အခန်း ၂၄၄

အခန်း (၂၄၄) မင်းက စံအိမ်သခင်ကို တကယ်ကြီး သတ်ပစ်လိုက်တာပဲ

"အဆိပ်ငွေ့နဲ့ ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်သွေးကြောစုံချက်တွေကို ချိတ်ပိတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာ မင်းက သိပ်ကို ရိုးအလွန်းတယ်..."

"ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်မှာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသိစိတ်အာရုံက ကောင်းကင်၊ မြေကြီးတို့နဲ့ သဟဇာတဖြစ်နေပြီး လျှို့ဝှက်သွေးကြောစုံချက်တွေထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဆန္ဒအလိုနဲ့ ပဲ့တင်ထပ်နိုင်တယ်... မင်းရဲ့ အဆိပ်ငွေ့က လျှို့ဝှက်သွေးကြောစုံချက်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် ချိတ်ပိတ်နိုင်မှာလဲ..."

စံအိမ်သခင်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းအရည်များကို အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း ဤဆက်တိုက်ဆိုသလို ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုများအပြီးတွင် စံအိမ်သခင်သည်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အကြီးအကျယ် ကုန်ခမ်းသွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ နယ်ပယ်က ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် ဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့်နှင့်သာ နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်တော့၏။

"ထွက်ခဲ့စမ်း..."

သို့သော်လည်း စံအိမ်သခင်သည် ကျောက်လင်၏ ရှိနေမှုကို သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ဆက်လက်၍ အာရုံခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ကျောက်လင်က လမ်းမြှောင်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသည်ဟု အလိုအလျောက် ယူဆလိုက်ပြီးနောက် သူသည် လမ်းမြှောင်၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားလေ၏။

ပြိုကျနေသော ရတနာသိုက်ဆီသို့ ရောက်လာပြီးနောက်တွင်ပင် စံအိမ်သခင်က ကျောက်လင်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

အပူချိန်မြင့် ဖိအားသုံး ဗုံး ဆယ်လုံး၏ စွမ်းအားက ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်သည်အထိ အတော်လေးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သဘာဝကျစွာပင် ၎င်းက တောင်တစ်ခုလုံးကိုလည်း တုန်ခါသွားစေခဲ့ပြီး ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ ပြိုကျသွားစေခဲ့၏။

"အဲ့ဒီကောင်က မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ... သူ ဘယ်မှာ သွားပုန်းနေပြန်ပြီလဲ မသိဘူး..."

စံအိမ်သခင်သည် ကျောက်လင် ဘယ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သနည်းဟု တွေးတောရင်း ခေါင်းငုံ့ကာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်နေလေသည်။

"ထားလိုက်တော့... ဒီမှာလိုက်ရှာနေမယ့်အစား အပြင်ကို ထွက်သွားတာက ပိုကောင်းမယ်..."

"ဝူရှီးဟယ်နဲ့ တခြားလူတွေကို ကယ်တင်ပြီး ချီလင်အကယ်ဒမီ ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ လူအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ရင် ဒီကောင်လေး တောင်ပေါ်ကနေ ထွက်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေလို့ရပြီ..."

"ဟွန့်... ငါ့ရဲ့ ရတနာတွေကို ခိုးချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ယူဖို့အတွက် မင်းမှာ အသက်ရှင်နေမှ ရမယ်လေ..."

စံအိမ်သခင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေ၏။

ပဉ္စမမြောက် အတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ယန်ဟုန်နျန်သည် အနားယူရန်အတွက် အနီးအနားရှိ တောင်တစ်လုံးဆီသို့ သွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်တွင် တောင်ထွတ်ငါးခုဆီမှ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရ၏။ ယန်ဟုန်နျန်က ၎င်းကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ တောင်ထွတ်ငါးခုဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလေသည်။

တောင်ထွတ်ငါးခုသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ယန်ဟုန်နျန်သည် မျက်မြင်မရသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့အား အလယ်တောင်ထွတ်ဆီသို့ လမ်းညွှန်ပေးနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤသည်မှာ ကျောက်လင်၏ အကြံအစည်ပင် ဖြစ်သည်။

ယန်ဟုန်နျန်က ကျောက်လင်ကို သတ်ရန်အတွက် ဓားအဆောင်ကို အသုံးပြုချင်နေသလို စံအိမ်သခင်ကလည်း ကျောက်လင်ကို သတ်ချင်နေသည်။

ထို့ကြောင့် စံအိမ်သခင်ကို သတ်ရန်အတွက် ဓားအဆောင်ကို အသုံးပြုရပေမည်။

ပဉ္စမမြောက် အတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာတွင် ယန်ဟုန်နျန်သည် မူးယစ်အိပ်မက် အစီအရင်မှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် ဓားအဆောင်ကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ပြီးဖြစ်၏။

ယခုအခါ ဓားအဆောင်မှာ တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုရန် ကျန်ရှိတော့သည်။

ယန်ဟုန်နျန် ဝူလျန်တောင်တန်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်မှာပင် ပဉ္စမမြောက် အတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာရှိ ဂူထဲမှ လူရိပ်ငါးခု ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ထိုအုပ်စုတွင် ဝူရှီးဟယ်၊ ဖန်းမင်၊ ယန်ချွမ်း၊ ကျိုရှင်းနှင့် အမျိုးသားတစ်ယောက်တို့ ပါဝင်သည်။

သူတို့ငါးယောက်ကလည်း အိပ်မက်ထဲတွင် ကျရောက်သွားခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပုံရ၏။ သူတို့ ရုတ်တရက် နိုးလာသောအခါ အစီအရင်ထဲမှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို အသုံးပြုခဲ့ရလေသည်။

ထို့နောက် သူတို့ငါးယောက်က တောင်ထွတ်ငါးခုဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပေါက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

"အဲ့ဒါက အစစ်အမှန် ရတနာသိုက် ဖြစ်ရမယ်..."

"စံအိမ်သခင်က လှုပ်ရှားနေပြီထင်တယ်..."

ဝူရှီးဟယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ငါးယောက်သည် မိမိတို့၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမှုကို လျစ်လျူရှုကာ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ပြီး တောင်ထွတ်ငါးခုဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြလေ၏။

တောင်ထွတ်ငါးခု၏ အလယ်တောင်ထွတ်မှာ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်။

စံအိမ်သခင် ဖန်းတောက်လင်းသည် မြေအောက်လမ်းမြှောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ကျောက်လင်က ထိုနေရာ၌ မရှိကြောင်း သူ အတည်ပြုလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကောင်လေးက တောင်ထဲမှာ ပုန်းနေတုန်းပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

စံအိမ်သခင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

ထိုအခိုက်တွင် ယန်ဟုန်နျန် ပျံသန်းလာလေသည်။

"ယန်ဟုန်နျန်... ဒီကိုလာခဲ့..."

စံအိမ်သခင်က လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး သဘာဝကျစွာပင် လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

ယန်ဟုန်နျန်မှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။

ကတုံးပြောင်နှင့် ဝက်ခေါင်းရုပ် မျက်နှာရှိသည့် ဤလူက ဘယ်သူလဲ။

*သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားကို လှမ်းခေါ်နေသလိုမျိုး ဒီလို လေသံနဲ့ ငါ့ကို ဘယ်လိုများ ရဲရဲတင်းတင်း ခေါ်ရဲရတာလဲ*

"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ..."

ယန်ဟုန်နျန်သည် ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေး၏။ စံအိမ်သခင်က လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စံအိမ်သခင်က သူ့ထက် များစွာ ပို၍ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ သူက မိမိ၏ မကျေနပ်မှုကို မြိုသိပ်ထားလိုက်ပြီး သူ့အား သတိထားကာ မေးခွန်းအချို့ကို မေးလိုက်၏။

"ငါက ဖန်းတောက်လင်းပဲ..."

စံအိမ်သခင်သည် ဤအချိန်မှသာ သူ၏ မျက်နှာ ပျက်စီးနေကြောင်း သတိပြုမိသွားပြီး ယန်ဟုန်နျန်က သူ့ကို အစပိုင်းတွင် မှတ်မိခြင်း မရှိသည်မှာလည်း အံ့သြစရာ မဟုတ်ချေ။

"အာ..."

"စံအိမ်သခင်..."

ယန်ဟုန်နျန် တကယ်ပင် အံ့သြသွားလေ၏။

ယန်ဟုန်နျန်သည် ယခင်က စံအိမ်သခင်နှင့် အကြိမ်အနည်းငယ် တွေ့ဆုံဖူးခဲ့ပြီး သူသည် ခန့်ညား၍ ကျက်သရေရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ကာ လက်ရှိစံအိမ်သခင်နှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

"မင်း ဒီတောင်ကို စောင့်ရှောက်ထားလိုက်..."

"အထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့လူတစ်ယောက်ရှိတယ်... သူ အပြင်ထွက်လာရဲရင် ချက်ချင်း ဖမ်းလိုက်..."

စံအိမ်သခင်က ငြင်းပယ်ခွင့်မရှိသည့် အမိန့်တစ်ခုကို ပေးလိုက်၏။

ယန်ဟုန်နျန်က "ကောင်းပါပြီ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် စံအိမ်သခင်သည် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ သူ၏ နည်းပြများကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ပဉ္စမမြောက် အတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေ၏။

သို့သော်လည်း စံအိမ်သခင် မီတာတစ်ရာခန့် ပျံသန်းမသွားရသေးမီမှာပင် ကောင်းကင်မှ ပျံသန်းလာသော လူရိပ်ငါးခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုသူများမှာ ဝူရှီးဟယ်နှင့် သူ၏ အဖော်လေးယောက် ဖြစ်နေ၏။

"နည်းပြအယောက်နှစ်ဆယ်မှာ ငါးယောက်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာလား..."

"မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ ရတနာတွေက ထောင်ချောက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာမို့ ငါ့ရဲ့ အကယ်ဒမီအတွက် အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့တာပဲ..."

စံအိမ်သခင်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် စံအိမ်သခင်သည် အလယ်တောင်ထွတ်၏ ထိပ်ဆီသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ဝူရှီးဟယ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်နေမည် ဖြစ်၏။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က လမ်းမြှောင်သစ်တစ်ခုကို တူးဖော်လိုက်ပြီး လမ်းမြှောင်အဝင်ဝမှ ထွက်လာလေသည်။

စံအိမ်သခင်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အမြင်အာရုံရှိပြီး ကျောက်လင်ကို ချက်ချင်းပင် မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်လိုက်၏။

"ကောင်လေး..."

"ဘယ်ကို ထွက်ပြေးဖို့ တွေးနေတာလဲ..."

ကျောက်လင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စံအိမ်သခင်က ခြိမ်းခြောက်သည့် လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျောက်လင်က နောက်ပြန်လှည့်ကာ လမ်းမြှောင်ထဲသို့ ပြန်မဝင်ခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ဟုန်နျန်သည် စံအိမ်သခင်၏ ဘေး၌ တည့်မတ်စွာ ရပ်နေ၏။

"သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့..."

ယန်ဟုန်နျန်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ယန်ဟုန်နျန်သည် သူ၏ ညာဘက်လက်ထဲရှိ ဓားအဆောင်ကို ကိုင်မြှောက်လိုက်ပြီး ကျောက်လင်အပေါ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်တော့မည့်ပုံ ပေါ်နေ၏။

စံအိမ်သခင် ဖန်းတောက်လင်းကလည်း ထိုသို့ပင် ထင်မြင်ခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဓားအဆောင်ထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်း အသက်ဝင်သွားပြီး အလွန် မျက်စိကျိန်းလောက်သော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ဓားအလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းက စံအိမ်သခင်၏ ကျောပြင်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ကျောက်လင်က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်း၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ အဆင့်စာရင်းအတွင်းရှိ ယန်ဟုန်နျန်၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး ကျောက်လင်ကို တိုက်ခိုက်ဟန်ဆောင်စေကာ နောက်ဆုံးတွင် စံအိမ်သခင်ကို တိုက်ခိုက်စေခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်၏။

ယန်ဟုန်နျန်သည် မြင်ရခြင်းမရှိသော ဆွဲဆောင်မှုကို တွန်းလှန်ခဲ့သော်လည်း ကံကြမ္မာနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားကိုမူ သူ မတွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အား..."

စံအိမ်သခင်သည် ယန်ဟုန်နျန်၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရမည်ဟု တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ဓားအဆောင်မှာ ပျက်စီးနေသော ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ဓားအလင်းတန်း စွမ်းအားက ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်သေး၏။

ဓားအလင်းတန်းက စံအိမ်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ဓားဆန္ဒတစ်ခုသည် သူ၏ အတွင်းပိုင်းကို အကြမ်းဖက် မွှေနှောက်သွားကာ သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။

တစ်သက်လုံး ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သော စံအိမ်သခင်သည် သူ ဤမျှလောက် ပြဇာတ်ဆန်ဆန် သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ တွေးတောမိမည် မဟုတ်ချေ။

စံအိမ်သခင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ယန်ဟုန်နျန်က သတိပြန်လည်လာ၏။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ယခုအခါ အသုံးမဝင်တော့သော ဓားအဆောင်နှင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည့် စံအိမ်သခင်၏ ကြေမွနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူက လုံးဝကို ကြက်သေသေသွားလေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ဝူရှီးဟယ်၊ ဖန်းမင်၊ ယန်ချွမ်း၊ ကျိုရှင်းနှင့် ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ်ရှိ နည်းပြတစ်ဦးတို့သည်လည်း တောင်ထွတ်ငါးခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ယန်ဟုန်နျန်က ဓားအဆောင်ကို အသုံးပြု၍ စံအိမ်သခင်အား ချုံခိုတိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ကြ၏။

"ယန်ဟုန်နျန်..."

"မင်းက စံအိမ်သခင်ကိုတောင် ရဲရဲတင်းတင်း ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့လေ..."

"မင်းက ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ချင်နေတာလား..."

"ယန်ဟုန်နျန်... သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့..."

သူတို့ငါးယောက်သည် ယန်ဟုန်နျန်က စံအိမ်သခင်ကို မှော်လက်နက်ဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒေါသတကြီးဖြင့် ယန်ဟုန်နျန်ကို သတ်ရန် အပြေးအလွှား ရောက်လာကြလေသည်။

"ဟင့်အင်း... ငါ ဒီနေရာမှာ သေချာပေါက် သေရတော့မှာပဲ..."

ထိုလူငါးယောက်က သူ့ဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ဟုန်နျန်က သူ မည်သို့ပင် ရှင်းပြစေကာမူ သူတို့ကို ယုံကြည်အောင် ဖျောင်းဖျနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထား၏။

ယခုအခါ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ ထွက်ပြေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ဟုန်နျန်က အသည်းအသန် ပျံသန်းထွက်ပြေးသွားလေ၏။

ဝူရှီးဟယ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်ငါးယောက်တို့သည် မူးယစ်အိပ်မက် အစီအရင်မှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများအပြားကို ကုန်ခမ်းခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ဤနေရာသို့ အလျင်အမြန် လာရောက်ခဲ့ရသဖြင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပို၍ပင် ကုန်ခမ်းသွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် သူတို့ငါးယောက်က ယန်ဟုန်နျန်ကိုပင် အမီမလိုက်နိုင်တော့ချေ။

ထိုလူခြောက်ယောက် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်က အသစ်တူးဖော်ထားသော လမ်းမြှောင်ကို ကျောက်ခဲများဖြင့် ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။