အခန်း ၂၄၃

အခန်း (၂၄၃) ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို ထပ်လှည့်စားပြန်ပြီ

"သွေးမြစ်တေးသံ..."

ကျောက်လင်သည် စံအိမ်သခင် ပြေးဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ သတ္တုစပ်ထန်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လေထဲတွင် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်၏။

ထိုသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နီရဲသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် လေထဲတွင် လက်ဖြာသွားပြီး စံအိမ်သခင်၏ ခေါင်းဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေသည်။

"လူရွှင်တော်လေးပါလား..."

ဓားသွား၏ စွမ်းအားကို အာရုံခံမိသောအခါ စံအိမ်သခင်က မထီမဲ့မြင် လှောင်ရယ်လိုက်ပြီးနောက် ညာဘက်လက်ကို လှန်ကာ လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ဝါးက ဓားသွားကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

"သွေးမြစ်တေးသံဆိုတာ သွေးနတ်ဘုရားဓားရဲ့ စတုတ္ထအဆင့်လောက်ပဲရှိတာမို့ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ်အတွက်တော့ ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး..."

"ဒီစံအိမ်သခင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ကိုတောင် ရောက်နေပြီပဲ... ငါ့အနေနဲ့ သူ့ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ တကယ့်ကို မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

စံအိမ်သခင်၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့လိုက်ရပြီးနောက် အပူချိန်မြင့် ဖိအားသုံး ဗုံး ဆယ်လုံးကြောင့် အပြင်းအထန် အားနည်းသွားသည့်တိုင်အောင် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ကျောက်လင် သဘောပေါက်သွားလေ၏။

ကျောက်လင်သည် အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လမ်းမြှောင်ထဲသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ဝင်ရောက်သွားပြီး တောင်စောင်းဆီသို့ ပြန်လှည့်သွားသည်။

"မင်း လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး..."

စံအိမ်သခင်သည် ဤတောင်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရွံရှာမုန်းတီးမှုကို ခံစားနေရသော်လည်း သူက အစွမ်းထက်ပြီး ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိနေ၏။ သူသည် ကျောက်လင်ကို ဆက်လက် လိုက်လံဖမ်းဆီးရန်အတွက် လမ်းမြှောင်ထဲသို့ ပြတ်သားစွာ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။

စံအိမ်သခင်သည် လမ်းမြှောင်ထဲသို့ မီတာနှစ်ဆယ်ခန့် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် သူ၏ အနောက်ဘက်မှ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

အမှန်တကယ်တော့ ကျောက်လင်သည် လမ်းမြှောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် လောင်ချာဖြင့် လွှဲပစ်ရသော လက်ပစ်ဗုံးကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပေါက်ကွဲစေမည့် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဆယ်စက္ကန့်မျှသာ ကြာလိုက်၏။

စံအိမ်သခင်၏ အမြန်နှုန်းက သဘာဝအရ အတော်လေး မြန်ဆန်လှသည်။ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် သူက အမြောက်လက်နက် ရှိနေသည်ကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် စံအိမ်သခင်သည် သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ပေါက်ကွဲမှုကို တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော ဗုံးစများသည် လျင်မြန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ ကျောပြင်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

အပူချိန်မြင့် ဖိအားသုံး ဗုံး ဆယ်လုံးကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အကာအကွယ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးထားသော်လည်း စံအိမ်သခင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မှတ်မိနိုင်စွမ်း မရှိတော့လောက်အောင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အဆင့်တစ်ဆယ် မီးလောင်ဒဏ်ရာကို အပြည့်အဝ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ထို့ကြောင့် ထိုဗုံးစများသည် စံအိမ်သခင်၏ ကျောပြင်တွင် ဖြူကောင်၏ အမွေးစူးများကဲ့သို့ နစ်ဝင်နေတော့သည်။

ပေါက်ကွဲမှုက စံအိမ်သခင်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သေဆုံးသွားစေခြင်း မရှိသော်လည်း အလွန်အမင်း နာကျင်မှုက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

"မင်း သေရမယ်..."

"ငါက ဘုန်းကျက်သရေရှိတဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့တာ... ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူးဘူး..."

"မင်းဆီမှာ အဲ့ဒီလောက်များတဲ့ အဂ္ဂိရတ်လက်နက်တွေကို သယ်ထားနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး... မင်း ငါ့ကို တစ်ကြိမ် လှည့်စားနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လှည့်စားဖို့တော့ မတွေးနဲ့..."

စံအိမ်သခင်မှာ ဒေါသထွက်သွား၏။ သူက တစ်ချက် တုန်ခါလိုက်သည်နှင့် ဗုံးစများအားလုံးကို လွင့်ထွက်သွားစေလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် စံအိမ်သခင်သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ကျောက်လင်၏ အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံလိုက်ပြီး အရူးအမူး ဆက်လက် လိုက်လံရှာဖွေတော့၏။

"လိုက်ချင်ရင်လည်း ဆက်လိုက်ခဲ့ပေါ့..."

"ဒီကျောက်လင်ကို သတ်ချင်နေတာလား... ဒီနေ့ မင်းကို သေတဲ့အထိ ကစားပေးမယ်..."

လောင်ချာဖြင့် လွှဲပစ်ရသော လက်ပစ်ဗုံးက စံအိမ်သခင်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသောအခါ ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် အခြား အကြံကောင်းတစ်ခုကို ထပ်မံ တွေးတောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင်၏ လက်ထဲတွင် မြေအိုးတစ်လုံး ပေါ်လာလေ၏။

၎င်းထဲတွင် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည် ပါဝင်နေသည်။

သူက ထိုမြေအိုးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ လမ်းမြှောင်ထဲသို့ ပြင်းအားမြင့်ဗုံး ငါးလုံးကို ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်သည် လမ်းမြှောင်၏ အရှေ့ဘက် မီတာနှစ်ဆယ်အကွာရှိ နေရာတစ်ခုသို့ လျှပ်တစ်ပြက် သွားလိုက်ပြီး ပြင်းအားမြင့်ဗုံး ငါးလုံးကို ထပ်မံ ပစ်ချလိုက်၏။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် လမ်းမြှောင်၏ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာဆီသို့ အမြန် ပြေးထွက်သွားလေသည်။

လောင်ချာဖြင့် လွှဲပစ်ရသော လက်ပစ်ဗုံးနှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံ ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ စံအိမ်သခင်သည် အလွန်အမင်း သတိထားနေ၏။ ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်း သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူးဆန်းသော အရာအားလုံးကို အာရုံခံရန် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုနေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် စံအိမ်သခင်သည် ပျံသန်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပြင်းအားမြင့်ဗုံး ငါးလုံးကို အာရုံခံမိသွားလေ၏။

"ငါ့ကို လုပ်ကြံချင်နေတာလား... ဘယ်တော့မှ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

စံအိမ်သခင်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်များကို ချက်ချင်း ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ဝါးသည် ပြင်းအားမြင့်ဗုံး ငါးလုံးစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ရိုက်ခတ်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ ပေါက်ကွဲစေမည့် နေရာများကို လှုံ့ဆော်ပေးကာ ပေါက်ကွဲမှု ငါးခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

အားကောင်းသော လေစီးကြောင်းတစ်ခုက လမ်းမြှောင်တစ်ခုလုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှုကို ဖြစ်စေသည်။

"ဒီလောက် အင်အားလေးနဲ့ ငါ့ကိုများ အကွက်ချ လုပ်ကြံရဲသေးတယ်ပေါ့..."

စံအိမ်သခင်သည် သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ လွင့်ပျံလာသော ကျောက်စရစ်ခဲများအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရင်း မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်၏။

စံအိမ်သခင် သတိမထားမိခဲ့သောအရာမှာ ကျောက်လင်က ဤပြင်းအားမြင့်ဗုံးဖြင့် သူ့ကို သတ်နိုင်မည်ဟု တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူက ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည် ပါရှိသော မြေအိုးကို ခွဲပစ်ရန်အတွက် ပေါက်ကွဲမှုလှိုင်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည် များအားလုံးသည် လမ်းမြှောင်တစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

စံအိမ်သခင်၏ စိတ်စွမ်းအားသည် အားကောင်းလှသော်လည်း သူသည် အရောင်အသွေးမရှိသလို အနံ့အသက်လည်း ကင်းမဲ့သည့် အဆိပ်ဖြစ်သော ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ဘဲ အရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားစဉ် ၎င်းကို မသိမသာ အမြောက်အမြား ရှူရှိုက်မိသွားလေသည်။

အရှေ့ဘက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြင်းအားမြင့်ဗုံး ငါးလုံး ကျန်ရှိနေသေး၏။

သဘာဝကျစွာပင် စံအိမ်သခင်က ၎င်းကို ထပ်မံ၍ အာရုံခံမိသွားသည်။

"မင်းဆီမှာ အဂ္ဂိရတ်လက်နက်တွေ သိပ်မကျန်တော့ဘူး ထင်တယ်... ဒီလို အားနည်းတဲ့အရာတွေနဲ့ ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား..."

စံအိမ်သခင်သည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

ကျောက်လင်သည် ဤပြင်းအားမြင့်ဗုံး ငါးလုံးကို သူ့အား သတ်ရန်အတွက် မျှော်လင့်၍ ချထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ တိုးတက်မှုကို နှောင့်နှေးစေရန်နှင့် သူ အတတ်နိုင်ဆုံး ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်များကို စုပ်ယူနိုင်စေရန် ဤနေရာတွင် ခေတ္တမျှ နေစေရန် ရိုးရှင်းစွာ ချထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း စံအိမ်သခင် တစ်စက်ကလေးမျှ မသိခဲ့ပေ။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စံအိမ်သခင်သည် သူ၏ လက်ကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လက်ဝါးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းအားမြင့်ဗုံး ငါးလုံးကို ပေါက်ကွဲစေခဲ့၏။

ချက်ချင်းပင် စံအိမ်သခင်သည် အခြား ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လျှပ်တစ်ပြက် ပျောက်ကွယ်မသွားမီ ဖုန်မှုန့်များနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲများအားလုံးကို စုပ်ယူပစ်လိုက်သည်။

ဆက်လက် သွားရမည့် လမ်းမြှောင်ထဲတွင် ကျောက်လင်သည် မြေအိုးများကို ဆက်လက် ပစ်ချနေခဲ့၏။ ၎င်းတို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်များက အငွေ့ပျံသွားပြီး လမ်းမြှောင်တစ်ခုလုံးကို ပြန့်နှံ့သွားစေသည်။

စံအိမ်သခင်က သူ၏ နောက်သို့ လိုက်လာစဉ် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်များကို ပို၍ပို၍ ရှူရှိုက်မိလာတော့၏။

တစ်ချိန်တွင် စံအိမ်သခင်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ အားနည်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"နေပါဦး... ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို ထပ်လှည့်စားပြန်ပြီပဲ..."

နောက်ဆုံးတွင် စံအိမ်သခင်သည် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်၏ ရှိနေမှုကို အာရုံခံမိသွား၏။ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို အသက်သွင်းနေစဉ်အတွင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများစုမှာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ပုပ်ပွနေသော ကြွက်သားများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချို့ကို လိုအပ်နေသည်။ ယခုအခါ ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်၏ အာနိသင်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက လျင်မြန်စွာ လျော့ကျလာသဖြင့် စံအိမ်သခင်သည် ထိုပုံမှန်မဟုတ်မှုကို သဘာဝကျစွာပင် သတိပြုမိသွားတော့၏။

"စံအိမ်သခင်... မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်နေတုန်းပဲလား..."

လမ်းမြှောင်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ကျောက်လင်၏ အသံက ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး သူ၏ လေသံက အလွန်အမင်း ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်ကာ မထီမဲ့မြင်နိုင်လွန်းလှသည်။

စံအိမ်သခင်မှာ ကျောက်လင်အပေါ် ဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ကောင်လေး... အဆိပ်တချို့ကို သုံးရုံနဲ့ ငါ့ကို အားနည်းသွားအောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

"ငါက ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်မှာရှိနေတာ... မင်း စိတ်ကူးယဉ်လို့တောင် မရနိုင်တဲ့ စွမ်းအားအဆင့်မှာပဲ..."

စံအိမ်သခင်က အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်၏။

စံအိမ်သခင်က သူ၏ စွမ်းအင်များကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်နှင့်အမျှ မမြင်နိုင်သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး အနိုင်ယူ၍မရသော ဆန္ဒတစ်ခု ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်၏ အဆိပ်ငွေ့များကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အတင်းအကျပ် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်လေသည်။

စံအိမ်သခင်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကျောက်လင် အာရုံခံမိလိုက်၏။

"ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်ကို ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ လျှို့ဝှက်သွေးကြောစုံချက်တွေကို ချိတ်ပိတ်ဖို့ သုံးနိုင်တယ်..."

"ဒါက ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတွေအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတော့ဘူး... သူတို့ကို တကယ်တမ်း အန္တရာယ်ပေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးပဲ..."

ကျောက်လင်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်က ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

စံအိမ်သခင်သည် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်များကို ဖယ်ရှားပစ်နေသောကြောင့် ကျောက်လင်က ကျောက်ခဲများကို ထပ်မံစုဆောင်းရန် စနစ်နေရာလွတ်ကို အသုံးပြုမည့် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လမ်းမြှောင်သစ်တစ်ခုကို တူးဖော်ကာ တောင်၏ အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးသွားလေသည်။

သေချာပေါက်ပင် လမ်းမြှောင်ကို တူးဖော်နေစဉ်အတွင်း ကျောက်လင်သည် ကျောက်ခဲများကိုလည်း ထုတ်လွှတ်ခဲ့ပြီး သူ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းနှင့်အတူ အသစ်တူးဖော်ထားသည့် လမ်းမြှောင်ကို ကျောက်ခဲများဖြင့် ပိတ်ဆို့သွားခဲ့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်လင်၏ စိတ်ထဲ၌ ရက်စက်ယုတ်မာသော အကြံအစည်သစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ယန်ဟုန်နျန်... ခင်ဗျား စွမ်းဆောင်ရည်ပြရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..."

ကျောက်လင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။