်ချေပြီ။

“ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်တုန်းက လီရှန်တာအိုကျောင်းတော် အတွင်းမှာ... ငါက မင်းနဲ့ တစ်စုံတစ်ရာ အငြင်းပွားခြင်း မပြုခဲ့ဘူး... မျှော်လင့်မထားဘူး... မင်းက တကယ်ကိုပဲ ဒီမဟာနှင်းတောင်ကြီးဆီအထိ လိုက်လာခဲ့တာပဲ...”

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ အေးစက်လှပြီး၊ ဖိနှိပ်ခြင်း ခံထားရကာ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးနေသော ဆန်းကြယ်လှသည့် အမျိုးသားကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ရင်ထဲ၌ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ဒေါသများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

သူ၏ တပည့်ဖြစ်သူ သေဆုံးခဲ့ရစဉ်က သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော်လည်း ဤဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသားမှာမူ မတူညီချေ။ ၎င်းကား သူသည် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာဆိုးကြီးများကို အသုံးပြု၍ သီးသန့်မွေးမြူ ထုတ်လုပ်ထားသော အရာ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင် မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခများ ကျရောက်လာမည့် အချိန်တွင်၊ ထိုမိုးကြိုးများ၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းရန်အတွက် အသုံးပြုရမည့်အရာ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအထဲ၌ မိမိ၏ မွေးသက္ကရာဇ် ဇာတာကိုပါ ထည့်သွင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းကား ဆန်းကြယ်လှသော လက်ဝဲလမ်းစဉ် အတတ်ပညာများ ဖြစ်ပေရာ၊ ထိုအချိန်ကျမှ ကောင်းကင်ကြီးကို လှည့်စားလျက်၊ ထိုမိုးကြိုးဘေးဒုက္ခများမှာ မိမိကို ပစ်ခတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်သွားစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သာမန်အချိန်များတွင်လည်း သူသည် ဤကိုယ်ပွားခန္ဓာကို လူသားများကို စားသောက်စေလျက် သူ၏ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကို မွေးမြူခိုင်းလေ့ရှိသည်။

ကြေးပြားမှာမူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်က မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကို ဖိနှိပ်ထားရန်အတွက် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ကောင်းကင်ကြီး၏ စောင့်ကြည့်မှုကို ရှောင်လွှဲရန် ဖြစ်တော့သည်။

အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်က စွမ်းအင်များမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော်လည်း၊ ပေးစွမ်းနေသော ခံစားချက်မှာမူ အလွန်တရာ ဆွေးမြည့်နေပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အသက်ကြီးရင့်ကာ အိုမင်းရင့်ရော်နေချေပြီ။

လီယန်ချူတွင်မူ မူလကတည်းက ခန့်မှန်းချက်အချို့ ရှိနေခဲ့ဖူးရာ၊ ယခုအချိန်တွင် ဤအဘိုးအိုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ တိုးညင်းစွာဖြင့် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒါက... မင်းအတွက် ဘေးဒုက္ခတွေကို ရှောင်လွှဲဖို့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ကိုယ်ပွားခန္ဓာ ဖြစ်ရမယ်... သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ... အသက်က ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီမို့လို့၊ ဒီလိုမျိုး မိစ္ဆာလမ်းစဉ် နည်းလမ်းတွေကိုပဲ အသုံးပြုနေရတော့တာပဲ...”

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်ပြီး -

“ဘယ်လို တရားသောလမ်းစဉ်၊ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်လဲ... မင်းက ငါ့ရဲ့ အသက်အရွယ်မျိုးအထိ ရှင်သန်လာခဲ့ပြီး၊ နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘဲ၊ အသက်က ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့... အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းက ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီးတော့ ဆိုးရွားသွားလိမ့်မယ်...”

လီယန်ချူက အေးစက်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်

“မင်းလို လူမျိုးကပါ နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းချင်နေသေးတယ်... အကယ်၍ မင်းသာ အောင်မြင်အောင်တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့... ဒီနတ်ဘုရားလောကကြီးဟာ တကယ့်ကိုပဲ မကောင်းမှုတွေ စုပြုံရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေရလိမ့်မယ်...”

အဘိုးအိုသည် လီယန်ချူ၏ စကားကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပြီး၊ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပြီးနောက်၊ ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် -

“မင်းရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာက... ငါကတော့ မင်း အောင်မြင်စအောင် တက်လှမ်းသွားနိုင်ဖို့ အလွန်တရာ မျှော်လင့်မိတယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်း နတ်ဘုရားလောကထဲမှာ ထာဝရ နစ်မွန်းသွားရတာကို ကြည့်ချင်သေးတယ်...”

ဤအဘိုးအို၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာ ရှေးကျလှပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရား အတတ်ပညာများကို တတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် လီယန်ချူ၏ စွမ်းအင်အရှိန်အဝါများမှာ ပြီးခဲ့သည့် အချိန်ကာလက လီရှန်တာအိုကျောင်းတော် အတွင်း၌ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်ကထက် လုံးဝ ဥဿုံ ကွဲပြားခြားနားလှကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိလိုက်ရသည်။

သူသည် အလျင်စလို လှုပ်ရှားခြင်းမပြုဘဲ၊ လီယန်ချူ၏ လက်အောက်တွင် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံထားရသော ဆန်းကြယ်လှသည့် အမျိုးသားကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့်သာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“မင်း သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့... ဒီကိစ္စကို ဒီနေရာတင် အဆုံးသတ်လိုက်မယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ ငါ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်တွေကို ကုန်ဆုံးခံပြီးတော့၊ မင်းကို ဒီနေရာမှာတင် သတ်ဖြတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်... ဒါက ငါ ကြိုတင်ပြီး သတိပေးလိုက်တာပဲ...”

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး -

“မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ နာကျည်းချက် ဝိညာဉ်တွေ ရစ်ပတ်နေတာ... သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ လူသားပေါင်း အနည်းဆုံး တစ်သောင်းကျော်နေပြီ... ဒီနေ့မှာတော့ မင်းလည်း ထွက်ခွာသွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဤမျှလောက် ထင်ရှားလှသော ကုသိုလ်စွမ်းအားများကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးမှ၊ မည်သို့လျှင် ထွက်ခွာသွားခွင့် ပြုနိုင်မည်နည်း။

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြုံး၍ -

“လူငယ်က တကယ့်ကိုပဲ ကောင်းကင်ကြီးရဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်မှုကို မသိရှိသေးဘူးပဲ... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်နဲ့ဆိုရင်တော့... နောက်ထပ် နှစ်ရက် သုံးရက်ခန့် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ ကမ္ဘာမြေပြင်ကြီးမှာ ကြီးမားလှတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့မှာကို အာရုံခံမိမှာပဲ... မင်းက တကယ်ပဲ အခုအချိန်မှာ ငါနဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ချင်တာ သေချာလို့လား...”

“အဲဒီအချိန်ကျရင် အခွင့်အလမ်းတွေ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ အခြားသူတွေက နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းသွားကြမယ့် အချိန်မှာ... မင်းကတော့ စွမ်းအားတွေ ကုန်ဆုံးနေခဲ့လို့ နတ်ဘုရား အခွင့်အလမ်းတွေကို လုယူနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး... ငါ့ရဲ့ ဒီနေ့က မင်းရဲ့ မနက်ဖြန် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...”

သူသည် အကျိုးအပြစ်များကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက်၊ လက်ကို ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အသာအယာ တစ်ချက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ ဆန်းကြယ်လှသော ကျောက်တုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒါက... ကမ္ဘာပြင်ပက လာတဲ့ ဥက္ကာပျံ သံရိုင်းတုံးတစ်ခုပဲ... နယ်ပယ်ပြင်ပက စွမ်းအားတွေ ကိန်းဝပ်နေပြီး၊ လက်နက်တွေ ထုတ်လုပ်ဖို့အတွက် အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှတဲ့ နတ်ဘုရားပစ္စည်းတစ်ခုပဲ... အကယ်၍ မင်းက ဒီနေရာတင် ရပ်တန့်မယ်ဆိုရင်တော့... ဒီအရာကို ယူဆောင်သွားနိုင်တယ်...”

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ သူ၏လက်ထဲက ကျောက်တုံးထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရာ၊ ထိုအရာ၏ လာရာလမ်းမှာ သာမန်မဟုတ်လှဘဲ၊ မိမိ၏ လက်ထဲက ဓားရှည်ကြီး၏ စွမ်းအင်များနှင့်ပင် အနည်းငယ် တူညီလှပေသည်။

“တကယ့်ကိုပဲ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ရှင်သန်နေခဲ့တဲ့ လိပ်အိုကြီးပဲ... လက်ထဲမှာလည်း ကောင်းမွန်တဲ့ အရာအချို့ ရှိနေဆဲပဲ...”

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုသည် ယခုအချိန်တွင် ရင်ထဲ၌ စိတ်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေရာ၊ လီယန်ချူ၏ စိန်ခေါ်မှုများအပေါ် တစ်စုံတစ်ရာ စိတ်နှလုံး တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ၊

မရေမရာ ဖြစ်နေသော မျက်လုံးအစုံဖြင့် လီယန်ချူ၏ မျက်နှာကို သေသေချာချာကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလဲ...”

လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်လျက် ရှိနေပြီး၊ မူလက ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသားကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ ရုတ်တရက်ဆိုသလို စိတ်ကူးတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သဖြင့် -

“မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ ကျောက်စိမ်းရည် ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ရပ်တန့်ပေးမယ်... ငါ ဒီနေရာကို လာရခြင်းကလည်း အဲဒီအရာကို ရှာဖွေဖို့အတွက်ပဲ...”

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုက မျက်ခုံးကို အသာအယာ ပင့်လိုက်မိပြီး -

“မင်းက တကယ့်ကိုပဲ လောဘကြီးလွန်းလှတာပဲ...”

“အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ ကျောက်စိမ်းရည် ဆိုတာမျိုးက... လောကကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ ကြာလှပြီ... မင်းက တကယ်ကို တောင်းဆိုရဲတာပဲ...”

ထိုအဘိုးအိုသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပြီးနောက်၊ မျက်လုံးအစုံဖြင့် လီယန်ချူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိသည့် ကျောက်စိမ်းရည်မှာမူ သူ၏ လက်ထဲ၌ တကယ်ပင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအရာမှာ အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှပေရာ၊ သူသည် ဤငယ်ရွယ်သော တာအိုကျင့်ကြံသူနှင့် တစ်ကြိမ်မျှ တိုက်ခိုက်ရမည်လား ခေတ္တမျှ တွေးတောနေမိသည်။

‘ငါ့မှာ ဒီငယ်ရွယ်တဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူကို သတ်ဖြတ်နိုင်ဖို့ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော် သေချာမှု ရှိနေပေမယ့်... အခုလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကာလမျိုးမှာတော့၊ စွမ်းအားတွေကို အချည်းနှီး မကုန်ဆုံးစေတာက ပိုပြီးတော့ ကောင်းပါတယ်... အခုအချိန်မှာ အရာအားလုံးက နတ်ဘုရားလောကကို တက်လှမ်းဖို့အတွက်ပဲ အဓိက ဖြစ်ရမယ်... စွမ်းအားတွေကို ထိန်းသိမ်းထားရမယ်...’

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ညိုမှိုင်းလျက် ရှိနေတော့သည်။

သူသည် လက်ကို ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အသာအယာ တစ်ချက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ ချက်ချင်းပင် လင်းလက်လှပသော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

၎င်းကား ကြီးမားလှသော ကျောက်စိမ်းတုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ကျောက်စိမ်းတုံးအတွင်း၌ ရေလှိုင်းများအလား ဆန်းကြယ်လှသော အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေပေရာ၊ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကိန်းဝပ်နေသဖြင့် လူကို စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိလှစေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ သိမ်းငှက်တစ်ကောင်အလား ထက်မြက်လှပြီး၊ လီယန်ချူထံသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ပစ်ပေးလိုက်သည်။

“ငါက ဒီအရာကို မင်းကို အရင်ဆုံး လွှဲပြောင်းပေးရဲတယ်ဆိုကတည်းက... မင် းကတိဖျက်မှာကိုလည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘူးလို့ပဲ...”

လီယန်ချူက လှမ်းယူလိုက်ပြီး၊ မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ၊ ထိုအထဲ၌ မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိကြောင်း သေချာသွားခဲ့သည့်အပြင်၊ အလွန်တရာ ထူထပ်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကိန်းဝပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းအပြင် ဤအရာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာလည်း ကျောင်းတော်က သခင်မကြီး ပြောဆိုခဲ့ဖူးသော ပုံစံနှင့် လုံးဝ တစ်ပုံစံတည်း တူညီလှပေသည်။

“တကယ်ပဲ အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ ကျောက်စိမ်းရည် ဖြစ်နေတာပဲ...”

အနှစ်သောင်းချီ သက်တမ်းရှိသည့် ကျောက်စိမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှသော်လည်း၊ အကယ်၍ ဆိုင်ရှင်မ၏ လက်ထဲသို့ မရောက်ရှိပါက၊ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်သော နတ်ဘုရား ဆေးလုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် အဘိုးအိုအနေဖြင့် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် နှမြောမိသော်လည်း၊ ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်ခြင်းမရှိချေ။

လီယန်ချူသည် ထိုအရာကို မိမိ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းပင် ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသားကို အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်တော့သည်။

အဘိုးအိုက လှမ်းယူလိုက်ပြီးနောက်၊

လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ တစ်ချက် တို့ထိလိုက်ရာ၊ ထိုအမျိုးသား၏ ဦးခေါင်းပျက်စီးနေသော နေရာ၌ အသွေးအသားများမှာ ရူးသွပ်စွာ ထပ်မံ၍ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး၊ အကြောများနှင့် အရိုးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ၊ ဦးခေါင်းအသစ်တစ်ခုကို ထပ်မံ၍ မွေးဖွားလိုက်ပြန်သည်။

စောစောက ပုံစံအတိုင်းပင်၊ မျက်နှာထက်တွင် နှာခေါင်းနှင့် မျက်လုံးများမှာ ရှုပ်ထွေးလျက် ရှိနေပြီး၊ လူပေါင်းများစွာ၏ မျက်နှာများကို အတင်းအကျပ် ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ပင် ရှိနေတော့သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ကွဲပြားဆိုးရွားလှသဖြင့် လူကို ခေါင်းနပန်းကြီးသွားစေလောက်ပေသည်။

ထိုအနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိ၏။

ဤကိုယ်ပွားခန္ဓာမှာမူ မည်သို့မျှ အဆုံးရှုံးခံ၍မရသော အရာ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် လီယန်ချူကို လေးနက်လှသော မျက်လုံးအစုံဖြင့် သေသေချာချာကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသားကို ခေါ်ဆောင်လျက် ချက်ချင်းပင် လှည့်ပြန်သွားခဲ့တော့သည်။

သို့သော်လည်း ကွက်တိဆိုသလိုပင်၊ လီယန်ချူသည် လက်ဝါးတစ်ချက်ကို အပြင်းအထန် ထိုးနှက်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော အသွေးအသား စွမ်းအင်များမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော မီးဖိုကြီးတစ်ခုအလား ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လျက် လက်ဝါးတစ်ချက် ပြန်လည်၍ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ များပြားလှသော နှင်းမုန်တိုင်းများမှာ ကြီးမားလှသော နဂါးလှိုင်းတံပိုးကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ လီယန်ချူ၏ အလွန်တရာ ပူပြင်းလှသော လက်ဝါးရိပ်ကြီးနှင့် အပြင်းအထန် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်သွားတော့သည်။

ဝုန်းးးး

သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော နှင်းမုန်တိုင်းများမှာ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးသို့ ပြင်းထန်စွာ ကွဲအက်ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

အတွင်းမှာပင် မြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရချေပြီ။

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုက လီယန်ချူကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း -

“ငါက မင်းကို လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်မှန်း သိပြီးသားပါ.. ဒါပေမယ့် ကတိဖျက်တာ ဒီလောက်အထိ မြန်လိမ့်မယ်လို့တော့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး...”

လီယန်ချူက ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်မိပြီး -

“ပလီပလာ မပြောနဲ့... လူကို မင်းဆီ ပြန်ပြီး ပေးပြီးပြီ မဟုတ်ဘူးလား...”

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို - “..............................”

ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသားသည် ယခုအချိန်တွင် မျက်လုံးအစုံတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ လီယန်ချူထံသို့ သွားများကို ဖြဲလျက် ဟိန်းဟောက်နေပေရာ၊

လူကို ကိုက်ခဲဝါးမြိုပစ်ချင်နေသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။

အဘိုးအိုသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အသာအယာ တစ်ချက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ၊ စောစောက ထူးဆန်းလှသော ဓားရှည်ကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

ထိုဓားရှည်ကြီးမှာ လေးပေခန့် ရှည်လျားပြီး၊ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဓားရှည်ကြီးတစ်စင်းအလား ရှိနေကာ၊

ဓားသွားတစ်ခုလုံးမှာ ဝင်းပနေပြီး၊ အထက်တွင်လည်း သွေးရောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော သားရဲမိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ကိန်းဝပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ ဓားတစ်စင်းအလား ထက်မြက်လှပြီး၊ ထိုအဘိုးအို၏ ရင်ဘတ်ထံသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါက ဟင်းလင်းပြင် အတတ်ပညာ မဟုတ်ဘူးဘဲ... တကယ်တော့ သိမ်းဆည်းနိုင်တဲ့ နတ်ဘုရား လက်နက်တစ်ခုပဲ...”

အဘိုးအိုသည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ မျက်နှာက ညိုမှိုင်းသွားခဲ့ရပြီး၊ လီယန်ချူ၏ စကားအဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သဖြင့် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အမြင်အာရုံက တကယ်ကိုပဲ မဆိုးလှဘူးပဲ... တကယ်ပဲ လူကို သတ်ပြီး ရတနာတွေကို လုယူချင်နေတာလား...”

လီယန်ချူက လေးနက်တည်ကြည်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“သဘာဝအတိုင်းပဲ...”

“.......” အဘိုးအိုသည် လေးပေရှည်သော ဓားရှည်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း၊ ဒေါသများ ပြင်းထန်လာခဲ့ရသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“တကယ့်ကို ဟာသပဲ...”

“ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိလို့လား...”

“မင်းလို ကောင်ကပါ ငါ့ကို လှည့်စားရဲတယ်ပေါ့...”

စကားလုံးများ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်ချက် လှမ်းလိုက်ပြီး၊

ရှပ်းးး

လက်ထဲက လေးပေရှည်သော ထူးဆန်းလှသည့် ဓားရှည်ကြီးကို ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ လင်းလက်လှပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဓားစွမ်းအင်များမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပေသည်။

သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ဖြူဖွေးလှသော လိုင်းကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး၊ လမ်းခရီးတွင် ရှိနေသော နှင်းမုန်တိုင်းများအားလုံးကို တစ်စစီ ဖြစ်သွားအောင် ဖြတ်တောက်လျက် သွားတော့သည်။

လီယန်ချူသည် မိမိ၏ ဓားရှည်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊

ချလွင်းးး

ဆန်းကြယ်လှသော နဂါးဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဓားရှည်ကြီး ဓားအိမ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊

ချက်ချင်းပင် ထိုထူးဆန်းလှသော ဓားရှည်ကြီး၏ ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းများကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအဘိုးအိုသည် ဦးခေါင်းကို ငုံ့လျက် မိမိ၏ လက်ထဲက ဓားသွားထက်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်မိသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... နတ်ဘုရား လက်နက်အတူတူ ဖြစ်နေတာကို... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ လက်နက်ကို အက်ကွဲသွားစေနိုင်တာလဲ...”

လီရှန်တာအိုကျောင်းတော် အတွင်း၌ ရှိစဉ်က၊ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထုတ်ဖော်လျက် လီယန်ချူနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစဉ်က လီယန်ချူ၏ လက်ထဲ၌ ထက်မြက်လှသော နတ်ဘုရား လက်နက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် မိမိ၏ ဓားရှည်ကြီးကို စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားအဆင့်အတန်းသို့ ကောင်းစွာ မြှင့်တင်ထားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ပေရာ၊

၎င်းကား စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားဓားကြီး တစ်စင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထက်မြက်မှုမှာ အနှိုင်းမဲ့လှပေသည်။

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး၊

ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ လှမ်းလိုက်ရင်း၊ ဓားကို မြှောက်လျက် ခုတ်ချလိုက်ရာ၊ ထိုအဘိုးအို၏ လက်ထဲက ထူးဆန်းလှသော ဓားရှည်ကြီးကို တစ်စစီ ဖြစ်သွားအောင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျက် နောက်ထပ်တစ်ချက် ထပ်မံ၍ ခုတ်ချလိုက်ပြန်ရာ၊ ထိုဆန်းကြယ်လှသော အမျိုးသား၏ ဦးခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြန်သည်။

ဓားရှည်ကြီးထက်မှ ဆန်းကြယ်လှသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုကွဲပြားဆိုးရွားလှသော အမျိုးသားကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားအောင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော ထိုအဆောင်စက္ကူမှာလည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်စစီ ဖြစ်သွားအောင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရချေပြီ။

မိမိ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် သီးသန့်မွေးမြူ ထုတ်လုပ်ထားခဲ့သော ကိုယ်ပွားခန္ဓာမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်ချက်တည်းနှင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ လက်ထဲက နတ်ဘုရား လက်နက်မှာလည်း အကုန်အစင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊

ထိုအနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို၏ မျက်လုံးအစုံတွင် ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“တောက်... ကောင်စုတ်...”

“ဒီနေ့မှာတော့ ငါ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်တွေကို ကုန်ဆုံးခံပြီးတော့၊ မင်းကို ဒီမဟာနှင်းတောင်ကြီးထဲမှာတင် သတ်ဖြတ်ပစ်မယ်...”

စကားလုံးများ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော စိတ်ဝိညာဉ် မဟာခန္ဓာကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ချေပြီ။

ထိုစိတ်ဝိညာဉ် မဟာခန္ဓာကြီးမှာ အနီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပြီး၊ မျက်နှာကျမှာ ညိုမှိုင်းလျက်၊ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေပေရာ၊

၎င်းကား သူ၏ လူငယ်ဘဝတုန်းက ပုံစံပင် ဖြစ်တော့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ် မဟာခန္ဓာ၏ လက်ထဲတွင် ကြေးကွင်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ ထိုကြေးကွင်းကို ပင့်ဖိတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ချက်ချင်းပင် အတိုင်းအဆမဲ့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ရပြီး၊ လီယန်ချူကို တိုက်ရိုက်ပင် အတွင်း၌ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တော့သည်။

ကြေးကွင်းအတွင်း၌ လေနှင့် မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ကိန်းဝပ်နေပေရာ၊

ပြင်းထန်လှသော လေမုန်တိုင်းများက စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆွဲငင်နေပြီး၊ မိုးကြိုးများကလည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ပြင်ဆင်နေကြတော့သည်။

လေမိုးကြိုးကွင်း။

လီယန်ချူသည် မိမိ၏ လက်ထဲက ဓားရှည်ကြီးကို ပင့်ဖိတ်လိုက်ပြီး၊

ရှုးးး

ဓားရှည်ကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ဖြူဖွေးလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုအဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

အဘိုးအိုသည် မျက်လုံးအစုံကို ပြင်းထန်စွာ ဖွင့်လိုက်ရာ၊ မျက်လုံးအစုံထက်မှ မိုးကြိုးများ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သကဲ့သို့ ရှိနေပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း မဟာနှင်းမုန်တိုင်းများအကြား၌ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဓားရှည်ကြီးသည် ဖြူဖွေးလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလျက် ထိုနေရာ၌ ဆက်လက်၍ ရှာဖွေနေပြီး၊ နှင်းမုန်တိုင်းများကို အမြဲမပြတ် ရိုက်ခွဲနေသော်လည်း၊ ခေတ္တမျှမူ အတွင်း၌ ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံထားရသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။

“ငါက ဒီမဟာနှင်းတောင်ကြီးထဲမှာ အနှစ်တစ်ထောင်ခြောက်ရာတိုင်အောင် တရားကျင့်ကြံခဲ့တာ... မင်းလို ကောင်ကပါ ငါ့ကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့...”

ကြီးကျယ်လှသော စိတ်ဝိညာဉ် မဟာခန္ဓာကြီးသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ကောင်းကင်ယံထက်မှ ပြောဆိုလိုက်ရာ၊

စကားလုံးများ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးသံများအလား ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့သည်။

လေမိုးကြိုးကွင်းအတွင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော လေနှင့် မိုးကြိုးစွမ်းအားနှစ်ရပ်မှာ လီယန်ချူကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရချေပြီ။

ဤသူ၏ နတ်ဘုရား အတတ်ပညာများမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပေရာ၊ တကယ့်ကိုပဲ အလွန်မြင့်မားလှသော ကျင့်ကြံခြင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဖျက်ဆီးစမ်း...”

လီယန်ချူက တိုးညင်းစွာဖြင့် တစ်ချက် ရေရွတ်လိုက်၏။

ဓားရှည်ကြီးထက်မှ အလင်းတန်းများမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် ရှိနေသော နှင်းမုန်တိုင်းများအားလုံးကို တစ်စစီ ဖြစ်သွားအောင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို၏ နတ်ဘုရား အတတ်ပညာများကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ဓားရှည်ကြီးသည် ထိုအဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်တွင် ဆက်လက်၍ ကူးခတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ဒေါင်း ဒေါင်း ဒေါင်း

ချက်ချင်းပင် မီးပွင့်များစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

မူလက ထိုလေမိုးကြိုးကွင်းမှာ အဘိုးအို၏ ဘေးနားသို့ ပြန်လည်၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဓားရှည်ကြီးနှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အဘိုးအို၏ စိတ်ဝိညာဉ် မဟာခန္ဓာမှာမူ လက်မှ နတ်ဘုရား အတတ်ပညာတစ်ခုကို ထပ်မံ၍ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

မိုင်ပေါင်း ရာချီဝေးကွာသော နေရာက နှင်းမုန်တိုင်းများအားလုံးသည် သူ၏လက်ထဲသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး၊ ကြီးမားလှသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ၊ လီယန်ချူထံသို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လာခဲ့တော့သည်။

ဟိန်းးးး

ထိုနဂါးကြီး၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်လှပြီး၊ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါများမှာလည်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အေးစက်လှသည့် နှင်းဓာတ်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ထိုအထဲ၌ လေနှင့် မိုးကြိုးသံများ ကိန်းဝပ်နေတော့သည်။

လီယန်ချူက လက်နှစ်ဖက်ကို စက်ဝိုင်းပုံစံမျိုး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ကမ္ဘာမြေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ရင်ခွင်အတွင်း၌ ဆုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။

ကြီးမားလှသော နဂါးကြီးမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပြန်သွားခဲ့ရပြီး၊ မိမိကိုယ်မိမိ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တွန့်လိမ်လျက် ရှိနေတော့သည်။

ဝုန်းးး

လီယန်ချူက လက်မောင်းကို အသာအယာ တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ရာ၊ ထိုမိုင်ပေါင်း ရာချီဝေးကွာသော နေရာက နှင်းမုန်တိုင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် နဂါးကြီးမှာ တိုက်ရိုက်ပင် တစ်စစီ ဖြစ်သွားအောင် ရိုက်ခွဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ ပြန်လည်၍ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

အနီရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို၏ မျက်လုံးအစုံတွင် အံ့အားသင့်မှင်တက်သွားသော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း မဟာနှင်းမုန်တိုင်းများအကြား၌ ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ပြန်လည်၍ ပုန်းအောင်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

အခန်း (၁၀၆၀) - ရှေးဟောင်းအကြားအမြင်

ထိုအဖိုးအိုမှာ သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် နာကျည်းဒေါသထွက်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

“သေချင်းဆိုး တာအိုဆရာ...”

“ပြီးတော့ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ဒီဓားစုတ်လည်း...”

သူသည် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက် ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ မြေသားထက်တွင် နက်ရှိုင်းလှသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ကပ်ကမ္ဘာဦးက သားရဲကြီးတစ်ကောင် ပါးစပ်ဟလိုက်သကဲ့သို့ လီယန်ချူကို ဝါးမြိုရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ဒုန်းးးး

လီယန်ချူသည် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ်ကွေးကာ ခွန်အားဗလကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ မြေပြင်များမှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး ကျောက်ခဲများနှင့် သဲဖုန်များ လေထဲတွင် ဝဲပျံတက်သွားသည်။

သူသည် အဖိုးအိုရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ရာ၊ လေထက်၌ ပျံသန်းနေစဉ်မှာပင် နဂါးဖြတ်ဓား က သူ့လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် ဓားကို မြှောက်ကာ အဖိုးအို၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ အားကုန်လွှဲ၍ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ချလွင်

မြေကမ္ဘာနှင့် ကောင်းကင်အကြား တောက်ပလွန်းသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းလင်းလက်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ ရှိပြီး၊ ထိုစူးရှလှပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုတည်းသာ လျှပ်စီးပမာ စီးဆင်းသွားတော့သည်။

ဓားအလင်းတန်းမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသဖြင့် အဖိုးအိုသည် ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်ကို တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်ရဲချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် ယိမ်းနွဲ့လိုက်ရာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကိုယ်ပွားအတတ်ပညာဖြင့် အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လွင့်ပယ်နေသော နှင်းပွင့်တိုင်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီ ဖြစ်သွားရာ မည်သည့်အရာက အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်ကို လုံးဝ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်တော့ချေ။

ဒုန်းးးးး

ထိုထက်မြက်ပြင်းထန် လှသော ဓားအလင်းတန်းသည် နှင်းတောင်ကြီးတစ်လုံးကို တိုက်ရိုက် အစအနမကျန် အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားစေခဲ့သည်။

မူလက အဖိုးအို၏ ဤအစွမ်းသတ္တိမှာ ယခုကဲ့သို့ သန်မာလှသော ဓားချက်၊ သန်လျက်ချက်မျိုးကို ကာကွယ်ရန် အလွန် အသုံးဝင်လှသော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ ဤဓားချက်မှာ အလွန်တရာ အာဏာစွမ်းမိုးလွန်းလှပြီး ဓားထက်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းများကပင် ပြင်းထန်သော တုန်ခါစွမ်းအားကို ဆောင်ကျဉ်းပေးနေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် အဖိုးအိုသည် မိမိ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်ရသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းလုံးမှာ သွေးချင်းချင်းနီလျက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရိုးအဖွဲ့အစည်းမှာ အလွန်တရာ ဆွေးမြည့်နေပြီဖြစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်၏ အောက်ဘက်တစ်ခြမ်းငယ်ရှိ အရိုးများမှာ အစိစိအမှုန့်မှုန့် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ သွေးသည်လည်း သာမန်လူသားများကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေခြင်း မရှိသလို၊ နတ်ဗြဟ္မာတို့၏ ရွှေရောင်သွေးမျိုးလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ အဆိပ်သင့်နေသကဲ့သို့ ညိုမည်းသော အရောင်ဖြစ်ပြီး ရေနံချေးကဲ့သို့ အလွန်တရာ စေးပျစ်လှသည်။

ရှပ်

လီယန်ချူက နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက်ကို ထပ်မံ ခုတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဝတ်ရုံနီဝတ် အဖိုးအိုသည် ဖြူဖွေးသော အရိုးပြားနှစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူကာ လက်ထဲတွင် အားပြင်းပြင်းဖြင့် တစ်ချက် ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ၊ အလွန်တရာ တောက်ပပြင်းထန်လှသော လျှပ်စီးမိုးကြိုးအလင်းတန်းတစ်ခုက လီယန်ချူရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်ပေါက်ကွဲသွားသည်။

သို့သော် ဓားအလင်းတန်းက ထိုမိုးကြိုးအလင်းကို တိုက်ရိုက်ပင် အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။ အဖိုးအိုက ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ရိုက်ခတ်လိုက်ပြန်ရာ၊ ဖြူဖွေးသော အရိုးပြားနှစ်ချပ်ကြားမှ စူးရှသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းတစ်ခု ထပ်မံ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ဤလူတွင် အသုံးပြုနိုင်သော အတတ်ပညာနှင့် လက်နက်များစွာ ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဤသားရဲရိုင်းအရိုးပြားနှစ်ချပ်တွင် အလွန်ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေပြီး၊ တစ်ချက် ထိခတ်လိုက်ရုံဖြင့် အားပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော်လည်း လီယန်ချူသည် မိုးကြိုးငါးပါးတရား ကို တတ်မြောက်ထားသူဖြစ်ရာ၊ ထိုမိုးကြိုးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်တွင် ရရှိသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာမှာ အလွန်တရာ အားနည်းလှသည်။

သူသည် မိုးကြိုးအလင်းတန်းကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ကြံ့ကြံ့ခံလျက် ရှေ့သို့တိုးကာ အဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဓားဖြင့် တည့်တည့်ကြီး ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

အဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခါးလယ်မှနေ၍ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် လက်ဝါးခန့်သာရှိသော မြက်ရုပ်လေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထိုမြက်ရုပ်ပေါ်တွင် စာရွက်နီတစ်ရွက်ကို သံမှိုဖြင့် ရိုက်နှိပ်ထားလေသည်။ ဤမြက်ပင်မှာ အလွန်တရာ အေးစက်သောအောက်လမ်းလေညင်းများ တိုက်ခတ်ရာ အရပ်၊ အလွန်တရာ အမိုက်မှောင်ကျသော အရပ် တွင် ပေါက်ရောက်သော မြက်ပင်ဖြစ်ပြီး မြက်ရုပ်ကိုယ်ပွားအတတ်ပညာ အတွက် အလွန် သင့်လျော်လှပေသည်။

လီယန်ချူက ဓားတစ်ချက်ဖြင့် အဖိုးအို၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးလိုက်သော်လည်း၊ အဖိုးအိုက မြက်ရုပ်ကိုယ်ပွားအတတ်ဖြင့် ရှောင်တိမ်းသွားပြီးနောက် ပါးစပ်မှ မန္တန်များကို တတွတ်တွတ် ရွတ်ဖတ်တော့သည်။

ချက်ချင်းပင် မကောင်းဆိုးဝါးလေညင်းများ တဝုန်းဝုန်း တိုက်ခတ်လာပြီး လေပြင်းများ လှိုင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် လှိမ့်ဝင်လာသော မြစ်ရေပြင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ထိုမြစ်ရေထဲတွင် သေဆုံးနေသော လူသေကောင်များစွာ ရုန်းကန်နေကြကာ မြူခိုးမြူငွေ့များလည်း ဝေမှောင်နေသည်။

“ဝါးမြိုခြင်းကင်းတဲ့ အဝီစိမြစ် ”

စကားသံအဆုံးတွင် သူသည် လီယန်ချူကို ထိုသေခြင်းတရားများ လွှမ်းမိုးနေပြီး လူသေကောင်များ ပေါ်လောပေါ်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် မြစ်ရေပြင်ကြီးထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်တော့သည်။ လီယန်ချူတွင် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော သွေးချီစွမ်းအား နှင့် ပြင်းထန်သော နေရောင်ခြည်စွမ်းအင် ရှိနေသဖြင့်၊ ဤအလွန်တရာ အေးစက်မှောင်မိုက်သော မြစ်ရေနှင့် ရေနှင့်မီးကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဒုန်းးးးဒုန်းးး

မြစ်ရေထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပွားနေပြီး၊ လူသေကောင်အားလုံးမှာ လီယန်ချူရှိရာသို့ ဒီရေပမာ အုန်းအုန်းကျက်ကျက် ပြေးဝင်လာကြသည်။

“လူ့လောကထဲမှာ တတိယအဆင့် မြေပြင်နတ်ဘုရား တစ်ယောက် ပုန်းအောင်းနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။”

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့ဩမိသွားသည်။ ဤလူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းမှာ လုံဟူရှန်းတောင်မှ တာအိုဆရာအိုကြီးနှင့် ရဟန်းငယ်လေးတို့ထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားလှသည်။ အကယ်၍ သူသည် အလွန်တရာ သက်တမ်းရင့်လှသဖြင့် မိမိ၏ စွမ်းအားများကို နှမြောတွန့်တိုကာ ထိန်းသိမ်းမထားပါက၊ ယခုအချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာမည့် မဟာအစွမ်းများမှာ ယခုထက်မက ပိုမိုပြင်းထန်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။

လှိမ့်ဝင်နေသော အဝီစိမြစ်ရေသည် လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် သွေးသားအရှိန်အဝါကို အဆက်မပြတ် တိုက်စားကာ သူ့ကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေသည်။ လီယန်ချူ မြစ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားပြီးနောက် ရေတွင်းရှိ ရေဖောသေကောင်ကဲ့သို့ ဖောင်းပွနေသော လူသေကောင်များနှင့်၊ ခန္ဓာကိုယ်များ ပုပ်ပွ၍ လောက်ကောင်များ တဖွားဖွားကျနေသော လူသေကောင်ပေါင်းမြောက်မြားစွာမှာ သူ့ထံသို့ ကပ်တွယ်ရန် တွားသွား၍ လာနေကြသည်။

ထိုအခိုက်တွင် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ကြီးမားလှသော သွေးသားအရှိန်အဝါ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤအဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော မြစ်ရေများကို ကာကွယ်တားဆီးထားသည်။ နောက်တစ်ဦးတည်းသော အခိုက်အတန့်တွင် -

ဝုန်းးးး

မြစ်ရေပြင်ကြီးထဲမှနေ၍ တောက်ပလှသော နေမင်းကြီးတစ်စင်း ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ လီယန်ချူသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ ကျယ်ပြန့်လှသော သွေးသားစွမ်းအားများမှာ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ လှိုင်းထန်နေပြီး၊ ထိုအဆိပ်မြစ်ရေများရော ကြောက်မက်ဖွယ် လူသေကောင်များပါ ထိုသွေးသားအရှိန်အဝါ ပင်လယ်ကြီးထဲတွင် အစအနမကျန် နစ်မြုပ်ပျက်စီးသွားရတော့သည်။

“သွားစမ်း”

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ၊ ကျန့်ကျောင်းဓားသည် ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အဖိုးအိုရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။ အဖိုးအို၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ဓားအလင်းတစ်ချက် ဝေ့ယမ်းသွားပြီးနောက် အဖိုးအို၏ ဦးခေါင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြတ်ကျသွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်ဝါးခန့်ရှိသော စာရွက်ရုပ်လေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ထပ်မံ ပြောင်းလဲ၍ မြေပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြန်သည်။

“မင်း ဒီကိုယ်ပွားအရုပ်အတတ်ကို ဘယ်နှကြိမ်အထိ သုံးနိုင်မလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်သေးတယ် ”

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပမာ ဟိန်းထွက်သွားသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလေလေ၊ ယခုကဲ့သို့ အသက်အစားထိုး ကိုယ်ပွားအတတ်ပညာကို အသုံးပြုရန် ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သည်။ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက လက်တစ်ချက်ဝှေ့ရုံဖြင့် ရာသီဥတုကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ကာ မြေငလျင်လှုပ် တောင်ပြိုစေနိုင်သဖြင့်၊ အသက်အစားထိုးရန်မှာ အလွန်တရာ ခဲယဉ်းလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် လီယန်ချူက ဤအဖိုးအို၏ လက်ထဲတွင် အသက်အစားထိုး မြက်ရုပ်များစွာ ရှိမနေနိုင်ကြောင်း သေချာပေါက် ကောက်ချက်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစကားမှာ အဖိုးအို၏ အားနည်းချက်ကို တည့်တည့်ကြီး ထိမှန်သွားစေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အသက်အစားထိုး မြက်ရုပ်ကုပ်ရုပ် တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“ဒီလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့ သိုင်းသမားကောင်... တကယ်ပဲ ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလွန်းတယ် ”

အဖိုးအို၏ မျက်ခုံးများမှာ တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်လိုစိတ် မရှိတော့ပေ။ အကယ်၍ လီယန်ချူနှင့် ဤအတိုင်း ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေပါက နိုင်သည်ဖြစ်စေ ရှုံးသည်ဖြစ်စေ မိမိ၏ အသက်စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းပြီး သေဆုံးသွားရပေလိမ့်မည်။

“ငါ့ရဲ့ အပြင်ပန်းကိုယ်ပွား လည်း အခုတ်ခံလိုက်ရပြီ။ အကယ်၍ ဒီမြက်ရုပ်ကိုပါ ထပ်ပြီး ဆုံးရှုံးရမယ်ဆိုရင်၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ကြီးမားလှတဲ့ ကံကြမ္မာဝဋ်ကြွေး တွေနဲ့ဆို ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး ”

သူသည် စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး၊ အဝီစိမြစ်စွမ်းအင် ဖြင့် လီယန်ချူကို ယာယီပိတ်ဆို့ထားပြီးနောက် တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် မိမိ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ သေးငယ်သော အဝတ်အိတ်လေးတစ်ခုကို အတင်းအဓမ္မ လွှဲမြှောက်ကာ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီအိတ်ထဲမှာ အဖိုးကြီးငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာ စုဆောင်းမှုတွေ ရှိတယ်။ ငါ အဲဒီအပေါ်မှာ မြေအောက်မီးကျိန်စာ ကို နှိပ်ထားတယ်။ အချိန်မီ အမြန်ဆုံး အာဏာမဖျက်ဘူးဆိုရင်၊ အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်”

သူသည် ထိုအရာကို လီယန်ချူထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ရာ၊ လီယန်ချူက ကြီးမားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။ စိတ်အာရုံ ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုသိုလှောင်အိတ် အပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းမန္တန်တစ်ခု အမှန်ပင် တည်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဤအချိန်တွင် ထိုသိုလှောင်အိတ်မှာ အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး စတင် လောင်ကျွမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ဤမန္တန်ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမည်ဆိုပါက ထိုအဖိုးအိုကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် အချိန်ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

“ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို စွန့်လွှတ်ပြီး အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားတာပဲ။ ဒီအဖိုးကြီးက ထာဝရအသက်ကို ရဖို့အတွက်ဆိုရင် ဘာမဆို စွန့်လွှတ်ရဲတာပဲ။”

ဤလူသည် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ သက်တမ်းရှိသော ကျောက်စိမ်းရည် နှင့် ကောင်းကင်ပြင်ပ ဥက္ကာခဲကျောက်တုံးကြီးကိုပင် ထုတ်ပေးနိုင်သည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့်၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ စုဆောင်းမှုများမှာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးမားလှကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း လီယန်ချူက ရှေးဟောင်းမြေအောက်မီးကျိန်စာကို အစွမ်းကုန် ဖြေဖျောက်နေသည့် အခိုက်အတန့်တွင် -

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှနေ၍ ငယ်ရွယ်သော တာအိုရဟန်းတစ်ပါး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် အဖိုးအို၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

“ကိုယ်တစ်ခြမှ သုံးခြခွဲခြင်း”

အဖိုးအိုမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ မိမိ၏ အကြံအစည် ပျက်စီးသွားရုံတင်မကဘဲ ရန်သူကပါ အသာစီး ရသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်ရုံနီကြီးကို ချက်ချင်း ချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး ပြောင်းပြန်လှန်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ဝတ်ရုံနီကြီးမှာ မည်းမှောင်သော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အောက်လမ်းလေညင်းများ တဝုန်းဝုန်း တိုက်ခတ်လာပြီး အဖိုးအိုသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် အဝီစိမြစ်ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“သတ္တိရှိရင် လိုက်ခဲ့စမ်း”

လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဓားသန္ဓေ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်တောက်လျက် ချက်ချင်းပင် လိုက်လံတိုက်ခိုက်တော့သည်။

အဖိုးအိုသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အတတ်ပညာကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို ငရဲပြည်၏ စစ်မှန်သော အဝီစိမြစ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အဝီစိမြစ်သည် ရှေးအစဉ်အဆက် ကျင့်ကြံသူများအတွက် တားမြစ်နယ်မြေဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် လူသေကောင်များနှင့် ရှေးဟောင်းလျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ကိန်းအောင်းနေသည်။ အကယ်၍ ဇွတ်အတင်း ဝင်ရောက်သွားပါက အသက်ပျောက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ် ပျက်စီးသွားရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း လီယန်ချူတွင် ကောင်းကင်ဓားသန္ဓေ ရှိနေပြီး ၎င်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွဲဖျက်နိုင်သော စွမ်းအား ရှိသည်။ အဖိုးအို အဝီစိမြစ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လီယန်ချူသည်လည်း ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ရှပ်

အဖိုးအိုသည် ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတစ်ခု ခုတ်ချလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ စောစောက မုန်းတီးစရာ တာအိုရဟန်းငယ်လေးက အမှန်ပင် လိုက်ပါလာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူသည် ယခုအခါ ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် အဝီစိမြစ်၏ အရှိန်အဝါနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီး၊ ပါးစပ်မှ မန္တန်များကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူသေကောင်များမှာ ချက်ချင်း ဆူပွက်လာပြီး လီယန်ချူရှိရာသို့ ပုရွက်ဆိတ်အုံကြွသကဲ့သို့ အလုအယက် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပြင်းထန်လှသော သွေးသားအရှိန်အဝါမှာ ဤမှောင်မိုက်သော နေရာတွင် ဒုက္ခပင်လယ်ထဲက ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် လင်းနေသော မီးပြတိုက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အလွန် ထင်ရှားလှသည်။ သူသည် အခြားသော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို မထုတ်သုံးဘဲ ကြေးနီနတ်မီးအိမ် ကိုသာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ကြေးနီနတ်မီးအိမ်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ မငြိမ်းသတ်နိုင်သော မီးတောက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

လီယန်ချူက ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ၊ ထိုမီးတောက်မှာ နတ်ဘုရားမီးလျှံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ စင်ကြယ်လှသော လူသားတို့၏ ကိုးကွယ်ဆုတောင်းမှု စွမ်းအား များဖြင့် ထိုအဖိုးအိုကို မီးလျှံအတွင်း၌ ပိတ်ဆို့ရစ်ပတ်ထားလိုက်တော့သည်။

သူသည် ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်လျက် အဝီစိမြစ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် ပုန်းအောင်းနေသော်လည်း၊ ဤကိုးကွယ်ဆုတောင်းမှု စွမ်းအားများ၏ ဖမ်းချုပ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး၊ နောက်တစ်ဦးတည်းသော အခိုက်အတန့်တွင် လီယန်ချူက ဟင်းလင်းပြင်ကို ခွဲဖျက်ကာ နှင်းတောင်ကြီးပေါ်သို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တော့သည်။

ယခုအခါ အဖိုးအိုမှာ မီးလျှံထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး လင်းလိုက်မှိန်လိုက် ဖြစ်နေသည်။ မီးလျှံအပြင်ဘက်ရှိ လီယန်ချူကို ကြည့်ကာ သူက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ... ဒါက ဘာရတနာလဲ”

လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ကမ္ဘာဦးအစ၊ ကမ္ဘာဦးစချိန်က လူ့လောကရဲ့ ပထမဦးဆုံး မီးတောက်ပဲ ”

သူသည် သက်သက် အလွန်အကျွံ ကြွားဝါပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤအဖိုးအိုကိုမူ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားစေပြီး ချွေးစေးများပင် စီးကျလာစေခဲ့သည်။ အလွန်တရာ အာဏာစက်ကြီးမားလှသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ်တွင် လီယန်ချူကိုယ်တိုင်လည်း ဤရှေးဟောင်း ကြေးနီနတ်မီးအိမ်၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို သေသေချာချာ မသိရှိပေ။ ၎င်းတွင် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော ကိုးကွယ်ဆုတောင်းမှု စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေပြီး အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းသာ သူ သိရှိသည်။

အဖိုးအိုသည် မီးလျှံထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး မိမိ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်ခန္ဓာကို အပြင်းအထန် လောင်ကျွမ်းခြင်း ခံနေရသဖြင့် စွမ်းအားကုန်ခမ်းမည်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ၊ ဝတ်ရုံနက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းပြန်လှန်ကာ ဝတ်ရုံနီကို ပြန်လည်ဝတ်ဆင်လျက်၊ မီးနိုင်အတတ်ကို အသုံးပြုကာ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွှေးများ လွင့်ပျံလျက် ထိုကြေးနီနတ်မီးအိမ်ထဲမှ ရုန်းထွက်ခဲ့သည်။

သူသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သော မျက်လုံးများဖြင့် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲရှိ ကြေးနီနတ်မီးအိမ်ကို ကြည့်ကာ

“ကမ္ဘာဦးအစရဲ့ ပထမဦးဆုံး မီးအိမ် ဟုတ်လား...”

သူသည် အေးစက်သော လေထုကို အပြင်းအထန် ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။

ယခုကဲ့သို့ အသက်လုတိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေသည့် တရားဝင်စွမ်းရည်ပြိုင်ပွဲ ထဲတွင် ဤမျှကြီးမားစွာ ကြွားဝါပြောဆိုမည့်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့သော ဤမြေပြင်နတ်ဘုရားမှာပင် လုံးဝ ဥဿုံ အလှည့်စားခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူးးးး

ထိုအခိုက်တွင် လီယန်ချူက နောက်ထပ်တစ်ချက် ထပ်မံ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြန်ရာ၊ ကြေးနီနတ်မီးအိမ်၏ မီးလျှံများမှာ အဖိုးအိုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ရစ်ပတ်ပိတ်ဆို့လိုက်ပြန်သည်။ အဖိုးအိုမှာ ရုန်းမထွက်နိုင်တော့ဘဲ နားထဲတွင် လူပေါင်းသောင်းချီ၍ တရားစာဖတ်ကြားနေသည့် အသံများ ကြားယောင်လာကာ၊ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းနီခေါင်းမူးဖြစ်ပြီး စိတ်နှလုံးများ ဗြာဟီပူပန်လာခဲ့ရသည်။ သူသည် စိတ်အေးမန္တန်ကို အမြန်ဆုံး ရွတ်ဆိုကာ ကြေးနီနတ်မီးအိမ်ထဲမှ ထပ်မံ ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်။

ကြေးနီနတ်မီးအိမ်မှာ သူ့ကို အသေအလဲ မပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ အဆက်မပြတ် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဖမ်းချုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ နှလုံးသားမှာ ကြောက်ရွံ့လွန်း၍ ကွဲကြေလုမတတ် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လီယန်ချူက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဘေးသို့ ကြိုတင်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် အဖိုးအို၏ ခါးလယ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

ဂျွတ်

အဖိုးအို၏ အရိုးများ ချက်ချင်း ကျိုးကြေသွားပြီး နံရိုးများမှာ အပြင်သို့ လွင့်ထွက်ကာ အရေပြားနှင့် အသားကို ထိုးဖောက်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် လက်ကို လွှဲကာ လီယန်ချူထံသို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ပြန်လည် ရိုက်နှိပ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ လက်ဝါးအလယ်တွင် ကြီးမားလှသော နှိမ်နင်းခြင်း စာလုံးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် လီယန်ချူက ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် ယိမ်းလိုက်ပြီး လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို စက်ဝိုင်းပုံစံ ဝေ့ယမ်းကာ ထိုအဖိုးအိုကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါ၍ လွှင့်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ဂျွတ် ဂျွတ်

အဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အရိုးများမှာ အစိစိအမှုန့်မှုန့် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ထိုနှိမ်နင်းခြင်းစာလုံးမန္တန်မှာလည်း မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ သိုင်းနတ်ဘုရား များသည် အနီးကပ် လုံးထွေးသတ်ပုတ်ခြင်းတွင် အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်လှသဖြင့်၊ အဖိုးအိုမှာ အရိုးများ အစိစိကြေမွကာ အတွင်းကလီစာများပါ ပျက်စီးသွားရတော့သည်။

လီယန်ချူက ရှေ့သို့ ထပ်မံ တိုးကပ်သွားပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော ခြေကန်ချက် တစ်ချက်ဖြင့် ကန်ချလိုက်ရာ အဖိုးအို၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက်ပင် အပိုင်းပိုင်း မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ဒုန်းးးး

အဖိုးအို၏ ခေါင်းမပါသော ရုပ်အလောင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး လက်ဝါးခန့်ရှိသော မြက်ရုပ်လေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ သူ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်ခန္ဓာ ကမူ မိုင်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော် ဝေးကွာသော အရပ်တွင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝတ်ရုံနီအဖိုးအိုသည် အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးတော့သည်။ သူ၏ အသက်အစားထိုး မြက်ရုပ်အတတ်ပညာများအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ သေဆုံးပါက စစ်မှန်သော အသက်ပျောက်ကွယ်ခြင်း သို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ သူသည် လေထဲသို့ ပျံတက်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်မှနေ၍ ဝူးဝူးဝါးဝါး လေတိုးသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြီးမားလှသော ရွှေအုတ်ခဲကြီး တစ်ခုက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်တည့်တည့်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဝုန်းး

မိုးကြိုးငါးပါး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုလုံး မှုန်မှိုင်းသွားကာ ဦးခေါင်းမှ ဦးနှောက်များ ပွင့်ထွက်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လဲကျသွားတော့သည်။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ နတ်ဗြဟ္မာတို့ကဲ့သို့ သန်မာခြင်းမရှိသလို၊ လူ့လောကရှိ သာမန်ကျင့်ကြံသူများလောက်ပင် ကြံ့ခိုင်မှု မရှိပေ။ သူသည် အလွန်တရာ သက်တမ်းရင့်လှပြီးစွမ်းအင်မန္တန် တိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ ပိုမို ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားလက်နက် ရွှေအုတ်ခဲကို အသုံးပြု၍ ထိုအဖိုးအိုကို ရိုက်သတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရွှေအုတ်ခဲတွင် ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအား မရှိသဖြင့်၊ အဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုဝိညာဉ်မှာ နုပျိုသော လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ ပုံစံအတိုင်း ဖြစ်ပြီး၊ လေထဲတွင် တစ်ချက် လင်းလက်သွားကာ ကောင်းကင်ယံအဝေးသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားတော့သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်အလင်းအတတ် ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ဝေးကွာသော အရပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည်လည်း ဓားကျင့်စဉ်အစွမ်းကို အသုံးပြု၍ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရာ၊ လေထုထဲတွင် အလင်းတန်းနှစ်ခု အပြန်အလှန် မောင်းနှင် လိုက်လံနေကြတော့သည်။ လီယန်ချူတွင် ဓားကျင့်စဉ်နှင့် လေစီးနှင်ခြင်း စွမ်းအင် နှစ်ခုစလုံး ရှိနေသော်လည်း၊ သူ၏ နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မှာ နိမ့်ပါးလွန်းသေးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အလွန်မြင့်မားသော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ထို့ကြောင့် ထိုအဖိုးအိုကို လွတ်မြောက်သွားလုနီးပါး အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သူသည် မိမိ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ လေထဲတွင် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှပ်စီးပမာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ နှင်ထုတ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြူဖွေးသော လေဖိအားလှိုင်းလုံးကြီးများ အစီအရီ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သိုင်းနတ်ဘုရား ၏ သန်မာလှသော ရုပ်ခန္ဓာအစွမ်းကို အားကိုး၍ ခြေလှမ်းများဖြင့် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူနှင့် အဖိုးအို၏ အကွာအဝေးမှာ ပိုမို၍ နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှူးးးး

ကျန့်ကျောင်းဓားသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ အဖိုးအို၏ ဝိညာဉ်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းရန် ပြေးဝင်သွားသည်။ ဤဓားသည် ရုပ်ခန္ဓာကိုသာမက ဝိညာဉ်ကိုပါ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာ ပေးနိုင်သည်။ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းမှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံတိမ်းရှောင်နေသော်လည်း ကျန့်ကျောင်းဓားက နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသည်။

လီယန်ချူက လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ဓားကဲ့သို့ ပူးကပ်ကာ တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

“စိတ်ဓား ”

သူ၏ စိတ်ဓားမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်သောစွမ်းအင် တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ လေစီးနှင်ခြင်းနှင့် ဓားကျင့်စဉ် ကဲ့သို့ပင်၊ သူ၏ နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မလုံလောက်မှုကြောင့် အလွန်မြင့်မားသော အစွမ်းကို မထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပေ။ နှလုံးသားဓားသည် ထိုအဖိုးအို၏ ဝိညာဉ်ကို တစ်ခဏမျှသာ တုံ့ဆိုင်းသွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုတစ်ခဏချင်းသော အခိုက်အတန့်သည်ပင် အသက်နှင့် သေခြင်းတရားကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည့် အပိုင်းအခြား ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ကျန့်ကျောင်းဓားက ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး အဖိုးအို၏ ဝိညာဉ်ကို ထက်ပိုင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

သူသည် ယခုအခါ စွမ်းအင်ပေါင်းများစွာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ မူလက လူငယ်လေးပုံစံရှိသော ဝိညာဉ်မှာ ယခုအခါ ဆံပင်ဖြူဖွေး တုန်ရီနေသော အဖိုးအိုကြီးတစ်ဦး၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

“မင်းတို့လို မျိုးဆက်သစ်တွေက လူကို အနိုင်ကျင့်လွန်းလှချေလား”

အဖိုးအိုက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ငါတို့အားလုံးက လူ့လောကထဲမှာပဲ အတူတူ ကျင့်ကြံနေကြတာကို၊ ဘာလို့ အပြန်အလှန် သည်းမခံနိုင်ကြရတာလဲ”

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်လျက် -

“လမ်းစဉ်ချင်းမတူရင် အတူတူ အကြံအစည် မလုပ်နိုင်ဘူး”

သူတို့အားလုံးမှာ လူ့လောကက လူသားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ အကယ်၍ ယခုကဲ့သို့သော လူမျိုးများ လူ့လောကတွင် ရှိနေပါက၊ တကယ်၍ နတ်ဆိုးလောက သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားလောကက ကျူးကျော်လာခဲ့လျှင် အကျိုးအမြတ် အနည်းငယ်ရရုံမျှဖြင့် ပထမဦးဆုံး သစ္စာဖောက်မည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

လီယန်ချူသည် ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်း ကို ထုတ်ယူကာ မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားအားလုံးကို ၎င်းအထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဒေါင်းးးးး

ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်းသံ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။ အဖိုးအို၏ ဝိညာဉ်မှာ အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားပြီး ကမ္ဘာမြေနှင့် ကောင်းကင်အကြား လုံးဝ ဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

အကယ်၍ သူသည် အစွမ်းကုန် သန်မာနေသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပါက ဝိညာဉ်ခြောက်ခြားခေါင်းလောင်း အစွမ်းကို ခုခံနိုင်ကောင်း ခုခံနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မူ တစ်ချက်တည်းသော ခေါင်းလောင်းသံဖြင့် လုံးဝ သေသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် ကုသိုလ်မှတ် များ ကျဆင်းလာခဲ့ရာ၊ ၎င်းမှာ ဤလူ အမှန်တကယ်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် လှည့်ပြန်ခဲ့ပြီး၊ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှမ်းလျက် လေထဲမှနေ၍ လျှပ်စီးပမာ ပြန်လည် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သာမန်လူများ ပြောလေ့ရှိသည့် ရိုင်းစိုင်းလှသော သိုင်းပညာရှင် များ၏ ခရီးသွားလာပုံစံမှာ အလွန်တရာ ရိုးရှင်းလှပြီး မည်သည့် နုညံသိမ်မွေ့မှုမျှ မရှိဟု ဆိုသည်မှာ မဆန်းပေ။

“သိုင်းနတ်ဘုရား ရဲ့ သွားလာပုံစံကမှ ပိုပြီး စတိုင်ကျပြီး လန်းတာ။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတွေ လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ မဟာချန်နိုင်ငံ ရဲ့ ဘယ်နေရာမဆို သွားချင်တိုင်း သွားလို့ရတာမျိုး ”

လီယန်ချူက အနည်းငယ် အားကျမိသည်။ သို့သော်လည်း သိုင်းနတ်ဘုရားမှာ မဟာချန်နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ ကို အားကိုး၍သာ ဤအရာကို ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဤဆရာတပည့် နှစ်ဦးစလုံးမှာ လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် ဝိညာဉ်ဖြင့် ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီးစွမ်းအင် များစွာကို အသုံးပြုခဲ့ရသဖြင့် စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းမှု အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။ ယခုအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်ခရီးထွက်ခြင်းအတတ် မှာ ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်း ရောက်ရှိလာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တိုင် နယ်ပယ်နှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စောစောက သိုင်းပညာ များကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ဝေမြို့ ရှိ ချင်းယွန်းတာအိုကျောင်း အတွင်း၌

အလွန်တရာ ချောမောခန့်ညားလှသော တာအိုရဟန်းပျိုလေးတစ်ပါးသည် အပြင်ဘက်မှ လမ်းလျှောက်၍ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာပြီး၊ တရားထိုင်နေသော လီယန်ချူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။ လီယန်ချူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းနှစ်ခု ကိန်းအောင်းနေတော့သည်။

“ဒီတစ်ခေါက် ဝိညာဉ်ခရီးစဉ်ကနေ ရရှိတဲ့ ရလဒ်က မနည်းလှဘူးပဲ”

ကုသိုလ်မှတ် ၁ သန်း ၂ သိန်း

ပြီးတော့ ထိုအဖိုးအို၏ သိုလှောင်အိတ်

နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ကျောက်စိမ်းရည်

ကောင်းကင်ပြင်ပ ဥက္ကာခဲကျောက်တုံးကြီး။

သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်လှန်လိုက်ရာ ရွှေရောင်ချည်မျှင်များဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော သိုလှောင်အိတ်လေးမှာ သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“ဒီသိုလှောင်အိတ်က ကြည့်ရတာ တာအိုဂိုဏ်း ရဲ့ လက်ရာနဲ့ တူတယ်”

လီယန်ချူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

စောစောက ကိုယ်ပွားအတတ်ပညာကို အသုံးပြုနေစဉ်တွင် ထိုမြေအောက်မီးကျိန်စာကို ချက်ချင်း မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ ‘တောင်နဲမြစ် ထာဝရနှိမ်နင်းခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ် ကို အသုံးပြု၍ အရင်ဆုံး ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရသည်။

“ဒီလူရဲ့ မန္တန်အတတ်ပညာက တကယ်ပဲ တစ်မူထူးခြားတာပဲ။ လူ့လောကထဲမှာ တကယ့်ကို နဂါးတွေကျားတွေ အများကြီးပဲ ”

လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ ယွမ်ရှောင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေကြသော လူများကို တွေးတောမိသွားသည်။

“ဒီအထဲမှာလည်း မြေပြင်နတ်ဘုရား တွေ ပုန်းအောင်းနေနိုင်တယ်။ မဟာအခွင့်အလမ်းတွေ ထွက်ပေါ်လာမယ့်အချိန်ကျရင် ဒီလူတွေ အပြင်ကို ထွက်လာကြမလား၊ ပြီးတော့ ဘယ်လိုအခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်လာမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး ”

လီယန်ချူသည် ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဆိုင်ရှင်မ ကို သွားရောက်ရှာဖွေရန် ထရပ်လိုက်သည်။ မြေအောက်မီးကျိန်စာက မည်မျှပင် သန်မာပါစေ၊ ဆိုင်ရှင်မကမူ သေချာပေါက် ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ကျောက်စိမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့်၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မြှင့်တင်မည့် နတ်ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်နိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုင်ရှင်မကို အမြန်ဆုံး အသိပေးလိုလှပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုက်ဖင်တည်းခိုခန်း အတွင်း၌ ယွန်းနျန်း သည် ရွေွှ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင် ကို မနားမနေ လေ့ကျင့်နေသည်။ ယခုအခါ သူမသည် ကျန်းနန်ခရိုင် အထိ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ပြီဖြစ်ပြီး၊ အစီရင်ကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုလျက် လူ့လောက၏ တစ်နေရာရာတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။ ဤအတတ်ပညာမှာ အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပြီး လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်ခရီးနှင်ခြင်းအတတ် ထက် အနည်းငယ်မျှ မနိမ့်ပါးပေ။

ဤအချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်မသည် အခန်းထဲ၌ တစ်ဦးတည်း စာဖတ်နေပြီး၊ သူမ၏ လက်ထဲတွင် လီယန်ချူကိုယ်တိုင် ရေးသားပေးထားသော ‘အနောက်ဘက်သို့ ခရီးသွားခြင်း’ ဝတ္ထုစာအုပ်လေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူမ အနှစ်သက်ဆုံး အခန်းမှာ ကောင်းကင်နန်းတော်ကို ဆူပွက်စေခြင်း အပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ နတ်စစ်သည်တော် တစ်သိန်း၊ ကောင်းကင်ယံရှိ နတ်ဗြဟ္မာအားလုံးနှင့် မျောက်မင်း တို့ အပြန်အလှန် စွမ်းရည်ပြိုင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ကြသည့် အပိုင်းဖြစ်သည်။ သူမ အမုန်းဆုံး ဇာတ်ကောင်မှာ ထန်ဆန်း ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် သာမန်လူသားမျက်စိဖြင့် နတ်ဆိုးများကို ခွဲခြားမသိမြင်နိုင်ဘဲ စွန်းဝူခုန်း ကိုသာ အကြိမ်ကြိမ် အပြစ်တင်တတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ဆိုင်ရှင်မက တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

လီယန်ချူက စောစောက မိမိ၏ ဝိညာဉ်ဖြင့် အနောက်ဘက်ဒေသ နှင်းတောင်ကြီးဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့ပုံနှင့်၊ ထိုဆရာတပည့် နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ကာ ရရှိခဲ့သော ရလဒ်များကို အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မ ၏ မျက်ဝန်းများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး -

“နောက်ဆုံးတော့ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ကျောက်စိမ်းရည်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီပေါ့ ”

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မ သည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ အနောက်ဘက်သို့ ခရီးသွားခြင်း ဝတ္ထုစာအုပ်ကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်သည်။

“နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ကျောက်စိမ်းရည်က လူ့လောကထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတာ ကြာပြီ။ အဲဒီအဖိုးကြီးလက်ထဲမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။”

လီယန်ချူက လက်ဝါးကို လှန်လိုက်ပြီး၊ မြေအောက်မီးကျိန်စာဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသော သိုလှောင်အိတ်လေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းအပေါ်တွင် လီယန်ချူ ထည့်သွင်း ထားသော မန္တန်နှိမ်နင်းခြင်းအတတ် ရှိနေသဖြင့် မြေအောက်မီးကျိန်စာကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်။ ထို့အပြင် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ကျောက်စိမ်းရည်နှင့် ကောင်းကင်ပြင်ပ ဥက္ကာခဲကျောက်တုံးတို့ကိုပါ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မ သည် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ကျောက်စိမ်းရည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလွန် ဝမ်းမြောက်မိသွားပြီး၊ ဥက္ကာခဲကျောက်တုံးမှာလည်း အလွန်တရာ ရှားပါးလှသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

“ဒါက ရှင်ပြောတဲ့ သိုလှောင်အိတ်လား”

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မ က ၎င်းကို ယူဆောင်လိုက်ပြီး၊ လက်ညှိုးဖြင့် အိတ်အပေါ်သို့ ညင်သာစွာ အနည်းငယ် နှိပ်လိုက်ရာ၊ အပူရှိန်ကြောင့် ရဲရဲနီနေသော သိုလှောင်အိတ်မှာ ချက်ချင်းပင် အေးချမ်းငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများဖြင့် အိတ်ဝကို ညင်သာစွာ ဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ သိုလှောင်အိတ်မှာ သဘာဝအတိုင်း ပွင့်သွားပြီး ၎င်းအပေါ်ရှိ တားမြစ်ချက်မန္တန်အားလုံး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

ဤသိုလှောင်အိတ်မှာ အပြင်ပန်းအားဖြင့် သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ အမှန်စင်စစ်တွင် အတွင်းပိုင်း ဟင်းလင်းပြင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး၊ ၎င်းအထဲ၌ အလွန်တရာ များပြားလှသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များမှာ တောင်ငယ်များပမာ စုပုံနေကြသည်။ ထို့အပြင် အမျိုးမျိုးသော နတ်ဆေးလုံးများနှင့် အစွမ်းထက်ဆေးဝါးများ ရှိနေပြီး၊ အချို့မှာ လူ့လောကတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သော ရွှေနဂါးဆေးလုံးငယ် ၊ ဂူယူယန်ဆေးလုံး ၊ ရေနှင့်မီး သွေးဆေးလုံး တို့ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့အထဲတွင် သန့်စင်သော ယန်ရတနာ များလည်း ပါဝင်နေသည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလွန်တရာ ကျော်ကြားလှသော သန့်စင်သော ယန်ရတနာကြီး ၁၀ ပါးအနက် ၉ ပါးအထိ ဤနေရာတွင် ရှိနေပြီး၊ လီယန်ချူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသေးသော နတ်ဆေးပင်များစွာလည်း ရှိနေသေးသည်။ အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားလက်နက် ရတနာများမှာလည်း မျက်စိပလုံမတတ် လှပစုံလင်လှသည်။

ဤအဖိုးအိုတစ်ဦးတည်း၏ စုဆောင်းမှုမှာပင် မဟာရှမင်းဆက် ကာလက ကျင့်ကြံသူ ၁၀ ယောက်စာထက်မက တန်ဖိုးကြီးမားလှသဖြင့်၊ သူ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုမှာ လူကို အံ့ဩမှင်သက်သွားစေလောက်ပေသည်။

“ဒီအဖိုးကြီးက နေ့တိုင်း ဘာအလုပ်မှမရှိဘဲ ရတနာတွေကိုပဲ လိုက်လံသိမ်းဆည်းနေတာ ထင်တယ် ”

လီယန်ချူက အိတ်ထဲသို့ သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အလွန်တရာ ရှေးကျလှသော ကြေးနီထည်ပစ္စည်းများကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး၊ ၎င်းတို့အပေါ်တွင် နတ်ငှက်ပုံစံ အမှတ်အသားများ ရှိနေသဖြင့် မဟာရှန်းမင်းဆက် ကာလက ချန်ထားခဲ့သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ဖြစ်ပုံရသည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် ကြီးမားလှသော ကျောက်ပုဆိန်ကြီး တစ်ခု ရှိနေပြီး၊ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် လူသေကောင်တောင်လိုပုံကာ သွေးပင်လယ်ကြီး ဖြစ်ပေါ်နေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့များက နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

ဤလက်နက်အပေါ်တွင် အနည်းဆုံး ကမ္ဘာဦးရိုင်းစိုင်းသော သားရဲကြီးနှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ဤမျှပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များ ရှိနေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ၎င်းအထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကျင့်စဉ်စာအုပ်များနှင့် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများမှာလည်း ရေတွက်၍မကုန်နိုင်အောင် များပြားလှသည်။

“စောစောက အဖိုးအိုက ဒီသိုလှောင်ရတနာကို စွန့်လွှတ်ပြီး ငါ့ကို အာရုံလွှဲဖို့ အစာအဖြစ် သုံးခဲ့တာကို ကြည့်ရင်၊ သူ တကယ်ပဲ ထာဝရအသက်ရှည်ဖို့အတွက် ရူးသွပ်နေတာပဲ။”

လီယန်ချူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။